Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 13 : Chapter 12 :: You looked sad

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 518 ครั้ง
    18 ธ.ค. 62


Chapter 12

You looked sad

 

            กลับดีๆ ล่ะ อย่าขับรถเร็ว

            กายเกาะรั้วอยู่หน้าบ้าน บอกบูมไม่ให้ขับรถเร็วเพราะกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ บูมยื่นมือมาขยี้กลุ่มผมของคนน้อง แววตาที่ส่งผ่านให้กายแฝงไปด้วยความนึกเอ็นดู ทั้งสองคนดูสนิทกันมาก จนฝันแปลกใจ ตอนแรกฝันคิดว่าทั้งสองคนทะเลาะกันด้วยซ้ำ  

            พี่จะลงแข่งแชมป์เปี้ยนชิปด้วยใช่มั้ยบูมหันมาถามฝัน

            ลง ลงกันหมดนี่แหละ

            ไว้เจอกัน บอกเลยครั้งหน้าไม่ออมมือให้นะครับ จัดหนักจัดเต็ม

แล้วใครบอกว่าพี่จะออมมือ

ต้องอย่างนี้ดิ ว่างๆ นัดกินข้าวกันนะ อยากคุยเรื่องเกมเก่าที่พี่เล่น แต่แข่งรอบนี้พี่บอสไม่ได้ลงแล้วอ่ะ เสียดาย

            อ้าว ทำไมอ่ะโก๋เอ่ยปากถามหลังจากเป็นผู้ฟังมานานสองนาน พี่บอสพูดหน้าตาย

            แก่แล้ว เล่นไม่ไหว ปวดหลัง

            พี่บอสจะลาวงการไปสอนฟิสิกส์แล้ว สนใจเป็นลูกศิษย์ป่ะปอนด์

            สนใจพี่!”

            อย่างปอนด์พี่ให้คอร์สพิเศษตัวต่อตัวเลย ทั้งวันเลยก็ได้นะ พี่ว่าง

            แหงดิ พวกมึงเข้าใจกันเองอยู่สองคน

            เสียงหัวเราะดังขึ้นก่อนที่บูมจะตะโกนเรียกน้องสาว น้องบียืนชะเง้อคออยู่หน้าบ้านราวกับมีธุระที่ยังทำไม่เสร็จ เหมือนเธอกำลังรอให้ใครบางคนเดินออกมาส่ง แต่รอแล้วรอเล่า คนคนนั้นก็ไม่ออกมา

บี กลับบ้านได้แล้ว พี่ชินมันไม่ออกมาส่งหรอก

            เห็นไหมล่ะ ฝันเดาผิดซะที่ไหน เด็กสาวขยับอย่างเชื่องช้า เดินคอตกไปหาพี่ชาย

            คาดหวังไม่ได้หรือไงล่ะเธอบ่น

            งั้นผมกลับก่อนนะพี่ฝัน พี่โก๋ พี่กลับก่อนนะปอนด์ ไปนะกายบูมยกมือไหว้ฝันและโก๋พลางเดินไปขึ้นรถกระบะวีโก้สีน้ำเงินพร้อมกับบี ส่วนพี่บอสยืนทักทายโก๋และปอนด์ก่อนกลับ

            ผู้ชายคนนี้ดูยังไงก็คล้ายพี่เฟิร์ส ทั้งอารมณ์ การแสดงสีหน้าที่แสนเย็นชา แต่พออยู่ใกล้ ดันให้บรรยากาศคนละแบบ พี่บอสดูเหมือนพร้อมจะเป็นพ่อคนได้ทุกเมื่อ ส่วนพี่เฟิร์สเหมือนบอสซอมบี้เตรียมพุ่งเข้าใส่ทุกเวลา

            แค่คิดก็ขนลุก

            ไว้เจอกัน อยากรู้ทริคอะไรก็มาถามได้

            ครับพี่ ขับรถดีๆ

            รถกระบะวีโก้ขับออกไป เหลือทิ้งเพียงความรู้สึกแปลกประหลาดที่ก่อตัวขึ้น

            การพูดคุยกับบูมเมอแรงและบอสสึโนว่าในครั้งแรก เป็นไปได้ดีเกินคาด แม้ในเกมจะเป็นศัตรู เมื่อเจอหน้ากันก็เป็นเพียงแค่ผู้ที่ชื่นชอบการเล่นเกมเหมือนกัน

โก๋และปอนด์สนิทสนมกับพี่บอสภายในเวลาอันสั้น พูดคุยเพียงไม่กี่ชั่วโมง ราวกับรู้จักกันมาเป็นปี พี่บอสเองก็ออกปากชมว่าโก๋เป็นมือสไนเปอร์ที่เก่งที่สุดเท่าที่เขาเจอมา แถมยังเอ็นดูปอนด์เหมือนน้องชายเพราะมีอะไรคล้ายกันหลายอย่าง ส่วนฝันนั้นพูดคุยกับบูมได้อย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีส่วนไหนตะขิดตะขวงใจหรืออึดอัด บูมเคยเล่นเกมเดียวกับฝันมาก่อน ดังนั้นจึงมีเรื่องคุยได้โดยไม่เบื่อ

            จะห่วงก็แต่คนที่หายตัวเข้าไปในห้องนานสองนาน

            ฝันไม่เห็นโค้ชทีตั้งแต่หลังแข่งจบ เหมือนว่าจะมีธุระด่วนเลยต้องออกไปข้างนอก ถึงกระนั้นก็ส่งข้อความมาแสดงความยินดีกับพวกเขา พร้อมกับปลอบใจว่าทุกคนทำได้ยอดเยี่ยมมากแล้ว แถมยังสั่งพิซซ่ามาส่งให้ที่บ้านเพื่อฉลองให้กับทีมลูเซนท์ดรีม

            ระหว่างที่ทุกคนทยอยขึ้นชั้นสอง ฝันเดินไปหยุดอยู่หน้าห้องทำงานของชิน ในมือซ้ายมีพิซซ่าหน้าสัปปะรดที่ตัวเองชอบและมือขวามีพิซซ่าหน้ามีทเดอลุกซ์ที่ไร้ผัก โก๋คาบชิกเก้นสติ๊กไว้ในปาก กำลังจะขึ้นไปข้างบนหันมาถามเพื่อน

            ไอ้อึ้นอ๋อ

            ฝันสะดุ้ง รีบหันซ้ายหมายจะเดินตามเพื่อน แต่ขาดันก้าวไม่ออก

            อ่า

            อากอุยอ๋อ

            พูดไรของมึงเนี่ย กินให้เสร็จก่อนก็ได้มั้ง

โก๋รีบเคี้ยวไก่ทอดกลืนลงคอ

            เข้าไปคุยหน่อยก็ได้มั้ง ตอนแรกที่เจอบูม ปากงี้คว่ำเชียว

            โก๋ขยับเท้าเหยียบขั้นบันได แต่ถอยหลังกลับมาอีกครั้ง มีบางอย่างที่โก๋อยากคุยกับฝัน บางอย่างที่เขาสังเกตมาได้พักหนึ่ง เรื่องความสนิทสนมของฝันกับชินที่พัฒนาไปไวจนรู้สึกแปลกใจ

ฝัน

หะ หา

มึงน่ะ ไม่ได้หวั่นไหวกับมันใช่มั้ย

            ฝันเบิกตากว้าง หันมองเพื่อนที่ถามอะไรแปลกๆ ออกมา

            บ้า ก็แค่เป็นห่วงเพื่อน เขาก็เหมือนเพื่อน

            กูไม่ได้ว่าอะไร ทำไมต้องเลิ่กลั่กขนาดนั้น

            เป็นห่วงเฉยๆ นั่นแหละ เขาคอยช่วยเหลือกูมาตลอด ทั้งที่ตัวเขาเองก็คงเจอเรื่องใหญ่มาเหมือนกัน

            อยากทำอะไรก็ทำไปเหอะ แต่เผื่อใจไว้หน่อยก็ดี

            รู้แล้วน่า

            ความเป็นห่วงของโก๋ ยังคงเผื่อแผ่มาให้ฝันเสมอไม่ว่าจะเป็นตอนแรกที่เจอกัน หรือผ่านมานานแค่ไหนก็ยังเป็นเหมือนเคย โก๋รู้ว่าเพื่อนสนิทของตัวเองไม่เคยมีความรัก ความรักที่ฝันเคยมี มากที่สุดคือความรักจากครอบครัว แต่ก็สูญเสียมันไป โก๋รู้ว่าที่ทุกวันนี้ฝันไม่ยอมเปิดใจให้ใคร เพราะกลัวว่าวันหนึ่งจะต้องสูญเสีย และโก๋ไม่อยากเห็นฝันสูญเสีย

            รอยยิ้มของเพื่อนสนิทคนนี้ มันเป็นสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าอะไร กว่าจะได้รอยยิ้มนี้กลับมา มันนานแค่ไหนใครจะรู้

            ฝันเคาะประตูสองสามครั้ง รอจนกว่าเจ้าของห้องจะตอบรับ พอไม่มีเสียงตอบ มือเรียวจึงเคาะประตูอีกครั้ง กะว่าครั้งนี้ถ้าไม่ตอบอีก คงยอมแพ้กลับขึ้นห้องไปกินพิซซ่ากับเพื่อน รออยู่ได้พักหนึ่ง ชินก็เป็นฝ่ายเดินมาเปิดประตูเอง

            ใบหน้าของชินดูเรียบนิ่งอย่างเห็นได้ชัด ฝันชูพิซซ่าในจานกระดาษให้ชินได้ดู

            กินมั้ย ผมสั่งมีทเดอลุกซ์มาให้คุณโดยเฉพาะเลยนะ เพราะคุณไม่ชอบกินผักเสียงเจื้อยแจ้วของฝันทำให้ชินยอมแพ้ จากที่คิดว่าอยากอยู่คนเดียว เขาเปิดประตูอ้ากว้างปล่อยให้อีกคนเดินเข้ามาในห้อง

            ประตูถูกปิดลง ฝันยังคงได้กลิ่นกาแฟอ่อนๆ ภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็ก นอกจากนั้นก็มีเพลงภาษาญี่ปุ่นคลอเบาๆ ออกมาจากลำโพงบลูทูธบนโต๊ะไม้สีอ่อน คนดื้อนั่งลงบนโซฟาสีเทา วางจานกระดาษที่มีพิซซ่าไว้บนโต๊ะเล็กๆ ด้านหน้า ฝันมองแผ่นหลังกว้างของชิบะบอย ที่ในวันนี้ดูเปราะบางราวกับยื่นมือไปสัมผัสเพียงแค่นิดเดียวก็สามารถแตกหักลงไป ชินนั่งอยู่บนเก้าอี้ หันหลังให้ฝัน ไม่รู้ว่ากำลังสนใจอะไรอยู่ในคอมพิวเตอร์

