Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 3 : Chapter 02 :: Is an important friend

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 619 ครั้ง
    23 ก.ย. 62


Chapter 02

Is an important friend

 

            ห้างสรรพสินค้าเช้าวันศุกร์ ปลอดโปร่ง ผู้คนบางตา นอกจากพนักงานที่เตรียมตัวต้อนรับลูกค้า แม่บ้านที่รีบมาจับจองผักสดลดราคา ก็ยังมีผู้ชายสามคนเดินตามกันเป็นขบวนรถไฟ คนหนึ่งเดินนำหน้า หนึ่งคนเดินตามติด อีกหนึ่งคนเดินเอื่อยๆ พลางเล่นโทรศัพท์ไปด้วย ฝันเดินหนีปอนด์เพราะไม่อยากจะตอบคำถามมากไปกว่านี้

            ตั้งแต่สามวันก่อน พอบอกว่ากายแอดเพื่อนมาในเกม พูดยังไม่ทันจบสองคนก็ผีเข้า เอาแต่ถามว่าทำไมแอดเขาคนเดียว ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด และถ้าคิดว่าฝันจะตอบดีๆ คงไม่ใช่ฝัน เจ้าของดวงตากลมสดใสกวนประสาทเพื่อนและน้องชายคนสนิทไป บอกว่ากายชอบเพราะเขาเล่นเก่ง ส่วนอีกสองคนน่ะมันอ่อนหัด เท่านั้นแหละ ความน้อยใจก่อตัวขึ้น

ไม่มีพิซซ่าหน้าสัปปะรดอย่างเคย มีแต่ซีฟู๊ดเดอลุกซ์!

พอเฉลยความจริงว่ากายต้องการจะมาร่วมทีมด้วย เพราะเด็กคนนั้นชอบสไตล์การเล่นของฝัน ทั้งสองคนก็ประคบประหงมเขาไม่ยอมห่าง อย่าคิดว่าฝันจะลืมตอนที่ทั่งคู่นั่งกินพิซซ่ากัน หัวเราะมีความสุข ส่วนเขาต้องนั่งซดมาม่าอมทุกข์ เพราะไม่ชอบกินกุ้ง

พี่ฝัน เอาดีๆ ดิ เสื้อตัวนี้มันโอเคมั้ย

ฝันถอนหายใจ ก็บอกไปกี่ครั้งแล้วว่าโอเค หล่อมาก ไม่มีใครหล่อไปกว่านี้แล้ว อีกอย่างกายจะมาสนใจอะไรกับการแต่งตัวของเพื่อนร่วมทีม เดี๋ยวอยู่กันไปก็ไม่สนแล้วว่าใครจะแต่งตัวยังไง เสื้อผ้าขี้ริ้วกางเกงเป้าขาดฝันก็เจอมาแล้ว

แต่ที่ไม่บ่นไม่ว่าเนี่ย เพราะเข้าใจความเป็นแฟนคลับ การจะได้เจอไอดอลที่ชอบ ยังไงก็ต้องดูดีเอาไว้ก่อน ปอนด์รีบตื่นแต่เช้ามาแต่งองค์ทรงเครื่องทั้งที่ไม่เคยตื่นหลังเที่ยง กลับกัน พอหันมองแฟนคลับอีกคน โก๋ทำตัวปกติ ก็แค่ดีใจที่กายมาร่วมทีม ดีใจที่จะได้เจอไอดอล ฝันมองเพื่อนที่แต่งตัวสบายๆ สบายอีกนิดก็ชุดนอนแล้วล่ะ

มนุษย์เรามีสองประเภทจริงๆ

โอเคแล้ว

ไม่อ่ะ คือเสื้อมันยับมากมั้ย

คนพี่ฟาดหน้าผากดังแปะ พอบอกว่าโอเค ปอนด์ก็จะสรรหาคำอื่นมาถาม เมื่อตะกี้ถามว่าลายเสื้อโอเคมั้ย ฝันก็ตอบโอเค แต่ถ้าเป็นลายสัปปะรดจะยอมอวยไส้แตกให้ นี่เป็นลายกล้วย...

คราวนี้เปลี่ยนมาถามเรื่องยับ อย่าถามหาความเรียบกับคนที่บ้านไม่มีเตารีด ขอร้อง

ไม่ยับมาก ยับกำลังพอดี ฮาวายเขาก็ใส่กันแบบนี้แหละ

แล้วสีเสื้อล่ะ

เห็นไหม? พูดยังไม่ทันขาดคำ!

ถามมากเดี๋ยวกูแบนให้มึงไปนั่งคนเดียว

ทั้งสามคนมาหยุดที่ร้านอาหารญี่ปุ่น ฝันเดินนำเข้าไปในร้านอย่างไม่รอช้า นานๆ ทีจะได้ออกมากินข้าวนอกสถานที่ ส่วนมากจะสุมหัวอยู่ที่บ้านโก๋ สั่งข้าวเจ๊ไฝหน้าปากซอยหมู่บ้านมากิน พวกเขาน่ะกินง่าย มีอะไรกินได้ก็กิน ที่เห็นกินพิซซ่าบ่อยๆ ก็เฉพาะเวลาปอนด์มาแจม พิซซ่าน่ะของโปรดของเจ้าตัวเขา

โก๋และปอนด์นั่งฝั่งเดียวกัน ส่วนฝันนั่งอีกฝั่ง เหลือที่ด้านนอกโซฟาไว้ให้กายนั่ง

อาหารถูกสั่งภายในเวลาอันรวดเร็ว ฝันไม่รู้ว่ากายกินอะไรบ้างหรือไม่กินอะไรเป็นพิเศษไหม เลยสั่งหลายๆ อย่างมาแบ่งกัน นั่งรอพักหนึ่ง กายถึงส่งข้อความมาถามว่าถึงกันหรือยัง นั่งอยู่ส่วนไหนของร้าน เจ้าตัวถึงแล้วแต่ยังไม่กล้าเข้ามาเพราะยังไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน

ฝันเงยหน้าไปมองยังหน้าร้าน เจอกับเด็กผู้ชายสวมเสื้อสียืดตัวโคร่งสีขาวสะอาดตา กลุ่มผมสีน้ำตาล ก้มกดโทรศัพท์ยุกยิก เขาเคยเห็นกายผ่านสตรีม*อยู่หลายครั้ง ทั้งยังเป็นนักแข่งเลยพอจำหน้าได้ แต่ไม่เคยนึกว่าตัวจริงจะดูอ่อนโยนเหมือนแป้งแคร์ขนาดนี้ การพูดการจาว่าไพเราะแล้ว พอผสมกับบุคลิกลักษณะภายนอก นุ่มนิ่มเหมือนซินนามอนโรล ออร่าส่องแสงสว่างจ้าจนแสบตาไปหมด

**สตรีม หรือ สตรีมมิ่ง = เทคโนโลยีที่ใช้ในการส่งข้อมูลผ่านทางอินเทอร์เน็ต ไม่ว่าจะเป็นเพลง วีดีโอ สื่อต่างๆ ยกตัวอย่างเช่น การไลฟ์สดเล่นเกมให้ผู้ชมดู**

เด็กวัยสิบเก้าปีชะโงกมองซ้ายขวาหาโต๊ะที่ฝันว่า พอพบเจอกับคนที่โบกไม้โบกมือให้ เจ้าตัวจึงคลี่ยิ้มพลางเดินเข้ามาในร้านอย่างอารมณ์ดี พอกายนั่งลงข้างฝัน ปอนด์ที่เมื่อกี้คุยเจื้อยแจ้วจู่ๆ ก็นั่งตัวแข็งเป็นท่อนไม้ ฝันและโก๋เผลอหลุดขำเมื่อเห็นภาพนั้น

ดีครับพี่…” กายเว้นวรรคเพื่อให้พวกเขาได้แนะนำตัว ฝันที่ดูมีสติที่สุดในกลุ่มจึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากพูด

พี่ฝันนะ ส่วนนั่นไอ้โก๋นิ้วเรียวชี้ไปยังเพื่อนที่นั่งยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียม ก่อนจะเบนไปชี้คนที่กำลังเล่นบทเป็นก้อนหิน นี่ปอนด์ อายุเท่าเรา

ดีครับกายยกมือไหว้รอบวงอย่างมีมารยาท

การพบเจอกันครั้งแรกแบบตัวเป็นๆ ค่อนข้างอึดอัด อึดอัดก็ตรงที่ไอ้เด็กแฟนคลับมันนั่งจ้องหน้าอีกฝ่ายไม่ยอมเลิก ฝันใช้ตะเกียบหนีบกุ้งเทมปุระของโปรดไปใส่จานปอนด์ ทำขนาดนี้แล้วยังไม่คิดจะขอบคุณเขาเลยสักนิด

ถ้าอยากคุยก็คุย ไม่ใช่มานั่งมองแบบนี้ โรคจิตว่ะปอนด์ฝันแซว ปอนด์รีบสะบัดหัวมาสนใจคนพี่

มันเขินอ่ะพี่

เขินไรของมึง

ก็แบบไอดอลในดวงใจ

            เกิดน้องเขากลัว ออกทีมไปทำไงอ่ะ

            เด็กเสื้อฮาวายเลิ่กลั่กใหญ่ รีบส่งยิ้มแห้งให้กับเพื่อนร่วมทีมคนใหม่ที่อายุเท่ากัน

ถ้าพี่เจอพี่ชินบ้าง เดี๋ยวรู้เลยปอนด์แซวฝันกลับ เอาแต่ว่าเขา คนที่ถวายตัวเป็นแฟนคลับหกปี ขืนชิบะบอยมายืนอยู่ตรงหน้า ก็คงเสียอาการไม่แพ้กันหรอกน่า

กายได้แต่นั่งยิ้มตามเพราะไม่รู้จะพูดอะไร ก่อนเสียงโทรศัพท์ของใครสักคนจะดังขึ้น ทั้งสี่คนยกโทรศัพท์พร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย มีเพียงคนเดียวที่กดรับสายแล้วกรอกเสียงลงไป

ว่าไงพี่กายยกมือขออนุญาตเดินออกไปคุยโทรศัพท์ ปล่อยให้สามสหายนั่งมองหน้ากันพลางเกาคอแก้เขิน

แล้วใครใช้ให้ตั้งริงโทนเหมือนกันหมดวะเนี่ย

กูได้ตารางแข่งมาละ น่าจะอีกสองเดือนหลังจากนี้จะเริ่มแข่งโปรลีก ใช้เวลาแข่งประมาณสามวันฝันพยักหน้าระหว่างที่โก๋ยื่นโทรศัพท์มาให้เขาดู ตารางแข่ง Pro League จะมีขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้า ดังนั้นเวลาซ้อมยังมีถมเถ ฝันที่ได้พักมือไปสามสี่วัน แม้จะยังมีเจ็บแปลบๆ แต่ก็คิดว่าน่าจะซ้อมไหวอยู่

การแข่ง Championship ยังไม่มีตารางออกมาแน่ชัด คาดว่าหลังจาก Pro League ถึงจะปล่อยออกมา ใดใดก็ตาม สิ่งที่ควรจะโฟกัสตอนนี้คือการแข่ง Pro League ถ้าผ่านด่านนี้ไปไม่ได้ ทุกอย่างก็จะจบ

แม้จะมีน้องกายเข้าร่วมทีม แต่เปอร์เซ็นต์การชนะก็ยังอยู่ที่ 50-50 นั่นเพราะยังมีตัวบิ๊กอย่างบูมเมอแรงคอยสกัดดาวรุ่งไว้อยู่ เปรียบเทียบ กู๊ดกายส์ กับ บูมเมอแรงแล้ว ถ้ากายเป็นน้ำ บูมก็เปรียบเสมือนไฟที่พร้อมเผาทุกคนที่ขวางหน้า

แต่คนที่ฝันกลัวน่ะ ไม่ใช่บูม เป็นพี่บอส บอสสึโนว่า ผู้รอบรู้ต่างหาก ถ้าเปอร์เซ็นต์การคาดคะเนทิศทางศัตรูของน้องปอนด์อยู่ที่ 85 บอสสึโนว่าสามารถคาดคะเนได้ถึง 95 เปอร์เซ็นต์ อีก 5 เปอร์เซ็นต์คือโชคช่วย ตอนนี้รายชื่อผู้เข้าแข่งขันและจำนวนทีมยังไม่ออกมา ดังนั้นถ้าพี่บอสเข้าร่วมทีมเดียวกับบูมล่ะก็ งานช้างแน่นอน

