Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 2 : Chapter 01 :: His voice (REWRITE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 852 ครั้ง
    30 ต.ค. 62


Chapter 01

His voice

         

          (เฮ้ย ผมไม่น่าเดินไปทางซ้ายเลยว่ะ มันต้องมีอะไรบางอย่างแน่ เนี่ย แม่งซีนหนังผีเลยครับทุกคน โดนแน่ทอม ทอมมึงโดนแน่ โดนแน่ๆ ไม่รอดแล้วล่ะทีนี้ตึง!)

            “น้องฝัน!”

            “เชี่ย!”

            ผีผู้หญิงโผล่ขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์ประจวบเดียวกับเสียงเรียกจากทางด้านหน้า ฝันที่กำลังลุ้นอยู่ว่าผีจะโผล่มาเมื่อไรสะดุ้งเกือบตกเก้าอี้ แว่นทรงกลมเอียงไปเล็กน้อย แทบจะหลุดออกจากใบหน้า พี่พยาบาลยิ้มหัวเราะกับท่าทางป้ำเป๋อของเขา

            คะครับ ขอโทษที ผมดูเกมผีอยู่

            ฝันถอดหูฟังออก ส่งยิ้มแก้เขินให้กับพี่นิล พยาบาลชุดขาว ผู้ช่วยมือขวาของนายแพทย์ที่ฝันกำลังรอเข้าพบอยู่

            “พี่ชายน้องฝันเรียกแล้วค่ะ

            “ขอบคุณครับ

            ชายหนุ่มอายุยี่สิบห้าปีบริบูรณ์ขยับแว่นบนใบหน้าให้เข้าที่ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สูดหายใจเข้าเต็มปอด

            การเผชิญหน้ากับพี่ชายแท้ๆ ไม่ต่างอะไรกับการเผชิญบอสซอมบี้ตัวใหญ่กว่าเขาเท่าหนึ่ง

            มือเรียวขยับเลื่อนบานประตูที่อยู่ไม่ไกลให้เปิดออก ความขาวโพลนภายในห้องทำเอาฝันต้องหรี่ตาปรับแสง เขามักใช้ชีวิตอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมมืดๆ พอมาเจอแสงไฟจ้าแบบนี้แล้ว แสบตาเป็นบ้า

ด้านหลังโต๊ะสี่เหลี่ยมสีขาว เจ้าของผิวขาวเงยหน้าจากเอกสารบนโต๊ะมามองฝัน ใบหน้าเรียบนิ่งสนิทแต่แฝงไปด้วยความใจดีสำหรับเด็กๆ ฝันก็แค่คิดตามที่พี่นิลพูด เพราะในภาพความจำของเขาแล้ว พี่ชายคนนี้นอกจากจะเย็นชา ยังหยิ่งยโสจนน่าหมั่นไส้ เจ้าตัวสวมแว่นตาทรงสี่เหลี่ยมทำให้ดูมีอายุขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

ห่างกว่าเขาแปดปียังไม่พออีกเหรอ ทำตัวเหมือนพ่อคนที่สองมากเข้าไปทุกวัน

            ลมอะไรหอบมาล่ะ

            ฝันเลื่อนประตูปิดลงแล้วยืนพิงประตูอยู่แบบนั้น ไม่ยอมขยับตัวไปนั่งที่เก้าอี้ ราวกับไม่อยากเข้าใกล้ผู้ชายตรงหน้ามากไปกว่านี้ ไม่ใช่ว่ารังเกียจ แต่ลึกๆ ในใจต่อต้านว่าโลกของพี่ชายและโลกของตัวเองนั้น มันต่างกันราวกับฟ้าและเหว

            ผมบอกอาการพี่นิลไปแล้ว

            “บอกมาแค่เจ็บมือเฟิร์สก้มมองเอกสารที่ระบุอาการสั้นๆ บนโต๊ะ รู้ดีว่าเจ้าน้องชายมีจุดประสงค์อะไรบางอย่างในการมาพบเขา นับตั้งแต่เจ้าเด็กนี่จบจากมหาวิทยาลัย อาการเจ็บมือมีบ้างเป็นครั้งคราว แต่ทุกครั้งมักจะขอยานอนหลับกลับไปด้วย แม้ว่าช่วงหลังจะไม่มาขอแล้วเพราะนอนหลับเองได้

            “นอนไม่หลับอีกหรือไง

            ฝันใช้เท้าเขี่ยพื้นไปมาราวกับมีลูกบอลอยู่ตรงนั้น บึนปากอย่างมีเลศนัย ยิ่งทำให้เฟิร์สไม่ชอบใจเข้าไปใหญ่

            อย่ามาทำเล่น คนไข้คนอื่นรออยู่

            “มือเสียงใสๆ เปล่งออกไปแผ่วเบา จนกระทั่งเฟิร์สขมวดคิ้วใส่ ฝันถึงได้ยอมพูด

            ผมเจ็บมือ

            “เจ็บยังไง เจ็บแบบไหน

            “เจ็บเหมือนตอนนั้นดวงตากลมหลุบต่ำมองพื้น ไม่ได้มีแววล้อเล่นอีกต่อไป

            มานั่งนี่

            คำสั่งของคุณหมอถือเป็นคำขาด อีกอย่างฝันไม่อยากให้เวลาของเขาไปกินเวลาคนไข้คนอื่นด้วย แม้จะขี้เล่น แต่รู้กาลเทศะเสมอ ฝันรู้ดีว่าการที่คนไข้ต้องนั่งรอนานๆ มันเป็นแบบไหน

            มือข้างซ้ายของฝันวางลงบนโต๊ะ รอยแผลเป็นที่เฟิร์สไม่เคยชอบใจเมื่อได้เห็นมัน

            เฟิร์สใช้นิ้วกดลงเบาๆ ที่หลังมือของน้องชาย ฝันสะดุ้งเฮือกรีบชักมือกลับเพราะความเจ็บแล่นขึ้นสู่สมอง เจ้าของฝ่ามือถึงกับน้ำตาเล็ด ยกมือขวามากอบกุมหลังมือซ้ายพลางลูบป้อยๆ อย่างปลอบประโลม

            ทำไรเนี่ย

            เจ็บมากเลยเหรอ

            “ก็เล่นกดซะแรง

            “แรงอะไร พี่ลงแรงแค่หนึ่งในสี่เองนะ

            ความผิดปกติของน้องชายทำเฟิร์สเริ่มเป็นห่วง ปกติแล้วลงแรงหนักก็ไม่ยักจะรู้สึกรู้สา ยังนั่งหน้าระรื่นไม่รับรู้ว่าไม่ควรใช้มือเยอะ มันไม่ได้สมบูรณ์แบบเหมือนเมื่อก่อน เขายกไฟฉายขึ้นสังเกตม่านตาของน้องชายที่หดตัวลงไป บ่งบอกว่าอาการเจ็บปวดเมื่อกี้ไม่ใช่ของเล่น หรือการแสดงที่สร้างขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขา

            เป็นตั้งแต่เมื่อไร

            “มันก็เจ็บจี๊ดๆ มาสักพักแล้ว

            “แล้วที่เจ็บจนหน้าซีดปากซีดเนี่ย เป็นเมื่อไร

            ฝันสะอึก คลี่ยิ้มน้อยๆ แบบคนขี้เล่นพลางส่งเสียงหัวเราะแห้ง หลอกเพื่อนได้แต่หลอกหมอไม่ได้สินะ