            อยากอยู่คนเดียวหรือเปล่าฝันถามเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าตัวเองจุ้นจ้าน เขาไม่อยากโดนชินเกลียด ถ้าเกิดเจ้าตัวอยากอยู่คนเดียว ก็จะปล่อยให้อยู่คนเดียว จะรีบออกไปจากห้องโดยไวถ้ามันทำให้ชินสบายใจ

            อยู่ด้วยกันก่อนก็ได้

            ความเงียบก่อตัวขึ้นจนฝันไม่กล้าขยับตัว อยากจะเล่นมุกให้หายเครียด แต่มุกที่คิดได้กลับทำให้เครียดกว่าเดิมแทบทั้งนั้น จึงเลือกที่จะนั่งอยู่เงียบๆ อย่างน้อยก็ให้ฝั่งนั้นรับรู้ว่าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

            ฝันเริ่มเข้าใจที่ชินพูดแล้ว ไอ้ประโยคที่ว่า ถ้ามีอะไรอยากระบาย ผมอยู่ตรงนี้นะ นั่งฟังคุณได้ทั้งวันพอรู้จักกันมากขึ้น สนิทสนมกันมากขึ้น เห็นบาดแผลของกันและกันมากขึ้น ถ้าเป็นไปได้ เขาก็อยากฟังเรื่องราวของผู้ชายตรงหน้า อยากให้ชินระบายมันออกมา การได้เห็นอีกคนเก็บสิ่งนั้นไว้ในใจคนเดียว ทุกข์ทรมานกับมัน ไม่ใช่เรื่องดีแม้แต่นิดเลย 

            ไม่เบื่อเหรอ มานั่งมองผมอารมณ์บูดแบบนี้

            เสียงทุ้มขึ้นจมูกดังขึ้นทั้งที่ใบหน้าไม่ได้หันมามองฝัน ฝันส่ายหน้ารัว

            ไม่เลยไม่เบื่อเลยสักนิด แม้เขาจะดูเหมือนเด็กซนๆ อยู่ไม่นิ่ง แม้จะปากไวไปบ้างบางครั้ง แต่ถ้าเป็นการปลอบและให้กำลังใจใครล่ะก็ ฝันเก่งอย่าบอกใคร

            ชิน ถ้ามีอะไรอยากระบาย พูดให้ฟังได้นะ

            คำพูดของฝันทำให้คนที่นิ่งมานานขยับตัวลุกขึ้นยืน ชินเดินมาทิ้งตัวนั่งข้างฝัน โดยมีเจ้าตุ๊กตาหมาชิบะหลับตาพริ้มตัวโตขวางกั้นอยู่ ใบหน้าคมคายแหงนไปด้านหลัง ชินเงยหน้ามองเพดานอย่างอ่อนล้า

            คุณมีเรื่องคิดเยอะแล้ว

คุณก็เหมือนกันนั่นแหละ ทั้งที่มีเรื่องคิดเยอะ คุณก็ยังอยากฟังผมระบาย ผมก็อยากฟังคุณระบายเหมือนกันนะ คิดซะว่าผมเป็นถังขยะเปียกก็ได้ จะได้สบายใจ

นิ้วเรียวดีดบนหน้าผากฝัน

ถังขยะอะไรพูดไม่หยุดเลย

ฝันหลุบตาต่ำ ขอโทษ ผมแค่คิดว่าถ้าคุณได้พูดมันออกมาบ้าง อาจจะดีกว่าเก็บไว้คนเดียว เหมือนอย่างที่คุณเคยบอกผมว่า ถ้าไม่ไหว ก็ระบายมันออกมา ไม่ต้องเก็บมันเอาไว้

ชินเอนศีรษะมองใบหน้าของฝัน มีอะไรบางอย่างบอกกับเขาว่าคนคนนี้ไว้ใจได้ และพร้อมจะรับฟังสิ่งที่เขาเก็บงำเอาไว้คนเดียวมาสองปีเต็มๆ ชินเองก็อธิบายไม่ถูกว่ามันคืออะไร ก็แค่รู้สึกสบายใจที่มีคนหัวดื้อนี่อยู่ข้างๆ

            แน่ใจเหรอว่าอยากฟังเรื่องน่าเบื่อ

            ไม่เบื่อหรอก ตราบใดที่เรื่องของคุณไม่ใช่ทฤษฎีพีทาโกรัส หรือหลักการเคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์

ผมเก่งนะจะบอกให้ 

ขอล่ะ ทุกวันนี้ผมบวกเลขถูกก็บุญแค่ไหนแล้วฝันเคยนั่งฟังปอนด์อธิบายเรื่องหลักการเคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์ รู้ตัวอีกทีก็วาร์ปมายังตอนเช้าของอีกวัน

และคุณก็ไม่ต้องห่วงนะว่าถ้าเล่าให้ผมฟังแล้วผมจะอคติหรือคิดว่าคุณผิด ผมไม่รู้จักคนพวกนั้นมาก่อน ดังนั้นถ้าคุณอยากพูด อยากโวยวาย หรืออยากทำอะไร ผมรับได้ทั้งหมดเลย

            แล้วถ้าผมบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นผมคือคนผิดล่ะดวงตาเรียวดุจ้องมองฝัน ถ้าผมยอมรับว่าการที่ผมต้องอยู่คนเดียวทุกวันนี้ คือสิ่งที่ผมสมควรได้รับล่ะ

            คล้ายกันเหลือเกิน

            สิ่งที่ชินพูด มันคล้ายกับตัวฝันมากจนเขาเข้าใจดี ฝันเคยคิดว่าตัวเองผิดมาตลอดเรื่องทำให้พ่อและแม่ตาย ฝันรู้ว่าตัวเองเป็นตัวการที่ทำให้เกิดเรื่องบ้าๆ ขึ้นกับครอบครัว แต่พอได้คุยกับลุง ฝันเริ่มรู้สึกว่าอย่างน้อยก็ยังมีคนที่คอยอยู่ข้างเรา แม้จะมีเพียงแค่หนึ่งคน ก็ดีกว่าไม่เหลือใครสักคน

            คุณก็ไม่ได้อยู่คนเดียวนี่นามือเรียวสัมผัสแขนของอีกฝ่าย ยังมีกาย โก๋ ปอนด์ มีผม มีโค้ชที

            แล้วอนาคตล่ะ จะยังอยู่ด้วยกันหรือเปล่า

            ฝันนิ่งเงียบ อนาคตเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ ฝันไม่รู้ว่าอีกไม่กี่เดือนต่อจากนี้ ทุกคนจะยังอยู่กับชินหรือเปล่า ฝันคนหนึ่งแหละที่ไม่ได้วางแผนว่าจะอยู่ที่นี่ไปเรื่อยๆ เขามีภาพในหัวค่อนข้างชัดว่าหลังจากการแข่งเสร็จสิ้นลง คงไปเช่าหอพักอยู่ แต่พอมาเจอคำถามแบบนี้ของชินแล้ว ฝันเริ่มจะลังเลขึ้นมา

            หลังแข่งจบ พวกคุณก็ต้องแยกย้ายกันไปตามทาง กายเองก็คงไปเรียนต่อเมืองนอก ทีก็คงมุ่งมั่นเรียนโทให้จบ

            ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกคุยกันนี่นา คุณเอาไลน์ผมไปก็ได้ เฟซบุ๊คผมก็มี

            อีกฝ่ายยิ้มขำ ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะสองปีมานี่ ผมอยู่คนเดียวจนชิน ไม่มีเสียงเจี๊ยวจ๊าวในบ้าน พอพวกคุณมา ผมก็แอบหวังนิดหน่อยว่าพวกคุณจะอยู่ด้วยกันนานๆ แต่สุดท้ายทุกคนก็ต้องเลือกทางที่ดีที่สุดให้ตัวเอง

            แค่ฟัง ฝันก็รับรู้ถึงความรู้สึกเหงาของอีกฝ่าย เมื่อก่อนมีเพื่อนมากมาย วันหนึ่งสิ่งเหล่านั้นหายไป ราวกับเป็นแค่ความฝัน

มันก็มีแวบหนึ่งนะ ที่คิดว่า ไม่ต้องมีเพื่อนก็ได้วะ อยู่คนเดียวก็สบายใจดี แต่ถ้ามีใครสักคนอยู่ด้วยกันตรงนี้ อยู่ข้างๆ คอยนั่งฟังเรื่องไร้สาระในทุกๆ วัน มันก็คงจะดี

            ใครสักคนอยู่ข้างๆ ฝันตีความเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย นอกจาก คนรัก

            จะมีใครล่ะที่พร้อมอยู่เคียงข้างไปตลอด ถ้าไม่ใช่คนรัก ต่างจาก เพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้อง ที่วันหนึ่งต้องไปมีชีวิตเป็นของตัวเอง

            ฝันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน แม้ชินจะเป็นเจ้าของเสียงที่ฝันตกหลุมรัก แต่นั่นก็แค่ในเชิงแฟนคลับที่ชอบในน้ำเสียงและผลงาน ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น ถ้าจะคิด ก็คงมีแค่เรื่องมิตรภาพ เรื่องความสบายใจที่จะอยู่ร่วมบ้านกัน เพราะไม่อยากโดนเตะโด่งออกไปจากบ้าน ไม่อยากผิดใจกับชิน ไม่อยากโดนชินโกรธ ไม่อยากให้ความอ่อนแอของตัวเองเป็นสาเหตุให้ทุกอย่างพังพินาศ

            แต่ช่วงหลังมานี่ จู่ๆ มันดันมีความรู้สึกบางอย่างแทรกขึ้นมา ประมาณว่า รู้สึกเหมือนเป็นคนพิเศษสำหรับชิน ฝันอาจจะคิดไปเองว่าชินดูแลฝันมากกว่าคนอื่น

            เขาคิดว่าที่ผ่านมา อาจจะเป็นเพราะชินสงสารหรือเป็นเพราะมีบาดแผลคล้ายกัน เพราะชินยังคงเป็นเจ้าชายน้ำแข็งเมื่ออยู่ต่อหน้าโก๋และปอนด์ เป็นพี่ชายจอมดุเมื่ออยู่ต่อหน้ากาย แต่ทำไมล่ะ ทำไมถึงกลายมาเป็นคนอบอุ่นเมื่ออยู่ต่อหน้าฝัน

