Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 21 : Chapter 20 :: Go through everything 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 626 ครั้ง
    22 ม.ค. 63


Chapter 20

Go through everything

 

            เสียงนาฬิกาดังติ๊กต่อกส่งผลให้ฝันค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น สายตาพร่ามัวไม่ต่างอะไรกับไอหมอกในตอนเช้า ทั้งตาทั้งสมองของเขาเบลอไปหมด

ความรู้สึกอึดอัดที่มือซ้าย เหมือนมีอะไรบางอย่างยึดตรึงไว้ทำให้ขยับได้แค่นิ้ว แถมยังรู้สึกปวดระบมที่บริเวณข้อมือ ฝันก้มลงมองมือตัวเองที่ใส่เฝือกมือสีฟ้าอยู่ เป็นเฝือกมือแบบถอดเข้าออกได้ และนั่นทำให้เขาผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก นึกว่าโดนตัดมือทิ้งไปแล้วซะอีก

            กลิ่นฉุนของยาที่แตะจมูก เพดานสีขาว มือข้างขวาที่รู้สึกเจ็บแสบบริเวณหลังมือ พอยกขึ้นมาดูถึงได้รู้ว่ามีเข็มและสายน้ำเกลือเสียบอยู่

            เขาอยู่ที่โรงพยาบาล

            พอเริ่มตั้งสติได้ ภาพก่อนที่จะล้มลงก็ไหลกลับเข้ามาเป็นสาย ตั้งแต่ตอนแข่ง ตอนที่รู้สึกว่ามือชาหนึบ ตอนที่มือสั่นจนกดปุ่มแป้นคีย์บอร์ดไม่ไหว จนกระทั่งหมดสติล้มลงไป ได้ยินเสียงสุดท้ายจากชินว่าให้ แข่งต่อไป

            ฝันจำได้ทุกอย่าง รวมไปถึงความกลัวที่เกาะกุมหัวใจ มันเป็นครั้งแรกเลยที่รู้สึกว่ากำลังจะเสียมือข้างซ้ายไป ตอนที่ล้มลงแล้วภาพมืดมัว ฝันไม่รู้สึกถึงมือซ้ายของตัวเองเลยสักนิด ราวกับว่ามือหลุดออกไปแล้ว

            ว่าแต่...การแข่งขันเป็นยังไงบ้างนะ

            ชนะหรือเปล่า

            ทุกคนเป็นยังไงกันบ้าง

ดวงตาซุกซนมองไปที่ปลายเตียง โต๊ะทานอาหารของผู้ป่วยว่างเปล่า เขายิ้มแห้งออกมาเล็กน้อย ไม่เห็นเหมือนในละครเลย ตอนที่ลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าของฝากเต็มห้อง อย่างน้อยถ้าได้เจอถุงใส่สับปะรดคงจะอารมณ์ดีขึ้นบ้าง

ฝันสลัดความคิดเพ้อเจ้อพวกนั้นออกจากหัว เขาปวดหัวและมือซ้ายเกินกว่าจะลุกขึ้นนั่ง จึงทำได้เพียงแค่ขยับศีรษะที่ยังแปะอยู่บนหมอนมองไปด้านซ้าย พบว่าเป็นหน้าต่างบานใหญ่ที่ผ้าม่านถูกแง้มเปิดไว้เล็กน้อย บ่งบอกว่าคงเป็นตอนเช้า เพราะแดดยังไม่จัดจนเกินไป หน้าต่างบานกว้างขนาดนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นห้องผู้ป่วยเดี่ยว ให้ตายเถอะ ค่าห้องจะแพงหูฉี่ไหมนะ

พอหันมาด้านขวา ก็พบกับผู้ชายตัวโตนั่งกอดอกหลับสัปหงกอยู่ที่โซฟา ฝันมองไม่ชัดเพราะไม่ได้สวมแว่นสายตาอยู่ แต่ดูจากการแต่งกาย บุคลิกลักษณะ แม้จะเป็นภาพพร่าเลือน เขาก็รู้ว่าเป็นใคร

ชิบะบอย เจ้าของเสียงที่เขาตกหลุมรักมาหกปี

ฝันไม่อยากปลุกชินให้ตื่น แต่เพราะตอนนี้ลำคอของเขาแห้งผาก อยากดื่มน้ำ จึงจำเป็นที่จะต้องพยายามปลุกพ่อหนุ่มหน้าคมนั่นให้ตื่นขึ้นมา

ชิน

เรียกหนึ่งครั้ง ไร้ปฏิกิริยาตอบรับ ยังคงหลับสนิท

ชินนน

เรียกสองครั้ง ก็ยังคงนิ่งงัน ขยับก็แต่ศีรษะที่ไม่รู้จะฝืนนั่งหลับไปทำไม โซฟาก็มีทำไมไม่นอนยาวไปนะ

ชินชิบะบอย

ครั้งที่สาม ก็ยังไม่ตื่น ไม่รู้ว่ามานั่งเฝ้าเขาแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหน ฝันไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไร รู้แค่นาฬิกาบนผนังห้องบอกเวลาหกโมงเช้า แต่หกโมงเช้าของวันไหนล่ะ

ไอ้หมาชิบะ!”

ฝันตะเบ็งเสียงครั้งสุดท้าย ถ้าไม่ตื่น เขากะว่าจะยอมแพ้แล้วหลับตาลงอีกครั้ง ปล่อยให้อาการหิวน้ำเป็นเพียงแค่ความฝัน และดูเหมือนจะได้ผลเพราะคนที่กำลังนั่งหลับอยู่เมื่อกี้สะดุ้งโหยง

ตื่นแล้วเหรอ

มือขวาของตัวซนโบกป้อยๆ ให้ใครอีกคนเดินเข้ามาใกล้ ชินรีบขยับมาข้างเตียง มองดูสภาพคนที่เพิ่งตื่น ฝ่ามืออบอุ่นสัมผัสลงบนโหนกแก้มที่ช้ำเป็นสีม่วง แค่แตะโดนนิดเดียวก็ทำเอาฝันสะดุ้ง เจ้าตัวหยีตาข้างขวาลงเล็กน้อย

เจ็บ

โอ๋ๆ

หิวน้ำริมฝีปากแห้งผากขยับพูดอย่างยากลำบาก ชินรีบหยิบแก้วน้ำที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียงมาไว้ตรงหน้าฝัน ขยับหลอดดูดน้ำให้ตรงกับริมฝีปากเล็กๆ นั่น ฝันดื่มน้ำไปสองแก้วเต็มๆ อย่างหนำใจ

พอยัง

พอแล้ว

ดื่มน้ำเสร็จสรรพ ชินก็ยกหัวเตียงขึ้นเพื่อให้ฝันได้ลุกขึ้นนั่ง แว่นตาทรงกลมที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงคนไข้ ถูกฝ่ามือใหญ่ๆ หยิบมาสวมให้กับเขา ฝันมองการกระทำของผู้ชายตรงหน้า

ดูแลดีขนาดนี้ หวั่นไหวนะบอกไว้ก่อนคนขี้เล่นเอ่ยปากแซว

แย่หน่อยนะครับ ผมมีคนที่ชอบแล้ว

เหรอ ใครอ่ะ

ใครดีน๊าชินทำท่านึก พ่อชิบะบอยขยับเก้าอี้มานั่งลงข้างเตียง มองคนที่ส่งสายตามองค้อน

ใครนะ โชคร้ายจัง

เดี๋ยวจะโดนตี

เสียงหัวเราะเล็กๆ ดังออกจากลำคอของฝัน ก่อนทุกอย่างจะเงียบลงไป ริมฝีปากเรียวสวยขยับพึมพำอีกครั้ง

ผมหลับไปนานมั้ย

หนึ่งวันเต็มๆ

ก็ไม่นานเท่าไร แล้วการแข่งเป็นยังไงบ้าง

ชินเงียบไปพักหนึ่ง พร้อมกับคลี่ยิ้มจางๆ ออกมา มือใหญ่ตบลงบนตักของคนที่อยู่ในชุดคนไข้

ได้ที่สอง

ที่สองเหรอฝันเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกอึดอัดบางอย่างตีตื้นขึ้นมา แล้วที่หนึ่งล่ะ

ทีมเลเจนด์

มือขวาของฝันกำผ้าห่มแน่นจนลืมไปว่ามีเข็มน้ำเกลือจิ้มอยู่บนหลังมือ เจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออาการเจ็บวิ่งแล่นขึ้นมา

คิดไม่ผิด แม้จะอ่านเกมของเลเจนด์ออก แต่เพราะว่าอาทิตย์แรกและอาทิตย์ที่สองทีมเลเจนด์ทำได้ดีเกินคาด แม้จะมาตกม้าตายตอนอาทิตย์ที่สามนิดหน่อย คะแนนก็ยังคงเป็นที่หนึ่งของตารางสมชื่อทีมในตำนาน นอกจากนักแข่งที่จะต้องเก่งมากๆ แล้ว โค้ชของทีมเลเจนด์เองก็คงจะเก่งมากเช่นกัน

ฝันไม่ได้หมายว่าทีมลูเซนท์ดรีมมีนักแข่งหรือโค้ชที่ไม่เก่ง พวกเขาเก่ง และทำดีที่สุดแล้ว ก็แค่...

เรื่องไม่คาดคิดมันดันมาเกิดขึ้นเสียก่อน

ตอนผมล้ม ได้แข่งต่อหรือเปล่า

แข่งต่อ แต่แข่งต่อแค่สามคน ผมรีบพาคุณมาโรงพยาบาลเพราะอาการคุณไม่ค่อยดี

อย่างนั้นหรอกเหรอ น่าเสียดายจัง ถ้ายังทนไหวจนจบเกม อาจจะได้ที่หนึ่งไปแล้ว

ดีแล้ว ที่สองก็ดีมากแล้วล่ะแม้ปากจะพูดว่าดีแล้ว แต่แววตากลับเศร้าสร้อยจนคนเห็นต้องรีบพูดปลอบ

ชินรู้ดีว่าคนตรงหน้ารู้สึกผิด นอกจากร่างกายแล้ว ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวว่าเป็นห่วงสภาพจิตใจของฝัน ถ้ามันเกิดจากความผิดพลาดที่ตัวเองเป็นคนก่อ อย่างเช่นเล่นไม่ดีจนทำให้ทีมแพ้ หรือไม่ตั้งใจเล่น มันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่นี่ความผิดพลาดเกิดจากคนอื่น ทำให้อะไรที่มันกำลังเดินในทิศทางที่ถูกต้อง สวนทางกลับไปหมด

ฝัน เรื่องทีมได้ที่สองมันไม่ใช่ความผิดของคุณเลย

ใช่ มันไม่ใช่ความผิดของฝัน มันเป็นความผิดของวิคตอรี่ซีที่ใช้อารมณ์เข้าแก้ปัญหาจนทำให้คนอื่นเขาตกนรกทั้งเป็น บอกตามตรง จากที่ไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น เขาเริ่มจะแค้นขึ้นมาแล้วล่ะ

ผมแค่คิดว่า ถ้าได้ที่หนึ่ง ลูเซนท์ดรีมคงมีโอกาสได้ไปแข่งระดับโลกด้วยกันทั้งทีม

ได้สิ

คำพูดของชินทำให้คนที่กำลังก้มหน้ามองผ้าห่มผืนสีขาวบนตักนิ่งไป ฝันเลื่อนสายตามองใบหน้าของชิน ในใจเต็มไปด้วยคำถาม ไม่ใช่ว่าทีมที่ได้ที่หนึ่ง ได้สิทธิ์ไปแข่งระดับโลกก่อนใครอย่างนั้นเหรอ นอกเสียจากทีมเลเจนด์จะสละสิทธิ์ หรือเกิดเหตุสุดวิสัยทำให้ไปแข่งไม่ได้

