Flame นักรบเพลิงมายา (เปลวเพลิงมายา)

ตอนที่ 56 : มายาที่ 54 ทะเลสาบจันทรา <=[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    20 มี.ค. 52

 

มายาที่ 54

ทะเลสาบจันทรา

 

            หิมะสีขาวพิสุทธิ์ตกโปรยปรายหนาตา บรรยากาศรอบกายหนาวยะเยือกชวนทรมาน อุณหภูมิลดต่ำลงเรื่อยๆจนติดลบมากกว่าสิบองศา ร่างกายชายากขยับเขยื้อน ไอสีน้ำขาวขุ่นอันเกิดจากลมหายใจลอยวนสูงก่อนจางหายไปกับอากาศ

 

            มิดไนท์ใช้ปากเล็กๆลากผ้าคลุมสีดำผืนหนาห่มร่างเฟลมที่ยังคงนอนหลับไม่ได้สติ กาโอ ทัสและสองแฝดเองก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นในเร็วๆนี้เช่นกัน ลินนะโยนเศษไม้เข้ากองไฟเบื้องหน้าที่กำลังลุกโชนไหววูบช่วยมอบความสว่างและความอบอุ่นให้แก่คณะเดินทาง จานาถอนหายใจเฮือกพลางลูบแขนของตนเบาๆเพื่อบรรเทาความหนาว เส้นผมสีเงินสวยเต็มไปด้วยหิมะที่เกาะพราว

 

            โอริ ตอนนี้กี่โมงแล้ว เจ้าชายหนุ่มหันไปส่งคำถามเสียงสั่นๆ คนถูกเรียกหยิบนาฬิกาพกขึ้นมาเปิดดูอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก อุณหภูมิที่ต่ำทำให้นาฬิกาเหล็กเย็นเจี๊ยบจนไม่อยากแตะต้อง มือหนาของโอริสั่นสะท้าน

 

            เกือบตีสองแล้วขอรับ เสียงของโอริเองก็สั่นไม่แพ้จานา ความหนาวยามค่ำคืนของป่ามายาช่างทารุณนัก เขาเคยอ่านเจอในหนังสือมาเหมือนกันว่าป่ามายายิ่งมืดก็ยิ่งหนาว แต่ไม่นึกว่ามันจะหนาวเข้ากระดูกอย่างนี้ อุณหภูมิในป่าแถบนี้ลดลงพรวดพราดอย่างน่าใจหาย

 

            โหยยย ต้องทนอีกตั้งนานแน่ะกว่าจะเช้า ข้าจะแข็งตายอยู่แล้วนะเนี่ย เปมินบ่นเสียงอู้อี้พร้อมถูมือไปมาเร็วๆ แก้มสีขาวนวลของเด็กสาวถูกหิมะกัดจนเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อ ลินนะหันไปส่งยิ้มบางๆให้เพื่อนสาวเป็นการให้กำลังใจ พวงแก้มของลินนะเองก็ถูกหิมะกัดจนขึ้นสีเรื่อแล้วเช่นกัน

 

            แซ่ก!

 

            เสียงประหลาดเรียกให้หูเรียวเล็กของมิดไนท์ตั้งขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีทองอร่ามของเจ้าแมวดำกวาดมองไปรอบๆอย่างพิจารณา องค์รัชทายาททั้งสี่เมื่อสังเกตเห็นท่าทีผิดปกติของมิดไนท์เข้าก็มองตามไม่วางตา

 

            แซ่ก!

 

            เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง มิดไนท์เริ่มปั้นหน้าเครียด เรียกให้พวกจานาต้องปั้นหน้าเครียดตาม

 

            มีอะไรเหรอเจ้าคะท่านมิดไนท์ องค์หญิงแก่งเมืองเอราเดสส่งคำถาม

 

            ข้าได้ยินเสียงแปลกๆ มิดไนท์กระซิบตอบเสียงต่ำ องค์รัชทายาททั้งสี่ขยับกายหยิบจับอาวุธแล้วตั้งท่าพร้อมรบทันที ดวงตาทั้งห้าคู่สอดส่องหาศัตรูอย่างระแวดระวังช้าๆ

 

            แซ่ก! แซ่ก!

 

            เสียงประหลาดดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกว่าเจ้าของเสียงกำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ เปมินกับลินนะหันกลับไปสร้างกำแพงเวทย์คุ้มกันพวกเฟลมก่อนเชื้อกษัตริย์ทั้งสี่จะหันหลังชนกัน แต่มิดไนท์กลับยืนขมวดคิ้วมุ่นทำหน้าฉงน

 

            ... พลังเวทย์แบบนี้ กลิ่นแบบนี้ เสียงฝีเท้าที่เบาบางแบบนี้ ...

 

            เจ้าแมวดำหรี่ตาลงนิด    

 

แซ่ก! แซ่ก! แซ่ก!

 

            เสียงปริศนาดังถี่ มิดไนท์กะพริบตาปริบๆ มันรู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าของเสียงอย่างประหลาด

 

            กรร!!”

