Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 9 : Chapter 08 :: You made me laugh

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 503 ครั้ง
    17 ต.ค. 62


Chapter 08

You made me laugh

 

            ‘Lucent Dream หรือ LD’

            มีความหมายว่า ความฝันอันกระจ่าง

ฝันอมยิ้มแก้มปริเมื่อได้เห็นชื่อทีมอย่างเป็นทางการของตัวเอง

ลูเซนท์ดรีม หรือ แอลดี เป็นชื่อทีมของพวกเขา ชื่อทีมที่จะติดตัวไปตลอดการแข่งขันครั้งนี้ พวกเขาทั้งสี่คนต่างมีความฝันที่ชัดเจนอย่างเดียวกันคือการได้ไปแข่งระดับโลก แน่นอนหนทางเหล่านั้นไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบ ต่อให้มันมืดมน ความฝันของพวกเราก็ส่องแสงสว่างเสมอ

โคตรคิดถูกเลยที่มีโค้ช ขนาดชื่อทีมยังมาตั้งก่อนวันแข่งอาทิตย์เดียว

โก๋พูดติดตลก พอมีโค้ชแล้ว อะไรก็เป็นระบบระเบียบมากขึ้น ไม่ว่าจะตารางการซ้อม ตารางการกินข้าว ตารางการตื่นนอนเป็นเวลา รวมไปถึงตารางออกกำลังกาย จากที่ฝันต้องทำทุกอย่างคนเดียวมาตลอด พอทีเข้ามาช่วย ฝันจึงสามารถโฟกัสที่การเล่นของตัวเองได้มากขึ้น

แหม ทำมาเป็น ไม่ใช่พี่หรือไงที่บ่นว่าโค้ชเข้มงวดกับพี่เกินไปปอนด์แซวรุ่นพี่คนสนิทที่นั่งอยู่ข้างตัว

ก็จริงป่ะ ไอ้ฝันโดนฝึกแค่สามชั่วโมง กูโดนเพิ่มเวลาเป็นแปดชั่วโมง

ใครใช้ให้พี่จำแมพไม่ได้อ่ะ

เดี๋ยวมึงจะโดนไอ้ปอนด์ ว่าแต่กู มึงเองก็ใช่ย่อย การบ้านที่โค้ชให้อ่ะเสร็จยัง

เฮ้ย ลืม!” ปอนด์รีบกระโดดออกไปจากห้อง ส่วนโก๋นั่งหัวเราะหึหึเหมือนกุมชัยชนะที่เอาคืนน้องสำเร็จ

ตั้งแต่โค้ชทีเข้ามา การฝึกของแต่ละคนก็ถูกปรับเปลี่ยนไปตามความสามารถและความถนัด ปอนด์ต้องทำการบ้านหลังการฝึกซ้อม อย่างเช่นพวกวิชาเลขและฟิสิกส์ เป็นวิธีการฝึกแบบเดียวกับที่ใช้ฝึกพี่บอสสึโนว่า เกมเมอร์นักฟิสิกส์ในตำนาน เห็นว่าการฝึกแบบนั้นทำให้ปอนด์ระบายสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในสมองออกไปบ้าง  

ส่วนโก๋ คนขี้หลงขี้ลืมประจำทีม โดนเพิ่มเวลาฝึกเป็นแปดชั่วโมง หกชั่วโมงฝึกกับเพื่อน สองชั่วโมงฝึกเดี่ยวเพื่อจำแผนที่ให้คล่อง ต่างจากฝันที่ฝึกสามชั่วโมงกับเพื่อน อีกสามชั่วโมงเรียนทฤษฎีปลอมๆ ความจริงไปทำกายภาพบำบัด ก่อนเข้านอนได้เวลาพิเศษหนึ่งชั่วโมงเพื่อฝึกซ้อมเดี่ยว

สำหรับกายนั้นพิเศษกว่าใคร กายฝึกการแข่งกับโค้ชมากฝีมือมาโดยตลอด เป็นนักแข่งอีสปอร์ตอายุน้อยที่อยู่ระดับท็อปของประเทศ เพราะฝันไม่ใช่โค้ช ที่ผ่านมาจึงไม่รู้ว่าจะต้องดึงศักยภาพของเด็กคนนี้ออกมาอย่างไร พูดง่ายๆ คือมีของดีอยู่ในมือแต่ใช้ไม่เป็น ต่างจากโค้ชที เมื่อเจอกายปุ๊บ ก็สามารถดึงความสามารถของเด็กคนนี้ออกมาได้เต็มที่ นอกจากฝึกหกชั่วโมงกับเพื่อนแล้ว กายต้องฝึกยิงเป้าทุกวันก่อนนอนเพื่อทดสอบความไวของสายตาและประสาทสัมผัส ฝันแอบทึ่งกับฝีมือของน้องที่ยิงแทบไม่พลาดเลยสักเป้า

ทั้งที่ผ่านมาคิดว่าสุดยอดแล้ว กายยังเก่งได้มากขึ้นอีก นี่แหละข้อดีของคนอายุยังน้อย ทั้งประสาทสัมผัส สายตา สมอง ทุกอย่างยังอยู่ในช่วงพัฒนาได้ แต่สำหรับวัยของฝันและโก๋แล้ว พรสวรรค์อย่างเดียวอาจจะช่วยไม่ได้ ต้องใช้ความพยายามแบบดับเครื่องชนเข้าร่วมด้วย

พวกเขาได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างในช่วงระยะเวลาที่ทีมาเป็นโค้ช รวมไปถึงรายชื่อผู้เข้าร่วมแข่งขันคนอื่นๆ อย่างที่ฝันคาดไว้ว่าบูมและพี่บอสลงแข่งโปรลีกด้วย น่ากลัวไปกว่านั้นคือทั้งสองอยู่ทีมเดียวกัน และยังคงใช้ชื่อเดิมคือทีม Legend ที่เห็นเพียงแค่ชื่อก็อกสั่นขวัญแขวน นอกจากนั้นยังมีเกมเมอร์มีชื่อเสียงอีกสองคนเป็นสมาชิกทีม ถือว่าเป็นทีมที่น่ากลัวที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ แต่ใช่ว่าทีมอื่นจะไม่เก่ง แม้จะมีสตรีมเมอร์สายเอนเตอร์เทนปะปนมาบ้าง แต่ส่วนมากคือนักแข่งอีสปอร์ตตัวยง ยอมรับเลยว่าชื่อหลายคนนั้นฝันคุ้นตาเป็นอย่างดี ผู้เล่นมากฝีมือที่เขาเคยเจอก็มี ผู้เล่นที่มีผลงานการแข่งก็เยอะ การแข่งขันโปรลีกครั้งนี้ดูจะไม่ง่ายอย่างที่คิด

ช่วงระยะเวลาฝึกซ้อมฝันทำกายภาพทุกวันไม่เคยขาด ฝึกซ้อมตามเวลาสม่ำเสมอ เตรียมตัวให้พร้อมที่สุด เขาไม่อยากให้อาการเจ็บปวดมาเป็นตัวถ่วงในการแข่งขันครั้งนี้ ทุกคนเองก็ตั้งใจทำในส่วนของตัวเอง ดังนั้นฝันก็จะไม่ยอมแพ้ แม้จะกังวลเรื่องคู่ต่อสู้ที่มากฝีมือ แต่นั่งกังวลไปก็ไร้ประโยชน์ ต้องทำให้เต็มที่ไปข้าง ส่วนผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบไหน ก็ต้องยอมรับมันให้ได้

ระหว่างที่คนอื่นกำลังวุ่นวายอยู่กับธุระปะปังของตัวเองก่อนซ้อม ฝันดึงกระดาษโน้ตใบเล็กรูปหมาชิบะมาหนึ่งแผ่น บรรจงเขียนคำว่า ‘Lucent Dream’ ลงไปชัดๆ ก่อนจะลุกจากเก้าอี้เดินออกไปนอกห้อง

เอาไปอวดคนคนนั้นดีกว่า

อ้าว ไปไหนล่ะทีที่กำลังเดินสวนขึ้นมาทางบันไดทักคนที่กระโดดโหยงเหยงลงมาจากชั้นสองเหมือนเร่งรีบไปไหนสักที่ ฝันวิ่งผ่านทีไปด้วยความรีบร้อน

เดี๋ยวมาๆ ขอห้านาที

ขาเรียวยาวก้าวมาหยุดอยู่หน้าห้องทำงานของเจ้าของบ้าน ฝันไม่เห็นหน้าชินมาหลายวัน ตั้งแต่โดนโกรธก็ไม่มีโอกาสได้ง้อชินสักครั้ง ทั้งที่อยู่บ้านเดียวกันแต่คุณชิบะบอยหลบหน้าเก่งยิ่งกว่าสายลับ ออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ กลับบ้านตีหนึ่งตีสอง วันนี้เพิ่งเห็นว่ารถจอดอยู่หน้าบ้าน คุณเขาคงไม่ได้ออกไปไหน และคงอยู่ในห้องทำงานทั้งวี่ทั้งวัน