            เมื่อวานตอนออกจากห้องน้ำโก๋ก็ทักว่าปากซีด ไปทำอะไรมา ไม่สบายหรือเปล่า ฝันก็ชี้โบ้ชี้เบ้บอกว่าแอร์เย็นเกินไปบ้าง เปิดอย่างกับจะแช่ศพ พอโดนซักเข้าอีกก็บอกตื่นเต้นจนปากซีด แล้วโก๋ก็เชื่ออย่างง่ายดาย

            เดือนกว่า

            “ยังเล่นเกมอยู่หรือไง

            “อือเขาครางฮือในลำคอ

            พี่เฟิร์สไม่เคยสนับสนุนให้ฝันเล่นเกมมาแต่ไหนแต่ไร เหมือนพ่อไม่มีผิด ต่างกันตรงที่พ่อมักจะใช้คำพูดใส่ว่าเกมคือความรุนแรง เกมทำให้เด็กฆ่าฟันกัน เกมบั่นทอนสมอง เกมไม่ดีอย่างงั้นอย่างงี้ ส่วนพี่เฟิร์สไม่ค่อยพูด แค่แสดงออกว่าไม่ชอบเวลาฝันพูดถึงเรื่องเกม

            ดังนั้น ถ้าบอกว่าชนะมาเมื่อวานล่ะก็ พี่ชายของเขาก็คงไม่ใส่ใจอะไร อาจจะโดนด่าเพิ่มด้วยซ้ำ

            พี่เฟิร์สน่ะถอดแบบพ่อมาเป๊ะๆ

            ถ้าไม่เลิกเล่น เดี๋ยวได้เสียมือไปจริงๆ

            “ขนาดนั้นเลยเหรอ

            “ขนาดนั้นเลย ก็จริงอยู่ที่อาการเจ็บปวดหลักๆ มาจากสมอง แต่ก็ต้องยอมรับด้วยว่าเส้นเอ็นมันถูกทำลาย จะให้มาใช้งานหนักเหมือนเคยทำไม่ได้หรอก

            “มีระยะเวลามั้ยคุณหมอที่กำลังจดอาการของผู้เป็นน้องเงยหน้ามองเด็กแสบตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขาวางปากกาลง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ถามแบบนี้ คงไม่คิดจะเลิกเล่นจริงๆ สินะ

            เกมมันมีดีอะไรขนาดนั้น

            ระยะเวลาอะไร

            “ระยะเวลาที่มือจะใช้ได้

            “ไม่มีระยะเวลาที่แน่นอน อาจจะเป็นพรุ่งนี้ มะรืน เดือน หรือปี

            “ถ้าอย่างนั้นก็ยังใช้ได้

            “ฝันเฟิร์สสะกดเสียงต่ำในลำคอ หวังว่าจะปรามน้องลงได้บ้าง แต่สิ่งที่ฝันทำคือลุกจากเก้าอี้ เดินปราดไปที่ประตู ทำหน้าตากวนประสาทใส่เขา เหมือนสนุกนักล่ะที่เห็นคนเป็นพี่โกรธจนควันออกหู

            จะไม่เลิกจริงๆ ใช่มั้ย

            “ถ้าไม่ได้เล่นเกม ผมยอมตายดีกว่า

            “แล้วนั่นจะไปไหน

            “กินเวลาคนไข้คนอื่นมากพอแล้ว พี่จัดยามาให้แล้วกันประตูเลื่อนถูกเปิดออกระหว่างที่พยาบาลสาวกำลังจะเดินเข้ามาเรียกพอดิบพอดี เฟิร์สรีบถามคนเป็นน้อง

จะเอายานอนหลับมั้ย

            “ไม่เอาพูดจบ ไอ้เจ้าลิงค่างก็เสียบหูฟังพลางเดินหายไปจากระยะสายตา เฟิร์สถอนหายใจ เขาไม่คิดจะอยากรู้ว่าอะไรทำให้น้องชายนอนหลับได้ ไม่เคยคิดจะถามด้วยซ้ำ มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอที่เด็กคนนั้นหลับสนิทโดยไม่ต้องพึ่งยานอนหลับ แต่ก็เป็นกังวล กลัวว่าจะไปหายาตัวอื่นที่แรงกว่ามาทดแทนยานอนหลับ อย่างเช่นยาเสพติด...

            คุณนิลคุณหมอเงยหน้ามองผู้ช่วยที่กำลังวุ่นวายอยู่กับเอกสารในมือ

            คะ

            “ออกใบนัดให้ฝันซักอาทิตย์หน้านะ

            “คะ?” นิลถามอย่างแปลกใจ ปกติหมอเฟิร์สไม่เคยสั่งเธอแบบนี้ เท่าที่คลุกคลีกับสองพี่น้องมาระยะหนึ่ง ฝันไม่ใช่เด็กที่จะมาตามนัดถ้าไม่ได้ฉุกเฉินจริงๆ คนเป็นพี่ชายเองก็รู้ ถึงไม่เคยออกใบนัดให้น้องชายเลยสักครั้ง ดังนั้นจึงต้องเน้นย้ำกับคุณหมอให้มั่นใจว่าตะกี้หูไม่ได้ฝาดไป ใบนัดพบหมอเหรอคะ

            นัดตรวจสุขภาพ

            “ตรวจสุขภาพ?”

            “ผมกลัวว่าเด็กคนนั้นจะใช้ยาอื่นนอกจากยานอนหลับ

            พยาบาลสาวเบิกตาโตด้วยความตกใจ

            ยาเสพติดเหรอคะ นิลไม่ได้คิดจะเถียงอะไร แต่เพราะเธอรักและเอ็นดูฝันเหมือนน้องชายคนหนึ่ง น้องฝันไม่ใช่เด็กแบบนั้นหรอกค่ะ

เฟิร์สขมวดคิ้วใส่นิล ส่งสีหน้าไม่เข้าใจออกไป

            “ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้นล่ะทำอย่างกับว่ารู้จักน้องชายของเขาดีกว่าเขาที่เป็นพี่ชาย

เฟิร์สถึงกับหลุดหัวเราะสมเพชตัวเองออกมาในใจ เขาน่ะเหรอรู้เรื่องน้องชาย ทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเจ้าเด็กนั่นทำอะไรอยู่ที่ไหน อยู่กับใคร มีเงินพอกินพอใช้หรือเปล่า

            เด็กที่ติดยา ไม่ร่าเริงแบบนั้นหรอกค่ะ อ้อ น้องฝันเอาขนมมาฝากด้วยนะคะ

            นิลว่าพลางวางขนมไหว้พระจันทร์ไส้ลูกบัวลงบนโต๊ะของคุณหมอ ก่อนจะปลีกตัวออกจากห้องอย่างว่องไว ขืนอยู่นานกว่านี้ดีไม่ดีจะโดนต่อว่าเอาได้ว่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง พอเป็นเรื่องของน้องชายทีไร หมอเฟิร์สอารมณ์เสียใส่เธอทุกครั้งไป  

คุณหมอจ้องมองขนมไหว้พระจันทร์สีน้ำตาลบนโต๊ะ ไส้ลูกบัวไส้โปรดของเขา ดวงตาด้านหลังกรอบแว่นทรงสี่เหลี่ยมวูบไหวเล็กน้อย หลังจากนั้นเพียงพักเดียว ก็แปรเปลี่ยนกลับมานิ่งสนิท

            เฟิร์สหยิบขนมมาไว้ในมือ ลุกขึ้นยืนเดินตรงไปยังมุมห้อง โยนมันลงถังขยะอย่างไร้เยื่อใย

