Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 6 : Chapter 05 :: Shine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 538 ครั้ง
    17 ธ.ค. 62


Chapter 05

Shine

 

ฝันนั่งพันแผลให้ตัวเองเงียบๆ อยู่ที่มุมห้อง มองปอนด์กับกายที่กำลังคุยกันเรื่องเกมใหม่ เด็กสองคนเข้ากันได้ดีกว่าที่คิด พอเห็นรอยยิ้มทะเล้นของทั้งคู่ จากที่กังวลว่าจะเข้ากันไม่ได้เพราะคุยกันไม่รู้เรื่อง ทำให้ฝันโล่งใจขึ้นมาหน่อย

อีกประมาณสิบนาทีถึงจะเริ่มซ้อม ฝันมองไปที่ประตูห้องเป็นรอบที่สิบ เพราะยังไม่เห็นหน้าเพื่อนสนิทที่ควรจะมาเตรียมตัวก่อนเวลา

เมื่อเช้าพอโก๋ตื่นขึ้นมาเห็นผ้าพันแผลที่มือซ้ายลามไปยังข้อมือของฝัน โก๋ก็บ่นเขาไม่หยุด ยิ่งพอรู้ว่าไปเล่นสเก็ตบอร์ดแล้วล้มมือซ้นมา ก็แทบจะโดนบ้องหัวเพราะเล่นซนจนเจ็บตัว หลังจากนั้นก็เมินหน้าหนีเข้าห้องน้ำไป ข้าวเช้าไม่ยอมลงมากินพร้อมกับคนอื่น แถมจนป่านนี้ยังไม่โผล่หัวเข้าห้องซ้อมอีก

โกรธจริงจังเลยมั้งนั่น ฝันรู้ถึงความสำคัญของการซ้อมอยู่แล้ว แต่ทำยังไงได้ล่ะ ถ้าไม่พัก อาจจะแย่กว่าเดิม แถมบอกความจริงไปก็ไม่ได้ ถึงต้องกุเรื่องขึ้นมาว่ามือซ้น

บ่นอยู่ในใจจนกระทั่งประตูห้องถูกเปิดเข้ามา เจ้าของร่างผอมสูงของเพื่อนสนิทเดินดุ่มๆ เข้ามาในห้อง สายตาไม่พอใจถูกส่งมาจนฝันต้องรีบหลบสายตาเพื่อน หันไปสนใจการหมุนผ้าพันแผลลงบนข้อมือแบบลวกๆ ขนาดแค่มือซ้นยังทำท่าเหมือนโกรธฝันขนาดนี้ ขืนรู้ว่ามือซ้ายกลับมาเจ็บจนอาจจะเสียมือไปล่ะก็ คงโกรธกันจนชาติหน้าเลยล่ะมั้ง

โก๋มองเพื่อนที่นั่งพันมือหนาเป็นชั้น ริมฝีปากเล็กนั่นพึมพำบ่นงึมงำอยู่คนเดียว ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าบ่นเขาอยู่ โก๋ลอบถอนหายใจ เดินเข้าไปใกล้ฝันพลางลากเก้าอี้มานั่งด้านหน้า ก่อนดึงมือของเพื่อนมาใกล้ตัวแล้วคลายผ้าพันแผลที่พันกันมั่วซั่วออก ฝันกะพริบตาปริบๆ มองเพื่อนสนิทด้วยความแปลกใจ

เขาเรียกว่าซนจนได้เรื่อง

บ่นอีกประโยคแล้วจัดการพันผ้าพันแผลบนมือซ้ายให้เพื่อนสนิทอย่างเบามือ เจ้าของดวงตาซุกซนทิ้งคางลงบนขอบเก้าอี้ มองใบหน้าของเพื่อนที่ตั้งอกตั้งใจพันแผลให้เขา

หายโกรธแล้วเหรอ

ไม่

โอ๋ๆ ดีกันน๊า

ไม่ต้องมาอ้อน ลูกอ้อนของมึงใช้กับกูไม่ได้

อะโธ่ ใจร้าย

ลูกอ้อนของฝันไม่เคยใช้ได้กับเพื่อนสนิทเลยสักครั้ง โก๋มักจะคิดว่าท่าทางตาแป๋วแหววอมลมแก้มป่องมันกวนประสาทมากกว่าน่ารัก

เสร็จละ

งืมแต่ก็ไม่ใช่จะไม่มีวิธีเลย ฝันเปลี่ยนจากทำหน้าอ้อนเป็นซึมใส่ พอเห็นว่าเขาหูตกหางตกปุ๊บ โก๋ก็ยอมแพ้

ไม่ต้องมาทำซึม

ฮึ

โก๋ถอนหายใจ คนที่โกรธน่ะมันเขาไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้เปลี่ยนคนซะแล้วล่ะ

เออ ไม่โกรธก็ได้ แต่ถ้ามีครั้งหน้าจะไม่คุยด้วยสามวัน

            คนหัวดื้อทำท่าจะกระโดดกอดคอเพื่อนเมื่อเพื่อนหายโกรธ โก๋รีบยกมือห้ามจนฝันต้องถอยทัพ เปลี่ยนมาเป็นพูดคำขอบคุณแทน

ขอบคุณครับพี่โก๋สุดหล่อฝันขยับนิ้วไปมาเพื่อเช็คว่าผ้าไม่ได้พันแน่นจนเกินไป

            เจ็บแล้วก็จำด้วย มึงไม่ถูกกับพวกมีล้อมาแต่ไหนแต่ไรละ

            คนโดนบ่นได้แต่ส่งยิ้มแห้ง  

            ก็มันมีสี่ล้อ ใครจะนึกว่าจะลื่นเล่า

            ไม่เคยเล่นก็ต้องรู้อยู่ละป่ะว่าอาจจะลื่น เด็กอนุบาลยังรู้เลย

            ริมฝีปากเล็กๆ ยู่ใส่เพื่อน

            อย่าดุผมเลยค้าบ ถือโอกาสนั่งดูคนในทีมเล่นไง ปกติแล้วเวลาเล่นก็ไม่รู้ใช่ป่ะล่ะว่ามีจุดบอดอะไรมั้ย นั่งดูจะได้เห็นชัดๆ เนอะพูดจบก็ตบบ่าเพื่อนให้นั่งลงบนเก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์

            ทนได้ไม่ถึงชั่วโมงหรอก รอบที่แล้วไปโค้ชให้พวกไอ้ปอนด์ละเป็นไง สุดท้ายก็ลงไปเล่นเอง

            ก็นั่งดูมันขัดใจอ่า ใครใช้ให้ปอนด์เล่นไม่ได้เรื่องเอง…”

            คนน้องหันขวับมามองทันทีเมื่อโดนกล่าวชื่อ

            มึงด่ากูกากเลยก็ได้จ้าพี่ฝัน

            เปล่าพูดนะเขาแลบลิ้นใส่ปอนด์ หันกลับมาสนใจเพื่อนที่กำลังกดเข้าเกม

ตั้งแต่กลับมาสนิทกัน เพื่อนคนนี้ก็คอยดูแลเขามาตลอด ตอนฝันเดือดร้อน ก็ได้โก๋และแม่กานคอยช่วยเอาไว้ ให้ที่อยู่ ที่กิน จนสามารถตั้งตัวและดูแลตัวเองได้ เพราะแบบนี้ฝันจึงแคร์ความรู้สึกของเพื่อนคนนี้มากเป็นพิเศษ

