Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 4 : Chapter 03 :: It's warm

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 620 ครั้ง
    6 ธ.ค. 62


Chapter 03

It’s warm

 

            การซ้อมแบบจริงจัง ดำเนินมาจนครบหนึ่งอาทิตย์ ปัญหาสารพัดถาโถมเข้ามาจนฝันเกือบสติแตก

หลักๆ คือพวกเขายังขาดประสบการณ์

            แม้จะมีกายที่ประสบการณ์เยอะที่สุดคอยให้คำแนะนำ แต่ก็ไม่เพียงพอ มีหลายจุดที่ยังพลาด อาจจะเป็นเพราะดวงตก เล่นไม่เข้ามือ นอนหลับพักผ่อนไม่เพียงพอ แอร์ดันมาเสีย หรือแม้แต่หมู่บ้านของโก๋ที่ไฟตกวันละสามสี่รอบ เวลาซ้อมเลยเสียไปโดยเปล่าประโยชน์

            เรื่องไฟตก ลูกบ้านไม่มีอำนาจพอที่จะแก้ไขอะไรได้ ได้รับข้อมูลมาแค่จะเป็นไปอีกประมาณสองถึงสามอาทิตย์ ถ้าขืนตกเอาๆ แบบนี้ เสียทั้งเวลาซ้อม ดีไม่ดีคอมจะได้เสียตามไปด้วย

ในเวลาว่าง ฝันพยายามรวบรวมข้อมูลต่างๆ มาใช้ให้เป็นประโยชน์ ทั้งสไตล์การเล่นของแต่ละคน การเล่นแบบเดี่ยว การเล่นแยกเป็นคู่ และการเล่นแบบทีม

นิ้วเรียวหยิบปากกาขึ้นมาจรดลงบนกระดาษ จดยุกยิกๆ ระหว่างพักฝันสะบัดมือซ้ายเป็นระยะไม่ให้กล้ามเนื้อตึงจนเกินไป และดูเหมือนว่ามือซ้ายที่สวมถุงมือสีดำ จะเรียกความสงสัยจากสมาชิกใหม่ที่นั่งอยู่ข้างเขา

ตารางการซ้อมของพวกเขาคือวันเว้นวัน แต่ละวันซ้อมหกชั่วโมง แบ่งเป็นสองช่วง เว้นระยะพักสองชั่วโมง

ช่วงสองเดือนก่อนแข่ง เพราะอยากให้สนิทสนมกันเข้าไว้ กายและปอนด์จึงต้องมานอนที่บ้านโก๋ ใช้ชีวิตกินนอนอยู่ที่นี่เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน

ร้อนโว้ย แอร์มาเสียทำไมตอนนี้วะเนี่ยปอนด์นอนแผ่อยู่บนพื้นห้อง มือขวาถือพัดลมใส่ถ่านจ่อใบหน้า วันนี้ไฟตกเป็นรอบที่สาม เจ้าของบ้านก็หงุดหงิดออกไปโวยวายอยู่กับพี่ยาม ฝันก็หงุดหงิดเพราะห้องมันอบอ้าว ขนาดเปิดพัดลมจ่อแล้วยังรู้สึกเหมือนกำลังจะกลายร่างเป็นไก่อบสมุนไพร

ฝันปลีกตัวออกมาจากห้อง นอนตากลมบนเก้าอี้ผ้าใบ สูดอากาศที่ริมระเบียงบ้านเข้าเต็มปอด ชามะนาวถูกดูดจนหยดสุดท้ายก็ยังไม่รู้สึกหายร้อน หกโมงเข้าไปแล้วแต่อากาศอบอ้าวเป็นบ้า

ดวงตากลมจ้องกระดาษในมือที่เต็มไปด้วยข้อมูลการแข่ง ก็ดีที่มีกายช่วยแชร์ประสบการณ์ แต่กายเองก็เป็นผู้เล่นคนหนึ่ง ดังนั้นคงบอกเล่าได้แค่ประสบการณ์ที่เจอมาเฉพาะของตัวเอง ไม่สามารถบอกภาพรวมใหญ่ๆ ได้ ถ้าต้องการภาพรวมจะต้องใช้คนที่มองเห็นการเล่นของทั้งสี่คน หรือบางที สิ่งนี้มันอาจจะเกินความสามารถของเขา หรือบางทีทีมอาจจะต้องการโค้ชหรือหัวหน้าทีมที่มีประสบการณ์มาให้คำแนะนำ

เสียงสุนัขเห่าจากข้างบ้าน ฝันมองตะวันที่กำลังคล้อยตกดิน ก่อนเสียงเปิดประตูกระจกจะดังขึ้นด้านหลัง กายเดินออกมาจากห้องทิ้งตัวนั่งข้างเขา

ขอโทษนะพี่ฝัน ผมยังเล่นไม่เข้ากับทีมเลยดวงตากลมปรายมองเด็กข้างตัวที่ทำหน้ารู้สึกผิด ฝ่ามือข้างขวาวางลงบนศีรษะของคนน้อง ขยี้เบาๆ

คิดมาก เพิ่งอาทิตย์เดียวเอง ยังเหลือเวลาอีกตั้งเดือนกว่า

กายยิ้มน้อยๆ ฝันสิต้องขอโทษกาย ขอโทษพ่อแม่กาย เอาลูกเขามาอยู่ที่นี่ ไม่รู้ว่าทำให้ลำบากมากไปกว่าเดิมหรือเปล่า ทั้งการกิน การนอน แถมไฟยังมาตกกินเวลาซ้อมเข้าไปอีก

ขอโทษด้วยนะ พากายมาลำบากป่ะเนี่ย แอร์ก็มาเสีย คอมก็ใช้ไม่ได้

ไม่เลยพี่ ปกติผมก็ไม่ค่อยได้ซ้อมที่บ้านหรอก ไปซ้อมกับพวกพี่ๆ คนอื่นมากกว่า

นั่นสินะ ระดับกายแล้ว ฝันนึกภาพห้องซ้อมใหญ่ๆ อุปกรณ์ครบครัน คอมพิวเตอร์ตัวละเป็นแสนออกเลย

ถ้ามันไม่ไหวจริงๆ คงต้องไปซ้อมร้านเกมไม่ก็อินเทอร์เน็ตคาเฟ่แล้วล่ะมั้งคนพี่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

ซ้อมที่ไหนก็ได้ ผมไปได้หมดแหละแต่ดูเหมือนเรื่องที่กายกังวล จะไม่ใช่เรื่องไฟตกหรือแอร์เสียอะไรเทือกนั้น

พี่ฝัน ผมมีเรื่องจะปรึกษา

หืม

พี่เข้าใจที่ปอนด์พูดบ้างมั้ย บางทีผมไม่เข้าใจเลยฝันหันมองหน้ากายพลางหลุดหัวเราะ เป็นเรื่องปกติที่กายจะไม่เข้าใจปอนด์ เด็กเสื้อฮาวายนั่นเป็นคนเข้าใจยากมาแต่ไหนแต่ไร 