 

            เสียงคำรามดังกึกก้องพร้อมๆกับอมนุษย์ร่างยักษ์ที่พุ่งกระโจนออกมาจากพุ่มไม้หนา กรงเล็บแหลมคมสะท้อนแสงจันทร์ตวัดวูบผ่านหน้าจานาไปอย่างฉิวเฉียด เจ้าชายแห่งโอรอสย่าถีบเท้าถอยฉากด้วยความตกใจ โอริวาดง้าวประจำตัวเป็นแนวขวางหมายตัดหัวของอมนุษย์ใจกล้าที่อยู่ดีๆก็ทะเล่อทะล่าโผล่เข้ามา

 

            แคร้ง !!!

 

            เหวอ!” ง้าวของโอริถูกดีดกลับออกมาอย่างแรงทันทีที่ต้องเป้าหมาย แขนแข็งแรงของเจ้าชายหนุ่มสั่นแรงจนชา ง้าวเล่มสวยหล่นลงปักพื้นหิมะ จานา ลินนะและเปมินกระชับอาวุธเตรียมพร้อม แต่มิดไนท์กลับยืนมองสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้านิ่งราวกับกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง

 

            ออกไปให้พ้น เสียงแหบแห้งและทุ้มต่ำฟังดูคล้ายการกรรโชก อมนุษย์ค่อยๆย่างกรายเข้าหาองค์รัชทายาททั้งสี่ แสงสีทองของดวงจันทร์ช่วยทำให้พวกจานาเริ่มเห็นรูปร่างของอมนุษย์ชัดเจนมากขึ้น

 

            เสือดำปีศาจนี่!” ลินนะอุทานเสียงค่อย

 

            ขนสีดำสนิทของเสือดำปีศาจเป็นมันเงาฟูฟ่อง ดวงตาสีทองสวยราวดวงจันทร์ยามค่ำคืนจ้องตรงมายังผู้เป็นศัตรูอย่างดุดัน เขี้ยวสีขาวแหลมคมแยกกว้างพร้อมขย้ำเหยื่อได้ทุกเวลา กล้ามเนื้อเป็นมัดโตดูแข็งแรง หางสีดำสนิทตวัดพัดหิมะให้ฟุ้งกระจาย ปีกสีดำใหญ่กว้างที่มีลักษณะคล้ายปีกของนกอินทรีกางออกทำให้ตัวของอมนุษย์ดูน่ากลัวมากขึ้นหลายเท่า

 

            ใสหัวออกไปให้พ้น ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน เสียงเย็นชาของเสือดำปีศาจดังขึ้นอีกครั้งเป็นการขู่เตือน

 

            ชิเรนใช่ไหม มิดไนท์โพล่งถาม

 

            “!” เสือดำปีศาจเบิกตากว้างตะลึง

 

            ทำไมถึงรู้ชื่อของข้าได้!” ก่อนถามกลับเสียงตะคอกปนสงสัย

 

            ข้าเองชิเรน เก็นกะยังไงล่ะ มิดไนท์เผยตัวออกจากมุมมืดแล้วเงยมองหน้าเสือดำปีศาจที่ตนเรียกว่าชิเรน อมนุษย์ร่างยักษ์เปลี่ยนท่าทีจากแข็งกร้าวเป็นอ่อนน้อมทันควัน

 

            ท่านเก็นกะ! ท่านจริงๆด้วย อมนุษย์นามชิเรนคลี่ยิ้มอย่างโล่งอกพร้อมย่อกายลงคำนับมิดไนท์ด้วยท่าทางประหลาดชวนให้อยากหัวเราะ องค์รัชทายาททั้งสี่เมื่อเห็นว่าไม่จำเป็นต้องสู้แล้วก็พากันเก็บอาวุธของตนเอง สองสาวหันไปปลดกำแพงเวทย์ลง

 

            ขออภัยที่เสียมารยาทขอรับ ข้าไม่รู้ว่าคนเหล่านี้เป็นบริวารของท่าน มันเอ่ยขอโทษด้วยเสียงทุ้มต่ำ คนถูกหาว่าเป็นบริเวรสะดุ้งเฮือกพร้อมยิ้มเจื่อน

 

            ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าพวกนี้ไม่ใช่บริวารของข้าหรอก เป็นเพื่อนของเจ้าเฟลมมันน่ะ มิดไนท์แก้ข้อเข้าใจผิดพร้อมหัวเราะร่วน

 

            งั้นหรือขอรับ ชิเรนหย่อนตัวนั่งบนขาหลังพลางผงกหัวหงึกหงักรับทราบ

 

            จานา โอริ เปมิน ลินนะ นี่ชิเรน เสือดำปีศาจบริวารของข้า มิดไนท์แนะนำชิเรนแบบสั้นๆ ก่อนจะหันไปหาเสือดำปีศาจหลงถิ่น

 

            ว่าแต่ว่า ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ มิดไนท์เปิดประโยคซัก เผ่าเสือดำปีศาจของมิดไนท์นั้นอยู่ที่ป่าปีศาจในแถบเมืองโอรอสย่า ดังนั้นจึงเป็นเรื่องแปลกที่มาเจอชิเรนอยู่ที่ป่ามายาในแถบเมืองเคนตาเซีย

 

