Flame นักรบเพลิงมายา (เปลวเพลิงมายา)

ตอนที่ 57 : มายาที่ 55 ปะทะอนามัน <=[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    24 มี.ค. 52

 

มายาที่ 55

ปะทะอนามัน

 

            ปกปักษ์! สะท้อนคืน!” เสียงร่ายเวทของเฟลมดังก้อง กำแพงเวทย์สีแดงเพลิงรูปโดมพลันปรากฏห้อมล้อมพวกเฟลมเอาไว้อย่างรวดเร็ว กลุ่มนักฆ่าที่กรูเข้ามากระแทกโดนกำแพงเวทย์อย่างจังก่อนถูกดีดกลับออกไปอย่างแรง อนามันกระโดดตัวลอยลงมายืนเบื้องหน้ากลุ่มนักฆ่าด้วยท่าทีสบายๆ

 

            เฟลม เจ้าคิดดีแล้วรึที่ทรยศข้าน่ะ เจ้าแห่งโลกมืดเลิกคิ้วถามเสียงแหบแห้ง

 

            ... เด็กหนุ่มผู้ถูกถามไม่ตอบกลับ อนามันสูดลมหายใจเข้าปอดลึก

 

            ข้าถามว่าเจ้าคิดดีแล้วงั้นหรือ อนามันถามทวนอีกครั้งอย่างช้าชัด เสียงของเจ้าแห่งโลกมืดดังกังวานก้อง

 

            คิดดีแล้วเหรอที่หันคมดาบใส่ข้าผู้เป็นผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาการต่อสู้ให้เจ้าน่ะ อนามันส่งคำถามต่อ ซึ่งเฟลมก็ยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบกลับ

 

            ข้าถามไม่ได้ยินหรือไงเฟลมเสียงของอนามันเริ่มห้วนและส่อเค้าไม่พอใจ เฟลมถอนหายใจออกมานิด ดวงตาสีแดงเพลิงมองตรงไปทางอนามันด้วยแววตาเปี่ยมความมุ่งมั่น

 

            ข้าได้ยิน และข้าก็คิดดีแล้วด้วย เด็กหนุ่มตอบเสียงหนักแน่น

 

            หันหลังให้ข้า คิดจะสู้กับข้า เจ้าแน่รึว่าคิดคิดดีแล้ว

 

            แล้วท่านล่ะคิดดีแล้วเหรอ มาถามคนที่ตั้งท่าพร้อมสู้ว่าคิดจะสู้รึเปล่าน่ะ เด็กหนุ่มตอกกลับ เรียกให้อนามันส่งเสียงหัวเราะต่ำๆอย่างห้ามไม่ได้

            หึ ปากกล้าขึ้นเยอะนะ ความจริงข้าก็ไม่อยากฆ่าพวกเจ้าหรอกนะเพราะว่าพวกเจ้าน่ะเป็นอาวุธมนุษย์ชั้นเลิศเชียวนา แต่ในเมื่อพวกเจ้าคิดจะเป็นปรปักษ์กับข้าก็ช่วยไม่ได้

 

            พวกข้าไม่ใช่อาวุธมนุษย์นะ!” นีออนกระแทกเสียงท้วง เด็กสาวหงุดหงิดจนแทบอยากอาละวาด คำพูดคำเดียวของอนามันทำให้หัวใจดวงเล็กของนีออนเจ็บปวด ทั้งๆที่พวกเขาเคยเคารพรักอนามันมาก มากจนบางครั้งก็คิดว่าอนามันคือพ่อของตน แต่อนามันกลับไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว ในสายตาของอนามัน เขาเห็นพวกเธอเป็นเพียงแค่อาวุธในฐานะมนุษย์เท่านั้น

 

            พวก-เจ้า-คือ-อา-วุธ-มนุษย์ อนามันเน้นคำอย่างชัดเจนหวังจะยั่วโมโหเด็กสาว นีออนเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ดวงตาสีนิลวาวโรจน์ด้วยความกราดเกรี้ยว

 

            ไม่ใช่!!” นีออนตวาดกลับเสียงเครือเหมือนอยากจะร้องไห้

 

            ใจเย็นไว้นีออน ถ้าเจ้าโมโหก็เข้าแผนของมาสเตอร์พอดีน่ะสิ นีโอลูบหัวน้องสาวเบาๆ แต่ดวงตาสีนิลกลับดูแตกต่างจากคำพูดโดยสิ้นเชิง ถึงปากจะบอกว่าอย่าไปโมโห แต่เจ้าตัวก็โกรธอยู่ดีที่โดนอนามันหาว่าเป็นอาวุธมนุษย์

 

            แผน? เจ้าตัวแสบทวนคำไม่เข้าใจ

 