ทำไม มันพูดอะไรใส่เรางั้นเหรอ

ก็เวลาคุยกันเรื่องดาเมจ ปอนด์จะยกสูตรอะไรมาทำให้ดูไม่รู้ ผมปวดหัวมาก แต่ไม่กล้าบอกว่าฟังไม่รู้เรื่อง

วันหลังเมินมันเลย ปล่อยให้มันนั่งคิดไปคนเดียวนั่นแหละ

แล้วปอนด์จะไม่โกรธเหรอพี่

ไม่โกรธๆ มันไม่ใช่คนโกรธเรื่องไร้สาระ ช่วงพี่รู้จักไอ้ปอนด์ใหม่ๆ ก็งงเป็นไก่ตาแตกเหมือนกัน ในสมองปอนด์คำนวณนู่นนี่อยู่ตลอด บางครั้งเลยชอบหลุดพูดอะไรที่มนุษย์มนาปกติไม่ค่อยจะพูดกัน

กายร้องอ๋อออกมาอย่างเข้าใจ

อย่างเช่นถ้ามันกำลังคำนวณเรื่องดาเมจ หัวสมองมันจะคิดว่าปืนชนิดนี้ จะต้องยิงเกราะชนิดนี้กี่นัดอีกฝ่ายถึงจะล้ม ซึ่งคนปกติก็แค่คำนวณคร่าวๆ ใช่มั้ยล่ะ แต่ปอนด์คือออกมาเป็นตัวเลขเลย

เหมือนพี่บอสเลยครับ

ใช่ ปอนด์ถอดแบบออกมาจากพี่บอส บอสสึโนว่า เกมเมอร์นักฟิสิกส์ในตำนาน แต่เป็นเวอร์ชั่นที่เด็กกว่าและยังต้องสะสมประสบการณ์อีกมาก ช่วงแรกที่รู้จักปอนด์ ฝันไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมเด็กนี่ต้องคิดอะไรวุ่นวายให้มากความ จนกระทั่งคลุกคลีด้วย ถึงได้รู้ว่าไม่ใช่เพราะต้องคิด แต่สมองคิดให้เองโดยอัตโนมัติ

อย่างเช่นถ้าพิซซ่าเหลือสองชิ้นและมีคนสามคน สมองจะกำหนดขึ้นมาให้เลยว่าต้องแบ่งยังไงให้เท่ากัน

สุดยอดไปเลยแฮะ

พี่นึกว่าเราชินกับอะไรแบบนี้ซะอีก เราเคยเล่นกับพี่บอสไม่ใช่เหรอฝันจำได้ว่าแข่งระดับประเทศครั้งก่อนหน้า กายก็ร่วมทีมกับพี่บอสสึโนว่า แถมคว้าอันดับหนึ่งของประเทศมาครองอย่างง่ายดาย

เคยครับ คุยไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ

ทำอย่างกับทุกวันนี้พี่คุยกับไอ้ปอนด์รู้เรื่อง

ทั้งคู่หันมองหน้ากันพลางหัวเราะ พอได้ออกมาพูดคุยกับฝัน กายก็เริ่มผ่อนคลายลงบ้าง นิสัยแคร์คนอื่นไปทั่วของเขาทำให้ตัวเองลำบากอยู่บ่อยครั้ง

ดวงตาของเด็กอายุสิบเก้าหันไปมองมือซ้ายของคนพี่ที่ใส่ถุงมือสีดำเอาไว้ เจ้าตัวไม่ได้อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว แต่เป็นห่วง เพราะบางครั้งเห็นพี่ฝันชอบสะบัดมือซ้ายบ่อยๆ อีกอย่างถ้าไม่มีเหตุผลจำเป็น ทำไมคนเราถึงต้องใส่ถุงมือติดมือตลอดเวลา

พี่เจ็บมือเหรอ คำถามจี้จุดทำให้ฝันหันขวับมองคนน้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

ดูออกเหรอ

ถ้าไม่สังเกตก็ดูไม่ออกหรอกครับ เห็นพี่สะบัดมือ อาจจะกล้ามเนื้อตึง แต่บางทีเห็นชะงักไปเหมือนมันเจ็บ

ฝันนึกขำ ปิดบังโก๋กับปอนด์ได้อย่างมิดชิดมาตลอด แต่กายที่เพิ่งรู้จักกันดันมาดูออกเนี่ยนะ

มือขวาปลดถุงมือสีดำออกจากมือซ้ายอย่างเบามือ เผยให้เห็นแผลเป็นบนหลังมือ กายเบิกตาขึ้นเล็กน้อยเพราะความตกใจ ถึงกระนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

เคยประสบอุบัติเหตุตอนอายุสิบแปด ถ้าลึกกว่านี้อีกนิดคงขยับไม่ได้ละ

เจ็บมากมั้ยครับ

ก็เป็นๆ หายๆ เหมือนช่วงนี้ฝืนตัวเองเกินไป เลยเริ่มกลับมาเจ็บ แต่ไม่ต้องห่วงนะ ยังใช้ได้สบาย

ยังไม่ทันได้พูดคุยอะไรกันต่อ โก๋ก็เปิดประตูแทรกหน้าออกมาจากห้อง

กายจะกินน้ำอะไรเปล่า ปอนด์มันจะสั่งชานม เจ้าของบ้านหันมองฝันที่ถอดถุงมือสีดำออกมาวางไว้บนตัก มองดูแผลเป็นบนหลังมือของเพื่อนด้วยหางตาแวบหนึ่ง พลางเบือนหน้าไปสนใจกายแทน

ผมขอเป็นโกโก้เย็นครับ

ไปบอกมันเองเลย

กายวิ่งกลับเข้าไปในบ้าน บรรยากาศอึดอัดบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นระหว่างโก๋กับฝัน ฝันรีบหยิบถุงมือมาสวมตามเดิม หันไปส่งยิ้มให้เพื่อนที่ยืนขวางประตูกระจกอยู่

คุยกับพี่ยามเสร็จแล้วเหรอ ไฟจะติดตอนไหนวะ

มึงไม่เคยใส่ถุงมือ ทำไมจู่ๆ ถึงมาใส่คำถามของเพื่อน ราวกับฟ้าผ่าลงกลางหัวของฝัน

โก๋สังเกตมาพักหนึ่งแล้ว ตั้งแต่วันที่เพื่อนกลับมาพร้อมกับถุงมือสีดำ เพื่อนสนิทของเขา หลังจากเกิดอุบัติเหตุก็ไม่เคยใส่ใจกับแผลเป็นนั่น ไม่เคยปล่อยให้แผลเป็นมาทำลายสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้ การที่จู่ๆ ฝันเอาถุงมือมาใส่ โก๋คิดว่ามันเป็นสิ่งผิดปกติ ไม่ผิดปกติทางด้านร่างกาย ก็อาจจะผิดปกติทางด้านจิตใจ แค่ยังไม่เปิดเผยออกมาให้เห็นชัดเจน