กายเดินกลับเข้ามาหลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จ แต่ประเด็นคือน้องไม่ได้เดินกลับเข้ามาคนเดียว ผู้ชายตัวสูงอีกหนึ่งคนเดินกลับเข้ามาพร้อมกับกาย สวมเสื้อสีดำ กางเกงยีนส์ขาดเข่า และมาส์กปิดหน้าสีดำสนิท

ฝันกะพริบตาปริบๆ มองคนที่ยืนข้างกายเพื่อนร่วมทีมคนใหม่ ไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่น่าจะใช่สตรีมเมอร์ ไม่น่าจะใช่เกมเมอร์ที่เคยผ่านหูผ่านตามาบ้าง สังหรณ์บางอย่างสั่งให้หัวใจเต้นรัวขึ้น รัวขึ้น และรัวขึ้นจนตาพร่าไปหมด

ไม่ใช่หรอก คิดไปเองแหละ ไม่มีทางที่คนคนนั้นจะมายืนตรงนะ

เอ่อ นี่พี่ชินครับ

ตรงนี้

ชินยืนอยู่ตรงนี้ตรงหน้าเขาเลย

กล้ามเนื้อบนร่างกายพร้อมใจกันแข็งเป็นหิน ขนาดจะกลืนน้ำลายลงคอยังยากลำบาก เข้าใจอารมณ์ของปอนด์แล้ว จะไม่ล้อไม่ว่าอีกแล้ว เพราะตอนนี้ฝันกำลังกลายร่างเป็นท่อนซุง

กายทิ้งตัวนั่งลง ส่วนพี่ชายคนสนิทเลื่อนเก้าอี้เสริมมานั่งหัวโต๊ะ ดวงตาปราดมองสมาชิกในทีมอย่างไม่ค่อยชอบใจเท่าไร พอเห็นแบบนั้นกายก็แก้ตัวยกใหญ่กลัวบรรยากาศจะอึดอัดไปมากกว่าเดิม

คือผมพยายามห้ามแล้ว แต่พี่ชินบอกว่าถ้าไม่ได้เห็นว่าเพื่อนร่วมทีมเป็นใคร คงนอนไม่หลับ

ใบ้กินกันทั้งโต๊ะ

เจ้าของกลุ่มผมสีเข้มใช้นิ้วเรียวของเขาเกี่ยวหน้ากากปิดครึ่งใบหน้าสีดำออก ปล่อยให้มันห้อยไว้กับหูข้างซ้าย ใบหน้าที่ฝันไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น เจ้าของน้ำเสียงที่เป็นความสบายใจของเขา

อยู่ตรงหน้าตรงนี้แล้ว ไม่ใช่ความฝัน ชิบะบอยตัวจริงเสียงจริง

เคยได้ยินแต่น้ำเสียงทุ้มลึกขึ้นจมูก พอมาเห็นใบหน้าจริงแล้ว มีเสน่ห์ไม่ต่างจากน้ำเสียงเลยสักนิด

            “พี่ชิน ชินไหน ชินชิบะบอยเหรอปอนด์ถามด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน โก๋เองก็ถลึงตาจนแทบจะถลนออกมาจากเบ้า เด็กเสื้อฮาวาย ถึงจะไม่ใช่แฟนคลับตัวยงของชิน แต่ก็เคยดูคลิปของชินหลายครั้งเพราะชอบสไตล์การเล่นเกมเนื้อเรื่อง ปอนด์สบถออกมาเสียงแผ่วพร้อมทั้งหันหน้ามาขอความเห็นจากฝัน

โคตรเท่

ชินไม่ได้ตอบอะไร เป็นกายที่ยิ้มแห้งพลางหันไปตวาดใส่คนพี่ที่ยังนั่งหน้านิ่ง ขมวดคิ้วชนกัน

            ถ้าจะมาแล้วกวนตีนแบบนี้กลับไปเลยเหอะ

            อ้าวๆ โทษๆพอโดนบ่นเข้า จากบุคลิกที่ดูเย็นชาในคราวแรกที่ได้สัมผัส กลับกลายเป็นคนละคน คิ้วขมวดคลายออกจากกัน ดวงตาเรียวดุกะพริบไล่อาการตาแห้งเพราะเมื่อกี้เกร็งหน้าอยู่ กำแพงที่ตั้งสูงตระหง่านราวกับเข้าไม่ถึง พังลงตู้มเดียวภายในพริบตา พร้อมกับเสียงขึ้นจมูกเป็นการทักทายว่า

ดีครับผมชิน

เดดแอร์ครั้งที่สอง

หัวใจของฝันกระโดดกระเด้งเมื่อได้ยินเสียงตัวเป็นๆ ของคนที่เฝ้าติดตามมาหกปี น้ำเสียงจริงของชินทุ้มลึกกว่าเวลาพูดผ่านไมค์ ปลายเสียงยังคงขึ้นจมูกเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว

เหงาเลยกูชินรีบยกผ้าปิดจมูกกลับมาปิดใบหน้าของเขาอีกครั้ง

พี่ชินแค่อยากมาทำความรู้จักครับ

อ่า…” โก๋เป็นฝ่ายพูดแทน เพราะตอนนี้คนที่สมองตายไปแล้วคือฝัน ไม่ใช่ปอนด์ โก๋ยื่นมือออกไปด้านหน้าเพื่อจับมือกับชิน เขย่าๆ เล็กน้อย ดีครับ ผมโก๋ อายุยี่สิบหกปี จบจากคณะวิศวะคอม อ่ะ ไม่สิ จริงๆ แล้วไม่จบเพราะว่าลืมส่งทีสิสจบ แต่ติ๊ต่างไปเองว่าจบ แม่เบื่อไม่อยากส่งเรียนต่อ เลยเปลี่ยนมาแข่งเกมแทน ชอบเล่นเกมเป็นชีวิตจิตใจครับ ว่างๆ เข้าไปดูสตรีมผมได้ที่ช่องจิ๊กโก๋เกมเมอร์นะครับ จำไม่ได้ว่าล่าสุดสตรีมเมื่อไรเพราะโดนคนหมั่นไส้มากดรีพอร์ทช่อง แต่น่าจะปีที่แล้วมั้ง

