Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 24 : Chapter 23 :: Tonight, let me kiss you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 410 ครั้ง
    14 ก.พ. 63


Chapter 23

Tonight, let me kiss you

 

            เฮ้อ

            เสร็จสักที

            มือเรียวปาดเหงื่อบนใบหน้าออก ก่อนจะมองสภาพห้องสี่เหลี่ยมที่ถูกตกแต่งเป็นห้องนอนห้องใหม่ของเขา ห้องสีขาวสะอาดตา แต่งแต้มด้วยผ้าม่านสีฟ้าอ่อนเหมือนกับสีของท้องทะเล เฟอร์นิเจอร์ภายในห้องเน้นสีขาวและสีไม้อ่อน ให้ความรู้สึกโปร่งโล่งสบาย

            ดวงตาซุกซนก้มมองสิ่งที่อยู่ในมือ ตุ๊กตาหมาชิบะเป็นร้อยตัวถูกอัดแน่นหน้าบูดหน้าบี้อยู่ในถุงขนาดใหญ่ นอกจากนั้นก็ยังมีอีกสามถุงวางกองอยู่ข้างประตู

            นับตั้งแต่มาอยู่บ้านหลังนี้ ฝันเคยนึกสงสัยแต่ไม่กล้าเอ่ยปากถาม ถัดจากห้องนอนของชิน จะมีห้องอยู่ห้องหนึ่งที่ไม่เคยเห็นใครเปิดเข้าออก จนมาพบเจอกับความจริงว่า เป็นห้องที่เอาไว้เก็บตุ๊กตา รวมถึงกล่องฟิกเกอร์ และของเล่นสารพัดกองเป็นภูเขา

            ชิบะบอยน่ะ ชอบซื้อตุ๊กตาหมาชิบะกลับบ้านอยู่เสมอ ที่คีบมาจากตู้คีบตุ๊กตาก็นับรวมๆ แล้วน่าจะเกินร้อยตัวได้

            ส่วนสาเหตุที่ทำไมมันถึงถูกบรรจุลงไปในถุงน่ะเหรอ

            เพราะห้องนี้เป็นห้องของฝันแล้วยังไงล่ะ

            หลังจากการแข่งเนชั่นคัพจบลง ทุกคนต่างแยกย้ายไปใช้ชีวิตของตัวเอง กายกับปอนด์กลับไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย บูมและโก๋เซ็นสัญญาเข้าทีมชาติภายใต้การดูแลของโค้ชนนท์ แต่ยังคงใช้ชื่อในฐานะสมาชิกลูเซนท์ดรีม ทางด้านโค้ชทีเดินหน้าพัฒนาทีมลูเซนท์ดรีมอย่างเต็มรูปแบบ ก่อตั้งเป็นทีมจริงๆ จังๆ รับสมาชิกเด็กรุ่นใหม่ไฟแรง คนอื่นๆ ต่างก็แยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง

            ฝันก็เช่นกัน เขาตัดสินใจจะวางมือด้านการแข่งเกม ไม่ได้หมายความว่าจะทิ้งสิ่งที่รักไป แต่เลือกที่จะเล่นมันเพื่อความสนุกมากกว่าเอาชนะ เพราะฉะนั้นจึงปฏิเสธการเข้าร่วมทีมชาติ

            เขาทำตามความฝันสำเร็จลุล่วงแล้ว หลังจากนี้ก็คงหาเป้าหมายใหม่ในชีวิต

            และเพราะพี่เฟิร์สตัดสินใจขายบ้านหลังใหญ่ทิ้ง ฝันเลยต้องระเห็จมานอนที่อื่น

            ที่อื่นที่ว่า ก็คือบ้านหลังเดิมที่คุ้นเคยมาตลอดหลายเดือนนั่นแหละ

            ชินเป็นคนเสนอให้ฝันมานอนที่นี่ ข้อหนึ่งเพราะบ้านหลังนี้มีเพียงแค่ชิน พอเด็กๆ ออกไปใช้ชีวิตของตัวเอง บ้านก็กลับมาเงียบเหงา

            ข้อที่สอง

            เราเป็นแฟนกันแล้วไม่ใช่เหรอ หรือคุณกลัวการอยู่ก่อนแต่ง

            คำพูดของชินตอนที่ฝันพยายามอธิบายว่าเขารู้สึกเกรงใจที่จะต้องมาใช้น้ำใช้ไฟที่นี่

            ใบหน้ารูปไข่ขึ้นสีแดงจัด เขากำหมัดชกไปที่เจ้าตุ๊กตาหมาชิบะที่แลบลิ้นแฮ่อยู่ในถุง

            ผัวะ

            ไม่เขินบ้างหรือไงนะ ก่อนหน้านี้ดูเป็นผู้ชายขี้เขินแท้ๆ หรือนี่อาจจะเป็นธาตุแท้ของชิบะบอยที่แอบซ่อนเอาไว้ จากมนุษย์ขี้เขินหูแดงในวันนั้น กลายร่างเป็นคนที่พูดอะไรน่าอายออกมาได้โดยไม่สะทกสะท้าน

            เก็บข้าวของเรียบร้อย ฝันก็เตรียมเอาตุ๊กตาพวกนี้ไปไว้ที่ห้องนอนใหญ่แทน ห้องนอนใหญ่ที่ฝันเคยนอนร่วมกับคนอื่นๆ ตอนนี้ถูกพับฟูกเก็บเรียบร้อยสะอาดตา รอจนกว่าจะมีโอกาสหน้า คงมีคนมานอนจนเต็มห้องอีกครั้ง

            สามถุงถูกลากมาเรียงกันเป็นระเบียบ จัดเข้าที่เข้าทางให้เรียบร้อยไม่ให้รกเกะกะทางเดิน

พอคิดว่าทุกอย่างเข้าที่เข้าทางจึงเดินออกจากห้อง ก่อนจะเจอกับเจ้าของบ้านที่ยืนพิงระเบียงคุยโทรศัพท์อยู่

ชินสวมชุดสบายๆ เสื้อยืดกางเกงบอลพอดีเข่า เรียวคิ้วขมวดยุ่งเล็กน้อย กับใบหน้าจริงจังที่มองแล้วรู้สึกเขินขึ้นมา ยิ่งชินหันมามองทั้งที่ยังคุยกับปลายสายอยู่ แถมยังส่งยิ้มจางๆ มาให้

            หัวใจมันก็แทบจะระเบิดเป็นพลุแตกซะให้ได้

            ถึงจะบอกให้ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันก็เถอะ แต่อยู่กันสองต่อสองแบบนี้ มันจั๊กจี้หัวใจจังแฮะ

            เก็บห้องเสร็จแล้วเหรอ

            ชินวางโทรศัพท์แล้วขยับเข้ามาใกล้ฝัน กลิ่นหอมจากร่างกายของอีกฝ่าย ดูเหมือนว่าเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ

            อือ ใครโทรมาเหรอ

            บูมอ่ะ

            หือ

            จะว่าไป ฝันยังไม่ได้ถามเลยแฮะ ว่าทั้งสองคนไปดีกันตอนไหน รู้อีกทีก็เห็นกลับมาคุยกันปกติแล้ว

            มันโทรมาบอกว่าเดี๋ยวซีจะเข้ามาพร้อมกับพี่อาร์

            แค่ได้ยินชื่อ ปากก็คว่ำลงโดยอัตโนมัติ

            มาทำไมดวงตากลมมองค้อนไม่พอใจ

ไม่ใช่ว่าเขาเจ้าคิดเจ้าแค้น แค่ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับคนคนนั้นอีก สามอาทิตย์แห่งฝันร้ายของเขามันทรมานมาก

            มาขอโทษน่ะ

            เรียวปากเบะออกพร้อมถอนหายใจเสียงแผ่ว

            ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครหน้าไหนแตะต้องคุณได้อีกแล้ว

            ฝ่ามือของชินวางลงบนศีรษะของฝัน ขยี้เบาๆ อย่างนึกเอ็นดูจนกลุ่มผมสีน้ำตาลสวยยุ่งเหยิง ความอบอุ่นของฝ่ามือทำให้คนโดนสัมผัสหน้าร้อนผ่าว

            ผมไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น แค่ไม่ชอบหน้าเฉยๆ

กับวิคตอรี่ซี คนประเภทที่ยกอารมณ์ขึ้นเหนือเหตุผล แถมยังเป็นคนที่พยายามทำให้บูมแตกคอกับชินอีกครั้ง เขาคงไม่ญาติดีง่ายๆ ด้วยหรอก

ฝันเดินลงบันไดไปยังชั้นล่างโดยมีชินเดินตามอยู่ห่างๆ

            กลับมาอยู่ที่นี่ได้แค่ไม่กี่วัน กิจวัตรประจำวันยามเช้าก็วนลูปกลับมาเหมือนเคย คือการวุ่นวายอยู่ที่ห้องครัว เพราะความเกรงใจที่ชินไม่ยอมให้ช่วยแบ่งเบาภาระค่าน้ำค่าไฟ หน้าที่สรรหาอาหารจึงตกเป็นของฝัน

            ไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงเท่าไรกับการหาข้าวเช้า ข้าวเที่ยง ข้าวเย็น ให้เจ้าของบ้านกิน ลำพังชีวิตของฝันก็มีแต่เรื่องกินอยู่แล้ว ดีซะอีก เขาจะได้ใช้เวลาว่างฝึกทำอาหารและขนมเพิ่มไปด้วยเลย  

อาหารเช้าเป็นอะไรง่ายๆ อย่างไส้กรอก เบคอนทอด ไข่ดาว และขนมปังปิ้ง ซึ่งฝันเพิ่งจะมารู้เอาไม่กี่วันก่อน ว่าชินเป็นมนุษย์ที่ชอบกินขนมปังเอามากๆ

ขนมปังปิ้งเนี่ย ชอบเป็นอันดับหนึ่ง ผู้ชายคนนี้สามารถกินขนมปังปิ้งได้สามมื้อหลังอาหาร จะขนมปังแบบไหนก็ได้ ขอเพียงแค่ให้มันกรอบเป็นพอ

            ระหว่างรอเบคอน คนดื้อพิงตัวเองไปกับเคาน์เตอร์ครัว ยืนมองคนที่กำลังใส่ขนมปังลงในเครื่องปิ้ง