เท่ดีออก ดูดิ อย่างกับพวกนักแข่งมืออาชีพ

กลับไปคิดถึงเรื่องนั้นอีกหรือไง

คนที่กำลังจะเดินแทรกตัวกลับเข้าห้องนิ่งลงไป หัวใจวูบโหวงไปชั่วครู่ เจ้าตัวปั้นสีหน้ายิ้มตลกกลบเกลื่อน

เรื่องไรวะ มีตั้งหลายเรื่องให้คิดนะ อย่างเช่นข้าวเย็นวันนี้กินอะไรดีน๊า

เปลี่ยนเรื่องอีก

เจ๊ไฝเหมือนเดิมมะ

ฝันถ้ามึงกลับมาเจ็บมือแล้วไม่ยอมบอกกู กูโกรธจริงๆ นะ

ริมฝีปากสีสวยเม้มเข้าหากันแน่นจนแทบห้อเลือด ฝันหันไปส่งรอยยิ้มหวานเจี๊ยบให้กับเพื่อน บ่งบอกว่าไม่มีอะไรต้องกังวลเลยสักนิด เขายังเล่นเกมได้สบาย มือก็ไม่ได้เจ็บตลอดเวลาสักหน่อย

บ้า ลองบีบดูดิ ละดูว่ากูเจ็บมั้ยมือซ้ายถูกยื่นไปตรงหน้าเพื่อนสนิท โก๋ก้มมอง ใช้ความคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะเบือนหน้าหนีไปสนใจเด็กสองคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการสั่งน้ำหวาน

มือสั่น

เป็นครั้งแรกเลยที่มือของฝันสั่นขนาดนี้ ฝันกอบกุมมือซ้ายของตัวเอง สูดหายใจเข้าลึกๆ

ถ้าขืนโก๋ตัดสินใจบีบมือฝันเมื่อตะกี้ล่ะก็ เขาคงได้ร้องจ๊ากออกมาแน่

ยังไงวันหนึ่งก็จะบอกอยู่แล้ว ถึงอาการเจ็บปวดที่ย้อนกลับมา แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ตอนที่กำลังไล่ตามความฝันที่ห่างเพียงแค่เอื้อมมือ ขอเวลาแค่สิ้นปีเท่านั้น เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะบอกทุกอย่างเอง

 

***

การซ้อมรอบสองของวันเริ่มขึ้นตอนไฟติด ภายในห้องสี่เหลี่ยมไฟสลัว นอกจากความร้อนที่แผ่ออกมาจากกำแพง เสียงพัดลมดังต่อกแต่ก บรรยากาศคุกรุ่นบางอย่างทำให้เด็กสองคนหันมองหน้ากัน ฝันกับโก๋ไม่พูดคุยกันสักประโยค เหมือนกับมีเรื่องอะไรในใจให้ครุ่นคิด ผ่านไปสองเกม สามเกม ก็ยังคงเป็นแบบเดิม จนกายเริ่มไม่สบายใจ

ระหว่างที่ฟาร์มของเสร็จ กำลังจะออกไปสู้กับฝ่ายตรงข้าม กายทนความอึดอัดต่อไปไม่ไหว เขาใช้ทริคจากพี่ชายคนสนิท เอามาใช้แก้ความอึดอัดของเพื่อนร่วมทีม ไม่ว่าเมื่อไรที่ทีมดูตึงเครียด พี่ชินจะทำเรื่องเครียดให้เป็นเรื่องตลกเสมอ กายหามุมที่เหมาะเจาะ ปาระเบิดออกไป แกล้งทำพลาดชนกำแพงตรงหน้า ส่งผลให้ระเบิดกระเด้งลงกึ่งกลางระหว่างโก๋และฝัน

เชี่ย! ไอ้กาย ไอ้แม่ย้อย

ขอโทษพี่ มือลื่น!”

โก๋ที่กำลังเหม่อโดนระเบิดน็อคลงไป ส่วนฝันที่ยังพอมีสติอยู่บ้างวิ่งหลบ แต่หลบไม่ทันโดนน็อคลงไปคลานอยู่กับพื้นเช่นกัน เด็กสองคนหันมองหน้ากันพลางพยักหน้าอย่างรู้งาน

เอ้ยๆ ล้มเฉย

ไอ้ห่าปอนด์ฝันโวยวายฟาร์มมาตั้งนาน ยังไม่ได้ยิงซักนัดเลยกูเนี่ย

ขอโทษค้าบกายรีบขอโทษยกใหญ่ เดี๋ยวไปชุบให้ครับ

เกราะสามหมวกสามกู เวรเอ้ยโก๋บ่น

กายชุบพี่โก๋นะ เดี๋ยวเราชุบพี่ฝันเองปอนด์ออกตัว ฝันขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกแปลกๆ ปกติเวลาเล่นกัน เขาล้มทีไร ปอนด์ไม่เคยมาชุบหรอกถ้าไม่สุดวิสัย เด็กนี่มันคู่อริตลอดกาลของฝัน 

อย่างที่คิด แทนที่จะวิ่งมาช่วยเหลือกัน ปอนด์ยกกระทะตั้งมาแต่ไกล ฝันร้องเสียงหลงเมื่อเห็นภาพเชฟกระทะเหล็กกระโดดโหยงเหยงมาหา บ่งบอกว่าชะตาชีวิตเขากำลังจะขาด

ไอ้เหี้ยปอนด์! กาย ไอ้ปอนด์จะฆ่าพี่

ปอนด์อย่าทำพี่ฝันดิ

อย่ามาห้ามเราเลยกาย พี่ฝันมันต้องตายด้วยน้ำมือเราว่ะ บ่นกูนักใช่มั้ย แล้วพิซซ่าหน้าสัปปะรดของมึงอ่ะ คือความผิดพลาดในชีวิตเลย รู้ไว้ด้วยนะ

ไม่ ไม่ต้องมาใกล้กู

ตายซะเจ้าคนบาป!”

ป๊อง

กระทะฟาดเต็มหัวฝัน ตัวละครของเขาล้มลงนอนแผ่ หน้าจอเกมขึ้นเป็นสีเทา พร้อมกับเสียงหัวเราะจากน้องกาย

ดังป๊องเลยว่ะปอนด์พูดแทรกขึ้นมา หลังจากนั้นสี่คนจึงมองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมาราวกับว่ามันตลกนักหนา ก็แค่เสียงกระทะฟาดหัว กลับทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดคลายตัวลงไป

พอได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อนและน้องๆ แล้ว ทำให้ฝันคิดอะไรบางอย่างออก ไม่จำเป็นเลยที่การซ้อมต้องเคร่งเครียด ยิ่งไปเครียด ไปกดดันกับมัน ยิ่งทำให้การเล่นดูน่าเบื่อ ฝันเกือบลืมจุดประสงค์หลักๆ ไปว่าที่เล่นเกมกันอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะทุกคนสนุกไปกับมัน

เริ่มนอกลู่นอกทางหนึ่งครั้ง ครั้งที่สอง สาม สี่ ก็ตามมา กลายเป็นว่าสามชั่วโมงสุดท้ายของวันนี้ การเล่นเกมเป็นไปอย่างตลกโปกฮา แทบไม่ได้สาระอะไร เน้นฆ่ากันตายมากกว่า แต่ดันสนุกจนไม่อยากเลิก แถมโก๋ ปอนด์ และกายยังเข้ากันได้ดีกว่าตอนซ้อมจริงจังเสียด้วยซ้ำ

การซ้อมจบลงเมื่อนาฬิกาจับเวลาดังขึ้น ต่างคนต่างเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว โก๋หันไปสนใจเกมออนไลน์ ปอนด์นอนดูหนังอยู่ตรงโซฟา ส่วนกายหายออกไปคุยโทรศัพท์ริมระเบียง

ฝันจึงได้ใช้เวลาจมไปกับการดูแคสเกมของชิบะบอยอีกครั้ง คนที่อาบน้ำแต่งตัวปะแป้งเย็นเสร็จสรรพทิ้งตัวกับเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย สมองช่วงเวลาที่ได้ยินเสียงขึ้นจมูกของชิน เป็นช่วงที่รู้สึกสงบมากที่สุด

มันคงจะสงบได้นานกว่านี้ ถ้าไม่ใช่เพราะฝ่ามือของใครสักคนปลุกฝันให้หลุดออกจากโลกส่วนตัว

หือฝันถอดหูฟังออก หันไปเผชิญหน้ากับกาย เจ้าตัวมีสีหน้าบอกบุญไม่รับสักเท่าไร

พี่ฝัน คือถ้าผมบอกอะไรพี่ พี่อย่าโกรธนะ

หะ พี่จะโกรธทำไม

พี่ชินอยู่หน้าบ้าน

คนที่กำลังจะหลับถึงกับลืมว่าเคยง่วง ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง กายยื่นโทรศัพท์ให้ฝันดู ข้อความที่ปรากฏอยู่ในไลน์ สั้นๆ กระชับชัดเจน

Shin: อยู่หน้าบ้านแล้ว ลงมาเปิดรั้วหน่อย

ถามจริง?!

ขายาวสองข้างก้าวฉับลงไปด้านล่าง หน้ารั้วบ้าน รถเก๋งสีดำจอดอยู่ นอกจากนั้น เจ้าของใบหน้าที่ฝันจำได้แม่นยืนหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ กายรีบวิ่งไปเปิดรั้วบ้านให้คนพี่

มาทำไมเนี่ย

มาดูว่านอนยังไง ห้องซ้อมเป็นยังไง

พี่ชิน ผมโตแล้วนะ เลิกทำเหมือนผมเป็นเด็กได้มั้ย มันรบกวนพี่คนอื่นเขา

คุณมาทำไมเนี่ยฝันถามคำถามเดิมซ้ำกับกาย มองคนที่กำลังก้าวเดินเข้ามาข้างตัว

ผมมาดูห้องซ้อม ห้องนอน ถ้ามันไม่โอเค ผมจะให้กายไปซ้อมที่บ้านผม

ก็บอกว่านอนได้ กลับไปเหอะพี่ชิน

ไม่

ยิ่งเห็นความเอาจริงเอาจังบนหน้าชินแล้ว ฝันก็ไม่อยากจะห้าม ในเมื่อเจ้าตัวแสดงออกถึงความเป็นห่วงกายมากขนาดนั้น เขาเลยไม่อยากขัด เพราะเข้าใจดี ชินอาจจะมีเหตุผลที่ติดกายแจขนาดนั้น

ขึ้นไปดูสิ

ฝันพาผู้มาใหม่ขึ้นไปยังห้องซ้อมแข่งชั้นสอง พอเปิดประตูเข้าไป ทั้งปอนด์และโก๋ต่างก็สะดุ้งตัว หันมามองชิน โก๋มองฝันพร้อมกับขมวดคิ้ว ประโยคคำถามนับร้อยผุดขึ้นเหนือหัว ฝันได้แต่ส่ายหน้าเนือยๆ ใส่

ชายหนุ่มผู้มาใหม่มองสภาพห้อง แค่เปิดประตูก็รับรู้ได้ถึงความอบอ้าว ไฟสลัวเสียสายตา เสียงพัดลมส่งผลต่อสมาธิในการซ้อมแข่ง ดูภาพรวมแล้วไม่โอเคเลยสักนิด

มึงนอนไหนเนี่ย

กายละสายตาจากคนพี่มองไปยังผ้านวมที่ปูรองอยู่บนพื้นถัดจากโซฟา เพราะไม่ได้มีห้องนอนรับแขก อีกทั้งบ้านเป็นบ้านสไตล์โมเดิร์นสองชั้นขนาดเล็ก เลยไม่ได้มีพื้นที่กว้างขวาง

ส่วนห้องนอนของโก๋ จุคนได้แค่สองคน โก๋นอนบนเตียง ฝันเองก็นอนบนฟูกที่พื้น นอกจากนั้นพื้นที่อีกประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์มีไว้เก็บของ ถ้าจะให้อัดน้องสองคนเข้าไปรวมด้วย เกรงว่าจะอึดอัดกันซะเปล่าๆ

ชินมองแค่ปราดเดียวก็เหมือนตัดสินใจได้ เดินเข้าไปหยิบกระเป๋าของกายที่วางตั้งอยู่บนพื้นขึ้นมาสะพายบนไหล่

ไปบ้านกูดีกว่า

พี่ชิน! ผมบอกว่าผมอยู่ได้ พี่จะอะไรนักหนาเนี่ย

ฝันที่มองเหตุการณ์มานานเข้าไปขวางคนที่ตั้งหน้าตั้งตาพยายามจะพาน้องชายกลับบ้านเอาให้ได้

อยู่ที่นี่มันน่าจะสะดวกกับกายมากกว่านะคุณ พวกเราซ้อมเป็นเวลา เดินทางไปมาจะเหนื่อยเอา

พูดไปก็เหมือนกลืนน้ำลายตัวเองไปด้วย มันสะดวกยังไง ไฟตก แอร์เสีย ต้องนั่งซ้อมในห้องที่ร้อนอบอ้าว แข่งกับเสียงพัดลม ที่พูดก็เพราะไม่อยากให้ชินมาลำบากไปด้วยต่างหาก

ไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ

หะเจ้าของดวงตากลมขมวดคิ้ว มองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ คืออะไร?”

บ้านผมใหญ่กว่า พื้นที่มากกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยจ้างคนมาย้ายคอมไป มีห้องเก็บเสียงให้ มีห้องนอนให้ ห้องน้ำสองห้องผลัดกันใช้ได้ มีครัวอยากทำอะไรกินก็ทำได้ จะอยู่ยันแข่งเนชั่นคัพเลยก็ได้ ไม่มีปัญหา

สามสหายกะพริบตามองกันปริบๆ ในสมองประมวลผลอยู่ครู่หนึ่ง

พี่ชิน อยู่นี่มันก็ไม่ได้ลำบากอะไร ทำไมต้องทำให้มันวุ่นวายวะ พี่ไม่ต้องมาแคร์...

