Goodnight Sleep tight #ฝันดีของคุณ (yaoi) END

ตอนที่ 10 : Chapter 09 :: Became my family

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 544 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63


Chapter 09

Became my family

 

สิบแปดนาฬิกา หลังจากอาหารเย็นสิ้นสุดลง นักแข่งสี่คนนั่งล้อมวงกันอยู่ที่โต๊ะภายในห้องซ้อม ทั้งสี่คนตั้งใจฟังสิ่งสุดท้ายที่โค้ชจะบรีฟก่อนการแข่งขัน การแข่งขันในครั้งนี้มีชื่อเรียกว่า Pro League โปรลีกเป็นการแข่งขันระดับประเทศที่ไม่ได้เปิดรับสมัครผู้เล่นทั่วไป เป็นแมตช์ที่ให้โอกาสเฉพาะสตรีมเมอร์และเกมเมอร์ที่พอมีชื่อเสียงในวงการอีสปอร์ต

นักแข่งที่ทำผลงานได้ดี จะถูกหมายตาดึงตัวเข้าร่วมทีมชาติ จึงเป็นโอกาสอย่างมากในการแสดงฝีมือ

การแข่งขันกินเวลาสามวัน เป็นการแข่งขันแบบสะสมแต้ม โดยแต้มหลักจะอยู่ที่ลำดับที่และจำนวน Kills 

ฝันและกาย อย่าลืมที่คุยกันไว้ มูฟไปด้วยกัน ส่วนโก๋และปอนด์ พยายามเคลียร์พื้นที่นอกวงก่อนมูฟตามดาเมจหลัก ทีมที่ต้องระวังในวันนี้มีหลายทีม แต่ระวังให้มากที่สุดคือทีมเลเจนด์และทีมไนซ์ไทร์

ทีมเลเจนด์ หายไปสองปีเพราะโดนแบนห้ามเข้าแข่งขัน ครั้งนี้กลับมาอย่างยิ่งใหญ่ ตัวเต็งคือบูมเมอแรง บอสสึโนว่า อดีตทีมชาติ และอีกสองนักแข่งมากฝีมือที่คุ้นหน้าคุ้นตาในวงการอีสปอร์ต มีสไตล์การเล่นที่ค่อนข้างชัดเจน คือเน้นพุ่งชนเหมือนหอกทวนขนาดใหญ่ มีแบบแผน เคลื่อนไหวอย่างเป็นระเบียบ ถ้าให้เปรียบเทียบก็คงจะเป็นค่ายฝึกทหารที่แสนเข้มงวด

ส่วนทีมไนซ์ไทร์ ทีมอีสปอร์ตดาวรุ่งพุ่งแรง เน้นความสนุกสนานในการเล่นมากกว่าความเคร่งเครียด ใช้เวลาเพียงแค่ปีเดียวก็สามารถไต่เต้าขึ้นมาเทียบข้างทีมเลเจนด์ได้ แม้ฝีมือจะเทียบเท่าเลเจนด์ไม่ได้ แต่เป็นทีมที่มีความกระตือรือร้นและพัฒนาอยู่ตลอดเวลา เป็นทีมที่คาดเดาได้ยากเพราะแบบแผนการเล่นนั้นเล่นแบบตามใจตัวเอง ถ้าให้เปรียบเทียบ ทีมไนซ์ไทร์เล่นไม่ต่างอะไรจากสนามเด็กเล่น คาดเดายากกว่าทีมเลเจนด์เสียด้วยซ้ำ

เอาเป็นว่า น่ากลัวทั้งสองทีม

สำหรับทีมลูเซนท์ดรีม เพิ่งคิดชื่อทีมได้หนึ่งอาทิตย์ก่อนการแข่งขัน ทีมน้องใหม่แกะกล่อง สไตล์การเล่นอยู่กึ่งกลางระหว่างความเคร่งเครียดดั่งค่ายทหารของทีมเลเจนด์และความวุ่นวายเหมือนสนามเด็กเล่นของทีมไนซ์ไทร์ ทีมของฝันนั้นเน้นการเล่นแบบ flexible หรือเรียกได้ว่ายืดหยุ่น ปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์หน้างาน ข้อดีคือสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ส่วนข้อเสียคืออาจจะไปบังเอิญจ๊ะเอ๋กับศัตรูที่เล่นทิศทางเดิมตลอด เปรียบเทียบทีมลูเซนท์ดรีม ก็คงเหมือนร้านข้าวเจ๊ไฝ ปรับตัวตามสถานการณ์เศรษฐกิจบ้านเมือง ทำผัดกะเพราไม่เคยซ้ำกันสักครั้ง ช่วงหมูกรอบแพง ใส่ใบกะเพราเยอะหน่อย ช่วงผักแพง ใส่หมูกรอบให้เยอะหน่อย