ฝันก้มตัวลงหมายจะสอดกระดาษโน้ตรูปหมาชิบะไว้ที่ช่องใต้ประตู

ทำอะไร

เสียงๆ หนึ่งดังขึ้นด้านหลังจนเขาสะดุ้งโหยง ใบหน้าของคนดื้อหันขวับไปมองเจ้าของบ้านที่ควรจะอยู่ในห้อง ชินสวมเสื้อยืดตัวหลวม กางเกงขาสั้นสบายๆ กลุ่มผมสีเข้มชี้ไปคนละทิศละทางเหมือนว่าเพิ่งตื่นนอน ดวงตาเรียวรีส่งสายตาดุๆ มาให้ฝัน

เอ่อ

ว่าไง ทำอะไรลับๆ ล่อๆ

เคยเป็นคนกล้าบ้าบิ่นมาตลอด ชอบทำอะไรซุกซนไม่เข้าเรื่อง แต่พอมาถึงเรื่องให้ง้อไอดอลคนโปรดแล้วกลับพูดอะไรไม่ถูก สีหน้าเลิ่กลั่ก ดวงตากลมเกลือกกลิ้งไปมา

คือ เมื่อเช้าได้ชื่อทีมแล้ว

แล้ว?” ชินเน้นย้ำคำสุดท้ายหลังประโยค ดูเหมือนไม่แปลกใจเรื่องชื่อทีมสักเท่าไร

อ่าคือนี่ชื่อทีม

กระดาษโน้ตลายสุนัขพันธุ์โปรดของชินถูกยื่นไปตรงหน้าเจ้าตัว พอไม่เห็นอีกฝ่ายรับ ฝันจึงคว้ามือชินอย่างถือวิสาสะแล้ววางมันลงบนฝ่ามือของอีกฝ่าย ชินขมวดคิ้วตึงจนน่ากลัว

ฝันรีบปล่อยมือออกเมื่ออีกฝ่ายกำกระดาษโน้ตใบเล็กไว้ กลัวจะโดนว่าที่ไปยุ่งวุ่นวายกับยามเช้าของคุณเขา กลัวมากกว่านั้นคือโดนกำหมัดใส่ข้อหาจับไม้จับมือโดยไม่ขออนุญาต ฝันรีบวิ่งหนีไปที่บันได ยังไม่ทันจะได้ก้าวขาเหยียบขั้นบันได เสียงทุ้มขึ้นจมูกก็ร้องทักขึ้นมา

เอามาให้ทำไม

คุณเป็นเจ้าของบ้าน เป็นสปอนเซอร์หลักของทีมไง

ผมไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรมากอยู่แล้ว

ชิเย็นชาจริงๆ เลยนะคุณชิบะบอย

ไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรล่ะ ให้ทั้งที่อยู่ ซื้อของกินมาฝาก เป็นบุคคลที่ทำให้ความฝันของฝันเป็นรูปเป็นร่าง ถ้าคนตรงหน้าไม่ได้บุกมาที่บ้านโก๋ในวันนั้น ทีมคงไม่ก้าวหน้าเท่าในวันนี้ บ้านที่มีทั้งอาหารอร่อยๆ ให้กิน ห้องซ้อมแอร์เย็นๆ ที่นอนนุ่มๆ มีสนามหญ้าให้ผ่อนคลาย และโค้ชมากฝีมืออย่างโค้ชที

ก็ทั้งเรื่องโค้ชแล้วก็สถานที่ซ้อมฝันเว้นระยะไปครู่หนึ่ง แล้วจึงคลี่ยิ้มสดใสดุจพระอาทิตย์ยามเช้าออกมา ทั้งที่ความจริงใจอยากจะทึ้งหัวจนแทบบ้า ขอ…”

ชินเลิกคิ้วขึ้นหนึ่งข้าง

ขอขอบคุณนะ

พูดจบก็วิ่งซนๆ หายขึ้นไปยังชั้นสอง ชินก้มมองกระดาษโน้ตลายหมาชิบะในมือ ลายมือสวยๆ เขียนเป็นภาษาอังกฤษตัวบรรจงว่า ‘Lucent Dream’ เป็นชื่อทีมที่สวย จดจำง่าย ความหมายดี เหมาะกับคนที่ไขว่คว้าความฝันอย่างคนหัวรั้นนั่นดี

เสียงที่เงียบไปทำเอาคนยืนแอบฟังขมวดคิ้ว ฝันแอบอยู่ตรงบันไดทางขึ้นชั้นสอง หวังว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาตอบโต้บ้าง อย่างเช่นสบถอะไรออกมา หรือ พึมพำคำว่าไม่ได้โกรธตั้งแต่แรกแล้ว รอจนยุงเกาะขาก็ยังไม่ได้ยินเสียงอะไร

ยิ่งนานวันเข้า ใจก็ยิ่งวุ่นวาย  

ยืนทำอะไรอ่ะฝันสะดุ้งเมื่อมีใครสะกิดด้านหลัง หันไปเจอกับปอนด์ที่ชะเง้อคอมองตามว่าคนพี่กำลังทำอะไรอยู่ แทนที่จะเข้าไปเตรียมตัวซ้อม กลับมายืนทำตัวลับๆ ล่อๆ เหมือนแอบขโมยกินอะไรในครัวแล้วโดนจับได้

เปล่าๆ

แหน๊ ยืนแอบดูใครหรือเปล่าน๊า

บ้า แอบไร จะซ้อมแล้วไปเตรียมตัวดิ

คนพยายามกลบเกลื่อนรีบผลักหลังรุ่นน้องให้กลับไปยังห้องซ้อม ปอนด์ไม่รอให้โอกาสได้หายวับไป เอ่ยปากถามคนพี่อย่างหยอกล้อ ได้ทีต้องเอาให้คุ้ม นานๆ ครั้งจะเห็นพี่ชายคนนี้เสียหลัก ปกติยกตนขึ้นเป็นใหญ่เหนือเขามาตลอด ถึงเวลาที่จะต้องโดนใครสักคนปราบให้อยู่หมัดเสียที

ได้ข่าวว่าโดนพี่ชินโกรธเหรอ

ใครบอก

บอกก็รู้ดิ

กวนตีนนะไอ้ปอนด์

ขอหน่อยๆ แล้วทำไมไม่ง้ออ่ะ

อยากง้อจะตาย แต่แค่เจอหน้าก็เหมือนจะฆ่าปาดคอกันแล้ว

ปอนด์หัวเราะอยู่ในใจ มองสีหน้าพี่ที่คิ้วขมวดชนกัน อยากจะพูดว่าสมน้ำหน้า แต่กลัวโดนต่อยคว่ำเสียก่อน

แค่เขาทำหน้าตาฆาตกร พี่ก็ยอมแพ้แล้วว่างั้น อ่อนแอมากพี่

ริมฝีปากสีสวยเม้มแน่น เป็นครั้งแรกที่ยอมให้คนน้องโขลกสับยิ่งกว่าพริกกระเทียม

ฝันไม่ใช่คนปากหนักที่จะไม่กล้าพูดคำว่าขอโทษ แค่พอจะขอโทษทีไร อีกฝ่ายก็ดันทำหน้าเหมือนไม่พอใจใส่ ทำอย่างกับว่าจะอ้าปากงับหัวเขาซะให้ได้

เก็บไว้ก็ยิ่งผิดใจกันนะพี่ ทีด่าน้องอ่ะด่าเก่ง ทีขอโทษล่ะพูดไม่เป็น อิโด่

ปอนด์เปิดประตูห้องซ้อมเข้าไป ยืนนิ่งอยู่พักหนึ่งเหมือนนึกอะไรดีๆ ออก เด็กเสื้อฮาวายชะโงกหน้ามาหาคนพี่ที่ยืนอมพะนำ ตั้งแต่รู้จักกันมาก็เพิ่งเคยเห็นกังวลกับความรู้สึกคนอื่นขนาดนี้ คงจะแคร์เขาจริงๆ ล่ะนะ ตามเขามาตั้งหกปี คงไม่อยากโดนเขาเกลียดหรอก

ให้แนะนำป่ะ

อะไรฝันรีบถามคนน้อง ณ เวลานี้ ข้อแนะนำอะไรก็เป็นประโยชน์ทั้งนั้น

ถ้าอยากเอาของไปง้อ ก็ลองหาของที่ใช้ความพยายามดู อย่างเช่นพวกทำขนม เห็นกายบอกพี่ชินชอบกินขนม

ขนมเหรอ

นอกจากแพนเค้กแล้วฝันก็ทำขนมอะไรไม่เป็นสักอย่าง แล้วจะให้ทำขนมไปง้อเนี่ยนะ

ฝันไปเถอะ

 

***

ซื้ออะไรมาเยอะแยะวะ

โก๋มองเพื่อนที่หายไปจากบ้านตั้งแต่กินข้าวเย็นเสร็จ และกลับมาไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้นพร้อมกับถุงสารพัดที่ห้อยเต็มสองแขน ฝันวางถุงใหญ่ห้าหกใบบนเคาน์เตอร์ครัวอย่างขะมักเขม้น เช็คให้แน่ใจว่าไม่ได้ลืมอะไรไว้บนรถแท็กซี่หลังจากนั้นจึงหมุนตัวไปเปิดตู้เก็บภาชนะด้านหลัง โก๋เดินมาแหวกถุงพวกนั้นออกดูด้วยความสงสัย