            ข้ามาช่วยท่านกิงเรย์รักษาอัญมณีน่ะขอรับ เห็นท่านกิงเรย์บอกว่าท่านวานให้ท่านกิงเรย์มาอยู่รักษาอัญมณีใต้ทะเลสาบจันทราไม่ให้ตกไปอยู่ในมือของพวกโลกมืด ข้าก็เลยอาสามาช่วยท่านกิงเรย์น่ะขอรับ ชิเรนอธิบายความ

 

            มาช่วยกิงเรย์รักษาอัญมณีที่ทะเลสาบจันทรา แล้วทำไมถึงมาอยู่แถวนี้ล่ะ มิดไนท์ซักต่อ ทำให้ชิเรนต้องเอียงคอกะพริบตามองผู้สูงศักดิ์กว่าอย่างงงๆ

 

            เดี๋ยวนี้ท่านกลายเป็นเสือดำขี้ลืมไปแล้วเหรอขอรับท่านเก็นกะ

 

            ว่าไงนะ!” เจอคำถามของชิเรนเข้าไป เส้นเลือดของมิดไนท์ก็ถึงกับเต้นตุบๆด้วยความยั้วะ

            ก็ที่นี่แหละขอรับทะเลสาบจันทรา เดินย้อนขึ้นไปอีกนิดก็ถึงแล้วขอรับ ชิเรนตอบกลับเสียงซื่อ เรียกให้มิดไนท์สะดุ้งโหยง

 

            จะว่าไป ฝูงวานรพยัคฆ์มันอาศัยอยู่รอบๆทะเลสาบจันทรานี่นา

 

            มิดไนท์รู้สึกเหมือนมีใครเอาค้อนมาตีหัวอย่างไงอย่างงั้น

 

            ... ทำไมถึงได้ซื่อบื้ออย่างงี้นะเรา ทะเลสาบจันทราอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆแต่ดันไม่รู้...

 

            เจ้าแมวดำคอตกพลางบ่นงึมงำอย่างไม่สบอารมณ์

 

            ท่านมิดไนท์? ลินนะร้องทักหมายจะถามว่าเอาไงต่อ ผู้ถูกเรียกเหลียวกลับมอง

 

            จานาเจ้าแบกกาโอ โอริเจ้าแบกทัส เปมินกับลินนะเจ้าสองคนช่วยกันประคองนีออน ส่วนชิเรน เจ้าแบกเฟลมกับเพื่อนมันอีกคนไหวไหม เดี๋ยวสัมภาระข้าจะใช้สายลมของข้าขนไปเอง แมวดำร่างเล็กมอบหมายงานเร็วรัว ซึ่งทั้งหมดก็ไม่มีใครคัดค้าน ต่างแยกย้ายกันไปทำตามที่ได้รับมอบหมายอย่างเงียบๆ

 

            มิดไนท์ผ่อนลมหายใจอย่างผ่อนคลาย ทะเลสาบจันทราเป็นทะเลสาบที่ถูกปกคลุมด้วยพลังเวทย์อย่างหนาแน่น ดังนั้นอุณหภูมิที่ทะเลสาบจันทราจึงค่อนข้างอบอุ่น เหมาะจะเป็นสถานที่พักฟื้นของพวกเฟลมในตอนนี้เป็นอย่างยิ่ง

 

            พายุหิมะพัดกระหน่ำรุนแรงมากขึ้นทุกขณะ สายลมพัดกรรโชกบ้าคลั่งเรียกให้ร่างแทบปลิวตามแรงลม

 

            มิดไนท์กวาดดวงตามองบริเวณรอบกาย มันรู้สึกถึงความผิดปกติอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

 

            ท่านมิดไนท์ พวกข้าพร้อมแล้วเจ้าค่ะ ลินนะเรียกคนนำทีมเบาๆ มิดไนท์สะบัดหน้าลบสิ่งที่อยู่ในหัวทิ้ง

 

            ไปกันเถอะ เจ้าแมวดำสะบัดหางร่ายเวทย์ กระเป๋าสัมภาระทั้งหมดถูกสายลมยกลอยสูง ก่อนที่ทั้งหมดจะออกเดินไปยังทะเลสาบจันทราอย่างเงียบๆ

 

            ดวงตาสีขี้เถ้าขุ่นมัวจ้องมองคณะเดินทางเบื้องล่างนิ่ง รอยยิ้มอันแสนน่ารังเกียจฉีกกว้างบนในหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นของบุรุษวัยกลางคน กลุ่มคนอีกนับสิบยืนรายล้อมผู้เป็นนายบนกิ่งไม้สูง ดวงตาแต่ละคู่ฉายรอยกระหายเลือดและการฆ่าฟัน

 

            มาสเตอร์ ลงมือเลยไหมขอรับ หนึ่งในผู้ติดตามส่งคำถาม แต่คนเป็นนายกลับส่ายหน้าเบา

 

            ยังก่อน รอให้พวกมันได้อัญมณีมาก่อนแล้วค่อยฆ่าทิ้งก็ยังไม่สาย เสียงตอบกลับเบาหวิว ผู้อยู่ภายใต้คำบัญชาพยักหน้าพร้อมส่งเสียงตอบรับในลำคอ

 

            รับทราบขอรับ

 

            พายุหิมะพัดวูบแรง กิ่งไม้และใบไม้ปลิวไหวตามแรงลม เมื่อลมสงบลง ร่างของเจ้าแห่งโลกมืดและบริวารพลันหายลับไปพร้อมกับความมืดมิดที่เข้าปกคลุมป่ากว้าง

 

..........