            ยั่วให้ศัตรูโกรธจนขาดสติ เมื่อศัตรูขาดสติฝีมือการต่อสู้และความเด็ดเดี่ยวในการตัดสินใจก็จะลดลง เมื่อเป็นอย่างนั้น การจะเอาชนะศัตรูที่มีฝีมือเก่งกาจก็จะไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป เฟลมร่ายยาว

 

            จำคำที่ข้าสอนได้ด้วยเรอะ อนามันถามพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

 

            แต่ว่าแค่ทฤษฎีน่ะ มันทำให้เอาชนะข้าไม่ได้หรอกนะ กล่าวจบเจ้าแห่งโลกมือก็ดีดนิ้ว ไอเวทย์สีดำขุ่นหมุนวนรวมตัวข้างกาย ก่อนกลายเป็นดาบอัศวินสีดำสนิท อนามันกระชับอาวุธคู่กายไว้ในมือแน่น

 

            เหล่านักฆ่าใต้อำนาจหยิบกระชับอาวุธคู่กายตั้งท่าพร้อมสู้ องค์รัชทายาททั้งห้า ทัส สองแฝด เฟลม มิดไนท์และสองเสือดำปีศาจเองก็ตั้งท่าพร้อมสู้เช่นกัน

 

            แค้นที่ท่านฆ่าล้างตระกูลของการ์เดี้ยน ข้าจะขอเป็นคนสะสางเอง เฟลมประกาศหนี้สั้นห้วน เหมือนบอกเป็นนัยๆว่าเขาจะเป็นคนจัดการอนามันเอง ซึ่งเพื่อนทุกคนก็ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

 

            ถ้างั้นข้ายกมาสเตอร์ให้เจ้ากับท่านมิดไนท์จัดการก็แล้วกันนะ ส่วนพวกลูกจ๊อกนี่ไม่ต้องเป็นห่วง พวกข้าจะเก็บกวาดให้เอง นีโออาสาเก็บกวาด คนถูกหาว่าเป็นลูกจ๊อกถึงกับโมโหเลือดขึ้นหน้า

 

            แก! ไอ้คนทรยศ! บังอาจมาหาว่าพวกข้าเป็นลูกจ๊อก! แกไม่ได้ตายดีแน่!” นักฆ่าคนหนึ่งประกาศลั่น นีโอเลิกคิ้วหลิ่วตา

 

            โอ๊ย กลัวตายล่ะ ก่อนตอบกลับเสียงกวนประสาทแบบสุดๆ

 

            ฝากด้วยนะทุกคน เฟลมฝากฝัง มือหนาวาดเป็นวงกลางอากาศเพื่อลดกำแพงเวทย์ลง เมื่อกำแพงที่ขวางกั้นระหว่างคนสองกลุ่มหายไป ต่างคนต่างก็กระโดดแยกย้ายไปซัดกันคนละทิศคนละทาง เหลือเพียงเฟลม มิดไนท์และอนามันเท่านั้นที่ยืนนิ่งไม่ไหวติง

 

            คิดว่าจะชนะข้าได้งั้นเหรอเฟลม อนามันควงดาบในมือไปมาเหมือนเป็นการวอร์ม เฟลมสะบัดมือเรียกมังกรเงินมากำไว้

 

            ไม่ใช่ชนะได้หรือไม่ได้ แต่เป็นต้องชนะให้ได้ต่างหาก ข้าต้องเอาชนะท่านให้ได้ในฐานะการ์เดี้ยนคนสุดท้ายของมหานคร อนามันแสยะยิ้มกว้างถูกใจคำพูดของเด็กหนุ่ม

 

            งั้นก็เข้ามาเลย!” สิ้นเสียงประกาศของอนามัน นักดาบต่างวัยทั้งสองก็พุ่งเข้าหากันอย่างรวดเร็ว คมดาบโลหะปะทะกันส่งเสียงดังลั่นไปทั่วบริเวณ

 

..........

 

            มีดสายลม!!” นีโอประกบมือร่ายเวทเร็วระรัวในขณะที่ก้าวเท้าถอยฉากหลบมีดสั้นสีดำเข้มนับสิบที่พุ่งตรงมาทางตน ปลายมีดสั้นปักลึกลงพื้นเฉียดปลายเท้าเด็กหนุ่มไปอย่างฉิวเฉียด สายลมพัดม้วนรวมตัวเหนือศีรษะที่ถูกปกคลุมด้วยเรือนผมสีนิลดำ

 

            ฮ่า!” เมื่อนีโอสะบัดมืออีกครั้ง มีดสายลมกว่าสิบเล่มที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพลันพุ่งฝ่าสายลมเข้าหาเป้าหมาย ใบมีดคมกริบเฉือนเนื้อให้เปิดกว้าง เรียกเลือดอุ่นสีแดงสดให้สาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนผืนดินเป็นวง