ครีมชีส แครกเกอร์ แป้งเค้ก เนยจะทำขนมเหรอวะ

คนที่กำลังเขย่งตัวหยิบถ้วยชามออกมาจากตู้เหนือศรีษะพยักหน้า

มึงเนี่ยนะทำขนม ของคาวยังพอว่า แต่ของหวานนี่…” สาบานได้ว่าฝันเคยทำขนมอยู่ครั้งหนึ่งช่วงปีที่ผ่านมา ผลลัพธ์ที่ออกมาคือวินาศสันตะโร ครัวเละเทะ เค้กดำเป็นถ่านแถมทำเตาอบบ้านโก๋พังอีก

เออน่า ว่างๆ หลังจากซ้อม ลองทำดู

ลองไร…”

พี่โก๋! พี่ปิ่นโทรมาเสียงเจื้อยแจ้วของปอนด์ดังขึ้นไม่ไกลเมื่อเห็นว่าโก๋กำลังวุ่นวายอยู่กับฝัน โก๋ละความสนใจจากเพื่อนสนิท เดินตรงไปยังเด็กที่บังอาจมายุ่งวุ่นวายกับโทรศัพท์ของเขา ฝันมองตามคนที่เดินหายออกไปหน้าบ้าน ส่วนปอนด์นั้นกระโดดโหยงเหยงมาเท้าคางบนเคาน์เตอร์ครัวฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

ปิ่นนี่ใครอ่ะ

ไม่รู้ รู้แค่เสียงหวานมากกกปอนด์ลากคำว่ามากให้ได้ยิน ให้รู้ว่าหวานมากกกจริงๆ

คนคุยเหรอ

จีบมาสักพักแล้วล่ะมั้ง

จีบเหรอ? เพื่อนจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วเหรอ ยู้ฮู้ ฝันอยากจะแสดงความยินดีกับเพื่อนเสียเหลือเกิน ผ่านมาตั้งหลายปียังไม่เห็นคบใครเป็นตัวเป็นตน มีแต่คนคุย หน้าตาก็พอใช้ได้ติดแค่นิสัยดันขี้หลงขี้ลืม สาวคนก่อนที่เคยคุย เลิกคุยไปก็เพราะดันลืมวันนัดกินข้าวกับเขา ถ้าสาวคนใหม่นัดโก๋กินข้าวล่ะก็ บอกเลยว่าฝันจะจดบนกระดานตัวใหญ่ๆ เพื่อนจะได้เลิกนกเสียที

เข้าเรื่องของเรากันดีกว่าเด็กเสื้อฮาวายหยิบวัตถุดิบที่ฝันซื้อมาขึ้นมาส่องดู คิดออกยังว่าจะทำอะไร

เค้ก

ไม่เอาเค้กดิ

อยากทำช็อคโกแลตเค้ก

เลี่ยนอ่า ไม่ทำพวกพายดูอ่ะพี่ ทำง่ายแบบไม่ต้องใช้เตาอบด้วยนะ

สรุปทำให้ใครกิน ชินหรือมึงฝันมองเด็กหัวหมอตาขวาง ปอนด์หัวเราะแห้ง ไม่ออกปากปฏิเสธซะทีเดียว เพราะที่เสนอให้คนพี่ทำขนม ก็เพราะตัวเองน่ะอยากกิน

บ้า เค้าก็แค่เสนอ ตัวเองจะทำไรก็ทำไปดิ แต่ก็อยากกินชีสพายนะ

ไปไหนก็ไปเลยไป!”

ทำเสร็จแล้วเก็บไว้ให้ด้วยนะครับสุดน่ารักปอนด์กวนประสาทจนฝันต้องยกเท้าถีบก้นคนน้องออกห่างจากครัว ตัวแสบรีบวิ่งหนีไปกวนพี่อีกคนหน้าบ้านแทน

ระหว่างที่ฝันเปิดโทรศัพท์ไล่หาวิธีทำเค้กสารพัดแบบอยู่ สมาชิกใหม่ของบ้านก็ลงมาจากชั้นสอง ผู้หญิงหน้าตาสะสวยรวบหางม้าดูทะมัดทะแมง ดวงตาเรียวเฉี่ยวแบบสาวมั่น รินชะเง้อมองคนไข้ของตัวเองที่ยืนจมอยู่กับกองข้าวของตรงห้องครัวแบบเปิดของตัวบ้าน

ทำอะไรอ่ะน้องฝัน

ฝันเงยหน้ามองพี่ริน หญิงสาวที่อายุมากกว่าเขาสามปี เธอขยับมายืนด้านหน้าเคาน์เตอร์มองข้าวของที่ถูกหยิบออกมากอง เพียงแค่เห็นวัตถุดิบพวกนั้นก็สามารถเดาออกว่าเด็กตรงหน้ากำลังจะทำอะไร

ทำขนมเหรอ

ครับ

ริน คือหมอกายภาพบำบัดที่เป็นทั้งเพื่อนและรุ่นพี่ของโค้ชที เธอถูกเรียกตัวให้มาช่วยรักษาอาการที่มือของฝัน เป็นผู้หญิงคนที่สองที่ฝันสถาปนาให้เป็นพี่สาวผู้แสนใจดี เพราะนอกจากจะช่วยทำให้มือของฝันแข็งแรงขึ้น ยังชอบเล่าประสบการณ์หลากหลายแบบให้ฟัง เพราะเป็นลูกชายและใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายมาโดยตลอด ทำให้เมื่อครั้งแรกที่ได้เจออีกฝ่ายฝันทำตัวไม่ค่อยถูก พอสนิทชิดเชื้อมากขึ้น จึงสามารถพูดคุยได้อย่างเป็นกันเอง

ความใจดีของผู้หญิงคนนี้ ทำให้ฝันนึกถึงแม่ เป็นความใจดีที่แฝงความเด็ดเดี่ยวและมั่นใจ

นอกจากที ฝัน และเจ้าของบ้าน ไม่มีใครรู้ว่ารินคือหมอกายภาพบำบัด สมาชิกในทีมรู้เพียงแค่รินเป็นผู้ช่วยของที เพราะคุณโค้ชวัยยี่สิบหกปีนั้น ธุระเยอะยิ่งกว่าอะไร งานก็ต้องทำ ทีสิสก็ต้องเขียน การแข่งก็ต้องดูแล จึงไม่มีใครแปลกใจที่โค้ชทีจะมีผู้ช่วย

จะทำอะไรคิดออกหรือยัง

ยังเลย ผมทำขนมไม่เป็นด้วย

อ้าวหญิงสาวร้องด้วยความสงสัย ฝึกทำเหรอ

ครับฝันพยักหน้าพร้อมกับอมยิ้มแก้มปริ

พอเห็นรอยยิ้มสดใสนั่นแล้ว รินก็เผลอยิ้มตาม เป็นเด็กที่มักจะมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าเสมอ ระยะเวลาไม่กี่อาทิตย์ที่ได้ทำความรู้จักกัน รับรู้เรื่องราวสาเหตุของแผลเป็น รับรู้ถึงความฝันที่อยากจะทำ รินนับถือจิตใจที่เข้มแข็งของฝัน ถึงกระนั้นก็เป็นห่วงไม่ได้ เพราะเป็นคนที่มีรอยยิ้มสดใสตลอด ไม่ยอมเปิดเผยความอ่อนแอให้ใครได้รับรู้ กลัวว่าวันหนึ่งระเบิดด้านในที่ปกปิดไว้จะปะทุออกมา 

ให้พี่ช่วยมั้ย

ไม่เป็นไรครับ ผมอยากลองทำด้วยตัวเอง

จ้าๆ ถ้ามีอะไรก็ถามได้นะ พี่นี่เซียนทำขนมเลย

อีกฝ่ายพอได้ยินว่ารุ่นพี่ทำขนมเป็นก็ตาวาววับเป็นประกาย รินถึงกับหลุดหัวเราะกับความหัวดื้อ ปากบอกอยากทำเอง ใจกลับเรียกร้องว่า สอนผมหน่อยเถอะนะ หัวผมสุดแสนจะว่างเปล่าซะเหลือเกิน

อยากทำอะไรล่ะ

ว่าจะทำเค้กครับ

รินสอนวิธีการทำแบบคร่าวๆ ให้ฝันรู้ หลังจากนั้นจึงปล่อยให้ทำเอง เธอนั่งทำงานอยู่ที่โซฟา แอบมองคนที่ตั้งหน้าตั้งใจทำเค้กเป็นระยะๆ จนกระทั่งทีเดินลงมาจากชั้นสอง

หือ ฝันทำอะไรน่ะทีถามริน แม้ทั้งสองจะอายุห่างกัน แต่ทีกลับไม่เรียกรินว่าพี่ และรินเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะเรียกตัวเองว่าพี่ ทั้งคู่รู้จักกันผ่านเกมออนไลน์เมื่อครั้งอายุยังน้อย เป็นเพื่อนซี้กันมาหลายปีจนกระทั่งได้มารู้จักตัวจริงถึงรู้ว่าอายุห่างกัน เรียกกันแบบเพื่อนมาตั้งนาน จะให้เปลี่ยนไปเรียกแบบพี่น้องก็ไม่ค่อยชินเท่าไร