วิคตอรี่ซีโดนแบนจากการแข่งขันแล้ว

ห่ะฝันเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองชินด้วยความแปลกใจ

ไอ้ทีเป็นคนแจ้งกับทางทีมชาติ ส่วนเรื่องทีมเลเจนด์ สมาชิกคนอื่นยังคงลงแข่งต่อได้ แต่เหมือนอะมาเกดอนจะปฏิเสธขอไม่ไปแข่งรอบนี้เพราะรู้สึกผิดกับคุณ อีกสองคนก็เลยออกไปหาทีมใหม่แล้ว

แววตาเศร้าหมองเมื่อกี้แปรเปลี่ยนไป กลายเป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความดีใจจนเก็บไว้ไม่อยู่ ฝันอยากจะกระโดดกอดคนตรงหน้า แต่ทำไม่ได้เพราะเจ็บมือซ้ายจนหน้านิ่วคิ้วขมวดไปหมด

ถ้าเป็นไปตามที่ชินพูดไว้ แสดงว่าทีมลูเซนท์ดรีม ก็จะกลายมาเป็นตัวเลือกที่หนึ่งในการแข่งขันเนชั่นคัพ

ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า ความฝัน ใกล้จะเป็นจริงขึ้นมาแล้ว

น่าจะช่วงเย็นแหละที่โค้ชนนท์จะเข้ามา ตอนนี้เขากำลังคุยกับทางผู้ใหญ่และสปอนเซอร์เรื่องการขอให้ทีมลูเซนท์ดรีมไปแข่งเนชั่นคัพ

จริงเหรอ ไม่ได้โกหกใช่มั้ย

ทำไมผมต้องโกหกคุณล่ะ

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของคนขี้เล่น จนใครเห็นก็อดยิ้มตามไม่ได้

คือตอนนี้

หืม

อยากกอดคุณมากๆ แต่แค่ขยับแขนยังไม่ไหวเลยฝันช้อนตามองคนตรงหน้าอย่างออดอ้อน ส่งผลให้ชิบะบอยถึงกับสะอึก

อย่ามาทำตาแมวหงอยใส่ผมแบบนั้นนะ

พูดจบ วงแขนกว้างก็สวมกอดคนป่วยเอาไว้ ฝ่ามือใหญ่ลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลสวยเบาๆ บอกตามตรงว่าตอนที่ฝันล้มลงไป เขาแทบจะเป็นบ้าตาย ทั้งที่สัญญากันแล้วว่าจะไม่ฝืนตัวเอง สุดท้ายก็ฝืนจนหมดสติ

บอกว่าอย่าฝืน ทำไมถึงไม่ฟังกันบ้างนะชินกดจมูกลงบนศีรษะของคนดื้อในอ้อมกอด

ขอโทษค้าบ

สาบานได้ว่าถ้าครั้งหน้าคุณดื้ออีกล่ะก็ ผมจะโกรธคุณจริงๆ ด้วย 

ยังไม่ทันจะได้ถอนกอดออก ประตูห้องก็ถูกเลื่อนเปิด ฝันมองเลยไหล่กว้างของคนที่สวมกอดเขาอยู่ไปยังหน้าประตู แว่นตาทรงสี่เหลี่ยมเป็นอย่างแรกที่ฝันเห็น

บอสซอมบี้

แฮ่ม!” เฟิร์สไอกระแอมเสียงดัง ทำให้ชินต้องรีบดึงตัวออกแล้วหันไปมองผู้มาใหม่ อดีตคุณหมอกับลุงภาคเดินเข้ามาภายในห้อง ชินรีบยกมือไหว้ทั้งสองคน

มีก็แต่ลุงภาคนั่นแหละที่รับไหว้พ่อชิบะบอยพร้อมส่งยิ้มให้อย่างใจดี ส่วนเฟิร์สน่ะเหรอ แววตาไม่พอใจของพี่ชายส่งให้กับชินอย่างเห็นได้ชัด ชนิดที่เรียกว่าถ้าเข้าไปงับหัวได้ก็คงทำไปแล้ว

เป็นไงบ้างเราลุงภาควางมือลงบนศีรษะของหลานชายคนเล็กพลางลูบเบาๆ ฝันซุกหน้ากับมือของลุงอย่างออดอ้อนเหมือนลูกแมวตัวเล็กๆ

ทำอ้อน ต้องให้โดนตัดมือทิ้งก่อนเหรอถึงจะเข็ด

เอ้ะ เรานี่ลุงภาคดุคนปากเสีย ฝันทำลอยหน้าลอยตา แลบลิ้นใส่คนพี่อย่างล้อเลียน

เดี๋ยวปั๊ด

เฟิร์ส

พอโดนดุครั้งที่สองถึงได้ยอมถอย เฟิร์สแย่งเก้าอี้จากชิน ขยับไปอีกฟากของเตียงแล้วนั่งลง สายตาปราดมองสภาพมือซ้ายของน้องชายที่สวมเฝือกแบบถอดเข้าถอดออกได้ เขาพบคุณหมอเจ้าของไข้ของน้องชายแล้วเมื่อคืน อดีตคุณหมอไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ทั้งที่ช่วงหลังมานี่เขาเช็คอาการของน้องชายผ่านคุณหมอกายภาพบำบัดของฝันมาตลอด มือซ้ายของฝันดีขึ้นมากแล้วแท้ๆ แถมความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดีขึ้นแล้ว ไม่น่าจะมีเรื่องอะไรเข้ามาทำให้วุ่นวายใจ ทำไมจู่ๆ ถึงได้เจ็บมือจนเข้าโรงพยาบาล เจ็บมือไม่พอ ใบหน้ายังฟกช้ำเหมือนโดนทำร้ายร่างกาย

ที่วิคตอรี่ซีถูกแบนออกจากการแข่งขันอย่างไว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเฟิร์สนี่แหละที่ไปคุยกับที พอรู้ถึงสาเหตุที่ฝันกลับมาเจ็บมือซ้าย เขาอยากจะเอาไอ้เวรนั่นเข้าคุกด้วยซ้ำ แต่เพราะมีเด็กที่ชื่อบูมมาห้ามเอาไว้ เด็กนั่นพูดประมาณว่า ไอ้ซีไม่ได้ตั้งใจจะชกฝัน แต่จะชกบูม แค่พลาดไปโดนฝัน การแบนออกจากการแข่ง ก็ถือเป็นฝันร้ายของนักแข่งอีสปอร์ตแล้ว

นั่งหน้าบูดเป็นตูด คิดอะไรอยู่ฝันถามพี่ชายที่นั่งกอดอกขมวดคิ้วมองมือซ้ายของเขามานานสองนาน

กำลังคิดอยู่ ว่าควรจะตัดมือทิ้งดีมั้ย

เหย ไม่ได้เป็นอะไรมากซักหน่อย มาตัดมือเค้าทิ้งได้ไง

ไม่ได้เป็นอะไรมาก?” เฟิร์สกระเถิบตัวไปบีบแก้มไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เจ็บจนสลบเนี่ย มันไม่ใช่อาการเล็กๆ แล้วนะ ทำชาวบ้านเขาเป็นห่วงไม่ใช่เรื่องตลกนะไอ้เด็กโง่

พอคนพี่ปล่อยมือออกจากแก้ม ฝันถึงได้รู้ ว่าตัวเองทำผิดไปจริงๆ

เพราะแบบนี้ถึงได้โดนพ่อดุบ่อยๆ ฝันเป็นคนที่เวลาทำอะไรจะตั้งใจกับมันมากๆ ตั้งใจมากเกินไปจนไม่ปล่อยวางอะไรลงบ้าง เขาแค่ไม่อยากมานั่งเสียใจทีหลังถ้าไม่ได้ทำมันลงไปอย่างเต็มที่ นั่นทำให้บางทีฝันก็ลืมนึกคิดไปว่ายังมีใครหลายคนเป็นห่วงเขา ทั้งชิน ทั้งเฟิร์ส ทั้งลุงภาค เพื่อนๆ ร่วมทีม โค้ช พี่ริน

เป็นเมื่อก่อนน่ะทำได้ แต่ตอนนี้ ฝันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกแล้ว

ขอโทษ

อย่าไปดุน้องเลย น้องก็แค่อยากพยายามทำให้เต็มที่ลุงภาคขัดหลานทั้งสอง พลางหันไปตบบ่าชินขอบคุณที่ดูแลเจ้าฝันนะคุณชิน ไม่ได้ทำให้ลำบากใจอะไรใช่ไหม?”

ไม่เลยครับชินตอบอย่างสุภาพ มีก็แต่พี่เฟิร์สนี่แหละที่ถอนหายใจเสียงดังเหมือนเด็กๆ

อะไรอีกเจ้าเฟิร์ส

มองจากดาวอังคารก็รู้ ลุงดูไม่ออกจริงๆ เหรอ

ดูออกอะไร

มันชอบฝันไง

เฟิร์ส!” กลายเป็นฝันที่ร้องเสียงหลงแทน เฟิร์สทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ ขยับมือสำรวจมือซ้ายของน้องชายอีกครั้ง ส่วนชิบะบอยนั้นทำได้เพียงแค่ยิ้มแห้งๆ ส่งให้กับฝัน

ในหัวของชินผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา พี่โคตรดุเลยให้ตาย

ข้อมือซ้นใช้เวลาแค่อาทิตย์สองอาทิตย์ก็หาย แต่เพราะฝืนใช้มากไป ตอนนี้มันเลยอักเสบ ให้หยุดพักการใช้ข้อมือไปหนึ่งเดือนเต็มๆ

หนึ่งเดือนเลยเหรอฝันเบิกตากว้าง

ใช่ แต่ถ้าประคบประหงมมันหน่อย อาจจะหายไว สักสามอาทิตย์ ห้ามไปซนเล่นเกมอีก นี่คือคำขาด

            แต่ว่า...