 

            ดาร์กเดม่อน!” หนึ่งในบรรดานักฆ่าที่พลาดท่าโดนนีโอทำร้ายขานเรียก อมนุษย์อันมีต้นกำเนิดจากมนต์ดำร่วมครึ่งร้อยตนแทรกกายผ่านผิวดินขึ้นมายืนจังก้าเบื้องหน้าเด็กหนุ่ม แต่ละตนยกอาวุธประจำกายสูงในท่าเตรียมพร้อม คมมีดสะท้อนแสงอาทิตย์วาววับแสบตา

 

            ไป!” สิ้นเสียงสั่งการที่สั้นห้วน ดาร์กเดม่อนใต้คำบัญชาก็ถีบเท้ากระโจนเข้าหาเหยื่ออย่างรวดเร็ว นีโอยกแขนทั้งสองข้างขนานกับพื้น ปากขยับพึมพำร่ายเวทย์ยาวยืดด้วยท่าทีชำนาญ

 

            ย่าห์!” เด็กหนุ่มกระแทกเสียง สายลมรอบกายพลันกระแทกออกมาเป็นคลื่นส่งฝูงดาร์กเดม่อนให้กระเด็นถอยไปไกล สายลมที่นีโอปล่อยออกมาคมกริบจนสามารถเฉือนผิวหนังหนาของอมนุษย์จนฉีกขาดได้ แต่เหมือนอย่างเคย ไม่มีโลหิตไหลออกมาจากปากแผล จะมีก็แต่ไอเวทย์มนต์สีดำขุ่นคลั่กเท่านั้นที่ทะลักออกมา

 

            ดวงตาสีแดงเลือดหมูของดาร์กเดม่อนจ้องไปยังนีโออย่างอาฆาต พวกมันพากันหยัดลุกยืนใหม่อีกครั้งราวกับว่าไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆทั้งสิ้นทั้งๆที่มีบาดแผลเต็มตัว ก่อนเสียงคำรามดังกึกก้องจะถูกแผดออกมา

 

            ‘!!!’

 

            ยังไม่ทันที่เสียงคำรามจะเงียบ คมขวานเล่มยักษ์ก็วาดวูบผ่านหน้านีโอไปอย่างฉิวเฉียด เด็กหนุ่มย่อกายหลบพร้อมกวาดขาเป็นวงกว้าง ดาร์กเดม่อนร่างยักษ์เสียการทรงตัวอย่างง่ายดาย เด็กหนุ่มดีดตัวขึ้นสูงพลางใช้แขนโอบรัดคอหนาสีดำเอาไว้ ก่อนจะใช้แรงทั้งหมดที่มีบิดคอแข็งแรงของดาร์กเดม่อน

 

            ปึด!!

 

            ศีรษะวัวกระทิงของดาร์กเดม่อนถูกนีโอบิดจนขาด นีโอกระโดดตัวเบาลงมาบืนบนพื้นอีกครั้ง จากนั้นก็ดีดนิ้วเบาๆ สายลมพัดวูบเฉือนศรีษะในมือของเด็กหนุ่มกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ร่างใหญ่อันไร้ศีรษะล้มตึงแน่นิ่งไป

 

            ดาร์กเดม่อนเมื่อเห็นเพื่อนตายก็เกิดอาการบ้าคลั่งหนักกว่าเก่า ด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่มักอยู่รวมกันเป็นฝูง เมื่อเพื่อนในฝูงตาย ก็ย่อมเกิดความอาฆาตแค้นเป็นธรรมดา อมนุษย์ร่างยักษ์สืบเท้าเข้าหาเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำขลับอย่างเชื่องช้า

 

            นีโอก้มลง!” เสียงแหลมเล็กของนีออนดังแหวกสายลม พร้อมๆกับร่างของนักฆ่าคนหนึ่งที่ลอยหวือผ่านศีรษะของนีโอไปแบบเฉียดฉิว นักฆ่าหนุ่มลอยกระแทกดาร์กเดม่อนตัวหนึ่งอย่างจัง ใบหน้าโหดเหี้ยมซีดเผือดอย่างหวาดกลัว

 

            เหวอ!!” นักฆ่าหนุ่มหลุดร้องเสียงหลงพลางคลานหนีดาร์กเดม่อนอย่างทุลักทุเล ดาร์กเดม่อนเป็นปีศาจที่เกิดมาเพื่อการฆ่าฟันเท่านั้น มันจะไม่ฟังคำสั่งใครทั้งสิ้นนอกจากผู้ที่เรียกมันออกมา

 

            ฉัวะ!!!