 

            เสียงเปลวไฟปะทุเปรี๊ยะปร๊ะดังแว่วเข้าสู่โสตประสาท ความร้อนของมันบังคับให้ผู้ที่ไม่อยากตื่นต้องตื่นจากนิทราอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

            เปลือกตาหนาปรือขึ้นอย่างแช่มช้า ความมืดสลัวคือสิ่งแรกที่นัยน์ตาสีแดงเพลิงแลเห็น แสงไฟสีส้มเข้มไหววูบผ่านหางตา เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงใช้ศอกยันกายลุกนั่ง

 

            อุ๊บ!” ด้วยความที่ในหัวยังคงมึนตึงอยู่ ทำให้เจ้าตัวทรุดฮวบลงไปอีกรอบ เฟลมนอนหงายนิ่งมองน่านฟ้าสีเทาขุ่นมัวอยู่ครู่หนึ่งก่อนลองหยัดกายลุกอีกครั้ง และคราวนี้เฟลมก็สามารถลุกขึ้นนั่งได้สำเร็จ

 

            ดวงตาสีแดงเพลิงกวาดมองไปรอบกายช้าๆ และพบว่ามิดไนท์กับเพื่อนอีกแปดคนของเขากำลังนอนหลับอยู่รอบๆกองไฟด้านซ้ายมือของตน สีหน้าของแต่ละคนดูเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก

 

อากาศรอบกายอุ่นจนเกือบเรียกได้ว่าร้อน พื้นดินนุ่มถูกปกคลุมด้วยต้นหญ้าเตี้ยๆสีเขียวสด หมู่พฤกษาที่อยู่ล้อมรอบมีลำต้นใหญ่หนา แต่ละต้นมีใบไม้สีเขียวขจีขึ้นปกคุลมหนาแน่น

 

เมื่อเฟลมเสมองไปทางด้านขวามือ เขาก็พบว่ามันคือทะเลสาบที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา แต่ที่น่าแปลกคือ ทั้งๆที่อากาศรอบกายออกจะอบอุ่นจนเกือบร้อน แต่น้ำในทะเลสาบกลับเป็นน้ำแข็ง เฟลมขยับกายลุกยืน ขาแข็งแรงสาวยาวๆไปทางทะเลสาบอย่างไม่รีบร้อน

 

นี่น่ะเหรอ ทะเลสาบจันทรา เฟลมพึมพำกับตนเอง ดวงตาสีแดงจ้องมองพื้นน้ำแข็งนิ่ง มันใสสะอาดจนเกือบมองเห็นก้นทะเลสาบ ความลึกของมันคงประมาณซักเกือบสิบเมตรได้ พืชน้ำและสัตว์น้ำนานาพันธุ์ต่างหยุดนิ่งไร้การเคลื่อนไหว

 

            ตื่นแล้วเหรอเฟลม เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูดังแว่ว เด็กหนุ่มหันกลับมองเจ้าของเสียงตามสัญชาตญาณ เมื่อเห็นร่างเจ้าของเสียง เฟลมก็ขยับยิ้มบาง

 

            ข้าทำให้เจ้าตื่นรึเปล่า เด็กหนุ่มถามกลับเสียงแสดงถึงความเกรงใจ เจ้าแมวดำคู่หูส่ายหน้าดิก

 

            ไม่นอนต่ออีกซักหน่อยเหรอ นี่มันเพิ่งจะเช้ามืดเองนะ มิดไนท์เดินมาหยุดอยู่ข้างกายเฟลม ก่อนที่เจ้าแมวดำจะย่อกายลงนั่งบนขาหลัง ผู้ถูกถามถอนหายใจนิดก่อนหย่อนกายลงด้านข้าง

 

            ไม่ล่ะ ว่าแต่หลังจากข้าหลับไป เกิดอะไรขึ้นบ้างงั้นเหรอ เด็กหนุ่มถามพร้อมบิดขี้เกียจคลายความเมื่อยล้า ดวงตาสีทองใสของเจ้าแมวดำทอดมองไปไกลยังทะเลสาบเบื้องหน้า ก่อนเรื่องราวทั้งหมดจะถูกถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดอย่างช้าๆ

 

กาลเวลาค่อยๆไหลผ่าน ดวงอาทิตย์ซึ่งเป็นสัญญาณของยามเช้าปรากฏขึ้นจากเส้นขอบฟ้า แสงตะวันสาดส่องไปทั่วบริเวณทะเลสาบจันทรา พื้นน้ำแข็งแผ่นยักษ์สะท้อนแสงสีทองเป็นประกายสวยงามชวนให้หลงใหล

 

ท่านเก็นกะ พวกข้ากลับมาแล้วขอรับ เสียงเรียกของผู้มาร่วมวงสนทนาดังลอยมาจากเบื้องหลัง เด็กหนุ่มและเจ้าแมวดำคู่หูเหลียวหลังกลับมองตามเสียง