            กายกับปอนด์เองก็สังเกตเห็น โก๋ที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรยังรับรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ถ้าเป็นครั้งแรกที่เจอกับชิน เจอสถานการณ์แบบนี้ก็คงปลอบไปตามประสาคนรู้จักกัน แต่ตอนนี้กลับคิดอีกแบบ มันดำดิ่งลงไปลึกกว่านั้น ไม่ใช่เพียงแค่อะไรผิวเผิน ฝันคิดว่าถ้าได้เป็นกำลังใจให้คนข้างๆ ได้นานกว่านี้อีกนิด คงจะดีไม่ใช่น้อย ได้อยู่มองรอยยิ้มของชิน ได้อยู่ฟังเสียงหัวเราะแบบไม่ผ่านไมค์ ได้อยู่ข้างชินตรงนี้ ในฐานะใดก็ได้

            เดี๋ยวก่อนสิ ไม่ใช่ในฐานะใดก็ได้ ฝันส่ายหัวไล่ความคิดบ้าบอออกไป

ในฐานะเพื่อนสนิทคงจะดีกว่า คนสนิทก็ได้ อะไรก็ได้ที่สนิทนั่นแหละดีที่สุด

มัวแต่คิดบ้าอะไรอยู่นะ

            เพราะไม่อยากวนเวียนอยู่กับเรื่องความรัก ฝันจึงเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่นแทน ปกติแล้วเวลาเหงาควรจะทำอะไรนะ ชินไม่ใช่คนชอบออกไปสังสรรค์กับเพื่อน ออกไปข้างนอกก็ใช้ชีวิตอยู่กับเกมตู้ อยู่บ้านก็ทำงาน เวลาว่างหานู่นหานี่ทำ แถมไอ้นู่นไอ้นี่ที่ทำก็เป็นกิจกรรมที่ทำคนเดียวได้

            ถ้าเหงา ลองเลี้ยงหมาดูไหม คุณอยากเลี้ยงไม่ใช่เหรอ ชิบะอินุอ่ะ

            อยาก อยากมาก

ไม่เลี้ยงสักตัวล่ะ

บอกตามตรง ผมยังไม่กล้าเลี้ยง ผมยังมีอะไรที่อยากทำอีกเยอะแยะ ถ้าให้เลี้ยงแล้วปล่อยไว้ที่บ้าน กว่าจะกลับตีหนึ่งตีสอง ผมคงไม่ทำแบบนั้น

นั่นสินะ ถ้าเลี้ยงสัตว์แล้วต้องปล่อยมันไว้ตัวเดียวล่ะก็ มันคงจะเหงาน่าดู จะออกไปหาเพื่อนก็ทำไม่ได้ จะกินข้าวก็ต้องรอคนมาให้อาหาร ถ้าไม่มีเวลาก็ไม่ควรเลี้ยงจริงๆ นั่นแหละ

การจะเลี้ยงสัตว์ตัวหนึ่ง ไม่ใช่สักแต่ว่าอยากจะเลี้ยงแล้วปล่อยเขาทิ้งขว้าง ถ้าเราเลี้ยงเขา เขาก็จะมีเราเพียงคนเดียว ผมไม่อยากให้หมาของผมเหงา ความเหงามันน่ากลัวจะตาย

            คุณเนี่ย ใจดีกับทุกอย่างเลยนะ กับทุกคนด้วยฝันแซวคนข้างตัว ชินส่ายหน้าปฏิเสธ

            ถ้ารู้จักผมมากกว่านี้ ผมไม่ใช่คนใจดีเลยนะ ผมใจดีกับเฉพาะคนที่ผมแคร์จริงๆ

            ผมด้วยเหรอฝันได้แต่คิดในใจ ไม่กล้าพูดออกไป

            แล้วสรุปว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงอยู่คนเดียวแบบนี้

            ชินชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เงียบจนฝันได้ยินเสียงเพลง เขาฟังไม่ออกว่าเพลงนั้นมีความหมายอะไร แต่มันคงจะเป็นเพลงเศร้าเพราะตอนนี้ชินดูเศร้าสร้อย เห็นแววตาของชินที่หม่นหมองลงไป ฝันเริ่มไม่อยากรู้แล้ว ไม่อยากให้ชินต้องเศร้าแบบนี้

            คุณน่ะ เหมาะกับเสียงหัวเราะมากกว่าเยอะเลยรู้ไหม

ถ้าไม่อยากพูด วันนี้พักผ่อนก่อนก็ได้นะ

ฝันเข้าใจดี มันคงเป็นเรื่องลำบากใจที่จะบอก เหมือนตอนที่ฝันเล่าเรื่องสาเหตุของแผลเป็นที่มือซ้าย แต่สุดท้ายเขาก็เลือกระบายมันออกมา

            ชินเองก็เช่นกัน

การแข่งเมื่อสองปีที่แล้ว จริงๆ คนที่อยู่บนเวทีต้องเป็นผม

            ฝันตั้งใจฟังเรื่องราวที่ชินเล่าราวกับมันเป็นเรื่องของตัวเอง

            แต่เพราะมีเหตุสุดวิสัยบางอย่าง ทำให้ผมไปแข่งไม่ได้ ก็เลยต้องให้อีกคนแข่งแทน

            ชินเล่าเรื่องราวให้ฝันฟังทุกอย่างตั้งแต่เริ่มจนจบ

            เมื่อหลายปีก่อน ชินยังมีเพื่อนฝูงมากมาย ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้อง เพื่อนที่เล่นเกมด้วยกัน บูมเองก็เป็นหนึ่งในน้องคนสนิทของชิน ที่มักจะวนเวียนมาบ้านหลังนี้บ่อยครั้ง จนกระทั่งบูมถูกเลือกให้เป็นหัวหอกในทีมเลเจนด์ ทีมนักแข่งเกม FPS ในตำนานที่ใครก็อยากเข้าร่วม ในตอนนั้นมีพี่บอสสึโนว่าเป็นตำแหน่งหัวหน้าทีม ทุกอย่างลงตัวด้วยดี บูมพาทีมคว้าชัยชนะหลายรายการ สปอนเซอร์แห่เข้ามาซัพพอร์ตเด็กอนาคตไกลอย่างบูมเมอแรง สื่อหลายเจ้ายกให้เป็น ดาวรุ่งอายุน้อยแห่งวงการอีสปอร์ต

จนกระทั่งมาถึงการแข่งขัน Nations Cup ที่เกาหลีใต้เมื่อสองปีที่แล้ว

ตามปกติแล้ว เมื่อพูดถึงการแข่งระดับโลก จะใช้ชุดทีมชาติที่มีอยู่เป็นหลัก ซึ่งการแข่งขันระดับโลกมีหลายรายการ แต่เพราะในปีนั้นมีการแข่งขันสองรายการพร้อมกัน ทีมชาติชุดหลักโดนส่งไปแข่งฝั่งยุโรป ส่วนการแข่งที่เกาหลีใต้ ทีมเลเจนด์ได้รับสิทธิ์ในการจัดหาสมาชิกแข่งขันเอง โดยมีโค้ชนนท์ โค้ชทีมชาติเป็นคนดูแลทุกอย่างให้

แต่สองอาทิตย์ก่อนแข่ง ดันเกิดเหตุสุดวิสัย กายไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งได้ เพราะติดแข่งอีกเกมหนึ่งที่อเมริกา เรื่องนี้บูมไม่โทษกายเพราะน้องเคยบอกไว้แล้วว่าอาจจะแข่งชนกัน ตัวแทนทีมชาติอีกหนึ่งคนที่เลือกเอาไว้ก็ดันขอยกเลิกกะทันหัน มีเพียงแค่ตัวสำรองที่ไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉินจริงๆ เท่านั้น อย่างเช่นกรณีสมาชิกในทีมล้มตึงไประหว่างแข่งที่ต่างประเทศ ในช่วงเวลาที่หาใครไม่ได้ มีเพียงคนเดียวที่บูมสามารถพึ่งได้ ก็คือ ชิน

ฝันถามว่าทำไมถึงไม่เลือกคนอื่น เกมเมอร์โนเนมที่เล่นเกม FPS เก่งๆ มีถมเถไป ชินให้คำตอบว่า สำหรับบูม เด็กที่มั่นใจว่าตัวเองเก่งเกินใคร การจะเข้ากับสมาชิกใหม่ภายในเวลาสั้นนั้นเป็นไปได้ยาก การเล่นแบบทีมต้องอาศัยความสามัคคี ความเชื่อมั่นในกันและกัน บูมไม่อยากเลือกคนที่ไม่รู้จักเข้ามาร่วมทีม เพราะเหตุนั้นบูมจึงเลือกคนที่รู้ใจกันดีอยู่แล้วอย่างชิน

บูมขอร้องให้ชินเข้าร่วมการแข่งขันด้วย แต่ชินปฏิเสธเพราะเขาเล่นเกม FPS ไม่เก่ง ซึ่งความจริงนั้นชินไม่ได้เล่นไม่เก่ง ก็แค่ไม่ค่อยได้จับเกมแนวนี้ บูมให้เหตุผลว่าการแข่ง Nations Cup ครั้งนั้น คือตัวชี้อนาคตของบูม ถ้าชนะ บูมจะได้เซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมชาติ การเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติ จะเปิดโอกาสให้บูมได้ไปแข่งรายการดังๆ ที่ต่างประเทศ ได้เป็นที่รู้จักในวงกว้างขึ้น ไม่ได้หมายความว่าอยู่กับทีมเลเจนด์ไม่ดี บูมรักทีมเลเจนด์เหมือนครอบครัว แต่ถ้ามีโอกาสได้สิ่งที่ดีกว่า มันก็ต้องไขว่คว้าเอาไว้

            ครั้งแรกชินปฏิเสธ พอเข้าตาจนจริงๆ เขาจึงตอบตกลงเป็นหนึ่งในผู้แข่งหลัก ชินทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อซ้อมเกม FPS ดังนั้นคลิปที่ลงในช่องก่อนจะหายตัวไป คือคลิปเล่นเกมยิง ชินใช้เวลาฝึกสองอาทิตย์ ฝึกทุกวัน ฝึกจนสามารถยิงและหลบได้คล่อง ฝึกจนแม่น แถมยังเล่นเก่งด้วยซ้ำ

            จนกระทั่งถึงวันแข่ง มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น

            คุณเห็นน้องบีแล้วใช่มั้ย เด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก น้องสาวของบูม

            ฝันพยักหน้าตอบ น้องบี เด็กสาวที่เข้ามาหาชิน ฝันไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่คืออะไร แต่อาจจะสนิทกับชินมากพอตัวถึงขนาดได้รับอนุญาตให้เข้าห้องทำงานในเวลาที่ชินอารมณ์ขมุกขมัวแบบนั้น