            คุณดีกับบูมตอนไหนเหรอดวงตาซุกซนมองผ่านเลนส์แว่นทรงกลมอย่างอยากรู้

            อืมม จริงๆ ก็ไม่ได้มีคำขอโทษอะไรแบบนั้น

            เห…”

            แต่เป็นการกระทำที่บ่งบอกว่าอยากขอโทษมากกว่า ถ้าถามว่าดีกันตอนไหน ก็คงเป็นตอนที่ซีบุกมาที่บ้าน แล้วบูมพยายามแก้ตัวให้ผมล่ะมั้ง

            อย่างนั้นเองเหรอ

            ฝันนึกไปถึงวันที่ซีมาตะโกนด่าบูมอยู่หน้าบ้าน วันนั้นบูมปกป้องชินขาดใจเลย ถึงคำพูดจะชอบประชดประชันคนพี่ กลับมาก็ไม่เคยพูดดีใส่ชินเลยสักคำ แต่ถ้าใครมาพูดไม่ดีเกี่ยวกับชิน บูมก็จะออกตัวแรงกว่าใครเขา ลึกๆ ในใจคงอยากได้การอภัยอยู่เสมอ แค่เป็นประเภทแสดงออกมาไม่เก่งนั่นแหละ

            เหมือนบอสซอมบี้ไม่มีผิด พวกปากไม่ตรงกับใจ

            อาหารเช้าพร้อมในเวลาครึ่งชั่วโมง ปกติเวลาอยู่กับโก๋ ฝันใช้เวลากินข้าวเพียงแค่ห้านาทีเท่านั้น ไม่ค่อยมีบทสนทนาระหว่างกันและกันบนโต๊ะอาหารเท่าไร ต่างคนต่างก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ แต่พอได้มานั่งร่วมโต๊ะกินข้าวเดียวกับชิน กลับรู้สึกว่าเวลาของอาหารเช้านั้นยาวนานขึ้น

คนขี้คุยพูดเป็นต่อยหอย เขามีสารพัดเรื่องที่จะพูดคุยกับคนตรงหน้า ซึ่งชินเองก็นั่งฟังเงียบๆ มีตอบรับกลับมาบ้าง กวนกลับมาบ้าง แต่ไม่เคยเมินใส่  

ความรู้สึกที่ได้นั่งกินข้าวกับใครสักคนในตอนเช้า นั่งพูดเรื่องนู้นเรื่องนี้ไปเรื่อยได้โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้จักเบื่อน่ะ

มันรู้สึกดีเป็นบ้าเลย

คุณชอบไข่ดาวหรือไข่เจียวมากกว่ากัน

ไข่ดาวชินตอบแบบไม่ต้องคิด

เหมือนผมเลย ยิ่งไข่ดาวกรอบๆ ยิ่งอร่อย

ใช่ กินกับกะเพราหมูกรอบ

ว่าแล้วก็อยากกินกะเพราหมูกรอบขึ้นมา มื้อเที่ยงสั่งมากินดีกว่า

แล้วคุณชอบไข่แดงแบบสุกหรือไม่สุก

ไข่แดงสุกกับไข่แดงไม่สุก เป็นเรื่องละเอียดอ่อนถึงขั้นเลิกคบเพื่อนได้ ฝันเคยใช้เวลาเถียงกับปอนด์เรื่องนี้เป็นชั่วโมง สำหรับฝันแล้ว เขาชอบไข่แดงแบบสุก เพราะไข่แดงแบบไม่สุกมันคาว

ไม่สุก

อ้าว ผมดันทำสุกทุกรอบเลยฝันหูตก

ผมกินได้ทุกแบบแหละ แต่ถ้ากินกับขนมปังชอบกินแบบไม่สุก เหยาะซอสแม็กกี้ลงไป แล้วเอาขนมปังจิ้มไข่แดงเยิ้มๆ ที่ผสมกับซอสแม็กกี้แล้ว อร่อยมาก

ไม่คาวเหรอ

ไม่นะนี่ไข่

“…”

ฝันมองหน้าคนที่เล่นมุกหน้าตายแล้วอยากจะเอื้อมตัวไปดีดกะโหลกสักหนึ่งที

คุณเห็นเป็นวัวเหรอ ผมว่าผมเห็นเป็นไข่นะ

เดี๋ยวจะโดนดี

หึหึ

บทสนทนายามเช้าถูกขัดด้วยเสียงกดออดหน้าบ้าน คนที่กำลังหัวเราะอยู่หุบรอยยิ้มลงอย่างไว ชินมองตาขวางไปยังประตูบ้านอย่างไม่สบอารมณ์ เจ้าของบ้านหยัดตัวลุกขึ้นยืน เดินลิ่วออกไปนอกบ้าน

ดีครับ

ไม่นานนักเสียงทุ้มก็ดังขึ้นหน้าประตู ฝันละสายตาจากอาหารในจาน หันไปมองผู้มาใหม่ อะมาเกดอนหรือพี่อาร์ส่งยิ้มให้ฝัน โดยข้างตัวของเขานั้น มีซียืนอยู่ด้วย บนมือของซีมีกล่องขนมที่ถูกบรรจุอยู่ในถุงกระดาษขนาดใหญ่

ต่างจากวันนั้น วันนี้วิคตอรี่ซีดูนิ่งลงไปเยอะ หรืออาจจะเป็นเพราะตัวกระตุ้นความโกรธไม่อยู่ด้วย นอกจากกับบูมแล้ว เจ้าตัวดูจะไม่มีพิษมีภัยอะไรกับคนอื่นเท่าไร

ก็ตอนที่ชกฝัน ซีดูตกใจมาก คงไม่นึกว่าจะพลาดมาโดนคนอื่นที่ไม่ใช่บูม

ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยครับ คุณฝัน

อ่า...ครับ

ทั้งสองก้าวเข้ามาในบ้านก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาบริเวณห้องรับแขก ฝันเดินไปนั่งที่โซฟา เว้นระยะห่างจากทั้งสองคนนั่นพอสมควร ส่วนชินนั้นนั่งลงข้างตัวเขา ไม่ปล่อยให้คลาดสายตา แถมยังส่งสายตาเกรี้ยวกราดไปยังคนที่นั่งคอตกตั้งแต่เข้ามาในบ้าน

ถ้าพูดถึงเรื่องเคียดแค้น คนที่แค้นจนกำหมัดไม่น่าจะใช่ฝัน แต่เป็นคนข้างตัวของเขาซะมากกว่า

ครั้งที่แล้วเพราะเผลอปล่อยฝันห่างตัว เลยโดนลูกหลงไปแบบนั้น ชินคงนึกโทษตัวเองที่ปกป้องฝันไว้ไม่ได้

คือพวกผม จะมาขอโทษพวกคุณน่ะครับ พวกผมรู้ว่าเรื่องมันจบไปแล้ว แต่ก็ไม่สบายใจ วันนี้เลยอยากให้ซีมาขอโทษด้วยตัวเอง

อะมาเกดอนกระทุ้งศอกเข้าที่แขนของคนที่นั่งเงียบตั้งแต่เข้ามาในบ้าน เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมามองฝัน ก่อนจะก้มหัวขอโทษอย่างรู้สึกผิด

ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณเจ็บเลย ขอโทษจริงๆ ครับ

ฝันอ่านใจไม่ออกหรอก เขาไม่รู้ว่าวิคตอรี่ซีรู้สึกผิดจริงไหม หรือเพียงแค่โดนบังคับให้มาขอโทษ ทว่าดูจากสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนั่นแล้ว คงอยากจะขอโทษจริงๆ นั่นแหละนะ

ก็ตัวเองโดนแบนจากสิ่งที่รักตั้งสองปี ช่วงเวลายาวนานขนาดนั้น ถ้าเป็นฝันคงจะเฉาตายไปก่อนแน่

อันที่จริง พวกผมได้รับอนุญาตให้ลงแข่งในนามทีมเลเจนด์ได้ มีเพียงแค่ซีเท่านั้นที่โดนแบน ได้ยินมาว่าเพราะคุณฝันไม่เอาเรื่องกับทีมเลเจนด์ แต่ผมและเพื่อนในทีมตัดสินใจเองว่าจะไม่ไปแข่งเพราะคิดว่าการกระทำของคนในทีม เป็นความรับผิดชอบของทั้งทีมน่ะครับอาร์อธิบายถึงสาเหตุที่เลเจนด์สละสิทธิ์ออกจากการแข่งขันเนชั่นคัพ

แน่นอน การกระทำของหนึ่งคนในทีม ส่งผลกระทบต่อคนทั้งทีมเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่โต ฉะนั้นก่อนที่จะทำอะไรลงไป ต้องคิดให้รอบคอบ เพราะไม่ใช่อนาคตของคนคนเดียวที่จะพังลง แต่อนาคตของคนอื่น ก็จะพังลงไปเหมือนกับโดมิโน

ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ให้มันจบไปเถอะครับ อยากขอโทษผมก็จะรับไว้ในเมื่ออีกฝ่ายเองก็ได้รับผลจากการกระทำไปแล้ว ฝันจะยอมรับคำขอโทษก็แล้วกัน

พี่อาร์ก้มหัวให้กับฝัน พลางตบบ่าซีที่นั่งตัวแข็งทื่อ

จริงๆ แล้วซีเขาเป็นแฟนคลับคุณฝันน่ะครับ

หะคนดื้อทำตาโตด้วยความตกใจ หันไปมองหน้าชินที่บูดลงกว่าเก่าแล้วก็เผลอกลืนน้ำลายดังเอื้อก

ผมมีเรื่องกับบูม แต่ไม่ได้อยากมีเรื่องกับคุณฝัน เพราะว่าตามมาตั้งแต่ตอนแข่งโปรลีกแล้ว คุณเป็นคนที่เก็บรายละเอียดทุกอย่างในสนามแข่งเสมอ ตอนแรกผมนึกว่าเป็นบูมที่ขายแผนการเล่นของทีมเลเจนด์ แต่พอได้ยินจากปากไอ้บูมแล้ว ได้มารู้ว่าเป็นคุณที่มองแผนการเล่นของพวกผมออก มันก็เลยยิ่งปลื้มแล้วก็ยิ่งรู้สึกผิดมากไปกว่าเดิมน่ะครับ เลยนั่งเฉยๆ ไม่ได้ อยากมาขอโทษต่อหน้าซีพูดเสียงอ่อน ตอนชกโดนคุณ ผมตกใจมาก ทำอะไรไม่ถูกเลย