ตอนกลับมาเจอกัน ทั้งสองคนสัญญาไว้ว่าวันหนึ่งจะไปแข่งระดับโลกให้ได้ หลังจากนั้นทุกวันต่างตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อม ฝันและโก๋ล้มลุกคลุกคลาน พยายามทุกวิถีทางเพื่อเข้าแข่งขันลีกใหญ่ๆ เพื่อจะได้เป็นที่จดจำ อย่างน้อยก็มีตัวตนในสายตาใครบ้าง และในที่สุดพวกเขาก็ชนะพรีเมียร์ลีก ประตูแรกสู่การแข่งขันระดับโลก ผู้ชนะพรีเมียร์ลีกถูกเชิญให้เข้าร่วมแข่งขันโปรลีกที่รวมเกมเมอร์และสตรีมเมอร์มีชื่อเสียง   

ปีนี้น่ะ เป็นปีที่เห็นโอกาสมากที่สุดแล้ว

ฝันติดตามการเคลื่อนไหวบนโซเชียลมาโดยตลอดตั้งแต่การแข่งขันพรีเมียร์ลีกจบลง ผู้คนพูดถึงจิ๊กโก๋มือสไนเปอร์ทุกวัน กลายเป็นที่จับตามองและมีโอกาสสูงที่จะถูกดึงเข้าร่วมทีมชาติ

ดังนั้นจะต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้ ยังไงก็ห้ามพลาด ไม่ใช่ปีหน้า ไม่ใช่ปีต่อไป แต่ต้องเป็นปีนี้และตอนนี้เท่านั้น

ในทุกวัน มีเกมเมอร์หน้าใหม่อายุน้อยพยายามไต่เต้าขึ้นมาเพื่ออยู่แถวหน้า แถมยังมีผู้เล่นมีฝีมือรุ่นเก่าๆ ที่อายุยังน้อยอย่างเช่นกาย ทำให้การแข่งขันในยุคที่วงการอีสปอร์ตกำลังเติบโตค่อนข้างสูง

อายุของโก๋และฝันก็มากขึ้นทุกปี จะให้ไปสู้กับเด็กอายุ 18-20 ปีคงไม่ได้ สายตาพวกเขาไม่ได้ดีเหมือนสมัยก่อน ถ้าหยุดตอนนี้ ปล่อยเวลาผ่านไป โก๋อาจจะไม่มีโอกาสได้ไปแข่งระดับโลกอีก ระหว่างเด็กรุ่นใหม่ไฟแรงอายุ 19 ปี สายตาดีมีโอกาสพัฒนาได้เร็ว กับผู้ใหญ่วัย 26 ปี แม้สายตาจะยังดี แต่ขี้ลืม การพัฒนาช้า มันก็แน่ชัดอยู่แล้วที่เด็กอายุน้อยจะเป็นผู้ถูกเลือก

เวลานี้จึงไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะบอกเรื่องอาการเจ็บปวดของฝัน ถ้าขืนพูดออกไป ฝันรู้ดีว่าโก๋จะหยุดการแข่งลง เพราะฉะนั้น โก๋จะไม่มีวันรู้ จนกว่าฝันจะมั่นใจว่าเพื่อนสนิทจะได้ไปนั่งอยู่บนเวทีระดับโลก เขาจะไม่มีวันยอมแพ้กับไอ้เรื่องแค่นี้ ก็แค่พักบ้าง กายภาพบำบัดบ้าง

ยังไงมือก็ต้องใช้ได้ ยังไงก็ต้องไปนั่งบนเวทีระดับโลกด้วยกันให้ได้

พี่ฝัน ปอนด์หันมองคนพี่ที่ยืนเหม่อลอย พลางดึงฝันเข้ามาใกล้ตัว

            ทำไมพี่ชินเข้ามานั่งดูด้วยอ่ะพี่ ตั้งแต่มาอยู่นี่หน้ายังแทบไม่เคยเห็น

            ฝันหันมองคนที่นอนเป็นปลาทูคอหักอยู่ตรงโซฟา วันนี้ชินตื่นแต่เช้า ไม่ได้ทำอาหารเช้าแต่วางขนมปังไส้กรอกและนมสดไว้บนโต๊ะ แถมยังเข้ามานอนในห้องซ้อมตั้งแต่เช้า

            เหงามั้ง

            เหงาเนี่ยนะ เหตุผลฟังไม่ขึ้นจัดๆ

            ใช่ เหตุผลฟังไม่ขึ้น ฝันรู้อยู่แก่ใจถึงสาเหตุที่ชินมานั่งอยู่ในห้องนี้ คงกลัวว่าเขาจะอดใจไม่ไหว ถอดผ้าพันแผลแล้วกระโจนเข้าใส่คอมพิวเตอร์ซะก่อน

            ชินไม่ได้เป็นห่วงฝันหรอก แต่เป็นห่วงว่าถ้าเขาลงแข่งไม่ไหว จะทำให้กายพังลงไปด้วย และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ฝันยอมแพ้ไม่ได้ เพราะปีนี้เป็นปีสุดท้ายของกาย ก่อนที่จะกลับไปตั้งใจเรียน

            แล้วไปยุ่งไรกับเขา เตรียมซ้อมดิเฮ้ย

            แหมก็มันเกร็ง เป็นเขินเลยพี่ชินมานั่งดู

            หน้าแบบนี้เขินเป็นด้วยเหรอมึงอ่ะ

            แหน๊ ตัวเองก็แซวเค้า ถ้ามือไม่เจ็บแล้วมานั่งเล่นบ้าง พี่ชินมานั่งดูขนาดนี้ ตัวเองไม่เขินเหรอ

            ซ้อม!”

            มือเรียวพลิกหัวน้องชายคนสนิทให้หันไปสนใจคอมพิวเตอร์แทนสนใจชาวบ้านเขา ฝันเลื่อนเก้าอี้มานั่งด้านหลังของทั้งสามคน เตรียมสมุดจดให้เพียบพร้อม

            ตารางการซ้อมถูกเปลี่ยนอีกครั้ง จากวันเว้นวัน เป็นสองวันติดและพักหนึ่งวัน

สาเหตุที่เปลี่ยนตารางก็เพราะ หนึ่ง โก๋และกายต้องสตรีมเล่นเกม ต่อให้ซ้อมแข่งก็ต้องทำงานหาเงิน

สอง เวลาแข่งกระชั้นชิดเข้ามา จึงต้องซ้อมเพิ่ม

สาม ปอนด์ต้องกลับบ้านทุกวันเสาร์ เพราะแม่ออกจากงานมาขายข้าวแกง เลยต้องกลับไปช่วยที่บ้าน

            ส่วนฝัน ล่าสุดแข่งพรีเมียร์ลีกได้เงินมาก้อนหนึ่ง สามส่วนสี่นอนกองอยู่ในบัญชี ฝันไม่ใช่คนฟุ่มเฟือย ทุกวันนี้ค่าใช้จ่ายก็มีแค่ค่าน้ำค่าไฟ ค่ากินในแต่ละวัน นานๆ ทีเลี้ยงข้าวพวกเด็กๆ บ้าง สมัยก่อนตอนที่ยังมีแก๊งอยู่ร้านเกม ชนะได้เงินรางวัลทีไรก็เอาเงินไปเลี้ยงข้าวพวกเด็กในร้านซะหมด พอตอนนี้ออกมาอยู่กับเพื่อน ค่าใช้จ่ายที่มีก็วนเวียนอยู่แค่เท่านี้

            ฝันคิดมาตลอดว่าเขาจะเก็บเงินสักก้อน เผื่อในอนาคตไปเช่าหอพักอยู่เองเพราะเกรงใจแม่กาน ถ้าถึงเวลาที่ต้องย้ายออกไปอยู่ตัวคนเดียว คงรู้สึกเหงาพิลึกดีเหมือนกัน