            การแข่งเนชั่นคัพจะเริ่มในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ถ้าต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนกว่าจะหายดีล่ะก็ ฝันคงไม่ได้ซ้อมก่อนแข่งแน่ๆ

เฟิร์สลุกขึ้นยืน วางมือขยี้หัวเด็กตรงหน้าจนกลุ่มผมสีสวยยุ่งเหยิงชี้ไปคนละทิศละทาง

            ก็ถ้าหายไว ยังมีเวลาซ้อมแข่งตั้งหนึ่งอาทิตย์ หนึ่งอาทิตย์ถมเถไป

พูดจบปุ๊บ เดินหายออกไปจากห้องปั๊บ ปล่อยให้ฝันมองตามแผ่นหลังที่ลับสายตาไป

คำพูดเมื่อตะกี้ บ่งบอกว่าพี่ชายลดทิฐิเรื่องที่ฝันเล่นเกมลงไปบ้างแล้ว แม้จะยังไม่เปิดใจเต็มที่ แต่คงพยายามอย่างมากที่สุดแล้วล่ะ ฝันเชื่อมั่นว่าวันหนึ่ง เขาจะทำให้พี่ชายเลิกอคติกับเกมได้

ถึงจะเป็นคนปากไม่ตรงกับใจ แต่พอบทจะเข้าโหมดพี่ชายใจดี ฝันรู้สึกไม่ชินทุกทีสิน่า

 

***

หลังทานอาหารเที่ยงเสร็จ คนป่วยก็โดนบังคับให้นอนพักผ่อน ก่อนจะตื่นมานั่งคุยเล่นกับชินตอนสี่โมงเย็น เพื่อรอโค้ชทีและโค้ชนนท์เข้ามาพูดคุยเรื่องการแข่งเนชั่นคัพที่จะมีขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ส่วนหมอเจ้าของไข้จะเข้ามาตอนหัวค่ำ

พยาบาลกะเช้าบอกกับฝันว่าถ้าคุณหมอมาประเมินอาการแล้ว อาจจะให้กลับบ้านได้ในคืนนี้ เพราะสภาพร่างกายปกติดี ความดันคงที่ ไม่สูงไม่มากจนเกินไป ไข้ลดลงแล้ว กินอาหารลง คงเหลือเพียงแค่อาการเจ็บข้อมือซึ่งเป็นปกติของคนไข้มือซ้น ที่ต้องรอคุณหมอเพราะว่ามือของฝันมีอาการร่วมกับสมอง เลยต้องตรวจละเอียดนิดหน่อย

จะว่าไป คนอื่นยังไม่ว่างกันเหรอคนที่กำลังจิ้มสับปะรดเข้าปากเคี้ยวหงับๆ ทักถามขึ้น สับปะรดที่ชินลงไปซื้อมาให้ตั้งแต่ตอนเที่ยง เขาไม่เห็นบูม กาย หรือแม้กระทั่งโก๋มาเยี่ยมเลยตั้งแต่เช้า

พวกนั้นเพิ่งจะแข่งแมตช์ใหญ่จบ ก็เลยแยกย้ายกันกลับบ้าน กายไปทำบุญกับแม่ บูมแวะไปหาพี่บอสกับบี เมื่อวานโก๋แวะมานะ แต่คุณหลับยาวเลย

อืมมฝันครางฮือในลำคอ ริมฝีปากเล็กๆ ขมุบขมิบไปมา บ้างก็อมลมเข้าแก้ม บ้างก็บึนปากเล่น

เบื่อเหรอ

ในที่สุดชินก็มองออก

การนั่งอุดอู้อยู่ในโรงพยาบาลทั้งที่ตัวเองไม่ได้เป็นอะไรแล้วเป็นสิ่งที่น่าเบื่อ พอได้ขยับตัว ได้กินข้าว ร่างกายก็มีเรี่ยวมีแรง กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง จนไม่ต้องใช้น้ำเกลืออีกแล้ว

ไม่ใช่เพราะได้กินข้าวอย่างเดียวหรอก พอได้รู้ว่าทีมลูเซนท์ดรีมกำลังจะได้ไปแข่งเนชั่นคัพ ใจมันก็กระโดดกระเด้ง ร่างกายกลับมามีพลังงานเต็มเปี่ยม

แต่ดันโดนพี่พยาบาลสั่งห้ามไม่ให้ไปออกแรงวิ่งเล่นที่ไหน เพราะกลัวจะล้มฟุบลงไปอีกรอบ 

ซึ่งมันน่าเบื่อโคตรๆ

ดูแคสเกมมั้ย

ดวงตาซุกซนวาววับเป็นประกายพร้อมกับพยักหน้าให้คนข้างตัว ชินดึงโต๊ะวางอาหารของผู้ป่วยมาไว้ตรงหน้าฝัน วางไอแพดที่พกติดตัวมาด้วย พลางกดเปิดคลิปแคสเกมเกมหนึ่งขึ้นมา

มาเปิดให้ฟังแบบนี้ ไม่เขินเสียงตัวเองแล้วเหรอมือขวาที่ปราศจากเข็มน้ำเกลือขยับหมอนด้านหลังให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะเริ่มปล่อยตัวตามสบาย

ถือซะว่าได้ผ่อนคลายหลังจากเครียดมาสามอาทิตย์ก็แล้วกัน

ก็ยังเขินอยู่ แต่อยากให้ได้ดู

ผมใส่หูฟังก็ได้นะ

ไม่เป็นไร

ชินปฏิเสธทันควัน

คลิปวีดีโอที่ชินเปิด เป็นคลิปแคสเกมเนื้อเรื่อง มันเป็นเกมที่ฝันไม่เคยเห็นมาก่อน ตอนแรกเขาไม่เอะใจเท่าไร เพราะชินก็ชอบเล่นเกมเนื้อเรื่องมาตลอดอยู่แล้ว มาเอะใจตรงที่ เสียงของชินในคลิป เป็นเสียงที่ใกล้เคียงกับตอนปัจจุบันมาก เมื่อสองปีที่แล้วเสียงของชินจะขึ้นจมูกมากกว่านี้ แต่เสียงตอนนี้ทุ้มลงมาระดับหนึ่ง

และถ้าฝันไม่พลาด ในระยะเวลาหกปีที่เขาติดตามผู้ชายคนนี้มา เขามั่นใจว่าชินไม่เคยแคสเกมนี้มาก่อน

เกมใหม่เหรอ เพิ่งเล่นหรือว่ายังไง?” ฝันเลิกคิ้วถามคนข้างตัว

เกมใหม่ เล่นไว้ได้สักพักแล้ว ตัดวีดีโอไว้แล้วด้วย แต่ยังไม่ได้เปิดให้ใครดู

พูดแบบนี้แสดงว่าผมเป็นคนแรกที่ได้ดูงั้นสิฝันพูดติดตลก

ใช่ อยากให้คุณได้ดูเป็นคนแรก

พอได้คำตอบชัดเจนจากอีกฝ่าย หน้ากลับร้อนผ่าวขึ้นมา รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะกลายร่างเป็นเตาปิ้งขนมปัง ที่อีกไม่นานความร้อนคงขึ้นถึงจุดสูง แล้วส่งเสียงดัง ติ๊งเป็นอันบ่งบอกว่าขนมปังกรอบได้ที่

            ทำแบบนี้ จะไม่ให้หวั่นไหวได้ยังไงกันล่ะ

            นี่ขนาดยังไม่ได้คบกันเป็นจริงเป็นจัง ฝันยังรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้มีเรื่องให้เซอร์ไพร์สในทุกๆ วัน การเรียนรู้กันไปเรื่อยๆ มันก็มีข้อดีหลายอย่าง แม้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจะดูขยับไปอย่างช้าๆ แต่มันทำให้ฝันตื่นเต้นที่จะได้รับรู้เรื่องราวของผู้ชายคนนี้ ไม่ว่าจะเป็นอาหารที่ชอบ เครื่องดื่มที่ชอบ เกมที่ชอบ เพลงที่ชอบ งานอดิเรกที่ชอบ และยังมีอีกมากมายที่ฝันยังไม่รู้

ฝันตั้งใจดูคลิปวีดีโอนั่นอย่างใจจดใจจ่อ

สองปีที่หายตัวไป นี่คือคลิปแคสเกมคลิปแรกที่ฝันเชื่อมั่นว่าทุกคนจะได้ดูเร็วๆ นี้ ฝันดีใจแทนแฟนคลับของชิบะบอย ดีใจที่ในที่สุด ชิบะบอยก็สามารถรวบรวมความกล้ากลับมาเล่นเกมอีกครั้ง กลับมาสร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคน

แม้จะห่างหายไปสองปี เสียงของชิน ก็ยังคงเป็นความสบายใจให้กับเขา เสียงหัวเราะของชิน ยังคงเป็นสิ่งที่ทำให้ฝันต้องหัวเราะตามเสมอ น้ำเสียงของชินตอนที่แคสเกมน่ะ ดูมีความสุขมาก และมันทำให้คนที่กำลังดูอยู่มีความสุขตามไปด้วย

ระหว่างที่คลิปวีดีโอกำลังเล่นไปเรื่อยๆ ชินแอบมองคนด้านข้างที่กำลังตั้งใจดูสิ่งที่เขาทำ แน่นอนว่าชิบะบอยคุ้นเคยกับคอมเมนต์ต่างนานาของแฟนคลับ เขาดีใจที่ได้รับรู้ว่าตัวเองมอบความสุขให้กับผู้คน ดีใจที่ตัวเองเป็นพลังบวกให้กับคนที่กำลังท้อแท้ แต่ไม่เคยได้เห็นการแสดงออกของผู้คนเหล่านั้นชัดเจน จนกระทั่งได้มาเจอแฟนคลับตัวเป็นๆ อย่างฝัน

ริมฝีปากที่คลี่ยิ้มตอนเขาเล่นมุกกะโหลกกะลา เสียงหัวเราะสดใสของฝัน ที่หัวเราะตามเสียงหัวเราะขึ้นจมูกของเขา แม้จะมีบางช่วงที่ชินรู้สึกว่าตัวเองพูดมากหรือส่งเสียงดังเกินไป ฝันก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะรำคาญแม้แต่นิด

คลิปวีดีโอมีความยาวแค่สิบนาที แต่กลับทำให้ใจที่อ่อนล้าฟูฟ่องขึ้นเหมือนขนมสายไหม ไม่ว่าจะทั้งคนเล่นและคนที่ได้รับชม ชินปิดคลิปแคสเกมลง หันไปเผชิญหน้ากับฝัน แล้วเอ่ยปากถามคำถาม

คำถามที่เขาอยากรู้มาได้พักหนึ่งแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้ถามมันเป็นจริงเป็นจังเสียที

ผมเคยถามคุณไปหรือเปล่านะ ว่าทำไมถึงได้มาเป็นแฟนคลับของผม

คำถามที่ทำให้คนฟังชะงักไป

ฝันนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เท่าที่จำได้ น่าจะยังไม่เคยเล่า  

ยังไม่เคยต่อให้เคย ฝันก็พูดเพียงแค่สั้นๆ ว่าคลิปของชินมีค่าต่อจิตใจของคนดูมาก แต่ถ้าให้เล่าว่าทำไมถึงกลายมาเป็นแฟนคลับได้ ก็คงจะเป็นเรื่องที่ยาวขึ้นมาหน่อย

เล่าให้ฟังหน่อยสิ

คุณจำได้ใช่มั้ย ว่าแม่ผมเสียตอนผมอายุสิบแปด

ฝันเล่าย้อนเรื่องราวในช่วงที่เสียแม่ไป น่าแปลกที่พอพูดถึงแม่ตอนนี้ เขากลับไม่รู้สึกเสียใจอีกแล้ว จะมีก็เพียงใจที่วูบโหวงเล็กน้อยเหมือนลูกตุ้มที่กำลังแกว่งไปมา หรืออาจจะเป็นเพราะตัวเองได้รับการอภัยจากครอบครัวคนเดียวที่เหลืออยู่อย่างพี่เฟิร์ส ความรู้สึกผิดถึงได้ทุเลาลง

ช่วงอายุสิบแปดผมเข้ามหาลัย ผมหยุดเล่นเกมไปเพราะอาการบาดเจ็บที่มือ แต่บาดแผลทางใจของผมไม่สามารถเยียวยาให้หายได้ ผมนอนไม่หลับ ยานอนหลับก็แทบไม่ช่วย

ปีกว่าที่ฝันเหมือนตกอยู่ในนรกทั้งเป็น กลับบ้านไม่เป็นเวลา ถึงกระนั้นฝันก็พยายามพยุงการเรียนของตัวเองเอาไว้ เพราะลึกๆ ฝันยังอยากทำให้แม่ภูมิใจ ในเมื่อเล่นเกมไม่ได้ ก็จะเรียนให้เก่งไปเลย