            เราไปถึงเกาหลีหนึ่งวันก่อนแข่ง เพื่อไปดูสนามแข่งและปรับตัว จะได้ไม่เครียด บีเองก็ไปด้วย แต่แยกไปกับกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่ง ตอนตีสี่ เป็นเวลาที่ผมควรนอนพักผ่อนอยู่ในห้อง เพื่อเตรียมตัวแข่งวันต่อไป บีโทรเข้ามาหา บอกว่าโดนตำรวจจับ เพราะนึกว่าเป็นผีน้อยที่แอบไปทำงานผิดกฎหมายที่นั่น

            หา! แล้วคุณทำยังไงอ่ะ

            ผมไปช่วยบี ให้ทีช่วยคุย จนประกันตัวออกมาได้ น้องร้องไห้ฟูมฟายยกใหญ่ เพราะนอกจากเรื่องโดนเข้าใจผิด โดนจับเข้าคุก ผมต้องรีบพาน้องไปโรงพยาบาลเพราะร่างกายน้องฟกช้ำ

รอผลอยู่พักใหญ่ก่อนจะรู้ว่าน้องโดนข่มขืน

            ฝันเผลอกำเจ้าตุ๊กตาหมาชิบะแน่นด้วยความตกใจ ใจของเขาร่วงหล่นไปอยู่ตาตุ่ม

            แย่กว่านั้นคือน้องโทรมาหาผมตอนตีสอง ตอนที่กำลังโดนไอ้สารเลวนั่นลากไป แต่ผมไม่ได้รับสาย

            เพราะต้องอยู่กับบีที่โรงพยาบาล รอคุยกับตำรวจเพื่อตามจับตัวการมารับโทษ ผมเลยไปแข่งไม่ได้ ก็จริงที่ผมไม่มีความรับผิดชอบ ทำให้ทีมเลเจนด์แพ้ในวันนั้น แต่ผมทิ้งเด็กผู้หญิงอายุสิบแปดไว้ตรงนั้นคนเดียวไม่ได้ใบหน้าของชินฉายแววเจ็บปวดออกมาอย่างเห็นได้ชัด ชัดจนฝันรู้สึกปวดหนึบหัวใจไปพร้อมกับคนข้างตัว

            ถ้าเป็นฝัน ก็คงตัดสินใจเช่นเดียวกับชิน สภาพจิตใจของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เพิ่งโดนข่มขืนมา ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะโดนทิ้งไว้คนเดียว

            ผมกลับไปที่งานแข่งหลังจากการแข่งจบ ไม่ทันได้พูดแก้ตัวอะไรบูมก็พุ่งเข้ามาชกหน้า ในตอนนั้นผมไม่กล้าแม้แต่จะพูดคำขอโทษออกไป เพราะรู้ว่าถ้าตัวเองแก้ตัว บูมจะพุ่งเป้าไปที่บี และบีไม่อยากให้พี่ชายรู้ว่าตัวเองโดนข่มขืน

พอข่าวเรื่องบูมมีเรื่องชกต่อยแพร่ออกไป ทีมเลเจนด์ก็ถูกแบนห้ามแข่งสองปี หลังจากนั้น เพื่อนทุกคน รุ่นพี่ รุ่นน้องคนสนิท ทยอยหาว่าผมทำอนาคตของบูมพัง มันก็จริงที่ผมทำอนาคตของบูมพัง แต่ถ้าผมละจากบีตอนนั้น ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเกิดอะไรขึ้น

รู้แค่ว่าผมเสียความรู้สึกมาก มากจนเกลียดการแข่ง เกลียดเกมFPS เกลียดที่ตัวเองไม่ยอมรับโทรศัพท์บีครั้งแรก ทำให้ช่วยน้องไม่ทัน เกลียดที่ตัวเองไปแข่งไม่ได้ ทั้งที่ตั้งใจซ้อมจนเจ็บนิ้วไปหมด

            ฝันแตะแขนอีกฝ่ายพลางบีบมันเพื่อปลอบประโลม เข้าใจแล้วถึงเหตุผลที่ชิบะบอยหายไปสองปี และทุกวันนี้ก็ยังไม่สามารถกลับไปเล่นเกมได้ แม้ว่าเกมเป็นสิ่งที่ชินรักมากที่สุด

            ชินเอง ก็มีฝันร้ายที่ลืมไม่ได้เช่นเดียวกับฝัน

            สองปี ผมเหลือแค่กาย เหลือแค่ที นอกนั้นก็ไม่มีใครอีกแล้ว มันเหงามากเลยรู้มั้ย

            กอดมั้ย

            ดวงตาเรียวอ่อนล้าของอีกฝ่ายเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยพลางสบกับดวงตาซุกซนของฝัน ในเวลานี้ ฝันไม่รู้ว่าตัวเองควรพูดอะไรออกไปดีหรือเปล่า ฝันไม่กล้าพูดคำว่า สู้ๆ เพราะฝันรู้ว่าชินสู้มาตลอด ฝันไม่กล้าพูดว่า ไม่เป็นไรนะ เพราะเห็นชัดเจนอยู่ว่ามันเป็น เป็นบาดแผลที่ลึก ที่ชินไม่เคยพูดออกไปให้ใครฟัง จนกระทั่งสูญเสียทุกคนไป

            ฝันเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว ว่าทำไมชินถึงเป็นห่วงกาย เอาใจใส่กายมากขนาดนั้น เพราะกลัวว่าจะเสียกายไปอีกคน

            ตอนนี้ที่ฝันทำได้ คือการมอบอ้อมกอดให้กับคนตรงหน้า ฝันคิดว่ามันเป็นการปลอบโยนที่ดีที่สุด

            ตุ๊กตาหมาชิบะตัวใหญ่ถูกดึงออกไป ฝันขยับตัวเข้าไปใกล้ชิน พลางโอบกอดอีกฝ่ายเอาไว้หลวมๆ มือเรียวแตะลงบนแผ่นหลังกว้างอย่างเบามือ

            ถ้าคุณไม่โอเค บอกผมนะ ผมแค่คิดว่าคุณอาจจะต้องการอ้อมกอดจากใครสักคน

            แม้จะเป็นการกอดแบบหลวมๆ แต่ชินกลับทิ้งหน้าผากลงบนลาดไหล่ของฝันราวกับต้องการหาที่พักพิง ลาดไหล่เล็กดูเหมือนจะเปราะบาง กลับเข้มแข็งไม่ต่างจากภูเขาลูกโต

            คุณยังมีผมอยู่นะ

            ผมก็มีผมอยู่แล้ว

            ฝันตีหลังชินไปแรงๆ หนึ่งที ในเวลาแบบนี้ยังจะกวนได้อีก แต่นั่นก็ทำให้ชินส่งเสียงหัวเราะขึ้นมาในลำคอได้

            ผมไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง เพราะกลัวว่าบีจะถูกมองไม่ดี อีกอย่างบีอยากให้ผมเก็บเป็นความลับ แต่ผมแบกมันคนเดียวไม่ไหวอีกแล้ว คุณช่วยเก็บมันเป็นความลับได้ไหม

            คุณไม่บอกผมก็ทำอยู่แล้วน่า

            ผมไว้ใจคุณนะ

            ผมสัญญาว่าจะไม่พูดมันออกไป คุณเชื่อใจผมได้

            ขอบคุณนะครับ

            ตึกตัก

            ฝันเบิกตาโตเมื่อรับรู้ถึงอะไรบางอย่างที่ผิดแปลกไป ภายใต้แผ่นอก หัวใจเผลอเต้นผิดจังหวะไปครู่หนึ่ง เขาดันตัวชินออก หยิบเจ้าหมาชิบะตัวใหญ่มาคั่นกลางระหว่างทั้งคู่เหมือนเคย ส่วนชินนั้นได้แต่มึนงงเพราะจู่ๆ ฝันก็ทำตัวแปลกไป

            ไม่ได้สิ ก็แค่คำขอบคุณ ทำไมหัวใจถึงเต้นแรงขึ้นมาล่ะ

            อ่า เอ่อ กินพิซซ่าสิ เย็นหมดแล้ว เดี๋ยวผมเอาไปอุ่นให้ดีกว่า

            ไม่ต้องหรอก ผมกินไม่ลงน่ะ ขอโทษทีนะ

            ชินลุกขึ้นจากโซฟา เปิดประตูห้องทำงานออกพลางหันมามองหน้าฝัน ริมฝีปากของชินคลี่ยิ้มน้อยๆ แต่เป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด

            ขอบคุณนะที่อยู่ฟังกัน

            อื้อ

            ผมขอตัวไปนอนก่อน ฝันดีนะ

            ประตูห้องทำงานปิดลง เหลือไว้เพียงแค่เพลงภาษาญี่ปุ่นจากลำโพงบลูทูธที่ยังคงเปิดคลออยู่ ฝันดึงเจ้าหมาชิบะตัวใหญ่มากอด กดใบหน้าลงบนความนุ่มนิ่มนั่น ลืมตัวไปว่าใส่แว่นจึงทำให้แว่นกระแทกหน้า เขาร้องออกมาเสียงแผ่ว

            โดนเข้าใจผิดหรือเปล่านะ ฝันไม่ได้อยากผลักไสชินออกไป ก็แค่ทำตัวไม่ถูก

            เป็นบ้าอะไรเนี่ยฝัน คนดื้อทึ้งหัวตัวเอง เขาพ่ายแพ้ต่อความสุภาพของอีกฝ่าย เจอคำว่า ขอบคุณครับ เข้าไป ใจก็สั่นจนจะบ้า ฝันทิ้งตัวลงบนโซฟาสีเทา กอดเจ้าชิบะตัวใหญ่แนบกาย นัยน์ตาสีสวยภายใต้กรอบแว่นจดจ้องไปยังเทียนหอมกลิ่นกาแฟที่ยังถูกจุดค้างเอาไว้

            ความรู้สึกแปรปรวนในท้องแบบนี้

            ไม่ใช่ว่าหวั่นไหวไปแล้วหรือไง ฝัน

 

            ***

            หลังจากจบโปรลีก ก็เข้าสู่ช่วงพักผ่อน อีกสองอาทิตย์ข้างหน้ารายละเอียดการแข่ง Championship จะออก และจะเริ่มการแข่งในต้นเดือนหน้า เท่ากับจะมีเวลาพักประมาณหนึ่งเดือนเต็ม  

ช่วงเวลานี้จึงกลายเป็นช่วงเวลาแห่งการปล่อยตัว กินขนมได้ กินน้ำหวานได้ นอนเช้าได้ไม่มีใครว่า บวกกับโค้ชทีทำทีสิสจนไม่มีเวลาว่างแวะมาที่บ้าน