กายกับชินพยักหน้าเหมือนจะเข้าใจ

ส่วนผมปอนด์นะ อายุสิบเก้า จบมัธยมแล้ว ไม่ต้องห่วงนะว่าการเรียนจะกระทบการแข่ง อันที่จริงต่อให้ไม่เรียนสมองผมก็ระดับไอน์สไตน์ ชอบเล่นเกมมาตั้งแต่ตอนสิบขวบ โดยเฉพาะเกมยิงๆ ถ้ากายกังวลว่าจะมีลูกทีมกากๆ ไม่สมเป็นเพื่อนร่วมทีมล่ะก็ เราให้กายคิดใหม่ คือเราอ่ะจำแมพแม่นมาก มองแวบเดียวก็จำได้ว่าตรงนี้อยู่ตรงไหน ตรงนั้นอยู่ตรงไหน แล้วก็นะ @#!#!@!#!#%#”

เจ้าของดวงตากลมสวยอยากจะฟาดหน้าผากตัวเอง เพื่อนสนิทพูดจาไม่รู้เรื่อง น้องชายคนสนิทขี้ซุยไม่ยอมหยุดพัก จะให้คุยกับชาวบ้านทีไร เขาต้องออกโรงแทนตลอด

พอไอ้ปอนด์ฝันยกฝ่ามือปางห้ามพูดใส่หน้าน้องปอนด์ เด็กขี้คุยหยุดพูดทันควันพลางเบะปาก

กำลังถึงจุดพีคเลย ห้ามทำไมเนี่ย

เอาเนื้อดิ ไม่เอาน้ำขืนปล่อยให้พูดนานกว่านี้อีกนิด น้ำคงท่วมร้านเข้าจริงๆ

คนที่เพิ่งตั้งสติได้สูดหายใจเข้าลึกๆ คอแข็งหน้าตั้งตรงมองใบหน้าของกาย แม้หางตาจะเผลอหลุดโฟกัสไปยังใครอีกคนบ้าง แต่ก็พยายามที่จะไม่มอง พอกายเห็นว่าเป็นฝ่ายฝันที่กำลังจะเริ่มแนะนำตัว น้องก็ปรบมือต้อนรับยกใหญ่จนชินอดแซะไม่ไหว

ปรบทำไม

พี่ฝันไงพี่ คนเก่งของผม

ฝันเกาแก้มแก้เขิน

ผมฝัน อายุยี่สิบห้า เล่นเกม FPS มาตั้งแต่เด็ก ช่วงสิบห้าถึงสิบแปดเคยแข่งมาแล้วหลายรายการ แต่หยุดพักไปหลายปีเพราะติดเรียนมหาลัย เพิ่งกลับมาเล่นได้เมื่อสองสามปีก่อน มีความฝันว่าจะต้องไปแตะเนชั่นคัพให้ได้…”

คุณเป็นหัวหน้าทีมหรือเปล่านัยน์ตาเหยี่ยวจดจ้องฝัน ทำเอาคนขี้เล่นสะดุ้ง ฝันฉีกยิ้มน้อยๆ ให้กับชิน

จริงๆ แล้วผมไม่อยากใช้คำว่าหัวหน้าทีม เอาเป็นว่าผมเป็นคนที่มีสติที่สุดในทีมดีกว่า

ผมไม่ได้อยากจะก้าวก่ายอะไรนะ แค่อยากมาดูว่าคุณจะดูแลกายได้หรือเปล่าชินหันไปสบตากับคนน้องที่กำลังนั่งเม้มริมฝีปากจนแทบจะกัดมันทะลุ

พอเหอะพี่ชิน ไม่เล่นเกมแล้วก็ไม่ต้องมายุ่งดิ

ทีวันนั้นใครน๊า มาขอร้องกูให้แอดคนชื่อไนท์แมร์ไปหน่อย

ก็มันผ่านไปแล้ว อย่าทำตัวเป็นคนแก่ชอบย้อนเรื่องเก่าๆ ไปได้แล้ว จะไปเล่นตู้เกมที่ไหนก็ไปฝ่ามือของกายผลักชินให้ลุกขึ้นยืน เจ้าตัวยอมลุกแต่โดยดี แต่ก็ไม่คิดจะเดินห่างไปไหน ชินหันมามองฝัน ถ้าตาไม่ฝาดเขาเห็นแววตาร้องขอจากอีกฝ่ายก่อนที่จะพูดประโยคหนึ่งออกมา

ฝากดูแลน้องกายด้วยนะคุณ หวังว่าน้องจะเลือกทีมไม่ผิดนะ

            พูดจบก็เดินออกไปจากร้าน

            ฝันหันมองใบหน้ากายที่เจื่อนลงไปเล็กน้อย เพียงแค่แวบเดียวก็กลับมาร่าเริงอีกครั้ง

คงเป็นห่วงน้องชายคนนี้จริงๆ ล่ะนะ

 

            ***

            นั่งพูดคุยกันเป็นชั่วโมง ยังคงไม่ได้ชื่อทีมจนทุกคนยอมแพ้ เอาไว้กลับไปสุมหัวคิดที่บ้านกันอีกครั้ง ชื่อที่เสนอมาแต่ละชื่อทำฝันปวดขมับ

            ตั้งแต่ชื่อปวดตับอาทิเช่น โจ๋เรนเจอร์(สายไฝว้ทุกวงการ) ขี้ซุยfamily(โม้เก่งไม่มีใครเกิน) เจ๊ไฝอีสปอร์ต(กินทุกวัน) กานดาสวยมาก(ชื่อผู้สนับสนุนค่าน้ำค่าไฟอย่างเป็นทางการหรือแม่ไอ้โก๋) อย่ามาอยู่กับกุ้ง(อย่ามายุ่งกับกู)

ไปจนชื่อติสท์แตกอย่างเช่น  Lunatic SpartanS Aquamaria AlexandeR หรือแม้แต่เอาอักษรนำหน้าชื่อเล่นของแต่ละคนมารวมกัน GPGF 2GPF Perfect2G GGFP และอีกสารพัด