ผมบังเอิญเจอคลิปแคสเกมของคุณตอนที่กำลังตัดสินใจว่าไม่อยากอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว

ดวงตาของชินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ

มันเป็นช่วงที่ฝันดำดิ่งสู่ความมืดที่ลึกที่สุดของจิตใจ ราวกับตกลงไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ถูกแรงดันน้ำบีบอัดจนร่างกายแทบจะแตกสลาย

เสียงของคุณ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างที่ช่วยฉุดผมขึ้นมา ตอนแรกผมก็คิดว่า อ่า มันคงเป็นแค่เพราะคุณเอนเตอร์เทนเก่งล่ะมั้ง แต่พอได้ฟังไปเรื่อยๆ ผมกลับเลิกฟังไม่ได้

หลังจากนั้นก็ฟังมาตลอด ชินฉุดฝันขึ้นมารอบแรก ทำให้เขาสามารถไปเรียนอย่างปกติสุขได้ ฝันใช้เวลาดูแคสเกมช่องชิบะบอยทุกคืน จากดูเพื่อให้หายเครียด กลายมาเป็นเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อในทุกวัน

พอผมมั่นใจว่าจะหายดีแล้ว เลยกลับไปเล่นเกมบ้าง ทุกอย่างมันก็คงจะดีไปเรื่อยๆ แหละ ผมเริ่มจะนอนหลับได้บ้าง โดยเปิดคลิปแคสเกมของคุณคลอไว้ก่อนนอน

นี่คือสาเหตุที่ว่าทำไมฝันถึงต้องเปิดคลิปของชิบะบอยไว้ตอนนอนทุกครั้ง เสียงของชิน ช่วยให้อะไรที่วุ่นวายอยู่ในจิตใจสงบลง ราวกับว่าลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นไปชั่วครู่ เมื่อสมองโล่ง ทำให้สามารถนอนหลับได้

จนกระทั่งทุกอย่างวนลูปกลับมาอีกครั้ง

แต่พออายุยี่สิบ พ่อกลับตรอมใจจนฆ่าตัวตาย ตอนนั้นผมไม่กล้าเผชิญหน้ากับพี่เฟิร์ส ผมรู้ว่าพี่ชายโกรธและโทษว่าผมเป็นตัวการที่ทำให้พ่อกับแม่ตาย ยิ่งเห็นผมยังเล่นเกมอยู่ พี่เฟิร์สยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่

            ฝันจำได้แม่นว่าตอนนั้น เขากินไม่ได้นอนไม่หลับ จากไปเรียน เริ่มขาดเรียนหนักขึ้น สมาธิเริ่มไม่อยู่กับตัว จากที่มักจะไปเล่นเกมคลายเครียด กลับรู้สึกเครียดกว่าเดิม

            ผมจำช่วงเวลาที่ตัวเองมองลงไปที่ผืนน้ำได้ มันว่างเปล่ามากเลยคุณ มันเงียบสงบ ไม่มีความรู้สึกผิด ไม่มีความรู้สึกแย่ ไม่เสียใจ ไม่เศร้าใจอะไร ผมไม่กลัวตายด้วยซ้ำในตอนนั้น รู้เพียงแค่ว่าอยากจะหยุดความทรมานทุกอย่างลง ผมตัดสินใจแล้วว่าจะกระโดดลงไป แต่สิ่งที่ช่วยชีวิตของผมไว้ คือแจ้งเตือนคลิปแคสเกมของคุณ

            ชินเผลอกำผ้าห่มที่คลุมท่อนล่างของคนป่วยเอาไว้แน่น

            แล้วบังเอิญว่าคลิปที่คุณลงอ่ะ มันเป็นคลิปที่ความยาวเกือบชั่วโมงกว่า ผมกะว่าดูจบ ผมจะโดดลงไปแน่ๆ แต่พอนั่งดูจบ ความรู้สึกอยากตายก็หายไปแล้ว

            เกมนั้นเป็นเกมเนื้อเรื่องตามสไตล์ที่ชิบะบอยชอบเล่น ฝันจำได้ว่ามีประโยคหนึ่ง ประโยคที่ตัวละครพูดเอาไว้ แล้วชินก็แปลมันออกมาให้ผู้ชมได้รับฟัง ความหมายของประโยคนั่น ทำให้ฝันตัดสินใจที่จะเดินกลับไปที่หอ ทิ้งตัวลงนอนพร้อมกับเสียงขึ้นจมูกนั่น

            มันมีประโยคหนึ่งที่ตัวละครหลักในเกมพูด คุณแปลออกมาแล้วผมชอบมาก ชอบจนจำขึ้นใจมาจนถึงทุกวันนี้

            ชินตั้งใจฟังคนที่กำลังเรียบเรียงประโยคนั้นออกมา

            ฉันชอบโลกใบนี้ มันไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ แต่ทุกอย่างที่ฉันรักอยู่ในนั้น

            แม้จะเป็นประโยคธรรมดา แต่มันแฝงความหมายอะไรหลายอย่างเอาไว้

            ฝันเคยเกลียดโชคชะตาตัวเอง เกลียดความเส็งเคร็งของโลกใบนี้ เกลียดความชั่วร้ายของมนุษย์ที่ฆ่าแม่ของเขา ยิ่งพ่อมาเสียไปอีกคน มันทำให้ฝันไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ดูโลกอันแสนเลวร้ายนี่

            แต่ยังมีอีกหลายอย่างที่ฝันอยากจะทำ ทว่าไม่มีโอกาสได้ทำ ฝันอยากเล่นเกมให้ถึงจุดสูงสุด อยากเจอเกมใหม่ๆ ที่ทำให้เขาใจเต้นได้ทุกครั้งที่เล่น อยากไปแข่งระดับโลก อยากพิสูจน์ให้ทุกคนที่อคติกับเกมได้เห็น ว่าเกมไม่ใช่สิ่งที่ไม่ดี อยากเป็นหนึ่งคน ที่ช่วยผลักดันวงการอีสปอร์ตให้ก้าวไกลไปกว่านี้ อยากให้ทุกคนได้รับรู้ ว่าเกมก็สามารถสร้างอาชีพได้

            เพราะยังมีหลายอย่างที่อยากทำ ก็เลยเดินกลับห้อง นอนให้พ้นไปอีกวัน แล้วก็ตัดสินใจกลับไปเล่นเกมอีกครั้ง มันมีหลายครั้งนะ ที่ผมทรมานจนอยากจะตายๆ ไป

ฝันตื่นขึ้นมาร้องไห้กลางดึกเพราะฝันร้าย ยานอนหลับแทบไม่ช่วยอะไรด้วยซ้ำ

ยิ่งช่วงคุณหายไปแรกๆ ผมเหมือนจมอยู่ในนรกทั้งเป็นเลย แต่โชคดีที่ผมได้โก๋และแม่กานช่วยเอาไว้ พออะไรหลายๆ อย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง ก็เลยกลับมาย้อนดูคลิปแคสเกมของคุณตั้งแต่เมื่อสมัยหกปีที่แล้ว แล้วก็ใช้มันแทนยานอนหลับมาโดยตลอด

แล้วก็หลับเหรอชินเอ่ยถาม เจ้าของดวงตาซุกซนยิ้มจนแก้มปริตาปิด

อือ หลับได้ยังไงก็ไม่รู้ แต่หลับได้เฉยเลย

ดีจัง

ฝันมองผู้ชายตรงหน้า ริมฝีปากเข้ารูปสวยนั่นกำลังยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ชินลูบต้นคอเล็กน้อย

ผมไม่เคยรู้ ว่าเสียงของผม ผลงานของผม ช่วยชีวิตคุณได้มากมายขนาดนี้

แน่นอน เสียงของชิน ผลงานของชิน พลังบวกของชิน ช่วยได้มากกว่าที่เจ้าตัวคิดเสียอีก

คุณน่ะนิ้วเรียวจิ้มลงที่แผ่นอกของอีกฝ่ายอย่างหยอกล้อ ชินเลื่อนสายตาสบกับนัยน์ตาสีน้ำตาลอมส้มสวย ที่ถึงแม้จะอยู่หลังเลนส์แว่นทรงกลม สีของมันก็ยังเด่นชัดสวยงาม คุณอ่ะ ช่วยชีวิตผมไว้สองครั้ง กับช่วยดึงผมขึ้นจากความมืดนับครั้งไม่ถ้วน ผมถึงได้บอกยังไงล่ะ ว่างานของคุณมีค่าต่อจิตใจคนที่ดูมากแค่ไหน

พอโดนชมเข้ามากหน่อย ใบหูของพ่อนักแคสเกมก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง ฝันหัวเราะแผ่วเมื่อเห็นปฏิกิริยาของชิน

เพราะฉะนั้น ไม่ว่าคุณจะพบเจออะไรมา พักผ่อนให้เพียงพอ แต่อยากให้รู้เอาไว้ว่าพวกเรารอคุณได้เสมอ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน และไม่ว่าใครจะพูดอะไร นินทาอะไร มันก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าคุณช่วยชีวิตผู้คนเอาไว้หลากหลายคน

ขอบคุณนะครับชินกอบกุมมือขวาของฝันเอาไว้ หน้าผากก้มลงชิดกับลาดไหล่เล็กๆ อย่างหาที่พึ่งพิง พร้อมทั้งส่งเสียงพึมพำออกมา ขอบคุณที่ช่วยบอกแบบนี้ ผมเคยสูญเสียตัวตนของตัวเองไปหลายครั้ง แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วล่ะ

คนที่ต้องขอบคุณน่ะ คือพวกผมต่างหากล่ะ อย่าสูญเสียตัวตนไปเพราะคำพูดของคนอื่นเลยนะ

ไม่จำเป็นเลยที่ต้องละทิ้งตัวตนของตัวเองให้คนอื่นยอมรับ

คุณที่เป็นคุณน่ะ ดีที่สุดแล้ว

ภายในห้องผู้ป่วย มีเพียงแค่เสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังหึ่งๆ ฝันปล่อยให้ใครอีกคนได้จมไปกับความคิด แต่เพียงแค่ไม่นาน ชินก็ดึงตัวเองออกไป พ่อชิบะบอยขอตัวหนีไปเข้าห้องน้ำด้วยดวงตาแดงก่ำ เหมือนว่าผู้ชายคนนั้นจะแอบร้องไห้

ไม่รู้เป็นเพราะสงสารชีวิตของฝัน หรือว่าอิ่มใจที่ได้ฟังเรื่องราวจากปากแฟนคลับคนหนึ่ง

ฝันก็เป็นเพียงแค่จุดเล็กๆ ในบรรดาแฟนคลับหลายล้านคนของชิน และฝันมั่นใจว่ามีหลายคนที่ใช้เสียงของชินเป็นที่พึ่งพาในยามทุกข์ใจเหมือนกับเขา คนบางคนเลือกที่จะดูหนังเพื่อขจัดความเศร้าหมอง บางคนเลือกที่จะฟังเพลง ไปคอนเสิร์ต บางคนเลือกที่จะเล่นเกมคลายเครียด

สำหรับฝันแล้ว นอกจากเล่นเกม การนั่งดูแคสเกมจากช่องชิบะบอย ก็เป็นทางเลือกต้นๆ เสมอเวลาอยากจะคลายเครียด ต่อให้ไม่ได้รู้จักชินเป็นการส่วนตัว ฝันก็ยังคงนั่งรออย่างใจจดใจจ่อ

ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเสียงของชินทำให้โลกที่แสนเลวร้ายใบนี้น่าอยู่ขึ้นมา

            สับปะรดชิ้นต่อไปถูกจิ้มเข้าปาก คนป่วยกำลังเพลิดเพลินกับรสชาติหอมหวานของผลไม้สีเหลืองฉ่ำน้ำ ก่อนประตูห้องจะถูกเลื่อนเปิดออก ใบหน้าของโค้ชทีไม่สู้ดี ถึงกระนั้นในมือก็ยังพกขนมติดไม้ติดมือมาฝาก ฝันขยับศีรษะมองซ้ายมองขวาสอดส่องหาใครอีกคนที่ควรจะมาพร้อมกับโค้ชที

            ดีครับ โค้ชนนท์ล่ะเสียงใสถามอย่างอารมณ์ดี

            ไม่ได้มาน่ะ ไอ้ชินอ่ะ

            ฝันเอาไม้จิ้มผลไม้ชี้ไปยังห้องน้ำที่อยู่ติดกับประตูห้องผู้ป่วย

            รอมันออกมา จะได้คุยกันทีเดียว

            อือ

            รอไม่นาน ชินก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ พยักหน้าทักทายเพื่อน

            ไง โค้ชนนท์อ่ะ

            ไม่ได้มา ติดธุระ เลยฝากกูมาคุย กูมีเรื่องสำคัญมาก อยากคุยกับมึงและฝัน

            ทำไมวะ ทุกอย่างก็โอเคดีแล้วไม่ใช่เหรอชินทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียงคนไข้ คำพูดของทีทำเอาฝันใจไม่ดี มือเรียวยื่นไปจับแขนเสื้อของชินเอาไว้ด้วยความกังวล

            โอเค ทีมลูเซนท์ดรีม จะได้เข้าร่วมการแข่งเนชั่นคัพที่เกาหลีใต้ในหนึ่งเดือนข้างหน้า

            ก็ดีแล้วนี่ ยังมีอะไรต้องคุยอีกวะ

            ทีเบนสายตาหันมามองฝัน เจ้าของผิวแทนถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

            แต่ในทีม จะต้องไม่มีนักแข่งที่ชื่อไนท์แมร์

            “!!!”

            รสชาติของสับปะรดในปาก เจื่อนไปทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น ฝันกำแขนเสื้อของชินไว้แน่น หัวใจเต้นรัวขึ้นจนหน้าร้อนวาบไปหมด ความรู้สึกวูบโหวงในอกเหมือนมีก้อนหินถ่วงเป็นร้อยก้อน

            อะไรกันนี่มันเกิดอะไรขึ้น

            อะไรวะชินโพล่งออกมาด้วยความตกใจ ทำไมถึงเป็นแบบนั้น

            มึงรู้ใช่มั้ย ว่าปกตินักแข่งทีมชาติจะต้องเอาคนที่พร้อมเข้าแข่ง เพราะมันเป็นหน้าเป็นตาให้กับประเทศ

            กูรู้ แต่ฝันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากป่ะวะ แค่มือซ้นเดี๋ยวก็หาย

            ถ้ามันเป็นแบบนั้นก็คงดี แต่ในฐานะโค้ชที่ทำอาชีพนี้ กูโกหกโค้ชนนท์ไม่ได้ ว่าอาการของฝันคืออาการที่มืออย่างเดียว เพราะมันมีอาการทางสมองร่วมด้วย

            แต่ถ้าไม่มีเรื่อง ฝันก็แข่งต่อจนจบได้นะเว้ย

            กูรู้เว้ยไอ้ชิน กูพยายามคุยกับเขาแล้วว่าอาการของฝันดีขึ้นมากแล้ว แต่โค้ชนนท์เขาไม่กล้าเสี่ยง ยิ่งถ้าเป็นอาการทางสมอง มันอาจจะเกิดขึ้นเมื่อไรก็ไม่มีใครรู้

            แล้วถ้าไม่เอาฝันลงแล้วใครจะลง พวกเลเจนด์ก็ถอนตัวกันหมดแล้ว

            หูของฝัน วิ้งไปหมด

            เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว เขามีความสุขล้นอกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเทือกเขา เทือกเขาที่ใช้เวลาทั้งชีวิตปีนขึ้นมา ก่อนไม่กี่นาทีต่อมา จะเหมือนโดนถีบกลับลงมาที่ใต้ผา ตายทั้งเป็น

            เขาได้ยินสิ่งที่ชินและโค้ชทีกำลังเถียงกัน แต่ไม่สามารถจับใจความได้ ความเสียใจถาโถมเข้ามากอบกุมหัวใจจนมืดบอดไปหมด

            ไม่ใช่ไม่ได้เตรียมใจ ฝันรู้ตัวเองมาตลอด ว่าการแข่งขันระดับโลกมันมีอะไรมากกว่านั้น ไม่มีโค้ชคนไหน ไม่มีสปอนเซอร์คนไหน อยากจะเอาคนที่มีความบกพร่องทางร่างกายมาเสี่ยงแน่

            มันก็แค่อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวเองก็จะเอื้อมถึงความฝันแล้ว

            มึงให้หมอเฟิร์สมายืนยันก็ได้

            กูพยายามแล้ว แต่เขาเป็นพี่น้องกัน ถ้าพี่อยากให้น้องไปแข่งเรื่องแบบนี้มันก็เมคขึ้นมาได้นะเว้ย

            ไม่เป็นไร…” น้ำเสียงสดใส แปรเปลี่ยนเป็นอ่อนล้าพึมพำขัดคนทั้งสอง ทั้งทีและชินต่างก็หยุดเถียงกัน

            ฝันชินหันมองคนที่ก้มหน้า มือของฝันขยำแขนเสื้อของเขาจนแทบจะขาดติดมือไป

            ไม่เป็นไรฝันเงยหน้าพลางคลี่ยิ้มจางๆ ให้กับโค้ชที ผมพอรู้อยู่ ว่าไม่มีใครกล้าเสี่ยงกับคนที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรอก ยิ่งเป็นการแข่งระดับโลกแล้ว เขาก็ต้องเอาคนพร้อมอยู่แล้ว

            ให้ฝันเป็นตัวสำรองไม่ได้เหรอ…”

            ชิน

            ใบหน้าเนียนส่ายไปมา ยิ่งตัวสำรองยิ่งแล้วใหญ่ ตัวสำรองคือคนที่มีไว้สำรองเผื่อกรณีฉุกเฉิน ยกตัวอย่างเช่นนักแข่งล้มไป นักแข่งเข้าแข่งไม่ได้ เพราะฉะนั้นตัวสำรองจำเป็นต้องพร้อมไม่ต่างอะไรจากนักแข่งตัวจริง ดังนั้นตัดตัวเลือกอย่างฝันไปได้เลย

            ภายในห้องผู้ป่วยเงียบลงไป ไม่มีใครชอบใจกับการกระทำของโค้ชนนท์ แต่ก็ไม่ใช่ว่าโค้ชนนท์ไม่มีเหตุผล ส่วนโค้ชที ในฐานะโค้ชของทีมลูเซนท์ดรีม ฝันรู้ดีว่าทีทำเต็มที่แล้ว

            เขาก็แค่ อดที่จะเสียใจไม่ได้

            มันยังเหลือเวลาอีกหนึ่งเดือน ผมจะพยายามเกลี้ยกล่อมโค้ชนนท์ให้ทีโพล่งขึ้นขัดความเงียบ ส่วนฝันได้แต่ยิ้มตอบรับ เรี่ยวแรงที่มีเมื่อกี้ สลายหายไปในพริบตา

            ขอบคุณนะ

            อ่อแล้วก็ เมื่อกี้ผมเจอคุณหมอเจ้าของไข้ของฝันแล้ว คุณหมอบอกว่าให้ออกจากโรงพยาบาลได้ เดี๋ยวคุณพยาบาลจะเข้ามาสรุปค่าใช้จ่ายให้

            ครับ

            ทีเดินเข้าไปใกล้คนที่ซึมลงอย่างเห็นได้ชัด ทีเองก็ไม่อยากให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้น เขารู้ดีว่าทีมลูเซนท์ดรีมเป็นทุกอย่างของฝัน การแข่งระดับโลกเป็นสิ่งที่ฝันต้องการมาโดยตลอด ต่อให้ต้องเสียมือไป ก็ไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด

            ฝัน

            หืม

            รอหน่อยนะ อดทนนิดนึง ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุด

            ไม่เป็นไร ถ้ามันไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอก

            ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไรจริงๆ

            โค้ชทีเดินออกไปจากห้อง ประตูห้องถูกเลื่อนปิดลง คนหัวรั้นยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง

            ตอนแรกเขาค่อนข้างเสียใจ ที่โดนวิคตอรี่ซีชกแล้วทำให้มือที่หายดีแล้วกลับมาเจ็บอีกครั้ง แต่ตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมด ฝันอดโทษตัวเองไม่ได้ เพราะต่อให้ไม่โดนชก ยังไงอาการที่ฝันเป็น ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะขึ้นไปนั่งอยู่บนเวทีระดับโลกกับเพื่อนอยู่แล้ว ต่อให้ฝันได้ที่หนึ่งในการแข่งแชมป์เปี้ยนชิป สุดท้ายเขาก็ยังก้าวข้ามความบกพร่องของตัวเองไปไม่ได้

            คงมาได้เท่านี้สินะ

            คงพิสูจน์ตัวเองได้แค่นี้แหละ

            ผมจะช่วยทีมันคุยอีกแรงนะชินเอ่ย ฝ่ามือใหญ่กอบกุมมือขวาอันสั่นเทาของฝันเอาไว้

            อือ แต่จริงๆ แล้วคุณไม่ต้องลำบากหรอก ผมเข้าใจดี

            ฝัน ผมไม่อยากให้คุณโทษตัวเอง

            ทำไม่ได้ริมฝีปากเล็กๆ เม้มเข้าหากันแน่น เขาไม่อยากอ่อนแอให้ชินเห็น แม้รู้ว่าผู้ชายคนนี้จะโอบกอดเขาเอาไว้ ในช่วงเวลาที่ย่ำแย่ที่สุดของชีวิตก็ตาม

            เข้มแข็งสิฝัน เข้มแข็งให้มากกว่านี้

            ต้องผ่านมันไปให้ได้สิ

           

            ***

            รถเก๋งสีดำเคลื่อนตัวไปตามถนนกว้าง บรรยากาศภายในรถเงียบจนอึดอัด ใช้เวลาพักหนึ่งกว่ามันจะจอดนิ่งลงหน้าบ้านหลังใหญ่ โค้ชทีเปิดประตูลงไปจากรถ ชินเองก็เช่นกัน เหลือเพียงฝันที่ยังนั่งจมอยู่กับความมืดและแสงอันน้อยนิดจากแผงวิทยุ

            ชินทำท่าจะเคาะกระจกเพื่อเรียกให้ฝันลงจากรถ ก่อนจะโดนมือของเพื่อนคว้าเอาไว้ก่อน ทีส่ายหน้าเบาๆ

            ปล่อยไว้ก่อนเหอะ

            ทุกคนรู้ดี ว่าฝันอยากไปแข่งระดับโลกมากแค่ไหน กับคนที่ทนกัดฟันเล่นแม้มือจะเจ็บ เล่นจนวินาทีสุดท้ายจนกระทั่งล้มตึงเข้าโรงพยาบาล พอมารู้ข่าวว่าตัวเองถูกตัดสิทธิ์เพียงเพราะแค่อาการที่มาๆ หายๆ ไม่แน่ไม่นอน คงจะเหมือนล้มทั้งยืน