แปลกอยู่อย่างคือ บูมแวะมาบ้านชินทุกวันเพื่อเข้ามาคุยกับฝันและกาย ส่วนเจ้าของบ้านที่มองหน้าบูมไม่ติดนั้น กลับมาทำกิจวัตรประจำวันแบบเดิมคือออกจากบ้านแต่เช้า และกลับหลังเที่ยงคืน ชินไม่ได้ออกปากไล่บูมชัดเจนว่าห้ามก้าวเข้ามาเหยียบในบ้าน แต่เลือกใช้วิธีไม่ต้องเจอหน้ากันดีที่สุด

สาเหตุที่ไม่ไล่คงเป็นเพราะกายดูมีความสุขเวลาเจอบูม ฝันเพิ่งเคยเห็นน้องหัวเราะสดใสขนาดนี้ ที่ผ่านมาเหมือนปิดบังความสดใสนั้นเอาไว้ เพื่อเป็นผู้ใหญ่ต่อหน้าฝัน ดังนั้นพอเจอบูม พี่ชายคนสนิทที่อยู่ด้วยกันมานาน กายก็คือเด็กอายุสิบเก้าที่แสนจะร่าเริง

ให้ฝันเดาล่ะก็ คุณชิบะบอยคงแอบน้อยใจกายอยู่แน่ๆ คงรู้สึกเป็นหมาน้อยที่กำลังจะโดนทิ้งล่ะมั้งนะ น้องชายที่เหลือเพียงคนเดียว ดันกลับไปคุยกับคนที่มีปัญหากับตัวเอง

เพราะฉะนั้น ใครล่ะจะปล่อยให้ชินอยู่คนเดียว ฝันจะพาหมาน้อยไปเดินเล่นเอง!

            วันนี้ฝันตื่นแต่เช้า เช็คสภาพตัวเองในกระจกให้เรียบร้อย ก่อนจะวิ่งลงจากชั้นสองตรงไปยังหน้าบ้าน ฝันมองนาฬิกาบนหน้าจอโทรศัพท์ที่บอกเวลาเจ็ดโมงครึ่ง อีกไม่นานชินคงออกมาขึ้นรถแล้วขับออกไปจากบ้าน

            ยังไงวันนี้ก็ต้องเจอหน้ากันให้ได้ จะหลบหน้าบูมก็หลบไป แต่ไม่ใช่หลบหน้าฝันด้วย บอกแล้วยังไงล่ะ ว่าถ้าหลบหน้าอีกล่ะก็ ฝันจะตามจิกเป็นไก่ให้ดู

            ตามคาด เจ็ดโมงสี่สิบชินออกจากบ้าน กดปลดล็อกรถเปิดโอกาสให้คนที่แอบอยู่เปิดประตูหลังขึ้นไป ชินอ้อมตัวมาเปิดประตูรถ ทิ้งตัวนั่งลงยังที่คนขับ วางข้าวของไว้ยังเบาะข้างคนขับก่อนจะหันมามองเบาะหลัง

            แฮ่!”

            เชี่ย!” คนตาดุสะดุ้งถอยหลังจนหัวชนกระจกดังโป๊ก ฝันหยีตาเพราะรู้สึกเจ็บแทน

            เล่นบ้าอะไรของคุณเนี่ย หัวใจจะวาย

            ฝันเกาะเบาะคนขับเอาไว้พลางส่งยิ้มให้กับเจ้าของใบหน้าที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบอาทิตย์ อยู่บ้านเดียวกันแท้ๆ แต่หลบหน้าเก่งยิ่งกว่าอะไร ถ้าไม่ตื่นเช้ามาตาม ก็คงไม่ได้เจอหน้าจนแข่งนั่นแหละ

            ก็คุณหลบหน้าผม ผมเคยบอกไปแล้วว่าจะตามจิกเป็นไก่เลย

            ผมไม่ได้หลบหน้าคุณสักหน่อย

            คุณหลบหน้าบูม พอคุณหลบหน้าบูม ผมเลยได้รับผลกระทบไปด้วยยังไงล่ะ

            ครับ ครับ ยอมแล้ว จะไปด้วยกันใช่มั้ยชินคาดเข็มขัดนิรภัย ยอมจำนนต่อคนขี้ตื๊อแต่โดยดี

            ไปสิ ไปไหนล่ะ ไปห้างอีกเหรอ

            พาคุณไปเชือด

            “!!!”

            รถเก๋งสีดำเคลื่อนตัวออกไป มุ่งตรงสู่สถานที่ไหนฝันไม่อาจรู้ เขามีเวลาว่างอยู่ช่วงนี้ เงินรางวัลก็เพิ่งได้มา จะออกไปช็อปปิ้งบ้างก็ไม่เสียหายอะไร ฝันนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่เบาะหลัง ส่วนชินแอบมองคนข้างหลังผ่านกระจกมองหลังเป็นระยะๆ

            คุณจะไปตัดผมไหม ผมยาวแทงลูกตาแล้วนั่นฝันเงยหน้าจากโทรศัพท์ ขยับตัวไปส่องกระจกมองหลังเพื่อดูปลายผมที่ยาวขึ้นจนเริ่มปิดหน้าปิดตา

            ผมคุณก็ยาวแล้วนะ ไปตัดด้วยกันมั้ยล่ะ

            ยาวยังไง ก็ทรงนี้มาตั้งนานแล้ว

            ยาว ดูสิ ปิดตาเหมือนกันเนี่ยฝันวางมือลงบนผมที่ปรกหน้าผากของอีกฝ่าย ส่งผลให้ปลายผมแทงเข้าตาชิน คนที่กำลังขับรถอยู่ส่งเสียงดุใส่จนฝันต้องรีบถอยห่าง

            เดี๋ยวก็ได้ตายคู่ เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง

            ขอโทษครับ

            รถจอดลงยังห้างสรรพสินค้าที่เดิม ห้างประจำของชิน รอจนกระทั่งห้างเปิด ทั้งคู่ถึงได้ลงจากรถ

            ฝันหยุดยืนอยู่หน้าร้านตัดผมภายในห้าง เงยหน้ามองป้ายสีเทาหรูหราตัดด้วยตัวอักษรสีทองเป็นคำว่า

            ‘LOOK’ นอกจากนั้นก็มีชื่อภาษาไทยเขียนกำกับแอบไว้ตัวเล็กๆ ด้านล่างขวาเป็นประโยคสั้นๆ ว่า

แอบมอง(ผม)เธออยู่นะจ๊ะ

            แต่เธอไม่รู้บ้างเลยมือเรียวยกขึ้นอุดปาก ฝันเผลอต่อคำเป็นเสียงเพลงคุกกี้เสี่ยงทาย

ชินที่ยืนอยู่ข้างๆ หลุดขำ

ขำ ทำขำเหมือนคุณไม่เคยร้องต่อ

ร้องดิเห็นไหมล่ะ เป็นใครก็ต้องเผลอร้องต่อ

ดูความหรูหราแล้วไม่กล้าจะเดินเข้าไป ไฟในร้านขาวสว่างจ้าจนฝันต้องหยีตา ชวนให้นึกถึงห้องพบหมอเสียเหลือเกิน ไหนจะเพลงที่เปิดดังเหมือนผับ ถ้าติดไฟดิสโก้ ตัดผมเสร็จก็เสิร์ฟเหล้าได้เลย

            กลัวหรือไง นี่ช่างตัดผม ไม่ใช่หมอฟัน

            ริมฝีปากเล็กๆ เบะออกเล็กน้อย

            กลัวสิ ตัดทีไร เด๋อตลอดเลยช่างตัดผมไม่ค่อยเข้าใจคำว่าเอาออกนิดหน่อยสักเท่าไร ไม่ได้เป็นแค่คุณผู้หญิงหรอก คุณผู้ชายก็ประสบปัญหาเดียวกัน พอบอกเอาออกนิดหน่อยทีไร ผมเขาสั้นเต่อทุกที

            อยากเห็นเหมือนกันนะ น้องผมเด๋อ

            เดี๋ยวฟาดให้

            ไม่เด๋อหรอก ที่นี่ตัดดี ผมเคยมาตัดอยู่ ไม่ใช่แบบตัดสั้นหนึ่งนิ้วแต่เอาออกสามนิ้วอะไรแบบนั้น

            น้ำเสียงทุ้มขึ้นจมูกเป็นตัวล่อให้ฝันไปติดกับอยู่เสมอ รู้ตัวอีกทีก็โดนสระผมจนเสร็จ มานั่งอยู่บนเขียง รอโดนช่างตัดผมละเลงหั่นผมให้ ฝันกลัวว่าพี่พนักงานจะตัดผมเขาสั้นจนเกินไป เลยเลือกรูปที่แอบหาเอาไว้ตอนนั่งรอคิวเปิดให้พี่สาวทาปากแดงดู

            ตัดประมาณนี้นะครับ ไม่ต้องสั้นมากนะ

            ได้จ้า ให้เล็มผมหน้าด้วยมั้ย เริ่มแทงตาแล้วนะ

            ครับ

            ถอดแว่นมั้ยคะ จะได้ดูว่าจะเอาผมหน้าประมาณไหน

            ได้ครับ

            เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กว่าง่ายก็ตอนอยู่กับช่างทำผมนี่แหละ

            ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง การตัดผมก็เสร็จลง ฝันจ้องมองตัวเองในกระจก ผมที่สั้นขึ้นทำให้เห็นใบหูชัดเจน อีกทั้งยังส่งผลให้ใบหน้าดูสดใสขึ้นกว่าเก่า พูดง่ายๆ ว่าดูเป็นผู้เป็นคนมากขึ้น ฝันไม่ได้ตัดผมมาพักใหญ่แล้ว มัวแต่วุ่นวายอยู่กับการแข่ง พอได้เล็มออกไปบ้างก็รู้สึกว่าหัวเบาขึ้น อย่างที่ชินว่า ร้านนี้ตัดดี ผมหน้าก็จัดทรงง่าย ไม่สั้นไม่ยาวเกินไป หน้าม้าของเขาไม่ใช่หน้าม้าเต่อเหมือนเอากะละมังครอบหัวแล้วให้พ่อตัดให้

ฝันยังจำความรู้สึกตอนประถมสามได้ดี ตอนนั้นแม่ไม่อยู่บ้านแล้วพี่เฟิร์สพ่นหมากฝรั่งติดปลายผมฝัน พ่อที่ตัดผมไม่เป็นจึงเอากะละมังใบเล็กมาครอบหัวฝันเอาไว้แล้วตัดออกมาเป็นทรงกะลาครอบ      หลังจากวันนั้นแม่ไม่คุยกับพ่อประมาณหนึ่งอาทิตย์ได้ ข้อหาทำเทวดาตัวน้อยของแม่กลายร่างเป็นกัปปะ  