 

ไงเฟลม ไม่ได้เจอกันนานนะ เสือดำปีศาจนามชิเรนทักทายเพื่อนเก่า อุ้งเท้าหนาพาร่างยักษ์เดินอาดๆมาทางเด็กหนุ่ม เฟลมลุกขึ้นเดินเข้าไปกอดคอเจ้าเสือดำปีศาจเพื่อนเก่า ริมฝีปากคลี่ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

 

ไม่ได้เจอกันตั้งนานแน่ะชิเรน เจ้าดูตัวใหญ่ขึ้นเยอะนะ เด็กหนุ่มขยี้หัวชิเรนอย่างมันเขี้ยว ถึงแม้จะรู้ว่าชิเรนมีอายุมากกว่าสองร้อยปีแล้วก็ตาม แต่พออยู่กับเจ้าเสือดำปีศาจตนนี้ทีไร เฟลมก็รู้สึกอยากขยี้หัวชิเรนขึ้นมาทันที เมื่อเห็นว่าเฟลมไม่ยอมหยุดซักทีชิเรนก็เริ่มส่งเสียงขู่รอดไรฟันเป็นการเตือน เฟลมจึงต้องยอมปล่อยคอเจ้าเพื่อนซี้ออกมายืนยิ้มเจื่อนพร้อมยกมือยอมแพ้อย่างจำยอม

 

ไงกิง อยู่ๆก็หายตัวไปเลยนะเจ้าน่ะ เด็กหนุ่มหันไปทักเสือดำปีศาจอีกตัวหนึ่งซึ่งเดินตามหลังชิเรนมา เสียงของเฟลมบ่งบอกให้กิงเรย์รู้ว่าเจ้าตัวกำลังไม่พอใจนิดๆ กิงเรย์ส่งเสียงหัวเราะหึๆในลำคอ

 

พอดีข้ามีธุระด่วนนิดหน่อยก็เลยไม่ได้กล่าวลา โทษทีนะ กิงเรย์ขอโทษแบบขอไปที เฟลมจึงพยักหน้ารับคำขอโทษอย่างขอไปทีบ้าง

 

ว่าแต่ขนอะไรมาเยอะแยะน่ะ เด็กหนุ่มเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาพลางชี้ไปทางห่อผ้าห่อยักษ์ที่กิงเรย์วางมันลงกับพื้นเมื่อครู่

 

เสบียงน่ะ เพราะโดนต้นไม้ปีศาจโจมตีกะทันหันทำให้เสบียงของพวกเราหายไปหมด ข้าเลยให้เจ้าสองตัวนี้ไปหาเสบียงมาให้น่ะ มิดไนท์ที่เพิ่งเดินเข้ามาสมทบเฉลยข้อสงสัย เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก

 

แล้วพวกเจ้าได้อะไรมาบ้างล่ะ เฟลมถามสองเสือดำเสียงใคร่รู้

 

ก็มีผลโรคุ หญ้ากุมมะ เนื้อกวางปีศาจ แล้วก็พวกเครื่องเทศอีกนิดๆหน่อยๆ ชิเรนกับกิงเรย์ช่วยกันนับแล้วตอบ เด็กหนุ่มเจ้าของคำถามผงกหัวด้วยท่าทีพอใจ

 

ผลโรคุเป็นผลไม้ที่มีเฉพาะในป่ามายาเท่านั้น ผลไม้ชนิดนี้มีขนาดพอๆกับกำปั้น ผิวเกลี้ยงมีสีน้ำตาลอ่อนเป็นมัน ล้างแล้วสามารถทานได้เลยโดยไม่จำเป็นต้องปอกเปลือกหรือปรุงเพิ่ม สรรพคุณคือช่วยพื้นฟูพลังเวทย์และพลังกายได้เป็นอย่างดี

 

หญ้ากุมมะเป็นหญ้าสีแดงสดที่มีเฉพาะในเขตป่ามายาเช่นกัน สรรพคุณคือทำให้ร่างกายรู้สึกร้อนและกระฉับกระเฉง เหมาะสำหรับคนที่ต้องเดินทางฝ่าพายุหิมะในตอนกลางคืน

 

ส่วนเนื้อกวางป่าก็คล้ายๆกับเนื้อกวางทั่วไป จะแตกต่างกันก็ตรงที่เนื้อกวางปีศาจนั้นแน่นและมีปริมาณมากกว่าเนื้อกวางธรรมดาหลายเท่า เนื่องจากกวางปีศาจนั้นเป็นกวางที่มีขนาดใหญ่พอๆกับเสือโคร่งตัวเต็มวัย แถมยังมีถึงแปดขา เนื้อกวางปีศาจตัวเดียวจึงสามารถเลี้ยงคนเป็นสิบคนได้อย่างสบายๆ

 

แล้วอยากกินอะไรกันล่ะ เอาเป็นเนื้อกวางผัดเครื่องเทศ หรือเอาเนื้อกวางรมควัน หรือจะย่างธรรมดา เอหรือว่าจะเป็น.... เฟลมใช้มือซ้ายกอดอกแล้วใช้มือขวาจับคางพลางบ่นงึมงำกับตัวเองด้วยท่าทีเคร่งเครียด ในหัวพยายามนึกหาเมนูอาหารที่น่าจะเข้าท่าเต็มที่ มิดไนท์กับสองเสือดำปีศาจส่ายหน้าเซ็งๆ