ทำเค้ก

หะ ทำเค้กเหรอ

อือ ตั้งใจน่าดูเลย ยืนตั้งนานแล้วยังไม่ขยับไปไหน

ทำเป็นเหรอนั่นทีคว้ากระเป๋าของรินมาถือเอาไว้ในมือ หญิงสาวลุกขึ้นยืน เก็บเอกสารเข้าแฟ้มเตรียมตัวกลับบ้าน ปกติแล้วรินจะเข้ามาทำกายภาพบำบัดให้ฝันช่วงบ่าย เพราะช่วงเช้าเธอติดงานอีกที่หนึ่ง ตอนแรกจะปฏิเสธแล้วด้วยซ้ำ แต่พอได้ยินว่าเด็กคนนี้เหมือนกับเพื่อนตัวเอง จึงไม่รีรอที่จะตอบตกลง

ไม่เป็น

อ้าว

ลองผิดลองถูกไปเดี๋ยวก็เก่งเองแหละ ไม่มีใครเป็นตั้งแต่เริ่มหรอก

เหมือนตอนเธอเรียนทำเค้กใหม่ๆ ใช่ป่ะทีแซวเพื่อน สมัยก่อนตอนรินเรียนทำเค้กใหม่ๆ เขาเป็นหนูทดลองยาให้เพื่อนสาวคนนี้ตลอด กินจนน้ำหนักพุ่งทะยาน กว่าจะลดได้ต้องออกกำลังกายแทบตาย

จ้าพ่อ ขอบใจมากที่คอยชิมให้

ว่าแต่ ทำไมจู่ๆ ลุกมาทำเค้ก ปกตินั่งจ้องแต่หน้าจอคอม

ไม่รู้ ปกติคนลุกขึ้นมาฝึกทำเค้กเพราะอะไรล่ะ อยากทำเองจริงๆ หรือ อยากทำให้คนพิเศษรินลูบคางอย่างสนอกสนใจ พลันหวนคิดไปถึงประเด็นที่เพิ่งพูดคุยกับเจ้าปอนด์เมื่อไม่นาน หรือว่าทำไปง้อชิน เห็นเจ้าปอนด์บอกว่าฝันทะเลาะกับชิน พอฝันจะไปง้อก็กลัวโดนดุเลยไม่ได้ง้อสักที

เหอะ ไอ้นั่นมันอยู่ให้ง้อที่ไหน แวบไปแวบมายิ่งกว่าผี

ก็นั่นสิ แต่รีบๆ ง้อก็ดีนะ เก็บไว้นานไม่ดีเท่าไร ไม่อยากให้น้องมันเครียด เดี๋ยวส่งผลต่อการแข่ง

เออ เดี๋ยวดูให้ พรุ่งนี้ไม่ต้องมานะ แข่งสามวัน มาวันสุดท้ายเลยก็ได้

จ้าพ่อคุณ ถ้าน้องมันเกิดเจ็บก็ให้กินยาแก้ปวด แต่ถ้าไม่ดีขึ้น โทรมานะ

โอเค

ทีส่งรินขึ้นรถแท็กซี่ มองจนกระทั่งรถลับสายตาไป หน้าบ้านมีเพียงแค่รถตู้ของเขาจอดอยู่ ทำเอาคนเป็นโค้ชลอบถอนหายใจ ไอ้เจ้าชินนี่ก็จริงๆ จะโกรธอะไรนานขนาดนั้น ผ่านมาหลายอาทิตย์ออกเช้ากลับดึกตลอด แทบไม่ได้เจอหน้ากันสักวัน ขนาดทีไม่ได้ทำอะไรให้ชินโกรธ ยังคุยกันนับคำได้ นับประสาอะไรกับคนที่ทำให้โกรธ อย่าว่าแต่ง้อ จะอ้าปากขอโทษยังไม่มีโอกาสเลยมั้ง

 

***

หนึ่งอาทิตย์ ฝันใช้เวลาก่อนนอนลงมาฝึกทำขนมทุกวัน สามวันเปลี่ยนจากเค้กเป็นคุกกี้ สามวันเปลี่ยนจากคุกกี้เป็นพาย สุดท้ายฝันก็ยอมแพ้กับสิ่งที่เรียกว่าเตาอบ ไม่รู้ว่ามีอะไรผิดพลาด หรือความสามารถไม่มากพอ ถึงไม่ค่อยถูกกับเตาอบเลยตั้งแต่สมัยเด็ก ไม่ว่าจะทำเค้กไหม้ คุกกี้จากที่มันควรจะหน้าตาดีกลายเป็นอัปลักษณ์บูดเบี้ยวเหมือนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบมา

สุดท้ายฝันก็เลือกสิ่งที่ปอนด์เสนอ นั่นก็คือบลูเบอร์รี่ชีสพาย ขนมที่ไม่ต้องใช้เตาอบ ฝันใช้เวลาทั้งวันหยุดไปกับเจ้าชีสพายในถาดฟอยล์ ลุกๆ นั่งๆ อยู่ที่เคาน์เตอร์ครัว จวบจนเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนกว่า ฝันมั่นใจว่าวันนี้มันอร่อยที่สุดแล้ว ถ้าลิ้นของเขาไม่ได้เพี้ยนจากการชิมนู่นชิมนี่มาทั้งวัน อีกอย่างวัตถุดิบที่ซื้อมาก็หมดเกลี้ยง ดังนั้นกว่าจะได้โอกาสแก้ตัวอีกครั้ง คงต้องรอหลังแข่งจบนู่น

กระป๋องบลูเบอร์รี่ถูกเปิดออกหลังจากที่นำชีสพายออกจากตู้เย็น ฝันตักบลูเบอร์รี่กระป๋องราดลงบนชีสครีมนวลเนียน ค่อยๆ ทามันลงไปทีละนิดจนกระทั่งเสร็จสรรพ

ฝันรีบเอาบลูเบอร์รี่ชีสพายเข้าแช่ตู้เย็นอีกครั้ง หันไปล้างอุปกรณ์และเก็บกวาดครัวให้สะอาดก่อนที่ชินจะกลับมา ไม่อย่างนั้นจะโดนดุเอาได้ เพราะรกยิ่งกว่ากองขยะ ระหว่างทำความสะอาดก็หันมองนาฬิกาเป็นพักๆ คุณชิบะบอยจะกลับตอนตีหนึ่งครึ่ง กลับเวลาเดิมจนฝันจำได้เพราะได้ยินเสียงเปิดรั้วบ้านทุกวัน

ยังไม่นอนอีกทีเดินออกมาจากห้องทำงานของชิน อ้าปากหาวพลางบิดขี้เกียจ พรุ่งนี้เป็นวันแข่ง และเขาไม่อยากให้ฝันนอนดึก เลยพยายามจะไล่ไปนอน ขึ้นไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้านะ ถ้านอนไม่พอสมองจะรวนเอา

เดี๋ยวก็ไปนอนแล้ว

ให้แค่ตีหนึ่งพอนะ

ค้าบฝันตอบรับอย่างว่าง่าย ทีหันกลับเข้าไปยังห้องทำงานของชินอีกครั้งพลางปิดประตูลง

กว่าจะทำความสะอาดเสร็จก็ล่อไปตีหนึ่ง ฝันยกถาดบลูเบอร์รี่ชีสพายออกจากตู้เย็น นำไปตั้งไว้บนโต๊ะน้ำชาภายในห้องรับแขก ใช้ฝาครอบเอาไว้เพื่อกันฝุ่นและแมลงตกลงไป ดวงตาใสด้านหลังกรอบแว่นจดจ้องชีสพายของตัวเองด้วยความกังวล ราวกับจะมีอะไรงอกออกมา คิ้วคู่สวยขมวดชนกัน นั่งจมกับเสียงที่ตีกันอยู่ในหัว มันจะอร่อยหรือเปล่านะ บีบมะนาวเยอะไปหรือเปล่านะ ใส่เนยผิดหรือเปล่า แครกเกอร์จะนิ่มมั้ยนะ

ความเหนื่อยล้าทำให้คนหัวรั้นทิ้งตัวนอนตะแคงบนโซฟา ฝันยังคงจดจ้องเจ้าชีสพายเจ้าปัญหานั่น พอๆ กับจดจ้องนาฬิกาที่เดินช้าเสียเหลือเกิน ฝันตั้งตารอให้ชินกลับบ้าน เพื่อที่จะเอาชีสพายให้ และวันนี้จะต้องพูดคำว่าขอโทษให้ได้ ถ้าไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้แข่งแบบไม่เป็นสุขแน่

            ฝันยกโทรศัพท์ขึ้นมาถือเอาไว้ เปิดคลิปแคสเกมที่เป็นความสบายใจของตัวเองขึ้นมา หรี่เสียงให้ไม่ดังจนเกินไป ไม่อย่างนั้นทีจะรู้ได้ว่าเขาไม่ยอมขึ้นไปนอน มือเรียวลูบฝ่ามือซ้ายของตัวเองเบาๆ วันนี้ล้างนู่นล้างนี่จนมือเปื่อยไปหมด