ไม่นานนักชินก็ตัดผมเสร็จ ผ้าสีดำสะบัดออกจากลำตัวของชิน พร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่หันมามองฝัน ชินเบิกตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของฝัน ส่วนฝันได้แต่มองคนตรงหน้าตาค้าง

ตอนเจอกันครั้งแรกว่าหล่อเหลาเอาการแล้ว พอได้เล็มผมที่ปิดหน้าปิดตาออกไปบ้าง ทำให้ฝันอดชมในใจไม่ได้

หล่อมาก โคตรเท่

กลุ่มผมสีดำถูกตัดให้สั้นขึ้นไม่ต่างจากฝัน เผยให้เห็นใบหูใหญ่น่ารักๆ กับดวงตาคมและคิ้วเข้ารูปสวยได้อย่างชัดเจน นอกจากนั้น ต้นคอของชินเป็นสิ่งที่ละสายตาไปไหนไม่ได้ เป็นคนที่คอยาวระหงสวย ดูมีเสน่ห์เป็นบ้า

มองนานๆ เดี๋ยวก็เขินซะหรอก

คุณก็มองผมนานเหมือนกันแหละน่า

ดูเป็นไงบ้างชินจับปลายผมของตัวเอง ขอความเห็นจากอีกฝ่าย เป็นครั้งแรกเลยที่มาตัดผมกับคนอื่น ปกติมาตัดคนเดียวทุกครั้ง ก็ไม่เคยได้ความเห็นจากใครนอกจากช่างตัดผม

หล่อมาก

คุณก็น่ารักดี

ทั้งสองคนสบตากันพักหนึ่ง ก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีไปคนละทาง ฝันแอบเห็นว่าอีกฝ่ายใบหูแดง ไม่ต่างจากเขาที่ดันเขินกับคำชมนั่นขึ้นมาซะได้ ตกลงเรื่องค่าใช้จ่ายเสร็จ ขาเรียวก็ก้าวฉับๆ ออกไปจากร้านด้วยความรวดเร็ว ขืนยืนนานกว่านี้ ได้เขินกันตายแน่

พอตัดผมเสร็จ ชินก็มานั่งแช่อยู่ที่เกมเซนเตอร์ นั่งเล่นตู้เกมตู้เดิมที่สามารถทำสถิติกลับมาครองอันดับหนึ่งได้อีกครั้ง ฝันหายไปซื้อน้ำที่ร้านโปรด ก่อนจะกลับมาพร้อมกับสตอเบอร์รี่ชีสเค้กปั่นหวานกลางสำหรับอีกฝ่าย และชามะนาวของตัวเอง

รู้ได้ยังไงว่าผมชอบกินอันนี้ชินรับแก้วน้ำไปถือไว้ในมือ เลิกคิ้วมองน้ำสีชมพูสดใสในแก้ว

จำได้มั้ยครั้งแรกที่คุณซื้อมา

จำได้

พอผมบอกว่ามันอร่อย คุณก็ทำตาเป็นประกายวิบวับแบบนี้เลยฝันพูดพลางทำตาวิบวับใส่ชิน

นั่นก็เกินไป

            ก็เลยเดาว่าคุณน่าจะชอบ

            เมื่อก่อนผมชอบซื้อน้ำปั่นให้พวกเด็กๆ กินชินพูดเสียงแผ่ว เหม่อมองเจ้าสตอเบอร์รี่ชีสเค้กปั่นในมือ เขาคลี่ยิ้มน้อยๆ แม้จะดูเหมือนอาการดีขึ้นแล้ว แต่ความจริงแผลที่มีก็ยังชัดเจนอยู่ แต่ไม่มีใครชอบกินเมนูนี้เลยสักคน

            ถ้าอย่างนั้นคุณต้องจำใหม่แล้วล่ะ

            หือ

            เพราะผมชอบไงฝันกัดหลอดแล้วหัวเราะใส่คนตรงหน้า เลยโดนฝ่ามือหนักๆ ยันหน้าผากจนเซ

            มีความสุขจังเลยนะ

            อ่ะแน่นอน ผมเพิ่งได้เงินรางวัลมานี่นา

            งั้นแก้วนี้ไม่จ่ายนะ

            ก็ตั้งใจจะเลี้ยงอยู่แล้ว

            ฝันวางแก้วน้ำลงบนพื้นแล้วนั่งเท้าคางมองชินเล่นเกมเทคเคน อันดับที่ปรากฏบนหน้าจอเมื่อเกมจบ ยังคงมีชื่อสวีทดรีมของฝันอยู่ที่สาม ส่วนชินนาม่อนขึ้นไปอยู่ที่หนึ่ง และเฟิร์สเชนลงมาอยู่ที่สอง

            จะว่าไป ตอนนั้นคุณบอกว่าเฟิร์สเชนเป็นเด็ก คุณรู้จักเหรอ

            เคยเจอครั้งหนึ่ง เด็กม.สี่ เพิ่งกลับจากเมืองนอกมาเรียนที่ไทย

            ม.สี่เองเหรอ

            ยังไม่ทันที่ชินจะตอบสิ่งที่ฝันถาม ใครบางคนก็เรียกชื่อจริงของคุณชิบะบอยขึ้นมา ทั้งคู่หันไปมองหน้าเจ้าของน้ำเสียงนั้น ผู้ชายตัวสูงดูคุ้นหน้าคุ้นตา เหมือนฝันจะเคยเห็นที่ไหน สวมเสื้อเชิ้ตสีครามเข้มเดินตรงเข้ามาหาชิน

            ดีครับพี่ตองชินยกมือไหว้อีกฝ่าย คนชื่อตองรับไหว้ลวกๆ พลางตบบ่าชินอย่างสนิทสนม

            หายไปนานเลย เป็นไงบ้างวะ

            ก็ดีพี่ถึงจะพูดคำว่าก็ดี แต่ชินเหมือนไม่ค่อยอยากคุยกับคนตรงหน้าเท่าไร

            ดีใจว่ะเจอเอ็ง เล่นเกมที่นี่ประจำเหรอ พี่นึกว่าเอ็งเลิกเล่นเกมไปแล้ว

            ชินดูอึกอักไม่อยากตอบ ฝันจึงโพล่งขึ้นตัดหน้า ดูจากบทสนทนาคร่าวๆ แล้ว คงไม่ใช่คนที่สนิทกันมากเหมือนกายและบูม เพราะถ้าสนิทในระดับหนึ่งจะรู้ได้ว่าชินอยู่ที่ไหน หายไปเพราะอะไร

            เปล่าครับ ปกติเล่นแถวพระรามเก้าฝันโกหกหน้าตาย

            พระรามเก้าก็แย่แล้ว ห่างจากที่นี่ไปเกือบชั่วโมงเลยมั้ง

            แล้วนี่…”

            ฝันครับ เพื่อนชินริมฝีปากสีสวยคลี่ยิ้ม

            ดีครับตองทักทายฝันโดยการก้มหัวให้เล็กน้อย ก่อนหันไปสนใจชินต่อ ฝันถูกผลักออกจากวงบทสนทนาราวกับเป็นอากาศธาตุในเวลาเพียงเสี้ยววินาที เลยได้แต่นั่งดูดชามะนาวจนเกือบหมดแก้ว

ไม่เจอในดอทฯ เลยว่ะ เสียดายตัวแทงก์เท่ๆ ฉิบหายตองพูดพลางหัวเราะ เออ ไหนๆ ก็เจอกันละ หนิงกับเกดก็มาด้วยนะ ไปเจอกันหน่อยป่ะ อยู่ร้านไอศกรีม

อ้อ ฝันเพิ่งจะนึกออกเมื่อพูดถึงเกม ดอทฯ ดอทเอ โดต้า หรืออะไรก็แล้วแต่ตามที่อยากเรียก ก็ว่าทำไมหน้าตาคุ้นๆ

ตอง หรือ ตองเอ สตรีมเมอร์สายแข่ง เกมที่เขาถนัดคือเกมแนว MOBA (Multiplayer Online Battle Arena) หรือเรียกง่ายๆ ว่า โมบ้า ซึ่งเป็นเกมเน้นการวางแผน แบ่งการต่อสู้ออกเป็นสองฝ่าย มีฮีโร่ มีสกิล มีการวางตำแหน่งบน กลาง ล่าง มีตัวแทงก์ ตัวซัพพอร์ตและตัวทำดาเมจที่ชัดเจน ต่างจากเกมแนว FPS

            ผม…”

            น่า ไปหน่อย แปปเดียวเอง แฟนคลับคิดถึงจะแย่แล้ว

            ประโยคคำถามที่ไม่ได้กะให้คนฟังตอบตกลง คนอายุเยอะกว่าถือวิสาสะดึงแขนชินให้ลุกขึ้นยืน ส่วนคนขี้เกรงใจก็เดินต้อยๆ ตามเขา ฝันมองภาพตรงหน้าอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไร อะไรกันนะคนพวกนี้ ก็เห็นอยู่ว่าเขาไม่อยากไป ยังจะลากเขาไปอีก ใช้ได้ที่ไหน

            ฝันหยิบแก้วสตอเบอร์รี่ชีสเค้กปั่นมาถือเอาไว้ อีกมือหนึ่งรีบดูดชามะนาวของตัวเองให้หมดแล้วโยนทิ้งถังขยะ ขาเรียวออกวิ่งเหยาะๆ ตามคนสองคนที่เดินลากกันไปยังร้านไอศกรีมป้ายสีแดงสดใส

            ชินนั่งข้างตอง ตรงข้ามกับหญิงสาวสองคนที่ดูตกใจเมื่อเห็นคนที่หายตัวไปนานมานั่งอยู่ตรงหน้า ส่วนฝันนั้นนั่งลงหัวโต๊ะ ขยับเก้าอี้เบี่ยงไปทางชินเล็กน้อยเพราะทำตัวไม่ถูก

            พอมาเจอคนแปลกหน้า ฝันกลายสภาพเป็นอากาศโดยสมบูรณ์

            หายไปไหนมาอ่ะ ตกใจหมดเลยหญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้น เธอยิ้มดีใจที่ได้เจอชิน

            ดีครับพี่เกด ดีครับพี่หนิง

            คนซ้าย ผู้หญิงผมยาวชื่อพี่หนิง ส่วนคนขวา คนที่ทักทายชินเมื่อกี้ ผู้หญิงผมสั้นชื่อพี่เกด