เอ่อ ไม่เป็นไร…”

ขอโทษด้วยจริงๆ นะครับ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆซีก้มหัวให้ฝันอีกครั้ง และอีกครั้งจนฝันต้องบอกให้อีกฝ่ายพอ

ไม่เป็นไรๆ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ก็ให้มันเป็นบทเรียนไปแล้วกันเนอะ

ขอบคุณนะครับ ถ้าไม่ว่าอะไร ผมซื้อขนมมาไถ่โทษ เห็นบูมบอกว่าคุณชอบกินสับปะรด ข้างในเป็นพายสับปะรด เจ้านี้อร่อยมากเลยนะถุงกระดาษขนาดใหญ่ถูกยื่นมาตรงหน้าฝัน คนที่เห็นแก่กินเผลอทำตาวาววับ จนชินต้องไอกระแอมใส่

อ่า เอ่อ จะดีเหรอ

ครับ รับไว้เถอะซีผลักถุงขนมมาตรงหน้าฝันและกระถดถอยตัวกลับไปอย่างไว

เสียงภายในห้องนั่งเล่นเงียบลง แต่เหมือนจะได้ยินเสียงขู่จากผู้ชายข้างตัวแฮะ

ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วก็ เชิญครับ พวกผมจะกินข้าวต่อชินหยัดตัวขึ้นยืน ผายมือออกไปยังหน้าบ้าน ดวงตาเรียวดุนั่นส่อแววไม่ชอบใจสุดๆ ชนิดที่เรียกได้ว่า เตะโด่งสองคนนี้ได้ คงเตะปลิวออกไปจากบ้านแล้ว

ขอบคุณครับคุณชิน ขอบคุณครับคุณฝัน รบกวนเท่านี้แหละ ไว้ถ้ามีโอกาส เล่นเกมด้วยกันนะ

อะมาเกดอนส่งยิ้มหวาน แม้จะโดนเจ้าของบ้านขู่ฟ่อๆ ใส่ก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไร

มาขอโทษแค่สั้นๆ แล้วก็จากไป แถมยังมีขนมมาฝากด้วย ก็ดูเป็นคนดีออกนะ โดยเฉพาะคนที่ชื่ออาร์นั่น ให้อารมณ์คล้ายๆ กับพี่บอสสึโนว่าแต่เป็นเวอร์ชั่นนุ่มนวลมากกว่า

ฝันโบกมือหยอยๆ ส่งให้กับสองคนที่กำลังขึ้นไปบนรถ

พอหันกลับมามองเจ้าของบ้าน ก็สะดุ้งเล็กน้อย

มองแบบนั้นคือยังไง

ชินทำตาขีดส่งมาให้ฝัน แค่เขาเอาขนมมาให้ก็ใจอ่อนเชียวนะ

บ้า ใครจะเห็นแก่กินขนาดนั้นพูดพลางแหวกดูขนมในถุงอย่างระริกระรี้ ชินรีบเอามือบีบถุงเอาไว้

อยากกินเดี๋ยวซื้อให้ เหมาทั้งร้านให้เลย

หงูว ใจดีจังเลยอ่า

ดื้อนิ้วเรียวหยิกแก้มกลมๆ นั่นยืดออก ให้พูดตรงๆ มั้ย

หืม

อยากชกหน้ามันสักที

เย้ยฝันรีบห้าม น่าๆ เรื่องมันจบแล้ว

แต่มันทำคุณเจ็บ

ผมก็หายดีแล้วไง แฮปปี้ดีพร้อมขนาดนี้

ชินปล่อยมือออกจากแก้มนิ่มสองข้าง ฝ่ามือลูบบนโหนกแก้มข้างที่เคยโดนชกจนช้ำ

ผมไม่อยากเห็นคุณเจ็บตัว ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่การแข่งของคุณ ตอนนั้นผมอาจจะซัดมันกลับไปแล้วด้วยซ้ำ

ดีแล้วที่ไม่ทำฝันตบไหล่อีกฝ่ายปุๆ แค่เขารับรู้ว่าทำผิด ก็เพียงพอแล้วล่ะ สามอาทิตย์ของผมอาจจะยาวนานก็จริง แต่สองปีก็นานเหมือนกัน ถ้าผมถูกห้ามไม่ให้ทำในสิ่งที่รักตั้งสองปีล่ะก็ คงจะรู้สึกแย่น่าดู

ชินนิ่งลงไป มองใบหน้าของคนข้างตัวที่หูตกหางตกแล้วก็ลอบถอนหายใจออกมา

ห้ามไปเล่นเกมกับมันนะ บอกไว้ก่อน

ทำไมอ่ะ พี่อาร์ก็ดูนิสัยดีออก

หวงไง ถามแปลก

ทิ้งระเบิดเสร็จก็เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ปล่อยให้คนฟังยืนทำตาโต

กินข้าวต่อสิ ยืนหน้าแดงเป็นเชอร์รี่อยู่นั่นแหละ

อ้าก

ชิบะบอย! นี่คือร่างที่แท้จริงของนายสินะ ไอ้หมาหน้าตาย

อย่าให้ถึงคราวเอาคืนบ้างนะ ไอ้หมาบ้า!

 

***

ก๊อกๆ

ฝันเคาะลงบนบานประตูห้องเก็บเสียงก่อนจะผลักประตูเข้าไป

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่า และฝันเอาไอศกรีมมาให้คนที่ทำงานมาตั้งแต่ช่วงเย็น

ชินกลับมาแคสเกมเหมือนเดิมแล้ว ดังนั้นกิจวัตรประจำวันจึงเปลี่ยนไปนิดหน่อย จากที่นอนไม่เป็นเวลา เริ่มนอนไวขึ้น ไม่ค่อยโต้รุ่ง บวกกับเพราะอยากตื่นขึ้นมากินข้าวเช้ากับฝัน จึงพยายามไม่นอนดึก

ตอนแรกที่ได้รู้สาเหตุว่าทำไมอีกฝ่ายถึงตื่นเช้า ฝันแทบจะเอาหัวมุดดินไปซะตรงนั้น

คิดว่าน่ารักมากหรือไง อือ น่ารักก็ได้ ตื่นเช้าเพราะอยากมากินข้าวเช้าด้วยกันเนี่ย น่ารักมาก

ฝันชะเง้อคอเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยม มองดูคนที่ฟุบหน้าไปกับโต๊ะ ริมฝีปากสีสวยเผลอหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นภาพนั้น ง่วงแล้วทำไมไม่ไปนอนบนโซฟานะ นอนแบบนี้ไม่ปวดคอหรือไง

ขาเรียวก้าวเข้าไปในห้อง วางถ้วยไอศกรีมลงบนโต๊ะ หันมองซ้ายขวาก่อนจะหยิบเสื้อคลุมมาคลุมให้กับคนที่หลับสนิท แผ่นหลังกว้างกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ เสียงกรนเบาๆ ที่หลุดรอดออกมานั้นบ่งบอกว่า หลับปุ๋ยเชียว

ฝันเขยิบเก้าอี้อีกตัวมานั่งลงด้านข้างชิน ก่อนจะจัดการกินไอศกรีมถ้วยของตัวเอง

ดวงตาซุกซนปราดมองไปทั่วห้อง พอไม่มีคอมพิวเตอร์สี่เครื่องที่ตั้งเรียงกัน ห้องก็ดูกว้างจนสามารถเอาจักรยานมาปั่นเล่นได้ ชินย้ายคอมพิวเตอร์ของตัวเองกลับมาตั้งไว้กลางห้อง วางชิดกับฝั่งผนัง เปลี่ยนโต๊ะเล็กให้เป็นโต๊ะที่กว้างขึ้น ซื้อจอคอมพิวเตอร์มาเพิ่มอีกจอ และข้างกันนั้น มีคอมพิวเตอร์ของฝันตั้งเอาไว้ด้วย

โก๋ยกคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ให้ฝัน ให้เป็นของขวัญที่ได้ไปแข่งระดับโลกด้วยกัน

แต่ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่กับชิน ฝันก็ยังไม่ได้แตะคอมพิวเตอร์ของตัวเองเลย

เขามัวแต่จัดห้องนอนของตัวเอง ตกเย็นก็หลับหัวทิ่มหัวตำ เวลาอื่นๆ ที่มักจะว่างก็เอาไปทำอย่างอื่นหมด เพราะชินทำงานอดิเรกหลายอย่างในช่วงสองปีที่หายไป ข้าวของในบ้านเลยมีครบพร้อม จากที่อุดอู้อยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ตกเย็นฝันก็ไปไถสเก็ตบอร์ดเล่นบ้าง ปั่นจักรยานบ้าง หรือไม่ก็นั่งไกวชิงช้าพร้อมกับนั่งดูชินเล่นรถบังคับ ไม่ก็ไปช่วยกันปลูกต้นไม้ในสวน วนกลับมาจัดห้องของตัวเองอีก ช่วยทำความสะอาดบ้านบ้าง มีสารพัดอย่างให้ทำจนไม่ได้แตะคอมพิวเตอร์เลย

พออะไรลงตัวแล้วก็คงกลับมาเล่นอีกล่ะนะ เกมใหม่ๆ ที่เพิ่งออกน่าเล่นเยอะแยะเต็มไปหมดเลย หนึ่งในนั้นมีเกมผีฝีมือคนไทยอยู่ด้วย ฝันแค่ไม่กล้าเล่นคนเดียว เลยต้องรออีกคนว่างมานั่งดูเป็นเพื่อน

นั่งคิดอะไรเล่นอยู่พักหนึ่ง คนที่หลับไปก็สะลึมสะลือตื่นขึ้น ชินอ้าปากหาวพร้อมกับหันมามองฝัน

เผลอหลับไปเฉยเลย

ง่วงก็ไปนอนสิ พรุ่งนี้มาทำต่อก็ได้

เสร็จแล้วล่ะพ่อชิบะบอยกดเม้าส์สองสามครั้ง ทุกอย่างก็เป็นอันเสร็จสิ้น ชินปิดหน้าโปรแกรมตัดวีดีโอลง เปลี่ยนไปเปิดเกมที่กำลังเล่นค้างไว้ขึ้นมา

เกมหนอน...