            การซ้อมช่วงเช้าเริ่มขึ้นหลังจากทุกคนเตรียมพร้อมกันเสร็จ พอได้มานั่งมองทั้งสามคนเล่นแบบนี้ ถึงได้ข้อสรุปแน่ชัดว่ายังไงก็ต้องมีโค้ช

            การได้มานั่งมองภาพรวมของผู้เล่นนั้น ทำให้เห็นจุดผิดพลาดได้ชัดเจนกว่า ไม่ต่างอะไรจากตอนที่นั่งดูการแข่ง เวลาดูการแข่งขันแต่ละแมตช์ ฝันมักจะคิดว่าทำไมผู้เล่นบางคนถึงพลาดในจุดง่ายๆ ก็เพราะเมื่ออยู่ในสนามรบ ผู้เล่นอย่างเขาสนเพียงแค่ต้องเอาตัวรอดและต้องจัดการกับฝ่ายตรงข้าม ต้องแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้าให้ได้ไวที่สุด โดยไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองทำพลาดตรงไหนไปบ้าง

            วิ่งเลาะฝั่งเขาเอาพี่ ระวังตกเขานะ

            บอกตัวเองเหอะไอ้ปอนด์ มึงโดดเป็นจิงโจ้เลยเนี่ย กลัวคนไม่เห็นเหรอโก๋บ่นปอนด์ที่วันนี้ดูจะคึกเป็นพิเศษ คงเป็นเพราะฝันบอกว่าไม่ต้องซีเรียส ถือซะว่าเล่นขำๆ ดีกว่าปล่อยเวลาให้เสียไปเพียงเพราะแค่อาการเจ็บมือของฝัน

            ระดับนี้ ไม่ตกหรอกเว้ยเฮ้ย

เออ กูจะคอยดู

ไม่ตก... เฮ้ยเชี่ย!”

            น่ะ กูว่าละ กูว่าแล้ว

            กายนั่งหัวเราะเมื่อเพื่อนร่วมรุ่นร่วงตกจากผาหล่นลงไปตายคาที่

            นอกจากปอนด์ที่ติดเล่น อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรน่าห่วงเท่าไร หรืออาจจะเป็นเพราะฝันไม่มีประสบการณ์ด้านนี้ เลยไม่รู้ว่าเพื่อนร่วมทีมพลาดตรงจุดไหนหรือเปล่า กลับกัน ถ้าให้ปอนด์มานั่งดู อาจจะได้อะไรมากกว่าด้วยซ้ำ

            ฝันนั่งมองพลางจดรายละเอียดต่างๆ ด้วยความตั้งใจ แต่มันก็เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง เขาไม่รู้สึกสนุกกับมัน รู้สึกว่ามันน่าเบื่อจนต้องอ้าปากหาว มือข้างขวาจับปากกาควงเล่นไปมา ก่อนจะคาบปากกาเอาไว้ในปาก

อยากเล่นเกม

ดวงตาซุกซนหยุดมองมือซ้ายของตัวเองที่ถูกพันเป็นมัมมี่ อาการเจ็บดีขึ้นแล้ว หายเป็นปลิดทิ้งจนแทบไม่รู้สึก ความจริงเมื่อวานหลังจากเล่นเกมก็ไม่ได้เจ็บมากขนาดนั้น เป็นเพราะเผลอออกแรงกับลูกบอลมากไปหน่อยเลยเจ็บจี๊ดขึ้นมา

ฝันแอบหันไปมองคนที่นอนคอพับคออ่อนอยู่ตรงโซฟามาตั้งแต่เช้า พอหันไปถึงกับสะดุ้งเพราะสายตาคมกริบนั้นจ้องมาก่อนแล้ว เลยได้แค่ส่งยิ้มตีเนียนไปก่อนจะหันกลับมาถอนหายใจเสียงแผ่ว

ทั้งที่ควรจะได้ซ้อมเหมือนคนอื่นแท้ๆ แบบนี้เหมือนมานั่งกินแรงเลย  

เบื่อจนอยากจะถอดผ้าพันมือออกแล้วไปกระแทกคีย์บอร์ดให้หนำใจ และคงทำไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะคนด้านหลังสั่งให้หยุดพักสามวัน โดยมีความลับเรื่องอาการเจ็บมือของฝันเป็นตัวประกัน

แบบนี้มันแบล็คเมล์กันชัดๆ

            นั่งจดข้อมูลอยู่พักหนึ่งก็ทนความเบื่อไม่ไหว เมื่อมั่นใจแล้วว่าไม่มีอะไรต้องกังวลกับทั้งสามคนนั่น ฝันจึงเปลี่ยนสถานที่มานั่งจ๋องอยู่บนโซฟาข้างเจ้าของบ้านที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ ชินละสายตาจากโทรศัพท์มามองคนข้างตัว

            จะเป็นโค้ชแต่ตาปิดลงไปครึ่งหนึ่งแล้วเนี่ยนะ

            ใครบอกว่าจะเป็นโค้ช โค้ชคือสิ่งสุดท้ายที่จะนึกถึงเลย

            ก็เห็นคุณจดข้อมูลยุกยิกอยู่คนเดียว

            เพราะไม่มีคนอื่นทำต่างหาก ผมก็ทำได้แค่ผิวเผิน

            อยากได้โค้ชเหรอ

            อยาก แต่หาง่ายซะที่ไหนทั้งชีวิตมีเพื่อนอยู่เท่าที่เห็น ฝันไม่ใช่สตรีมเมอร์ เป็นเกมเมอร์โนเนมที่ไม่ได้รู้จักมักจี่กับใครเป็นพิเศษ โก๋กับปอนด์เองก็ใช่ว่าจะรู้จักคนเยอะ อีกอย่างโค้ชสมัยนี้ไม่ได้หากันง่ายๆ ไม่ใช่เอาใครก็ได้มานั่งวิเคราะห์ แต่โค้ชคือคนที่ต้องคลุกคลีอยู่กับเกมนี้ ต้องมองเห็นภาพรวมของเกม ต้องเคยเห็นข้อผิดพลาดซ้ำๆ ซากๆ และสามารถเอาจุดอ่อนมาปรับแต่งให้กลายเป็นจุดแข็ง รวมถึงต้องเคยเป็นผู้เล่นเองด้วย  

            ผมรู้จักอยู่คนหนึ่ง

            คนที่กำลังจะหลับหันขวับมองหน้าชิน

            จริงเหรอ

            อือ แต่ไม่รู้จะยอมมาโค้ชให้มั้ยนะ เห็นว่ากำลังเรียนโทอยู่

            ดวงตาซุกซนวาววับเป็นประกาย

            อย่าทำหน้าดีใจขนาดนั้น บอกอยู่ว่าไม่รู้จะยอมมามั้ย

            ก็ยังมีโอกาสอยู่แหละน่าอย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีใครเลย ต่อให้ 99 เปอร์เซ็นต์ที่ฝ่ายนั้นจะปฏิเสธ ฝันก็ยังคาดหวังถึง 1 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือว่าโค้ชคนนั้นจะตอบตกลง ขอบคุณนะ

            บอกขอบคุณจบก็ทิ้งตัวไปกับโซฟาอย่างอารมณ์ดี จนคนข้างตัวเผลอมองตามรอยยิ้มบนมุมปากนั่น สายตาของชินมองหน้าจอโทรศัพท์ของอีกฝ่ายที่เปิดคลิปแคสเกมของตัวเองขึ้นมาดู

            ดูอีกแล้ว

            เวลาเบื่อผมก็ดูคลิปคุณตลอดดูทุกคืนเลยด้วยซ้ำแต่ไม่กล้าบอก ผมชอบเกมนี้ด้วย

            เกมที่ฝันกำลังดูอยู่คือเกมเนื้อเรื่อง นอกจากเกมยิงแล้ว เกมเนื้อเรื่องเป็นสิ่งที่ฝันชอบ โดยเฉพาะเกมเนื้อเรื่องแนวที่การตัดสินใจของผู้เล่นส่งผลต่อตัวละคร   