หุบปากเลยนะ กูเหลือมึงคนเดียวในชีวิต ไม่ให้แคร์มึงแล้วให้แคร์หมาที่ไหน

กายเงียบลงทันที ตะคอกจบชินก็หันมาตวัดตามองฝัน

ถ้าคุณเกรงใจ ก็ช่วยจ่ายแค่ค่าน้ำค่าไฟก็พอ ค่ากินก็ออกกันเอง ส่วนค่าเน็ตผมจ่ายทุกเดือนปกติอยู่แล้ว อีกอย่างการซ้อมแข่ง บรรยากาศสถานที่ซ้อมก็สำคัญ การพักผ่อนอย่างเต็มที่ก็ด้วย หวังว่าคุณจะยอมรับข้อเสนอนะ

ชินรอให้ฝันตัดสินใจ เพราะดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่คุยรู้เรื่องมากที่สุด

ทางด้านฝันนั้น การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่ของเขาคนเดียว ก็ยอมรับว่าสถานที่การซ้อมมันไม่ได้อำนวยความสะดวก ปัญหาสารพัดที่ถาโถมเข้ามา ณ จุดนี้ถ้ามีสิ่งที่ดีกว่าก็ควรจะคว้าเอาไว้

มึงว่าไงอ่ะ ปอนด์ โก๋ อยู่ที่นี่คนเยอะ กูเองก็เกรงใจแม่กานเหมือนกัน

ถ้าพูดแบบไม่เกรงใจก็ ไปเหอะพี่ ดีกว่าต้องไปร้านคอม แต่ถ้าเกรงใจก็ ไม่เป็นไรพี่ อยู่นี่แหละ ร้อนนิดนึง

ฝันหันไปมองโก๋ เจ้าของบ้านนั่งขมวดคิ้วตึง

มึงอ่ะโก๋ โอเคมั้ย

โก๋ถอนหายใจเฮือกใหญ่ กูเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรถ้าจะย้ายที่ซ้อมแข่ง ปัญหาตอนนี้มันเยอะจนหาทางแก้ไม่ได้ แอร์ก็เสีย ไฟก็ตก แถมน้องจะได้ไม่ต้องนอนพื้นนอนโซฟากัน แต่ว่า…”

แต่?” คำว่าแต่ของเพื่อนทำเอาฝันรอลุ้นว่าจะพูดอะไรออกมา

กูคงคิดถึงข้าวร้านเจ๊ไฝว่ะ

เวรเหอะ ไอ้เราก็นึกว่าอะไรสำคัญ

ถ้าอย่างนั้นเก็บของเลยครับ ไปกันคืนนี้เลย

ชินพูดจบพลางเดินออกไปจากห้อง ทิ้งน้องกายให้ยืนนิ่งอยู่ข้างตัวฝัน ฝ่ามือเรียวสวยตบบ่าเด็กข้างตัว

เขาไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างชินกับกาย ทำไมคนคนนั้นถึงได้ดูเป็นห่วงเป็นใยกายขนาดนี้ ทำเหมือนกับว่าห่างกันไม่ได้แม้แต่นิดเดียว แต่ดูจากใบหน้าเจ็บปวดตอนที่กายพูดว่า พี่ไม่ต้องมาแคร์ แล้ว เหมือนเห็นภาพพี่ชายของตัวเองซ้อนทับขึ้นมา เมื่อก่อนพี่เฟิร์สก็ห่วงเขาแบบนี้ไม่มีผิด แต่ตอนนี้เกลียดจนหน้าก็คงไม่อยากจะเห็น

 

***

การย้ายสถานที่ซ้อมเป็นไปอย่างรวดเร็ว เพียงแค่วันเดียว ห้องซ้อมก็ถูกจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย บ้านของชินเป็นบ้านสไตล์โมเดิร์นสองชั้น แต่มีขนาดกว้างขวางเกินกว่าที่คนเดียวจะอยู่ มีทุกอย่างครบพร้อมตามที่เจ้าตัวว่า ทั้งห้องครัว อุปกรณ์ทำครัว ห้องทำงานโปร่งแสงแดดส่องถึง ห้องนั่งเล่นที่มีทีวีเครื่องใหญ่ ห้องซ้อมเก็บเสียงขนาดกว้างบรรจุคนได้มากกว่าหกคน ห้องนอนแขกที่กว้างพอที่ผู้ชายสี่คนจะนอนด้วยกันได้ และห้องน้ำสองห้องไม่ต้องแย่งกันเข้า บนชั้นสองยังมีอีกห้องที่ฝันไม่รู้ว่าใช้ทำอะไร คงเป็นห้องเก็บของล่ะมั้ง

แถมยังมีสวนหน้าบ้านให้นั่งผ่อนคลาย ชิงช้าที่ห้อยอยู่กับต้นไม้หน้าบ้าน บ่อปลาขนาดเล็กมีปลาคาร์ฟสี่ตัว บรรยากาศรอบบ้านไม่มีมลพิษทางเสียง ไม่อยู่ติดถนน ด้านหลังบ้านเป็นทุ่งนากว้างสุดลูกหูลูกตา ทุกสิ่งทุกอย่างตอบโจทย์ สิ่งแวดล้อมที่ดี ทำให้ประสิทธิภาพการซ้อมดีตามไปด้วย โก๋และปอนด์เองก็ดูจะชอบ เพราะจะได้มีกิจกรรมอย่างอื่นทำนอกจากขลุกตัวอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมมืดๆ

ตัดสินใจถูกแล้วที่ยอมย้ายสถานที่ซ้อม สุขภาพจิตของแต่ละคนดีขึ้นมากเมื่อได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เพียบพร้อมขนาดนี้ แต่ก็ยังเกรงใจเจ้าของบ้านอยู่ลึกๆ พวกเขาเลยไม่ค่อยกล้าขยับตัวทำอะไรมากนัก

พอมาอยู่บ้านเดียวกับชิน ฝันถึงได้เห็นว่าคนคนนั้นทำอะไรบ้างในแต่ละวัน ชินไม่เข้าไปแตะห้องเก็บเสียง ไม่ค่อยพูดคุยกับคนอื่นนอกจากกาย แทบจะไม่แตะคอมพิวเตอร์เลยด้วยซ้ำ วันๆ วนเวียนอยู่กับห้องนอนของตัวเอง บ้างก็ลงมานั่งดูโทรทัศน์ ดูได้พักเดียวก็หายตัวไปทำอย่างอื่น ส่วนมากจะชอบขับรถออกไปข้างนอก กว่าจะกลับมาก็ดึก ไม่รู้ออกไปทำอะไร นอกจากนั้นตรงบริเวณลานจอดรถ ฝันเห็นสเก็ตบอร์ด จักรยาน มอเตอร์ไซค์ฟีโน่ และกิจกรรมอื่นๆ อีกมากมายจนบรรยายแทบไม่ไหว