            ว่าน้องชายตัวเองหัวรั้น เขาเองก็คงหัวรั้นไม่ต่างกัน เพราะไม่ว่าจะกี่ครั้ง

            เขาก็ให้อภัยเด็กคนนั้นไม่ลง

 

            ***

            คนที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลไม่คิดจะกลับบ้าน จิตใจห่อเหี่ยวไร้ชีวิตชีวา แม้ปากบอกยอมตายดีกว่าถ้าไม่ได้เล่นเกม ในหัวใจกลับกลัวว่าจะเสียมือข้างซ้ายไปจริงๆ

            ถ้าถึงเวลานั้นชีวิตของเขาคงไร้ค่า เพราะนอกจากเกมแล้ว ฝันก็ไม่เก่งอะไรเลย

ความว่างเปล่าในหัวสมองพาฝันไปนั่งร้านเกมแทนการกลับบ้านไปตอบคำถามกับเพื่อนว่าออกไปไหนแต่เช้าตรู่ เขาหยิบถุงมือผ้าสีดำออกมาจากถุงกระดาษ ถุงมือที่เพิ่งซื้อมาจากแผงข้างทางสดๆ ร้อนๆ นั่งจดจ้องมันอยู่พักใหญ่ 

ไม่เคยคิดจะซื้อมาใส่เลยสักครั้ง

ตั้งแต่เกิดเรื่อง ก็เข้มแข็งมาโดยตลอด จากที่มองบาดแผลแล้วยักไหล่แบบไม่ใส่ใจ ทำเหมือนกับไม่ได้เจ็บไม่ได้ปวด กลายเป็นว่าตอนนี้อยากจะปกปิดมันเอาไว้ ไม่อยากมอง ไม่อยากเห็น

จากที่ไม่เคยหยุดพัก ตอนนี้เริ่มลังเลว่าจะพักดีหรือเปล่า แล้วถ้าพัก จะทำอะไรกับชีวิตดี

ฝันส่ายหน้ากับตัวเอง ใช้สองมือประกบบนพวงแก้ม

ไม่สิ พักไม่ได้ ถ้าพักล่ะก็ สิ่งที่ทำมาทั้งหมดก็ไร้ความหมาย

            สามปีตั้งแต่เรียนจบจากมหาวิทยาลัย ฝันเดินสายแข่งเกมไม่เคยหยุดพัก แม้จะเป็นการแข่งเล็กๆ ก็ตามเก็บจนหมด ชดเชยช่วงเวลาที่เสียไปกับการเรียนในคณะที่ตัวเองไม่ชอบ จำใจอดทนเรียนเพราะพี่ชายสัญญาว่าถ้าเรียนจบ จะมอบอิสระและจะไม่มาวุ่นวายกับชีวิตอีก เรียนจบปุ๊บ ฝันออกจากบ้านทันที เงินที่มีกินมีใช้อยู่ทุกวันนี้ก็ได้จากการแข่งทั้งนั้น ไม่เคยคิดจะทำตัวเป็นภาระให้กับพี่ชาย

            รู้ว่าสิ่งที่ทำมันไม่ได้ง่าย ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำตามความฝันได้ แต่ก็อยากจะทำ ต่อให้ต้องล้มสักกี่รอบ สุดท้ายก็ยังจะตัดสินใจทำอยู่ดี

            ฝันรักการเล่นเกมมาตั้งแต่เด็ก ไม่ใช่เล่นเพราะสนุกอย่างเดียว แต่เล่นเพราะมันมีความท้าทายซ่อนอยู่ลึกๆ นอกจากจะต้องเอาชนะฝ่ายตรงข้าม การเล่นเกมยังต้องเอาชนะตัวเอง เอาชนะขีดจำกัด โดยเฉพาะเวลาได้อยู่ในสนามแข่งขัน ได้เจอผู้คนเก่งกาจมากมาย มันทำให้เขารู้สึกว่าต้องทำให้ดีกว่านี้ ต้องตั้งใจมากกว่านี้ เกมเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกมีคุณค่า

ยังมีความฝันอีกร้อยพันที่อยากวิ่งตาม อยากเอื้อมให้ถึงต่อให้ยากสักแค่ไหน หนึ่งในนั้นคือการไปแข่งระดับโลกและคว้าที่หนึ่งมาครอบครอง หลังจากนั้นก็ตามคว้ารางวัลเรื่อยๆ เก็บเงินก้อนหนึ่งเปิดอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ไม่ก็เข้าทำงานบริษัทเกมที่มีชื่อเสียง ทุกความฝันเกี่ยวกับเกมแทบทั้งหมด เรื่องเดียวที่ไม่เกี่ยวกับเกม คืออยากเลี้ยงหมาซักตัว

            ใช้เวลาไต่จากผู้เล่นโนเนม ขึ้นมาอยู่ในระดับที่พอมีชื่อบ้างในวงการอีสปอร์ต วางแผนไว้ซะดิบดี ว่าหลังจาก Premiere จะได้แข่ง Pro League ตามด้วย Championship และ Nations Cup ที่จะมีขึ้นปลายปี กว่าจะไต่ขึ้นมาถึงจุดนี้ มันไม่ใช่ระยะเวลาปีสองปี ทั้งที่ปีนี้มีโอกาสมากที่สุดแท้ๆ 

            แล้วจู่ๆ มาบอกว่าให้เลิกเล่นเกม เพราะไม่อย่างนั้นจะเสียมือไปเนี่ยนะ

            ดวงตากลมภายใต้กรอบแว่นทอแสงอ่อนลง ความเหนื่อยล้าทำให้เจ้าตัวทิ้งศีรษะลงแนบกับโต๊ะ

ขอเวลาอีกหน่อยได้หรือเปล่า อย่างน้อยก็สิ้นปี ขอแค่ได้ขึ้นไปอยู่บนเวทีระดับโลกสักครั้ง ฝันถอนหายใจเสียงแผ่ว สายตาเบนกลับมาสนใจสิ่งที่อยู่บนหน้าจอคอม

พอได้นั่งเงียบๆ ก็หวนคิดถึงเรื่องเมื่อคืน เพราะความตกใจ ทำให้ฝันรีบกดออกจากปาร์ตี้หลังจากได้ยินเสียงชิน ปิดคอมพิวเตอร์หนีหายเข้าห้องนอนราวกับเจอผีหลอก รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านมู่ลี่ รีบตรงดิ่งมาโรงพยาบาลแต่เช้าตรู่ ไม่ทันได้คิดว่าสิ่งที่ทำไปเมื่อวาน ไม่ใช่ตัวเขาเลยสักนิด

            ความจริงแล้วฝันเป็นคนอัธยาศัยดี เข้ากับคนได้ง่าย แต่ไม่ใช่กับทุกคนเสมอไป โดยเฉพาะกับเจ้าของเสียงที่เขาตกหลุมรัก แค่ได้ยินเสียงก็รู้สึกใจสั่นไปหมด อีกอย่างฝันไม่ใช่คนละลาบละล้วง แต่ไหนแต่ไรชินไม่เคยเปิดเผยตัวตน ในฐานะแฟนคลับเขารับรู้ดีว่าต้องเว้นระยะให้ความเป็นส่วนตัวกับผู้ชายคนนั้น ดังนั้นจึงไม่คาดหวังว่าจะได้เจอ ไม่คิดว่าจะได้พูดคุย หรือแม้แต่จะเห็นหน้า