            เบื่อเหรอน้ำเสียงทุ้มขึ้นจมูกเอ่ยถาม ฝันพ่นลมหายใจเสียงแผ่วพลางพยักหน้าตอบ

            ไม่อยากจะโกหก แต่ตอนนี้ฝันรู้สึกเบื่อเพราะตัวเองไม่ได้เล่นเกมเหมือนคนอื่นเขา

            ไปห้างกันป่ะ

            ฝันหันมองคนข้างตัวด้วยความแปลกใจ

            ไปทำอะไร

            เล่นตู้เกม หาอะไรกิน ซื้อของกินเข้ามาเผื่อคนอื่นด้วย ไปมั้ยไม่รอให้ฝันตอบ ชินก็ลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจเล็กน้อยพลางเดินไปยังประตูห้อง ก่อนจะหันกลับมาส่งสายตาดุใส่คนที่ยังนั่งงงอยู่ที่โซฟา เอ่ยถามย้ำอีกครั้ง

            ไปมั้ย

            ไปสิ

            ฝันรีบกระโดดลุกขึ้นยืน วิ่งตามชินออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็ว

ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่ชอบหมกตัวอยู่คนเดียวมาชวนเขาออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก อย่างน้อยมันก็ดีกว่าต้องมานั่งตบยุงอยู่แบบนี้ น่าเบื่อจะตาย

 

***

บรรยากาศภายในรถทำให้ฝันรู้สึกเกร็งเล็กน้อย จากได้ยินเพียงแค่เสียงมาหกปี ตอนนี้มานั่งอยู่บนรถคันเดียวกัน แถมเจ้าของน้ำเสียงที่ชอบยังเป็นคนขับรถอีกต่างหาก

สภาพภายในรถสะอาดสะอ้าน ตรงคอนโซลรถมีตุ๊กตาหมาชิบะตัวเล็กวางอยู่ ทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันตั้งแต่ขึ้นรถ ขับออกมาจากบ้าน จนกระทั่งติดไฟแดงอยู่บนถนนใหญ่ มีเพียงแค่เสียงเพลงที่ถูกเปิดไว้

แนวเพลงที่ชินฟัง มีหลายแนว ทั้งเพลงไทย สากล เกาหลี ญี่ปุ่น ฝันเลยไม่สามารถเดาได้ว่าผู้ชายคนนี้ชอบฟังเพลงแนวไหน อาจจะเป็นเหมือนเขาที่บางวันก็อยากฟังเพลงแดนซ์ บางวันก็อยากฟังเพลงคลาสสิค บางวันก็อยากฟังป็อปสดใส ขึ้นอยู่กับอารมณ์ในวันนั้นๆ

อยากฟังเพลงไรป่ะเจ้าของรถหันมาถามความเห็นคนที่นั่งหงิมมาตั้งแต่ขึ้นรถ ฝันเกาแก้มนิดๆ

ฟังนี่แหละ ผมฟังได้หมด

ถ้าอยากฟังอะไรก็ต่อบลูทูธเอาพูดจบก็ปิดบลูทูธของตัวเอง ส่งผลให้ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบ รถค่อยๆ ออกตัวเมื่อไฟจราจรเป็นสีเขียว และความเงียบที่ก่อตัวขึ้นทำให้ฝันต้องทำอะไรสักอย่าง ถ้าขืนนั่งเงียบอยู่แบบนี้ล่ะก็ เขาได้สติแตกตายก่อนแน่

ฝันต่อบลูทูธจากโทรศัพท์ของตัวเองเข้ากับวิทยุของตัวรถ คลิปที่ถูกเปิดค้างไว้ก่อนที่จะออกจากบ้านถูกกดเล่นโดยอัตโนมัติ  

ผมคิดว่าผมตัดสินใจดีแล้ว…”

เฮ้ยเจ้าของโทรศัพท์ร้องเสียงหลงเมื่อเสียงชิบะบอยดังออกมาจากลำโพง ชินถลึงตาโตด้วยความตกใจ แทนที่จะไปกดปิดคลิป ฝันเผลอทำโทรศัพท์ร่วงหล่นลงไปยังปลายเท้า ประจวบเดียวกับที่คลิปเลื่อนมาถึงตอนจบ

ไปก่อนนะครับวันนี้ Goodnight Sleep Tight ฝันดีราตรีสวัสดิ์ครับ…”

กริบเลิ่กลั่กกันทั้งเจ้าของเสียงและแฟนคลับ

ฝันรีบเก็บโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเพลงเพื่อกลบบรรยากาศกระอักกระอ่วน แอบมองคนข้างตัวด้วยหางตา ชินมองตรงไปยังถนนด้านหน้า คิ้วขมวดตึงเหมือนไม่พอใจ แต่ใบหูขึ้นสีแดงจัดไม่ต่างจากครั้งแรกที่รู้ว่าฝันเป็นแฟนคลับตัวยงของชิบะบอย

เขินเหรอ

สังเกตมาหลายครั้งว่าเจ้าตัวเป็นคนขี้เขิน และดูเหมือนไม่ชอบย้อนกลับไปดูคลิปเก่าๆ ของตัวเองอย่างที่กายว่า แต่ไม่นึกว่าจะอาการหนักขนาดนี้ เห็นอาการของคนข้างตัวแล้วฝันก็อดแซวไม่ได้

ขี้เขินนะคุณอ่ะ

เงียบไปเลย

เวลาฟังเสียงตัวเองแล้วมันจั๊กจี้หัวใจเหรอ

คุณก็ลองเปิดเสียงตัวเองฟังบ้าง ว่ามันจั๊กจี้มั้ย

คนพูดไม่ได้คาดหวังว่าคนฟังจะทำตาม เพราะพอได้ยินประโยคท้าทายนั่นปุ๊บ ฝันก็กดไล่หาคลิปที่ตัวเองเล่นเกมกับโก๋ เปิดขึ้นมาดูทั้งที่ยังต่อบลูทูธอยู่ ส่งผลให้เสียงออกทางลำโพงภายในรถ  

เคยมีหลายคนพูดว่าฝันเป็นคนน้ำเสียงนุ่ม ดังนั้นเวลาดุจึงไม่น่ากลัว แต่พอได้มาฟังเสียงตัวเองผ่านทางลำโพงแบบนี้แล้ว ก็รู้สึกเขินจนหน้าร้อนไปหมด

น้ำเสียงนุ่มอย่างที่ใครหลายคนว่า เป็นน้ำเสียงที่ฟังสบาย ต่างจากน้ำเสียงของชินที่ฟังแล้วรู้สึกร่าเริง

ฝันรีบกดปิดคลิป กลับมาเปิดเพลงใหม่อีกครั้ง ไม่วายโดนคนข้างตัวเอ่ยปากแซว

เสียงหรือสำลี

อย่าแซวดิแล้วนั่นสาบานเหรอว่ามุก

หึ เข้าใจผมหรือยังล่ะ

คนตัวเล็กกว่าขยับตัวหดเหลือสองนิ้วแทบจะจมหายไปกับเบาะรถ เข้าใจแล้วก็ได้ เวลากลับมาฟังเสียงตัวเองที่อัดเอาไว้ มันก็เขินจริงๆ นั่นแหละ

ปกติแล้วคุณย้อนดูคลิปของตัวเองบ่อยหรือเปล่าฝันพูดแทรกเสียงเพลงระหว่างที่รถขับเข้าสู่ลานจอดรถของห้าง ชินหมุนพวงมาลัยรถอย่างคล่องแคล่ว เป็นภาพที่เท่มากในสายตาฝัน