 

ขวานเล่มยักษ์ตวัดวูบตัดร่างนักฆ่าผู้เคราะห์ร้ายขาดเป็นสองท่อน ไม่มีเสียงร้องเล็ดลอดออกมาแม้แต่นิดเดียว มีเพียงโลหิตสีแดงขุ่นที่สาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ และกลิ่นคาวเลือดที่เหม็นคละคลุ้งชวนให้รู้สึกคลื่นเหียนจนปวดหัว

 

อี๋~” เจ้าตัวแสบวิ่งเข้ามาสมทบพี่ชายฝาแฝดพลางส่ายหัวด้วยความขยะแขยง ถึงแม้จะเห็นคนตายมาเยอะจนนับไม่ถ้วน แต่เวลาเห็นเครื่องในคนทีไร เป็นต้องร้องอี๋ออกมาด้วยความลืมตัวทุกที

 

เป็นอมนุษย์ที่น่ารังเกียจชะมัดเลยแฮะ ฆ่าไม่เลือกเลยให้ตายเหอะ นีออนบ่นอุบอิบ นีโอส่ายหน้าอย่างเซ็งๆ

 

ก็แล้วใครล่ะที่ขว้างคนไปให้มันฟันเล่นน่ะ นีโอโต้น้องสาว นีออนถึงกับฉุนกึ้ก

 

ข้าไม่ได้ตั้งใจซักหน่อย แล้วข้าก็ไม่ได้ขว้างด้วย ข้าถีบต่างหาก

 

ขอบใจนะที่ยังอุตส่าห์ตอบ นีโอประชดเสียงสูงพร้อมกระโดดหลบอาวุธของดาร์กเดม่อนที่เริ่มโจมตีอีกระลอก เด็กสาวส่งเสียงจิ๊จ๊ะคล้ายรำคาญใจ

 

ข้าเกลียดเจ้าพวกนี้ชะมัด ฆ่ายากยิ่งกว่าแมลงสาบซะอีก นีออนว่าพลางตวัดดาบสั้นคู่พาดผ่านลำตัวของดาร์กเดม่อนที่พุ่งเข้ามาเป็นแนวขวาง แรงปะทะของดาบทำให้เจ้าอมนุษย์ร่างยักษ์หยุดชะงักไปนิด แต่ก็กลับมาวิ่งไล่กวดนีออนต่อได้ในเวลาอันสั้น ไอเวทย์มนต์สีดำขุ่นไหลทะลักออกมาราวเทน้ำ

 

จงกระหน่ำซัด!” นีออนถีบเท้าก้าวถอยหลังออกมาให้พ้นระยะแขนศัตรู ก่อนสะบัดแขนร่ายเวทย์เร็วรัว สายลมพุ่งออกจากฝ่ามือเรียวกระแทกร่างดาร์กเดม่อนอย่างแรงจนท้องทะลุเป็นรูโหว่ ดาร์กเดม่อนส่งเสียงครวญครางทรมาน แต่ก็ยังรุกไล่นีออนต่ออย่างไม่หยุดหย่อน

 

เล็งที่หัวนีออน นีโอร้องบอกน้องสาวในขณะที่กระโดดตวัดดาบตัดหัวดาร์กเดม่อน นีออนพยักหน้าหงึกหงัก

 

ได้เล้ย~” เด็กสาวว่าเสียงสนุกสนาน ดาบสั้นคู่กายทั้งสองเล่มถูกเสือกเข้าตัดคอของดาร์กเดม่อนอย่างแม่นยำ หัวใหญ่หลุดลอยกระเด็นกลิ้งโค่โล่ไปกับพื้นเหมือนลูกบอลโดนเตะ

 

แจ่ม นีออนกระโดดดีใจตัวลอย

 

ยัยบื้อข้างหลัง!” นีโอร้องเตือนเสียงหลง นีออนหันขวับมองตามเสียงพี่ชาย เมื่อหันกลับมา ดวงตาสีนิลดำก็พบกับคมดาบเล่มหนาที่ตวัดวูบในแนวขวาง

 

 หวา!!” เจ้าตัวแสบถีบเท้าถอยฉาก คมดาบตวัดเฉี่ยวสันจมูกไปเพียงนิด เรียกเลือดให้ไหลซึมซิบ

 

หนอยไอ้บ้านี่ ยังอาจมาทำให้หน้าข้ามีแผล ตายซะเหอะ!” เจ้าตัวแสบประจำกลุ่มฉุนขาด ยกขาขวาหมุนตัวเตะก้านคอดาร์กเดม่อนอย่างแรง ส่งศัตรูร่างยักษ์ให้ลงไปนอนกองอย่างง่ายดาย แต่นีออนก็ยังไม่พอใจ เด็กสาวเงื้อดาบตวัดตัดคอดาร์กเดม่อนอย่างรวดเร็ว ก่อนสะบัดมือสร้างมีดสายลมเฉือนตัดร่างดาร์กเดม่อนจนเละไม่เหลือเค้าเดิม