การมานั่งคุยกัน กินข้าวด้วยกันในวันนี้ ช่วยให้ทั้งสี่คนสนิทสนมกันมากขึ้น เล่าเรื่องต่างๆ นานา โดยเฉพาะกายที่แชร์ประสบการณ์การแข่งระดับโลกให้ฟังจนทุกคนตาวาววับ โก๋มีพูดแทรกบ้างนานๆ ครั้ง แต่ปอนด์เนี่ยหาช่องว่างโม้ไม่หยุด

อย่าไปถือสาปอนด์นะ ปากมันรั่วระหว่างที่โก๋และปอนด์นั่งคุยกันเรื่องบอลเมื่อวาน ฝันก็หันมาชวนกายคุย

ไม่เป็นไรครับ เป็นสีสันดี ว่าแต่พี่โก๋แกไม่ค่อยพูดเนอะ

พูดได้ แต่พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง เราอ่ะ โอเคหรือเปล่า อึดอัดมั้ย

สบายพี่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่ผมต้องปรับตัว

มีอะไรบอกได้เลยนะ ส่วนเรื่องซ้อม ถ้าซ้อมที่บ้านสะดวกก็ซ้อมที่บ้าน แต่ถ้าอยากมาซ้อมด้วยกันก็ไม่มีปัญหา โก๋มันมีคอมสี่เครื่อง ซื้อไว้ปล่อยบอทเกม

เด็กตรงหน้าพยักหน้าอย่างว่าง่าย

พี่โก๋ใช้สเปคคอมอะไรบ้างอ่ะครับ

พูดเรื่องสเปคคอมทีไร ฝันรีบเฟดตัวออกจากวงสนทนาด้วยความรวดเร็ว เขาชอบเกม แต่ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับสเปคคอมเลยสักนิด คีย์บอร์ด หูฟัง เมาส์ที่ใช้ก็ไม่รู้ ที่เล่นเกมลื่นทุกวันนี้คือเพื่อนสนิทปรับให้ทั้งหมด เวลามีปัญหาเรื่องคอม ช่างโก๋จัดการให้เสมอ เพื่อนจะได้ใช้ความรู้ด้านที่เรียนมาอย่างเต็มประสิทธิภาพ

ฝันปล่อยให้ทั้งสามคนนั่งคุยกัน แล้วปลีกตัวออกมาเดินเล่น

ยังคงต้องละลายพฤติกรรมกันอีกเยอะกว่าจะสนิทสนมกลมเกลียวเหมือนอย่างที่ฝัน โก๋และปอนด์เป็นอยู่ทุกวันนี้ ยังต้องอยู่ร่วมเป็นร่วมตายกันอีกหลายเดือน คงไม่อยากให้ความอึดอัดมาทำให้หลายๆ อย่างมันน่าเบื่อหรือกร่อยลงไป

นึกถึงสมัยที่ทั้งสามคนเจอกันแรกๆ ฝันกับโก๋ยังพอคุ้นหน้าคุ้นตากัน แต่ปอนด์เนี่ย สดใหม่จากไร่ เจอปอนด์ตอนนั้นยังเป็นเด็กเพิ่งขึ้นมัธยมปลาย เพราะความพูดไม่ยอมหยุดของมันนั่นแหละทำให้จับพลัดจับผลูมาสนิทกับฝันและโก๋ ถึงฝันจะชอบบ่นชอบแกล้งให้หน้าบูด ชอบกวนประสาทใส่ ทำก็เพราะเอ็นดูเหมือนน้องชายแท้ๆ

ขายาวก้าวออกมาหน้าร้านปุ๊บ เสียงทุ้มขึ้นจมูกก็ดังขึ้นทางด้านซ้าย

คุณฝัน

เจ้าของชื่อสะดุ้งถอยหลังกรูดด้วยความตกใจ หัวใจที่เต้นจังหวะปกติ เต้นรัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ฝันถอนหายใจเฮือกใหญ่ แค่น้ำเสียงอย่างเดียวก็ไม่ต้องเดาแล้วว่าใคร หันไปเห็นหน้ายิ่งชัดเจน

ยังไม่ไปอีกเหรอ

ทำไมเจอหน้าผมแล้วชอบทำตาโตเหมือนตกใจคนสวมมาส์กถาม ฝันได้แต่เกาแก้มแก้เก้อ

คำพูดที่ด่าปอนด์ไป ย้อนกลับมาเข้าตัวเขาหมด ไอ้การเสียอาการต่อหน้าไอดอลที่ชอบเนี่ย

ก็เล่นโผล่มาแบบนี้ ใครก็ตกใจ ผมนึกว่าคุณกลับไปแล้วซะอีก

ชินกวักมือป้อยๆ เรียกฝันให้เข้าไปใกล้ ขืนยืนอยู่หน้าร้านนาน เดี๋ยวเด็กในร้านจะสงสัยว่าฝันคุยกับใคร เขาไม่อยากให้กายรู้ว่าพี่ชายที่เอ่ยปากบ่นด่าทุกวันเนี่ย มันไม่กล้าขยับขาไปไหน เหมือนพ่อเพิ่งส่งลูกเข้าโรงเรียนอนุบาล

อะไรพอเข้าไปใกล้ในระยะหนึ่ง ชินก็รีบถามไถ่ถึงน้องชายคนสนิท

กายเป็นไงบ้าง

อ่อ ที่มายืนตรงนี้คือแอบมองกาย?”