ไม่เคยคิดฝันหรอกว่าจะได้มาเห็นภาพแบบนี้ และหลายๆ ภาพที่ผ่านมา ทั้งสภาพหัวยุ่งเหยิง สภาพเข้าครัว สภาพนอนคอหักตรงโซฟา แถมยังภาพจับพวงมาลัยข้างเดียวแล้วถอยรถ

ผู้ชายคนนี้น่ะ นอกจากน้ำเสียงแล้ว บุคลิกท่าทางก็มีเสน่ห์ จะขยับตัวไปทางไหนก็ดูเท่ไปซะหมด

ดูจะเป็นคนเนื้อหอมเสียด้วยซ้ำไป

ไม่บ่อย ก็บอกอยู่ว่าเขิน

แต่ผมดูบ่อยนะ

จะย้ำทำไมเนี่ย

ย้ำให้รู้ว่าทุกคลิปที่คุณทำ มีค่าต่อจิตใจคนดูมากเลย

ชินนิ่งไป หันมองฝันเล็กน้อยหลังจากจอดรถเสร็จสรรพแล้ว

ต่อให้บางคลิปจะไร้สาระก็ตามฝันพูดพลางรีบเปิดประตูหนีลงจากรถ ชินคว้าคนขี้แซวไม่ทัน ไม่อย่างนั้นคงจับมาดีดกะโหลกสักทีสองที ข้อหาทำเขาเสียอาการซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เจ้าของรถเช็คกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือให้เรียบร้อย เขาไม่อยากลงจากรถแล้วกลับมาหยิบของใหม่อีกครั้ง หลังจากนั้นจึงก้าวลงจากรถ ล็อคประตูพลางเช็คอีกครั้งว่าไม่ได้กดผิดปุ่ม ชินมองหาคนที่ควรจะยืนอยู่แถวรถ ก่อนจะพบว่าคนหัวดื้อนั้นวิ่งไปช่วยหญิงสาวคนหนึ่งเข็นรถอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มบนใบหน้าของฝัน ปรากฎอยู่ทุกเวลาราวกับไม่เคยรู้สึกเศร้าหมองเลยสักครั้ง

พอเห็นภาพนั้นแล้ว ก็คิดถึงเมื่อครั้งที่ตัวเองยังเต็มไปด้วยความสุข ส่งเสียงหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง เล่นมุกตลกได้ทุกวันอย่างไม่เคยรู้สึกเบื่อ

ตอนนี้น่ะเหรอ หลงเหลือเพียงแค่เมฆครึ้มที่ก่อตัวอยู่เหนือศีรษะ อยากจะเอามันออกไปก็ทำไม่ได้

ล่าสุดที่ตัวเองร่าเริงสดใส มันเมื่อไรกันนะ

 

***

เกมเซนเตอร์ภายในห้างสรรพสินค้าช่วยคลายความเบื่อได้มากโข ฝันแวะไปตู้นู้น ตู้นี้ ลองเล่นหลายอย่าง ในขณะที่ชินนั่งจ่ออยู่หน้าตู้เกมตู้เดียวมาเกือบชั่วโมง

พอเริ่มเมื่อย คนที่เล่นซนไปทั่วจึงเดินมาทิ้งตัวนั่งข้างชิน มองดูเกมที่ชินกำลังเล่นอยู่

Tekken เกมต่อสู้ในตำนานที่เด็กๆ ชื่นชอบ ดูเหมือนว่าชินจะไม่ถนัดเกมแนวนี้เท่าไร เพราะนอกจากจะตายซ้ำตายซากแล้ว ยังออกสกิลได้ไม่คล่องแคล่วเท่าที่ควร

ว่าแต่ทำไมถึงมานั่งจ๋องอยู่ตู้นี้ไม่ยอมขยับไปไหนเลยนะ

คุณชอบเล่นเทคเคนขนาดนี้เลยเหรอ

เปล่า

แล้วทำไมไม่ไปเล่นตู้อื่นเลย

ตู้อื่นผมทำสถิติที่หนึ่งไว้หมดแล้ว มีแค่ตู้นี้ที่ทำไม่ได้ตัวละครของชินโดนน็อคเอาท์จนขึ้นเกมโอเวอร์ เจ้าตัวเสยผมอย่างไม่สบอารมณ์ ลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินออกไป

ผมไปแลกเหรียญเพิ่มแปป เดี๋ยวมา

ฝันพยักหน้า

โอเค

ดวงตากลมจ้องมองแผ่นหลังของชินที่ห่างออกไป เขาหันมาสนใจตู้เกมตรงหน้า มองดูลำดับที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ที่หนึ่งใช้เวลาในการฆ่าNPCน้อยสุด เป็นของเจ้าของชื่อ FirstChain ส่วนชื่อที่สอง เป็นชื่อ Shinnamon

ฝันนั่งกะพริบตาปริบๆ มองชื่อนั้น ก่อนจะหลุดขำพรืดออกมา

ชินนาม่อน? ชินนาม่อนเนี่ยนะ? จากชิบะบอยสุดคูล มาสู่ชินนาม่อนสุดคิ้วท์เนี่ยนะ?

ความลับอีกอย่างที่เผลอล่วงรู้เข้า ว่าชิบะบอยที่แสนเท่ มีอีกนามแฝงหนึ่งที่สุดแสนจะน่ารักน่าชัง

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่หายตัวไปไม่ยอมแคสเกม คือมาขลุกอยู่ที่เกมเซนเตอร์น่ะเหรอ แล้วไอ้ที่บอกว่าทำสถิติที่หนึ่งไว้ทุกตู้นี่มันหมายความว่ายังไง ฝันมองไปรอบตัว ตู้เกมหลายสิบตู้รายล้อมรอบกายเขา

เล่นทั้งหมดนี่เลยเหรอ?!

เกมถูกย้อนกลับไปหน้าแรกเพื่อให้ใส่ชื่อผู้เล่น ฝันใส่ชื่อ Shinnamon ชั่งใจอยู่พักหนึ่งก่อนจะลบทิ้ง เปลี่ยนไปใส่ชื่อ SweetDream แทน ในฐานะเกมเมอร์ ฝันคิดว่าชินอยากจะเล่นเองเพื่อล้มสถิติซะมากกว่า คนคนนั้นคงไม่ภูมิใจถ้ามีใครมาเล่นให้ ดีไม่ดีอาจจะโกรธเขาด้วยซ้ำถ้าขืนไปยุ่งวุ่นวาย

ใช้เวลาไม่นาน ฝันก็ขึ้นมาอยู่อันดับหนึ่งได้อย่างง่ายดาย พอชินกลับมา เขาก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ นั่งลอยหน้าลอยตามองตู้เกมตู้อื่นไปเรื่อย

ชินทิ้งตัวนั่งลงหน้าตู้เกมเทคเคนอีกครั้ง นิ้วเรียวๆ ของชินหยอดเหรียญลงไปในตู้ หลังจากนั้นจึงวางมือลงบนปุ่มกดอย่างชำนาญเหมือนเล่นมาไม่ต่ำกว่าร้อยครั้ง

ฝันมองคนที่ตั้งหน้าตั้งตากดเกมตู้อย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่งเกมจบลง อันดับที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอทำเอาชินขมวดคิ้ว เขาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จอ สะกดชื่อที่หนึ่งอย่างเสียงดังฟังชัด

สวีทดรีม ใครวะ มาเล่นตอนไหนวะเนี่ย ตอนแรกมันเฟิร์สเชนไม่ใช่เหรอบ่นเสร็จก็หันมองหน้าฝัน เจ้าตัวรีบหลบสายตา ทำตัวเลิ่กลั่กไม่เนียนแม้แต่นิด

คุณมานั่งเล่นเมื่อกี้หรือไง

บ้าเหรอ ผมเจ็บมืออยู่นะ

โกหกเก่ง ดูชื่อก็รู้ละว่าคุณอ่ะฝันส่งยิ้มแห้งใส่ชิน

ไม่เนียนเหรอ

คิดว่าตัวเองเป็นรองพื้นเหรอถึงจะได้เนียน เหอะ

มุกไม่ฮาแถมยังพาคนเครียดอีกนะเนี่ย ถ้าไม่ใช่ชิบะบอยล่ะก็ ฝันคงยกเท้ายันคนตรงหน้าหงายท้องตึงไปแล้ว

ทำไม ชื่อผมออกจะน่ารัก ชินนาม่อนคุณอ่ะชิดซ้าย

ชินหันมาทำตาดุใส่ฝัน

ชินนาม่อนผมมันทำไม มีปัญหาหรือไง

เปล่านี่ ก็น่ารักดี แบบไม่ใช่ชิบะบอย แต่เป็นชินนาม่อน

เดี๋ยวจะโดนดี!”