            ฝันนั่งเหม่อมองความมืดพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ภาพเก่าๆ ในอดีตวนย้อนกลับเข้ามาในหัว

            โดยเฉพาะตอนที่ได้กลับมาเจอกับโก๋ครั้งแรก

            ทั้งสองกลับมาเจอกันเพราะเกม เล่นเกมด้วยกัน ก่อนจะมีความคิดที่จะไปแข่งระดับโลก มันเป็นความฝันที่ใหญ่เกินตัวพวกเขาในตอนนั้น แต่นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตของฝันเลย ที่ตัวเองมีจุดมุ่งหมายชัดเจนและมีใครสักคนที่จะก้าวไปถึงจุดหมายด้วยกัน

            ที่ผ่านมาแม้เขาจะตั้งใจเล่นเกมเพื่อแข่งขัน แต่มันก็แค่นั้น ฝันแค่อยากพิสูจน์ให้พ่อกับแม่และพี่ชายเห็น ว่าเกมมันไม่ใช่เรื่องไม่ดี ทว่าพอมีคำว่าระดับโลกผุดขึ้นมา ทุกอย่างมันกลายมาเป็นภาพชัดเจนมากขึ้น

            แทบจะเป็นเป้าหมายสูงสุดของบรรดานักเล่นเกมเลยด้วยซ้ำ การได้เชิดหน้าชูตาให้ประเทศ การได้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้วงการเกมในประเทศไทยเติบโตขึ้น

            ถ้าฝันได้ไปยืนอยู่จุดนั้นแล้ว พี่เฟิร์สคงยอมรับอะไรได้มากขึ้น

            แต่สุดท้าย ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำตามความฝันได้

            คิดไม่ออกเลยแฮะ ว่าถ้าไม่ได้ไปแข่งระดับโลกแล้วจะทำอะไรต่อไปดี กะทันหันจนไม่ทันได้ตั้งตัวเลย

            ฝันเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง สูดหายใจลึกๆ แล้วเปิดประตูรถออกไป เลื่อนรั้วบ้านเปิดและปิด เขากำลังจะก้าวเข้าไปในบ้านก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงโวยวายของสองคนดังออกมา จึงตัดสินใจหยุดยืนอยู่หน้าบ้าน เงี่ยหูฟังบทสนทนาของโค้ชทีและชิน

            ถ้าโค้ชนนท์ไม่มั่นใจกับฝัน กูจะลงเป็นตัวสำรองให้

            มึงตลกเหรอวะชิน มึงคิดว่านี่เป็นเรื่องเล่นๆ หรือไง

            กูเล่นเหรอ ตรงไหนของหน้ากูที่เล่น ไม่ใช่ว่าโค้ชนนท์อยากได้ตัวกูหรือไง

            ใช่ โค้ชนนท์อยากได้ตัวมึง เขาเสียดายที่มึงไม่ได้แข่งช่วงสองปีที่แล้ว แต่มึงอ่ะ มึงแข่งไหวเหรอ

ชินเงียบไป  

มึงยอมแพ้กับวงการนี้ไปตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอวะ กูเข้าใจนะว่ามึงกลับมาเล่นเกมได้แล้ว แต่การแข่งมันคนละเรื่องกับเล่นเกมเพื่อความสนุกนะเว้ย มึงคิดดีๆ กูรู้ว่ามึงห่วงฝัน แต่ถ้ามึงต้องการทำแบบนั้น มึงต้องมั่นใจตัวเองนะ ว่ามึงจะสามารถแข่งแทนได้จริงๆ ในกรณีที่ฝันล้มลงไป

กูไม่อยากให้เขายอมแพ้

กูก็ไม่อยาก แต่ถ้าฝันรู้เข้าว่ามึงฝืนทำเพื่อเขา ฝันจะรู้สึกดีเหรอวะ

ไม่ เขาไม่รู้สึกดีเลยสักนิด

            แล้วจะให้กูทำยังไงวะ ให้กูนั่งมองอยู่แบบนี้เหรอ มันทรมานนะที่ต้องเห็นเขาเจ็บปวดแบบนี้ ถ้ามีอะไรที่ทำให้เขาหายเจ็บได้ กูก็อยากจะทำทั้งหมดนั่นแหละ

            ทั้งที่สิ่งนั้นอาจจะทำร้ายตัวมึงเองเหรอวะ

            อือ

            ส้นตีนเหอะว่ะชิน ห่วงตัวเองบ้างเถอะมึงอ่ะ

            ก้อนเมฆดำมืดก่อตัวขึ้นทีละเล็กละน้อย จนในที่สุดความมืดพวกนั้นก็ควบคุมจิตใจของฝันเอาไว้

            แทนที่จะเดินกลับเข้าบ้าน ฝันเลือกที่จะเดินห่างออกมาเงียบๆ

            ขายาวก้าวไปตามพื้นคอนกรีตภายในตัวหมู่บ้าน จากเดิน เป็นกึ่งวิ่ง จากกึ่งวิ่ง เป็นออกวิ่งอย่างไร้จุดหมาย รู้เพียงแค่ต้องไปให้ไกลจากที่นี่ ก่อนที่จะมีคนเจ็บปวดไปมากกว่านี้

            ไม่อยากให้ใครต้องมาเจ็บเพราะตัวเองอีกแล้ว

            ฝันโบกแท็กซี่หน้าป้อมยามหมู่บ้าน สถานที่เดียวที่คิดออกตอนนี้ สถานที่ที่สามารถอยู่คนเดียวได้ มีเพียงแค่...

            ไปหน้ามหาลัย xxx ครับ

            ในรถแท็กซี่เปิดวิทยุคลอเบาๆ แอร์เย็นทำให้คนขี้หนาวขยับตัวไปซุกกับแผงประตูฝั่งหนึ่ง ฝันนั่งกอดตัวเองเอาไว้ พลางกดโทรศัพท์หารายชื่อของโก๋แล้วกดโทรออก  

            (ไง) เสียงทุ้มดังขึ้น คำทักทายอย่างเป็นกันเองทำเอาน้ำตารื้นขึ้นมา

            รู้เรื่องแล้วใช่มั้ย ว่ากูไม่ได้ไปแข่งเนชั่นคัพ

            โก๋เงียบไป ก่อนจะส่งเสียงในลำคอตอบกลับ

            (อือ)

            เพราะแบบนี้ ถึงไม่มาเยี่ยมเหรอ

            ฝันเริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องราวด้วยตัวเอง แน่นอนสามคนในทีมต้องรู้ก่อนเขาอยู่แล้ว ว่าฝันโดนตัดสิทธิ์ไม่ให้ไปแข่งเนชั่นคัพเพราะอาการทางสมองที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ สาเหตุที่ไม่มาเยี่ยมที่โรงพยาบาล ก็คงเป็นเพราะโดนโค้ชทีห้ามเอาไว้ เพราะยิ่งฝันเห็นหน้าเพื่อนร่วมทีม กำแพงที่ตั้งไว้คงพังทลายลงมาเละไม่เหลือซากแน่

            (ทีไม่ให้พวกกูไป)

            เคยเดาผิดที่ไหนคนดื้อทำเสียงหยอกล้อ

            (ฝัน กูรู้ว่ามึงเสียใจ ทุกคนก็เสียใจ กู บูม กายมานั่งคุยกันแล้วว่าถ้าไม่มีมึง ก็อาจจะสละสิทธิ์ให้อีกทีมได้ไปแข่ง)

            ไม่!” ฝันตะโกนเสียงดังขึ้นมาจนคนขับสะดุ้ง เขารีบขอโทษขอโพยคุณลุง

            พวกมึงต้องไปแข่งดิวะ อย่าทำแบบนี้โก๋ เราเคยคุยกันแล้ว

            (กูรู้ แต่ลูเซนท์ดรีมที่ไม่มีมึง มันจะเป็นลูเซนท์ดรีมได้ยังไงวะ)

            เป็นสิ ลูเซนท์ดรีม มีทั้งจิ๊กโก๋เกมเมอร์ บูมเมอแรง ปอนด์ซ่า กู๊ดกายส์ ไนท์แมร์ต่อให้กูกับปอนด์ไม่ได้ไปแข่ง แต่พวกกูอยู่ในใจพวกมึงเสมอเลยนะ

            (กูขอโทษ ขอโทษที่ทำห่าอะไรไม่ได้เลย กูพยายามที่จะพูดกับโค้ชนนท์แล้ว)

            กูเข้าใจ ไม่ต้องขอโทษหรอก อย่างที่ปอนด์บอก อนาคตมันไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

            (แล้วมึงอยู่ไหน โค้ชทีบอกว่าออกจากโรงพยาบาลแล้ว กลับถึงบ้านหรือยัง)

            ยังเลย มึงอยู่กับแม่กานเหรอ

            (ใช่ อยากคุยมั้ย)

            ก็ได้

            เสียงกุกกักดังขึ้นนิดหน่อย ตามด้วยเสียงของหญิงสาวที่ฝันเคารพรักเหมือนแม่แท้ๆ น้ำเสียงที่อบอุ่นและอบอวลไปด้วยความใจดีของแม่กาน

            (น้องฝัน โอเคขึ้นหรือยังลูก) น้ำเสียงของแม่กานเมื่อพูดคุยกับฝัน ยังคงเจือความเป็นห่วงอยู่เสมอ

            โอเคแล้วครับ

            (โก๋เล่าให้แม่ฟังหมดแล้ว หนูไม่ต้องโทษตัวเองนะครับ)

            ผมทำไม่ได้…” เขาอยากจะโกหก แต่คำที่หลุดออกมา กลับซื่อตรง

            (แม่รู้ มันต้องใช้เวลาหน่อย แต่รู้มั้ย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น น้องฝันก็ยังเป็นคนเก่งของแม่เสมอ)

            ขอบคุณนะครับแม่

            (ถ้าไม่รู้จะไปไหน บ้านหลังนี้ยังต้อนรับหนูเสมอนะลูก)

            ครับแม่

            ฝันพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ การคุยกับแม่กานทำให้ฝันคิดถึงแม่ของตัวเอง ถ้าแม่ยังอยู่ด้วย คำพูดของแม่คงไม่ต่างไปจากแม่กานเท่าไรนักหรอก เพราะไม่ว่าฝันจะล้มลุกคลุกคลานมากเท่าไร ไม่ว่าฝันจะล้มลงสักกี่ครั้ง เป็นแผลถลอกมากเท่าไร แม่ก็จะปลอบฝันเสมอ ว่าเขาเก่งที่สุดแล้ว

            (มึงอยู่ไหนวะฝัน) โก๋กลับมาจับโทรศัพท์อีกครั้งพลางเอ่ยถาม (ชินทักมาหากู บอกว่ามึงหายไปจากบ้าน)

            กู...อยากหาที่อยู่คนเดียวสักพักน่ะ

            (มึงไม่ได้คิดอะไรแย่ๆ อยู่ใช่มั้ย)

            เปล่า

            (แล้วทำไมถึงไม่อยู่กับชิน มันทำให้มึงสบายใจไม่ใช่หรือไง)

            กูไม่อยากให้เขามาเจ็บปวดเพราะกู ยิ่งอยู่ใกล้เขาตอนนี้ ยิ่งทำให้เขารู้สึกแย่ แต่ยังไงก็กะว่าจะส่งข้อความไปบอกนั่นแหละ แค่คงไม่บอกว่าไปอยู่ที่ไหน

