Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 12 : Chapter 11 :: But then you fell (REWRITE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 513 ครั้ง
    2 พ.ย. 62

   **รีไรท์เนื่องจากมีข้อมูลผิดพลาดค่ะ รบกวนอ่านใหม่หน่อยน๊า**


Chapter 11

But then you fell

 

            “ก็บอกว่าโอเคแล้ว ไข้ไม่มีแล้ว

            แก้มเนียนสองข้างถูกบีบจนเจ้าของต้องทำปากจู๋ ฝันมองดวงตาเรียวรูปใบไม้ของเพื่อนที่ส่งมา ระหว่างกำลังสำรวจว่ายังมีพิษไข้หลงเหลืออยู่หรือเปล่า ผลสรุปว่าอุณหภูมิร่างกายกลับมาเป็นปกติ ดวงตากลมใสแจ๋วเหมือนลูกกวาง ไม่มีอาการซึมหรือไม่อยากอาหารตอนเช้า กินข้าวได้ตามปกติจนโก๋แปลกใจว่า ไอ้ที่อาเจียนเสียงดังจนน่ากลัวเมื่อวานนั่นมันเป็นเพียงแค่จินตนาการของเขาหรือไง

            ถามจริง เมื่อวานอ้วกแตกขนาดนั้นอ่ะนะ

คำพูดของปอนด์เป็นเครื่องยืนยันว่าโก๋ไม่ได้คิดไปเอง ปอนด์เดินเข้ามาในห้องซ้อมพร้อมกับไอศกรีมถ้วยเล็กที่โค้ชอนุญาตให้กินเฉพาะก่อนการแข่งขันเท่านั้น ก็เด็กหัวหมอมันไปอวดอ้างสรรพคุณ ว่าการกินไอศกรีมก่อนแข่งช่วยให้หัวโล่งและมีสมาธิ โค้ชก็เลยอนุโลม

เห็นมั้ย กูไม่ได้คิดไปเองว่าอาการมันหนักเกินกว่าจะเป็นไข้ธรรมดา

โก๋ปล่อยเพื่อนสนิทเป็นอิสระ พลางยื่นแว่นตาทรงกลมให้อีกฝ่ายสวมใส่

ถ้าไม่ได้เป็นไข้ธรรมดาแล้วจะมานั่งอยู่ตรงนี้ได้ไงเล่าฝันบ่นเพื่อนขี้สงสัย

อันที่จริงมันก็มีความเป็นไปได้อยู่แหละ ออกไปตากแดด กลับมาแช่อยู่ในห้องน้ำเป็นชั่วโมง แถมมาตากแอร์สิบเก้าองศา ก็ต้องมีไข้ขึ้นบ้างปอนด์คาบช้อนไอศกรีมไว้ในปากระหว่างพูด อีกอย่างเวลาเป็นไข้ อุณหภูมิข้างในร่างกายมันก็สูง บางทีกินอะไรเข้าไปแล้วอยากจะอ้วกออกมา ก็เรื่องปกติ

ก็ปกตินี่

ก็ตกกะปินั่นแหละ

เด็กเสื้อฮาวายดึงช้อนไอศกรีมออกมาชี้หน้าคนพี่ พลางหรี่ตามองอย่างคาดคั้น

ที่ไม่ปกติคือทำไมต้องไปนอนห้องพี่ชิน

ทั้งสามชีวิตภายในห้องหันมองเจ้าของดวงตาซุกซน ฝันเบิกตาโต ดวงตากลมสวยล่อกแล่กซ้ายขวา ฝันเองก็ไม่รู้ว่าต้องตอบอย่างไร เพราะนอกจากปอนด์และโก๋ที่จ้องจนตาแทบถลน ครั้งนี้ยังมีกายอีกคนที่เข้ามาร่วมวงด้วย

อ่า

แหน๊ อึกอัก มีอะไรไม่ชอบมาพากลปอนด์หยีตาจนแทบปิด คาดคั้นให้ฝันพูด

อะไร ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ

น่ะ มีพิรุธโก๋ซักต่อ หรือว่าเป็นอะไรนอกจากเป็นไข้ เลยต้องไปนอนห้องชิน

ลำคอแห้งผากเริ่มทำให้กลืนน้ำลายยากลำบาก กลัวเพื่อนจะจับได้ว่าเมื่อคืนเจ็บมือจนแทบสลบคาห้องน้ำ ถ้าโดนจับได้ว่าเจ็บมือล่ะก็ แย่แน่ การแข่งกำลังดำเนินไปด้วยดีแท้ๆ

เอ่อ ก็ชินดูแลไข้ให้ไง แบบไม่อยากรบกวนเพื่อนกับน้อง พวกมึงคงไม่เช็ดตัวให้กูหรอกจริงไหมล่ะ แถมวันนี้ต้องแข่ง เดี๋ยวจะนอนไม่พอ ใช่ๆ เดี๋ยวนอนไม่พอแล้วประสิทธิภาพในการแข่งลดลง ไม่ดีเลย

ฝันแถจนสีข้างแทบถลอก นี่ยังไม่รวมเรื่องที่เจ้าของบ้านอยู่เช็ดตัวให้ทั้งคืนอีกนะ ถ้าขืนเจ้าพวกนี้รู้ล่ะก็ เขาคงโดนล้อไปอีกนานแน่

สถานการณ์ดูจะดีขึ้นเมื่อฝันยกการแข่งมาเป็นเหตุผล ถ้าไม่ใช่เพราะกายโพล่งขึ้นมา

ทั้งไปเที่ยวด้วยกัน พาไปหาครอบครัว ดูแลไข้ พาเข้าห้องนอน แถมเมื่อเช้ายังยืนทำข้าวเช้าข้างกันอีกกายลูบคางพลางวิเคราะห์ หรือว่าพี่ทั้งสองคนจะมีซัมติง!”

ฝันที่กำลังเล่นเก้าอี้เผลอร่วงตึงลงไปนอนที่พื้น ฝ่ามือด้านซ้ายรีบยกออกมาด้านหน้า

เดี๋ยว! เดี๋ยวก่อน! ทำไมจากความลับเรื่องมือ กลายมาเป็นเรื่องนี้ได้ล่ะ!?

บ้า คิดมาก กายก็เคยทำไม่ใช่เหรอ

เคยอะไรพี่ฝัน ตั้งแต่รู้จักพี่ชิน ผมยังไม่เคยเข้าห้องนอนพี่ชินเลย มากสุดก็แค่ห้องทำงานอ่ะ

ไม่จริงน่า ก็แค่ห้องนอนเอง มันแปลกตรงไหน ก็แค่ห้องนอนที่กากบาทตัวเท่าบ้านว่าห้ามใครเข้าเอง

ฮันแน่ เอาแล่ว มีอะไรอ่ะ กุ๊กกิ๊กอะไรกันเหรอพอมีคนเปิดเรื่อง คนที่เหลือก็เริ่มตาม ปอนด์รีบออกปากแซวเหมือนถ้าไม่ทำตอนนี้จะไม่มีโอกาสได้แซวคนพี่อีกต่อไปแล้ว ฝันดันแว่นทรงกลมที่เบี้ยวไปเล็กน้อยให้กลับมาตรงเหมือนเดิม ยังไม่ทันอ้าปากประท้วง ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามา

เล่นอะไรกันโค้ชทีเป็นคนแรกที่ก้าวเข้ามาในห้อง ตามด้วยอีกคนด้านหลัง

หือ ทำไมไปนอนบนพื้นแบบนั้น

ขณะที่โค้ชทีเดินปลีกตัวไปอีกทาง ไม่สนใจจะเข้ามาช่วยฝันที่นอนแผ่อยู่กลางห้อง ชินกลับเดินเข้ามาพยุงฝันให้ลุกขึ้น หนำซ้ำยังยกเก้าอี้กลับมาตั้งตรงให้

เจ็บตรงไหนหรือเปล่า นั่งดีๆ สิพอมั่นใจว่าไม่ได้บาดเจ็บตรงไหน ชินจึงเดินไปนั่งยังโซฟา ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สำหรับฝันแล้ว การกระทำของเจ้าของบ้านไม่ต่างอะไรจากเตะเขากลับลงไปในเหว ทั้งที่ปีนขึ้นมาได้ครึ่งหนึ่งแล้ว สายตาทั้งสามของเพื่อนและน้องจ้องมองฝันตาเป็นมัน มีไอ้น้องปอนด์ส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้

อะไร

ถามจริง เข้ามาถึงก็เดินตรงมาหาเลยเนี่ยนะปอนด์ซุบซิบกับกายที่ชะโงกหน้าเข้ามาใกล้สุดจะเทคแคร์

แอบชอบกันป่ะเนี่ย พี่ชินกับพี่ฝันอ่ะ

เป็นไปได้ประมาณเก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าเปอร์เซ็นต์

บ้าโก๋เป็นฝ่ายขัดขึ้นระหว่างที่การแซวเริ่มจะบานปลายขึ้นเรื่อยๆ ฝันแทบจะก้มกราบขอบคุณเพื่อนสำหรับความช่วยเหลือในครั้งนี้ ใครจะชอบมันลง ทั้งเด๋อด๋า พูดมาก วอแว ซนเป็นลิง

ขอกลับคำที่ว่าจะกราบ เป็นเอาเท้ายันก้นมันสักที

ด่าก็ได้นะ ถ้าจะขนาดนั้นแล้ว

ก็ด่าอยู่นี่ไง จะซ้อมมั้ย มัวแต่เล่น

ฝันมองค้อนเพื่อนพลางนั่งลงด้านหน้าจอคอมพิวเตอร์

ตั้งใจ อย่าคิดถึงเรื่องอะไรที่ไม่เกี่ยวกับการแข่ง ฝันท่องสิ่งนั้นไว้ในใจ

แม้เงื่อนไขการแข่ง Pro League จะไม่เหมือนกับ Premiere League ที่ต้องเป็นผู้ชนะเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์ได้ร่วมแข่งกับสตรีมเมอร์และเกมเมอร์ชื่อดัง แต่ลำดับที่ก็ยังคงสำคัญ นอกจากลำดับที่ สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือการแสดงฝีมือ เพราะเป็นการแข่งที่มีผู้คนจับตาดูมาก มีทั้งคนดัง คนมีชื่อเสียง จึงเป็นโอกาสที่พวกผู้ใหญ่จะเล็งเห็นความสามารถ ยิ่งถ้าอยู่ลำดับต้นๆ ก็จะยิ่งเป็นที่พูดถึง  

การแข่งในวันนี้ ขอเพียงแค่ทีมลูเซนท์ดรีมไม่ตกไปจากที่สาม ก็มีสิทธิ์สูงที่จะได้รับเชิญเข้าร่วมการแข่ง Championship ซึ่งเป็นการแข่งขันใหญ่รอบสุดท้าย ก่อนจะเข้าสู่การแข่งขัน Nations Cup ที่ใฝ่ฝันถึงในปลายปีนี้

ฝันมองนาฬิกาบนหน้าจอโทรศัพท์ อีกหนึ่งชั่วโมงกว่าจะเริ่มการแข่งขัน ดังนั้นพวกเขามีเวลาซ้อมวอร์มมือให้ชินก่อนแข่งจริง ในบางครั้งถ้ามีเวลาหรือรู้สึกว่าวันนี้จะเล่นไม่เข้ามือ ซึ่งฝันเองก็ไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกแบบไหน ก็แค่มีลางสังหรณ์ว่าวันนี้ฟอร์มจะตก จึงตัดสินใจซ้อมก่อนการแข่ง

มือซ้ายขยับลงบนคีย์บอร์ดเพื่อเช็คสภาพความพร้อม อาการเจ็บไม่หลงเหลือแล้ว อย่างกับเมื่อวานนี้เป็นแค่ความฝันจริงๆ จะมีก็แค่ไม่กล้าออกแรงเกร็งนิ้ว เพราะกลัวจะเจ็บขึ้นมา ฝันปล่อยนิ้วมือให้เคลื่อนไหวไปตามใจนึก ไม่ฝืนมัน ปล่อยให้ไหลเหมือนสายน้ำไปเรื่อยๆ

แม้จะเป็นแค่การซ้อม ก็ต้องจริงจัง ฝันสำรวจพื้นที่รอบๆ ให้มั่นใจว่าไม่มีศัตรูเข้ามาวุ่นวายตอนกำลังฟาร์มของ เขาควานหาปืนคู่ใจอยู่พักใหญ่ๆ ก็หาไม่เจอ ถ้าไม่ได้จับเอ็มโฟร์ก่อนแข่งจริงในวันนี้ ระดับความมั่นใจของฝันคงหมิ่นเหม่อยู่ที่ 85 เปอร์เซ็นต์

ไม่มีคาร์เลยแฮะโก๋บ่นระหว่างฟาร์ม ปืนที่หยิบได้มีแต่ SKS ฝันเองก็ไม่ต่างกัน

กูก็มีแต่ UMP9”

ความจริงแล้วยังมีปืนอีกสองประเภทที่คนไม่ค่อยนิยมใช้ ซึ่งก็คือ DMR (Designated Markman Rifle) ปืนกึ่งสไนเปอร์ กึ่งไรเฟิลจู่โจม อย่างเช่น SKS และ SMG (Sub Machin Gun) ปืนกลมือที่ใช้รัวยิงในระยะใกล้ เช่น UMP9

ปืนสองประเภทนี้เป็นปืนที่ไม่นิยมในการแข่งเพราะดาเมจเบา สู้ปืนเฉพาะทางอย่าง ปืนสไนเปอร์ หรือ ปืนไรเฟิลจู่โจม ไม่ได้ แต่ถ้าคับขันไม่มีจริงๆ ก็จำเป็นต้องหยิบขึ้นมาใช้