นี่แหละครับ สิ่งที่พี่ชินทำอยู่ระหว่างช่วงพักฝันมีโอกาสได้เดินสำรวจบริเวณโรงรถ มือที่กำลังจับอยู่ที่สเก็ตบอร์ดบนราวเหล็กชะงักไปเมื่อใครคนหนึ่งเดินมาด้านหลัง กายเดินมาหยุดข้างเขา

ทำทุกอย่างเลยอ่ะเหรอ

ครับ ที่หายออกไปจากบ้านก็ไปเล่นตู้เกมที่ห้าง เห็นว่าช่วงนี้กำลังแข่งทำสถิติกับน้องคนหนึ่งอยู่

อ่า ท่าจะเบื่อเกมคอมจริงจังเลยนะนั่น

ความเงียบก่อตัวขึ้น จนฝันต้องหันไปถามน้องกายถึงเรื่องเมื่อวาน

ชินดูติดเราจัง เหมือนเป็นพี่น้องกันแท้ๆ เลยเนอะ

พี่ชินเขา เหลือผมคนเดียวอย่างที่บอกนั่นแหละครับ

ทำไมล่ะ เมื่อก่อนก็เพื่อนเยอะแยะฝันยังจำคลิปที่คนคนนั้นแคสเกมกับเพื่อนๆ ได้อยู่เลย บางคนก็เป็นสตรีมเมอร์ บางคนก็เป็นเกมเมอร์ ดูเป็นคนอัธยาศัยดี แต่หลังจากได้รู้จัก ฝันเริ่มจะเปลี่ยนความคิด เพราะชินเป็นคนเก็บตัวในระดับหนึ่ง

ครับ เมื่อก่อนพี่เขามีเพื่อนเยอะมากเลย

แล้วหายไปไหนหมดล่ะ

จริงๆ แล้วมันก็ไม่ใช่ความลับอะไร แค่พี่ชินไม่อยากให้พูดถึง ถ้าบอกพี่ไป อย่าไปบอกพี่ชินนะครับ

ไม่หรอก พี่ไม่ใช่คนชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวของใคร โดยเฉพาะเรื่องที่เขาไม่อยากให้ยุ่ง

พี่ฝันเคยได้ยินข่าวที่บูมเมอแรงโดนถอดสิทธิ์ออกจากทีมชาติเมื่อสองปีที่แล้วมั้ยครับ

ฝันหันมองหน้ากาย พยายามย้อนนึกไปถึงข่าวนั้น ก็พอได้ยินว่าบูม หรือบูมเมอแรงโดนตัดสิทธิ์เข้าร่วมทีมชาติ แต่ไม่รู้ว่าเกิดจากสาเหตุอะไร รู้คร่าวๆ ว่าเกิดจากการทะเลาะวิวาทที่ไม่มีใครรู้สาเหตุที่แน่ชัด

คนที่บูมทะเลาะด้วย คือพี่ชินครับ

หา

เรื่องนี้ต้องให้พี่ชินเล่าเอง ผมเองไม่รู้เรื่องราวแน่ชัด แต่หลังจากที่ทะเลาะกับบูมแล้ว คนอื่นๆ ก็มองว่าพี่ชินเป็นคนผิด มองว่าพี่ชินทำเด็กคนหนึ่งเสียโอกาส พวกเขาเลยทยอยเลิกคุยกับพี่ชินไป

ทำไมทำอย่างนั้นล่ะ ยังไม่รู้สาเหตุเลยไม่ใช่เหรอ

ครับ เพราะพี่ชินเงียบ ไม่ยอมแก้ตัวว่าตัวเองไม่ได้ผิด ก็เลยโดนเข้าใจว่ายอมรับผิด

แย่จริง แย่มาก เพราะเหตุนี้น่ะเหรอ คนคนนั้นถึงได้สร้างกำแพงป้องกันตัวเองไว้ขนาดนั้น

ถ้าอย่างนั้นเรื่องที่เบื่อเกม คงไม่ได้มีสาเหตุมาจากเรื่องนี้ด้วยหรอกใช่มั้ย

กายทำท่าคิดอยู่พักหนึ่ง ผมว่า น่าจะมีส่วนเต็มๆ เลยล่ะครับ

 

***

รถเก๋งสีดำจอดลงหน้าบ้าน พร้อมกับเสียงเปิดปิดประตูรถ เจ้าของบ้านเดินมาหยุดหน้าประตูรั้ว มือกำลังจะเลื่อนเปิดก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นว่ามีใครอีกคนอยู่ที่ลานจอดรถ ผู้ชายตัวเล็กกว่าเขาเล็กน้อย ใส่แว่นทรงกลม สวมเสื้อยืดตัวใหญ่สีครีม บนอกสกรีนรูปสัปปะรด

ฝันส่งยิ้มสดใสให้กับชิน ขาหนึ่งข้างวางอยู่บนสเก็ตบอร์ดพลางเคลื่อนตัวไปข้างหน้า

กลับดึกจัง

ตีหนึ่งเข้าไปแล้ว ห้างปิดสี่ทุ่มไม่ใช่หรือไง

ผมไปดูหนังมาชินเดินเข้ามาในบริเวณบ้าน เลื่อนรั้วปิดพลางล็อคอย่างเสร็จสรรพ ในมือข้างหนึ่งมีถุงจากห้างสรรพสินค้าที่เจ้าตัวชอบไปขลุกตัวอยู่ทั้งวี่ทั้งวัน

ไม่เอารถเข้าเหรอ

ไม่ล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ออกอีก

พอได้ยินเสียงทุ้มลึกขึ้นจมูกนั่นบ่อยครั้ง ฝันก็เริ่มชิน ไม่รู้สึกใจเต้นแรงเหมือนช่วงแรกที่จะเป็นจะตายเอาให้ได้ มานึกดูแล้ว ชินเองก็เป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ฝันยอมรับนับถือผู้ชายคนนี้มากด้วยซ้ำ ที่สามารถแผ่พลังงานบวกออกมาได้มากมายขนาดนั้น ทั้งที่ความจริงแล้วเจ้าตัวก็มีความรู้สึกด้านลบเหมือนกับคนอื่นๆ 

ซ้อมกันเสร็จแล้วเหรอ

เสร็จตั้งแต่หัวค่ำแล้ว เด็กๆ เข้านอนกันหมดแล้วล่ะ

คนที่เพิ่งกลับทำท่าจะเดินเข้าไปในบ้าน แต่พอได้ยินว่ากายนอนแล้วจึงเปลี่ยนใจวางถุงไว้ตรงพื้นหินอ่อนหน้าบ้าน เปลี่ยนมานั่งมองฝันที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการไถสเก็ตบอร์ด ชินไม่ได้ออกข้อห้ามว่าห้ามแตะข้าวของภายในบ้าน มีก็แค่อย่าเข้าไปยุ่งกับห้องส่วนตัวของเขา

ฝันไม่เคยเล่นสเก็ตบอร์ด ทำให้ท่าทางการยืนดูเก้ๆ กังๆ พอโดนจับจ้องถึงได้รู้สึกเกร็ง เลยพยายามชวนใครอีกคนคุยเล่น