 

สมน้ำหน้า เด็กสาวแลบลิ้นให้ร่างไร้วิญญาณอย่างสะใจ นีโอกระโดดกลับมายืนข้างน้องสาว

 

นีออน ใช้เพลงดาบคู่สายลมเถอะ นีโอกระซิบ คนเป็นน้องสาวขยับยิ้มอย่างเริงร่า

 

จัดให้นีออนตอบรับ ดาบคู่ทั้งสองเล่มถูกกระชับแน่นในมือบาง นีออนยกมือขวาสูงเหนือศีรษะ ส่วนมือซ้ายเหยียดตรงอยู่ในระดับอก ปลายดาบทั้งสองเล่มชี้ตรงไปยังเป้าหมายนิ่ง เด็กสาวย่อกายลงต่ำอย่างทะมัดทะแมง

 

ฝูงดาร์กเดม่อนขยับกายล้อมสองแฝดไว้กลางวง แต่ละตนอยู่ในท่าเตรียมพร้อมรอจังหวะโจมตี

 

นีโอหมุนดาบในมือทั้งสองข้างให้ปลายชี้ลงพื้น ก่อนย่อตัวลงต่ำจนเข่าเกือบติดพื้น มือทั้งสองข้างอยู่สูงระดับอก ดวงตาสีนิลจ้องศัตรูนิ่ง

 

‘!’

 

ดาร์กเดม่อนกรูล้อมวงเข้ามาพร้อมๆกับกู่ร้อง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่สองพี่น้องฝาแฝดถีบเท้าพุ่งทะยานเข้าใส่เป้าหมายด้วยความเร็วที่มองตามแทบไม่ทัน เมื่อได้ระยะที่พอดีแล้ว สองฝาแฝดก็เริ่มรัวดาบใส่ศัตรูอย่างไร้ความปรานี วิชาดาบคู่ของทั้งสองดูแล้วราวกับการร่ายรำที่สอดประสานกันเป็นอย่างดี

 

วิถีดาบของนีออนนั้นพลิ้วไหวอ่อนโยนเหมือนสายลมที่พัดโบกแผ่วเบา คมดาบเฉือนตัดเนื้ออย่างช้าๆ และด้วยความที่มันพลิ้วไหวไร้ทิศทาง ทำให้ยากแก่การเดาว่ามันจะมาจากทางไหน ดาร์กเดม่อนที่ตัวใหญ่และกล้ามเนื้อไร้ความยืดหยุ่นจึงไม่สามารถหลบการโจมตีของเด็กสาวได้ ได้แต่ยืนเป็นเป้านิ่งให้นีออนฟันเล่นจนหนำใจ

 

ส่วยวิถีดาบของนีโอนั้นแรงและเร็ว เหมือนพายุคลั่งที่กำลังกรรโชกแรง ด้วยกล้ามเนื้อที่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดีทำให้เด็กหนุ่มสามารถตวัดดาบได้อย่างเร็วรัวและแม่นยำ คมดาบเฉือนตัดเนื้อลึกจนแขนขาขาดกระเด็น การโจมตีของนีออนจะทำให้ดาร์กเดม่อนหยุดชะงัก เมื่อดาร์กเดม่อนไม่สามารถหนีได้ นีโอก็จะลงดาบย้ำปลิดชีพศัตรู เป็นเพลงดาบที่ไม่สามารถตอบโต้ได้แม้แต่นิดเดียว

 

สองพี่น้องฝาแฝดไล่กระหน่ำดาบใส่ฝูงดาร์กเดม่อนอย่างไม่ยั้ง ไม่นานจำนวนของดาร์กเดม่อนก็เหลือไม่ถึงครึ่ง สองแฝดกระโดดถอยออกมายืนนอกวง ลมหายใจของทั้งคู่หอบแรงถี่รัว

 

แย่แฮะ ยังเหลืออีกตั้งเยอะ นีโอบ่นเสียงค่อย

 

หมดแรงข้าวต้มแล้วเหรอนีโอ ข้ายังไหวอยู่นา นีออนเกทับเสียงหอบไม่แพ้พี่ชาย นีโอเบ้ปาก

 

บ้าสิ ข้ายังไหวน่า

 

คราวนี้ใช้วิชาอะไรอีกดีล่ะ แต่ห้ามใช้เพลงดาบคู่สายลมแล้วนะ หมดแรงจะใช้แล้ว นีออนว่าพลางพยายามปรับลมหายใจให้เข้าจังหวะ นีโอพยักหน้าเห็นด้วย