ปืนนี้สวยนะปอนด์ทักขึ้นมาระหว่างที่ฝันกำลังก้มเก็บสโคปคูณสี่

อะไรสวย

ปืนอั้ม

จางสุดๆ

ขำหน่อยสิ

ฮะๆๆฝันขำแห้งให้ปอนด์อย่างเป็นมารยาท เด็กเสื้อฮาวายรีบหันมาตีแขนฝัน

การมีปอนด์อยู่ข้างๆ ช่วยให้เกมไม่ตึงเครียด แม้จะขี้เล่นแต่ก็รู้กาลเทศะเสมอว่าจุดไหนควรเล่นไม่ควรเล่น ฝันนึกภาพไม่ออกเลยถ้าตี้นี้ไม่มีปอนด์ บอกตามตรงว่าฝันกลัววันหนึ่งน้องจะเลิกแข่งเพราะต้องกลับไปช่วยงานที่บ้าน

แต่ถ้าวันนั้นมาถึง ยังไงก็คงต้องยอมรับ

ระหว่างที่พวกฝันฝ่าวงบีบครั้งที่หนึ่งเข้ามาฟาร์มของในโกดัง ฝันและโก๋นั่งแบ่งของกันอยู่ในบ้าน ส่วนกายและปอนด์คุยเล่นอยู่ด้านนอก จู่ๆ กายก็ถูกยิงล้ม แถมปอนด์ยังถูกเก็บออกจากสนามไปอีก

ให้กูเล่นหน่อยเหอะค้าบ เอ๊ะ ชื่อคุ้นๆปอนด์มองชื่อคนที่ยิงตัวเองตายไปเมื่อครู่ ฝันจำได้ว่าเคยเห็นชื่อนี้ในห้องรอแข่งโปรลีก ชื่อที่ใครเห็นเป็นต้องหยุดอ่านอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

MyHumSoBig ถามจริงเถอะ ใครเห็นชื่อแล้วจะเมินไป แค่ชื่อก็รู้แล้วว่าเจ้าของชื่อนั้นปั่นขนาดไหน หนึ่งในสมาชิกจากทีมไนซ์ไทร์ ดูเหมือนว่าจะมาบังเอิญซ้อมแข่งและกดเจอเกมเดียวกันกับลูเซนท์ดรีม

ไนซ์ไทร์นี่ครับกายถามขึ้น

ใช่

ฝันรีบเก็บของที่จำเป็นแล้ววิ่งไปหากายที่แอบอยู่หลังรถจี๊ป กำลังจะชุบน้องขึ้นมา ก่อนจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นไม่ไกล

รู…”

            ทั้งสี่ชีวิตหันมองหน้ากันพร้อมกับเครื่องหมายคำถามเต็มหัว รู? ใครมาแหย่รูเล่นอะไรแถวนี้?

            “ลูเซนท์…” ใครบางคนกดไมค์ในเกมพูดเสียงตะกุกตะกักใส่พวกเขา ลูเซนท์ดรีมมมมมเสียงดรีมที่ลากยาวทำฝันต้องหยีตาใส่เสียงแหลมนั่น พอมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วก็ดังขึ้นตาม คราวนี้แหละวุ่นวายเหมือนตลาดสดยามเช้า

            MyHumSoBig: “อย่ายิงครับ อย่ายิงนะ เพื่อนผมเป็นแฟนคลับพี่ไนท์แมร์ อย่ายิงนะครับ

            MyHumSoBig หนึ่งในสมาชิกของทีมไนซ์ไทร์กดไมค์พูด

            เล่นอะไรของพวกมันวะโก๋สบถ จากจะวิ่งออกมาหาฝัน เปลี่ยนทิศทางเอาตัวเองไปซ่อนอยู่บนบ้าน ปล่อยให้สมาชิกสามคนของอีกทีมวิ่งกรูเข้ามาล้อมรอบฝันและกายขืนแม่งเล่นตุกติกกูยิงหัวขาดหมดอ่ะ

เออน่าใจเย็น แค่ซ้อมฝันปรามเพื่อน เป็นเรื่องปกติของการเล่นเกมนี้ เวลาเจอคนรู้จักในเกมธรรมดาที่ไม่ใช่การแข่ง บางครั้งก็จะมีคนเข้ามาชวนคุย คนไม่รู้จักกันบางทียังคุยเป็นเรื่องเป็นราวได้ ตอนเล่นดูโอ้ฝันยังเคยนั่งคุยกับเพื่อนต่างชาติบ่อยครั้ง แม้จะพูดกันไม่ค่อยรู้เรื่องก็ตาม

ส่วนโก๋ที่เห็นหัวร้อนนั่น ไม่ใช่เพราะมีอดีตกับทีมไนซ์ไทร์ สมัยก่อนโก๋มีลูกแคลนเยอะ เป็นพวกเด็กๆ ที่รู้จักจากเกมอื่นซะส่วนมาก ลูกแคลนให้อารมณ์คล้ายกับสมาชิกในกิลด์ บางทีซ้อมๆ อยู่วิ่งมาจ๊ะเอ๋เจอกันก็มี โก๋มีอดีตไม่ดีกับพวกลูกแคลนเท่าไร ในอดีตพวกเขาเคยเล่นเก็บสถิติร้อยเกม และร้อยเกมนั้นโก๋โดนลูกแคลนตัวเองตามฆ่าจนแขยงการเปิดไมค์คุยกับคนอื่นในเกมไปเลย

            YSoSerious: “ใครวะเสียงไมค์จากสมาชิกอีกคนของไนซ์ไทร์ดังขึ้นหลังจากที่วิ่งกรูกันเข้ามาล้อมรอบพวกฝัน

MyHumSoBig: “ไนท์แมร์ไง ไนท์แมร์ที่หนึ่งพรีเมียร์อ่ะ

YSoSerious: “ที่รักไอ้เจอ่ะนะ

MyHumSoBig: “เออ ไอ้เจไปไหนวะวาย

YSoSerious: “ขับมอไซค์วิบากอยู่มั้ง บุ๋น นายโทรตามเจหน่อย

KawaiiDesuNe: “ใช้เราอีกละ

YSoSerious: “แหม ก็นายโทรฟรี 120 นาทีไม่ใช่เหรอ

MyHumSoBig: “พี่เปิดไมค์มาคุยกับพวกผมหน่อยสิ พวกผมเหงา ไม่มีใครยอมคุยด้วยเลยอ่ะ มีแต่คนจ้องจะยิง คนสมัยนี้จิตใจทำด้วยอะไรไม่รู้ ชอบใช้ความรุนแรงบิ๊กทำเสียงเศร้า ฝันได้แต่กุมขมับ

ก็นี่มันเกมยิง ยิงกันก็ถูกแล้วไหมล่ะ

YSoSerious: “นี่มันเกมยิง ไม่ใช่เกมแชท ถ้าเอาไอ้เจกับมึงไปแข่งโต้วาที กูว่าทีมเราชนะเลิศแน่เลยว่ะ แม่งทักทุกตี้เลยตั้งแต่ลงเนี่ย รู้จักไม่รู้จักทักหมดไอ้เวร

MyHumSoBig: “โห่ นานๆ ทีได้เจอคนดัง น้องกาย พี่ชอบน้องมากเลยครับ เล่นเก่งมาก น้องกายคูลกาย

PondZaa: “คนละคนโว้ย นี่มันกู๊ดกายส์แฟนคลับหมายเลขหนึ่งของกู๊ดกายส์ถึงกับตบโต๊ะ ไม่ได้เลยจริงๆ ใครพูดถึงกายผิดๆ ปอนด์ไม่มีทางยอมง่ายๆ

MyHumSoBig: “อ้าวเหรอ โทษๆ จำผิด อยากคุยด้วยจริงๆ นะ ว่าแต่นายชื่อไรนะปอนด์ซ่า

PondZaa: “ปอนด์ไง อ่านเป็นไรอ่ะ

YSoSerious: “เมื่อก่อนเราก็ชื่อเท่เหมือนนายเลย วายเทพซ่าศูนย์ศูนย์เจ็ด

ตอนแรกฝันกะว่าจะเงียบ ปล่อยให้เล่นสนุกกันให้พอจะได้กลับไปโฟกัสกับการซ้อมแข่ง แต่ไอ้น้องปอนด์ก็ดันคุยกับอีกฝ่ายไปแล้ว ถือซะว่าพักผ่อนสมองก่อนแข่งแล้วกัน ฝันแค่ไม่แน่ใจว่าจะได้พักสมอง หรือจะปวดหัวมากกว่าเดิมนี่สิ

Goodguyz: “สวัสดีครับ นี่กู๊ดกายส์ครับ ไม่ใช่คูลกาย

MyHumSoBig: “น้องกาย! พี่บิ๊กนะครับ เป็นแฟนคลับกายมาสามปีกว่าแล้ว ชอบน้องมากนะครับ เอฟซี

PondZaa: “นายอย่ามายุ่งดิ เราเป็นเอฟซีกายก่อนนายตั้งสองวัน

MyHumSoBig: “ทำไมนายพูดงี้อ่ะ นายรู้มั้ยกว่าเราจะ…”

ฝันถอนหายใจเสียงดังเมื่ออีกฝั่งคุยกับปอนด์เป็นเรื่องเป็นราว เขาพอรู้ว่าไนซ์ไทร์เป็นทีมที่คาดเดาอะไรไม่ได้ เล่นตามใจตามสบาย แต่ไม่นึกว่าจะป่วนกันเหมือนลิงขนาดนี้

มีอะไรเหรอคนที่ลุกจากโซฟามาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ดึงหูฟังฝันออกเพื่อถามไถ่ เห็นคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวชินเลยรู้สึกสงสัย ฝันหันไปมองหน้าชิน ส่งยิ้มแห้งๆ ให้เจ้าของบ้าน

ไนซ์ไทร์มาชวนคุยอ่ะ บังเอิญกดเจอเกมเดียวกัน

ไนซ์ไทร์…” ชินพึมพำเบาๆ ถ้าไม่อยากคุยก็ปฏิเสธไป จะได้ซ้อม

ฝันพยักหน้ารับ กดไมค์พูดคุยกับอีกฝ่ายตามที่ชินบอก

Nightmare: “ฮัลโหลครับ คือ…” ไม่ทันได้พูดว่าขอตัวก่อนนะครับ กำลังซ้อมแข่งอยู่ คนชื่อบิ๊กก็ร้องตัดหน้า

MyHumSoBig: “สวัสดีครับพี่ไนท์แมร์!”

YSoSerious: “สวัสดีครับ ไอ้เจ ไอ้เหี้ยเจ พี่เขาฮัลโหลมา มึงอยู่ไหน

พูดไม่ทันขาดคำ สมาชิกคนสุดท้ายของไนซ์ไทร์ก็จอดรถมอเตอร์ไซค์ลงข้างรถจี๊ป กระโดดลงจากรถพลางตรงเข้ามาแล้วกดไมค์ทักทาย

ElephantWhere: “ใครอ่ะ ยืนทำไรกันอ่ะ โห่ ไม่ชวนเลย

MyHumSoBig: “เจ ไอ้เจ ไอดอลมึงอยู่นี่เนี่ย

ElephantWhere: “ไอดอลไหน แล้วเมื่อกี้บุ๋นโทรมาพูดอะไรแมๆ อยากกินกะละแมเหรอ

KawaiiDesuNe: “ไนท์แมร์ ไม่ใช่กะละแม

YSoSerious: “ไอดอลมึงไง ไนท์แมร์อ่ะ

ElephantWhere: “หา ไหน คนไหน!”

MyHumSoBig: “สาวเสื้อดำ คนนี้ๆพูดจบก็หันปืนมาทางฝัน ตัวละครของฝันเป็นตัวผู้หญิงคนเดียวภายในปาร์ตี้ นอกนั้นอีกสามคนเป็นตัวผู้ชายทั้งหมด จึงหาตัวจับไม่ยาก

ElephantWhere: “ดีครับพี่ไนท์แมร์ คือผมเป็นแฟนคลับพี่มาหลายเดือนแล้ว ถ้าไม่รังเกียจ อยากจะขอหอม

ฝันถลึงตาโต รีบหันไปขอความช่วยเหลือจากเด็กข้างตัวที่กำลังนั่งหัวเราะคิกคักสะใจเวลาเห็นพี่โดนปั่น

JiggohGamer: “ซื้อตามตลาดดิหอมอ่ะโก๋พูดแทรกขึ้น ถ้าขืนพวกคุณยังเล่นไม่เลิก ผมยิงหัวเรียงตัวจริงๆ นะ

ElephantWhere: “โหยๆ พี่โก๋ ทำเข้มแท้ เล่นกันมาตั้งสองวัน ไม่ได้คุยกันเลย คิดถึงกันล่ะสิ

มึงรู้จักพวกมันเหรอฝันหันไปขมวดคิ้วใส่เพื่อน โก๋ส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วทำไมคุยเหมือนสนิทกัน

ไม่รู้ ไอ้ปอนด์ยังคุยเหมือนรู้จักกันมาตั้งแต่ห้าขวบ

เอ้า พี่จำไม่ได้เหรอพี่โก๋ ก็ตอนที่หาคนเข้าตี้ ไอ้คนชื่อเจทักผมมา

แล้วมึงรู้ได้ไงว่าเจเดียวกัน

ก็มันตั้งชื่อเฟซบุ๊คว่าช้างกูอยู่ไหนอ่ะพี่ ผมเพิ่งนึกออก

ช้างกูอยู่ไหน...ElephantWhere…แบบนี้ก็ได้เหรอ?