 

พวกข้าเบื่ออาหารฝีมือเจ้าจะแย่อยู่แล้วนะเฟลม คราวนี้ให้พวกลินนะเถอะนะ ขอเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดี มิดไนท์ขอร้องเสียงจริงจัง เฟลมอ้าปากพะงาบๆเหมือนอยากจะปฏิเสธเพราะไม่แน่ใจว่าพวกลินนะจะรู้วิธีการทำอาหารจากของป่าหรือเปล่า แต่คิดไปคิดมา เฟลมก็ตกลงเห็นด้วยกับมิดไนท์ เพราะเขาเองก็ขี้เกียจทำเหมือนกัน

 

เอางั้นก็ได้

 

..........

 

            หา! ไม่มีใครทำอาหารเป็นเลยเรอะ!” เฟลม มิดไนท์ กิงเรย์และชิเรนประสานเสียงถามเสียงสูง หลังจากทั้งสี่ใช้ความพยายามอยู่พักหนึ่งในการขุดพลพรรคชาวขี้เซาให้ตื่นจากนิทราหวังให้ใครซักคนทำอาหารให้กิน พวกเขาก็พบว่าที่พวกเขาพยายามไปนั้นเปล่าประโยชน์ ไม่มีใครทำอาหารเป็นซักคน

 

ดวงตาทั้งสี่คู่จ้องผู้ไร้ฝีมือในการทำอาหารทั้งแปดอย่างไม่อยากจะเชื่อ พวกจานาที่เป็นผู้ชายยังว่าไปอย่าง แต่นี่เปมินกับลินนะยังทำไม่เป็น เป็นเจ้าหญิงสมชื่อจริงๆ

 

ส่วนสองแฝดจอมแสบตระกูลทวินส์อย่าไปถามเรื่องทำอาหารเด็ดขาด แค่เจ้าสองตัวนี้ไม่ไปเอาของที่กินไม่ได้มาให้กินก็เก่งแล้ว ตอนเด็กๆเจ้าสองคนนี้เคยเอาเห็ดพิษมาให้เฟลมกิน เล่นเอาเจ้าหนุ่มถึงกับนอนซมลุกไม่ขึ้นไปสามวัน

 

อื้อ ขอโทษทีนะ ลินนะขอโทษเสียงค่อย เฟลมกลอกตามมองฟ้าอย่างเหนื่อยใจ

 

ให้ตายเหอะ เด็กหนุ่มลอบสบถ

 

ว่ามาคนอื่นเค้า เจ้าทำเป็นรึไง ทัสโต้กลับเสียงไม่สบอารมณ์ เฟลมจ้องหน้าทัสกลับพร้อมส่งสายตาประมาณว่าอย่าท้า

 

เป็น เด็กหนุ่มตอบเสียงหนักแน่น

 

ไม่เชื่อหรอก องครักษ์หนุ่มเบ้ปาก นีออนจึงต้องสะกิดทัสแล้วกระซิบบอก

 

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อล่ะ เจ้าเฟลมน่ะ ทำอาหารอร่อยอย่าบอกใครเชียว คำพูดของนีออนทำเอาเพื่อนๆที่ได้ยินถึงกับอึ้งไปนิด

 

จริงอ่ะ ทัสยังคงไม่เชื่อในคำของเด็กสาว

 

จริง พวกข้าเคยกินแล้ว อร่อยแบบว่าเลิศเลยแหละ นีโอสนับสนุนคำของน้องสาว องครักษ์หนุ่มจอมเชื่อยากหันมองหน้าเฟลมช้าๆ

 

เจ้าทำอาหารอร่อยจริงดิเฟลม

 

เดี๋ยวก็รู้เองแหละ เฟลมตอบตัดบทสรทนาก่อนเดินหายไปทางริมทะเลสาบพร้อมกับมิดไนท์ กิงเรย์และชิเรน ปล่อยให้พวกจานานั่งอึ้งในความสามารถพิเศษของเฟลมกันต่อไปอย่างเงียบๆ

 

……….

 

            อร่อย!!!” องครักษ์หนุ่มจอมป่วนอุทานอย่างลืมตัว เนื้อกวางย่างในมือนั้นหอมกรุ่นชวนให้น้ำย่อยทำงานดีขึ้นมาอย่างกะทันหัน เด็กหนุ่มลงมือกินอาหารฝีมือเฟลมด้วยท่าทีตะกละตะกลาม

 

            ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคนอย่างเจ้าจะทำอาหารเป็นกับเค้าด้วย กาโอตั้งข้อสังเกตขณะส่งเนื้อกวางเข้าปาก

 

            แถมยังอร่อยอีกต่างหาก เปมินช่วยเสริม

 

            ก็ตอนเด็กๆข้าต้องเข้าป่ามาฝึกวิชาอยู่บ่อยๆนี่นา นานเข้าก็เริ่มคุ้นเคยกับของป่าแล้วก็เริ่มทำอาหารยังชีพเป็น เฟลมอธิบายสั้นๆพลางโยนผลโรคุที่ตนหั่นเป็นชิ้นพอดีคำเข้าปาก