            นัยน์ตาสีสวยมองกำไลหินสีฟ้าอ่อนที่แม่กานให้เป็นของขวัญ ก่อนจะกอบกุมมันเอาไว้ใกล้หัวใจ

            ยุบหนอ พองหนอ ใจที่วุ่นวายขอให้มันสงบลงสักทีเถอะ

ทั้งแอร์เย็นๆ ภายในบ้าน ทั้งน้ำเสียงขึ้นจมูกแสนร่าเริงจากโทรศัพท์ กลิ่นหอมๆ ของบลูเบอร์รี่ชีสพาย และความเหนื่อยล้าหลังจากที่ยืนมาทั้งวัน ดวงตากลมสดใสค่อยๆ ปรือปิดลง

ภายในห้องรับแขกที่เงียบสงบ คนหัวดื้อนอนขดตัวหายใจเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ ไม่นานหลังจากนั้นรถเก๋งสีดำสนิทก็จอดลงหน้าบ้าน ชินเปิดรั้วบ้านเข้ามา ล็อคเสร็จสรรพ ถอดรองเท้าวางเป็นระเบียบ เพียงแค่เลื่อนประตูกระจกเปิดเข้ามาในบ้าน เขาก็ชะงักไปเมื่อเห็นใครบางคนนอนอยู่บนโซฟา นอกจากนั้นยังเปิดคลิปแคสเกมของเขาฟังโดยไม่ยอมใส่หูฟังส่วนตัว ชินส่ายหน้า กำลังจะเมินไปแล้วถ้าไม่ใช่เพราะสายตาไปเจอเข้ากับสิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะน้ำชา

ของกิน? เอามาวางตรงนี้ทำไม?

เจ้าของบ้านไม่ชอบให้วางของกินทั่วบ้านเลอะเทอะ กว่าแม่บ้านจะเข้ามาทำความสะอาดบ้านก็ช่วงสิ้นเดือน ขืนวางมั่วซั่วไว้แบบนี้ บ้านคงได้กลายเป็นที่ซ่องสุมของรังหนู มดและแมลงสาบ

เพราะความสงสัยทำให้ต้องขยับตัวเข้าไปใกล้โต๊ะตัวเล็ก มือใหญ่ยกฝาครอบเจ้าสิ่งน่าสงสัยนั่นขึ้น ทำให้พบกับบลูเบอร์รี่ชีสพายหน้าตายุ่งเหยิงแบบแปลกๆ ดูจากสภาพแล้วยังไม่มีใครไปแตะต้องมัน ไม่รู้ว่าเอาออกมาตั้งโชว์ เอาออกมามองแล้วเผลอหลับไป หรือเอาออกมาวางไว้เพื่อรอใครสักคน จ้องได้ไม่นานทีก็เปิดประตูออกมาจากห้องทำงานของชิน

กลับมาแล้วเหรอ อ้าว ทำไมมานอนตรงนี้เนี่ย

ทีทำท่าจะเดินเข้ามาปลุกฝันให้ขึ้นไปนอนด้านบน แต่ชินส่ายหน้าห้ามเอาไว้

นี่คือไรเจ้าของบ้านถามเพื่อน ทีร้องอ๋อขึ้นมาเสียงแผ่ว

บลูเบอร์รี่ชีสพาย

กูรู้ว่าบลูเบอร์รี่ชีสพาย แต่ทำไมเอามาตั้งตรงนี้

ถามจริง โง่หรือโง่วะมึงอ่ะทีด่าเพื่อนให้รู้สึกตัว

ด่ากูอีก

ฝันฝึกทำขนมเพื่อที่จะง้อมึง ฝึกมาครบอาทิตย์แล้ว เขาทำขนมไม่เป็นด้วยซ้ำ

กูก็ว่าทำไมครัวดูเลอะๆ

ไอ้เวร โฟกัสผิดประเด็นมั้ย เขาใช้เวลาก่อนนอนทุกคืนมาฝึกทำ วันนี้วันหยุดก็ยืนทั้งวันจนได้ชีสพายมาเนี่ย

ยืนทั้งวันเลยเหรอชินมองคนที่หลับสนิทเพราะความเหนื่อยล้า

เออ เสือกงอนนานดีนัก

กูก็ไม่ได้โกรธอะไรนี่หว่า หายโกรธไปตั้งนานละ

เอ้า แต่เสือกหลบหน้าเขาเนี่ยนะ ออกจากบ้านแต่เช้า กลับมาอีกทีตีหนึ่งตีสอง ข้าวเช้าข้าวเย็นก็ไม่ยอมมากิน ไม่ให้คิดว่างอนแล้วจะยังไง

กูก็ไม่รู้จะคุยกับเขายังไงเหมือนกัน แบบรู้สึกผิด เพราะกูก็มีส่วนผิดที่ไปตัดสินใจแทนเขา แถมไม่ยอมคุยกับเขาดีๆ ก่อนว่าจะพาไปหาหมอประจำ ถ้าเป็นกูโดนลากไปแบบนั้นก็คงโกรธแหละ อีกอย่างมึงก็รู้ว่ากูง้อคนไม่เก่ง

โค้ชหนุ่มถึงกับกุมขมับ ต่างคนต่างไม่กล้าคุย ปล่อยให้ผ่านมาได้นานขนาดนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้

มึงนี่จริงๆ เลย ฝันอยากจะขอโทษมึงหลายวันแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้ขอโทษเลยตัดสินใจว่าจะทำขนมมาไถ่โทษ ทีนี้ก็เลิกงอนเหมือนเด็ก หันมาคุยกันสักที พรุ่งนี้มันจะแข่งแล้วกูไม่อยากให้มีอะไรคาใจ

ทีพูดจบก็เดินหันหลังกลับ

ที เดี๋ยวก่อน

อะไร

ชีสพายนี่ กินแล้วจะตายป่ะวะ

ไม่รู้ เขาไม่ให้กูชิม ไม่ยอมให้ใครชิมเลย เก็บไว้ให้มึงคนเดียว

น่าสงสัย

มึงตายนี่ กูไม่ตาย อย่างมากก็ขี้แตก กินๆ ไปเหอะ รสชาติความพยายาม ส่วนรสชาติอย่างอื่นไว้ทีหลัง” 

คนเป็นโค้ชบ่นอุบ ที่บ่นก็เพราะแทนที่เขาจะได้เอาเวลาไปทำทีสิส กลับต้องมานั่งพะวงความสัมพันธ์ของสองคนนี้ และความดื้อของฝันที่ไม่ยอมแม้แต่จะพักผ่อนทั้งที่ตัวเองน่ะคือคนที่ควรพักมากสุด

ดวงตาดุดันมองเพื่อนที่หายกลับเข้าไปยังห้องทำงานของเขา ก่อนจะหันกลับมาสนใจคนที่นอนหลับตาพริ้มทั้งที่ยังใส่แว่นตาอยู่ ตอนนี้ชินรู้สึกไม่เป็นสุขกับเสียงของตัวเอง เสียงหัวเราะดังขนาดนี้ยังหลับได้อีกเหรอ เขาเลื่อนมือไปกดปิดคลิปนั่น เพียงแค่เสียงเงียบลงมือเรียวก็ปัดป่ายไปมา ส่งเสียงครางฮือในลำคออย่างขัดใจ คิ้วสองข้างขมวดตึงเป็นโบว์เบ้อเริ่มเป็นการประท้วงว่าอย่าปิดมันเชียว

เป็นเด็กหรือไง ต้องนอนฟังเสียงกล่อมถึงจะหลับ

ชินยื่นมือกลับไปกดเล่นคลิปแคสเกมของตัวเองอีกครั้งปล่อยให้อีกคนได้นอนฟังไป เขาขยับตัวเดินไปยังห้องครัว หยิบส้อมเล็กๆ มาหนึ่งคัน ก่อนจะมานั่งจุ่มอยู่บนพื้นพรมแล้วจัดการขยับถาดบลูเบอร์รี่ชีสพายมาใกล้ตัว ส้อมถูกจิ้มลงไปยังชีสพายตรงหน้า ตัดแบ่งออกมาส่วนหนึ่งเผื่อให้คนอื่นกินด้วย ลำพังตัวเขาคงกินไม่หมด เล่นทำซะถาดใหญ่อย่างกับพิซซ่า เพียงแค่ตักขึ้นมา แครกเกอร์ที่ฐานก็ร่วงกราวเป็นเม็ดทราย

ชิบะบอยเผลอหลุดขำ รีบงับปากด้วยความรวดเร็วเพราะกลัวอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาเจอ ขืนเป็นแบบนั้นจะหาว่าเขาดูถูกความพยายาม นัยน์ตาสีเข้มจ้องมองเจ้าชีสพายนิ่งๆ สุดท้ายยอมตักใส่ปากแต่โดยดี รสชาติแปลกประหลาดทำให้ต้องนั่งนึกว่ามีอะไรผิดไปหรือเปล่า ขนมหวานของโปรดของเขาคือบลูเบอร์รี่ชีสพาย ลิ้นของเขาเคยผ่านบลูเบอร์รี่ชีสพายมาแล้วหลายร้าน แต่ร้านของฝันเนี่ย มันแปลกไปจากที่เคยกิน