ไม่คุยแล้วนะ จะซ้อม ฝันบ่น เขาไม่อยากเสียเวลามานั่งคุยโดยที่ไม่ได้ซ้อม ยิ่งวันนี้ไม่มั่นใจการเล่นของตัว ยิ่งรู้สึกว่าต้องซ้อมให้เข้ามือให้ได้ก่อนจะแข่งจริง

Nightmare: “ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวก่อนนะ ยังไม่มีของเลย จะซ้อมแข่งอ่ะฝันกดไมค์พูด ก่อนอีกฝ่ายจะร้องลั่นขึ้นมา

            ElephantWhere: “เห้ย เสียงพี่ เสียงพี่น่ารักง่ะ งื้อ ไม่ไหวใจเจ็บ แปปขอตั้งสติก่อน

            MyHumSoBig: “พี่ชื่ออะไรเหรอครับพี่ไนท์แมร์ คือเพื่อนผมแม่งชอบพี่มาก ยิงอย่างคมเลย

            ไม่มีใครฟังสิ่งที่ฝันพูดเลยสักนิด ดวงตากลมภายใต้กรอบแว่นหันมองสมาชิกภายในทีม ปอนด์พยักพเยิดหน้าเป็นเชิงว่าให้ฝันตอบไป ไม่อย่างนั้นคงไม่หลุดพ้น

            Nightmare: “ฝันครับ

            ElephantWhere: “อยากให้เธอมาเป็นฝันดีของเราจัง

            YSoSerious: “ไอ้ควาย เดี๋ยวพี่เขาก็กลัว

            ElephantWhere: “ฟาร์มของอยู่เหรอตัวเอง

            Nightmare: “ใช่ ถ้าคุยเสร็จจะไปแล้วนะ

            ElephantWhere: “ไม่ต้องๆ เสียงพี่น่ารักอ่ะ ยอมแพ้ พี่อยากได้อะไรเอาไปได้หมดเลย เอ็มโฟร์ก็มีนะ ระเบิดก็เยอะ ยานี่เปิดร้านขายยาได้ เฮ้ยพวกมึงปลดอาวุธให้พี่เขาหน่อย

            MyHumSoBig: “พวกผมฟาร์มมาเยอะมากพี่ เอาไปได้เลยครับ

Nightmare: “ให้จริงเหรอฝันถามย้ำเมื่ออีกฝ่ายปลดอาวุธมาวางกองไว้ที่พื้น

ElephantWhere: “ให้จริงสิตัวเอง เอาไปเลย

ฝันกับกายนั่งมองทีมฝ่ายตรงข้ามที่ปลดอาวุธมากองเต็มพื้นไปหมด สารพัดของให้เลือกสรรเหมือนกำลังช็อปปิ้งอยู่ในร้านสะดวกซื้อ มีครบครันทั้งปืน ของแต่งปืน ลำกล้องคูณ4 6 8 ระเบิด และยามากมาย

MyHumSoBig: “ขอบคุณมากนะครับที่ยอมกดไมค์คุยกัน แบบว่าเป็นเขินสุดๆ ถ้าเจอกันในเกมแข่งไม่ต้องออมมือให้กันนะครับ ยิงได้เต็มที่เลย

ใครจะออมให้พวกมึงโก๋ตาขวาง ดูท่าจะไม่ชอบหน้าเจ้าพวกนี้จริงจัง

ElephantWhere: “แต่เราจะออมมือให้ตัวเองนะพี่ฝัน เราไม่อยากใช้กำลังกับคนที่เราชอบ เนอะบิ๊กเนอะ

Goodguyz: “จริงจังหน่อยก็ได้ ยังไงพวกผมก็ไม่ออมมือให้อยู่แล้ว

YSoSerious: “พวกพี่ไม่ซีเรียสน้องกาย เล่นขำๆ พวกพี่มันสตรีมเมอร์สายขำอยู่แล้ว

เห็นชื่อฝันก็พอจะรู้อยู่หรอกว่าเจ้าพวกนี้มันพวกสายขำขัน ก็ดูแต่ละคนสิ แต่ถึงจะบอกว่าสายขำ สายฮา คะแนนไนซ์ไทร์ตอนนี้อยู่ที่สองของตาราง ถ้าตั้งใจเล่นจริง ฝันไม่อยากคิดเลยว่าจะโหดขนาดไหน

MyHumSoBig: “อุดมการณ์ทีมผมคือเล่นเพื่อค่าหมูกระทะครับ

YSoSerious: “พอใจยังไอ้เจ กูว่าพวกเราไปกันเหอะ พี่ไนท์แมร์เขาเงียบเลย

ElephantWhere: “ถ้าเธอไม่ชอบที่เราเป็นแฟนคลับ อยากมาลองเป็นแฟนกันไหมล่ะครับ

ปอนด์หัวเราะจนเกือบตกเก้าอี้เมื่อเห็นสีหน้าของคนพี่ที่ยิ้มแห้ง แห้งกว่านี้อีกนิดก็ทะเลทรายซาฮาร่า

มันพูดอะไรชินถามเด็กเสื้อฮาวายที่กำลังหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง

ถ้าเธอไม่ชอบที่เราเป็นแฟนคลับ มาลองเป็นแฟนกันไหมครับ พี่ชินยอมเหรอพี่

เพ้อเจ้อไอ้ปอนด์ฝันบ่น นี่ยังไม่เลิกเรื่องซัมติงอีกเหรอ ฝันกับชิบะบอยไม่ได้มีอะไรในกอไผ่ทั้งนั้นแหละน่า

ในขณะที่ฝันกำลังคิดคำโต้ตอบว่าควรจะด่าหรือบอกขอบคุณดีในกรณีที่เจอคนชอบเราขนาดนี้ ชินก็ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ฝัน ฝันรีบขืนตัวตรงชิดพนักเก้าอี้ ใช้หางตามองใบหน้าของอีกฝ่ายที่อยู่ห่างไปเพียงแค่นิดเดียวจนสามารถรับรู้ถึงอุณหภูมิร่างกายของชินได้ชัดเจน ฝันเผลอกลั้นหายใจ เบิกตาโต ไม่กล้าหันมองคนข้างตัวที่หยิบหูฟังของปอนด์มาสวม ขืนหันไปล่ะก็ ได้เป็นซีรีส์รักใสๆ หัวใจสี่ดวงที่พระเอกเอาจมูกหันไปชนแก้มนางเอกแน่

นิ้วกลางของอีกฝ่ายดันนิ้วฝันออกห่างจากปุ่มบนคีย์บอร์ด ก่อนจะกดปุ่มด้วยตัวเองเพื่อเปิดไมค์พูดคุย

Nightmare: “ช้าง

ElephantWhere: “จ๋า

Nightmare: “มึงจ๋ากับใคร

ElephantWhere: “เฮ้ย เสียงนี้มันคุ้นๆ ว่ะ คุ้นป่ะวะบิ๊ก

MyHumSoBig: “คุ้น คุ้นมาก เสียงขึ้นจมูกแบบนี้ เสียงเหมือน…”

KawaiiDesuNe: “พี่ชิน ชิบะบอย

ElephantWhere: “เฮ้ย พี่ชินเหรอ

Nightmare: “กูนับหนึ่งถึงห้า ถ้าพวกมึงไม่เลิกเจื้อยแจ้วกับไนท์แมร์ กูจะสั่งให้โก๋ยิงหัวพวกมึง

ElephantWhere: “เอาเลยพี่ ผมพร้อมพลีกายให้พี่ฝันอยู่แล้ว ใช่มั้ยคะที่รัก

Nightmare: “คุกคามฉิบหาย ไม่คิดบ้างเหรอว่าเขากลัวมึงอ่ะ

ElephantWhere: “ฉิบ พี่เขากลัวเหรอ ขอโทษครับพี่ฝัน คือพวกผมแม่งสายปั่น แต่คือความจริงชอบพี่มากนะครับ ถ้าพี่ให้โอกาสก็จะขอจีบ คือเสียงพี่น่ารัก ดังนั้นตัวจริงต้องน่ารักเหมือนเสียงแน่เลย งุ้ยๆ

ชินถอนหายใจ วางมืออีกข้างลงบนโต๊ะ กลายเป็นเหมือนคร่อมฝันไว้จากทางด้านหลัง ดวงตาซุกซนเบิกกว้างขึ้นอีก ตอนนี้กลายเป็นว่าฝันโดนกักไว้ทุกทาง ขยับตัวไปไหนไม่ได้

Nightmare: “กูจะสอนให้นะไอ้ช้าง จะจีบใครต้องค่อยๆ เข้าหา ค่อยๆ เรียนรู้เขา ไม่ใช่พุ่งใส่เขาแบบนี้ ไม่มีศิลปะเลยนะมึงอ่ะ นอกจากเขาจะกลัว ยังจะเกลียดมึงอีกจำไว้

ElephantWhere: “ชีวิตผมไม่มีศิลปะพี่ พี่ไม่เคยได้ยินเหรอ ศิลปะไม่มีคำว่าถูกหรือผิด มีแต่คำว่าวาดเหี้ยอะไร

Nightmare: “เรื่องของมึง แล้วก็เลิกรังควานลูเซนท์ดรีมได้แล้ว เขาตั้งใจซ้อมแข่งอยู่ มารยาทน่ะมีไหม

MyHumSoBig: “ขอโทษครับพี่ชิน พวกผมก็แค่ตื่นเต้นเจอไอดอล ไว้แข่งจบไปกินหมูกระทะกันไหมครับ สานสัมพันธ์แน่นแฟ้นของเกมเมอร์

Nightmare: “กูพูดว่าเลิกมาวอแว ก็คือไม่ต้องมายุ่ง

MyHumSoBig: “แหน๊ ทำหวงนะ

ElephantWhere: “เออ ทำหวงนะ ไม่ได้เล่นเกมแล้วก็อย่ายุ่งดิ ระหรือว่า พี่ก็หลงเสน่ห์ไนท์แมร์ด้วย แล้วทำไมอยู่ด้วยกันอ่ะ ยอมไม่ได้ ช้างยอมไม่ได้!”

ชินถอดหูฟังออกพลางยื่นให้ปอนด์ ขยับใบหน้าถอยไปด้านหลัง ฝ่ามือใหญ่เกี่ยวดึงหูฟังของฝันออกเล็กน้อยเพื่อให้ได้ยินสิ่งที่จะพูดชัดเจน

ยิงทิ้งให้หมดเลย

เก็บปืนเสร็จปุ๊บ ฝันก็จัดการยิงอีกฝ่ายทิ้งเก็บแต้ม 4 kills ไปอย่างสวยๆ

ฝันแอบหันไปมองคนที่กลับไปนั่งเล่นโทรศัพท์ตรงโซฟาข้างโค้ชที แถมยังอ้าปากหาวเหมือนเมื่อกี้เป็นเรื่องปกติที่มักจะทำ ทุกอย่างกลับเข้าสู่ภาวะปกติ กายนั่งกินยาน้ำเพื่อเพิ่มเลือด ปอนด์หันไปวอแวโก๋แทน

ที่ไม่ปกติคือ อาการหายใจไม่ทั่วท้องของฝัน ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ชินแนบหน้าเข้ามาใกล้ จนกระทั่งถอยห่างออกไป ก็ยังคงรู้สึกหายใจลำบาก

อ่า มันจะอึดอัดก็ไม่ใช่ หายใจไม่ออกก็ไม่เชิง มันแค่รู้สึกวูบโหวงในอกแบบแปลกๆ

คงไม่มีอะไรหรอก ไม่มีอะไร ฝันพยายามปลอบใจตัวเอง

อีกฝ่ายก็แค่ปกป้องเขาในฐานะสมาชิกของทีมลูเซนท์ดรีม ปกป้องเพราะฝันเองก็ยอมรับว่ารู้สึกเหมือนโดนคุกคาม ไม่ได้มีนัยยะแฝงมากไปกว่านั้น

ก็ชินน่ะ เป็นคนใจดี ก็เป็นปกติแหละที่คนใจดีอย่างชิบะบอยจะคอยช่วยเหลือเขาอยู่เสมอ

ไม่มีอะไรหรอก คิดมาก

 

***

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นในเวลาเดิม  

ฟาร์มของกันเสร็จสรรพ เตรียมมูฟเข้าวงครั้งแรก ลางสังหรณ์ของฝันบ่งบอกว่าวันนี้จะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

ความโชคร้ายและความซวยเหมือนจะเกาะคอเขาไม่ยอมปล่อย เพราะนอกจากจะไม่เจอปืนที่ถนัดสักที ยายังมีน้อย ต้องใช้สอยอย่างประหยัด แถมพอวิ่งออกมาจากบ้านพร้อมปืนง่อยๆ อย่าง UMP9 ลำกล้องก็มีแค่ลำกล้องคูณสอง เสียงปืนกลับดังขึ้นจากทิศ W  

ปังๆ

เฮ้ย!”