ระหว่างที่โค้ชทีกำลังเขียนรายละเอียดข้อสรุปคร่าวๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามา ฝันสบตากับเจ้าของบ้าน ชินอมยิ้มนิดๆ พลางอ้าปากหาว เจ้าตัวเดินไปทิ้งตัวนั่งที่โซฟา

มาเชียร์เหรอ?

ไม่ต้องไปกลัวว่าจะแพ้ แค่ทำให้ดีที่สุด ผลลัพธ์จะออกมายังไง ก็ถือว่าทำเต็มที่แล้ว

ปากกาไวท์บอร์ดจรดลงเป็นครั้งสุดท้าย ทีหันหน้ามาเผชิญกับทั้งสี่ชีวิต

ถ้าพร้อมแล้วประจำที่เลยกระดานไวท์บอร์ดถูกดันไปชิดกำแพง นักแข่งทั้งสี่คนเลื่อนเก้าอี้กลับไปยังคอมพิวเตอร์ของตัวเอง เตรียมพร้อมลงสนามแข่งขัน

ฝันกระชับถุงมือสีดำบนมือซ้าย ลูบกำไลข้อมือของขวัญจากแม่กานพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ 

ไม่ต้องกังวลฝัน ทำให้เต็มที่ ผลลัพธ์จะออกมายังไง ก็ต้องยอมรับมันให้ได้

ตื่นเต้นป่ะน้ำเสียงทุ้มขึ้นจมูกดังขึ้นข้างตัว หันไปก็พบกับว่าชินยืนตบไหล่กายอยู่ กายดูไม่ตึงเครียดเลยสักนิด ราวกับทำสิ่งนี้จนเป็นเรื่องชินไปแล้ว ต่างจากฝันที่เกร็งจนกล้ามเนื้อตึงไปหมด สำหรับฝัน นอกจากพรีเมียร์ลีก นี่เป็นครั้งที่สองในชีวิตที่ได้แข่งขันลีกใหญ่ขนาดนี้ เทียบกับโก๋ที่เคยไปแข่งโซโล่ลีกใหญ่มาครั้งหนึ่ง ประสบการณ์ของฝันยังน้อยกว่าเพื่อนขี้ลืมคนนั้นด้วยซ้ำ

นิดนึงพี่ เจอคนเก่งๆ เยอะแยะเลย

ถ้ามึงชนะ กูเลี้ยงโออิชิแกรนด์เลย

สัญญาแล้วนะ! ห้ามเบี้ยวนะเว้ยพี่ชิน

เออ ไม่เบี้ยว” 

ชินขยี้กลุ่มผมของกายจนยุ่งเหยิงไปหมด หลังจากนั้นจึงหันมามองฝัน คนที่แอบมองอยู่ก่อนหน้ารีบหันขวับจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ของตัวเอง ทำเหมือนว่ากำลังวุ่นวายอยู่กับการแต่งตัวตัวละคร

การกระทำเหล่านั้นไม่ได้ดูเนียนในสายตาอีกฝ่ายแม้แต่นิด ชินขยับตัวมายืนข้างฝัน มือขวาหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง พลางวางมันลงบนโต๊ะข้างคีย์บอร์ด 

ฝันจ้องมองตุ๊กตาหมาชิบะตัวเล็กที่ควรจะอยู่บนโต๊ะคอมพิวเตอร์ของอีกฝ่าย เงยหน้ามองเจ้าของใบหน้าคมคายที่นิ่งสนิท ฝ่ามือใหญ่ขยับเข้ามาใกล้ จนคนที่นั่งอยู่ต้องหดคอเล็กน้อย จากที่คิดว่าอีกฝ่ายจะลูบศีรษะ ชินวางมือลงบนไหล่ของฝัน ความอบอุ่นของฝ่ามือแผ่ซ่านลงบนช่วงไหล่ซ้ายจนลามมายังต้นคอ ใบหู และใบหน้า