เกมน่ารักๆ หาเล่นได้ตามเว็บ โดยผู้เล่นสามารถเลือกสีหนอนน้อยที่ต้องการ แล้วบังคับเม้าส์ให้มันวิ่งไปในทิศทางต่างๆ เก็บแสงวิบวับเพื่อเก็บคะแนน เมื่อคะแนนเพิ่มมากขึ้น ตัวก็จะโตขึ้น จุดมุ่งหมายของเกมคือการทำให้ตัวใหญ่มากที่สุดและห้ามวิ่งไปชนหนอนตัวอื่น ไม่อย่างนั้นจะแตกตัวกลายเป็นอาหารให้กับหนอนตัวอื่นแทน

เล่นมั้ยชินหันมาถามคนที่สนอกสนใจอยากจะเล่นเจ้าเกมนี่ ฝันพยักหน้าหงึกๆ แต่ก่อนหน้านั้นเขาอยากให้พ่อหมาน้อยนี่กินไอศกรีมก่อนที่มันจะละลายลงไป เสียดายแย่ ฝันหยิบถ้วยไอศกรีมช็อคโกแลตยื่นให้กับชิน เจ้าตัวรับไปถือแต่โดยดี

แข่งกันป่ะล่ะ

คนชอบแข่งขันหันมายักคิ้วหลิ่วตาใส่เจ้าของบ้าน ชินร้องหืมขึ้นมาในลำคอ

ได้

แต่ถ้าแพ้ชนะเฉยๆ ก็ไม่ตื่นเต้น เอาอย่างนี้ดีกว่า คนชนะสามารถสั่งอะไรคนแพ้ก็ได้

ชินยิ้มในใจอย่างเจ้าเล่ห์ ได้ครับ ใครเริ่มก่อน

ผมเอง

ฝันเป็นฝ่ายเริ่มก่อน โดยไม่รู้เลยว่าไอ้ข้อเสนอที่ตัวเองทำไปเมื่อกี้น่ะ มันกำลังกลบหลุมฝังตัวเองแท้ๆ

การแข่งรอบแรกเริ่มขึ้น โดยจะนับคะแนนว่าใครทำได้มากสุดก่อนตาย ฝันเลือกหนอนสีฟ้าลายดาว คนที่ช่ำชองการเล่นเกม ขยับเม้าส์อย่างคล่องแคล่ว พาเจ้าหนอนสีฟ้าลื่นไหลไปตามแผนที่เรื่อยๆ ไม่รีบร้อน อาศัยเก็บกินแสงวิบวับเม็ดเล็กๆ ทีละนิดทีละหน่อย เลื้อยไปเลื้อยมาดันเจอกับหนอนตัวใหญ่ที่วิ่งไปชนชาวบ้านเขา ฝันรีบฉวยโอกาสเก็บแสงที่หล่นจากหนอนตัวนั้น กินจนเขาตัวใหญ่เบ้อเริ่ม คะแนนพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

โชคดีนี่หว่าชินมองคะแนนของฝันที่ขึ้นเอาๆ

ไม่อิจฉาดิค้าบ

ผลสรุปรอบแรก ฝันเป็นฝ่ายชนะไป ชินนั่งมองหน้าคนที่กำลังคิดว่าจะสั่งอะไรดี

เอาลิ้นเลียข้อศอกตัวเอง

คนได้ยินคำสั่งชะงักช้อนที่กำลังตักไอศกรีมเข้าปาก ฝันยิ้มอย่างชอบอกชอบใจ

สั่งอะไรเนี่ย

เร็ว

ชินวางถ้วยไอศกรีมลงบนโต๊ะ ยกข้อศอกของตัวเองขึ้นมา เขานั่งจ้องมองระยะห่างนั่นอยู่สักพัก

ใครจะเลียถึง

ก็เอาให้ถึงสิ

ถ้าไม่ถึงล่ะ

ต้องให้ถึง

เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อชิบะบอยพยายามเอาลิ้นเลียข้อศอกตามคำสั่ง ฝันนั่งหัวเราะเป็นวักเป็นเวร การได้เห็นชินหลุดมาดเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่เฝ้าฝันมาโดยตลอด

ไม่ถึง

อ่อนอ่ะ เลียถึงยอมให้สั่งเลยอ่ะ เอาดิ

เพราะรู้ว่าชินนั้นไม่มีวันเลียข้อศอกตัวเองได้ เลยนั่งหัวเราะคิกคักสนุกสนาน

ได้แกล้งอีกคนจนสมใจ ฝันจึงหันไปวางมือซ้ายบนคีย์บอร์ดเพื่อพิมพ์ชื่อตัวเองลงไปในช่องว่างสีขาว เตรียมเล่นรอบต่อไป กำลังจะกดเริ่มเกม แขนซ้ายของเขาก็ถูกยกขึ้นเล็กน้อย

ก่อนที่ริมฝีปากของชินจะสัมผัสลงบนข้อศอกด้านซ้ายของฝัน

“!!!”

คนที่กำลังจะอ้าปากท้วงรีบงับริมฝีปากลง ดวงตาเรียวดุปรายมองมานิ่งๆ ทำเอาหัวใจของฝันเต้นผิดจังหวะ

เรียวปากนิ่มสัมผัสแผ่วเบา ให้ความรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งหน้า ยังไม่พอ เรียวลิ้นชื้นแฉะแตะลงบนข้อศอกของเขา ทำเอาฝันถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ

ชินถอนริมฝีปากออก ปล่อยอีกคนเป็นอิสระ ไอ้ตัวซนรีบถอยหลังกรูด กอดแขนซ้ายตัวเองไว้อย่างหวงแหน ใบหน้าแดงก่ำเหมือนเพิ่งไปวิ่งรอบสนามฟุตบอลมา

จากคนขี้คุยที่ขยับปากไม่ยอมหยุด ทำได้เพียงแค่ส่งเสียงอ้อแอ้อยู่ในลำคอเหมือนเด็กน้อย

            มาเลียข้อศอกคนอื่นเขาทำไมเนี่ย

ก็คุณไม่ได้บอกนี่นา ว่าข้อศอกของใคร เลียถึงแล้วนี่ไง

ร้ายมากนะ ร้ายมากจริงๆ ข้อศอกของเขาเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว ฮือ

ฝันยกตุ๊กตาหมาชิบะที่รองแผ่นหลังอยู่ขึ้นฟาดอีกฝ่าย ชินส่งเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข เพียงแค่เห็นรอยยิ้มของชิบะบอย จากที่ตกใจ กลับกลายเป็นอยากเห็นรอยยิ้มนั่นอีก

มีความสุขแบบนี้ทุกวันเลยได้มั้ย รอยยิ้มของคุณน่ะ มันเยียวยาหัวใจมากเลยนะ

จะสั่งอะไรล่ะคนที่เผลอไปท้าเขาตะกี้แสร้งมองไปอีกทาง ชินยิ้มมุมปากเล็กๆ

ไม่ดีกว่า ไว้รอทีเดียว

เหอ…”

การแข่งดำเนินไปเรื่อยๆ ผลัดกันชนะผลัดกันแพ้ ผลัดกันทำท่าตลกๆ ผลัดกันทำตัวบ้าๆ บอๆ ฝันตักไอศกรีมคำสุดท้ายเข้าปากก่อนจะชะโงกหน้าไปใกล้จอเพราะลุ้นว่าชินจะแพ้มั้ย

เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน

สวยครับผม

ชินหัวเราะในลำคอเมื่อคะแนนนำฝันไปอย่างสวยงาม คนดื้อหันหน้าไปมองคนข้างตัวอย่างคาดโทษ ไม่ทันรู้ตัวว่าเมื่อครู่เผลอยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่าย ปลายจมูกของฝันจึงเฉียดแก้มของชินไปเพียงแค่นิดเดียว ดวงตาของทั้งคู่จ้องมองกันด้วยความตกใจ ก่อนชินจะร้องออกมาเพราะหนอนตัวใหญ่ของเขาโดนตัดหน้าเข้าให้

เฮ้ย แพ้เลย!”

แตกสลายกลายเป็นผง

ฝันดึงตัวเองออกมานั่งตามเดิม ดวงตามองซ้ายมองขวาเลิ่กลั่ก หัวใจเต้นรัวอยู่ใต้แผ่นอก ราวกับกำลังร้องท้วงว่าเลิกทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้แล้ว การอยู่ใกล้ชินสองต่อสองแบบนี้ เข้าขั้นอันตราย

อยู่ด้วยกันแบบนี้ เหมือนกับว่ากำลังจะพ่ายแพ้ให้กับคนคนนี้ทุกทาง

สั่งอะไรดีนะ ขอทบข้อที่เลียข้อศอกด้วยแล้วกัน

คนดื้อเม้มริมฝีปากด้วยความกังวล ไม่รู้ว่าจะโดนอะไรในรอบนี้

หลับตาครับ

หือ ฝันเคลื่อนสายตาไปสบกับนัยน์ตาสีสวย ใบหน้าแสดงถึงความแปลกใจ ทำไมสั่งง่ายจัง

แค่หลับตาเหรอ

ครับ

ดวงตาคู่สวยปิดลง เสียงรอบข้างเงียบลงไป ไม่นานนักเสียงขยับเก้าอี้ของชินก็ดังขึ้น ฝ่ามืออบอุ่นของอีกคนสัมผัสที่ปลายคางของฝัน ขยับเชิดปลายคางขึ้นเล็กน้อย

ขอจูบนะ

คนดื้อเผลอสูดหายใจลึกๆ ด้วยความตกใจ นึกว่าเป็นเพียงแค่คำล้อเล่นจากชิน

ก่อนสัมผัสนุ่มนิ่มที่ริมฝีปากจะทำให้รับรู้ว่า

ถูกจูบเข้าให้แล้ว

ฝันไม่กล้าแม้แต่จะลืมตาขึ้นมอง เขารับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของชินที่เป่ารดอยู่ที่หน้าแก้ม รับรู้ถึงความอุ่นร้อนบริเวณริมฝีปากของตัวเอง การจูบเบาๆ นั้นไม่ได้ล่วงล้ำ เป็นเพียงแค่จูบที่แช่ค้างเอาไว้ ราวกับไม่อยากจะถอนออกไป