หมวกปลิวหายไปไหนไม่รู้ ฝันโดนยิงล้มไม่ทันได้ตั้งตัว

ชื่อคนยิงยิ่งน่าแปลกใจเข้าไปใหญ่ บอสสึโนว่ายิงฝันล้มโดยใช้ปืน Kar98

เดี๋ยวนะคิ้วสองข้างขมวดเป็นปม มีบางอย่างผิดปกติ ตอนลงจากเครื่องบินมาเขาไม่เห็นตี้ไหนลงข้างๆ ทำไมเลเจนด์ถึงมูฟมาหาพวกเขาเร็วขนาดนี้ ฝันหันไปมองปอนด์ที่นั่งเบิกตาโต ราวกับนี่เป็นเรื่องเกินความคาดหมาย

ไม่มีคนลงนี่ปอนด์ แล้วทำไมเลเจนด์มาไวขนาดนี้

ไม่มีพี่ ผมมั่นใจมากว่าไม่มี ตี้เลเจนด์ลงมุมล่างซ้าย อีกอย่างวงบีบล่างขวา เราอยู่กลางแมพแบบนี้ เลเจนด์ไม่มีทางวิ่งเข้ากลางแน่พี่ ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย

แต่มันมาแล้วนี่ไงโก๋วิ่งตรงมาหาฝันแล้วชุบชีวิตฝัน ระหว่างนั้นกระสุนก็สาดเข้ามาไม่หยุดหย่อน

ผมมั่นใจจริงๆ พี่ ร้อยทั้งร้อยต้องวิ่งออกล่างขวา มูฟขึ้นกลางมาก็ฆ่าตัวตายเปล่าๆ ถ้าไม่ใช่เพราะว่า…”

ตั้งใจจะมาหาทีมลูเซนท์ดรีมกายพึมพำด้วยความเคร่งเครียด

บ้าเอ้ย ยังไม่ทันจะได้เล่นเลยนะ จะมาตายแบบนี้ได้ยังไง

เปลี่ยนแผนฝันฉีดยาเฟิร์สเอดเพื่อเพิ่มเลือด มูฟออกขวาสุดเลย

แต่ตรงนั้นมีไนซ์ไทร์นะพี่

ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ให้ได้ Kills บ้าง ปืนก็ยังไม่มี สู้ไม่ไหวแน่

ผมเห็นด้วยครับกายสนับสนุนความเห็นของคนพี่ การที่เลเจนด์จะพุ่งเข้าหาเราแสดงว่าฟาร์มมาเยอะแล้ว พี่บูมไม่ใช่คนโง่ที่จะเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยงถ้าไม่มั่นใจว่าจะฆ่าเราได้จริงๆ

มูฟขวาเลย โก๋ ปอนด์ หารถ เดี๋ยวกูไปกับกาย

โอเค

ตกลงแผนกันภายในหนึ่งนาที โก๋กับปอนด์ก็วิ่งออกไปยังด้านหลังเพื่อมูฟออกทางขวาของแมพ ฝันจะไม่เอาเพื่อนร่วมทีมมาเสี่ยงอันตรายทั้งที่อาวุธยังไม่ถนัดมือกันแบบนี้

แต่ถ้าคิดว่าทีมเลเจนด์จะปล่อยไปง่ายๆ ล่ะก็ ฝันรู้ว่าไม่มีทาง เพราะในขณะที่วิ่งออกไปด้านหลัง เลเจนด์ก็วิ่งลงมาจากเนินสูง บอสสึโนว่ายิงไปยังรถมอเตอร์ไซค์ของปอนด์และโก๋ที่กำลังวิ่งออกไป

โอ้ย อย่า อย่าทำผม!”

และสุดท้าย ปอนด์ถูกยิงจนร่วงลงจากรถ ทำให้โก๋ไม่มีโอกาสย้อนกลับไปช่วย ขืนย้อนกลับไปล่ะก็ ดีไม่ดีจะกลายเป็นเอาตัวเองไปมอบแต้มให้กับอีกฝ่าย

ไปเลยพี่ กลับมาตายแน่อ่ะ

อะไรวะเนี่ย!” โก๋สบถอย่างหัวเสีย

            ฝันและกายอยู่บนรถจี๊ปทหาร มุ่งหน้าออกยังด้านขวาของแมพตรงส่วนขอบวง ส่วนโก๋ขี่มอเตอร์ไซค์นำหน้าออกไป ระหว่างทางได้ยินเสียงปืนเป็นระยะ พร้อมกับชื่อบนมุมขวาที่บ่งบอกว่าเสียงปืนนั้นเป็นของตี้ไนซ์ไทร์ ชัดเจนอย่างที่ปอนด์ว่าไว้ ไนซ์ไทร์อยู่ไม่ห่างจากจุดที่ลูเซนท์ดรีมอยู่เท่าไร

วงบีบครั้งแรกเป็นตัวกดดัน ถ้าจะชนะต้องได้อาวุธครบมือแล้ว แต่นี่ยังไม่มีอะไรสักอย่าง พวกเขาจอดรถที่โกดังหลังหนึ่งแล้วฟาร์มของให้ได้มากที่สุด

            โชคยังพอเข้าข้างฝันอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ได้สการ์มาไว้ในมือ ฝันนั่งแอบอยู่บนชั้นสองของตัวบ้าน มองออกไปยังพื้นที่โล่งฝั่งที่มั่นใจว่าไนซ์ไทร์อยู่ทางนั้น ส่วนโก๋อยู่หลังรถห่างออกไปเล็กน้อย

            “คิดไว้ยัง ว่าหลังจากโปรลีกจะทำอะไรโก๋ถามขึ้นระหว่างนอนเล็งศัตรูผ่านลำกล้องคูณแปด ส่วนฝันนั้นนั่งแอบอยู่ข้างหน้าต่าง ฝันหันมองกายที่ส่งยิ้มมาให้

            มีเวลาตั้งเดือนแหนะ พี่ฝันอยากไปเที่ยวไหนไหมครับกายถาม

            เที่ยวเหรอฝันนึกภาพในหัว เขาไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ ที่ที่ไปบ่อยที่สุดคือโรงพยาบาล รองจากนั้นคือบ้านโก๋ จนกระทั่งได้มาอยู่บ้านชิน สถานที่ใหม่ที่เพิ่มมาในลิสต์คือห้างสรรพสินค้าที่ชินชอบไปเล่นตู้เกม

            มีหลายที่ที่ฝันอยากจะไป แต่ที่ที่อยากไปมากที่สุดคือทะเล เขาไม่เคยไปทะเลมาก่อน ไม่เคยเห็นน้ำทะเลของจริง ฝันแค่นึกภาพไว้ว่ามันคงสวยมากๆ

            ถ้ามีโอกาสก็อยากไปทะเล

            “ทะเลในหน้าหนาวน่ะเหรอกายคิดตาม

            ใช่ เขาว่ากันว่าทะเลในหน้าหนาวสวยที่สุดไม่ใช่เหรอ ฝันเคยได้ยินมา

            ใช้เวลาไม่นานนัก ไนซ์ไทร์ก็มูฟมาหาลูเซนท์ดรีมอย่างที่ปอนด์คาดเอาไว้ ฝันมองสามคนที่วิ่งนำหน้ามาก่อน อีกหนึ่งคนวิ่งตามหลังมาไกลๆ ยากต่อการยิงให้ล้ม

            อย่าเพิ่งยิงนะโก๋ รอวิ่งมาใกล้กว่านี้อีกนิด ไม่อย่างนั้นออกไปเก็บของลำบาก

            “โอเค

            “ปอนด์ดูระยะให้ด้วย

            “ครับพี่

            “กายพร้อมนะ

            “พร้อมครับ

            ฝันรอจนกว่าอีกทีมจะเคลื่อนเข้าใกล้ส่วนที่มีก้อนหินและต้นไม้ แน่นอนการฆ่าอีกฝ่ายตรงที่โล่งแจ้งนั้นง่ายกว่า แต่ถ้าจะฆ่าแล้ววิ่งออกไปเก็บของ ตี้ต่อไปที่จะโดนฆ่าอาจจะเป็นลูเซนท์ดรีม ดังนั้นปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า

            ยิงเลยพี่

            สิ้นเสียงของปอนด์ ทั้งสามคนจัดการยิงอีกฝ่ายจนล้มระเนระนาด เหลือหนึ่งคนคือช้างที่วิ่งมาทีหลัง

พอเห็นเพื่อนโดนยิงล้มจนหมดท่า เจจึงเปลี่ยนการเคลื่อนไหวเป็นมูฟออกทางซ้าย ทางที่ฝันเพิ่งหนีเลเจนด์มา และตามคาด ทีมเลเจนด์ไล่บี้ตูดพวกเขามาติดๆ เพราะหนีออกไปไม่ถึงไหน บูมเมอแรงก็เป็นฝ่ายยิงช้างทิ้ง

ตามติดชีวิตดาราสุดๆปอนด์บ่น เขาไม่รู้เหรอว่าไล่ตามแบบนี้มันน่ารำคาญ

ให้เวลาสามสิบวิเก็บของ ห้ามเกินกว่านั้น

ทั้งสามคนวิ่งตรงไปยังศพที่ตาย เก็บของให้ไวที่สุด หลังจากนั้นจึงรีบมูฟออกทางขวา

ขอบคุณสวรรค์ ไนซ์ไทร์ฟาร์มมาเยอะจนฝันได้เอ็มโฟร์ลูกรักมาไว้ในมือ ถ้ากอดมันได้ ฝันคงจะกอดอย่างทะนุถนอมเหมือนมันเป็นตุ๊กตาตัวโปรด เขารักปืนนี้เป็นบ้า

ปังๆๆ

เสียงปืนดังมาจากทางด้านหลัง ฝันรีบขับรถตีออกไปอีกฝั่ง สมรภูมิรบทางฝั่งขวาดุเดือดยิ่งกว่าอะไร ทั้งระเบิด ทั้งปืน ยิงกันสนั่นเป็นว่าเล่น ตัวเลขบนมุมขวาลดฮวบๆ ยิ่งกว่าเงินในกระเป๋า

ฝันยอมรับเลยว่าการโดนไล่บี้แบบนี้ไม่โอเคเลยสักนิด ตี้อื่นก็มี แต่เลเจนด์กลับพุ่งตรงเข้าหาลูเซนท์ดรีมแบบดับเครื่องชน ถ้าขืนยังเป็นแบบนี้อยู่ล่ะก็ มีเพียงแค่สองทางคือหนีไปเรื่อยๆ กับแลกเลือดไปเลย

และถ้าคิดว่าฝันจะเลือกทางใดทางหนึ่งล่ะก็ ผิดมหันต์ เพราะทางที่ดีที่สุด คือตรงกลาง

ใช่ การมูฟทำเหมือนว่าหนี หลังจากนั้นจึงพุ่งเข้าชน แบบนี้จะล่อให้อีกฝ่ายตายใจ

ก็แค่หวังว่าอีกฝ่ายจะติดกับ เพราะถ้าไม่ติดกับล่ะก็

ทีมลูเซนท์ดรีมชวดหนึ่งในสามแน่นอน

 

***

การแข่งขันดำเนินต่อไปจวบจนกระทั่งสองเกมสุดท้าย ซึ่งเป็นเกมที่กดดันจนไม่มีใครหันหน้าคุยกัน

ตั้งแต่เกมแรกก็ชัดเจนว่าการแข่งขันวันนี้ เลเจนด์มุ่งเป้ามาที่ลูเซนท์ดรีมอย่างเอาเป็นเอาตาย กายโดนยิงล้มจนออกอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัด แต่ถึงกระนั้นก็สามารถเอาคืนอีกฝ่ายได้ แม้จะน่าหงุดหงิดอยู่มากพอตัว

ทุกครั้งที่ยังฟาร์มไม่ถึงไหน เลเจนด์จะบุกเข้ามาถล่มพวกเขา มันให้อารมณ์เหมือนการสตรีมสไนป์* เพราะการคาดคะเนของบอสสึโนว่าที่แม่นอย่างจับวาง

            **สตรีมสไนป์ (Stream Snipe) = การแอบส่องคนที่ Live เล่นเกมอยู่ ทำให้รู้ตำแหน่งแน่ชัด แล้วเข้าไปฆ่าเขาในเกม สำหรับเกมเมอร์แล้วการสตรีมสไนป์ถือว่าเป็นการเสียมารยาทและไม่ให้เกียรติผู้เล่นที่โดนส่องอย่างมาก**

            กาย ระวังซ้าย!”