เฮ้ยไม่ใช่

แต่ถามถึงกายนะเมื่อกี้

แหนะ แอบมองก็แอบมอง ห่วงน้องอ่ะดินิ้วเรียวของคนขี้แกล้งชี้ไปตรงหน้าชิน ทำหน้าตากวนประสาทใส่ คนตัวสูงกว่าเขาเล็กน้อยยกมือขึ้นกุมขมับ

ไปคุยกันที่อื่นได้มั้ย เดี๋ยวกายออกมาเห็น

            คนเราน่ะนะ ปากบ่นเขา ความจริงก็เป็นห่วงเขา ฝันพยายามคิดว่านิสัยแบบนี้มันเหมือนใครสักคนที่เขารู้จัก นึกไปนึกมาแล้ว คนคนนั้นที่ว่า ก็คือตัวเขานั่นเอง บ่นปอนด์ปากเปียกปากแฉะ จบด้วยการซื้อขนมมาให้น้องมันกิน

ฝันเดินตามคนขายาวต้อยๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เกมเซนเตอร์ชั้นบนสุดของห้างสรรพสินค้า ชินหาที่นั่งแถวตู้เกมในซอกหลืบ เหมือนว่ากำลังจะคุยธุรกิจดำมืดอะไรกันเทือกนั้น ทั้งที่ก็แค่อยากคุยเรื่องสารทุกข์สุขดิบของน้องชาย

คนขี้หนาวลูบแขนตัวเอง เกมเซนเตอร์ทำไมชอบเปิดแอร์เย็นกันนักนะ ฝันนั่งลงบนมอเตอร์ไซค์คันจิ๋ว มองไปยังคนตรงหน้าที่ค่อยๆ ถอดมาส์กปิดหน้าออก ชินเองก็ดูจะทำตัวไม่ถูกเหมือนกันเวลาอยู่ต่อหน้าคนแปลกหน้า ฝันเองก็ทำตัวไม่ถูก ถึงได้เกาคอเกาหัวมองซ้ายมองขวา พยายามหาจุดโฟกัสแทนที่จะมองจ้องเจ้าของเสียงที่เขาตกหลุมรักมาหกปี

ในฐานะนักแข่งเกม FPS ที่เพิ่งจะมีชื่อเสียงเมื่อไม่กี่เดือนมานี่ ฝันไม่เคยคาดหวังว่าจะได้พูดคุยหรือรู้จักมักจี่กับผู้ชายตรงหน้ามาก่อน กับกายยังพอรับได้ เพราะเด็กคนนั้นเป็นเด็กที่เปิดเผยตัวตนมาตลอด แข่งหลายสนามจนกลายเป็นที่รู้จัก มีไปให้สัมภาษณ์กับหลายรายการ

กับชิน ชิบะบอยแล้ว นอกจากจะดังเปรี้ยงปร้าง มีผู้ติดตามเกือบห้าล้านคน ทุกคลิปยอดวิวหลักล้านขึ้นทั้งหมด ไม่มีใครเคยเห็นหน้าหรือตัวเป็นๆ ถ้าไม่ใช่คนสนิท ฝันเลยคิดว่ามันยากมาก กับการที่ชินจะมานั่งขยี้หัว กัดริมฝีปากอยู่ตรงหน้าเขา

ความจริงผมไม่อยากให้กายแข่ง

ทำไมล่ะ

ผมเป็นห่วง แต่กายบอกว่ายังไงก็ต้องแข่งให้ได้ เพราะปีหน้าโดนที่บ้านบังคับให้กลับไปเรียน

เรื่องนี้ฝันเข้าใจดี ก็จริงที่ตอนเรียนอาจจะมีเวลาเล่นเกม แต่ถ้ากลับไปเรียน คงไม่มีเวลาซ้อมจริงจังเพื่อแข่ง

ผมมั่นใจได้ใช่มั้ย ว่าฝากกายไว้กับคุณได้

ได้สิ

กายเพิ่งโดนตี้เก่าเทมา น้องมันเลยเสียใจมาก คุณคงไม่เทน้องผมใช่มั้ยนัยน์ตาสีเข้มจ้องมองฝัน อยากจะตอบไปตรงๆ ว่าพวกเขาไม่มีสิทธิ์เทกายด้วยซ้ำ เปรียบเทียบฝีมือแล้ว กายอยู่ในระดับที่สูงเกินกว่าที่ฝันจะเอื้อมถึง คนที่ไม่มีสิทธิ์เลือกน่ะ คือพวกเขาต่างหาก

ไม่เท ตอนนี้กายก็เหมือนน้องผมคนนึง อีกอย่าง กายกับผมมีเป้าหมายเดียวกัน การจะเจอคนที่มีแรงผลักดันคล้ายกัน แถมยังมีความฝันเหมือนกัน มันยากนะ

ชินดูผ่อนคลายขึ้นเมื่อได้ยินประโยคนั้น จากที่นั่งกุมมือ เริ่มเปลี่ยนเป็นท่าทางสบายๆ

ว่าแต่คุณเหอะ ไม่อยากเล่นเกมแล้วเหรอ ผมยังรอคุณแคสเกมใหม่ๆ อยู่นะเจ้าของดวงตากลมสดใสมองชินอย่างคาดหวัง อีกฝ่ายหลุบตาต่ำมองฝ่ามือของตัวเองราวกับไม่อยากจะตอบคำถาม

กายบอกว่าคุณเป็นแฟนคลับผม

อือ เป็นมาหกปีแล้ว

หกปีเลยเหรอ

คนได้ยินถึงกับลูบต้นคอเพราะทำตัวไม่ถูก รู้ดีว่าตัวเองมีแฟนคลับเยอะ เคยพูดคุยกับแฟนคลับผ่านทางแชทมาบ้าง แต่พอมาเจอตัวเป็นๆ ชินไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรดี หรือต้องทำตัวแบบไหน มันให้ความรู้สึก

เขินว่ะคุณ

คนเขินต้องเป็นผมดิ

คุณเป็นแฟนคลับคนแรกเลย ที่ได้เจอตัวจริงผมเนี่ย

มาพูดแบบนี้เดี๋ยวก็นึกว่าได้สิทธิพิเศษเกินกว่าใคร

ฝันเลิ่กลั่ก รีบหันไปสนใจอย่างอื่นแทนการมองผู้ชายที่กำลังหูแดงขึ้นเรื่อยๆ

แล้วหูแดงทำไมเขาแยกเขี้ยวใส่คนตรงหน้า ทำเป็นเด็กมัธยมที่สารภาพรักกับคนที่แอบชอบไปได้