ครีมชีสมันฝาดลิ้นไปหน่อยน่าจะบีบมะนาวมากเกินไปนิด แถมยังออกเปรี้ยวมากกว่าหวานมัน บลูเบอร์รี่ก็แข็งดูแล้วน่าจะเพิ่งโปะลงมาไม่นาน ฐานก็ร่วงกราวไม่เกาะกัน แต่ยังมีความกรอบของแครกเกอร์อยู่บ้าง ไม่ได้ถึงกับนิ่มเหมือนพวกแครกเกอร์ค้างคืน โดยรวมรสชาติไม่แย่

สมกับที่ทำขนมไม่เป็น แต่ทำได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเก่งแล้ว เทียบกับชินที่สกิลการทำครัวต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แม้จะพยายามทำหลายครั้งไข่เจียวก็ยังไม่เป็นแผ่น จะถือว่าอีกฝ่ายประสบความสำเร็จก็แล้วกัน

ชินกินบลูเบอร์รี่ชีสพายเพิ่มไปอีกนิด ก่อนจะยกมันไปเก็บเข้าตู้เย็นเพราะกลัวตั้งทิ้งไว้แล้วจะเสีย เขาเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง เพื่อพบว่าเพื่อนนอนเอาเท้าหนุนอยู่บนตุ๊กตาชิบะหมาน้อยแสนรัก

ไอ้ห่าที ลูกกู

มือใหญ่กระชากหมาชิบะตัวโตมาไว้ในอ้อมกอด ปัดฝุ่นเล็กน้อย ปล่อยให้ทีนอนกรนไป สายตาสอดส่องคว้าเสื้อคลุมที่มักจะชอบห้อยทิ้งไว้บนเก้าอี้มาถือไว้อีกมือหนึ่ง ยังขาดอะไรอีกนะ

เจ้าของบ้านยืนขมวดคิ้วอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กพักใหญ่ เมื่อมั่นใจแล้วว่าได้ของครบจึงเดินออกมาที่โซฟาอีกครั้ง ขายาวหยุดด้านหน้าฝัน เอาเสื้อคลุมห่มให้กับอีกฝ่ายเพราะกลัวจะเป็นหวัดขึ้นมา ยังไม่ทันที่จะปล่อยเสื้อคลุมลงไปยังร่างกายของคนดื้อ ชินก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

หลังมือซ้ายที่ไร้ถุงมือปกปิด ดูแดงผิดปกติ ไปทำอะไรมามือถึงได้แดงขนาดนี้ เป็นเพราะทำไอ้เจ้าบลูเบอร์รี่ชีสพายเหรอ ไม่คิดจะทะนุถนอมตัวเองเลยหรือไงนะ นอกจากนั้นบริเวณข้อมือยังสวมใส่กำไลหินสีฟ้าอ่อนตัดกับผิวได้อย่างพอดี เห็นมาพักหนึ่งแล้วแต่เพิ่งมาใส่ใจ รู้จักกันเพียงแค่ผิวเผิน เพิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนเชื่อเรื่องโชคลาง 

ชินวางเสื้อคลุมบนร่างกายของฝัน ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาทำให้เจ้าตัวขยับซ้ายขวาเล็กน้อย เจ้าของบ้านหลับตากลั้นหายใจ ราวกับว่าถ้าดวงตาสดใสนั่นเปิดขึ้นมาจะมองไม่เห็นเขา ใช้ทริคเดียวกับเวลาเจอผีต้องกลั้นหายใจ ผีจะได้มองไม่เห็น ซึ่งเป็นความคิดที่ตลกสิ้นดี ก็แค่อย่าเพิ่งตื่นขึ้นมาตอนนี้เลย เขาไปไม่ถูกจริงๆ ชินยืนนิ่งค้างอยู่แบบนั้นราวนาที จนแล้วจนรอดก็ยังนิ่งสนิท

หลับสนิทจริงๆ

พอมั่นใจแล้วว่าฝันจะไม่ตื่นขึ้นมาระหว่างที่เขากำลังจัดที่จัดทางให้ ฝ่ามือจึงช้อนต้นคออีกฝ่ายขึ้นอย่างเบามือ สอดเจ้าหมาชิบะตัวโตเข้าไปใต้ศีรษะเพื่อให้นอนสบาย จะได้ไม่ปวดคอ ความนุ่มของตุ๊กตาสีส้มส่งผลให้ศีรษะของอีกคนแทบจะจมหายลงไปกับตุ๊กตา ชินส่ายหน้านิดๆ

อายุเท่ากันแท้ๆ ทำไมเหมือนเขากำลังดูแลเด็กห้าขวบ

เมื่อมั่นใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย จึงหมุนตัวเพื่อกลับขึ้นห้องไปอาบน้ำพักผ่อนบ้าง แต่อะไรบางอย่างทำให้ขาเรียวยาวชะงักลง ชินหันกลับมาอีกครั้ง มือยื่นไปใกล้ใบหน้าของคนหัวรั้น ค่อยๆ บรรจงถอดแว่นตาทรงกลมของอีกฝ่ายออกแล้ววางลงบนโต๊ะน้ำชาตัวเล็ก คนหลับตาพริ้มไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังโดนจดจ้องจากอีกฝ่าย

ขนตาเป็นแพเรียงตัวสวย จมูกรั้นบ่งบอกถึงความดื้อ ริมฝีปากเรียวเล็กที่ชอบเจื้อยแจ้วไม่ยอมหยุด บวกรวมกับอุปนิสัยขี้แกล้ง ขี้ดื้อ ซนเป็นลิง แถมยังปากร้ายบางครั้งแล้ว

เข้ากันดีซะเหลือเกิน

ฝันดีนะ พรุ่งนี้สู้ๆ ล่ะ คุณไนท์แมร์

ชินหันหลังกลับ ดวงตาเรียวที่ชอบใช้ดุคนอื่นทอแสงลงเล็กน้อย ส่งผ่านความอบอุ่นไปให้อีกฝ่ายที่หลับไม่รู้เรื่อง

ไม่สิต้องเป็น คุณสวีทดรีม

 

***

เสียงนกร้องจิ๊บๆ ปลุกให้ฝันตื่นขึ้น เขาบิดขี้เกียจจนเกือบร่วงจากโซฟา ภาพที่ไม่ชัดทำให้เจ้าตัวขมวดคิ้ว

แว่นตาหายไปไหน?

ฝันกระเด้งตัว ควานมือสะเปะสะปะไปรอบกาย ก่อนจะสังเกตเห็นอะไรผิดปกติ

โทรศัพท์ถูกเสียบชาร์จไว้กับแบตสำรอง ยังคงเปิดคลิปของชินวนไปเรื่อยๆ จนเครื่องร้อน ซึ่งแบตสำรองนั้นไม่ใช่ของฝัน หมอนที่หนุนนอนอยู่เมื่อกี้หน้าตาคุ้นตา ตุ๊กตาชิบะตัวใหญ่หลับตาพริ้ม เหมือนเคยเห็นบนโซฟาสีเทาในห้องทำงานของเจ้าของบ้าน เสื้อคลุมที่ตกไปอยู่ที่พื้น คุ้นเหมือนว่าตัวนี้เคยใช้คลุมให้ใครอีกคนตอนนอน

ตั้งสติอยู่พักหนึ่ง ฝันถึงได้ถลึงตาจนแทบหลุดจากเบ้า มือคว้าแว่นตาที่วางอยู่บนโต๊ะมาสวมใส่

เวรล่ะ เผลอหลับไปตอนไหน ฝันมองซ้ายมองขวาอยู่พักใหญ่ เช็คเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ที่บอกเวลาแปดโมงเช้า ค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่าหลับลืมเวลาซะแล้ว บริเวณห้องรับแขกรวมไปถึงส่วนครัวแบบเปิดไร้วี่แววสมาชิกในบ้าน ยังไม่มีใครลงมาชั้นล่าง บ้านเงียบจนได้ยินเสียงนกร้องที่สวน ฝันขยับตัวลุกขึ้นยืน

พายล่ะ บลูเบอร์รี่ชีสพายหายไปไหน ตอนเขาหลับมดมาแบกไปเหรอ หายไปได้ยังไง

ขาเรียวก้าวฉับๆ ตรงไปยังตู้เย็น ฝันเปิดตู้เย็นออก มองถาดบลูเบอร์รี่ชีสพายที่มีฝาครอบปิดเอาไว้ เจ้าตัวยกฝาขึ้นดูก่อนจะเห็นว่าส่วนหนึ่งมีใครกินไปแล้ว

ว่าแต่ใครกิน? ใครกันที่แอบมากินตอนเขานอนหลับ? ไอ้น้องปอนด์เหรอ ไม่น่าจะใช่โก๋เพราะขานั้นไม่ชอบกินของหวาน กายก็ไม่น่าใช่เด็กแบบนั้น โค้ชทียิ่งไม่ใช่ใหญ่ หรือจะเป็นชิน