            ฝันวิ่งออกซ้ายเพื่อเป็นโล่กำบังให้กับน้อง จึงโดนบูมเมอแรงยิงล้มจนต้องคลานหนีกลับไปยังหลังกำแพง กายถอนหายใจเสียงดัง ตั้งแต่เล่นด้วยกันมา ฝันไม่เคยเห็นเด็กดีข้างตัวหัวร้อนได้ขนาดนี้

            แม่ง พี่บูมจะเอายังไงวะ กวนประสาทฉิบหาย

            “ใจเย็น ปอนด์มึงชุบโก๋หน่อยนะ

            “ได้พี่นอกจากฝันที่ล้มรอบที่สาม โก๋เองก็ล้มติดกันสี่รอบแล้วเพราะโดนบอสสึโนว่าเอาจริง

            แม้จะมีข้อดีมากกว่าบอสสึโนว่าเรื่องอารมณ์ที่เย็นกว่า แต่ยอมรับเลยว่าเกมเมอร์นักฟิสิกส์คนนั้นน่ากลัวเป็นบ้า สามเกมที่ผ่านมา โก๋โดนบอสสึโนว่ายิงหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนเห็นภาพเดจาวู พยายามจะหนีแต่ก็ทำไม่ได้ การคำนวณของพี่บอสเหนือกว่าปอนด์หลายขุม ชนิดเทียบไม่ติด ฝันเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงชื่อทีมเลเจนด์

            นักแข่งทุกคนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และเป็นตำนานในวงการนี้ทุกคน ถ้าเปรียบเทียบกับสัตว์ในทะเล บอสสึโนว่าคงเป็นเหมือนวาฬ เจ้าแห่งมหาสมุทร วิคตอรี่ซีเป็นเหมือนโลมา เคลื่อนไหวคล่องแคล่วรวดเร็ว อะมาเกดอนเป็น แมงกะพรุน แนบเนียนไปกับสายน้ำแต่พิษร้ายแรง และคนสุดท้าย บูมเมอแรง ฉลามขาวแห่งท้องทะเล ที่กัดกระชากทุกสิ่งไม่ให้เหลือซาก

            แต่ฝันรู้ ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เลเจนด์อ่อนแอ สิ่งนั้นคือความมั่นใจจนเกินไป ความมั่นใจที่มากเกินไป ทำให้ทีมไม่สามัคคี ตั้งแต่แข่งกับทีมเลเจนด์ ฝันสังเกตเห็นว่าบูมเมอแรงกับบอสสึโนว่าจะมูฟแบบไม่รอเพื่อน วิคตอรี่ซีกับอะมาเกดอนจึงมักจะตายก่อน ดังนั้นฝันจึงพุ่งเป้าไปยังจุดอ่อนของทีมเป็นอันดับแรก

            ฝันลุกขึ้นมาวิ่งได้อีกครั้ง ทีมลูเซนท์ดรีมกำลังโดนทีมเลเจนด์ไล่ต้อนเหมือนหมูในคอก คิดเหรอว่าคนอย่างฝันจะยอมเป็นหมูให้อีกฝ่ายฆ่าได้ง่ายๆ ฝันไปเถอะน่า

แม้จะไม่ได้เป็นตำนานเหมือนอย่างเลเจนด์ แต่สมาชิกในลูเซนท์ดรีมนั้น มีความสามารถเฉพาะตัวที่ใครก็ลอกเลียนแบบไม่ได้ ความซื่อตรงเหมือนนาฬิกาบอกเวลาของโก๋ ความรอบรู้ดุจหนังสือวิชาการของปอนด์ ความถ่อมตัวและอ่อนโยนเหมือนเด็กน้อยของกาย และความเป็นอิสระเฉกเช่นนกที่สยายปีกบินของฝัน

พอมาอยู่ด้วยกัน ไม่มีใครแก่งแย่งชิงดีกับใคร คอยซัพพอร์ตกันไปตลอดทาง คอยช่วยเหลือกัน คอยปลอบประโลมกัน คอยเป็นกำลังให้กันและกัน

ลูเซนท์ดรีมอาจจะไม่ใช่เจ้าแห่งมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ แต่เป็นครอบครัวที่แสนอบอุ่น

ดังนั้นถ้าคิดว่าทีมของเขาเอาแต่วิ่งหนีล่ะก็ คิดผิด และถ้าคิดว่าลูเซนท์ดรีมจะมูฟแบบเดียวทุกรอบล่ะก็ เลเจนด์ประเมินพวกเขาต่ำไป

ฝันเลือกเก็บวิคตอรี่ซีออกไปจากสนามก่อน ตามด้วยปอนด์ที่ปาระเบิดใส่อะมาเกดอน ส่วนทางโก๋ โดนยิงล้มเป็นรอบที่ห้าและตายไปอย่างน่าเสียดาย ด้านปอนด์นั้นวิ่งเลียบขอบวงนำหน้าเพื่อนไปก่อน ฝันวิ่งอยู่ตรงกลางและกายปิดท้าย

จำนวนผู้เล่นที่ยังเหลืออยู่คือ 5 สองในห้าคือบูมเมอแรงและบอสสึโนว่า สามในห้าคือฝัน ปอนด์ และกาย

ถ้าปอนด์ใช้เวลาคำนวณตัวเลขภายในสมองเพียงเสี้ยววินาที ฝันก็ใช้เวลาวางแผนภายในเวลาอันรวดเร็ว

ปอนด์มีระเบิดครบใช่มั้ย

ครบพี่

ปาสโมค ตามด้วยแฟลช และลูกปราย กะเวลาถูกนะว่าระเบิดต่อกันยังไง

**สโมค = ระเบิดควัน, แฟลช = ระเบิดแสง**

            ได้พี่

            “ปาเสร็จยืนให้ฝั่งนั้นฆ่าไปเลย พี่กับกายจะเก็บให้ เอาให้มั่นใจว่าพี่บอสล้ม ยังไงบูมก็ต้องวิ่งกลับไปช่วยพี่บอส เพราะเวลาพี่บอสยิง ยังไงก็ต้องยืนนิ่ง ส่วนบูม ถ้าปาระเบิดไปคงไม่โดน

            ครับ พร้อมเมื่อไรบอก

            “เริ่มเลย

            “โอเค อย่ามาดูถูกมือระเบิดอย่างปอนด์ซ่าเชียวเว้ยเฮ้ย ปอนด์หยุดยืนปล่อยให้ฝันและกายวิ่งผ่านตัวเองไป เด็กเสื้อฮาวายปาระเบิดควันออกไปหนึ่งลูก ตามด้วยระเบิดแสง และระเบิดลูกปรายออกไปติดๆ กัน

            เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับเสียงปืน ในจังหวะชุลมุนนั้น บอสสึโนว่าล้มลงจนบูมเมอแรงต้องวิ่งกลับไปช่วย

            ตามคาด

            ผมจะวิ่งชนพี่บูม พี่ฝันรอแสตนด์บายนะครับ

            “โอเค

            กายวิ่งตรงออกไปยังจุดที่ปอนด์โดนยิงตาย ควันสีขาวพวยพุ่งอยู่ด้านหน้า

            “พี่บอสอยู่หลังควันใช่มั้ยปอนด์

            ทิศ S พอดีเลยกาย นั่งย่อลงอ่ะ ตรงนั้นไม่มีต้นไม้ ไม่มีก้อนหิน ยิงได้เลย

น้องใช้ช่วงจังหวะนั้นสาดกระสุนแบบสุ่มเข้าไป โอกาสที่จะยิงโดนน้อยมาก แต่เพราะได้ปอนด์ชี้จุดเอาไว้

            ‘ปังๆๆ

            ไม่กี่นัดทะลุกลุ่มควันสีขาวไป บอสสึโนว่า ถูกกายฆ่าตายโดยไม่เห็นตัวด้วยซ้ำ ฝันอ้าปากค้าง ทึ่งในความสามารถของน้อง ปกติแล้วการยิงผ่านระเบิดควัน เป็นเรื่องที่ทำได้ยากถ้าไม่ระบุทิศแน่ชัด ต่อให้ระบุก็ยังทำยาก หลักความน่าจะเป็นมีเพียงแค่ไม่ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ที่จะยิงโดนอีกฝ่าย แต่กายข้ามข้อจำกัดนั่นได้

ยังทึ่งไม่พอ จู่ๆ บูมเมอแรงวิ่งทะลุกลุ่มควันออกมาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง ฝันกำเมาส์แน่น เตรียมพร้อมในกรณีที่กายพลาด ถ้ากายพลาดฝันจะเป็นฝ่ายเก็บบูมเมอแรงออกจากสนามเอง

กายยิงแลกเลือดกับอีกฝ่าย ให้รู้กันไปเลยว่าใครแกร่งกว่า บูมยิงกายสองนัด ไม่โดนศีรษะเพราะกายเคลื่อนไหวไม่ยอมหยุด แต่เจาะทะลุเกราะจนเลือดลดฮวบ ฝ่ายกาย ทั้งที่ยังเคลื่อนไหวอยู่ตลอด กลับยิงโดนหัวอีกฝ่ายสองนัด ส่งผลให้บูมเมอแรงล้มลง ออกจากสนามไป

สุดยอด ฝันแทบไม่ต้องออกไปช่วยเลย

            ฝั่งนู้นดูท่าจะหัวร้อนพอดู ถึงกับกดไมค์ตะโกนเรียกชื่อกายอย่างเหลืออด

            Boomerang: “ไอ้กาย!”

            “พี่เริ่มก่อนเองนะ พี่บูม

            สงครามที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น

            เกมสุดท้ายของโปรลีก ดุเดือดยิ่งกว่าอะไร จากที่ลูเซนท์ดรีมโดนไล่ขยี้มาตั้งแต่หัวค่ำ กลายเป็นเลเจนด์ที่โดนไล่บี้จนหัวเสีย

            กายยิงบูมเมอแรงล้มไปถึงหกครั้งในสองเกมสุดท้าย ให้สาสมกับที่บูมเมอแรงยิงกายล้มเกือบสิบครั้งในวันนี้ แถมยังฆ่าบูมตายไปสองเกม บอสสึโนว่าอีกเกม สิริรวมแล้วในโปรลีก จาก 15 เกม กายฆ่าบูมเมอแรงไป 5 เกม ต่างจากบูมเมอแรงที่ฆ่ากู๊ดกายส์ไปได้แค่ 3 เกมเท่านั้น

ต้องโดนยั่วให้โมโหจนความอดทนขาดผึงนั่นแหละ ถึงจัดการเก็บทั้งคู่แบบไม่ไว้หน้า ยิงล้มเป็นว่าเล่น

            แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่ใช่ที่หนึ่งในโปรลีกครั้งนี้ ยอมรับว่าทีมเลเจนด์คือตำนานของอีสปอร์ตที่ไม่เคยตาย

ครึ่งชั่วโมงที่ฝันนอนหงายคอพิงกับพนักพิงเก้าอี้เล่นเกมเพื่อพักสายตา จนกระทั่งลืมตามามองดูดวงไฟบนเพดานที่สว่างจ้า ส่วนคนอื่นๆ นั้นลงไปหาอะไรกินที่ห้องครัวหลังจากเกมจบและยังคงไม่ขึ้นมา

            ทีมอื่นอาจจะต้องรอตารางสรุปคะแนน แต่ทีมฝันที่มีนักคำนวณผู้ซึ่งจดสถิติทุกเกมเอาไว้ รู้ผลตั้งแต่เกมจบว่า ลูเซนท์ดรีม นั้นเป็นที่สองในโปรลีกครั้งนี้ ส่วนที่สามเป็นทีมของสตรีมเมอร์สายแข่ง ทางด้านไนซ์ไทร์ พอวันนี้มัวแต่เล่น จึงร่วงลงไปนอนอยู่ที่ห้าของตารางสมใจ ได้เงินรางวัลไปกินหมูกระทะให้พุงแตก

            ฝันแอบโทษตัวเองที่เมื่อวานทำได้ไม่ดี คะแนนเลยแพ้เลเจนด์ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาดันเจ็บมือ ดีไม่ดีลูเซนท์ดรีมอาจจะขึ้นเป็นที่หนึ่งโค่นตำนานอย่างเลเจนด์ก็ได้

            น่าเสียดายเป็นบ้า

            เสียงเก้าอี้ขยับเขยื้อนด้านข้างฝัน พร้อมกับร่างสูงโปร่งของชิบะบอยที่ทิ้งตัวนั่งลงมา ฝันขยับใบหน้ามองอีกฝ่าย ก่อนจะสวมแว่นตากลับลงบนใบหน้าเพื่อมองสิ่งที่ชินถือเอาไว้ในมือ

            ถุงซิปล็อคใบเล็กบรรจุลูกปัดหิน ฝันว่าจะถามอีกฝ่ายเรื่องกำไลอยู่เมื่อเช้า เพราะกลับไปหาในห้องน้ำไม่เจอทั้งที่มันควรจะกระจัดกระจายอยู่บนพื้น แต่ไม่มีโอกาสได้ถาม ฝันพอจำได้ว่าตัวเองดึงมันจนขาด และดูสภาพว่าจะต้องเอาไปร้อยใหม่ ซึ่งไม่รู้ต้องเอาไปร้อยที่ไหน

            ขอบคุณนะฝันเอ่ยขอบคุณคนที่เก็บมันไว้ให้อย่างเรียบร้อย ชินหยิบอะไรบางอย่างออกจากกระเป๋าเสื้อ ลูกปัดหินสีฟ้าหนึ่งเม็ดถูกแยกเอาไว้จากส่วนที่บรรจุอยู่ในถุง

            ผมขออันนี้นะ

            “หือ คุณชอบเหรอ เอาไปก็ได้ ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปร้อยใหม่ที่ไหน ร้อยเองก็ไม่เป็นมือเรียวยกถุงซิปล็อคขึ้นมาส่องดูเจ้าหินสีสวยด้านใน สีเย็นๆ ทำให้ใจของฝันสงบลงได้อย่างน่าประหลาดใจ

            เอาไปให้ร้านเขาร้อยใหม่ให้ก็ได้

            “ได้เหรอฝันมองคนตรงหน้าอย่างอ้อนวอน เพราะมันเป็นของขวัญจากแม่กาน ฝันเลยอยากเก็บเอาไว้ ถ้าร้อยกลับให้เป็นเหมือนเดิมได้ก็คงจะดี

            ได้ แต่ผมแนะนำว่าถ้าร้อยมาใหม่อย่าใส่ที่มือซ้ายอีก เวลาเกิดเหตุการณ์คับขันแบบวันนั้นมันจะเอาออกยาก

            “อ่า นั่นสิเสียงนุ่มพึมพำตอบอย่างเห็นด้วยจะว่าไป คุณรู้จักเด็กพวกนั้นเหรอดวงตาซุกซนสบกับนัยน์ตาสีสวยของชิบะบอย เห็นชินทักทายพูดคุยกับสมาชิกทีมไนซ์ไทร์อย่างสนิทสนม ดูท่าว่าคงรู้จักกันมาก่อน แถมชินยังเรียกเด็กที่ชื่อเจว่า ช้างต่างจากที่คนอื่นเรียก