ฝันเบี่ยงตัวหลบฝ่ามือใหญ่ๆ ที่หมายจะยันหัวเขา

เดี๋ยวๆ นี่ผมแซงไอ้เฟิร์สเชนเพื่อคุณเลยนะ

แต่ผมตกมาที่สามไง คุณทำได้ยังไงวะ ผมนั่งงมมาเดือนกว่า ยังแซงหน้าไอ้เด็กนี่ไม่ได้เลยดูท่าทางแล้วชินคงจะไม่ชอบหน้าเฟิร์สเชนสักเท่าไร เพราะนอกจากจะคิ้วขมวดใส่ชื่อแล้ว ยังจิ้มนิ้วลงไปบนหน้าจอเหมือนเคียดแค้นมาก

คู่อริเหรอ

ใช่สิ

คุณอยากรู้ทริคการเล่นมั้ยล่ะ ง่ายนิดเดียว ขอแค่หลบสกิลได้

ชินยกมือห้ามฝัน ส่ายหน้าซ้ายขวาเป็นการบอกว่าไม่อยากรู้ ทำให้ฝันรู้ว่าตัวเองนั้นตัดสินใจถูกที่ไม่ใช่ชื่อชินนาม่อนในการไต่อันดับ ถ้าเป็นแบบนั้นคงโดนดุแน่นอน

ผมอยากทำเองให้ได้

ริมฝีปากสีสวยคลี่ยิ้มน้อยๆ นึกว่าสองปีที่หายไปจะเปลี่ยนไปบ้าง สุดท้ายก็ยังเป็นชินที่เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ต่อให้หัวชนฝาก็จะทำให้ได้ ฝันเคยดูคลิปที่ชินเล่นเกมผีแล้ววนอยู่ในบ้านหลังหนึ่งเป็นชั่วโมง ไม่ยอมอ่านคอมเมนต์ ไม่ยอมรับฟังสิ่งที่ใครบอก ถือคติว่าตัวเองจะต้องผ่านไปให้ได้ด้วยฝีมือ ไม่อย่างนั้นจะนอนไม่หลับ

เป็นคนที่เวลาทำอะไร ก็จะตั้งใจกับมันมาก จะว่าไปนิสัยของเขากับชินก็คล้ายกันอยู่ ต่างกันตรงที่ระดับความหัวดื้อ ท่าทางว่าฝันจะหัวรั้นกว่าเยอะ

ฝันนั่งดูชินเล่นเกม ก่อนจะเริ่มลุกไปหาอะไรทำ การได้ออกมาพักผ่อน หาอะไรทำนอกบ้านบ้าง ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด ทั้งที่คิดไว้ว่าเซฟโซนของตัวเองคือหน้าจอคอมพิวเตอร์ ได้นั่งเล่นเกม ได้นั่งดูแคสเกมที่ชอบก็มีความสุขแล้ว แต่วันนี้ฝันคงจะเพิ่มความชอบของตัวเองเข้าไปอีกอย่างคือ

เขาหลงใหลเสน่ห์ของเกมเซนเตอร์เข้าอย่างจัง แม้แอร์จะเย็นไปหน่อยก็ตาม

ฝันไม่ค่อยได้มาแตะเกมเซนเตอร์เท่าไร อันที่จริงทั้งชีวิตของฝันจับเมาส์เล่นเกมคอมพิวเตอร์มาโดยตลอด พอมีโอกาสได้เล่นเกมแนวอื่นบ้าง มันก็เป็นอะไรที่แปลกใหม่ดี 

เกมเซนเตอร์คือสถานที่ที่รวบรวมตู้เกมสารพัดแบบให้เลือกสรร เป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การเล่นเกมกับเพื่อนฝูง ยกตัวอย่างเช่น เล่นบาสแข่งกัน ช่วยกันสู้ซอมบี้โดยใช้ปืนที่เป็นจอยบังคับ เกมเต้นที่ต้องออกท่าทาง ได้ออกกำลังกายไปในตัว หรือแม้แต่ตู้คีบตุ๊กตา ที่ท้าทายเงินในกระเป๋าเสียเหลือเกิน

ฝันหยุดยืนอยู่หน้าตู้คีบตุ๊กตาที่ส่งเสียงเพลงกวนประสาท ตู้ตุ๊กตาที่มีตุ๊กตาหมาชิบะนอนกองทับกันอยู่

ชิบะบอยเต็มตู้ไปหมดเลยแฮะ

นึกไปถึงสมัยเด็กๆ พี่เฟิร์สเป็นคนที่ชอบเล่นเครื่องคีบตุ๊กตามาก ไม่ว่าไปที่ไหนก็จะแวะคีบตลอด ต่อให้เสียเงินเป็นร้อยเป็นพันก็จะคีบให้ได้ ฝันมีตุ๊กตาอยู่ตัวหนึ่งที่คนเป็นพี่เคยคีบมาให้ มันเป็นตุ๊กตาที่ไม่ได้มีความพิเศษอะไร ก็แค่ดาวที่มีลูกตาจุดติดอยู่ แต่ฝันยังเก็บมันไว้อยู่ทุกวันนี้ เพื่อระลึกว่าครั้งหนึ่ง พี่เฟิร์สก็เคยทำตัวเป็นพี่ชายที่ดี

ฝันล้วงเหรียญเงินในกระเป๋าขึ้นมา หยอดเหรียญลงในตู้คีบตุ๊กตาหมาชิบะ ค่อยๆ เลื่อนตัวหนีบอย่างช้าๆ พยายามเล็งให้ลงล็อค แต่สุดท้ายก็พลาด พลาดแล้วพลาดอีก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งหมดเหรียญสุดท้าย

ตู้ตุ๊กตาสอนให้ฝันได้รู้ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามก็อยู่ที่นั่น ถ้าไม่ใช่เพราะโชคดีหรือเล่นหมดตัวจนรู้ทริค ก็คงไม่มีวันได้ตุ๊กตาหน้าหมาในตู้นั่นมาครอบครอง สู้เอาเงินไปซื้อยังจะดีกว่า

อยากได้เหรอน้ำเสียงทุ้มขึ้นจมูกดังขึ้นด้านหลัง ฝันหันไปมองชิน ที่ในที่สุดก็ละจากตู้เกมสี่เหลี่ยมนั่นได้สักที

ยอมแพ้ คีบก็ยาก ตัวคีบก็อ่อนแอฝันบ่น

เดี๋ยวคีบให้ 

ฝันเตรียมหัวเราะเยาะคนที่กำลังจะเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์กับเจ้าตู้ตุ๊กตาหมาชิบะ แต่เพียงแค่ครั้งเดียว ชินก็สามารถคีบเจ้าหมาชิบะนุ่มนิ่มออกมาจากตู้ได้ ฝันมองตุ๊กตาในมือชินตาปริบๆ