คิดได้แบบนั้นหน้าก็ร้อนผ่าว ถ้าขืนชินกินเข้าไปจริงๆ ล่ะ ฝันอยากจะเคาะหัวตัวเองกับประตูตู้เย็น เขาเผลอหลับไปได้ยังไง ไม่ได้ถามเลยว่าอร่อยมั้ย รสชาติเป็นยังไงบ้าง กินแล้วหายโกรธขึ้นบ้างหรือยัง หรือว่ามันไม่อร่อยจนโกรธกว่าเดิม ฝันลุกลี้ลุกลนหยิบส้อมมาตักส่วนหนึ่งในถาด แครกเกอร์ร่วงกราวบ่งบอกว่าเขาทำพลาด คนดื้อตักบลูเบอร์รี่ชีสพายเข้าปาก รสชาติฝาดลิ้นทำให้ฝันต้องหยีตา

มันก็อร่อย แต่ก็ไม่อร่อย จะอธิบายยังไงดี นี่ก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่เคยกินบลูเบอร์รี่ชีสพาย

ขโมยกินอีกหรือไง

เสียงด้านหลังทำเอาคนที่กำลังวุ่นวายกับรสชาติฝีมือตัวเองเผลอทำส้อมร่วง ฝันกระเด้งตัวหันไปมองเจ้าของบ้านที่ยืนอยู่ด้านหลัง ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้น เผลอกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก

อ่า เอ่อ มอนิ่งคุณนิ้วเรียวเกาแก้ม พยายามเบี่ยงตัวดันประตูตู้เย็นให้ปิดลง แต่ไม่ทันเพราะอีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้เสียก่อน ชินหยิบแก้วน้ำในตู้เหนือศีรษะข้างตัวฝัน ก่อนจะเดินแทรกตัวมาเปิดประตูตู้เย็นที่ยังปิดไม่สนิท หยิบกระติกน้ำออกมาพลางเทน้ำเย็นใส่แก้ว

ฝันอยากจะสลายกลายเป็นผงก็ตอนนี้

เอ่อ คุณคุณกิน

หือคนที่กำลังกระดกน้ำหันมาเลิกคิ้วใส่ จะถามว่าผมกินบลูเบอร์รี่ชีสพายไปหรือเปล่าเหรอ

ฝันหยักหน้าหงึกหงักจนศีรษะแทบหลุด

กิน

เวรกรรม

แหะ แหะๆ มันไม่ค่อยอร่อยเนอะ ไว้คราวหลังผมทำให้ใหม่ คือผมไม่เคยกินบลูเบอร์รี่ชีสพายด้วย เลยไม่รู้ว่ารสชาติมันเป็นยังไง แต่อันนี้มันฝาดไปนิดนึง เปรี้ยวด้วย สงสัยบีบมะนาวเยอะไป แครกเกอร์ก็ไม่ค่อยติดกัน คือเนยมันไม่พอเพราะว่าลองทำไปอันนึงก่อนหน้านี้แล้วแต่มันพัง…”

ชินมองคนเลิ่กลั่กข้างตัว เขาหยิบขวดชามะนาวที่ซื้อกลับมาฝากใครอีกคนขึ้นมาถือเอาไว้ พลางยื่นให้ฝัน ดวงตากลมกะพริบปริบๆ รับขวดแก้วมาถือด้วยความประหลาดใจ

ก็อร่อยดี

หา

หูคุณไม่ดีเหรอ ผมบอกว่าก็อร่อยดี ไว้ผมซื้อเจ้าอร่อยมาฝาก คุณจะได้รู้ว่าอร่อยจนลืมไม่ลงอ่ะเป็นยังไง

อร่อยเหรอ

ริมฝีปากเล็กๆ พยายามกลั้นยิ้ม เป็นครั้งแรกเลยที่ทำขนมแล้วมีคนชมว่าอร่อย รู้สึกอิ่มใจแบบนี้เองสินะ เวลาได้พยายามทำอะไรให้ใครสักคน โดยเฉพาะคนตรงหน้าเป็นไอดอลที่ฝันยกขึ้นหิ้ง

ฝันมองคนที่ตื่นแต่เช้า ชินหยิบไส้กรอกออกมาจากตู้เย็น รวมถึงไข่จำนวนหกฟอง นมสด นมช็อคโกแลต และผักที่โค้ชทีเตรียมไว้ให้ในถุงซิปล็อค

จะทำอาหารเช้าเหรอ

อือ ผมตื่นไวไง อีกอย่างวันนี้พวกคุณแข่ง กินอาหารดีๆ ดีกว่า

การกระทำที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือของชายตัวสูงกว่าฝันทำเอาคนที่เพิ่งตื่นสมองรวนไปเล็กน้อย ไม่สิ ชินเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกต่างหาก การกระทำแบบนี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าหายโกรธแล้ว มิหนำซ้ำฝันก้มมองชามะนาวในขวดแก้ว แม้จะไม่ใช่พุดดิ้ง แต่ดูก็รู้ว่าซื้อกลับมาฝาก ใครอีกคนวุ่นวายอยู่กับการหยิบกระทะไปวางบนเตา หยิบน้ำมันมะกอกออกมาเตรียมเพื่อทอดไข่ดาวและไส้กรอก

มัวแต่ยืนงง รู้ตัวอีกทีก็เผลอหลุดปากถามออกไป

หายโกรธผมแล้วใช่มั้ย

คนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมของชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทำตัวเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ขอโทษนะฝันพูดคำขอโทษเสียงแผ่ว จนชินต้องหันมาเผชิญหน้าคนที่หลุบตาต่ำมองเท้าตัวเอง

ผมหายโกรธคุณตั้งนานแล้ว อันที่จริงผมเองก็ต้องขอโทษที่ถือวิสาสะยุ่งเรื่องของคุณ แถมยังลากคุณไปโดยไม่ถามความสมัครใจ เป็นผมผมก็โกรธเหมือนกันแหละ

แต่คุณทำเหมือนโกรธมาก พอผมจะพูดขอโทษ แค่พูดขอเฉยๆ คุณก็ขมวดคิ้วใส่แล้วอ่ะ

ก็คุณเล่นมาทักตอนเช้า สมองผมยังอ๊องอยู่เลย อยู่ๆ คุณมาขอ ขออะไรผมก็งงดิ

อิโด่ ไม่ใช่ว่างอนตุ๊บป่องแล้วยกเรื่องตื่นเช้ามาอ้างเหรอ ขอเตะคุณซักป๊าบได้มั้ยตอนนี้ ผมก็นึกว่าโกรธจนไม่อยากฟังคำขอโทษซะอีก โธ่

ไม่ได้ ถ้าคุณเตะผม ผมเตะคืนอ่ะเอาดิฝันมองขาของอีกฝ่ายที่ยาวกว่าขาตัวเองแล้ว ยอมแพ้ก็ได้

ที่ผมออกเช้ากลับดึก เพราะไม่อยากให้คุณไม่สบายใจมากกว่า

ทำไมผมต้องไม่สบายใจด้วยล่ะ ผมทำคุณโกรธแท้ๆ นะ

คุณบอกคุณเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟังเพราะไว้ใจผม แต่ผมกลับทำลายความไว้ใจนั้นของคุณลงไป ผมไม่รู้ว่าความหวังดีของตัวเองจะทำร้ายคุณ

ฝันนึกว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายคิดมากเพียงคนเดียว อีกฝ่ายเองก็คิดมากไม่ต่างกับเขาเลย ยอมรับว่าโกรธมากในตอนแรก แต่เมื่อรู้จุดประสงค์ของอีกฝ่ายฝันก็เข้าใจดีถึงสิ่งที่ชินทำ ฝันแค่เป็นมนุษย์ปากไว ที่เมื่อไม่พอใจอะไรก็มักจะพูดออกไป จนบางครั้งไม่ทันคิดว่าจะทำร้ายจิตใจใครหรือเปล่า ความผิดพลาดครั้งนี้สอนให้ฝันระมัดระวังคำพูดให้มากขึ้น เพราะความรู้สึกที่เสียไปแล้ว บางทีมันอาจจะเอาคืนมาไม่ได้ เพราะฉะนั้นจึงอยากพยายามทำอะไรบางอย่างเพื่อแทนคำขอโทษ

นั่นก็คือบลูเบอร์รี่ชีสพายที่เต็มไปด้วยความพยายามของตัวเอง

ไม่เป็นไร ผมรู้ว่าคุณหวังดี ปากผมแค่ไวไปหน่อย วันหลังจะคิดให้มากก่อนพูดครับ

ชินมองคนข้างตัวนิ่งๆ ท่าทีรู้สึกผิดของอีกฝ่าย ทำเอาเขายิ่งอยากจะแกล้งเพื่อดูปฏิกิริยาของใครอีกคน

            “ใช่ ปากไว แถมยังดื้อหัวชนฝาอีก

            “ยอมแล้วๆ

            มือสองข้างยกขึ้นข้างตัวเป็นการยอมแพ้

            “คุณก็ด้วยอ่ะ หลบหน้าเก่ง ถ้าคุณไม่หลบหน้าป่านนี้ดีกันไปตั้งนานแล้ว ผมคิดทุกวันเลยนะเนี่ยว่าจะโดนเตะโด่งออกจากบ้านวันไหน

            “ผมก็แค่รู้สึกผิด เลยไม่กล้าสู้หน้าคุณ

            “แล้วคิดว่าจะหลบหน้าผมอีกนานมั้ย จะหลบจนผมย้ายออกจากบ้านไปเลยเหรอ คุณใจร้ายจังเลยอ่ะ

            “ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า ถ้าโกรธจริงจะซื้อชามะนาวให้หรือไง

            คนตัวสูงกว่าชี้มายังขวดแก้วในมือฝัน

            “ชิ วันหลังถ้าคุณหลบหน้าผมอีกนะ ผมจะตามจิกเป็นไก่เลยคอยดู

            คร้าบ คร้าบ ไม่หลบอีกแล้วครับ

            ริมฝีปากเล็กเบะใส่คนตรงหน้า ถึงกระนั้นก็ต้องขอบคุณชิน เพราะโดนลากไปโรงพยาบาลวันนั้น ทำให้อาการเจ็บมือของฝันดีขึ้นมาก ได้ทำกายภาพบำบัด ได้กินอาหารดีๆ มือซ้ายของฝันฟื้นฟูขึ้นเยอะ อาการเจ็บจี๊ดขึ้นสมองก็ไม่ค่อยมีมาเยี่ยมแล้ว ขอบคุณนะ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณลากไป มือของผมก็คงไม่รู้สึกดีแบบนี้

รู้สึกดียังไง?”