คนถูกจูบไม่กล้าหายใจ ได้แต่เก็บกลั้นเอาไว้ จนกระทั่งเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะขาดอากาศ ฝ่ามือสองข้างถึงได้บีบลงที่แขนของคนตรงหน้า ชินมองคนที่หลับตาปี๋ เมื่อเห็นว่าฝันไม่ยอมหายใจ จึงยอมถอยแต่โดยดี ดวงตากลมที่ปิดอยู่ เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า หลังมือด้านซ้ายปิดลงที่ริมฝีปากของตัวเอง มันเห่อร้อนไปหมด ทั้งที่ชินทำเพียงแค่จูบเบาๆ ค้างไว้เท่านั้น

ใบหน้าและลำคอร้อนผ่าว รับรู้ได้ว่าตัวเองคงจะหน้าแดงแข่งกับลูกเชอร์รี่ ไอร้อนวิ่งเต้นไปทั่วร่างกาย ชีพจรเต้นรัวแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ไหนจะหิ่งห้อยบินว่อนอยู่ในท้องไม่รู้กี่ตัว ในช่วงอกรู้สึกวูบโหวงแบบแปลกๆ ทว่ากลับรู้สึกดี

จูบแรกของฝันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่บนท้องฟ้า ตัวเบาหวิวไม่ต่างจากก้อนเมฆปุกปุย

ทั้งคู่นิ่งเงียบกันไปพักหนึ่ง ฝันแอบเห็นว่าอีกฝ่ายเองก็คงจะเขินไม่ต่างกัน ใบหูของชินกลายเป็นสีแดงแจ๋แล้ว เพราะไม่มีใครพูดอะไรออกมา ฝันจึงตัดสินใจลุกออกจากเก้าอี้ เขาต้องรีบไปสงบสติอารมณ์ที่ไหนสักที่ ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ตรงนี้ รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะกลายร่างกลายเป็นไอน้ำแล้วระเหิดหายไปซะให้ได้ มันร้อนวูบวาบไปหมด ขาเรียวยาวก้าวเดินออกไปแล้ว แต่ถอยหลังกลับมาเพราะจะเอาถ้วยไอศกรีมไปเก็บ

ยังไม่ทันที่มือจะสัมผัสถ้วยไอศกรีม ร่างทั้งร่างก็ถูกดึงร่วงไปนั่งคร่อมอยู่บนตักของอีกคน

คราวนี้ ไม่ใช่จูบเบาๆ อีกต่อไปแล้ว

เรียวปากเข้ารูปนั่น กดจูบริมฝีปากของฝันซ้ำๆ ย้ำๆ ไม่ยอมปล่อย ฝ่ามือของชินข้างหนึ่งสัมผัสอยู่ที่ลำคอของฝัน ฝ่ามือที่ร้อนเหมือนกับจะแผดเผาเขาให้กลายเป็นเถ้าถ่าน มือใหญ่ดึงรั้งให้เข้าไปใกล้ เพื่อที่จะประทับจูบได้ง่ายๆ แว่นสายตาถูกเลื่อนขึ้นไปเหนือศีรษะตอนไหนไม่รู้ ส่วนแขนอีกข้างของชิน จัดการโอบเอวของฝันไว้แน่นไม่ปล่อยให้หนีไปไหน

ฝันได้ยินเสียงริมฝีปากที่สัมผัสกัน แผ่วเบา ค่อยๆ ละออกจากกันแล้วถูกดึงดูดเข้าหากันใหม่ ปลายลิ้นของอีกฝ่ายสัมผัสลงที่ริมฝีปากล่างของเขา ฟันของชินที่คอยขบเม้มอย่างหยอกล้อ ส่งผลให้ร่างกายอ่อนยวบไปหมด

            เป็นจูบที่ทำให้รู้สึกหัวหมุนติ้วเหมือนนั่งอยู่บนรถไฟเหาะ

หนำซ้ำ รสชาติหวานอมขมของไอศกรีมช็อคโกแลตที่เพิ่งกินไป ยังคงเด่นชัด ทำให้ยิ่งหลงใหล ยิ่งถลำลึก ฝันพยายามตั้งสติให้อยู่กับตัว แต่พอโดนอีกฝ่ายต้อน หัวสมองกลับขาวโพลนไปหมด

เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังแข่งกันไม่มีใครยอมใคร เสียงครางอื้ออึงในลำคอดังก้องอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยม ภายใต้แสงไฟสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ฝันลืมตาขึ้นมองคนตรงหน้า ระยะที่ใกล้กัน แม้จะไม่มีแว่นสายตา ก็ทำให้เห็นว่าชินนั้นกำลังหลับตาละเมียดละไมจูบอ่อนโยนให้กับเขา

อุณหภูมิที่เย็นจัดภายในห้อง ยิ่งหลังจากกินไอศกรีมกันมา ไม่ได้ทำให้คนขี้หนาวรู้สึกหนาวเท่าไร เพราะร่างกายอบอุ่นเหมือนฮีทเตอร์ของชิน คอยแผ่ความร้อนเผื่อแผ่ออกมาเสมอ

จูบของชินไม่ใช่จูบที่โหยหา ไม่ใช่ความตะกละตะกลาม ไม่ใช่จูบรุนแรงจนดูน่ากลัว กลับกัน เป็นจูบที่มากไปด้วยสารพัดความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน ราวกับจะบ่งบอกความรู้สึกของตัวเอง ราวกับกำลังสารภาพรัก ผ่านทางความนุ่มนวลเหล่านี้

เคยมีครั้งที่ทั้งสองเข้าใกล้กันกว่าครั้งไหนๆ เคยมีครั้งที่ริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกันแล้ว สุดท้ายก็กระถดถอยกลับ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น การกระทำเหล่านั้นดูไร้เดียงสาไม่ต่างกับเด็กๆ เป็นเพียงแค่อารมณ์อ่อนไหว ที่แฝงไปด้วยความไม่มั่นใจ

จนกระทั่งวันนี้ วันที่ความรู้สึกมันชัดเจนจนเก็บซ่อนไว้ไม่ไหว สิ่งที่อัดอั้นอยู่ในหัวใจ ระเบิดออกมาให้อีกฝ่ายได้รับรู้ จูบของชิน เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ความอบอุ่น ความจริงใจ ความมั่นใจ ไม่มีความลังเลใดๆ ทั้งสิ้น ฝันรับรู้ได้ดี การที่ถูกทะนุถนอมมากมายขนาดนี้ ทั้งที่ก็ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น

ชินน่ะ เป็นผู้ชายที่อบอุ่นที่สุดในโลกเลย

ฝันส่งเสียงท้วงในลำคอเล็กน้อยเมื่อกำลังจะขาดอากาศ ชินจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้อีกคนได้โกยอากาศเข้าปอด คนดื้อหอบจนตัวโยน ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะหายใจเป็นปกติ ทั้งสองคนสบตากันอีกครั้ง

ก่อนชินจะหัวเราะเสียงแผ่วออกมา

หัวเราะอะไรอีก

ทำไมถึงไม่หายใจล่ะ

ก็มัน…” จะเถียงก็เถียงไม่ออก ฝันไม่กล้าหายใจ ไม่รู้เพราะอะไร ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงตอนว่ายน้ำก็เช่นกัน นี่คือสาเหตุที่ว่าทำไมฝันถึงว่ายน้ำไม่เป็น เพราะเขาไม่รู้วิธีการหายใจ แยกไม่ออกว่าควรใช้ส่วนไหน

ก็แค่หายใจปกติ ปากก็ส่วนปาก จมูกก็ส่วนจมูก

แหม ใครจะไปจูบเก่งเหมือนคุณล่ะ นี่จูบแรกของผมนะ

นี่ก็จูบแรกของผมเหมือนกันดวงตากลมถลึงใส่คนตรงหน้า

ซีเรียสลี่

ซีเรียส

จูบเก่งไปป่ะ

มีให้ดูเยอะแยะ

คนได้ยินหน้าร้อนผ่าว มือเรียวทึ้งแขนเสื้อของชินแก้เขิน เรื่องของคุณเล้ย!”

อันที่จริง นี่ไม่ใช่จูบแรกของคุณนะ

ฝันกะพริบตาปริบๆ ทำไมจะไม่ใช่จูบแรกของผม ผมไม่เคยไปจูบใครสักหน่อย

คุณเคยจูบผมตอนที่คุณเมา

วอท!?”

ฟังไม่ผิดหรอก วันที่ผมไปหาคุณนั่นแหละ วันที่คุณเมาแอ๋จนปอนด์ต้องโทรมาเรียกผม นึกว่าคุณหลับไปแล้ว จู่ๆ คุณลุกขึ้นมาจูบผมแล้วบอกว่าผมเป็นสับปะรด หลังจากนั้นคุณก็หัวทิ่มลงไปเลย

คนดื้ออ้าปากพะงาบๆ เถียงไม่ออก ขี้จุ๊น่า

ไม่ได้โกหกนะ อยากรู้มั้ยว่าจูบยังไง

ไม่!” ฝันรีบห้ามคนที่กำลังยื่นหน้ากลับเข้ามาอีกครั้ง ชินหัวเราะชอบใจยกใหญ่

หัวเราะอีกละ เส้นตื้นนะเราเนี่ย

เปล๊าแค่คิดว่า โชคดีจังที่มีคุณอยู่ตรงนี้

ใช่สิ ผมน่ะเป็นของหายาก แรร์ไอเทม เป็นแอร์ดรอปยังไงล่ะ

แอร์ดรอป กล่องสีแดงที่ตกมาจากเครื่องบินในเกมที่ฝันเพิ่งจะแข่งจบมา ภายในกล่องมักจะมีปืนหายากอย่างพวกสไนเปอร์ที่แรงที่สุด ลำกล้องคูณแปด รวมไปถึงเกราะเลเวลสามและหมวกเลเวลสาม

เรียกรวมเป็นของแรร์ก็ย่อมได้ เพราะกว่าที่จะรอดไปถึงแอร์ดรอป ถ้าโชคไม่ดี โดนยิงตายก่อนแน่นอน