            (อีกแล้วนะ กูบอกกี่รอบแล้วว่าถ้ารู้สึกไม่ดี อย่าผลักไสคนอื่นออกไป)

กูไม่ได้ผลัก กูแค่ยังไม่อยากได้ยินเสียงเขาตอนนี้ กูกลัวใจอ่อนแล้วกลับไปที่บ้าน

(แล้วทำไมไม่กลับ มึงรักมันไม่ใช่เหรอ มันก็รักมึง คนรักกันก็ต้องช่วยกันสู้ดิวะ ก็ต้องแบ่งเบาความรู้สึก)

แต่ชินมันกำลังจะฝืนตัวเองเพื่อกู กูไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

(ถ้าอย่างนั้นก็โทรไปหามัน บอกเหตุผลมันไปว่ามึงต้องการจะทำอะไร อย่าเลือกที่จะเงียบ เข้าใจมั้ยไอ้เด็กโง่)

            รู้ ฝันรู้ดีว่าไม่ควรเลือกที่จะเงียบ ความเงียบไม่เคยส่งผลดีต่อความสัมพันธ์ในรูปแบบไหนทั้งนั้น แค่ตอนนี้เขามีแต่ความคิดลบๆ ที่ถ้าพูดออกไปล่ะก็ คงได้ลงไปทะเลาะกับโค้ชทีหรือไม่ก็ชินแน่

            อือ เดี๋ยวกูโทรไปหาเขา มึงก็สู้ๆ นะเว้ยโก๋ กูเชื่อว่ามึงทำได้ แม้จะไม่มีกูคอยกวนอยู่ข้างๆ ก็เถอะ

            (อย่าพูดเหมือนจะทิ้งพวกกู มึงจะมาเชียร์พวกกูใช่มั้ย)

            ไม่ชัวร์ว่ะ แต่ก็จะพยายามนะ

            (กูจะรอมึงนะ ไนท์แมร์คนเก่งของกู)

            ดวงตากลมกะพริบไล่น้ำตาที่เอ่อล้นอยู่บริเวณขอบตาให้กลับเข้าไป ฝันเงยหน้ามองเพดานรถแท็กซี่

            ขอโทษนะโก๋ กูคงมาส่งมึงได้แค่นี้โชคดีนะ

            ฝันตัดสายทิ้งก่อนจะเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง วิวในตัวเมืองตอนกลางคืน สองข้างทางเริ่มกลายเป็นบ้านช่องขนาดเล็ก บ่งบอกว่ากำลังเข้าสู่เขตปริมณฑล

            เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา ก่อนจะกดโทรออกอีกครั้ง

            (คุณอยู่ไหน!) น้ำเสียงร้อนรนดังขึ้นทันทีที่ฝันโทรหาชิน ก่อนหน้านี้โทรศัพท์ของเขาดังมาพักหนึ่งแล้ว ฝันแค่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าควรจะทำยังไง กลัวว่าถ้าได้ยินน้ำเสียงขึ้นจมูกของอีกฝ่าย จะใจอ่อนกลับไปที่บ้านหลังนั้น แล้วหลังจากนั้นทุกอย่างก็จะยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ

            แล้วก็เป็นอย่างที่คิด แค่ได้ยินเสียงเป็นกังวลของอีกฝ่าย ก็แทบจะอยากให้คุณลุงคนขับเลี้ยวรถกลับไปยังบ้านของชิน เขาต้องกลั้นใจเอาไว้ การอยู่ใกล้กันตอนนี้ไม่ใช่เรื่องดีเลย

            บนรถแท็กซี่

            (กำลังจะไปไหน)

            ไปที่ไหนสักที่

            (ฝัน กลับบ้านเถอะนะ)

            ผมมีเรื่องจะเล่าให้คุณฟัง

            ถ้าอยู่ตรงหน้า ชินคงจะดุเขาแล้วว่าเวลาแบบนี้ยังจะมีหน้ามาเล่าเรื่องอะไรอีกเหรอ แต่ในเมื่อตอนนี้ได้ยินเพียงแค่เสียง ปลายสายเลยเงียบไป ตั้งใจฟังสิ่งที่ฝันกำลังจะเล่า

            มีลูกแมวตัวหนึ่ง พยายามอย่างมากที่จะไล่ตามความฝันของตัวเอง มันน่ะอยากพิสูจน์ให้คนที่มันรักได้เห็น ว่ามันเป็นแมวที่แข็งแกร่ง ว่ามันเองก็มีค่า มันใช้เวลาฝึกฝนซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันไม่เคยย่อท้อหรือยอมแพ้ แต่โลกก็มักจะเล่นตลกกับมันอยู่เสมอ แหงล่ะ มันเป็นเพียงแค่ลูกแมวนี่นา

ลูกแมวที่แสนอ่อนแอภายในโลกอันกว้างใหญ่ที่แสนโหดร้าย

จนวันหนึ่ง มันไปเจอเข้ากับหมาชิบะตัวอ้วนกลม หมาชิบะทำให้มันรู้สึกมีค่าขึ้นมา ทำให้มันลุกขึ้นมาสู้ต่อ ทว่าสุดท้าย โชคชะตาก็ไม่เข้าข้าง มันก็เป็นเพียงแค่แมวตัวเล็กในโลกอันแสนกว้างใหญ่ โดนกระแสลมพัดทีเดียวก็แทบปลิวแล้ว เพราะแบบนั้นมันจึงหนีออกห่างหมาชิบะ มันไม่อยากทำให้หมาชิบะเจ็บปวดไปพร้อมกับมัน หมาชิบะยังต้องต่อสู้กับโลกที่แสนกว้างใหญ่ไม่ต่างจากมัน แต่มันสัญญากับตัวเองว่า ถ้าวันไหนมันเข้มแข็ง มันจะกลับไปหาหมาชิบะ แสดงให้เห็นว่ามันเป็นแมวที่แข็งแกร่งแล้ว หมาชิบะจะได้ไม่ต้องคอยมาเป็นห่วงมันจนทำให้ตัวเองต้องฝืนทำอะไรที่ไม่อยากทำ

            (ได้ยินเหรอ)

            น้ำเสียงของชินดูตกใจ คงไม่คิดจะให้เขาได้ยินบทสนทนานั้น

            อือ

            (ผมอยากช่วยคุณ)

            ต่อให้ต้องฝืนตัวเองน่ะเหรอ

            (มันไม่ใช่เรื่องลำบากอะไรเลย)

            ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่กลับไป

            (ฝันครับ…)

ถ้าให้ผมกลับ คุณสัญญาไหมล่ะ ว่าคุณจะไม่พยายามช่วยผมทั้งที่คุณต้องฝืนตัวเอง

(ผมให้สัญญาไม่ได้)

ถ้าอย่างนั้น ผมคงต้องเอาตัวเองออกมาห่างจากคุณ

(ฝัน ผมไม่อยากให้คุณอยู่คนเดียว)

แต่ถ้าผมยังอยู่ข้างคุณ ถ้าคุณเห็นว่าผมทรมานมากแค่ไหน ผมรู้ ว่าคุณจะฝืนทำทุกอย่างเพื่อผม

(นั่นก็เพราะผมเป็นห่วง)

ริมฝีปากสีสวยเม้มแน่น ฝันกลั้นเสียงตัวเองไม่ให้สั่น ว่าเขาดื้อแล้ว ชินก็ดื้อไม่ต่างกันเลย

ผมก็เป็นห่วงคุณ มันถึงเวลาที่คุณจะมีความสุขได้แล้วนะชิน อย่าฝืนเลย การแข่งเกมไม่ใช่สิ่งที่คุณรัก ถ้าขืนคุณฝืนทำมันอีก แล้วฝันร้ายเมื่อสองปีที่แล้วย้อนกลับมาหลอกหลอนคุณ ถ้าคราวนี้กลายเป็นคุณเกลียดเกมขึ้นมาจริงๆ ผมจะทำยังไงล่ะ

เขาพยายามมากเลยนะ ที่จะทำให้ชินกลับมาเล่นเกมได้อีกครั้ง ขืนชินฝืนตัวเองแล้วเกิดเกลียดเกมขึ้นมา คราวนี้คงถึงกาลอวสานชิบะบอยของจริง

            (แล้วคุณจะไปที่ไหน)

            ถ้าผมบอก คุณก็หาผมได้สิไอ้หมาบื้อฝันหัวเราะเสียงแผ่ว ไม่ต้องห่วงนะ แค่ตอนนี้ตัวผมมีแต่ความคิดลบๆ ใครพูดอะไรมาผมก็จะปัดความหวังดีพวกนั้นทิ้งไปทั้งหมด คุณคงไม่ชอบอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะพ่อเจ้าชายน้ำแข็ง

(คุณจะพูดทำร้ายจิตใจผมหรือไง)

ไม่แน่มนุษย์น่ะ พลั้งพลาดพูดอะไรไม่คิดออกไปบ่อยจะตายไป ผมไม่อยากให้ทุกคนมาเสียความรู้สึก ผมรู้ว่าคุณอยากปลอบ แต่ก็ไม่อยากให้คุณมารู้สึกเจ็บปวด ไม่อยากให้คุณฝืนทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ เพราะแบบนั้นเลยเดินออกมา ผมแค่อยากขอเวลา อยากจะเข้มแข็งกว่านี้ มันคงใช้เวลาไม่นานหรอก

            ชินเงียบไปพักใหญ่ เหมือนกำลังใช้ความคิด

เป็นระยะเวลาหลายเดือนที่ฝันอยู่ใกล้กับชิน การออกห่างจากกันเป็นสิ่งที่ค่อนข้างแปลกใหม่ ที่ผ่านมาฝันอาจจะเก็บความอ่อนแอนั่นเอาไว้ข้างใน ซ่อนไว้ไม่ให้ใครได้เห็น กลบเกลื่อนความเศร้าหมองด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะสม่ำเสมอ แต่ตอนนี้ ยิ่งอยู่ใกล้ชินก็ยิ่งรู้สึกอ่อนแอ ความรู้สึกจากที่เคยซ่อนเอาไว้ กลับกลายเป็นเริ่มเถรตรงจนโกหกไม่ได้

เขาพูดคำว่าโอเค ต่อหน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้ แค่กลั้นน้ำตายังยากแสนยาก

            (ถ้าคุณต้องการแบบนั้น ผมก็จะไม่ห้าม แต่ขออย่างเดียวฝัน)

            ครับ

            (อย่าหายไปจากชีวิตของผม)

            รถแท็กซี่จอดลงพร้อมกับเสียงที่เงียบไป ฝันจ่ายค่าโดยสารก่อนจะออกมายืนอยู่หน้าหอพักที่แสนคุ้นเคย

            ไม่หรอก ผมจะหายไปจากชีวิตคุณได้ยังไงกันล่ะ

          จะหายไปได้ยังไง ในเมื่อผมหลงรักคุณมากมายขนาดนี้

            ฝันคุยกับชินอีกเล็กน้อย หลังจากนั้นจึงวางสายแล้วเข้าไปคุยเรื่องห้องพัก เขาจ่ายค่าห้องพักไว้สำหรับหนึ่งเดือน ไม่คิดหรอกว่าตัวเองจะใช้เวลาทำใจนานขนาดนั้น แต่เพราะห้องพักต่อเดือนราคาไม่แพง เขาเคยอาศัยอยู่ที่หอนี่ช่วงยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย หอพักเล็กๆ ที่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน

            มือเรียวผลักประตูห้องบนชั้นสามเข้าไป พอประตูปิดลงปุ๊บ ขาเขอก็อ่อนแรงจนฝันต้องทิ้งตัวลงนั่งที่พื้น

            น้ำตาจำนวนมากที่เก็บกลั้นมาตั้งแต่ที่โรงพยาบาลไหลบ่าทะลักออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ ฝันถอดแว่นตาออก วางมันไว้ข้างตัว ก่อนจะร้องไห้โฮเหมือนเด็กๆ มือข้างขวาปาดน้ำตาที่ไหลออกมาจนเปรอะเปื้อนใบหน้าไปหมด

            เสียงสะอึกสะอื้นในลำคอ เพียงแค่ได้ยินยังรู้สึกทรมาน

ภาพนี้จะให้ชินเห็นได้ยังไง ภาพที่ร้องไห้หนักขนาดนี้ มีแต่จะทำให้ชินรู้สึกแย่มากขึ้นไปอีก ฝันไม่อยากเห็นผู้ชายคนนั้นต้องฝืนเพื่อเขา สองปีที่ผ่านมา ทุกอย่างมันก็หนักหนาเกินพอสำหรับชินแล้ว

            ในตอนนี้ ฝันแค่ต้องพยายามผ่านทุกอย่างไปให้ได้ แต่จะผ่านไปยังไงกันนะ ในเมื่อมันทรมานขนาดนี้

            ทรมานราวกับกำลังจมดิ่งอยู่ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

            .