เพียงแค่เสียง มุกตลก พลังบวก รับรู้ว่าเขาปลอดภัย มีความสุข แข็งแรง เท่านั้นก็เกินพอแล้ว 

            ฝันพยายามคิดว่าเมื่อคืนเขาอาจจะแค่หูฝาดไป หรือเจ็บมือจนเห็นภาพหลอน ดังนั้นถ้าเข้าเกมวันนี้ จะไม่เจอชื่อ ชิบะบอย จะเป็นเพียงแค่หน้าล็อบบี้โล่งๆ พร้อมกับตัวละครของเขาที่ใส่ผ้าปิดจมูกปากแมว ฝันกดเข้าเกมเพื่อที่จะเล่นขำๆ แก้เบื่อ อย่างน้อยก็ให้มั่นใจว่าอาการเจ็บปวดเมื่อวานไม่ได้ส่งผลอะไรหนักต่อการขยับมือ

            ระหว่างรอโหลดล็อบบี้ ฝันบรรจงสวมถุงมือที่มือซ้าย เขาไม่เลือกถุงมือหนังเพราะมันอบ ยิ่งเป็นคนเหงื่อออกมือง่าย จะยิ่งรู้สึกไม่สบายมือเข้าไปใหญ่ เลยเลือกถุงมือผ้าแบบบาง สวมใส่สบายและระบายอากาศได้ดี สัมผัสบนมือซ้ายให้ความรู้สึกจั๊กจี้ คงเป็นเพราะแผลเป็นนั้นไวต่อความรู้สึก ฝันดึงถุงมือจนตึง กำมือและคลายมือออกให้คุ้นชิน

            ก็เท่ดีเหมือนกันแฮะ ขยับคล่องขึ้นด้วยหรือเปล่านะ

            สายตาหันกลับไปจดจ่อหน้าจอคอมพิวเตอร์ต่อ นิ้วกำลังจะกดเริ่มเกม ก่อนใครสักคนจะชวนเขาเข้าร่วมปาร์ตี้

            ดวงตากลมเบิกโตขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นชื่อของผู้ชวน

            เอาจริงดิ!?

            Shibaboyz ชวนเขาเข้าร่วมปาร์ตี้เป็นครั้งที่สอง แสดงว่าเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ฝันเลิ่กลั่กหันซ้ายหันขวา สูดหายใจเข้าเต็มปอดเพื่อสะกดมือที่กำลังสั่นเทา พยายามคิดหาเหตุผลว่า ทำไมชินถึงแอดเขามา คนที่หาตัวจับยากขนาดนั้น ทำไมจู่ๆ ถึงแอดเพื่อนเกมเมอร์โนเนมอย่างเขา

พอคิดๆ ดูแล้ว ผู้ชายคนนั้นคงไม่ได้แอดสุ่มมั่วแน่นอน อาจจะมีธุระจำเป็นอะไรบางอย่าง ถ้ามีเรื่องสำคัญจริงๆ ล่ะก็ การหนีคงไม่ใช่เรื่องดี แม้ฝันจะนึกไม่ออกว่าคนคนนั้นมีเรื่องจำเป็นอะไรกับเขาก็ตาม

ฝันกดยอมรับการชวน พอเข้าไปในตี้ปุ๊บ เสียงตะโกนก็ดังขึ้นมาเป็นอันดับแรก

            Shibaboyz: “มาแล้ว!!!”

            ใจเต้น มือสั่น

            เสียงของชินจริงๆ เรียลไทม์แบบสดๆ ไม่ใช่เสียงที่อยู่ในคลิปย้อนหลัง แต่เป็นเสียงตอนนี้ เวลานี้ เสียงแบบที่สามารถพูดโต้ตอบกันได้ ไม่ใช่เสียงที่ให้นั่งฟังอยู่ฝ่ายเดียว

แค่คำสั้นๆ สมองแทบไม่ต้องประมวลผลด้วยซ้ำว่านั่นคือน้ำเสียงที่ฟังมาตลอดหกปี เสียงโวยวายขึ้นจมูกเป็นเอกลักษณ์แบบนี้ฝันฟังมาเป็นร้อยรอบ

            นอกจากนั้นภายในปาร์ตี้ยังมีสมาชิกอีกหนึ่งคน ชื่อที่ปรากฏอยู่บนศีรษะของตัวละครทำเอาฝันขมวดคิ้ว

            Goodguyz

            กายน้องชายคนสนิทของชิน ไอดอลคนเก่งของโก๋และน้องปอนด์ สุภาพ น่ารัก แต่ฝีมือการเล่นเกมไม่น่ารักเลยสักนิด แก๊งนี้จะชอบมี z ต่อท้ายชื่อ ดังนั้นถ้าเห็นตัว z เป็นตัวอักษรสุดท้ายล่ะก็ การันตีได้เลยว่าไอดีจริงแน่นอน

            Shibaboyz: “มาแล้วเนี่ยกาย ชวนเขาคุยดิ

            Goodguyz: “ผมเขินอ่ะพี่

            Shibaboyz: “เร็วๆ

            Goodguyz: “ดีครับพี่ไนท์แมร์

            คนที่เงียบมาได้ครู่หนึ่งลนลานจนกดปุ่มผิด ฝันตั้งสติ กดปุ่มบนคีย์บอร์ดให้ถูกต้องเพื่อเปิดไมค์โต้ตอบกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

            Nightmare: “เอ่อทำไมจู่ๆ ถึงแอดมาล่ะ

            Goodguyz: “คือผมได้ข่าวจากพี่ที่ชื่อโก๋ ว่าทีมพี่กำลังหาสมาชิกอีกหนึ่งคนไปแข่งโปรลีก

            คิ้วสองข้างขมวดชนกัน ฝันนึกไปถึงเมื่อคืน ตอนที่น้องปอนด์กับโก๋ซุบซิบคุยเรื่องการแข่ง

            พี่ไปโพสต์หาคนในเพจแข่งดิ เผื่อมีคนสนใจ

          ฝันถึงกับกุมหัว สรุปแล้วไอ้สองตัวนั่นไปโพสต์ในเพจจริงๆ เหรอวะเนี่ย

            Goodguyz: “ขอผมร่วมทีมด้วยคนได้มั้ยครับ

            Nightmare: “หา

คนที่กำลังกุมหัวถึงกับหลุดร้องด้วยความตกใจ เมื่อกี้กายว่ายังไงนะ จะขอร่วมทีมเหรอ?

Goodguyz: “ขอร่วมทีมด้วย ได้มั้ยครับ พอดีผมไม่มีทีม

กายเน้นย้ำอีกครั้ง

ฝันพูดไม่ออก เหมือนความตื่นเต้นปนตกใจวิ่งขึ้นมาอุดริมฝีปาก ทำเอาใบ้กินไปชั่วขณะ

นี่คือเรื่องจริง หรือว่าเขากำลังฝันดีอยู่?