คุณก็หน้าแดงเหมือนกันอ่ะ

ทั้งคู่หันหนีไปคนละทาง สายตาของฝันจดจ้องไปยังตู้เกมที่รายล้อมร่างกายของพวกเขา  

ผมตามคุณมาหกปี จู่ๆ หายไปไม่ยอมบอก ไม่มาอัพเดทอะไรบ้าง รู้มั้ยว่าแฟนคลับเป็นห่วง

รู้ แต่พอจะกลับมาเล่นเกม ก็เล่นไม่รอดซักเกม ถ้าจะมาบอกให้ผมกลับไปเล่น คงทำไม่ได้

ฝันไม่มีสิทธิ์อะไรจะไปสั่งให้ชินกลับมาเล่นเกม ถ้ามันฝืน การพักคือสิ่งที่ดีที่สุด

ผมเอง ก็เพิ่งจะรู้จักตัวจริงคุณ เพิ่งเคยเจอคุณ ผมไม่กล้าไปบังคับอะไรคุณหรอก แต่หลายๆ คนเขาเป็นห่วง เฮ้อ แค่เห็นคุณสบายดี กินอิ่มนอนหลับ ในฐานะแฟนคลับแค่นั้นมันก็เพียงพอแล้ว

ขอโทษนะ

จะมาขอโทษผมทำไมเล่า

ผมแค่อยากอยู่กับตัวเองสักพัก อยากลองหาอะไรใหม่ๆ ทำ อะไรที่ไม่ใช่การนั่งเล่นเกม

เกมมันไม่สนุกแล้วเหรอทั้งที่เมื่อก่อนตอนเล่นเกม หัวเราะมีความสุขซะขนาดนั้น

นิ้วเรียวของฝันลูบไปบนปุ่มกดบนตู้เกม ฝันไม่เคยมาเล่นตู้เกมที่ห้าง เขาชอบใช้เวลาอยู่หน้าคอมพิวเตอร์มากกว่า แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าถ้ามีโอกาสก็อยากจะลองเล่น สีสันของตู้เกมเก่าๆ มันดึงดูดคนชอบเล่นเกมอย่างเขา

ไม่แล้วล่ะ ยังหาเกมที่เล่นแล้วสนุกไม่ได้

ก็เลยมาเล่นตู้เกมสินะฝันหันกลับไปเผชิญหน้ากับชินอีกครั้ง เจ้าของดวงตาเรียวสวยดึงมาส์กปิดใบหน้าที่ห้อยต่องแต่งอยู่กับใบหูออก ยัดมันใส่กระเป๋ากางเกง พอเริ่มคุ้นชินกันก็ไม่จำเป็นต้องมีมันอีกต่อไป

รู้เหรอ หรือกายเล่าให้ฟัง

ก็เห็นบอกกายวันนั้น ว่าจะไปทำสถิติตู้เกม

อืมม

แล้วตู้เกมไม่ใช่เกมเหรอ

ชินสะอึกไป คำพูดของฝันเหมือนกับมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาต้องคิดทบทวนซ้ำ พอเห็นท่าทางที่นิ่งไปของอีกฝ่าย ฝันจึงคลี่ยิ้มนิดๆ

คนที่ชอบเกม รักเกม มีความสุขกับการเล่นเกม แม้วันหนึ่งจะเริ่มเบื่อการเล่นเกม บอกว่าไม่อยากเล่นเกมแล้ว สุดท้าย ชีวิตก็ยังวนเวียนอยู่กับเกม

            ดีเหมือนกันนะ อย่างน้อยฝันก็ได้รับรู้ว่าชินก็แค่เบื่อ อาจจะหมดไฟ แต่ไม่ได้เกลียดเกม

            ถ้าชินเกลียดการเล่นเกมเมื่อไร ฝันก็คงไม่เซ้าซี้

            “ไว้สบายใจค่อยกลับมาทำก็ได้

            ผมไม่รู้ว่าจะกลับไปเล่นได้เมื่อไร อาจจะเร็วๆ นี้ หรืออาจจะอีกหลายปีชินหยัดตัวขึ้นยืน ฝันเองก็เช่นกัน

ระยะห่างที่ทั้งคู่เว้นให้แก่กัน ทำให้ฝันเห็นกำแพงที่ชินตั้งไว้ชัดเจน กำแพงที่เห็นตอนแรกนั้นไม่ใช่เรื่องหลอกลวง ถึงตัวจริงจะดูขี้เล่นไม่ต่างจากตอนแคสเกม แต่ดูเหมือนจะต้องสนิทในระดับหนึ่ง ถึงจะเข้าถึงตัวตนที่แท้จริง

            ผู้ชายคนนี้กำลังซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงใหญ่ ไม่ต่างอะไรจากฝัน กำแพงที่ซ่อนเรื่องราวบางอย่างเอาไว้ ไม่ยอมให้ใครได้รับรู้ถึงเรื่องราวนั้นง่ายๆ

            คนทุกคนต่างก็ต้องการปกป้องตัวเอง

            ฝันเริ่มจะเข้าใจแล้วล่ะ ว่าทำไมโก๋ถึงชอบดุเขา เวลาที่มีอะไรในใจแล้วไม่ยอมบอกเพื่อน เพราะเมื่อได้เห็นกำแพงหนาเป็นชั้นของคนตรงหน้า ก็อยากจะยื่นมือเข้าไปใกล้แล้วบอกกับเขาว่า ยังอยู่ตรงนี้นะ ยังมีกำลังใจเล็กๆ อยู่ตรงนี้ ต่อให้ไม่มีใครอยู่ข้างคุณแล้ว ก็ยังมีผมอยู่

            ฝันตบบ่าคนข้างตัวพลางยิ้มให้จนตาปิด

            จะหนึ่งวัน หนึ่งปี สิบปี ผมก็รอได้นะ ชิบะบอย ผมรอเก่งจะตาย

            เพราะเสียงของชิน เป็นยานอนหลับที่ดีที่สุดของฝัน เป็นยาบรรเทาความเจ็บปวด เป็นอ้อมกอดที่แสนอบอุ่น

            และเป็นเสมือนเพื่อนคนสำคัญในชีวิตของฝัน   

ดังนั้น ต่อให้ต้องใช้เวลาทั้งชีวิต ฝันก็จะเฝ้ารอ

            .