 

            ถ้ารู้รสชาติแล้วก็ลักษณะพิเศษของวัตถุดิบแต่ละชนิด การทำอาหารให้อร่อยมันก็ไม่ยากหรอก ก่อนอธิบายต่อ

 

            นึกว่าจะเก่งแต่ฆ่าคนซะอีก จานากัดเสียงเรียบ เรียกให้บรรยากาศของวงสนทนามาคุขึ้นมาทันที ดูท่าเจ้าชายหนุ่มจะยังทำใจไม่ได้กับเรื่องที่เฟลมเป็นคนสังหารมารดาของตน

 

สองแฝดหันขวับจ้องจานาอย่างไม่พอใจ แต่เฟลมกลับไม่รู้สึกอะไร เด็กหนุ่มยังคงนั่งกินอาหารของตนไปอย่างเงียบๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

            ไม่เอาน่าพี่จานา พี่ก็รู้นี่ว่าเฟลมไม่ได้อยากจะเป็นนักฆ่าซักหน่อย อีกอย่างนะ พี่ว่าเฟลมอย่างงี้ก็เหมือนไปตำหนิท่านมิดไนท์นะ เพราะว่าคนที่ทำให้เฟลมต้องไปอยู่ในโลกมืดก็คือท่านมิดไนท์นะขอรับพี่จานา โอริเกลี้ยกล่อมจานาด้วยคำพูดที่ฟังดูคล้ายคำตำหนิกลายๆ จานาถอนหายใจเฮือกหนักหน่วงทำท่าเหมือนอยากจะบ่น แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

 

            มื้ออาหารเช้าดำเนินไปอย่างสงบ ดวงตะวันลอยสูงเด่นขึ้นทุกทีๆ สายลมพัดเบาบางทำให้อาการโดยรอบไม่ร้อนนัก พลันเฟลมก็รู้สึกได้ถึงความผิดปรกติ

 

            ความรู้สึกแบบนี้ ความรู้สึกของมนต์ดำ

 

            กรร!!”

 

ชิเรนกับกิงเรย์ย่อกายตั้งท่าพร้อมกระโจนพลางส่งเสียงขู่ต่ำๆ เขี้ยวยาวสีขาวแยกกว้างเป็นสัญญาณว่าเจ้าตัวพร้อมจะขย้ำศัตรูทุกขณะ

 

นีโอ เจ้าว่าสายลมมันดูแปลกไปไหม นีออนหันไปถามแฝดผู้พี่

 

อือ อยู่ๆก็เหม็นสาบ แล้วก็ดูวุ่นวายยังไงก็ไม่รู้สิ

 

ลินนะระวัง!” เฟลมกระโจนผลักลินนะให้ล้มนอน มีดสั้นสีดำสนิทพุ่งเฉี่ยวต้นแขนขวาของเฟลมจนเลือดไหลซิบ ข้าวของกระเด็นกระจัดกระจาย พวกจานาทิ้งอาหารในมือแล้วเปลี่ยนมากำอาวุธแทน

 

ฟ้าว!!!

 

มีดสั้นสีดำสนิทพุ่งตัดสายลมมาทางพวกเฟลมอีกชุดหนึ่ง ต่างคนต่างกระโดดหลบกันพัลวัน สองเสือดำปีศาจสยายปีกสีดำสนิทให้แผ่กว้าง ก่อนถีบเท้าบินสูงกลางอากาศรอจังหวะเหมาะๆในการโจมตีผู้บุกรุก

 

ไป!!” เสียงสั่งการเป็นเสียงของอนามันอย่างไม่ต้องสงสัย นักฆ่าในชุดฟอร์มสีดำสนิทร่วมร้อยคนพุ่งกระโจนออกมาจากกิ่งไม้สูง พวกเฟลมไม่รอช้า ถีบเท้าพุ่งเข้าประมือกับเหล่านักฆ่าอย่างรวดเร็ว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,947 ความคิดเห็น

  1. #1918 。◕‿◕。 Iris_Jung &# (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 19:28
    อยากกินอาหารฝีมือเฟลมมากๆเลยค่า >0<
    #1,918
    0
  2. #1851 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 10:20
    อื้อหือ เฟลมทำกับข้าวเป็นด้วยอ่ะ >///<
    #1,851
    0
  3. #1773 Ninzile (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2554 / 20:43
    โว๊ยยยยยยย
    จะอะไรนักหนาเนี่ย
    แบร่ :p
    ไอแก่นิสัยไม่ดี!!!
    #1,773
    0
  4. #1660 รักเทอเพราะรักเทอ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2553 / 14:39
    กรี้ดดดดดดดดดดด ไรมารยาท มั้ก มัก คน เขา จากิงข้าว
    #1,660
    0
  5. #1640 mam (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 13:54
    กำ



    คนเค้าจะกินข้าวทั้งที



    นิสัยบัดซบชะมัด
    #1,640
    0
  6. #1545 BicoUe_Darkness (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 20:44
    เฟรมนี่เก่งจังเลย



    ทำอาหารเป็นด้วย



    แต่น่าเสียดาย



    มีมาคอหอยมาขัดจังหวะ



    เฮ้อ!!!!!!!!!