มันเบา ไม่หนักเหมือนเมื่อก่อน เวลาเล่นเกมก็ขยับคล่องขึ้น

ดีแล้ว วันหลังก็อย่าดื้อ ไปอาบน้ำแปรงฟันไป เดี๋ยวทำข้าวเช้าไว้ให้ชินไล่อีกฝ่ายที่เพิ่งตื่นนอน แต่ฝันยืนกรานว่าจะอยู่ด้วย โดยการขยับไปยืนข้างคนที่จองที่หน้ากระทะ

คุณทำไม่เป็น ผมช่วยดีกว่า

ดูถูกผมเหรอ ครั้งที่แล้วผมทำไข่ดาวให้คุณกินนะ

ไข่ดาวที่เกรียมจนเกือบไหม้น่ะเหรอ ฝันคิดในใจ ไม่พูดออกไป

ผมเปล่าดูถูกซะหน่อย ผมแค่จะช่วย ถึงขนมผมจะไม่เก่ง แต่ของคาวผมนี่อย่างนี้เลยนิ้วโป้งยกขึ้นตรงหน้าชินจนเจ้าของบ้านต้องพยักหน้ายอมรับอย่างช่วยไม่ได้

ฝันเป็นฝ่ายทอดไข่ดาวและทอดไส้กรอก ปล่อยให้อีกฝ่ายเตรียมพวกขนมปังและลวกบล็อกโคลี่กับแครอท ชินทำหน้ายี้ตลอดเวลาที่กำลังลวกผักจนฝันต้องอ้าปากถาม

ไม่กินผักสิท่า

ผมกินแต่แตงกวา อย่างอื่นมันเหม็น ไม่ชอบ

คุณเหยียดผักเหรอ ผักอร่อยจะตาย

อี๋ อร่อยยังไงชินทำหน้าขยะแขยงใส่บล็อกโคลี่สีเขียวสด

น้ำสลัดอร่อยๆ ช่วยให้ผักอร่อยได้ เชื่อผม

น้ำสลัดนี่ ใช่น้ำที่อยู่ในทะเล ชอบหาสมบัติป่ะ

นั่นโจรสลัดมั้ยล่ะ

แก้ให้ด้วยอ่ะ น่ารักจัง

ทั้งสองคนหันมองหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะออกมากับมุกบ้าๆ บอๆ ที่เพิ่งเล่นไปตะกี้ แม้จะเป็นมุกที่ฝืดแสนฝืด แต่เมื่อเป็นชินเล่น มันกลับตลกและทำให้อะไรที่หม่นหมองอยู่ในใจคลายตัวลงไป ฝันมองรอยยิ้มบนมุมปากของชิน รอยยิ้มครั้งที่สองที่ชัดเจนกว่าครั้งแรก แถมยังเสียงหัวเราะขึ้นจมูก ฟังดูร่าเริง บ่งบอกว่าชินคนเดิมกับในคลิปแคสเกมนั้น ชิบะบอยที่เต็มไปด้วยความสุข ไม่ได้หายไปไหนเลย ก็แค่หลบซ่อนอยู่ รอเวลาที่จะเปิดเผย

ได้ฟังใกล้ๆ แบบนี้แล้ว ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ควรจะได้พบเจอแต่เรื่องดีๆ เพื่อที่จะได้มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะสดใสแบบนี้ไปตลอดกาล

คิดถึงจังเลยนะ เสียงหัวเราะของคุณน่ะ




// ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ

รักทุกคนเลยน๊า ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์และกำลังใจนะคะ

หวังว่าตอนนี้จะเริ่มเห็นเค้าลางความน่ารักของคู่นี้ขึ้นมาบ้างแล้วนะ~


 

  

 

 

 

 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 503 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1211 Touktickk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2564 / 18:18
    คือตอนอ่านแอบจินตนาการเป็นบุ๋นเปรมเพราะมีความคล้ายๆอยู่ พอมาถึงตอนนี้คือถ้าเอาไปทำชีรีส์ก็ต้องบุ๋นเปรมเลยอ่ะ พี่บุ๋นไม่กินผักเลยกินแค่แตงกวาชินก็เหมือนกันนน แล้วก็เป็น ผช ที่อบอุ่นมากกกก ส่วนเรื่องชนนี่เปรมเล่นได้สบายเลยแหละ แล้วสำคัญอีกอย่างทั้งคู่ก็เล่นเกมส์ ถือว่าเก่งเลยแหละ..
    #1,211
    0
  2. #1206 Observer (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 02:07
    กว่าจะดีกันได้ 55555555
    #1,206
    0
  3. #1161 pphang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 10:30
    ช็อตสุดท้ายของฝันคือ ทำให้นึกถึงตาเอกอีกเเล้ว5555 เจ้าเเห่งเสียงหัวเราะ
    #1,161
    0
  4. #1136 CallistoJpt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 16:54
    งื้ออออ เขาดีกันแล้ว แล้วดูน่ารักมากขึ้นกว่าเดิมด้วย ><
    #1,136
    0
  5. #1111 Sivapark (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 17:00
    อยากจะบอกคุณไรท์ว่าดีจังเลยนะ:D
    #1,111
    0
  6. #1099 rnhaha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 01:46
    "แก้ให้ด้วยอ่ะ น่ารักจัง" เขินคำนี้ๆๆๆๆๆToT
    #1,099
    0
  7. #1077 เจลลี่ฟีช (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 11:30

    ดีกันแล้ววววว น่ารักมากเลย

    #1,077
    0
  8. #1053 Jinjoo.K (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 00:57
    เค้าดีกันแล้วคืาา น่ารักที่สุดเลยเนอะ
    #1,053
    0
  9. #1051 peachusomuch (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 23:25
    อยากฟังคุณชิบะบอยหัวเราะจังเลยค่ะ แง
    #1,051
    0
  10. #1029 Ginn28 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 01:30
    น่ารักที่สุดเลยย ชอบเวลาที่เค้าอยู่ด้วยกันจังงง-///-
    #1,029
    0
  11. #1011 softencat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 12:33
    น่ารักจังค่ะTT
    #1,011
    0
  12. #954 baekbow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 13:44
    งุ้ยยยยย เขาดีกันแล้วอ่ะ ดีจัง แต่ถ้ามีอีกก็คุยกันตรงๆไปดีกว่านะ จะได้ไม่เสียเวลาแบบนี้อีก
    #954
    0
  13. #920 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:55
    น่ารักเนอะะะ
    #920
    0
  14. #900 mileyduchess (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:32
    ฮือ น่ารักมากเลย
    #900
    0
  15. #601 TmwMixer (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 11:22
    โง้ย ทำไมน่ารักจังล่ะ
    #601
    0
  16. #451 Red_Bunny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 00:40
    ใจน้อง ละลายไปหมดกับความน่ารักของพกวเขา เค้าคุยกันงุ้งงิ้งน่ารักจังเลยค่ะ
    #451
    0
  17. #418 รออยู่ที่เดิม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 00:38
    ดีจังเลยน้าาาาาา
    #418
    0
  18. #366 ppvs_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:54
    น่ารักมาก;____;
    #366
    0
  19. #302 whoamidouknow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 22:46
    น่ารักไปหมด
    #302
    0
  20. #293 pam223 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 22:29
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วคิดภาพถึงพี่เอก.... ฮื่อออ
    #293
    0
  21. #281 SosOzerza (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 07:37
    น่ารักมากค่าเป็นกำลังใจให้นะค่า
    #281
    0
  22. #261 doublendoubleo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 01:03
    แงงงงง ใจบาง
    #261
    0
  23. #232 ars.jn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 14:43

    หลบหน้าเก่งงงง กว่าจะง้อได้ อิอิ น่ารักดีคู่นี้
    #232
    0
  24. #227 plumfloral (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 14:25
    น่ารักมากกกก แงงงงง
    #227
    0
  25. #226 PD281315 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 11:03
    น่ารักกกกกกกก
    #226
    0