คุณเล่นเก่งหรือยังอ่ะ สเก็ตบอร์ดเนี่ย

เพิ่งฝึกเองชินลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาใกล้ฝัน ทำให้คนตัวเล็กกว่าเล็กน้อยต้องถอยห่าง ปล่อยให้เจ้าของบ้านโชว์การเล่นสเก็ตบอร์ดตามแบบฉบับของเจ้าตัว

บอกว่าเพิ่งฝึก แต่กลับเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วราวกับเท้าติดอยู่กับสเก็ตบอร์ด คงไม่ได้เพิ่งฝึกแล้วล่ะมั้งแบบนี้ ขนาดว่าทำแก้เบื่อ ยังเล่นได้ดีขนาดนี้ ยังคงเป็นคนที่จริงจังกับสิ่งที่ทำอยู่เสมอล่ะนะ ฝันจำได้ทุกคำพูดที่เจ้าตัวเคยพูดเอาไว้ ว่าเวลาทำอะไรจะตั้งใจกับมัน ไม่อยากให้เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์

เล่นอยู่สักพัก สเก็ตบอร์ดก็ถูกผลักมาตรงหน้าฝัน

คุณลองเล่นดูมั้ยล่ะ ลองท่าแบบง่ายๆ ดู

ท่าแบบง่ายๆ เหรอ

ลองทรงตัวดูก่อน ขึ้นไปยืนข้างบน

ฝันทำตามอย่างว่าง่าย เมื่อกี้เขาลองไถเล่นดูแล้ว เห็นมีสี่ล้อใช่ว่าจะทรงตัวง่าย เกือบหน้าทิ่มไปหลายรอบ

คุณถนัดขวาหรือซ้ายเนี่ย

ขวาฝันยกมือขวาขึ้นชูเหมือนกับเด็กที่ยกมือตอบคำถามในห้อง

งั้นเปลี่ยนด้าน เห็นมั้ยว่าสเก็ตบอร์ดมันจะมีด้านที่กว้างกว่า เขาเรียกว่าหัว ส่วนแคบกว่าคือท้าย เอาข้างที่ถนัดไว้ข้างหลังพูดจบก็รอให้ฝันพลิกตัว คนที่เพิ่งเริ่มเล่นพลิกตัวยืนบนสเก็ตบอร์ดอีกครั้ง เอาขาข้างขวาไว้ด้านหลัง และขาข้างซ้ายไว้ด้านหน้า

ทีนี้เวลาไถ ให้เอาฝั่งที่ไม่ถนัดไว้บนบอร์ด

แบบนี้เหรอ

ไม่ใช่ ยืนแบบนี้” พูดจบก็ยืนสาธิตให้ดู ฝันขยับตามอยู่สามสี่ครั้งก็ยังไม่เข้าที่ จนใครอีกคนลอบถอนหายใจ

คุณนี่ไม่ชอบทำตามใครหรือไง ทำให้ดูยังทำไม่ได้เลย

ผมไม่เคยเล่นนี่นา นอกจากเกมแล้วอย่างอื่นผมก็ไม่ได้เรื่องสักอย่าง

ก็พอเห็นอยู่ชินลงไปนั่งยองๆ ข้างตัวเขา ขออนุญาตนะมือจับข้อเท้าของฝันแล้วช่วยขยับให้เข้าองศาที่ถูกต้อง

อะไรบางอย่างทำให้ฝันเผลอจ้องมองกลุ่มผมสีเข้มของคนที่กำลังตั้งใจสอน เพราะฝันใส่รองเท้าแตะ เลยรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิอบอุ่นจากฝ่ามือของอีกฝ่าย 

ที่สาวๆ ว่ากันว่าชิบะบอยอบอุ่น คงไม่ใช่เรื่องล้อเล่นสินะ

ฝันเผลอหลุดหัวเราะออกมาเสียงแผ่ว ได้เป็นสายตาไม่เข้าใจจากคนที่เพิ่งหยัดตัวขึ้นยืน

ขอโทษที ผมจินตนาการคุณไว้อีกแบบเลยตอนนั่งฟังคุณแคสเกม

เห็นภาพผมเป็นแบบไหนล่ะ

อืมม ประมาณผู้ชายอารมณ์ดี ชอบปล่อยมุกตลกอะไรเทือกนั้น

ความจริงผมก็เป็นคนตลกนะ แต่ใครจะมาตลกได้ตลอดล่ะคุณ

ก็จริง ใครจะมานั่งหัวเราะได้ตลอดเวลาล่ะ

ทีนี้ลองไถ

ฝันพยักหน้า ก่อนจะใส่แรงไปยังเท้าข้างที่ถนัด เพราะไม่เคยมีพื้นฐานมาก่อน ทั้งชีวิตอยู่แต่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ทำให้คนที่เพิ่งเริ่มเล่นใส่แรงไปเต็มเหนี่ยวจนสเก็ตบอร์ดกระเด็นออกไปข้างหน้า แต่ตัวคนนั้นยังอยู่ด้านหลัง ฝันเห็นภาพสโลโมชั่นที่ตัวเองกำลังหงายหลังร่วงในแนวดิ่ง กับภาพของผู้ชายข้างตัวที่เบิกตากว้างทำหน้าเหรอหราพลางพุ่งเข้ามาหมายจะพยุงร่างเขาเอาไว้

ปั่ก

โอ้ยผลสรุปคือลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้ากันที่พื้นโรงรถกันทั้งคู่ ดีที่มือซ้ายคว้าแขนอีกคนเอาไว้ทัน ไม่อย่างนั้นฝันคงลงไปนอนดิ้นพล่านน้ำตาเล็ดเพราะเจ็บมือแน่

ชินเตรียมอ้าปากจะดุคนตรงหน้า ใครใช้ให้ออกแรงดันขนาดนั้น นี่ถ้าตัวไปพร้อมสเก็ตบอร์ดคงได้พุ่งไปชนรั้วบ้าน หัวคงได้ฟาดพื้น แทนที่จะสลด กลับได้ยินเสียงหัวเราะแทรกขึ้นมา

ขำอะไร

คุณไม่เห็นหน้าตัวเองเมื่อกี้ โคตรเด๋อฝันหัวเราะออกเสียงสดใส ตลกทั้งตัวเอง ตลกทั้งใครอีกคน

การผ่อนคลายโดยการทำกิจกรรมอย่างอื่นบ้างนอกจากเล่นเกม มันก็สนุกไปอีกแบบ ถ้าไม่เจ็บตัวอ่ะนะ

คนเจ็บไม่คิดจะพยุงตัวลุกขึ้นยืน กลับทิ้งตัวนั่งขัดสมาธิบนพื้นโรงรถ เหม่อมองออกไปยังท้องฟ้าที่สว่างเพราะแสงจันทร์ในยามค่ำคืน ชินเองก็ยังนั่งอยู่ข้างเขา ไม่ได้ขยับไปไหน