ทำไมง่ายงี้อ่ะ ผมเสียไปตั้งเกือบห้าร้อย

ผมเก่งไง

จริงป่ะ ติ๊ต่างไปเองหรือเปล่านะ

คุณนี่กวนเก่งใช่เล่นชินส่งเสียงดุ คุณคิดว่าผมใช้เวลาเท่าไรกว่าจะคีบได้ง่ายแบบนี้

ไม่รู้ รู้แค่คุณต้องเสียเงินไปเยอะแน่ เอาเงินที่คีบไปซื้อตุ๊กตาป่านนี้คงถมบ้านคุณได้ทั้งหลัง

ซื้อมันไม่ภูมิใจเท่าคีบเองหรอก

“…”

จริงป่ะ สมัยเด็กคุณอาจจะดีใจ แต่พอโตขึ้น ยังไงก็อยากลองทำได้เองสักครั้ง

ฝันมองคนที่กำลังก้มมองตุ๊กตาในมือ ชินลูบหูเจ้าตุ๊กตาหมาอย่างอ่อนโยน

เวลาเราตั้งใจทำอะไร แล้วผลลัพธ์มันมาอยู่ในมือ มันน่าภูมิใจจะตาย ต่อให้ต้องเสียอะไรบางอย่างไป แต่มันก็คุ้มค่าเพราะเราได้ทำมันเต็มที่

คำพูดของชิน คล้ายกับคำพูดที่แม่ของฝันเคยพูดเอาไว้

เมื่อครั้งยังเด็ก ตอนที่ทอดไข่ดาวไม่เป็นจนมันเละเทะไปหมด สุดท้ายพี่เฟิร์สก็จะเป็นคนทำให้ จนกระทั่งแม่มาเห็น แล้วดุพี่เฟิร์สว่าต้องให้ฝันทำเองให้ได้

เลิกทำให้น้อง ให้น้องพยายามด้วยตัวเอง

หลังจากนั้นทุกเย็น ทำการบ้านเสร็จก็จะมาทอดไข่ดาววันละฟอง ฝึกจนในที่สุดก็สามารถทำออกมาได้อย่างสวยงาม ไม่มีเปลือกไข่ตกลงไป ไข่แดงไม่แตกกระจายกลายเป็นไข่เจียว ฝันจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันที่ภูมิใจกับตัวเองมาก ภูมิใจที่ทอดไข่ดาวได้ แม้จะต้องแลกมาด้วยแผลเล็กๆ น้อยๆ เพราะโดนน้ำมันกระเด็นใส่ก็ตาม

การพยายามทำอะไรด้วยตัวเอง เมื่อเห็นผลสำเร็จแล้วรู้สึกมีความสุขจริงๆ แม้จะต้องเสียอะไรเล็กๆ น้อยๆ ไป มันก็คุ้มค่ากับสิ่งที่ได้มาเสมอ

ทั้งที่ตอนแรกคิดว่านิสัยจะค่อนข้างเหมือนกัน แต่ความจริงนั้น ฝันกับชินไม่ได้คล้ายกันเลยสักนิด ถ้าฝันไม่ชอบอะไร ก็จะไม่ใส่ใจกับมัน โยนมันทิ้งขว้าง มองมันไร้ค่า จนกลายเป็นลืมไปว่าทุกสิ่งนั้นมีค่าในตัวมันเอง หรือไม่ก็มีค่าสำหรับคนอื่น เหมือนกับการทอดไข่ดาวที่ดูจะเป็นเรื่องเล็ก แต่สำหรับเด็กวัยหกขวบคนหนึ่งแล้ว มันไม่ต่างอะไรกับการปีนเทือกเขาเอเวอร์เรสต์

ฝันไม่รู้ว่าชินต้องใช้เวลาเท่าไรกว่าจะคีบได้คล่องขนาดนั้น ไม่รู้ว่าชินตั้งใจแค่ไหนกับตู้ตุ๊กตาที่เขาเห็นว่ามันไร้สาระ และเหมือนเขาเพิ่งจะดูถูกผู้ชายตรงหน้าไป

ขอโทษที่ดูถูกความตั้งใจของคุณ

ขอโทษทำไม ผมไม่ได้โกรธอะไรนี่

ตุ๊กตาหมาชิบะถูกยื่นมาตรงหน้าฝัน พอเห็นว่าฝันไม่ยอมรับ ชินก็ปล่อยให้มันร่วงตุ๊บจนใครอีกคนรีบยื่นแขนออกมารับแทบไม่ทัน ความนุ่มนิ่มในมือ ทำให้ฝันโอบกอดตุ๊กตาหมาชิบะเอาไว้

ตุ๊กตาหมาตัวนี้ไม่ควรจะเป็นของเขา แต่ควรจะเป็นของคนที่คีบมันขึ้นมาได้ต่างหาก

ตั้งแต่ตอนที่ได้ยินเสียงของชินครั้งแรก ก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้มีอะไรบางอย่างที่น่าหลงใหล แม้จะหลงเสน่ห์น้ำเสียงมาตลอดหกปี พอได้มาเจอตัวจริง กลับรู้สึกว่าที่ได้ยินเสียงมาตลอดนั้น ไม่ได้ถึงครึ่งของความเป็นจริงเลยด้วยซ้ำ

ความจริงก็คือ ผู้ชายคนนี้ เป็นพระอาทิตย์ดวงโต

ฝันเงยหน้ามองคนที่หันไปสนใจการคีบตุ๊กตาต่อ ก่อนจะยื่นตุ๊กตาหมาชิบะไปตรงหน้าชิน เจ้าของดวงตาเรียวรีหันมามองฝัน เลิกคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ

ไม่เอาเหรอ

 ไม่ล่ะใบหน้าเนียนส่ายไปมาเล็กน้อย

ทำไม หรือคิดมากเรื่องที่ผมพูดเมื่อกี้ คุณก็พูดถูกแหละที่ว่ามันเปลืองเงิน กว่าจะได้ขนาดนี้ผมเสียไปเยอะ ถ้าเงินไม่เหลือ ก็ไม่ควรมาเล่นมันหรอก

เปล่า คุณคีบมา มันก็ควรเป็นของคุณ

บ้านผมเยอะแล้ว กองเป็นภูเขา

ก็กองมันขึ้นไปอีกตัวนึง

เอาไปเถอะน่า

ไม่เอาฝันจับแขนชินแล้วสอดตุ๊กตาหมาชิบะหลับตาพริ้มเข้าใต้วงแขนของอีกฝ่าย

ถ้าผมอยากได้ ผมจะพยายามคีบมันด้วยตัวเอง คนเราต้องพยายามอะไรด้วยตัวเองก่อน จริงมั้ยพูดจบก็คลี่ยิ้มสดใสให้กับคนตรงหน้า ถ้าวันไหนผมคีบได้ ผมจะเอาไปอวดให้ดู

คนหลายคนบนโลกใบนี้ ไม่มีใครอยากเสียอะไรบางอย่างไป เพื่อแลกกับอีกสิ่งที่ไม่รู้ว่ามันจะคุ้มค่าหรือเปล่า

ชินเป็นคนที่สองในชีวิตของฝัน ที่พูดว่าบางอย่าง มันก็คุ้มค่าที่จะเสีย

เล่นเกมจนหนำใจ ทั้งคู่ก็เดินออกจากเกมเซนเตอร์เพื่อไปหาอะไรกิน รวมถึงซื้อกลับไปเผื่อคนที่บ้านด้วย