    กะลังอร่อยเลยเซงงง
    #1,545
    0
  7. #1317 ทายาทรัตติกาล (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 17:10
    โหยยยยย....เจ๋งอ่ะ

    เฟลมทำอาหารเป็นด้วย

    คิดได้ไงเนี่ย

    นับถือๆๆๆ
    #1,317
    0
  8. #1234 ปักษาอัคคี (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 เมษายน 2552 / 19:56
    แหมมม
    ลินนะนี่โชคดีจังเลย
    ว่าทีภรรยาในอนาคตของเฟรม
    55555+
    เด๋วลินนะต้องอ้วนแน่เลย
    เพราะต้องกินอาหารอร่อยๆฝีมือเฟรม
    ทุกๆวัน
    กร๊ากก 55555555555555+
    #1,234
    0
  9. #1091 Dark_JOKER (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 09:48
    กรี๊ดๆๆๆ อยากกินอาหารฝีมือเฟลมง่า ท่าทางน่าอร่อยมากมายเลย และถ้าเดาไม่ผิดเฟลม คงนั่งกินข้างลินนะซินะเจ้าค่ะ ฮุ ฮุ ฮุ
    #1,091
    0
  10. #1058 Lifehunter (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 มีนาคม 2552 / 16:33
    อยากลองกินอาหารฝีมือเฟลมจัง

    แหมอนามันนะอนามัน

    คนกำลังกินอยู่แท้ๆ

    ไม่น่าโผล่มาตอนกำลังกินเลย

    กินไม่อิ่มขึ้นมาทำไง(เกี่ยวมั๊ยเนี่ย)
    #1,058
    0
  11. #1057 VictorinA (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 มีนาคม 2552 / 15:29
    เกลียดลินนะอ่า
    เชียร์จิน รักโลกมืดด
    #1,057
    0
  12. #1056 *+ Zasharia +* (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 มีนาคม 2552 / 15:23
    อัพอีกค่า

    นี่เข้ามาอ่านกี่ครั้ง

    ก็เม้นให้ทุกครั้งนะคะ

    อัพ อัพ อัพ

    เย้
    #1,056
    0
  13. #1054 hisakong (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 มีนาคม 2552 / 14:02
    อนามันนิสัยม่ายดี

    อัพเรวๆๆนะ

    อ่านจบแล้ว
    #1,054
    0
  14. #1052 phantom (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 มีนาคม 2552 / 04:22
    หนุกมากๆเลยคร้าบ



    อัพต่อเร็วๆน้ากะลังมันเลย



    อยากรู้จังว่าเล่ม2เมื่อไหร่จาออกบอกทีน้า
    #1,052
    0
  15. #1050 milk (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 มีนาคม 2552 / 15:15
    สนุกๆๆ

    โอ้ย อนามันมา อย่าตายนะพวก
    #1,050
    0
  16. #1048 [M!n!~D@V!L] (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 มีนาคม 2552 / 14:25
    O_O อัพๆๆๆๆ >O<:;~  อนามันมาแล้วววว~ หนีๆๆๆๆๆ>_<
    #1,048
    0
  17. #1046 karmdodcom (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 22:04
    อยากบอก.....

    ตอนที่บรรยายอ่ะ
    แอบปาดน้ำลาย(ล้อเล่น)
    มาอัพเร็วๆนะคะ
    #1,046
    0
  18. #1045 tezuka (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 21:33
    ห่วย

    หมดอารมณ์กินข้าวกันพอดี

    ให้ออกกำลังกายหลังกินอิ่มน่ะมันจุกนะ

    รู้มั้ยเอ่ย...หึๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #1,045
    0
  19. #1044 Ariana (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 18:46

    ว้าวๆๆๆๆ

    อัพแว้วว


    อิอิ

    หนุกมากมาย

    รอเล่ม 2~~~

    #1,044
    0
  20. #1043 เจ้าแห่งความหายนะ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 15:48
    จบแล้ว หุหุ ต่อหน้ามาไวๆนะ
    #1,043
    0
  21. #1042 คิม ฮานึล (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 01:21

    อัพต่อไวไวน้า
    ค้างฮะ

    #1,042
    0
  22. #1041 หัวขโมeไม่LจีEมUoดี้ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 มีนาคม 2552 / 23:21

    เติลเติ้ลรีบมาอัพต่อไวๆนะ ลุ้นๆ

    #1,041
    0
  23. #1040 tezuka (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 มีนาคม 2552 / 21:23

    มันมาอีกแล้ว

    #1,040
    0
  24. #1037 Ariana (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 มีนาคม 2552 / 13:11
    ว๊ากกกกก

    อีพวกมารมาอีกแล้ว

    ยอมมิได้ๆๆๆๆ
    #1,037
    0
  25. #1036 [M!n!~D@V!L] (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 มีนาคม 2552 / 11:33
    อ๊ายยยยย>///<  น่ารักๆๆๆๆๆ อัพอีกๆๆๆ

    สู้ๆๆๆๆ ^O^\/
    #1,036
    0