            มันไปนั่งอยู่เกมเซนเตอร์ บังเอิญไปเจอ เห็นบอกปกติเล่นอยู่พระรามเก้า

            พระรามเก้าเลยเหรอ ใกล้บ้านแกนี่เกดคนชื่อหนิงกระทุ้งแขนเพื่อนสาว

            สบายดีไหม ไม่ได้เล่นเกมแล้วเหรอสาวผมสั้นเอ่ยถามชินอย่างสุภาพ ชินตอบคำสั้นๆ

            ครับ

            เสียดายจัง พี่กับเกดยังรอดูเกมนั้นอยู่เลยนะ ชื่ออะไรนะไอ้ตอง

            “Walking Dead”

            เออ นั่นแหละ ตอนแรกพี่นึกว่าชินไปอยู่เมืองนอกซะอีก

            ชินเงยหน้าขึ้นจากแก้วน้ำเปล่าที่ถูกนำมาเสิร์ฟ ขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ

            ผมจะไปเมืองนอกทำไม

            พี่เกดเม้มปากแน่น ก็มีคนบอกว่าหลังจากที่ทะเลาะกับบูม ชินเฮิร์ทเลยไปอยู่เมืองนอก

            ไม่ได้ไปคุณชิบะบอยเริ่มเสียงแข็ง ฝันหันมองชินอย่างเป็นห่วง

เออ มีคนมาบอกพี่ว่าที่ทะเลาะกับบูมเพราะเอ็งพาน้องสาวเขาไปเที่ยวจนลืมแข่ง จริงป่ะวะ บูมมันก็เลยโมโหชกหน้าเอ็งแบบนั้น แต่ก็เสียดายว่ะ อนาคตกำลังรุ่งแท้ๆ  

แหมไอ้ตอง น้องบีน่ารักขนาดนั้น ไม่แปลกหรอกถ้าชินจะชอบ ว่าแต่กับน้องบีอ่ะ คบกันยัง ถ้ายังไม่ได้คบกันสนใจเพื่อนพี่มั้ยน้องชิน

            หนิงเกดตีแขนเพื่อนอีกครั้ง อย่าพูดแบบนั้นสิ

ชินออกอาการไม่โอเคอย่างชัดเจน ใบหน้าเรียบนิ่ง ระดับสายตามองต่ำ นิ้วมือเล่นแก้วน้ำราวกับเบื่อหน่ายที่จะต้องมานั่งฟังอะไรแบบนี้ ฝันวางมือลงบนต้นขาของอีกฝ่ายเพื่อปลอบให้ใจเย็น เอาเข้าจริง คนที่ต้องบอกให้ใจเย็นคือฝันต่างหาก

            สรุปว่าเรียกมาเจอเพราะคิดถึง หรือเรียกมาซัก ซักจนขาวโอโม่ไปหมดแล้วเนี่ย

            ทำไมวะชิน การแข่งสำคัญนะเว้ย แถมเป็นการแข่งระดับโลกด้วย เงินรางวัลหลายแสนเลยนะ

            โหไอ้ตอง แฟนก็ต้องมาก่อนป่ะวะ อีกอย่างชินรวยขนาดนั้น ไม่ต้องไปแข่งก็…”

            ปึง!’

            อย่าพูดออกมาเชียวนะ อย่าพูดคำว่าไม่ต้องไปแข่งก็ได้ ทั้งที่ชินพยายามขนาดนั้น

            ฝ่ามือกระแทกลงบนโต๊ะเสียงดังจนทั้งสี่คนสะดุ้ง ไม่ใช่ฝ่ามือของชินที่ฟาดปังลงบนโต๊ะอาหารจนคนรอบข้างหันมองมาด้วยความตกใจ แต่เป็นฝ่ามือข้างขวาของฝันที่ฟาดจนน้ำกระฉอกออกจากแก้ว ฝันจ้องมองทั้งสามคนตาเขม็ง

            ดูถูกพลังแฟนคลับหกปีของชินน้อยเกินไปแล้วคนพวกนี้

            คุณชินจับแขนของฝันเอาไว้ บีบลงมาเบาๆ

            เก่งกันจังเลยนะครับ เรื่องตัดสินคนอื่นเนี่ย ทั้งที่ดูสนิทกัน แต่พูดกันเป็นเรื่องเป็นราวเชียว สนุกไหมครับที่ทำชีวิตของคนคนหนึ่งพังลงเพราะคำกล่าวหาที่ไม่มีมูล

            ฝัน ไม่เอาแรงบีบบนมือของฝันเพิ่มขึ้น ฝันสบตากับชิน บอกตามตรงว่าตอนนี้ฝันสามารถล้มโต๊ะนี้ได้ภายในเสี้ยววินาทีด้วยซ้ำ ผีเจาะปากมาพูดกันหรือไง ได้ยินมาว่าอย่างนั้นอย่างนี้ เลยตัดสินว่าเขาเป็นแบบนั้นแบบนี้

ถ้าคุณรู้จักชิน คุณก็น่าจะให้ความเคารพเขามากกว่านี้ คนเป็นล้านพยายามปกป้องชินแทบตาย พวกคุณ ทั้งที่รู้จักเขาแท้ๆ กลับเอาเรื่องนู้นเรื่องนี้มาพูดกันสนุกปาก

            มีความสุขมากไหมครับ ถ้าวันหนึ่งชิบะบอยปิดช่องลงไป เพราะเรื่องที่พวกคุณเอามาพูด มีหลักฐานหรือเปล่า ถ้าไม่มีผมจะให้ชินฟ้องพวกคุณเรียงตัว ข้อหาใส่ร้ายก่อให้เกิดความเสื่อมเสีย กระทบกระทั่งต่อสภาพจิตใจ

            และที่ฝันยอมไม่ได้มากที่สุด คือการกล่าวหาเด็กผู้หญิงไม่รู้อีโหน่อีเหน่ว่าเป็นตัวการของเรื่องนี้

            แล้วเรื่องน้องบี รู้จักเขาเหรอครับถึงได้พูดจาพล่อยๆ รู้เหรอว่าเขาเจออะไรมา ถึงได้บอกว่าเขาเป็นต้นเหตุ

            ฝัน!” ชินขึ้นเสียงเป็นการบ่งบอกว่าให้พอ ฝันเม้มริมฝีปาก หุบปากเงียบ แต่ถ้าจะให้นั่งลงแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อตะกี้ ฝันทำไม่ได้

            ฝันคว้าแก้วสตอเบอร์รี่ชีสเค้กปั่นมาถือ มือซ้ายของฝันสั่นไม่หยุด เขาไม่สาดน้ำใส่หน้าคนปากหอยปากปูเหมือนในละครให้เปลืองเงิน มืออีกข้างคว้าเข้าที่แขนของชินก่อนจะลากชินออกไปจากร้านโดยไม่สนสายตาใคร เขาโมโหจนหน้าร้อนไปหมด อยากระเบิดออกมาแทบตายแต่ต้องเก็บมันเอาไว้

            ทั้งคู่หยุดอยู่ที่บันไดทางขึ้นไปยังลานจอดรถ ฝันทิ้งตัวนั่งลงบนขั้นบันได ถอดแว่นออกพลางซุกใบหน้าลงกับเข่าสองข้างที่ถูกชันขึ้น ลมหายใจร้อนๆ ผ่อนเข้าออกรุนแรงเป็นจังหวะ อึดอัดเป็นบ้าเลย

            ทำไม…” เสียงนุ่มดังออกมาแผ่วเบา จนชินต้องขยับตัวเข้ามาใกล้ฝันเพื่อให้ได้ยินสิ่งที่เจ้าตัวจะพูด ทำไมต้องยอมพวกมันด้วยวะคุณ พูดจาอะไรออกมา ผีเจาะปากมาพูดชัดๆ

            ยิ่งพอได้รู้ว่าชินเจออะไรมาบ้าง ฝึกหนักแค่ไหนเพื่อจะไปแข่งทั้งที่ไม่ถนัดเกม FPS ยิ่งรู้ว่าชินเสียใจแค่ไหนที่ปกป้องน้องบีไม่ได้ ฝันยิ่งหงุดหงิดจนแทบบ้า

            นั่นแหละ สิ่งที่ผมต้องเจอมาตลอดสองปี

สองปีที่ต้องทนโดนกล่าวหาว่าเป็นคนไม่ได้ความ ไร้ความรับผิดชอบ มัวแต่ตามผู้หญิงไปจนเสียการแข่ง ส่งผลให้น้องคนสนิทเสียอนาคตอดเข้าทีมชาติ แถมยังทำเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเสียหายตามไปด้วย

ฝันเงยหน้ามองชิน ภาพใบหน้าพร่ามัวของชิน เหมือนกับภาพบนหนังสือพิมพ์ที่โดนน้ำหกใส่จนสีหลอมละลายรวมกัน ฝันไม่รู้ว่าชินทำสีหน้าแบบไหน และบอกตามตรงว่าไม่อยากรู้ เพราะถ้ายิ่งเห็นสีหน้าเจ็บปวด ก็อยากจะกำหมัดซัดหน้าคนพวกนั้นเรียงตัว

            อย่างน้อยก็พูดอะไรแก้ตัวออกไปบ้างก็ได้

            ผมคิดว่าแก้ตัวไป ก็ไม่ช่วยอะไร เราบังคับใครให้หยุดพูดไม่ได้ จริงมั้ย

            ไม่จริง ต่อยสักหมัดก็หยุดพูดแล้ว ฝันได้แต่คิดในใจ

            อีกอย่างผมเคารพทั้งสามคนนั่นสมัยยังสนิทกัน ทุกวันนี้ก็ยังเคารพอยู่ เขาช่วยอะไรผมหลายอย่าง ถ้าเขาจะเข้าใจผิดว่าผมทำตัวไม่ดี มันก็เรื่องของเขา อย่างน้อยคนที่เชื่อมั่นในตัวผมก็ยังมีกาย มีคุณ