            ว่าแต่ เสียงของฝันจะส่งไปถึงชินบ้างหรือเปล่านะ

            หรือว่ากำแพงนั่น จะกั้นขวางเอาไว้จนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย



// ขอบคุณทุกคนที่ค่อยๆ เดินไปด้วยกันนะคะ จะตั้งใจเขียนทุกตัวอักษรเลยนะ (ง •̀ω•́)ง✧

มีคำผิดแจ้งได้เลยน๊า คนเขียนอาจจะตาลายไปบ้าง

รักนะ <3




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 619 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,215 ความคิดเห็น

  1. #1177 theskyandsea (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 20:16
    เอ็นดูความเกร็งๆ ของทุกคนเลย น้องปอนด์ดูเจื้อยแจ้วน่ารัก มาทำตามฝันไปด้วยกันนะนะ
    #1,177
    0
  2. #1157 pphang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 16:53
    อ่านเเล้วก็คิดเป็นพี่เอก อยากกอดปลอม หอมๆหัว
    #1,157
    0
  3. #1129 CallistoJpt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 06:29
    ต่างคนก็ต่างมีกำแพงในใจกันทั้งคู่เลย หวังว่าทั้งคู่จะผ่านมันไปได้ด้วยดี
    #1,129
    0
  4. #1088 milysobad (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 19:27
    น่ารักจังเลยค่ะ เมดมายเดย์มากๆ วันนี้เราแย่มาทั้งวันเลย จนมาเจอเรื่องนี้ ขอบคุณคุณไรท์มากๆเลยนะคะ ♥︎
    #1,088
    0
  5. #1037 Jinjoo.K (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:33
    มันเหมือนจะไม่ทีอะไรนะ แต่เขินจัง
    #1,037
    0
  6. #948 Iwarin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:54
    ฝันมีนิสัย และชีวิตเหมือนกับเราจนน่าตกใจเลยอ่ะ ทั้งชอบเล่นเกมส์ ทั้งความฝันที่อยากไปแข่งระดับโลก เหมือนเห็นตัวเองเลยอ่ะ แต่วงการesport สำหรับผู้หญิงมันอยู่ยาก เราคงไปไม่ถึงระดับโลก เป็นได้แค่ความฝันล่ะนะ
    #948
    0
  7. #915 baekbow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:37
    อยู่ๆก็ได้เจอไอดอลตัวเป็นๆ ที่ว่าน้องไปเลยกลับเข้าตัวหมดเลย เอ็นดูวววว 555 // ชินดูห่วงน้องมากเลย คงจะสนิทกันมาก // ชอบความอึกอักเวลาที่คุยเรื่องเป็นแฟนคลับอ่ะ เขินกันไปมาเฉย // มีความบอกว่าจะรอเขาด้วยน้าาาา
    #915
    0
  8. #906 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:36
    รอชิบะบอยยย
    #906
    0
  9. #892 mileyduchess (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:38
    จะรอชิบะบอยกลับมาแคสเกมไปกับฝันนะ มารอไปด้วยกัน
    #892
    0
  10. #583 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 19:03
    หน้าแดงหมดแล้วแม่ตอนนี้ กรี๊ดหลายรอบมากเบย
    #583
    0
  11. #531 Dorothy Bernard (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 14:35

    ชอบความเป็นห่วงน้องของชินจัง

    #531
    0
  12. #434 你我 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 00:10

    ออยากมือลั่นตบหัวำี่ชิน แค่กๆๆๆ หมั่นไส้มากๆค่า

    #434
    0
  13. #411 pencil900 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 21:00
    ทุกคนมีอดีตด้วยกันทั้งนั้น
    #411
    0
  14. #358 ppvs_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:47
    แงสนุกอะๆๆๆๆ
    #358
    0
  15. #174 Paradai​🌙 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 20:29
    น่ารักก
    #174
    0
  16. #154 yayeff (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:05
    เป็นกลจให้พี่ชินค่ะ หายไวๆนะฝัน ไม่อยากให้อดเล่นเกมส์เลย
    #154
    0
  17. #149 plumfloral (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:31
    ตรงประโยคสุดท้ายเหมือนบอกเป็นนัยน์ๆว่าเรากำลังเดินทางไปกับเรื่องราวของชินกับฝันที่ไรท์จะสร้างขึ้น เดินทางไปว่าต่อจากนี้จะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น กำแพงของชินและฝันจะค่อยๆพังลงมาเพื่อสนิทกันมากกว่านี้ไหม ปมในใจและปัญหาเรื่องเล่นเกมที่แตกต่างกันของทั้งสองคนจะทำให้เรื่องไปในทิศทางไหน คือน่าติดตามไปหมดเลยคุณ ขอบคุณที่แต่งขึ้นมานะคะ อ่อ เราชอบฉากเขินกันของทั้งสองคนมาก น่ารักมากกก ถ้าเราเป็นฝันคงเขินร้องไห้แล้วแน่ๆ ไอดอลอยู่ตรงหน้าเลย55555 ฉากแนะนำตัวของโก๋กับปอนด์ก็ตลกค่ะ อ่านแล้วแบบ อะไรนะคะ อีกทีซิ5555555
    #149
    0
  18. #127 Pieey3748 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 17:44
    ฉากเขินกันเองน่ารักมากๆ เลยค่ะ ㅠㅠ
    #127
    0
  19. #106 mikeyagubian (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 11:47

    น่ารักดี
    #106
    0
  20. #105 pimoraz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 14:21

    ยังเขียนดีเหมือนเดิมเลย

    #105
    0
  21. #104 papillxns (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 10:31
    ฮื่ออออ น่ารักมากๆเลย พี่ชินก็น่ารัก ชอบความเขินของทั้งคู่ โอ้ยใจ
    #104
    0
  22. #103 doublendoubleo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 23:45
    น้องฝันคนดีึคนงาม
    #103
    0
  23. #100 ooy1565 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 16:35
    เค้าเจอกันแล้วแต่พี่ชินขรึมเหลือเกินหวังว่าพวกเขาจะสามารถปืนกำแพงอึมครึมนี้ไปด้วยกัน
    #100
    0
  24. #99 Tualek_Orp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 11:45
    เจอตัวจริงกันแล้ว ต่างคนต่างมีปมมาเจอกัน
    #99
    0
  25. #98 BellKMCN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:33

    คำพูดขวัญช่างกินใจละเกิล ขอให้ข้ามกำแพงที่กั้นอยู่ไวๆนะคะ (แอบหวังให้คุณชินทอดสะพานให้ขวัญข้ามไปเลยแฮะ)

    ปล.จะตั้งใจอ่านเลยค่ะ รอตอนต่อไปน้าา

    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
    #98
    0