 

ถ้าหมดแล้วก็ไปนั่งพักซะไป เกะกะคนที่ยังมีแรงเหลือเป็นถังเฟ้ย เสียงยียวนกวนประสาทแบบนี้จะเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากเด็กหนุ่มเจ้าของฉายาองครักษ์จอมงี่เง่า

 

ฮ่าห์ เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีฟ้าอ่อนกระโดดมาทางสองแฝดพลางสะบัดดาบเล่มสวยเป็นแนวขวาง คลื่นน้ำทะลักออกจากคมดาบสาดใส่ฝูงดาร์กเดม่อนอย่างแรง ถึงจะตัวโตขนาดไหนแต่พอโดนกระแสน้ำแรงขนาดนี้เข้าไปก็ถึงกับหงายหลังล้มไม่เป็นท่า

 

ตราตรึง ศัตรูข้า เสียงร่ายเวทย์ที่ดังตามมาเป็นของเจ้าชายหนุ่มแห่งเมืองเคนตาเซีย และทันทีที่เสียงของกาโอเงียบลง ธารน้ำที่ทัสสร้างขึ้นพลันแข็งตัวกลายเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว ดาร์กเดม่อนทั้งฝูงถูกน้ำแข็งตรึงหยุดนิ่ง แต่พวกมันก็ยังมีสติเหลืออยู่บ้าง เห็นได้จากเสียงร้องโหยหวนอันแสดงถึงความเจ็บปวดที่ดังระงม

 

โห โดนแช่แข็งขนาดนี้แล้วยังไม่ตายอีกเหรอเนี่ย ทัสยกมือป้องหน้าผากทำท่าสอดส่อง และด้วยท่าทีกวนโอ๊ยของหนุ่มเรือนผมสีฟ้าอ่อนนั่นเอง ทำให้เจ้าตัวโดนเด็กสาวฉายาจอมแสบกระทุ้งศอกใส่ท้องเข้าให้

 

โดนแค่นี้มันไม่ตายหรอกน่า ต้องเฉือนให้เละถึงจะหลับสนิทหมดสิทธิ์ฟื้น กล่าวจบนีออนก็ยื่นมือไปด้านหน้าให้ขนานกับพื้นแล้วหลับตาพึมพำมนต์แผ่วเบา สายลมค่อยๆพัดผ่านอย่างแช่มช้า ก่อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งรุนแรงคล้ายพายุ

 

ทำลาย!” เสียงตะโกนของเด็กสาวดังแหลมสูง สายลมอันเกิดจากพลังเวทย์พุ่งกระแทกปะทะดาร์กเดม่อนที่ถูกแช่แข็งอย่างจังส่งฝูงดาร์กเดม่อนทั้งฝูงให้แตกละเอียดเหมือนแก้วตกจากที่สูง

 

เพล้ง!!!

 

หวา!!” แต่ดูเหมือนว่าเด็กสาวจะใช้พลังมากไปนิด แรงระเบิดทำให้เศษน้ำแข็งปลิวกระจายไปทั่ว เล่นเอาพวกนีโอสร้างกำแพงเวทย์กันแทบไม่ทัน

 

ยัยบ้า ทำอะไรหัดดูชาวบ้านเค้าบ้างเซ่ ทัสเริ่มสงคราม นีโอกับกาโอพอเห็นดังนั้นก็ถึงกับต้องกลอกตามองฟ้าด้วยอารมณ์เซ็งสุดขีด

 

... มันเริ่มกันอีกแล้ว สงครามงี่เง่า ...

 

อ้าว ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ สองเจ้าหญิงแห่งเมืองเอราเดสและเมไวย์น่าเดินมาทางสองตัวป่วนพลางเอียงคอถามเสียงเรียบ ดูเหมือนสองคนนี้จะชินกับสงครามที่ปะทุขึ้นทุกวันโดยทั้งสองเสียแล้ว

 

มันก็เป็นอย่างงี้ทุกวันไม่ใช่รึไง โอริที่เดินตามหลังสองสาวมาถามเสียงเหนื่อยใจในขณะที่จานาได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างปวดเศียรเวียนเกล้า

 

พวกข้าทะเลาะกันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกท่านด้วยเล่า สองตัวป่วนประจำกลุ่มหันมาแยกเขี้ยวใส่รุ่นพี่ทั้งสอง ก่อนหันกลับไปกัดกันต่ออย่างสนุกสนาน พวกกาโอจึงได้แต่ถอนหายใจและมองดูทั้งคู่ทะเลาะกัดอย่างเงียบๆ ปล่อยให้ทะเลาะกันไปนั่นแหละ เหนื่อยเมื่อไหร่เดี๋ยวก็หยุดเอง

 