พอนึกภาพทีมที่มีนักเล่นมากฝีมืออย่างกู๊ดกายส์เข้าร่วม ภาพตอนตัวเองไปแข่งชิงถ้วยที่เกาหลีก็ลอยขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ฝันตบหน้าตัวเองสองสามครั้ง นี่ไม่ใช่เวลามาฝันกลางวัน แต่ความตื่นเต้นมันเอ่อล้นจนฉุดไม่อยู่ จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง กู๊ดกายส์เชียวนะ กายที่ฝีมือการเล่นติดลมบน ถึงขนาดที่ทีมชาติดึงตัวไปแข่งอยู่หลายครั้ง เคยได้ที่สองระดับโลกมาแล้วด้วย

ไม่คิดไม่ฝันว่ามือวางอันดับหนึ่งในหลายรายการอย่างกาย จู่ๆ จะมาขอร่วมทีมแบบนี้ ต้องขอบคุณโก๋หรือเปล่าที่ไปเสนอหน้าแปะโฆษณาหาเพื่อนร่วมทีมคนสุดท้ายกลางเพจการแข่งขัน

            สงสัยอยู่อย่างไม่ใช่ว่ากายมีทีมอยู่แล้วเหรอ ปกติก็ร่วมทีมกับบูมเมอแรงมาตลอดนี่นา

เมื่ออีกฝ่ายเงียบไป กายก็เริ่มรู้สึกกดดัน

            Goodguyz: เอ่อ ถ้าพี่ไม่สบายใจ ไม่เป็นระ…”

            Shibaboyz: “ก็บอกเขาไป ว่าแอบชอบเขา

            Goodguyz: “พี่ชิน!”

            เกือบลืมไป ว่าชินยังอยู่ในห้อง

            คนที่กำลังตกอยู่ในห้วงความคิดถูกดึงออกจากภวังค์ด้วยน้ำเสียงของไอดอลในดวงใจ หัวใจจะวายทุกครั้งที่ได้ยินเสียงทุ้มขึ้นจมูกนั่น ความดีใจกับความสงสัยตีกันอยู่ในหัว ลึกๆ ดีใจที่ได้ยินน้ำเสียงร่าเริงแบบเรียลไทม์ แสดงว่าชินปลอดภัยดี แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมชินถึงต้องแอดเขามาด้วย ให้กายแอดมาไม่ได้เหรอ หรือกลัวว่าถ้ากายมาคนเดียวจะไม่กล้าพูด นั่นเป็นสมมติฐานที่ฝันคิดว่าเป็นไปได้มากที่สุด

การมาได้ยินเสียงของชินแบบเรียลไทม์ ฝันตั้งตัวไม่ถูกเลยจริงๆ

            Shibaboyz: “ไม่ยอมพูด เดี๋ยวก็ได้โดนเทอีกรอบ

            Goodguyz: “ก็พี่ไม่ยอมมาแข่งกับผม ผมเลยเหลือตัวคนเดียวอ่ะ

            Shibaboyz: “บอกไปแล้วว่าไม่แข่งๆ ดื้อว่ะ

            Goodguyz: “ใครจะไปดื้อใส่พี่ได้ล่ะค้าบ

            Shibaboyz: “สรุปจะพูดมั้ย ไม่พูดกูพูดเองนะ

Goodguyz: “คือคือว่า…”

Shibaboyz: “ลีลาไอ้สัด คือเมื่อวาน กายได้ดูการแข่งของคุณ แล้วก็ชอบสไตล์การเล่นของคุณ พอเห็นประกาศว่าหาสมาชิกเพิ่ม น้องเลยอยากร่วมทีมด้วย

หาฝันนั่งอ้าปากพะงาบๆ กายเนี่ยนะชอบสไตล์การเล่นของเขา

ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งเจอคนพูดแบบนี้ ขนาดเพื่อนสนิทยังด่าเวลาฝันเล่นเกมว่าเล่นแบบเอาแต่ใจตัวเองเกินไป เพราะแบบนั้นจึงต้องมีโก๋ที่ใจเย็นกว่าคอยช่วยปรามในหลายๆ ครั้ง

            Goodguyz: “ยังว่างอยู่มั้ยครับ

            Nightmare: “วะว่างครับ ว่างอยู่ ยังไม่มีใครทักมาเลยฝันรีบตอบอย่างทันควัน หลังจากนั้นเสียงเย้เบาๆ จึงดังขึ้นจากอีกฝ่าย แต่ว่าทีมนี้แข่งยาวยันเนชั่นคัพเลยนะ กายอยู่ได้เหรอ  

            Goodguyz: “ได้ครับ ผมตั้งใจจะไปเนชั่นคัพอยู่แล้ว พี่มีดิสคอร์ดมั้ยครับ เผื่อนัดเวลาซ้อมกัน

            ฝันจัดการส่งห้องดิสคอร์ดให้กับคนน้อง ถ้าขืนโก๋กับปอนด์รู้เข้าว่ากายขอร่วมทีมด้วย คงกรี๊ดบ้านแตก ในขณะที่ฝันชื่นชมชิน โก๋และปอนด์ชื่นชมกาย ทั้งอายุยังน้อย ทั้งมีพรสวรรค์ เรียกได้ว่าหนึ่งในล้าน ดังนั้นฝันจะเก็บไว้เป็นความลับก่อน ไว้ค่อยบอกตอนที่กลับถึงบ้าน จะได้เห็นสีหน้าตาถลนของพวกนั้น คงตลกพิลึก

            **ดิสคอร์ด = โปรแกรมสื่อสารสำหรับเกมเมอร์ สามารถพูดคุยได้หลายคนพร้อมกัน ส่งข้อความแชทรวมและข้อความส่วนตัวได้**

Goodguyz: “สนใจเล่นด้วยกันก่อนซักเกมมั้ยครับ พี่ว่างมั้ย

            Nightmare: “ว่างๆ

            Goodguyz: “พี่จะเล่นด้วยมั้ย พี่ชินเด็กอายุน้อยสุดในวงสนทนาเปลี่ยนไปถามพี่ชายคนสนิท

            Shibaboyz: “ไม่อ่ะ กูมีตู้เกมต้องทำสถิติ

Goodguyz: “ทิ้งน้องอีกละ

Shibaboyz: “อย่างอแง เข้าเกมมาเป็นเพื่อนก็ดีแค่ไหนละ เนี่ยอดทำสถิติไม่เข้าเกมหนึ่งปีเลย

Goodguyz: “อ่อใช่สิ เรามันไร้ค่าแล้วนี่

Shibaboyz: “อยู่กับคนอื่นก็ทำตัวดีๆ เดี๋ยวเขาจะลามมาด่ากูได้

Goodguyz: “พี่ทำเหมือนผมยังไม่โตอ่ะ

Shibaboyz: “ไม่โตในสายตากูไง ฝากน้องผมด้วยนะครับคุณไนท์แมร์ คุณชื่ออะไรนะ

            Nightmare: “ฝะฝันครับ

            Shibaboyz: “ครับคุณฝัน ถ้าเทน้องผมล่ะก็ รู้กัน

พูดจบก็ออกจากปาร์ตี้ไป ทิ้งให้ฝันนั่งมุดหน้ากับคีย์บอร์ด เรียกไนท์แมร์ยังพอว่า พอโดนเรียกชื่อเล่นแล้ว ฝันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดอากาศหายใจตาย

พลังของน้ำเสียงนั่น ยังคงมีอิทธิพลต่อหัวใจเขาเสมอ

            Goodguyz: “อย่าไปถือสาแกเลยครับ ช่วงนี้แกเครียด เลยบ้าๆ บอๆ

            ฝันส่ายหน้ากับตัวเอง ไม่เลย ฝันจะไปถือสาได้ยังไง ก็พอเข้าใจอยู่หรอกว่าห่วงน้อง กลับกันถ้าเป็นฝัน มีน้องชายคนดีปานเทวดาตกสวรรค์ ก็คงไม่ปล่อยให้มาเผชิญคนแปลกหน้าเพียงลำพัง ประเด็นคือน้องชายของฝันคือปอนด์นี่สิ ถ้ากายตกจากสวรรค์ ปอนด์ก็จุติจากนรก เข้ากันได้ดีเชียวล่ะ