            เคยเล่นเกมด้วยกันอยู่ แต่ไม่ได้สนิทอะไรมาก พวกมันสายปั่นอยู่แล้ว

            “ก็ว่า…” ปั่นซะจนฝันปวดหัวเลย

            แล้วคุณอ่ะ โอเคดีใช่ป่ะ ไม่ได้คิดมากอะไรใช่มั้ย

            “ไม่ๆ ผมโอเค แค่งงๆ นิดหน่อย ผมไม่เคยมีแฟนคลับ อีกอย่างเป็นผู้ชายมาสารภาพว่าชอบแบบนี้

            “ไม่โอเคเพราะโดนสารภาพว่าชอบ หรือไม่โอเคที่เป็นผู้ชายมาสารภาพ

ฝันรีบส่ายหัวไม่ๆๆ ผมโอเคคุณ โอเคทั้งสองแบบเลย ไม่ได้รังเกียจหรืออะไรแบบนั้น แค่ไม่เคยมีใครมาสารภาพว่าชอบมาก่อน ก็เลยทำตัวไม่ค่อยถูกคนตรงหน้าคงไม่ได้เข้าใจผิดว่าฝันเป็นพวกแอนตี้รักเพศเดียวกันอะไรแบบนั้นหรอกนะ เขาแค่ไม่รู้ต้องทำตัวแบบไหนเวลามีคนมาชอบ ขนาดตอนกายบอกชอบสไตล์การเล่นของฝัน เขายังรู้สึกเกร็งเลย

เจ้าของบ้านพยักหน้า ดูพอใจกับคำตอบที่ได้ยิน

คุณเชื่อเหรอว่ามันชอบคุณจริงๆชินถาม ฝันนั่งถลึงตาโตจนแทบหลุดออกมาจากเบ้า กำลังช็อคอยู่กับข้อความที่อีกฝ่ายเพิ่งโพล่งออกมาจากริมฝีปาก

            อ้าว เขาเข้าใจผิดไปเองเหรอว่าอีกฝ่ายชอบก็เล่นพูดออกมาแบบนั้น ไม่ใช่ว่าชอบหรอกเหรอ คนไม่มีประสบการณ์ด้านความรักทำปากขมุบขมิบ ไม่รู้ต้องพูดคำไหนออกไป

            เมื่อเห็นปฏิกิริยาของฝ่ายตรงข้าม ชินถึงกับอมยิ้มนิดๆ มุมปาก

            อย่ามาหัวเราะผมนะ

            “พวกมันกวนตีนไปอย่างนั้นแหละ ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องกังวล แต่ถ้าชอบในฐานะแฟนคลับ ก็คงจะปลื้มเพราะคุณเท่เวลาอยู่ในสนามแข่งล่ะมั้ง

            ฝันเกาแก้มแก้เขิน เท่อะไร เขาไม่รู้สึกว่าตัวเองเท่ด้วยซ้ำ

            อย่าชมกันแบบนี้สิ

            “พูดจริงนะ ตอนกายเห็นคุณเล่นครั้งแรก ก็พูดว่าพี่เขาเคลื่อนไหวคล่องตัวดี แถมยังยิงคมด้วย

            ดวงตาซุกซนหลุบต่ำ ฝันทิ้งศีรษะลงบนโต๊ะเพื่อซ่อนความเขินอายเอาไว้ ไอ้เมื่อกี้ตอนโดนชมน่ารักอย่างนั้นอย่างนี้ดันไม่เขิน พอมาโดนชิบะบอย เจ้าของเสียงที่ตกหลุมรักมาหกปีชมที แทบอยากจะมุดหายเข้าไปในจอคอมพิวเตอร์เสียให้ได้

            อ้อ คุณเล่นเกมนี้หรือเปล่าชินถามก่อนจะหันไปกดอะไรบนคอมเครื่องข้างๆ ฝันเอียงคอมอง ภาพนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ภาพที่ชินนั่งอยู่หน้าคอม ทั้งที่ดูคลิปแคสเกมของเจ้าตัวมาหกปี ภาพที่อยากเห็นที่สุดก็คือภาพที่ชิบะบอยนั่งเล่นเกมอย่างมีความสุข

            เวลามานั่งอยู่หน้าคอมแบบนี้ เท่เป็นบ้าเลยแฮะ

            เกมที่ชินกดเข้าไปเล่นคือเกมแนว FPS เพียวๆ ต่างจากเกมที่ฝันแข่ง และเป็นเกมรักของฝันตั้งแต่สมัยยังเล่นอยู่ร้านเกม เกมนี้เนี่ยแหละที่ทำให้ฝันได้ฉายา ฝันร้ายแห่งวงการ FPS จนกระทั่งประสบอุบัติเหตุตอนอายุ 18 ก็ไม่ได้จับมันอีก ต่างจากเกมผสมผสานการเอาตัวรอดอย่าง Battle Royale เกม FPS เพียวต้องใช้สกิลความแม่นและความไวของประสาทสัมผัสมากกว่าหลายเท่า เป็นเกมที่โค้ชทีใช้ฝึกกาย ในแบบทดสอบความไวประสาทสัมผัส

            เล่น ทำไมเหรอ

            “ผมมีสกินมีดหายากอยู่ ผมยกให้

            “มีดอะไร

            “Karambit Blue Gem”

            ฝันกระเด้งลุกขึ้นมานั่งตัวตรงเมื่อได้ยินชื่อสกินมีดที่แสนหายาก ตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นสกินหายากธรรมดา แต่ชื่อที่ได้ยินนั้น มันเกินระดับคำว่าหายากธรรมดาไปแล้ว ฝันขยับใบหน้าเข้าใกล้จอคอมพิวเตอร์เพื่อดูมีดสีฟ้าสวยราวกับอัญมณี ด้ามจับสีดำด้าน มีดที่ผู้คนตามหากันให้ควั่ก

            “มีดนี่ไม่ใช่ถูกๆ นะคุณ มายกให้กันได้ไง

สกิน Karambit Blue Gem เป็นสกินมีดหายากที่แพงติดอันดับท็อปห้าเท่าที่มีคนเคยขายมา ฝันจำได้ว่าเคยตามตลาดขายสกินพวกนี้ แม้ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงแพง เพราะได้เพียงแค่ความสวยงามเท่านั้น ไอ้สกิน Karambit Blue Gem เนี่ย ช่วงแรกๆ เคยมีคนขายกันในราคา แสนยูเอสดอลล่าร์ ตีเป็นเงินไทยประมาณสามล้านกว่าบาท หลังจากนั้นราคาจึงตกลงแต่ก็ยังอยู่ที่เลขหกหลัก

บ้า มีดนี่โคตรแพงเลยนะคุณ

            “แพงเหรอ ผมเคยเปิดได้สมัยก่อน เก็บไว้แล้วไม่ได้ใช้ คุณก็รู้ผมเล่นเกม FPS ไม่เก่ง

            “ผมเองก็ไม่ค่อยได้เล่นเกมนี้แล้ว มือผมไม่นิ่งเหมือนเมื่อก่อน คุณยกให้กายสิ

            “กายมีมีดโปรดอยู่แล้ว ผมเป็นพวกชอบสะสมของแปลกๆ

            ชินไล่ให้ดูสกินปืนและมีดที่เขาเก็บสะสมไว้ตั้งแต่สมัยก่อน ฝันนั่งดูแล้วลมแทบจับ ถ้าผู้ชายคนนี้เอาสกินพวกนี้ไปขายตามตลาด ช่องทางการเป็นเศรษฐีก็อยู่เพียงแค่เอื้อม ลำพังสกินมีดที่จะให้ฝันก็แพงติดอันดับแล้ว ส่วนสกินปืนแต่ละอันก็ราคาหมื่นอัพหมด

            ขยันเปิดกล่องจริงเลยนะ เล่นก็ไม่ได้เล่น

            ผมพูดจริงนะเนี่ย ผมยกให้ หรือให้ยืมไปเล่นก่อนก็ได้ แล้วค่อยเอามาคืน

            “คุณรู้มั้ยว่าราคาขายตอนแรกอยู่ที่เท่าไรฝันเลื่อนเมาส์กดดูสกินสีฟ้าสวยนั่น สามล้านบาทเชียวนะ

            “หือ แพงขนาดนั้นเลยเหรอชินดูตกใจเมื่อได้ยิน

            อยากขายหรือยังล่ะ รวยเลยนะดวงตาซุกซนหันไปมองคนข้างตัว ฝันเพิ่งรู้ว่าตัวเองขยับเข้าใกล้อีกฝ่ายมากเกินไปจนแขนชิดแนบกัน คนหัวดื้อรีบดึงตัวออกเล็กน้อย ลูบต้นคอแก้เก้อ

            ไม่ล่ะ เก็บไว้ก่อน ถ้ามันแพง ขายเมื่อไรก็ได้ ผมไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินตอนนี้

            “งั้นก็เก็บไว้ ไม่ต้องเอามาให้หรอก

            “ผมแค่คิดว่าสีฟ้ามันเข้ากับคุณดี

คำพูดของชิน ฝันไม่รู้ว่ามีนัยยะแฝงอะไรหรือเปล่า เจ้าตัวก้มมองลูกปัดหินสีฟ้าภายในฝ่ามือของตัวเอง   

            ถ้าให้เดา คุณคงชอบสีฟ้าหรือเปล่า

            “ชอบฝันชอบสีฟ้า ชอบท้องฟ้า ชอบน้ำแข็ง ชอบทะเล ถ้าเลือกอะไรสักอย่างสีฟ้าต้องมาเป็นอันดับแรกแล้วคุณล่ะชอบสีอะไรฝันรู้แค่ว่าคนตรงหน้าชอบหมาชิบะ และมักจะชอบใช้อะไรที่เป็นสีส้มอยู่เสมอ แต่ไม่รู้ว่าความจริงนั้น ชินชอบสีส้มจริงๆ หรือเปล่า

            สีส้ม

            ริมฝีปากของคนดื้อคลี่ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อได้ยินแบบนั้น

            ยิ้มทำไม สีส้มสวยออก

            “เปล่า เป็นอย่างที่สองเลยที่ผมคิดถูก

            “อย่างสอง?” ชินเลิกคิ้วสงสัย มองแก้มของอีกฝ่ายที่บุ๋มลงไปยามส่งยิ้มหวาน

            คุณก็รู้ว่าผมตามคุณมาตั้งหกปี ผมรู้แค่คุณชอบหมาชิบะกับสีส้ม เพิ่งมารู้ว่าคุณชอบกินบลูเบอร์รี่ชีสพาย นอกนั้นก็ไม่รู้เลยว่าคุณชอบอะไร ผมเป็นแฟนคลับที่แสนไม่ได้เรื่อง โดเนทให้คุณก็ยังไม่เคย คอมเมนต์ให้กำลังใจคุณ ผมยังไม่กล้าเลย

            “ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่

            “ผมแค่อยากทำอะไรให้คุณบ้าง เป็นการซัพพอร์ตคุณไปในตัว คุณจะได้มีกำลังใจ ถ้าย้อนกลับไปได้อาจจะคอมเมนต์อิโมจิหมาลงไปสักตัว เผื่อนั่นจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นบ้าง

            ฝ่ามือหนักๆ ของอีกฝ่ายสัมผัสลงบนศีรษะของฝัน ส่งผลให้เจ้าของกลุ่มผมสีน้ำตาลสวยที่พูดเจื้อยแจ้วถึงกับนิ่งไป นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้รับการสัมผัสจากอีกฝ่าย แต่เป็นครั้งแรกที่หัวใจวูบโหวงขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ ความอบอุ่นของฝ่ามือ เหมือนได้รับการปลอบประโลม ราวกับแสงอาทิตย์ยามเช้าโอบอุ้มร่างกายเอาไว้

            แค่คุณนั่งดูผมทุกวัน ก็มากพอแล้ว ไม่ต้องมาทำอะไรให้หรอกน่า

            ไม่ทำได้ยังไงล่ะ คุณเป็นความสุขให้กับทุกคนขนาดนี้ แถมยังใจดีกับเขามากมายขนาดนี้

            เสียงตึงตังบางอย่างดังขึ้น ประตูถูกผลักเข้ามาในห้องอย่างรีบร้อน ชินดึงฝ่ามือออกไป หันไปเผชิญหน้ากับกายที่วิ่งหน้าตั้งขึ้นมาบนห้อง ฝันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะชินเดินดุ่มๆ ออกไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ฝันนั่งหูอื้ออยู่แบบนั้นเงียบๆ ภายในห้องสี่เหลี่ยมกว้าง

            ฝันพ่ายแพ้ต่อเสียงของชิบะบอย ที่ไม่ว่าเมื่อไรก็เป็นความสบายใจให้เสมอ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แค่เสียงแล้วที่เข้ามามีอิทธิพลต่อความรู้สึก กำแพงที่สร้างเอาไว้บางลงเรื่อยๆ เพราะความอบอุ่นของอีกฝ่ายที่มอบให้ ฝันไม่รู้ว่าการกระทำเหล่านั้นคืออะไร การเทคแคร์ไปทั่วแบบที่ชอบทำกับกาย ความใจดีที่มอบให้ทุกคนในบ้านในฐานะเจ้าบ้านที่แสนดี หรือการเอาใจใส่เพราะว่าฝันเป็นหัวหน้าทีมที่มีกายร่วมอยู่ด้วย

            อาการของฝันตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด

            มันไม่ใช่เรื่องดีเลย กับการรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนพิเศษสำหรับใครอีกคน

 

            ***

            ฝันเดินลงมาจากชั้นสอง หลังจากพาตัวเองเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าสงบความคิดฟุ้งซ่านในหัว ภาพแรกที่เห็นในห้องรับแขก คือผู้ชายแปลกหน้าสองคนและผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งกำลังนั่งประจันหน้ากับชินและกาย ไม่มีคำพูดใดๆ จากพวกเขา มีเพียงแค่กระแสไฟฟ้าช็อตดังเปรี๊ยะๆ บ่งบอกว่าการมาของผู้มาใหม่ ทำเจ้าของบ้านอารมณ์ไม่ดี

            คนดื้อรีบเบี่ยงตัวไปหาเพื่อนและน้องชายคนสนิทที่ยืนแอบอยู่ตรงเคาน์เตอร์ครัว ฝันกระทุ้งแขนโก๋เบาๆ พลางส่งเสียงซุบซิบถาม

            ใครวะ

            “คนใส่เสื้อสีดำลายหัวกะโหลกอ่ะบูม คนตัวสูงๆ ดูมีอายุหน่อยอ่ะพี่บอส ส่วนผู้หญิงคนนั้นคือน้องสาวบูม

            “รู้ได้ไงวะฝันเลิกคิ้วใส่เพื่อน ปกติแล้วโก๋สนใจเรื่องชาวบ้านซะที่ไหน ถ้าไม่ใช่เพราะ

            “ไอ้ปอนด์บอก

            “มาคุสุดๆปอนด์ถือแก้วน้ำหวานในมือ ฝันเห็นแบบนั้นจึงหยิกหูคนน้อง เด็กหัวหยอยร้องโอดโอยเสียงแผ่ว

            ทำไรเนี่ยพี่ฝัน

            “โค้ชสั่งให้มึงลดน้ำหวานไม่ใช่หรือไง

            “ก็คนมันอยากกิน อารมณ์ไม่ดีต้องกินน้ำหวานนะ จะได้อารมณ์ดี

            “จะได้เบาหวานขึ้นตาก่อนน่ะสิ ว่าแต่ มาได้ยังไงอ่ะ ไม่ใช่ว่าทะเลาะกันเหรอ

            “ไม่รู้ จู่ๆ มากดกริ่งหน้าบ้าน ผมกำลังตีแบดอยู่กับกาย พี่บูมก็ตะโกนขึ้นมาว่า กาย มึงกวนตีนกูเหรอ

            “โห โคตรนักเลงโตดวงตาซุกซนมองไปยังเจ้าของบ้านที่นั่งนิ่งเป็นหุ่นปูนปั้น หลังจากที่เงียบมานาน ผู้หญิงหน้าตาน่ารักก็เอ่ยขึ้นขัดความอึดอัดภายในห้องรับแขก

            อ่า คือ พี่บูมแกอยากมาเยี่ยมน่ะค่ะ พี่ชินอย่าโกรธเลยนะ

            “อยากมาเยี่ยมแต่ตะโกนด่ากายอยู่หน้าบ้าน แบบนี้เรียกเยี่ยมเหรอน้ำเสียงขึ้นจมูก เวลากดเสียงทุ้มต่ำแล้วดูดุจนฝันเสียวสันหลัง ไม่เคยเห็นชินภาพนี้เลย ภาพที่พร้อมจะฟาดทุกอย่างที่ขวางหน้า ฟาดทุกคนที่มาแตะต้องน้องกาย

            พี่ว่ามันไปแล้ว ขอโทษด้วยนะชินพี่บอส เกมเมอร์นักฟิสิกส์ที่ฝันเคยเห็นแค่ภาพเคลื่อนไหวในคลิปการแข่ง ตัวจริงดูภูมิฐาน ให้ความรู้สึกเหมือนอาจารย์มหาวิทยาลัย หรือพวกนักวิชาการอะไรเทือกนั้น ใบหน้าเรียบนิ่ง สวมแว่นทรงสี่เหลี่ยม แวบแรกฝันนึกถึงพี่ชายตัวเองที่เป็นหมอ พี่บอสให้ความรู้สึกคล้ายกับพี่เฟิร์สมากในแวบแรก

            ทำไมเจ้าตัวไม่ขอโทษเองล่ะพี่ หรือว่าไม่มีใครสอนเรื่องมารยาท

            “ผมไม่ได้ด่าเพราะเกลียดชังอะไรน้องมันนี่หว่าเสียงทุ้มติดแหบของบูมพูดแทรกราวกับจะกวนประสาทชิน จริงมั้ยล่ะ กายก็รู้นี่ ถ้าพี่ด่าคือแรงกว่านี้ นี่ก็แค่ล้อเล่นตามประสาพี่น้อง

            “พี่บูมน้องสาวของบูมตีแขนพี่ชาย พี่ก็ผิดนั่นแหละที่ไปตะโกนด่าพี่กายอยู่หน้าบ้าน คนอื่นเขาจะมารู้เหรอว่าพวกพี่สนิทกัน

            “รู้ดิ ก็สนิทกันมาตั้งนาน จนกระทั่งโดนเฉดหัวออกจากบ้าน

            “พี่ ถ้าจะมาหาเรื่องก็กลับไปเหอะกายถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย  

            ก็ไม่ได้อะไร มาหาก็เพราะมีของมาฝากพูดจบก็หยิบถุงกระดาษออกมาจากด้านหลัง บูมยื่นถุงกระดาษใบนั้นให้กับกาย เพิ่งกลับจากเกาหลี ซื้อของมาฝากเยอะแยะ ชอบกินไม่ใช่เหรอสาหร่ายอ่ะ

            “แค่เอาของมาฝากต้องมากันเยอะแยะขนาดนี้เลยเหรอ ฝากพี่บีมาให้ก็ได้

            “ทำไม หรือว่าบ้านหลังนี้ต้องห้ามสำหรับพี่แล้ว ก็แค่อยากมาดูหน้าคนชื่อไนท์แมร์ ส่วนพี่บอสอยากรู้จักคนที่ชื่อจิ๊กโก๋เกมเมอร์ แค่นั้นเอง

            คนถูกอ้างถึงหันมองหน้ากันพร้อมกะพริบตาปริบๆ กายหันมามองทางฝันครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปสนใจบูม

            ไม่ได้มาหาเรื่องใช่มั้ย ไม่อยากมีเรื่องนะเด็กดีบ่นเสียงอ่อน

            เปล่า แค่เล่นเก่งดี อยากรู้จักก็แค่นั้น เลยคิดว่าคงอยู่ที่นี่กันหมด ก็แหม เจ้าของบ้านสายเปย์ไม่ใช่เหรอ เมื่อก่อนก็เอาเด็กมาอยู่ที่นี่เยอะแยะเต็มบ้านไปหมด

            “พี่บูม!” น้องสาวของบูมที่ชื่อบีตีแขนพี่ชายจนบูมต้องหันไปขมวดคิ้วใส่ ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ว่าปรามอะไร

            คนที่เงียบไปนานสองนานหยัดตัวลุกขึ้นยืนท่ามกลางบรรยากาศกระอักกระอ่วนภายในบ้าน

            ตามสบาย อยากคุยอะไรกันก็เชิญ คุยเสร็จก็ทางใครทางมัน

            เจ้าของบ้านเดินหายเข้าไปยังห้องทำงาน ปล่อยให้บูมโวยวายอยู่ที่โซฟา

            เนี่ย ก็เป็นซะอย่างงี้อ่ะ

            “มึงก็กวนประสาทชินอยู่ได้พี่บอสดุเด็กข้างตัวอีกครั้ง ก่อนจะหันมาสนใจสามสหายผู้แอบอยู่ตรงเคาน์เตอร์ครัว

            คนไหนจิ๊กโก๋เกมเมอร์เหรอครับ อยากทำความรู้จักด้วยน่ะ

            โก๋ยกมือขึ้นอย่างงงๆ พี่บอสหยัดตัวขึ้นยืนพลางเดินเข้ามาใกล้ ส่วนฝันนั้น สายตามองไปยังห้องทำงานที่ถูกปิดประตูมิดชิด ฝันเป็นห่วงว่าคนคนนั้นจะรู้สึกไม่ดี ไม่ใช่ว่าทะเลาะกับบูมหรอกเหรอ การที่อีกฝ่ายโผล่หน้ามาที่บ้าน แถมยังทำตัวสนิทสนมกับกายราวกับไม่เคยมีเรื่องกันมาก่อน ชินอาจจะรู้สึกไม่ดีอยู่ก็ได้

            นู่นอ่ะพี่ฝันกายพยักพเยิดหน้ามาหาฝันที่กำลังจะเดินไปยังห้องทำงานของชิน ฝันจึงต้องเบนเข็มไปสนใจเด็กเสื้อหัวกะโหลกที่นั่งอยู่บนโซฟา

            “พี่ฝัน พี่บูมอยากรู้จักครับ

            ถ้าไม่ใช่เพราะกายเรียก ฝันคงไม่สนใจแล้วเปิดประตูเข้าไปหาชินซะตอนนี้ แต่นี่เพราะน้องส่งสายตาร้องขอมา ฝันเลยปฏิเสธไม่ลง ฝันทิ้งตัวนั่งลงข้างกาย มองดูเด็กตรงหน้าพลางก้มหัวให้เล็กน้อย

            ดูเผินๆ บูมก็เป็นเด็กวัยรุ่นธรรมดา หน้าตาหล่อเหลาพอตัว แต่งตัวออกสไตล์ฮิปฮอปเล็กๆ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ค่อนข้างจะต่างกับกายผู้เรียบร้อยยิ่งกว่าผ้าพับไว้ ตอนฝันเจอกายครั้งแรก น้องดูนุ่มนิ่มอ่อนโยนเหมือนแป้งแคร์

หันมามองบูม การแต่งกายเน้นสีดำ ออกแนวแบดบอย เจาะหูข้างซ้ายห้อยต่างหูรูปไม้กางเขน ถ้าฝันไม่รู้เรื่องราวมาก่อน ก็คงจะเผลอออกปากชมไปแล้วว่า เท่เป็นบ้า ติดที่นิสัยใจร้อนวู่วามไปหน่อย อันที่จริงถ้าบูมไม่มีเรื่องชกต่อยเมื่อสองปีที่แล้ว อนาคตเด็กคนนี้รุ่งติดลมบนสุดๆ เลยก็ว่าได้

            พี่เล่น FPS มานานหรือยังเสียงทุ้มติดแหบของบูมถามฝันอย่างสนอกสนใจ

            เกินสิบปีแล้วนะ

            “มีทีมชาติติดต่อมาบ้างหรือเปล่าคำถามของบูมเรียกความสนใจจากฝันได้มากพอตัว

            ไม่มี เพิ่งจะได้แข่งนัดใหญ่เมื่อตอนพรีเมียร์เอง

            “ตอนแรกที่ผมเจอกาย มีคำหนึ่งแล่นเข้ามาในหัวผม คำว่า พรสวรรค์หนึ่งในล้านตอนที่ผมเจอพี่ มันเหมือนตอนที่ผมเจอกายเด๊ะเลย พี่ได้ฝึกอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าอ่ะ

            “ไม่นะ ก็แค่เมื่อก่อนเล่น FPS เพียวๆ มาตลอด

            “เหมือนกายเลย

            “ไม่เหมือนหรอกครับกายท้วง พี่ฝันรู้จักใช้ทริค ต่างจากผมที่วิ่งสู้ฟัด

            “เออ ผมชอบตอนที่พี่ปาสโมคแล้วหลอกด้วยสโมคอีกรอบ โคตรสุดยอด

            ความประทับใจแรกเมื่อเจอบูมเมอแรง ต่างจากที่ฝันคิดไว้ราวฟ้ากับเหว บูมก็เป็นเด็กธรรมดานั่นแหละ ไม่ได้ดูร้ายอะไรเหมือนอย่างที่ผู้คนพูดกัน ก็แค่เด็กที่ชื่นชอบการเล่นเกม FPS มาก จนพาตัวเองขึ้นมายืนจุดสูงสุด หลังจากนั้นก็ร่วงลงไปแล้วกลับมายืนด้วยขาของตัวเองอีกครั้ง พาทีมเลเจนด์กลับมาอยู่แถวหน้าภายในเวลาเพียงแค่ไม่กี่เดือน

            อายุแค่นี้ก็กลายเป็นนักแข่งอีสปอร์ตแถวหน้า มีหลายทีมแย่งตัวกันจ้าละหวั่น

            จากที่ไม่อยากรู้ กลายเป็นเริ่มอยากรู้ว่าบูมมีปัญหาอะไรกับชิน ทำไมทั้งสองคนดูเกลียดขี้หน้ากันขนาดนั้น ฝันกำลังจะปลีกตัวออกไปหาชินระหว่างที่กายกับบูมกำลังพูดคุยกัน พูดถึงเรื่องที่บูมห่างหายจากวงการ เด็กทั้งสองคนไม่ได้เกลียดกันจนมองหน้ากันไม่ติด ยังพูดคุยกันสนิทชิดเชื้อเหมือนปกติ

            ฝันหันไปมองบานประตูที่ถูกปิดสนิท แต่แทนที่มันจะว่างเปล่า ด้านหน้าห้องกลับมีเด็กสาวคนหนึ่งที่ชั่งใจว่าจะเคาะบานประตูนั้นลงไปดีไหม น้องบียืนอยู่หน้าห้อง ริมฝีปากเม้มแน่น ดูราวกับกังวล ก่อนไม่นานเธอจะตัดสินใจเคาะประตูสามครั้ง เปิดประตูแล้วเดินหายเข้าไปยังห้องทำงานของชิน