อืมมชินวางหน้าผากลงบนลาดไหล่ของฝัน ถูไถไปมาเหมือนกำลังออดอ้อน อ้อมแขนสองข้างโอบกอดเอวของฝันไว้แนบแน่น ว่าแต่ในแอร์ดรอปนี้มีอะไรบ้างนะ ไม่ใช่ว่าเกลือหรอกเหรอ

เกลืออะไรเล่าฝันขยำกลุ่มผมสีเข้มอย่างมันเขี้ยว มี AWM ไง

“AWM แรงมากมั้ย

ก็แรงพอจะชนะใจคนแถวนี้ได้อ่ะ

ตัวแสบ

ความสุขของฝัน คือการได้เห็นคนตรงหน้ามีรอยยิ้ม

รอยยิ้มที่ออกมาจากหัวใจ รอยยิ้มที่ไม่ใช่การฝืน

อ่าเหมือนจะหาเป้าหมายใหม่เจอแล้วล่ะนะ แต่เป้าหมายครั้งนี้ไม่ใช่การเล่นเกม

เป้าหมายครั้งนี้ มีอยู่ว่า

อยากเป็นความสุขของชิน เป็นฝันดีของชิน ตลอดไป

 

***

ไม่ใช่ว่าราคาตกแล้วเหรอ

เด็กหนุ่มวัยมัธยมปลายถามขึ้นระหว่างที่กำลังกดตู้เกมเสียงดัง ฝันส่ายหน้ายิกๆ เป็นคำตอบ เขาดูดน้ำชามะนาวเข้าปาก นึกไปถึงเจ้ามีดที่ชินยกให้เมื่อวาน มีด Karambit Blue Gem สีฟ้าประกายวิ้งวับ

ยังแรงอยู่ ล่าสุดเห็นคนซื้อขายกันเลขหกหลักนู่น

โฮ่ พี่ชินเปิดไปเท่าไรวะ ถึงได้มา

รวยอย่างเดียวไม่ได้นะ ต้องมีโชคด้วย

ชินยังคงมีงานอดิเรกคือการมาเล่นตู้เกมที่ห้างเช่นเคย แค่ไม่ได้เล่นบ่อยแล้ว เพราะหันไปจับเกมคอมพิวเตอร์

นานๆ ครั้งอย่างเช่นวันหยุด มนุษย์แฟนจะพาฝันมาที่ห้างเพื่อพูดคุยกับเจ้าเชน เล่นตู้เกมทำสถิติ หลังจากนั้นจึงหาอะไรกิน แวะไปดูสถานที่ปล่อยเช่า

อ้อ ฝันมีเงินเก็บอยู่หนึ่งก้อนหลังจากการแข่งเนชั่นคัพ เขากำลังคิดว่าจะหุ้นกับชิน เพื่อเปิดร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ตอนแรกที่เสนอไอเดีย ฝันค่อนข้างกังวล เพราะในทุกความสัมพันธ์นั้นไม่มีอะไรแน่นอน การจะใช้เงินจำนวนมากทุ่มลงไปโดยมีเจ้าของถึงสองคน อาจจะก่อให้เกิดปัญหาภายหลังได้ อย่างเช่นกรณีเลิกกันไป หรือมีอะไรผิดใจกัน

แต่สิ่งที่ชินตอบกลับมา คือการแสดงถึงความมั่นใจ ว่าจะไม่มีเรื่องนั้นเกิดขึ้นแน่นอน ทั้งสองคนต่างเป็นสิ่งหายากในชีวิตของกันและกัน ดังนั้นถ้ามีปัญหา จะต้องมานั่งคุยกัน จะต้องไม่ใช้อารมณ์ ถ้าเบื่อให้บอก จะได้ปรับเปลี่ยน การที่ชินพูดแบบนั้น ทำให้ฝันรู้สึกสบายใจขึ้น

และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ฝันมานั่งจุ้มปุ๊กมองดูเชนเล่นเกมอยู่ตอนนี้

 เชน~”

ว่าไง

สนใจทำงานพาร์ทไทม์ร้านอินเทอร์เน็ตป่ะ

K.O.

เสียงจากตู้เกมดังขึ้น เมื่อเชนใช้ท่าไม้ตายเอาชนะมาได้ หัวคิ้วของเด็กม.ปลายขมวดเล็กๆ

ยังไง พี่จะเปิดร้านเหรอ

ใช่ แต่ว่าไม่ค่อยมีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์เท่าไร มีแต่ความรู้เรื่องเกม

จะเปิดอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ไม่รู้เรื่องคอมฯเนี่ยนะ เห๊อะเหยียดหยามด้วยการส่งเสียงใส่

รุนแรงมากนะ ด่าว่าโง่เลยก็ได้

เปล่าพูดนะ

ถ้ามึงช่วยฝัน กูจ่ายเงินเดือนให้เลยเดือนละสองหมื่นห้าเสียงทุ้มขึ้นจมูกดังขึ้นด้านหลัง ชินเดินกลับมาหลังจากไปซื้อขนมนมเนยกลับเข้าบ้าน เชนทำหน้าเอือมระอาใส่พี่ทั้งสองคน

ผมไม่ได้ต้องการเงินขนาดนั้น

แถมฟรีสิทธิพิเศษ เข้าร่วมทีมลูเซนท์ดรีมฟรีไปเลยเป็นไงฝันเชิญชวน เชนนิ่งไปเมื่อได้ยิน

เข้าทีมลูเซนท์ดรีม?”

ใช่แล้ว

ไม่เอาอ่ะ

คนพี่หัวแทบทิ่ม ไม่เคยโดนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยขนาดนี้ ฝันปาดน้ำตาปลอมๆ ป้อยๆ อย่างนึกเสียใจ ที่เชนตอบคำถามโดยไม่ลังเลแม้แต่นิด

ใจร้ายจังอ่ะ ไม่คิดจะแข่งเหรอ โซโล่ก็ได้นะ

ไม่ ถ้าอยากแข่งก็หาเอง

งั้นก็ช่างแม่งชินหัวฟัดหัวเหวี่ยง ผลักเชนกระเด็นออกมาจากตู้เทคเค่น แล้วนั่งแทนที่ ตบปุ่มแป้นเกมอย่างนึกโมโหไอ้เด็กอวดเก่งข้างตัว ส่วนเชนนั้นทำเพียงแค่ไหวไหล่ที่อยู่ใต้เสื้อฮู้ดสีดำตัวโปรด

ถ้าอย่างนั้น ลองมามีตติ้งดูสักครั้งมั้ยล่ะ

มีตติ้ง?”

ใช่ อีกสองวันจะมีมีตติ้งของพวกที่เล่นเกมด้วยกัน เผื่อจะชอบบรรยากาศ

ไม่ล่ะ ไว้ถ้าสนใจจะบอกอีกที ไปละ หิวข้าว

เชนโบกมือแบบขอไปที ก่อนจะซุกมือลงในกระเป๋าเสื้อฮู้ดแล้วเดินหายออกไปจากเกมเซ็นเตอร์ ฝันหันไปมองชิบะบอยที่กำลังตบเครื่องดังป๊อกแป๊ก หงุดหงิดอยู่สิท่า

ไม่เห็นต้องหงุดหงิดขนาดนั้น

โคตรอวดดี เดี๋ยวก็โดนขยี้หรอก

โหดจังครับคนคนนี้

น่าๆ เดี๋ยวไปหาคนอื่นมาช่วยก็ได้

เขาไม่ได้รีบร้อนอะไรสักหน่อย ยังมีเวลาอีกเยอะ

ฝันมองคนที่นั่งเงียบ เขาพิงตัวเองไปกับตู้เกมข้างๆ แล้วมองใบหน้าของชิน

ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วงเด็กนั่น แต่ถ้าเชนอยากพยายามด้วยตัวเอง ก็ปล่อยไปก่อนนั่นแหละ

ชินรู้ว่าครอบครัวของเชนไม่ค่อยสนใจลูกเท่าไร ถูกส่งไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เล็กๆ กลับมาเข้ามัธยมปลายที่ไทยก็ไม่มีเพื่อน มีแต่เกมตู้ที่คอยเป็นเพื่อนให้เด็กนั่น จนได้มารู้จักชินและฝัน เรียกว่าทั้งสองคนเป็นเพื่อนมนุษย์คนแรกเลยก็ว่าได้ ถึงกระนั้นเชนก็ยังดูเหมือนมีกำแพงโอบล้อมรอบตัวอยู่เสมอ เป็นกำแพงที่ไม่ปล่อยให้ใครทำลายมันลงง่ายๆ

แล้วผมก็รู้ด้วย ว่าคุณน่ะเห็นบูมในตัวเชน

ใบหน้าของอีกฝ่ายหันขวับมามองฝัน

รู้ด้วยเหรอ

แหนะ ผมเป็นแฟนคุณนะทำไมจะไม่รู้

ชินดึงแก้มฝันจนเจ้าตัวร้องโอดโอย

คุณอ่ะ เป็นคนใจดีเสมอ แต่อย่าลืมสิ คุณช่วยเหลือพวกเขาได้ แต่คุณบังคับพวกเขาไม่ได้นะ บูมกับเชนก็เหมือนนก วันหนึ่งก็ต้องบินด้วยปีกของตัวเอง

แล้วคุณล่ะ จะบินหนีไปมั้ยคำถามที่แฝงไปด้วยน้ำเสียงเหงาหงอยส่งมา ฝันจ้องมองชินนิ่งๆ

น้อยใจอ่อ

ใช่ จ้อยในมากๆ กลัวโดนทิ้ง

เสียงหัวเราะเล็กๆ ดังขึ้น มือเรียวยื่นไปจับมืออีกฝ่ายมากุมเอาไว้

ของหายากขนาดนี้ ใครจะไปทิ้งลงล่ะ

แรร์ไอเทมเขามีไว้ให้เก็บ ไม่ได้มีไว้ให้ทิ้งสักหน่อย

 

***

ที่นั่งด้านในสุดเลยครับ

อินเทอร์เน็ตคาเฟ่ย่านใจกลางเมือง เปิดให้บริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ฝันยืนมองการตกแต่งภายในร้านที่ให้ความรู้สึกโล่งโปร่งสบายไม่ต่างจากร้านกาแฟสวยๆ ส่วนชินนั้นกำลังทำเรื่องจ่ายเงินอยู่ที่เคาน์เตอร์ด้านหน้า