แล้วพวกนักฆ่าล่ะขอรับพี่จานา กาโอหันไปสนใจองค์รัชทายาทอีกสี่คนที่เพิ่งมารวมกลุ่มแทนสองตัวแสบ

 

พวกข้าเก็บหมดแล้ว สบายใจได้ เจ้าชายหนุ่มเจ้าของชื่อตอบคำถามเสียงเรียบ

 

แล้วมีใครบาดเจ็บอะไรไหม นีโอถามทักเสียงปนเค้าความเป็นห่วง ซึ่งทุกคนก็พากันส่ายหน้าดิก หากดูดีๆแล้วก็จะพบว่าตามเนื้อตามตัวของแต่ละคนนั้นมีเพียงแค่บาดแผลเล็กๆน้อยๆเท่านั้น ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหนัก

 

เสียงตะโกนด่ากันอย่างเมามันจากสองตัวแสบดังรัวเข้าโสตประสาทเป็นชุด เรียกให้คิ้วของแต่ละคนกระตุกอย่างเหนื่อยหน่ายปนรำคาญใจ

 

ปล่อยไว้อย่างงี้จะดีเหรอ เสียงคำถามดังลอยมาจากทางด้านบนศีรษะ และตามมาด้วยร่างอันใหญ่ยักษ์ของชิเรนที่ร่อนลงสู่พื้น ดวงตาสีทองอร่ามจ้องสองตัวแสบไม่วางตา เจ้าเสือดำปีศาจเอียงคอนิดด้วยความฉงน ก่อนจะเบิกตาโพลงเมื่อเห็นนีออนชักดาบขึ้นมาวางพาดบ่าทัส

 

เฮ้ย!” ชิเรนสะดุ้งเฮือก เกิดมาก็เพิ่งเคยเห็นเด็กทะเลาะกันได้แรงขนาดนี้ก็ครั้งแรกเนี่ยแหละ

 

ไม่เป็นไรหรอก เจ้าสองตัวนี้ก็ทะเลาะกันอย่างงี้ประจำแหละ กิงเรย์ว่าเสียงติดตลก ชิเรนละสายตาจากสองตัวแสบหันมาขมวดคิ้วให้ผู้สูงศักดิ์กว่า ใบหน้าของเสือดำหนุ่มเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

 

ทะเลาะกันแบบนี้ประจำเลยเหรอขอรับ

 

อืม แต่สุดท้ายเจ้าทัสก็เป็นฝ่ายแพ้ทุกที นั่นไง ยอมแพ้แล้วนั่นน่ะ กิงเรย์บุ้ยใบ้ปากไปทางสองจอมป่วน ชิเรนหันกลับมอง แล้วภาพที่เห็นก็ทำให้ชิเรนต้องตะลึงอ้าปากค้าง

 

เด็กหนุ่มที่เป็นคนเริ่มสงครามปัญญาอ่อนครั้งนี้กำลังนั่งคุกเข่ายกมือไหว้ขอโทษนีออนปลกๆ และสาเหตุที่ทำให้ทัสต้องยอมแพ้สาวเจ้าก็คงหนีไม่พ้นคมดาบของนีออนที่กรีดเนื้อของทัสจนได้เลือด เด็กหนุ่มยิ้มแหยรัวคำขอโทษเป็นชุด

 

ง่า ข้าขอโทษจริงๆน้านีออน ข้าไม่ได้ตั้งใจว่าเจ้าจริงๆน้า

 

...นีออนไม่ตอบกลับ มือบางขยับดาบให้ใกล้ลำคอทัสมากขึ้นอีกนิด เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนมีก้อนน้ำแข็งมาจุกอยู่ตรงคออย่างไงอย่างงั้น

 

ง่า ข้าพูดจริงน้า เชื่อข้าเถอะน้า

 

สาบานสิว่าคราวหน้าจะไม่หาว่าข้าอ้วนอีก นีออนมองทัสตาขวาง เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงักเร็วแรงจนชิเรนกลัวว่าหัวมันจะหลุดลงมากลิ้งเสียก่อน

 

สาบานจ้ะสาบาน ทัสยกมือทำท่าสาบาน นีออนยู่จมูก

 

ดังๆ!!”

 

จ้าจ้า สาบานจ้าสาบาน!!!”

 

สาบานว่าอะไรเล่า!!!” เด็กสาวขยับปลายดาบ ทัสถึงกับหลุดร้องเสียงหลง

 

แย้ว!!! สาบานว่าจะไม่หาว่าเจ้าอ้วนอีกแล้วจ้า!!!”

 

... แล้วสงครามประสาทก็จบลงอย่างสันติ ...