            ฝันเบือนสายตาหนีไปมองปูนเปลือยข้างตัว

            แต่ก็ขอบคุณนะ ที่ช่วยพูดออกไปแบบนั้น

            คุณสนิทกับพวกเขาเหรอ แล้วทำไมพวกเขาถึงไม่รู้ล่ะว่าบ้านคุณอยู่ไหน

            ผมไม่ได้เปิดบ้านให้ทุกคนซะหน่อย พี่ตองก็รู้จักผ่านบูม เจอกันเฉพาะตอนมิตติ้ง

            รู้จักกัน แต่ไม่ถนอมน้ำใจกันแม้แต่นิด อยากพูดอะไรก็พูด น่าสมเพชเป็นบ้า

            ผมน่ะ เป็นแฟนคลับคุณมาตั้งหกปี เฝ้าทะนุถนอมคุณเหมือนลูกหมาน้อยตัวเล็กๆ มาตลอดคนดื้อพูดพลางทำมือสองข้างให้ดูว่าชินเคยเป็นลูกสุนัขตัวเล็กในอุ้งมือของเขา ชินถึงกับขมวดคิ้ว มันก็เป็นเรื่องปกติมั้ยที่ผมจะไม่ชอบเห็นใครมาใส่ร้ายคุณ พูดถึงคุณผิดๆ แบบนั้นฝันบ่น ใบหน้าเริ่มร้อนขึ้นอีกเมื่อชินวางมือลงบนกลุ่มผมของเขาที่เพิ่งตัดและเซตมา ขยี้จนยุ่งเหยิงเสียทรง

            อะไรของคุณเนี่ย

            ชินทิ้งตัวนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าฝัน เงยหน้ามองใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัดของอีกฝ่าย

โกรธแทนขนาดนี้เลยเหรอ

ดวงตากลมสดใสเห็นภาพชัดเจนว่าอีกฝ่ายขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ จากภาพสีน้ำละลายปนกัน กลายเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ชัดเจนที่สุดคือนัยน์ตาสีเข้มสวยของชิน มันน่าหลงใหลราวกับจักรวาลที่รอให้เข้าไปค้นหา

            เวลาคุณโมโหเนี่ย เหมือนแมวขู่ฟ่อๆ เลย

            ผมซีเรียสนะ

            ฝันบีบไหล่ของชิน ลงแรงให้รู้ว่าที่พูดเนี่ย ไม่ได้ล้อเล่นแม้แต่นิด เมื่อครั้งยังเด็ก แม่เคยสอนฝันว่าห้ามยอมคน ถ้าใครพูดจาไม่ดีใส่ให้พูดดีๆ ด้วยเหตุผลก่อน ถ้าพูดดีด้วยแล้วไม่เข้าใจ ก็ซัดมันให้หงายเลย

            ถ้าวันหลังไม่โอเค ก็ลุกออกมา ไม่ต้องพูดอะไรเลยก็ได้ แค่ลุกออกมา อย่าไปทนนั่งฟังเสียงนกเสียงกา เพียงเพราะแค่รู้สึกเกรงใจที่เขาเป็นคนมีบุญคุณ ไม่ว่ามีบุญคุณหรือไม่มีบุญคุณ ไม่ว่าจะเคารพหรือไม่เคารพ ก็ไม่มีสิทธิ์จะพูดจาแย่ๆ กับเราได้ทั้งนั้น

            ชินพยักหน้าอย่างว่าง่าย

            ไม่ต้องทำตัวเป็นกัปตันหมาชิบะไปทุกที่ ไหนบอกว่าตัวเองไม่ได้ใจดีขนาดนั้นไง แสดงฤทธิ์เดชบ้างก็ได้

            คุณเปรียบผมเป็นหมามาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ

            ก็หน้าคุณเหมือน

            ฝันชินกดเสียงต่ำใส่คนขี้แกล้ง ถ้าผมเป็นกัปตันหมาชิบะ แล้วคุณเป็นอะไร ไอออนแมวว่างั้น? หรือสไปเดอร์แมว?”

ไอออนแมวก็ดีนะ ข่วนหน้าแม่งเลยกำลังจะตะครุบอีกคน ชินก็วิ่งหนีไป ฝันรีบสวมแว่นตากลับเหมือนเดิม หยัดตัวลุกขึ้นยืน มองคนที่หนีขึ้นไปยังชั้นบน

            อ้อ จริงสิเจ้าของเสียงทุ้มขึ้นจมูกโพล่งขึ้นมาเหมือนนึกอะไรออก

            มีใครเคยบอกมั้ยว่าตาคุณสวยดวงตาซุกซนกะพริบปริบๆ มองคนที่พูดแต่ไม่หันหลังมามอง ฝันกำลังจะก้าวขาขึ้นเหยียบบันไดขั้นต่อไป เผลอสะดุดจนหน้าคะมำ ก่อนจะรีบกลับมายืนตัวตรงเมื่อชินหันหน้ามาเพราะได้ยินเสียงแปลกๆ

            เวลาโดนแสง มันออกสีน้ำตาลส้มเหมือนสีที่ผมชอบเลย

            พูดจบก็เดินหนีหายออกไป ปล่อยให้คนที่เผลอล้มเมื่อกี้เกาะราวบันไดปูนเปลือยเอาไว้จนเหงื่อชุ่มมือไปหมด

            หัวใจเต้นรัวภายใต้แผ่นอก เสียงดังเหมือนพลุในฤดูหนาว

            ในช่วงเวลานั้น ทุกอย่างชัดเจนขึ้นมา

            เสียงที่ฟังมาตลอดหกปี เสียงที่เป็นความสบายใจ เสียงที่ทำให้ฝันร้ายกลายเป็นดี  

นี่คือครั้งแรก ที่เสียงนั้น ทำให้หัวใจเต้นแรงที่สุด




// พาความนุ่มนิ่มมาส่งเข้านอนค่ะ คืนนี้ฝันดีนะคะ

ขอบคุณทุกคอมเมนต์ กำลังใจ และการติดตามนะคะ

Chapter 11 รีไรท์ใหม่นะคะ แก้ไขข้อมูลผิดพลาดและเพิ่มรายละเอียดเล็กน้อย ย้อนกลับไปอ่านกันได้นะ มีรายละเอียดที่สำคัญอย่างน้องฝันไม่เคยไปทะเลด้วย <3


สุดท้ายลาไปด้วยภาพสไปเดอร์แมวค่ะ รักนะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 518 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1208 Observer (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 03:28
    ฝันสุดยอดมาก ต้องโดนสักทีพวกพูดไม่คิด
    #1,208
    0
  2. #1185 theskyandsea (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 00:59
    ทั้งชินทั้งฝันมีอดีตที่ไม่น่าจดจำทั้งคู่เลย คอยอยู่ข้างๆ กันไปนานๆ เลยนะ น้องฝันแบบเกรี้ยวกราดมาก ชอบความแฟนคลับหกปี
    #1,185
    0
  3. #1140 CallistoJpt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 09:22
    เขาสองคนแบบต่างคนต่างคอยฮีลกันละกันอะ คือดี~~~ เอ็นดูตอนฝันบอกว่าชินเป็นลูกหมาต้วเล็ก หมาแมวคู่นี้น่ารักกันจริงๆค่ะ ><
    #1,140
    0
  4. #1091 milysobad (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 13:15
    ไม่ไหวแร้ว ใจเหลวเปรขี้
    #1,091
    0
  5. #1090 milysobad (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 13:15
    ไม่ไหวแร้ว ใจเหลวเปรขี้
    #1,090
    0
  6. #1078 เจลลี่ฟีช (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:12

    จะบ้าตาย น่ารักมากกกกกกก

    #1,078
    0
  7. #1057 Jinjoo.K (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 03:05

    สงสารชิน ต้องทนกับอะไรแบบนี้มา 2 ปีเลยนะ แล้วน้องฝันหนูเยี่ยมมาก! อิแม่สะใจมากตอนน้องตอกหน้าไปแบบนั้น

    #1,057
    0
  8. #1032 Ginn28 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 03:54
    ฮืออ นี่มันดือมากก ไม่ไหวแร้วแม่:-: อบอุ่นมากก
    #1,032
    0
  9. #961 Darin56 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 00:56
    ไอออนแมวววว 55555
    #961
    0
  10. #956 korii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 15:44

    น่ารักไม่ไหวแล้ว TTTT

    #956
    0
  11. #924 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:05
    น้องปกป้องง
    #924
    0
  12. #907 mileyduchess (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:29
    สงสารชินจัง ต้องเจอคนพูดจาพล่อยๆ ใส่ตลอดสองปีที่ผ่านมาเลยหรอ เห้อ
    #907
    0
  13. #681 MMAAYY (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 16:44
    น่ารักกกกกกก
    #681
    0
  14. #618 TmwMixer (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 22:25
    Sweet Dream was killed by Shibaboyz 5555 ร้ายนักนะชิน
    #618
    0
  15. #591 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 16:54
    เกลียดความต้องเล่นของไรท์ งุ้ยยยยย ไรท์น่ารักมากเบย //กอดๆ
    #591
    0
  16. #423 รออยู่ที่เดิม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 01:36
    เขินมากกกกกกก
    #423
    0
  17. #369 ppvs_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 00:01
    ฮือออ สนุกมาก เลิกอ่านไม่ได้เลยๆๆๆๆๆ
    #369
    0
  18. #328 Mindchth_Y (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 01:14
    น่ารักจัง เรื่องนี้ให้ข้อคิดดีมากเวอร์ ทั้งสนุกทั้งได้ประสบการณ์ไรท์เขียนได้น่ารักมาก ติดอ่ะ หลงแล้วอ่ะ งื้ออออ~~
    #328
    0
  19. #327 รักแมวมากกว่าชีวิต (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 07:07
    สะท้อนสังคมสุด
    #327
    0
  20. #326 +++DOUBLE B++++ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 03:52
    เดี๋ยวเรื่องร้ายมันก็ผ่าน เรื่องดีๆจะองเข้ามานะ ฟ้าหลังฝยมันสวยมากนะ
    #326
    0
  21. #323 รักแมวมากกว่าชีวิต (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 19:29
    สะท้อนสังคมสุด
    #323
    0
  22. #322 ooy1565 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 17:17
    สงสารจริงๆที่โดนทุกคนประนามว่าเป็นความผิดของตัวเองแต่ชินก็ไม่พูดออกไปเพราะว่าจะทำให้ดียิ่งเสียหายไปมากกว่านี้เป็นความซวยของบีกับชินจริงๆ ฝันสุดยอดมากเลย
    #322
    0
  23. #321 tamhcp51 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 15:16
    รอนะคะ
    #321
    0
  24. #320 thanareelin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:44
    โผล่มาเจองานเกมที่สามย่าน แล้วเมื่อคืนเพิ่งอ่านนิยายของไรท์ไปแล้วรู้สึกคิดถึงขึ้นมาเลยค่ะ เดือนเข้ามาแล้วคิดถึงฝันเลย
    #320
    0
  25. #318 doublendoubleo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 11:02
    แง เขินจังตอนที่ชินชมตาฝัน เขินจนบิดไปหมด น่ารักมากกกก ขยับความสัมพันธ์กันไปอีกนิดแล้ว
    #318
    0