ร้านเกมทั่วไปกับอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ค่อนข้างมีสไตล์ที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ในขณะที่ร้านเกมเน้นการเข้าถึงกลุ่มเด็กๆ ราคาถูก สามารถหาได้ง่ายตามพื้นที่ชุมชน ทางด้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่นั้น จะเน้นวัยรุ่นไปจนถึงวัยผู้ใหญ่ที่ต้องการความเงียบและความเป็นส่วนตัว เน้นพื้นที่กว้างขวางกว่า นั่งสบายกว่า มีพื้นที่บริการเครื่องดื่มและอาหาร นอกจากนั้นยังมีห้องส่วนตัว ห้อง VIP ที่สามารถจ่ายราคาแพงกว่าเพื่อความส่วนตัวขึ้นไปอีกระดับ

ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่นั้น มีหลากหลายแบบด้วยกัน มีทั้งแบบง่ายๆ อย่างการเอาคอมพิวเตอร์มาตั้งเรียงกัน ใช้คอมพิวเตอร์แบบมีคุณภาพขึ้นมาหน่อย เก้าอี้นั่งสบาย กับแบบที่เน้นความครบครันเหมือนกับร้านนี้

นอกจากคอมพิวเตอร์ที่ตั้งเรียงกันเป็นโซนๆ ไม่เบียดเสียดไม่อึดอัด ก็ยังมีโซนบอร์ดเกม มีห้องสำหรับเล่นเกมคอนโซลหรือที่ใช้จอยในการเล่น รวมไปถึงห้องที่ใช้อุปกรณ์ VR หรือ Virtual Reality ที่มีลักษณะเป็นแว่นตาให้เราสวม แล้วเล่นเกมเสมือนกับตัวเราเข้าไปอยู่ในเกมจริงๆ

            ชินจองที่นั่งด้านในสุด เป็นที่นั่งสองที่ คอมพิวเตอร์สองเครื่อง มีกำแพงกั้นแยกกับส่วนอื่น ให้ความเป็นส่วนตัวมากกว่าบริเวณที่นั่งรวมกันด้านนอก

            ตรงจุดนี้ เก้าอี้นั่งจะต่างกับด้านนอก เก้าอี้จะออกแนวโซฟาที่สามารถปรับนอนได้ การตกแต่ง แม้จะเป็นที่แคบๆ แต่ตกแต่งด้วยลายไม้สีอ่อน ทำให้ดูไม่อึดอัดเหมือนรูหนู มีต้นไม้ปลอมเล็กๆ วางอยู่ริมกำแพง

            นอกจากที่นั่งที่ชินจอง ยังมีที่นั่งแบบเดียวกันนี้อีกประมาณเจ็ดบล็อกด้วยกัน ถูกตีกำแพงติดชิดผนัง ใช้พื้นที่ของร้านได้คุ้มสุดๆ ไปเลยก็ว่าได้

            ชินเป็นฝ่ายเข้าไปนั่งด้านใน ส่วนฝันนั่งด้านนอกเพื่อเก็บรายละเอียดส่วนต่างๆ ของร้าน

            ที่มาในวันนี้ก็เพราะอยากจะมาหาไอเดียทำร้านของตัวเองนี่แหละ

            ชอบมั้ย

            ชอบ มันกว้างดี สบายตา

            มัวแต่ชื่นชมการตกแต่งของร้าน หันมาอีกทีชิบะบอยก็เปิดเกมขึ้นมาเล่นซะแล้ว

            เมื่อก่อนบูมกับกายชอบมาร้านนี้เวลาไม่อยากกลับบ้าน มีทั้งข้าวทั้งน้ำ ครบพร้อม ขืนคุณเปิดร้าน ดีไม่ดีสองคนนั้นคงไปสุมหัวกันอยู่ที่ร้านคุณแน่

            ชินพูดถึงเด็กๆ พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

            ก็จริงอ่ะ ครบยิ่งกว่าที่บ้านอีก

            แต่ราคาค่อนข้างแพง ลูกค้าก็จะอีกแนวหนึ่ง ไม่ต้องกังวลเรื่องเด็กเกาะเบาะเท่าไร

            เด็กเกาะเบาะนี่เป็นฝันร้ายของร้านเกมเลยล่ะ สมัยก่อนฝันเจอประจำ เป็นเจ้าพวกตัวน้อยที่มักจะมายืนเกาะหลังเบาะเวลาใครสักคนเล่นเกมไม่ได้ดั่งใจ แล้วพวกเด็กๆ ก็จะออกคำสั่งให้ทำแบบนั้นแบบนี้ ซึ่งบางทีมันก็หงุดหงิดน่าดู

            แต่ที่ฝันเลือกทำอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ เพราะชอบความโล่งโปร่งสบายด้วยล่ะนะ

            ระหว่างที่ชินเล่นเกม ฝันหยิบกระดาษขึ้นมาจดรายละเอียด

            สิ่งที่อยากให้มีในร้านของตัวเอง อย่างแรกเลยคือเคาน์เตอร์ต้อนรับ ของที่นี่เป็นหินอ่อนสีดำ เข้ากันดีกับชุดคอมพิวเตอร์ในร้าน แต่มันดูขัดกับตรงส่วนที่เขานั่งนิดหน่อย ถ้าฝันจะทำ ก็คงทำสไตล์ร้านกาแฟจ๋า ส่วนเคาน์เตอร์ต้องเป็นบิวท์อิน แน่นอนว่าต้องเป็นลายไม้

            อาจจะเพิ่มอิฐสีส้มเข้าไปบริเวณกำแพงให้ดูสบายตาหน่อย โทนสีก็คงเป็นสีน้ำตาลอ่อน ใส่กระจกทำให้ร้านดูกว้างและโล่ง ใช้ม่านพับบังแสงในตอนกลางวัน ดังนั้นตอนกลางคืนสามารถดึงขึ้นเพื่อให้เห็นวิวภายนอกได้ ทำสวนด้านนอกนิดหน่อย ติดไฟให้ดูสวยงาม แต่ถ้าสำหรับคนที่อยากได้ความเป็นส่วนตัว ก็จะกั้นห้องแล้วบุด้วยผนังเก็บเสียง คิดว่าคงไม่ทำใหญ่มาก

            ส่วนมุมกาแฟ

            ฮืม ใจจริงก็อยากจะใส่ร้านกาแฟเข้าไปด้วย มันค่อนข้างเป็นเสน่ห์ของอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ที่มีน้ำและเครื่องดื่มบริการ แต่มันจะวุ่นวายเกินไปเพราะยังหาคนช่วยไม่ได้ ดังนั้นฝันจะโฟกัสไปที่มุมเล่นเกมก่อน ร้านของเขาคงไม่มีมุมบอร์ดเกม ฝันไม่ค่อยถนัดด้านนั้น โซน VIP ไม่ต้องมีก็ได้มั้ง จะได้เอาห้องไปทำห้องซ้อมแข่งเพิ่มได้

            ว่าแต่ เงินที่ลงทุนไม่ใช่เงินของฝันคนเดียว ให้ชินออกความเห็นบ้างคงดีกว่า

            ชิน อยากได้แบบไหนเป็นพิเศษมั้ยอ่ะ

            ฝันถามทั้งที่ยังจดจ้องกระดาษที่เต็มไปด้วยลายมือยึกยือของตัวเองอยู่ เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบ จึงเลื่อนสายตามองคนข้างตัว

            ชิบะบอยสวมหูฟังอันใหญ่สีดำ มือขวารัวเม้าส์ มือซ้ายกำลังกดคีย์บอร์ดตรงปุ่มแป้น W A S D เพื่อบังคับทิศทาง เกมยิงที่ชินไม่ได้จับมานานปรากฏอยู่บนหน้าจอ ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าฝันกำลังพูดด้วย

            เกมกำลังตึงเลยเหรอ

            ฝันมองตัวละครของชินที่กำลังวิ่งเข้าวง เพื่อนในทีมตายไปหนึ่งแล้ว พอหันกลับมามองคนที่กำลังบังคับตัวละครอยู่ ก็เผลอมองเคลิ้มไป

            เวลาเล่นเกม หล่อจังเลยน๊า

            ฝันเข้าใจดีว่าเวลาเล่นเกม ไม่ควรจะไปกวน แต่เพราะวันนี้เกิดนึกครึ้มอยากจะแกล้งชินกลับบ้าง จึงวางปากกาในมือขวาลง หงายมือขึ้น แล้วสอดเข้าไปใต้มือซ้ายของอีกคนที่กำลังกดปุ่มเคลื่อนไปข้างหน้าอยู่

            ดวงตาเรียวดุหันมามองด้วยความแปลกใจ ออกแนวจะเอ็ดเล็กๆ ที่ฝันเล่นไม่ดูจังหวะ หมอกก็บีบมาอย่างไวทำให้ต้องวิ่งสู้ฟัด พอกวนเสร็จฝันจึงดึงมือออก ส่งยิ้มหวานให้กับคนข้างตัว

            เขาคิดว่าคงจะปั่นประสาทชินได้พอดู แต่กลับกลายเป็นว่าชิบะบอยปล่อยคีย์บอร์ดแล้วคว้ามือฝันไปกอบกุมเอาไว้ สวมนิ้วทั้งห้าลงล็อคกับช่องระหว่างนิ้วของเขา ดึงกลับไปวางบนคีย์บอร์ดที่เดิม

            ทำอะไรเนี่ย

            ฝันมองมือของตัวเองที่ถูกกุมเอาไว้แน่นหนา การมีมือของฝันอยู่ในอุ้งมือของอีกฝ่าย ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการกดปุ่ม W A S D ของชินเลยสักนิด เพราะขนาดมือของพวกเขานั้นแตกต่างกัน นิ้วเรียวยาวของชินยังคงทำหน้าที่ของมันต่อไป ไม่ต่างกับชินที่ยังคงเล่นเกมไม่สะทกสะท้านอะไร

            ส่วนฝันนั้น หน้าร้อนฉ่าเป็นหอยลายผัดฉ่าเรียบร้อย

            จากจะแกล้งอีกคน กลายเป็นตัวเองโดนแกล้งกลับเสียเอง ใช้ได้ที่ไหนกัน

            ไม่นานนักเกมก็จบลง ชินได้ที่หนึ่งไปอย่างง่ายดาย ฝันที่กำลังจะบ่นเพราะโดนกุมมือเอาไว้ เสียงถูกกลืนกลับหายเข้าไปในลำคอ เมื่ออีกคนคว้าเสื้อคลุมขึ้นมาคลุมศีรษะของเขา ก่อนจะกดจูบลงมาแผ่วเบาแล้วถอยออกไปอย่างรวดเร็วภายในเสี้ยววินาที

            คะคุณ นี่มันข้างนอกนะ

            ชินคลี่ยิ้มอย่างได้ชัย เขาทำทีเป็นว่าไม่ได้ยินสิ่งที่ฝันพูดเพราะสวมหูฟังอยู่ มองดูเจ้าแมวที่กำลังขู่ฟ่อๆ โดยมีเสื้อคลุมแปะอยู่บนศีรษะ

            จะทำเป็นไม่ได้ยินใช่มั้ย เอาเลย ใส่ให้ได้ตลอดนะ

            ชินยังคงไหวไหล่แกล้งอีกฝ่าย

            รักคุณ

            คนที่มัวแต่เล่นทำตาโต ชิบะบอยรีบดึงหูฟังออก จับไหล่ของฝันเอาไว้

            เมื่อกี้พูดอะไร

            เปล๊า

            ฝัน

            ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย

            ปากคุณขยับ

            ก็อยากใส่หูฟังเองอ่ะช่วยไม่ได้

            บอกหน่อยนะ อยากฟัง

            ไม่

            เธอครับ

            ไม่!”