            .

            ทุกอย่างมันจบลงแล้วใช่มั้ย

            จบลงแล้วเหรอ

ความฝันของเขา

 

           


//มีคำผิดส่วนไหนแจ้งไว้ได้เลยนะคะ แจกทิชชู่ให้ทุกคน

รักทุกคนนะ คืนนี้หนักหน่วงหน่อย แต่ก็ขอให้ทุกคนฝันดีนะคะ 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งกัน เนื้อหาหลักจะจบลงในอีกสองตอนข้างหน้าแล้วค่ะ ส่วนหลังจากนั้นจะเป็นเรื่องราวที่ดำเนินต่อไป ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดตามแพลนที่วางไว้ จะจบลงที่ตอนที่ 24 ค่ะ 

มาเป็นกำลังใจให้เด็กๆ กันนะคะ 

           

             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 626 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1190 theskyandsea (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 14:24
    ฮืออออออ อยากกอดฝันมากๆ เลยค่ะ แบบทุ่มเทมาถึงตรงนี้ แล้วโดนบอกไม่ให้แข่ง มันเสียศูนย์ได้เลยอ่ะ ตอนที่น้องเล่าอดีตของตัวเองคือแบบคลิปของชิบะบอยช่วยชีวิตฝันได้จริงๆ ขอให้ฝันเข้มแข็งกลับมาเลยน้าาา
    #1,190
    0
  2. #1182 pinkyyyy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 23:01
    ร้องไห้เลยยย สงสารน้องงงงออ่าาาาา
    #1,182
    0
  3. #1148 CallistoJpt (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 01:11
    เป็นตอนที่เจ็บปวดมากๆลุ้นกับน้องมาตลอด พอน้องมาเจอแบบนี้ไม่ไหว เจ็บปวดไปหมด ปวดใจไปกับน้องฝัน อยากจะดึงน้องมากอดปลอบมาหอมหัว
    #1,148
    0
  4. #1120 Sivapark (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 01:04
    เจ็บปวด เจ็บมากๆร้องไห้ไม่หยุดเลย:'( :'( :'( :'(
    #1,120
    0
  5. #1082 morirun_conan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 01:43
    เห้ย นี่มันพี่เอกนี่ เราจำประโยคนั้นจากในเกมได้ //// น้องฝันแม่ร้องไห้ตามหนูแล้วลูก
    #1,082
    0
  6. #1079 rraindomm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:40
    กอดๆนะคะน้องฝันนนนนน
    #1,079
    0
  7. #1065 Jinjoo.K (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 15:15
    ดิ่งตามน้องฝันเลย ความฝันที่พยายามทำมาสุดท้ายก็พัง คนที่มีเรื่องนี้เป็นที่ยึดเหนี่ยวเป็นแรงใจเพียงอย่างเดียวมาตลอดหลายปี เจอแบบนี้ก็ไม่แปลกที่จะเเหลกสลายขนาดนี้
    #1,065
    0
  8. #1030 Gxbuide (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 02:27
    ดิ่งตามฝันเลยแง เข้าใจฝันนะที่ว่าไม่อยากให้คนอื่นรู้สึกแย่ตอนที่ตัวเองมีแต่พลังลบ อาจจะเผลอสาดคำพูดแย่ๆก็ได้เนอะ อยากกอดเธอจังเลย;-;
    #1,030
    0
  9. #1027 MKTPSL (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 00:31
    อ่านตอนนี้ ทำให้เรากอดตัวเอง
    #1,027
    0
  10. #1003 Mania (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 22:25
    น้ำตาไหลตามเลย
    #1,003
    0
  11. #943 mileyduchess (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:36
    ฝันอย่าผลักคนอื่นออกไปแบบนี้สิ ทุกคนเขาเป็นห่วงฝันกันทั้งนั้น
    #943
    0
  12. #932 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:10
    ไม่ไหวแล้วแม่ กอดน้องฝันน
    #932
    0
  13. #797 la-margherita (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 16:45
    เราเข้าใจฝันนะ มันเหมือนรู้สึกว่าตัวเราแตกสลายไปแล้ว วินาทีที่เราเดินกลับหอแล้วร้องไห้แบบไม่อายฟ้าดิน คือไม่ต่างจากฝันเลย เราต่างต้องหาเวลาเยียวยาตัวเองแบบเงียบๆทั้งนั้น สู้นะเจ้าฝันคนดี
    #797
    0
  14. #782 sunny_4392 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 15:32
    น้องคะ ขอให้สู้นะ
    #782
    0
  15. #781 +++DOUBLE B++++ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 08:10
    ฝันนนนนนนนนนน หนูฮืออออออออ
    #781
    0
  16. #780 I-am-muffin-cat (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 23:56
    ร้องจนปวดหัวแล้วคุณ แง๊งงงง
    #780
    0
  17. #779 smileofOSH (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 23:03
    เปิดตอนมาซะน่ารัก เห้อออออออ
    #779
    0
  18. #778 Red_Bunny (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 17:06
    ไรท์เตือนแล้วว่าหน่วง แต่ก็ไม่คิดว่าจะจุกขนาดนี้ //กลั้นน้ำตา
    #778
    0
  19. #777 plumfloral (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 16:59
    สงสารน้องฝันมากๆ วันข้างหน้าจะยังมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกไม่รู้ แต่อยากให้ฝันจดจำไว้เสมอว่ายังมีชินที่พร้อมอยู่เคียงข้าง อย่างที่โก๋บอกว่าคนรักกัน ควรจะแบ่งเบาความทุกข์ให้กันและกันได้ ถึงฝันจะไม่อยากให้ชินเป็นห่วงมาก ไม่อยากให้เห็นตอนฝันร้องไห้หนักแบบนี้ แต่ก็อยากให้คิดไว้ว่ายังคนพร้อมปลอบหนู อยู่ข้างๆและพร้อมเดินไปข้างหน้ากับหนูเสมอ พี่ชินก็จะจับมือฝันแบบนี้ไปเรื่อยๆแหละ เราเชื่อ / ตอนที่ฝันเล่าว่าทำไมมาเป็นแฟนคลับชิบะบอยได้คือร้องไห้เลย อยากขอบคุณชินที่ทำให้ฝันยังมีชีวิตต่อ ขอบคุณที่ช่วยเยียวยาน้องมาเสมอ ทั้งตอนยังไม่รู้จักกันสักนิด จนตอนนี้ที่กลายมาเป็นคนรักกัน แล้วก็ขอบคุณที่ฝันยังมีชีวิตอยู่ต่อจริงๆ เพราะการมีอยู่ของหนูมีค่าที่สุดแล้วนะคะ
    #777
    0
  20. #776 sarapsch9397 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 14:55
    พี่เอกกก
    #776
    0
  21. #775 ooy1565 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 12:53
    โอ๊ยหน่วงจังเลยทำไมเป็นแบบนี้ไม่ให้โอกาสกันเลยสงสารฝันจริงๆ แล้วตกลงชินจะลงแข่งแทนไหมนะ
    #775
    0
  22. #774 DAlSY (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 12:30
    ไม่รู้จะคอมเม้นท์อะไรเลย ตื้อไปหมด มันหน่วงอะ ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีนะคะ แง~~~
    #774
    0
  23. #773 KeyTeen Labkop (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 10:08
    อ่านยังไงพี่ชินก็คือพี่เอกอ่ะ ฮือออออตอนนี้ฟังเสียงพี่เอกแล้วนึกถึงพี่ชินตลอด ตอนนี้หนักหน่วงจริงน้ำตาไหลเข้าหูเต็มเลย
    #773
    0
  24. #772 Lonicera (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 09:45
    อ่านแล้วเราเห็นด้วยที่โก๋บอก คนที่รักกันมันไม่จำเป็นต้องแชร์แค่ความสุข เวลาทุกข์ก็ร่วมแบ่งเบากันได้ ในขณะที่ถ้าจะรัก ก็ต้องรักแบบรักตัวเองด้วยเหมือนกันแบบที่โค้ชทีบอกชินนั่นแหละ อ่านจากตอนนี้ทั้งคู่ก็ถือว่ารู้สึกมากแล้วนะ ใช้คำว่ารักได้ แต่อะไรที่มากเกินไปมันก็ไม่ดีทั้งนั้น เข้าใจที่ชินอยากช่วยและก็เข้าใจที่ฝันไม่อยากให้คนอื่นมาร่วมเดือดร้อนกับตัวเอง ทั้งคู่กำลังอยู่ในความรู้สึกที่มากเกินไปทั้งคู่แหละ ตอนนี้ห่างกันแป๊บนึงก็ดีนะคะ สำรวจความคิดตัวเองกันทั้ง2ฝ่าย เราคิดวิธีการแก้ปัญหาได้อย่างนึงจากสิ่งที่ชินเสนอแต่ไม่รู้ว่าคุณไรท์จะคิดเหมือนกันมั๊ย เราจะรออ่านนะ ไม่ได้ตั้งใจคิดนะคะ แต่อ่านแล้วมันขึ้นมาเองในหัว ชอบที่ทั้งคู่คุยกันนะ แล้วก็ลูเซนท์ดรีมเป็นทีมที่ดีจริงๆ โค้ชทีก็ดี บางอย่างทุ่มเทไปมากแต่มันก็ไม่ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการเสมอเนอะ เส้นทางสายเกมของฝันเรารู้สึกว่าเหมาะกับคำว่าซวยจริงๆ เพราะทุกอย่างที่แย่ เกิดจากการกระทำของคนอื่น อ่านแล้วได้แต่ถอนหายใจ ปอนด์เอ๊ยยยย กลับมาหาทีมแป๊บนึงสิลูกกกก มาช่วยหน่อยยยย เป็นกำลังใจให้ทุกคนเลยเนี่ยยยย
    #772
    0
  25. #771 DebbyMar (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 09:39
    แง~~~~~ ทำไมฝันต้องมาเจอแต่เรื่องโหดๆอ่าาา พอจะดีก็มาเจอเรื่องแย่อีก. มะไหร่พี่ฝันจะมีความสุขซะที
    #771
    0