 

ให้มันรู้ซะมั่งว่าเล่นอยู่กับใคร นีออนเท้าเอวยืดอกเชิดหน้าอย่างภูมิใจ ชิเรนแค่นหัวเราะ

 

... ยัยเด็กนี่แสบดีแท้ ...

 

เอ้อ ชิเรนอุทานขึ้นมาเหมือนเพิ่งนึกได้ว่าลืมบางสิ่งบางอย่างไป พวกกาโอหันมองเจ้าเสือดำปีศาจด้วยสีหน้าเจือเค้าความสงสัย

 

มีอะไรเหรอชิเรน กิงเรย์ถาม

 

ลืมเฟลมกับท่านเก็นกะไปเสียสนิทเลยแฮะ เท่านั้นแหละ ต่างคนต่างก็เบิกตากว้างวิ่งหน้าตั้งกลับไปหาเฟลมและมิดไนท์ที่กำลังสู้กับอนามันอยู่ทันที

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,947 ความคิดเห็น

  1. #1852 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 10:35
    ลืมมมมมมมมมมมม!!!!!!!! =_=^!
    #1,852
    0
  2. #1774 Ninzile (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2554 / 21:00
    เฮ้อ ลืมเพื่อนลงเน้อ 
    ฮ่าๆๆๆๆๆ เข้าใจแต่งแฮะ 


    #1,774
    0
  3. #1641 mam (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 14:36
    อิอิ



    สะจาย
    #1,641
    0
  4. #1318 ทายาทรัตติกาล (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 17:23
    กัดกันสนุกได้ใจจิง

    เอ้อ....จิงดิมีเรื่องจะถามนายท่านหน่อยน่ะขอรับ

    คือว่า

    ลินนะน่ะรู้จักกับเฟลมตอนสามขวบใช่มั้ยล่ะ

    แล้วทำไมโตมาลินนะจำเฟลมไม่ได้ล่ะ

    สามขวบ มัน่าจะมีเหลือไว้มั่งนาาา

    กรุณาตอบด้วยขอรับ
    #1,318
    0
  5. #1227 Sen (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 เมษายน 2552 / 13:20
    คู่นีออนกะทัสนี่

    เรียกเสียงฮ่าได้ดีจิงๆนะ

    555+



    เฟลมเป้นงัยมั่งน้อ
    #1,227
    0
  6. #1104 *+ Zasharia +* (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 มีนาคม 2552 / 17:49
    อัพต่อค่ะ เฟลม เฟลม เฟลม เฟลมจะสู้กะอนามันแย้ววว ติมตามค่า
    #1,104
    0
  7. #1101 hisakong (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 มีนาคม 2552 / 14:14
    อัพเรวๆๆนะคับบบบ
    #1,101
    0
  8. #1092 Dark_JOKER (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 10:08
    ง่า นีออนนี่กวนโอ้ยมากๆเลย
    แต่ทุกคนดันลืมเฟลมไปได้
    ช่างหน้าเสียใจยิ่งนัก

    แต่นีโอกับนีออนนี่เก่งเป็นบ้าเลยอ่ส
    ฮุ ฮุ ฮุ
    #1,092
    0
  9. #1088 moji (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 19:32
    ว้า ว ว วๆๆๆ





    หนุกมากมาย ย ย





    อัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #1,088
    0
  10. #1087 [Mn]MinTTea (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 14:17
    หนุกมากค่า มาอัพเร็วๆน้าคะ>O<
    #1,087
    0
  11. #1086 >: หมูหวาน :< (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 13:16
    โว้ว...กะลังหนุกหนาน ^o^
    #1,086
    0
  12. #1085 [M!n!~D@V!L] (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 12:17
    *0*ว้าวววว~ หนุกๆๆๆๆ>_______<
    #1,085
    0
  13. #1084 * *thief of music * * (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 09:22
    ไม่คอยมีฉากขอลินะเลย
    #1,084
    0
  14. #1083 snowdream_fafaza (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 08:02

    เหอๆๆๆๆๆๆ

    #1,083
    0
  15. #1081 Ann_Saku ^[]^ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 02:11
    ~_~

    เอ่ สู้กับอนามันครั้งนี้แล้วมันจะมีการสู้ครั้งต่อไปรึป่าวนะ?

    สู้ๆนะค่ะ รีบๆมาอัพละ
    #1,081
    0
  16. #1080 เจ้าแห่งความหายนะ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 01:01
    โอจะจบแล้ว(มั้ง)
    #1,080
    0
  17. #1079 RUMMICAUNG (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 23:54
    เกือบปิดหน้าบทความตอนที่ 56 ไปแน่ะ ^^ ;;
    เผลอกดตอนถัดไปเลยได้มาอ่าน ดีใจมากมาย >< !!

    สู้ ๆ นะคะ !!!!
    #1,079
    0