            งั้นบอกเองก็ได้

            บอกอะไร

            รักฝันนะ

            บึ้ม!

            เมื่อกี้ฝันได้ยินเสียงระเบิดลงกลางร้าน และตอนนี้หัวสมองของเขา error ไปเรียบร้อยแล้ว

            จารึกไว้ในส่วนสมองเลยว่าชิบะบอยไม่ใช่ผู้ชายขี้เขิน แต่เป็นผู้ชายหน้าตายที่อยากพูดอะไรก็พูดออกมา

            หึ่ย อย่าให้ได้เอาคืนบ้างนะ จะจัดให้อายม้วนเป็นแยมโรลเลยจริงๆ หมาบ้า

           



// 

 

รูปเคลื่อนไหว / CR : https://twitter.com/jiwinil_/status/1220224769288622080?s=20 

บอกแล้วว่าจะเอาโมเม้นนี้มาแปะ แงงงงง

ขอให้ทุกคนมีความสุขในค่ำคืนวาเลนไทน์นะคะ มีคำผิดแจ้งได้เสมอ

เรื่องหนังสือ ตอนนี้กำลังคุยกับทางบก. อาจจะส่งต้นฉบับหลังจากลงตอนหน้า 

ถ้าได้ข่าวเพิ่มเติมยังไงจะแจ้งให้ทราบอีกทีผ่านทางทวิตเตอร์นะคะ 

สามารถติดแท็กพูดคุยกันได้ที่ #ฝันดีของคุณ ขอบคุณสำหรับกำลังใจเสมอมา

รักนะคะ ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ 

           

             

             

 

 

  

 

 

 

           

             

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 410 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1192 theskyandsea (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 20:01
    เขินมากกกกก ยิ่งตอนแกล้งๆ กันในร้านคาเฟ่คือแบบตายไปเลย
    #1,192
    0
  2. #1164 bang-SP28 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 00:42
    โง้ยยย ซีนคีย์บอร์ดดดก
    #1,164
    0
  3. #1151 CallistoJpt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 10:50
    อบอุ่นมากๆ ชวนเขินไปหมดเลย >////<
    #1,151
    0
  4. #1068 Jinjoo.K (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:26

    ไม่ไหวกับซีนจับมือบนคีย์บอร์ด เขินแรงมากแม่ แง้งงงงง


    #1,068
    0
  5. #1043 มินจ้าน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 12:53
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ อบอุ่นหัวใจมากๆเลย
    #1,043
    0
  6. #1014 m6463 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 22:52
    ขอซื้อคำว่า “เธอครับ” ได้มั้ยย แพ้มากก ไม่ไหวววว
    #1,014
    0
  7. #1010 Manixv (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 23:42
    ขอบคุณนะคะ ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาเราชอบมากเลย น้ำตาแตกก็หลายรอบอยู่เหมือนกัน🤎✨✊🏻😭
    #1,010
    0
  8. #1004 2000s kiddo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 22:47
    แงงงง เขินตัวบิด มีความสุขมากๆที่ได้อ่านบทนี้ เติมเต็มวันดีๆให้เรามากเลยค่ะTT พี่ชินล่ะก็ ทำไมชอบทำให้คนอื่นหน้าตายนักนะ! นึกภาพตามทุกฉากแล้วหน้าแดงเป็นเชอร์รี่เลย ฮืออออออ อยากมีพี่ชินเป็นของตัวเอง!
    #1,004
    0
  9. #962 CRning (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 22:52
    ขอบคุณนะคะที่มาเป็นนักเขียน เราตามอ่านทุกเรื่องที่คุณเขียนเลย นิยายของคุณทำให้เรามีความชอบและงานอดิเรกเพิ่มขึ้นเยอะมาก เรามีความสุขที่ได้อ่านนิยายของคุณนะ เห็นว่าเครียดๆเหนื่อยๆยังไงก็อดทนไว้แล้วผ่านมันไปให้ได้นะคะ เราจะติดตามและซัพพอร์ตคุณไปเรื่อยๆ //ถ้าเหนื่อยมากจะพักยาวๆแบบชินก็ได้ ทางเราก็จะบอกว่า รอเก่งเหมือนกัน55555555 / ขอบคุณอีกครั้งสำหรับนิยายหลายๆเรื่องที่คุณเขียนมาเป็นความสุขให้เรา
    #962
    1
    • #962-1 jiwinil(จากตอนที่ 24)
      17 มีนาคม 2563 / 21:17
      ขอบคุณเช่นกันนะคะ ดีใจที่อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วมีความสุข T T กำลังใจของคุณมีค่าสำหรับเรามากๆ เลยค่ะ
      #962-1
  10. #946 mileyduchess (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:07
    หวานเจี๊ยบๆๆๆ มดขึ้นหมดแล้วเนี่ย มีอย่างนึงที่อยากจะสารภาพกับฝันก็คือยิ่งอ่านยิ่งอยากได้ชิน อยากมีชินเป็นของตัวเองบ้าง แง
    #946
    0
  11. #938 Pareiiry (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:44
    อ่านไปเขินไป งื้ออออ
    #938
    0
  12. #936 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:35
    บ้าเง้ยยยย เป็นเขินไปหมด
    #936
    0
  13. #918 NANW (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:32

    เขินมากไม่ไหวแน้วแง้ มันเป็นน้วยไปหมดฮืออออออออ

    #918
    0
  14. #896 Red_Bunny (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:20
    เขินโมเม้นต์จับมือเล่นเกมมากที่สุดแล้วแม่>\\\< อยากมีโมเม้นต์แบบนี้บ้างงงงงงงงงง โคตรจะน่ารักเลย
    (((o(*゚▽゚*)o)))♡
    #896
    0
  15. #894 Abigail1543 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:31
    ยิ้มแก้มแตกเลยจ้าาา
    #894
    0
  16. #891 duckjynoey (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:22
    ดีงามมากกกกก
    #891
    0
  17. #890 Tualek_Orp (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:15
    โอ๊ยยยย โคตรจะน่ารักเลยอ่ะ งื้อออออ ยิ้มแก้มแตก
    #890
    0
  18. #889 นูน่าของคยองซู (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:14
    เขินนนนน แง้
    #889
    0
  19. #888 รออยู่ที่เดิม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:49
    เจ้าฝันนนนนนนนนนน
    #888
    0
  20. #887 WaterRice (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:55
    ทำไมเราต้องเผลอทำลิ้นเลียขอศอกตามด้วยล่ะเนี่ย555
    #887
    0
  21. #886 BellKMCN (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:13

    เขินจังเลยค่ะคุ้นนนน ฮรือออ ชิบะบอยคนเงียบๆคนนั้นไปไหนแล้วอ่ะ คนคูลๆอ่ะ
    #886
    0
  22. #885 TmwMixer (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:32
    หวานจนนนน 55555555555555 พี่ชินคืออย่าแกล้งฝัน เดี๋ยวฝันระเบิดตัวพอดี555
    #885
    0
  23. #884 Lonicera (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:05
    อ่านแล้วน้วยยยยย เขินนนนน ทำไมชินเป็นคนแบบนี้ แต่ละประโยคนี่ไม่มีอายเลยอ่ะ คือ เค้าจะเขินเฉพาะแฟนคลับใช่มะ แฟนครับนี่ไม่องไม่อายอะไรทั้งนั้น แอบแปลกใจที่พี่เฟิร์สขายบ้านแล้วก็ยอมให้มาอยู่กับชิน แต่ก็เนอะ โต ๆ กันแล้ว ขำเจ้าชิบะบอยมากนะตอนที่อาร์กับซีมาขอโทษที่บ้าน ขี้หวงสุด ๆ ไปเลย งงใจที่ชินยังไม่เคยจูบ เพราะชินดูฮ็อทอ่ะ ดูน่าจะมีคนเข้าหาเยอะ ฮืออ ฝันเอ๊ย ต้องไปฝึกอีกเยอะเลยอ่ะถึงจะชนะชินได้ เค้าแก้เกมส์เก่งเหลือเกินพ่อคุณ พี่ชินรวยจังเลยค่ะ ;-; ส่วนเชน รีบไปมีตติ้งเร็ว ๆ ลูกกกก คนของหนูรออยู่ ดีใจกับทุกคนจริง ๆ มีเส้นทางเป็นของตัวเอง เป็นตอนที่แฮปปี้มาก ความรักความเข้าใจความมั่นคงมาเต็มมาก หมาชิบะมันร้าย ชอบบบบบ ขอบคุณนะคะตอนหวาน ๆ ในวันแห่งความรัก เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #884
    0
  24. #883 Thnoon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:54
    เขินตัวม้วนเลย>\\\<
    #883
    0
  25. #882 Kanoon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:39
    อยากอ่านตอนที่ฝันอยู่ในคลิปชิบะบอยยยยยยย
    #882
    0