            ถ้างั้นผมก็กลับไปเล่นเกมได้แล้วสิฝันถามคนที่เดินข้างกันด้วยน้ำเสียงขี้เล่น ชินเลิกคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่เจ้าของดวงตาซุกซนพูด ก็คุณบอกบางอย่างมันคุ้มค่าที่จะเสีย

มือกับตุ๊กตามันไม่เหมือนกัน ถ้าขืนเจ็บจนลงแข่งต่อไม่ได้ มันคุ้มหรือไง

ไม่เจ็บหรอกน่า แค่มดกัดเอง…” กำลังจะพูดต่อ สายตาดุๆ ก็สาดเข้ามาจนต้องหุบปากเงียบ ไม่คุ้มก็ได้

แล้วถ้าพูดเรื่องเล่นเกมอีก ผมจะหยิกหูคุณ

            ก็ผมอยากเล่นเกมนี่ โอ้ยๆ อย่าทำร้ายคนเจ็บชินหยิกหูฝันจนคนขี้เล่นถึงกับเซตามแรงดึง ยอมแล้วๆ

            นิ้วเรียวปล่อยใบหูนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายเป็นอิสระ ชินหันไปชี้หน้าฝันอย่างคาดโทษ

            พักอีกสองวัน ถ้าขืนพูดเรื่องเกมออกมาล่ะก็ โดนหยิกหูแน่

            ฝันลูบใบหูตัวเองป้อยๆ มองแผ่นหลังกว้างของชินที่เดินนำออกไป

            เป็นห่วงก็บอกว่าเป็นห่วงสิ ทำมาหยิกหงหยิกหู

            รอด้วยสิ ชินนาม่อน

            พอได้ยินเสียงเรียกนามแฝงที่สองของตัวเอง เจ้าของชื่อก็ถึงกับสะดุดจนตุ๊กตาหมาชิบะในมือร่วงหล่นลงที่พื้น ฝันหัวเราะพลางวิ่งตามใครอีกคนไปอย่างอารมณ์ดี

            ชินนาม่อน

            กำหมัดแล้วนะเฮ้ย

            ไม่พูดแล้วๆชินนาม่อน

            “บอกให้หยุดไง!”

            การแกล้งชินนี่ก็ สนุกดีเหมือนกันแฮะ



// พิชินกำหมัดแน่น อย่าล้อชื่อที่สองนะ!

ขอบคุณทุกคนที่คอยติดตามกันนะคะ ค่อยๆเดินไปด้วยกันนะ อย่าเพิ่งทิ้งกันไว้กลางทางน๊า T-T

มีคำผิดแจ้งได้เลยนะคะ แม้จะเช็คแล้วแต่อาจจะเบลอๆไปบ้าง รักทุกคนเลยน๊า

สำหรับคืนนี้ Goodnight Sleep Tight ฝันดีนะคะ

                       

             

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 538 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1174 millun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 23:22

    ชินนาม่อน~~~น่าร้า~ก
    #1,174
    0
  2. #1132 CallistoJpt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 09:02
    เขินกันได้น่ารักทั้งคู่เลยอะ
    #1,132
    0
  3. #1044 Jinjoo.K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 15:34
    ชิบะบอยว่าน่ารักแล้ว ชินนาม่อนน่ารักกว่าอีก น่าร้ากกกกกกก
    #1,044
    0
  4. #1026 Ginn28 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 00:10
    ชินนาม่อนนน~~
    #1,026
    0
  5. #958 Darin56 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 22:36
    น่ารักนะเนี่ยย
    #958
    0
  6. #950 baekbow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:49
    ชอบความกำหมัดแล้วอ่ะ ดูเป็นตาหนูขึ้นมาเลย 5555 ชื่อชินนาม่อนนี่ก็แบ๊วไม่แพ้ชิบะบอยเหมือนกันนะ พอคิดถึงหน้าชิบะมันก็น่ารักจริงๆอ่ะ // ตอนอ่านถึงชื่อเฟิร์สเชนอยู่ๆ_ก็นึกถึงพี่เฟิร์สขึ้นมาเฉย แต่คงไม่ใช่หรอก คุณหมอจะเอาเวลาที่ไหนมาเล่นเกม
    #950
    0
  7. #912 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:29
    แง ขี้แกล้ง
    #912
    0
  8. #897 mileyduchess (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:39
    ชินนาม่อนกำหมัดแน้วนะ ชื่อน่ารักจังเลย แง ยิ่งอ่านยิ่งหลงความน่ารักของน้องฝัน ขอให้ความน่ารักสดใสแสบซนของน้องฝันช่วยเยียวยาเรื่องในอดีตของชินทีนะ ;-;
    #897
    0
  9. #738 1ni8_MiraO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 02:06
    น่ารักจัง
    #738
    0
  10. #586 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 20:50
    งื้อไรท์ยาวๆ เราเสียอาการ งื้อออ feel good แบบแปลกๆ

    บางครั้งก็หงิงๆ บ้างก็ร้องบิดตัวหงายท้อง อ่า....เมนต์ไปเมนต์มา ตายล่ะ นี้มันหมานี่!5555555555555
    #586
    0
  11. #569 tarun_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 00:40
    พี่ชินขี้เขิน แงงงง น่ารักกกก
    #569
    0
  12. #520 chachap (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:22
    ชินนาม่อนกำหมัดแล้วนะ 55555
    #520
    0
  13. #415 pencil900 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 14:58
    กำหมัดแน่นแล้ว!!!!
    #415
    0
  14. #409 Beztherday (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 10:33
    ชื่อสองดูมุ้งมิ้งมากพิชินต๋าาาา คึคึ ชอบบรรยากาศแบบนี้ ค่อยๆรู้สึก ค่อยๆเป็นห่วงกัน ค่อยๆปลอบ และค่อยๆรักกัน งือออออ ดีมากกกก
    #409
    0
  15. #364 รักไรท์ทุคน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:30
    พี่แกกำหนัด เอ้ย กำหมัดแน้วๆๆ555555
    #364
    0
  16. #361 ppvs_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:08
    ชินนาม่อน555
    #361
    0
  17. #252 LOMAbin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 00:06
    มันกรุบกริบจัง เขิล
    #252
    0
  18. #230 ars.jn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 12:40

    น่ารักดี ชินนาม่อนบอยยย
    #230
    0
  19. #229 ⊙﹏⊙ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 09:53
    ชินนาม่อนนนน

    ทำไมมันน่ารรักขนาดนี้
    #229
    0
  20. #220 plumfloral (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 01:38
    น่ารักกกกก เป็นเราคงตื้นตันใจมากแน่ๆที่ได้คุยเล่นกับคนที่ได้ยินแต่เสียงมาตลอดหกปี (ใช่ไหมนะ) คือมันเป็นอะไรที่น่ารักมากอะ ฝันดูขี้เล่นฉบับเด็กๆ แต่ก็ไม่ยอมแพ้กับความฝันตัวเอง ทำอะไรก็ตั้งใจ แต่ชินดูผ่านอะไรมาเยอะ ดูโตมากก
    #220
    0
  21. #178 yayeff (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 01:21
    คำพูดดีมากเลย พี่ชินโตดีอะ น่ารักมากๆด้วย 5555
    #178
    0
  22. #177 Paradai​🌙 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 22:36
    พี่ชินโครตน่ารักเลยยยยย
    #177
    0
  23. #173 _Nenuu_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:54
    พี่ชินนี่โคตรขี้เขินเลยอะ น่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #173
    0
  24. #172 รักแมวมากกว่าชีวิต (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 18:12
    กำหมัดแล้วนะ555
    #172
    0
  25. #171 PinNyThePooH (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 14:59
    งือออ น่ารักมากๆเลยค่ะ ฟิลกู้ดมากกกก
    #171
    0