 

            ***

            เกมเริ่มขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน พอเข้าสู่สนามรบ ฝันก็ลืมเรื่องอื่นไปจนหมด

            Goodguyz: “พี่ฝันเล่นมากี่ปีแล้วเหรอครับ

            Nightmare: “พักไปช่วงนึงอ่ะ เพิ่งกลับมาเล่นเมื่อสองสามปีที่แล้วเอง

            Goodguyz: “เล่นเก่งมากเลยพี่ เมื่อวานดูตอนที่พี่เก็บหมูมะนาว สุดยอดเลย

            Nightmare: “อย่าชมเยอะ เดี๋ยวเป๋ เทียบกับกายแล้ว พี่ก็เป็นแค่ลูกไก่กุ๊กๆ

อีกฝ่ายหัวเราะอย่างอารมณ์ดี คนเก่งน่ะคือคนชมต่างหาก

            Goodguyz: “บ้า เพื่อนร่วมทีมผมต่างหากที่เก่ง

            ต่างคนต่างชมกันไปมา ตามแบบฉบับคนที่เพิ่งจะทำความรู้จักกัน

            ฝันขยับนิ้วซ้ายพลางปัดเมาส์อย่างว่องไว พยายามจะทดสอบการตอบสนองของการกดนิ้วบนคีย์บอร์ด แม้จะมีอาการเจ็บเล็กน้อยที่ยังค้างคา แต่ยังคงขยับได้อย่างคล่องมือ

ตัวละครก้มเก็บของบนพื้นในเกม สายตาไล่ดูว่าชิ้นไหนจำเป็นหรือไม่จำเป็น ไม่ต้องใช้เวลาคิด ใช้เพียงแค่ความคุ้นชินว่าสิ่งนี้มีประโยชน์หรือไม่มีประโยชน์ ทำให้เคลียร์ของเข้ากระเป๋าด้วยความรวดเร็ว ดวงตากลมโตวาวเป็นประกายเมื่อเห็นปืนกระบอกหนึ่งนอนกองอยู่ข้างบันไดบ้าน เนื้อเต้นทุกครั้งเวลาเจอปืนโปรด เจ้าตัวบรรจุกระสุนในปืน M416 ปืนที่เขาถนัดที่สุดและเป็นปืนที่ช่วยให้คว้าแชมป์การแข่งรอบพรีเมียร์เมื่อวาน พลางโต้ตอบกับกายไปด้วย

Goodguyz: “ปกติพี่ซ้อมกันที่ไหนเหรอ

            Nightmare: “ที่บ้านโก๋อ่ะ อยากมาลองคุยกันก่อนมั้ย จะได้สนิทๆ กัน

            Goodguyz: “ได้ครับ หรือจะนัดเจอที่ร้านอาหารก็ได้นะ

            Nightmare: “ได้ๆ เดี๋ยวพี่กลับไปถามเพื่อนก่อน ถ้าได้ที่แล้วจะพิมพ์ไปในดิสคอร์ดนะ

            Goodguyz: “ครับ!” อีกฝ่ายรับคำอย่างกระตือรือร้น เอ่อ พี่ฝัน…”

            Nightmare: “หือ ว่าไง

            Goodguyz: “ขอบคุณนะครับ ที่รับผมเข้าทีม

            Nightmare: “บ้า พี่ต่างหากที่ต้องขอบคุณกาย ขอบคุณที่เลือกมาร่วมทีมพี่นะ

            การได้กายมาร่วมทีม ไม่ต่างอะไรกับถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง คนที่ต้องพูดคำขอบคุณควรจะเป็นผู้เล่นไม่มีชื่อเสียงอย่างฝันต่างหาก  

            บทสนทนาของทั้งสองฝ่ายเงียบลงไปเมื่อเข้าสู่สนามรบ การเจอกันครั้งแรก ต่างคนต่างอยากให้อีกฝ่ายประทับใจมากกว่าโดนฆ่าตายตั้งแต่เริ่ม เลยพยายามเล่นอย่างสุดฝีมือ ถึงกระนั้นเกมก็ไม่ได้ตึงเครียด กายดูผ่อนคลายและดูจะเข้ากับฝันได้ดีมากกว่าที่คิด

เพียงแค่ได้พูดคุยผ่านๆ สิ่งที่ผู้คนพูดถึงเด็กคนนี้ ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย เป็นเด็กดี สุภาพ อ่อนน้อม กายไม่ใช่เด็กถืออีโก้ ถึงจะเป็นผู้เล่นมีชื่อเสียง แต่ก็พร้อมจะรับฟังและพร้อมจะปรับเปลี่ยน 

ฝันนั่งฟังกายพูดถึงประสบการณ์การแข่งอย่างสนอกสนใจ ซึมซับมันเข้าสมอง เทคนิคของกายดีกว่าเขาเท่าตัว เด็กคนนี้เจอทั้งทีมที่มีผู้เล่นเก่งๆ ผ่านระดับโลกที่ต้องมีโค้ชคุ้มทีม สังเกตจากการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว ความสามารถในการจำที่แม่นยำและคุ้นชิน ต่างจากฝันที่ยังต้องสะสมชั่วโมงบินอีกเยอะ

ฝันไม่เข้าใจว่าคนที่ใครๆ ต้องการตัว ทำไมถึงออกมาหาทีมแข่งเพียงลำพัง ไม่อยากจะถามเพราะกลัวจะเสียมารยาท แต่เขาไม่อยากให้อนาคตมีปัญหาอะไรเพิ่มเติม ถ้าขืนวันหนึ่งกายโดนดึงกลับไป คนที่เดือดร้อนก็คือพวกเขา ไม่ใช่ชินคนเดียวที่กลัวว่าน้องจะโดนรังแก ฝันเองก็กลัวว่าเพื่อนและน้องชายคนสนิทจะโดนเทกระจาดกลางคันเช่นกัน

            Nightmare: “กาย พอจะบอกได้มั้ย ว่าทำไมถึงออกมาหาทีมคนเดียว

            อีกฝ่ายที่เพิ่งจัดการยิงหัวทีมอื่นเงียบลงไป ราวกับคำถามไปจี้จุดอะไรบางอย่าง

            Goodguyz: “โดนเทนั่นแหละครับ

Nightmare: “ถ้าฟอร์มทีมแล้ว ทีมคงอยู่ยาวยันสิ้นปีในกรณีที่ชนะแล้วผ่านเข้ารอบน่ะนะ

Goodguyz: “ครับ

Nightmare: “คืออย่าโกรธพี่นะ กายจะโดนดึงกลับไปมั้ย แบบประมาณว่ามีใครอยากได้ตัว…”

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา กายมีแววโดนดึงไปร่วมทีมอื่นสูงมากระหว่างทาง

Goodguyz: “ถ้ากลัวว่าผมจะทิ้งทีมพี่ไป ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ผมไม่ใช่คนแบบนั้น

            ฟังจากคำพูดของอีกฝ่าย คงไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนถามแบบนี้

            Nightmare: “ขอโทษนะที่ต้องถาม

            Goodguyz: “ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ

Nightmare: “แล้วที่บอกว่าชวนชินแข่ง คือจะตั้งทีมเองเหรอ

Goodguyz: “ครับ ผมอยากลงแข่งรอบนี้มาก ว่าจะแข่งรอบสุดท้ายก่อนที่จะกลับไปตั้งใจเรียน