            ทั้งที่คิดว่าพอจะรู้เรื่องราวของคนคนนั้นบ้างแล้ว ความจริงฝันกลับไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง

            ไม่รู้ทั้งปัญหาส่วนตัว ความชอบส่วนตัวก็ใช่จะรู้มากมายนัก

            ยิ่งเรื่องอะไรที่ชอบเป็นพิเศษฝันยิ่งไม่รู้เลย

            แล้วแบบนี้ เขายังจะมีสิทธิ์ปลอบประโลมผู้ชายคนนั้นอยู่หรือเปล่า ยังมีสิทธิ์ที่จะเป็นกำลังใจให้ชินอยู่มั้ย

            ในยามที่ผู้ชายคนนั้นร่วงหล่น ฝันจะมีโอกาสได้เป็นรอยยิ้มให้กับชินได้บ้างหรือเปล่า

            หรือว่าหน้าที่นั้นมีคนจับจองมันไปแล้ว

              



//มีคนอ่านแจ้งมาว่าข้อมูลผิดพลาดค่ะ

1. AWM เป็นปืนสไนเปอร์ที่จะพบเฉพาะใน Air drop เท่านั้น ก่อนหน้านี้เราเขียนว่าพบเจอในแมพได้ ซึ่งมันผิด อันนี้พลาดเองเต็มๆ เลยค่ะ แก้เรียบร้อยแล้วนะคะ

2. ในการแข่งไม่สามารถพูดคุยและมอบของให้กันได้ ถือเป็นการทุจริตค่ะ ดังนั้นจึงแก้ให้เป็นตอนซ้อมแทนนะคะ ขออภัยด้วยจริงๆ ค่ะ เรื่องนี้ไม่ทราบมาก่อน ขอบคุณด้วยนะคะที่แจ้งมา

ตัวเราไม่ใช่คนเล่นเกม แต่ชื่นชอบเกมค่ะ จึงต้องหาข้อมูลหลายอย่างเลยทำให้เบลอไปบ้าง ดังนั้นถ้ามีข้อมูลผิดพลาดแจ้งได้ตลอดเลยนะคะ ครั้งนี้ขอโทษด้วยจริงๆ ที่ดูไม่ละเอียด TT ครั้งหน้าจะไม่ให้พลาดแบบนี้ค่ะ 

ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ รักนะ 

 

  

 

             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 513 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1203 Mavellow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 21:15
    คือถ้าเล่นcsgo มาอ่านจะว้าวมากเรื่องมีด เพราะนี่ก็แบบว้าวออกมาแต่คนอื่นๆ น่าจะไม่ค่อยเก็ทคสามแพงกับการควงมีดเท่าไหร่ ;;w;;
    #1,203
    0
  2. #1183 theskyandsea (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 23:34
    ไนซ์ไทร์ปั่นแบบสุดๆ ชอบมากตอนชินเปิดไมค์พูด เวลาลินอยู่กับฝันรือมันฟุ้งๆ ไปหมดเลย ฝันแบบเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนแฟนคลับเยอะนะเนี่ย
    #1,183
    0
  3. #1169 Kemo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 00:48
    ชอบไนซ์ไทร์มาก ขอบทให้พี่เขาเยอะๆนะคะ55555555
    #1,169
    0
  4. #1139 CallistoJpt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 21:39
    อ้าวววววว มันอะไรยังไงกันละเนี่ย มีเรื่องน่าสงสัยเต็มไปหมดเลย //ชินกับฝันอย่างน่ารักเลย แถมมีคนขี้หวงจนต้องออกโรงจัดการเองด้วย
    #1,139
    0
  5. #1056 Jinjoo.K (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 02:43

    กำลังขำกับเจ้าพวกป่วนไนซ์ไทร์ และเขินความแอบหวง(หรือเปล่า)ของชิน

    ตอนท้ายพาเข้าอึมครึมเฉยยย น้องฝันไม่คิดมากนะลูกกก

    #1,056
    0
  6. #923 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:16
    แงน้องงงงงง อย่าคิดมากลูก
    #923
    0
  7. #903 mileyduchess (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:08
    บีนี่คือยังไงนะ แง ;-;
    #903
    0
  8. #858 TTSRLN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:31
    แงงงง เจ้าฝันนนน
    #858
    0
  9. #421 รออยู่ที่เดิม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 01:22
    จะมีอะไรหรือเปล่านะ
    #421
    0
  10. #413 Beztherday (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:54
    น่ารักจังชิบะบอยยยย งือออออ กำลังเข้าหา เรียนรู้น้องฝันไปทีละนิด แล้วดันมีอีกคนมาเป็นตัวแปรบ่ ม่ายยยยยย
    #413
    0
  11. #374 plumfloral (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 15:52
    ตอนชินมานั่งคุยกับฝันก่อน-หลังแข่งคือกรี๊ดแล้ว แงงงงง เขินมากๆๆๆๆๆ ที่พอใจคำตอบของฝันคืออะไรคะพี่ชินนน เป็นนิยายสายเกมเมอร์ที่เต็มอิ่มมากกกก แต่พอกลุ่มบูมมาคือลางไม่ดีเลย มีปัญหาอะไรกันนะ แล้วบีล่ะ โอ๋นะคะฝัน
    #374
    0
  12. #317 doublendoubleo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 10:27
    บูมเห็นอย่างนี้คือน่ารักจังเลย
    #317
    0
  13. #301 Lonicera (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 21:29
    โอ้ พอรีไรท์แล้วมันดูสมเหตุสมผลกว่าเดิมค่ะ ในแง่คุยกันตอนแข่งอะไรแบบนี้น่ะค่ะ (อันนี้รู้สึกจริงๆว่ามันมีเหตุผล เรียลขึ้นระหว่างที่อ่านนะคะ แบบยังไม่ได้อ่านทอล์ค) ชอบการเปรียบเทียบตัวละครแต่ละทีมเป็นวาฬ เป็นฉลาม อะไรแบบนี้นะคะ มันทำให้เข้าใจลักษณะการเล่นเกมของแต่ละคนมากขึ้น แต่ฝันนี่คิดแผนได้ไวมากจริง พอได้อ่านอีกก็มาสะดุดตรงที่ชินถามฝันหลังจากเจอช้างจู่โจม ที่ว่าผู้ชายบอกชอบน่ะค่ะ มีพยักหน้าพอใจงี้ 555 ขอบคุณที่บอกในทอล์คนะคะว่าข้อมูลผิดตรงไหนเพราะนี่ก็ไม่ได้เล่นเกมเหมือนกัน เป็นกำลังใจให้นะคะและรออ่านตอนต่อไปน้า
    #301
    0
  14. #299 nok127 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 12:02
    ไรท์อยากอ่าน
    #299
    0
  15. #298 DAlSY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 02:08
    ไรต์จ๋า ปืน AWM ไม่มีดรอปตามแมพนะคะ จะมีแค่ในแอร์ดรอปเท่านั้นพร้อมกับกระสุนอันน้อยนิดใช้หมดแล้วหมดเลย แต่จะมีปืนสไนเปอร์ M24 ค่ะ (ใช้กระสุนชนิดเดียวกับปืน Kar98) ปืนนี้จะแรงรองลงมาจาก AWM เมื่อก่อน M24 ก็อยู่ในแอร์ดรอปเหมือนกัน แต่ก็ถูกปลดออกให้หาได้ตามแมพแล้ว ความแรงถ้ายิงโดนหัว หมวก 1 และ 2 คือนัดเดียวตาย หมวก 3 ก็ 2 นัดตาย ถ้าโดนตัวก็บวกเพิ่มไปอีกอย่างละนัด อันนี้จากประสบการณ์ที่เคยเล่นมานะคะ ตอนนี้เลิกเล่นไปแล้ว ติดตามแต่การแข่งขันเท่านั้น ผิดพลาดไปก็ขอโทษด้วยค่ะ อ้อ แล้วเรื่องนี้สำคัญเลยค่ะ การที่นักแข่งคนละทีมมีปฏิสัมพันธ์กันระหว่างการแข่งขัน เช่น ที่ยืนคุยแล้วโยนของให้กัน ถือเป็นการทุตจริตในการแข่งขันนะคะ เข้าข่ายร่วมมือกันระหว่างทีมค่ะ ไม่รู้ไรต์ตั้งใจเขียนให้ออกมาแบบนี้เพื่ออรรถรสหรือเปล่า(ซึ่งเราก็ชอบและแอบฟินตอนชินออกตัว) แต่ถ้าตามกฎการแข่งจริง ๆ แล้วก็อย่างที่เราว่ามาแหละค่ะ ตอนนี้แอบหมั่นไส้ชิบะบอยนิด ๆ มีการโยนหินถามทางให้ตัวเองด้วยว่ารังเกียจเพศเดียวกันมั้ย แหมๆๆ แอบมีใจก็บอก ดูออกกกกก
    #298
    1
    • #298-1 jiwinil(จากตอนที่ 12)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 05:18
      ขอบคุณมากเลยค่า~~ ตอนแรกเราก็ไม่แน่ใจว่า AWM ดรอปตามแมพมั้ย เดี๋ยวรีบแก้ให้เลยค่ะ
      #298-1
  16. #297 pam223 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 01:28
    อยากอ่านอีกง่าาาา
    #297
    0
  17. #296 amcb614_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 01:27
    ตอนนี้น่ารัก แต่ตอนท้ายไม่น่ารักเลยแงๆๆๆ อยากอ่านต่อแร้วววว
    #296
    0
  18. #295 รักแมวมากกว่าชีวิต (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 22:40
    น้องงงงอย่าคิดมากนะะ
    #295
    0
  19. #294 MMMM●ㅅ● (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 22:34
    ตอนฝันมองประตูที่ชินไปจนผญ.มาเคาะก็นอยๆนิดนึงอยากให้ฝันเป็นคนๆนั้นมากกว่า เป็นคนที่คอยเป็นห่วงกันมันแบบTT น้องลองรุกจีบมั้ยรูกให้ชินรส.บะลั่กๆมั่ง แต่พอเลื่อนลงมาเจอมีมนี่มัน...5555555
    #294
    0
  20. #292 Thx. M (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 21:52
    น้องฝันมากอดๆนะลูกกก อย่าเศร้าเลยนะคนดี
    #292
    0
  21. #291 LOMAbin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 20:58
    ตอนนี้ดูขำๆงงๆ นี่ขำอะขำอะไรไม่รู้5555555 พี่ชินยังคงยืน1เรื่องความอบอุ่น
    #291
    1
    • #291-1 LOMAbin(จากตอนที่ 12)
      1 พฤศจิกายน 2562 / 20:59
      หมายถึงเรางงที่ตัวเองขำนะคะ;-;
      #291-1
  22. #290 ด า ว เ ส า ร์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 20:50
    ชอบช้างงงงง
    #290
    0
  23. #289 Lonicera (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 20:40
    โอ๊ยยยย ชินนนนนน อ่านแล้วอยากกรี๊ด แต่อยู่ข้างนอกตอนอ่านอ่ะได้แค่แบบกลั้นยิ้มเม้มปากอย่างมาก คือยังไงห่วงนี่ห่วงแหละ แต่โค้ชเค้ายังไม่ใส่ใจจะช่วยเลยนะ ชินเดินไปหาไปถามไถ่ก่อนเลยอ่ะ แต่ใช้คำว่าเริ่มหวงได้ยังอ่ะถ้าเริ่มรักชอบกันแล้วชินจะขี้หวงแน่ ๆ เลยอ่ะ แต่ฝันดูเป็นคนละคนจริง ๆ นะตอนเล่นเกมอ่ะ ดูไหวพริบดี แก้ไขสถานการณ์ได้ดีด้วย แบบเท่อ่ะ ไม่แปลกถ้าจะมีคนFCเลยนะ บรรยายตอนแข่งสนุ๊กสนุกค่ะ เราลุ้นไปด้วย ไนซ์ไทร์คือใจเย๊นนน อะไรมันจะเอนเตอร์เทนขนาดนั้นอ่ะ แล้วชินนี่ยังไงนะจะเอามีดมาให้ฝัน อยากล้อแบบปอนด์ได้มั๊ย(โดนชินเตะ) บูม บอส และสาวน้อยคนนั้นบุกบ้านอ่ะ เค้าก็ดีกว่าที่คิดนะเนี่ยตอนแรกนึกว่ามาหาเรื่อง แต่จากที่ฟังบูมพูดก็เหมือนจะไม่อะไรกับชินแล้วมั๊ยนะ แต่แค่อยากกวนติงไรงี้ แต่ชินน่าจะฝังใจไปแล้ว บีนี่ยังไงนะ;-; ถ้าฝันคิดแบบนี้ก็มีใจให้ชินแล้วอ่ะ แต่ชินนี่ยังไม่ชัวร์มากค่ะเพราะเค้าชอบดูแลเทคแคร์อยู่แล้วแต่ดูสนิทกับฝันกว่าคนอื่น ๆแล้วก็รับรู้เรื่องราวของฝันด้วย แบบ ถ้าเป็นฝันก็คือนังไ อยากคิดเข้าข้างตัวเองงี้ ชอบมากเลย รอคอยตอนต่อไปเสมอ สนุกๆ เป็นกำลังใจให้ค่า
    #289
    0
  24. #288 Paradai​🌙 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 20:24
    แงงงง น้องฝัน
    #288
    0
  25. #287 _oshnnnn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 20:23
    ชอบน้องช้างงงง
    #287
    0