คุณมีความสุขกับการเล่นสเก็ตบอร์ดมั้ย

ก็สนุกดี

แล้วตู้เกมล่ะ

ผมชอบนะ ท้าทายดี

ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะชินหันมองหน้าคนข้างตัว แว่นตาทรงกลมบนใบหน้าของฝันเอียงไปเล็กน้อยเพราะแรงกระแทกที่ล้มลงบนพื้นเมื่อตะกี้

ดีทุกอย่างนั่นแหละคุณอ่ะ

ก็จริงมั้ยล่ะ ทำไมคนเราจะต้องทำอะไรที่มันทุกข์ด้วย ทำตัวเองให้มีความสุขทุกวันไม่ดีกว่าเหรอพูดจบก็หันไปยิ้มกวนให้กับเจ้าของบ้าน ลมเย็นๆ พัดผ่านใบหน้าและร่างกายของทั้งคู่ ฝันหลับตาพริ้มสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด

ถึงจะถูกโอบล้อมด้วยลมเย็นๆ ในยามค่ำคืน กลับรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากอีกฝ่ายที่แผ่ออกมา

สมกับเป็นเจ้าของน้ำเสียงแห่งความสบายใจของฝัน

อบอุ่นแม้กระทั่งตัวตนจริงๆ เลยแฮะ ชิบะบอย



// ใครอ่านอยู่ทักทายกันได้น๊า ชอบไม่ชอบยังไงบอกได้เลยนะ

แล้วก็ติดแท็ก #ฝันดีของคุณ พูดคุยกันได้นะคะ

รักทุกคนมากมากเลยยย หอมหัวว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 620 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,215 ความคิดเห็น

  1. #1168 Kemo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 20:14
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วจินตนาการว่าเสียงชิบะบอยต้องเป็นแบบพี่เอก5555555
    #1,168
    0
  2. #1158 pphang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 17:11
    ฮือ เศร้าเรื่องเพื่อนเกมตีตัวออกห่างทั้งหมด. ถ้าพี่เอกเป็นเเบบนี้ด้วย ใจสลายทันทีทันใดเเน่ๆ หอมๆหัวนะชิน
    #1,158
    0
  3. #1130 CallistoJpt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 07:11
    ชอบคำพูดของฝันตอนท้ายที่พูดกับชิน เหมือนได้รับพลังบวก
    #1,130
    0
  4. #1038 Jinjoo.K (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 00:46
    คู่นี้ถ้าลดกำแพงและกำจัดปมของตัวเองได้ต้องน่ารักมากๆๆๆเเน่ๆ
    #1,038
    0
  5. #1024 Ginn28 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 23:30
    ฮืออออ ชอบจังเลยค่ะ.//.
    #1,024
    0
  6. #1020 Gxbuide (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 20:28
    เขินคำว่าขออนุญาตนะมากเลยค่ะ ฮือแทบจะเอาหมอนมาปิดหน้าแล้วกรี๊ด อบอุ่นขนาดไหนคะคนคนนี้
    #1,020
    0
  7. #1017 peachusomuch (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 21:59
    อยากให้ทั้งสองคนค่อยๆลดกำแพงของตัวเองลงมาแล้ว ;-;
    #1,017
    0
  8. #916 baekbow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:23
    เห็นด้วยกับสิ่งที่ฝันพูด ทำอะไรแล้วมีความสุขก็ทำมันไปเถอะ // ชินทะเลาะอะไรกับบูมกันนะ มันคงเรื่องใหญ่มากแน่ๆ ถึงกับเลิกแคสเกมเลย แถมเพื่อนๆก็ทิ้งอีก
    #916
    0
  9. #909 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:48
    ตอนอยู่ด้วยกันแล้วดีไปหมด
    #909
    0
  10. #893 mileyduchess (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:08
    ชินกับน้องกายนี่ยังไงนะ ทำไมชินถึงห่วงน้องกายขนาดนั้น เข้าใจแหละว่าเหลือน้องกายอยู่คนเดียว แต่ว่าแบบก็แอบสงสัยเรื่องในอดีตอยู่ดี
    #893
    0
  11. #819 PJMinn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 00:27
    ปมชนปม อันไหนจะคลายก่อนกัน
    #819
    0
  12. #584 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 19:47
    ไอน้องกายกับชินมันมีซัมติง (-*-) --> (=*=)
    #584
    1
    • #584-1 Dak บ๊องๆๆ(จากตอนที่ 4)
      23 ธันวาคม 2562 / 20:05
      ขนาดช่วงชีวิตนึงที่ชินยังคงเป็นชายเดินเข้าไปในโลกมืดมน เจ็บปวดกับสิ่งที่ตัวเองชอบ ชายอีกคนก็ยังทองเห็นตัวตนจริงๆของชายผู้นั้น บรรยายไม่ถูกเลยต้าวน้อนนน
      #584-1
  13. #567 tarun_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 00:04
    อบอุ่นอยู่น้า ชอบจังที่เรียกว่าคุณ
    #567
    0
  14. #518 chachap (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 23:52
    มีปมกันทั้งคู่เลยแงงง
    #518
    0
  15. #435 你我 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 00:20

    หหนทางที่จะรัััััััักันของคูููููููู่่่่่่่นี้ดูลำบากมากๆเลยแฮะก

    #435
    0
  16. #406 Beztherday (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 08:18
    ความละมุนของกันและกะนจะช่วยคลายปมเนอะ หวังว่าทั้งคู่จะเปิดใจให้กันเร็วๆนี้ งืออออออออ
    #406
    0
  17. #359 ppvs_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:53
    ต่างคนต่างก็มีปมม สนุกๆๆ
    #359
    0
  18. #250 LOMAbin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 23:42
    มันไม่ได้เขินแบบกริ้วไฟอะแต่มั้นเขินแบบฮือ อบอุ่นภายในจิตใจ
    #250
    0
  19. #228 ⊙﹏⊙ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 09:06
    น่ารักกกก
    #228
    0
  20. #217 Vuotto (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:59
    น่ารักอ่ะะะะ
    #217
    0
  21. #205 Mindchth_Y (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 10:06
    งึ้ยย อบอุ่นหัวใจจจ
    #205
    0
  22. #175 Paradai​🌙 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:06
    น่าร้ากกกกก
    #175
    0
  23. #155 yayeff (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:14
    พี่ชอนคือความสบายใจ โก๋รอฝันแปปนะ อย่าเพิ่งน้อยใจเน้อออออ
    #155
    0
  24. #151 plumfloral (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 01:08
    อบอุ่นเนอะ การได้อยู่ใกล้ไอดอลตัวเองจริงๆ รู้สึกเรื่องนี้เป็นความอบอุ่นที่มีมิติแล้วก็สดใสขึ้นกว่าเรื่องพี่ก็อดเยอะเลย แต่เอาเข้าจริงๆ นิยายของคุณไรท์ยังเป็นความสบายใจให้เราเสมอเลย
    #151
    0
  25. #150 plumfloral (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:50
    ฉากเล่นเกมคือตลกเป็นบ้า ฮือ คุณ มันตลก555555555555555555555
    #150
    0