ได้ยินแบบนั้นใจก็ร่วงหล่นไปอยู่ตาตุ่ม ฝันมองมือซ้ายของตัวเอง เป้าหมายของฝันและกายไม่ต่างกันเลยสักนิด หนึ่งคนต้องการแข่งก่อนที่จะไปตั้งใจเรียน หนึ่งคนต้องการแข่งก่อนที่มือจะใช้ไม่ได้

Goodguyz: “เลยชวนพี่ชินทำทีม แต่พี่ชินปฏิเสธ นอกจากพี่ชินแล้ว ผมก็ไม่สนิทกับใครพอที่จะตั้งทีมเลยสักคน

Nightmare: “ทำไมทำเสียงหงอยแบบนั้นอ่ะ เราออกจะเพื่อนเยอะ

Goodguyz: “เพื่อนน้อยแต่จริงใจ ดีกว่าเพื่อนเยอะแต่ไม่จริงใจนะพี่ฝัน

ฝันกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก พอได้ยินคำพูดแบบนี้แล้ว ไม่ต้องนั่งเดาเลยว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างกายกับทีมเก่า คงมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งอะไรกันสักอย่าง

หวังแค่ว่า การทะเลาะคงไม่ได้สร้างบาดแผลอะไรให้กาย เด็กดีแบบกายไม่ควรจะเจอเรื่องร้ายๆ เลยจริงๆ

 

***

หนึ่งชั่วโมงสำหรับการเล่นเกมกับกาย อาการเจ็บข้อมือเริ่มย้อนกลับมาทำร้ายฝันอีกครั้ง เจ้าตัวก้มหน้าหัวชนคีย์บอร์ด พรูลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะเพื่อระบายความเจ็บปวด

Goodguyz: “ผมไปกินข้าวก่อนนะพี่ฝัน ถ้าได้สถานที่แล้ว บอกผมในดิสคอร์ดได้เลยครับ

Nightmare: “โอเค เดี๋ยวทักไปนะ

Nightmare: “เอ้อ กาย เดี๋ยวก่อนฝันเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก เขาเลยรีบเอ่ยปากทักคนน้องออกไป

Goodguyz: “ครับ ว่าไง

คำถามที่ฝันไม่กล้าที่จะเอ่ยปากถามเจ้าตัว ทั้งที่อยู่ตรงหน้าแล้ว ทั้งที่ได้คุยแล้ว แต่กลับไม่พูดออกไป พอได้ยินน้องกายบอกว่าคนคนนั้นกำลังเครียด ความเป็นห่วงเล็กๆ จึงก่อตัวขึ้น

Nightmare: “ทำไมชินถึงหายไปตั้งสองปี

เขาเคยเดาไปต่างๆ นานาว่าชินอาจจะติดธุระอะไรบางอย่าง ไม่ว่าง หรืออะไรก็ตามแต่ พอมาได้ยินเสียงเรียลไทม์ ความอยากรู้กลับเอ่อล้นไปหมด เพียงคำถามเดียวแล้วจะไม่ถามอีก เพราะต่อให้รู้หรือไม่รู้คำตอบ ฝันก็ยังคงเฝ้ารอให้คนคนนั้นกลับมาแคสเกมอีกครั้ง

อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง

Goodguyz: “พี่ชินหมดไฟน่ะครับ

Nightmare: “หมดไฟ แบบไม่อยากเล่นเกมแล้วน่ะเหรอ

Goodguyz: “จริงๆ ผมว่าแกอยากเล่นนะ แต่การเล่นเกมคงไม่สนุกเหมือนเคย เลยลองพักไปทำอะไรใหม่ๆ ดู

Nightmare: “อะไรใหม่ๆ?”

Goodguyz: “ครับ หลายอย่างเลย พี่ฝันเป็นแฟนคลับพี่ชินเหรอ

ฝันสะดุ้ง รีบโบกไม้โบกมือทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้เห็นว่าเขาทำหน้าตาเหรอหราแค่ไหน ทำไมรู้ล่ะ เขาหลุดไปเหรอว่าชอบน้ำเสียงชิน หรือว่าน้ำเสียงของตัวเองมันแสดงออกชัดเจนขนาดนั้น

Nightmare: “อ่า

Goodguyz: “ถ้าอย่างนั้นดีเลยครับ

Nightmare: “หา ดียังไง

Goodguyz: “ถ้าผมเล่นแย่จะได้อ้างพี่ชินได้ พี่จะได้ไม่เทผมไปอีกคนเพราะผมมีพี่ชินเป็นตัวประกัน

Nightmare: “วอท…”

Goodguyz: “ถ้าพี่เทผมล่ะก็ ผมจะกล่อมให้พี่ชินปิดชาแนลชิบะบอย ผมไปกินข้าวแล้วนะ เจอกันครับ

ฝันนั่งหน้าตึงอยู่พักใหญ่ สมองทวนคำพูดเหล่านั้นวนซ้ำอยู่ในหัว ถ้าพี่เทผมล่ะก็ ผมจะกล่อมให้พี่ชินปิดชาแนลชิบะบอย แปลความหมายออกมาได้ว่า โดนพี่น้องคู่นี้เล่นเอาซะแล้ว

ร้ายไม่ใช่เล่น!

ตัวเกมถูกปิดลงเพราะเล่นต่อไปไม่ไหว ฝันตั้งใจว่าจะพักมือสักวันสองวัน ดวงตาสวยปราดมองไปยังคลิปเล่นเกมล่าสุดของชิบะบอย คลิปสุดท้ายที่ถูกอัพเมื่อสองปีก่อน ฝันกดเล่นคลิปนั่น หลับตาฟังเสียงของชินอีกครั้ง ฝันจำได้ว่ามันมีหนึ่งประโยคที่ชินพูดกับกายตอนนั้น ทำไมฝันถึงไม่ทันคิดนะ ว่าสิ่งที่ชินพูด มันมีอะไรบางอย่างแฝงอยู่

(เล่นเกม ก็ต้องเล่นให้สนุก ถ้าไม่สนุกจะเล่นไปทำไมวะ เล่นแล้วเครียดจะเล่นไปเพื่ออะไร)

ศีรษะหนักๆ ทิ้งลงบนเบาะรองคอ

ฝันเล่นเกมเพราะความสนุกมาโดยตลอด ถูกขับเคลื่อนด้วยพลังงานที่เรียกว่าความสนุก มีแรงก้าวเดินต่อเพราะเกมเป็นสิ่งที่เล่นแล้วมีความสุข

ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะไม่สนุก

กลับกัน คนคนนั้นคงเริ่มจะไม่สนุกกับการเล่นเกม ถึงได้หายตัวไปทำอย่างอื่น

ฝันรู้ว่าคนเรา บังคับจิตใจกันไม่ได้ ถ้าชินเลือกที่จะเลิกเล่นเกมเพราะเจอสิ่งอื่นที่ทำให้มีความสุขกว่า ฝันเองในฐานะแฟนคลับก็ต้องเคารพการตัดสินใจนั้น

เขาก็แค่หวังว่าชินจะกลับมาเล่นเกม จะกลับมาสนุกกับเกมได้เหมือนอย่างเคย




// 

สำหรับค่ำคืนวันนี้ ฝันดีทุกคนนะคะ 

ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจเลยน๊า รักนะ <3 


     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 852 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1156 pphang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 16:23
    เเละเราก็คิดถึงตอนนั้นที่พี่เอกหายๆไป

    เห้อ
    #1,156
    0
  2. #1128 CallistoJpt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 05:54
    เกิดอะไรขึ้นกับพี่น้องสองคนนี้กัน
    #1,128
    0
  3. #1042 more than x (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:31
    น้องทำอะไรให้พี่เฟิสโกรธขนาดนั้นหนออ
    #1,042
    0
  4. #1036 Jinjoo.K (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 18:22
    อยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฝัน และค.สัมพันธ์ของ 2 พี่น้องนี่ เง้ออ
    #1,036
    0
  5. #1016 peachusomuch (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 21:28
    เข้าใจน้องฝันนะ ไปให้สุดลูก
    #1,016
    0
  6. #911 baekbow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:50
    ถ้าเป็นเราเราก็คงคิดแบบเฟิร์สแหละ มันคุ้มหรอกับการเล่นเกมต่อไปทั้งๆที่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นอ่ะ แต่ก็พอเข้าใจฝันเหมือนกัน มันเป็นสิ่งเดียวที่เขาทำแล้วมีความสุขและทำได้ดี แถมเป็นความฝันอีก แล้วมันก็มาถึงขนาดนี้แล้วอ่ะ มันไกลเกินจะถอยแล้วอะไรแบบนั้น แต่ก็เป็นห่วงจัง เพราะก็เหลืออีกหลายด่านที่ต้องฝ่า แต่ตอนนี้ก็อาการไม่ค่อยดีแล้วอ่ะ // มันเกิดอะไรขึ้นกับมือของฝันนะเดาไม่ออกเลย แล้วมันคงเป็นสาเหตุที่ทำให้ฝันกับพี่ปั้นปึ่งใส่กันแบบนี้ด้วยใช่ไหม เอ๊ะ หรือไม่เกี่ยว // ได้คนเจ๋งๆมาร่วมทีมมันเหมือนยิ่งเพิ่มโอกาสสำเร็จขึ้นไปอีกเนอะ สู้ๆนะ
    #911
    0
  7. #905 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:08
    น้องฝันนน
    #905
    0
  8. #878 mileyduchess (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:16
    พี่เฟิร์สกับฝันมีปัญหาอะไรกันนะ ทำไมพี่เฟิร์สดูใจร้ายจัง
    #878
    0
  9. #818 PJMinn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 23:35
    มึเรื่องอะไรกันพี่น้องสองคนนี้
    #818
    0
  10. #640 OMG yaoi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 21:19
    แอบๆมีมวลความยหน่วงอะะ
    #640
    0
  11. #582 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 18:47
    รู้สึกชอบช่วงดีดีในนิยายนะ ;) อารมณ์ดีพาไป แต่ตอน down คืยิ้มไม่ค่อยออก ออกมากสุดแค่มุมปาก ชอบตบให้ตัวละครตบมุกมาไม่ให้เครียด ได้ผลว่ะ! ภาวนาเพียงขอให้พระเอยคือกายพอ5555
    #582
    0
  12. #565 tarun_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 23:28
    สงสารฝัน น้องต้องผ่านไปให้ได้
    #565
    0
  13. #530 Dorothy Bernard (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 11:24

    ทำไมอ่านแล้วรู้สึกหน่วงแปลกๆ นุ้งฝันลูกกกก

    #530
    0
  14. #517 chachap (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 23:19
    น้อนฝันนนนน
    #517
    0
  15. #433 你我 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 23:57

    ททำหน้าเลื่หลั่ก รักสามเศร้าเหรอ ใครเป็นพระเอกกันนน

    #433
    0
  16. #405 Beztherday (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 02:29
    ปมดูเหมือนไม่มีอะไร แต่จริงๆก็หนักหน่วงกันทุกปมเบยยย งืออออออ
    #405
    0
  17. #148 plumfloral (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 23:59
    แง พล็อตเรื่องนี้สนุกอะ น่าติดตามมากๆ ทั้งปมตั้งแต่พี่เฟิร์ส มีเรื่องอะไรกับฝันนะถึงได้ดูไม่ลงรอยกัน ทั้งที่ยังคุยกันปกติได้ ตรงที่บรรยายความฝันของทั้งฝัน ชิน กายคือเข้าใจดีเลย เหมือนย้ำเตือนเราไปด้วยว่าการหมดไฟกับสิ่งที่ตัวเองเคยชอบมากๆมันน่ากลัวนะ แต่การที่จะฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัดไม่ชอบแล้วก็ไม่ใช่เหมือนกัน เรามีความฝันอยากจะไปให้ถึงเป้าหมายเหมือนฝันเลย อยากทำให้ได้แบบฝันบ้างแม้ว่าจะไม่ได้ไปทางสายเกมเหมือนกัน แต่การไปถึงจุดหมายที่ตั้งใจไว้คือของรางวัลตอบแทนที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ
    #148
    0
  18. #142 รักไรท์ทุคน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:27
    น้อง25ขวดแล้วหลออ น้องในหัวเรา20กรุบๆ55555
    #142
    1
    • #142-1 Dak บ๊องๆๆ(จากตอนที่ 2)
      23 ธันวาคม 2562 / 18:49
      เจอนักอ่านคนนี้อีกแล้วเหวยยยย น้องหมาและชื่อเป็นที่จดจำสลักใจมากเบยตัวเอง~~~
      #142-1
  19. #91 Lonicera (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:49
    น้องกายน่ารักอ่ะ มีเอาพี่ชินมาเป็นตัวประกันด้วย 555 อยากรู้จังว่าเกตุผลจริงๆของชินที่หยุดเล่นเกมส์ไปคืออะไร คุณพี่ชายมองน้องในแง่ร้ายอยู่นะคะเนี่ยแต่ก็มีความเป็นห่วงน่ะแหละ เอาใจช่วยให้มือซ้ายของฝันยังคงใช้ได้ไปจนถึงสุดทางที่จะต้องแข่งเลย เอาใจช่วยคุณไรท์ด้วย เราว่าต้องปรับอารมณ์ตอนเขียนใหม่ด้วยใช่มั๊ยคะ ยากน่าดูเลย เราเป็นกำลังใจให้นะคะ
    #91
    0
  20. #88 ooy1565 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 14:00
    ต้องใช้แนะนำแม่นะโมกับพี่ชินต้องใช่คนเดียวกันแน่ๆแอบสงสารฝันเหลือเกินแม่ตายพ่อยังมาโทษอีกส่วนตัวเองก็ไม่สามารถกลับมาเล่นเกมที่รักได้อีกแล้ว
    #88
    0
  21. #87 Y_TwwT_Y (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 13:48

    ต้องเป็นคนเดียวกันแน่ๆ เวลาคุยกันดูละมุนจังเลยฮื้อ ชอบ

    #87
    0
  22. #86 Tualek_Orp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 12:29
    ใช่ ใช่ไหม นะโม ชิน คือคนคนเดียวกัน
    #86
    0
  23. #85 ♡lllllll♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 03:44
    ต้องเป็นชิบะบอยแน่ๆเลย สงสารฝันจัง ชีวิตเศร้าค่ะ ฮือออ
    #85
    0
  24. #84 bnxxiu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 00:50
    แงงงง น่ารัก-//- รอเลยฮับๆ
    #84
    0
  25. #83 fgh99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 00:48

    เรื่องดูน่ารักอีกแล้ว-//-

    #83
    0