เขินเฉยเลยทั้งเขินที่ไอดอลคนโปรดมาเชียร์ และอายที่ดันคิดอะไรบ้าบอ

คิดบ้าอะไรอยู่ฝัน อยากให้เขาลูบหัวหรือไง น้องคนสนิทก็ไม่ใช่ เพื่อนคนสนิทก็ยังไม่เชิง โอกาสที่ชินจะลูบหัวตุ๊กตาหมาชิบะยังมีมากกว่าลูบหัวฝันเสียด้วยซ้ำ

พากำลังใจมาฝาก สู้ๆ นะ อย่าฝืนตัวเองล่ะ

ประโยคสั้นๆ แค่นั้นกลับทำให้หัวใจอิ่มเอมขึ้นอย่างน่าประหลาด พยายามคิดว่าคงเป็นเพราะน้ำเสียงที่ตกหลุมรักมาตลอดหกปี พอได้ยินคำให้กำลังใจแบบใกล้ๆ ก็รู้สึกตื้นตันจนกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ ปอนด์ถึงกับหันมากระทุ้งข้อศอกใส่จนฝันต้องหันไปตีกับน้อง แล้วจบด้วยการตอบรับกำลังใจของอีกฝ่าย 

ขอบคุณนะ

สู้สิ เขาต้องสู้ เพื่อตัวเขาเอง เพื่อทุกคนในห้องนี้

พร้อมกันยัง ไม่พร้อมก็ต้องพร้อมแล้วนะเว้ยฝันหันมองปอนด์ โก๋และกาย ทุกคนพยักหน้าตอบรับ

ถ้าชนะ เลี้ยงข้าวผมด้วยนะพี่ฝัน~” ปอนด์พูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อจนโดนโก๋ผลักหัวไปหนึ่งยก

ยังไม่ทันจะแข่งมึงพูดถึงเรื่องกินละ

แหม ก็วัยกำลังโต ใครจะเหมือนพี่ล่ะ

ทำไม กูทำไม

วัยชรา โอ้ยๆ อย่าทำน้องเด็กเสื้อฮาวายร้องลั่นเมื่อโดนหยิกหู ฝันหัวเราะกับภาพนั้น กายเองก็เช่นกัน

ดีจังเลยนะครับ บรรยากาศการแข่งที่ไม่กดดันแบบนี้

คนพี่แตะไหล่เด็กอายุสิบเก้าข้างตัว พอจะรู้ว่าเด็กคนนี้เจออะไรมาบ้าง แม้จะเป็นผู้เล่นมากฝีมือ แต่เพราะอายุยังน้อยจึงถูกคาดหวัง ใช่ว่าเก่งมากจะดีเสมอไป ตั้งแต่เล่นด้วยกันแรกๆ ฝันก็รับรู้ว่ากายแบกความคาดหวังของผู้คนไว้บนบ่ามาตลอด 

ไม่ต้องซีเรียสนะ ทำให้เต็มที่ก็พอ

ครับ พี่ฝันก็เหมือนกันนะ

 

***

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นตอนหนึ่งทุ่มตรง ด่านแรกเป็นด่านที่ฝันถนัด ดังนั้นจึงไม่ค่อยมีปัญหาในการเลือกที่ลงเท่าไร ทันทีที่ตัวละครกระโดดลงจากเครื่องบิน สายตาดุจเหยี่ยวของปอนด์ก็เก็บข้อมูลเสร็จสรรพเรียบร้อย 

ตี้หนึ่งลงข้างเรานะพี่ อีกตี้อยู่สามแยกปอนด์ส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมทีมระมัดระวัง บวกกับใช้เครื่องหมายสีเหลืองของตัวเองติ๊กลงในมินิแมพ

กายเป็นคนแรกที่ลงถึงพื้น ตามด้วยฝัน ส่วนโก๋กับปอนด์วิ่งเบี่ยงออกด้านขวา

มีแต่สการ์ เอาเกราะสองมั้ยพี่ฝัน ตรงนี้มีสอง

โอเค โก๋ กูเจอคูณแปด

เก็บไว้ให้หน่อย”  

การฟาร์มของเป็นจุดสำคัญของเกมนี้ ยิ่งได้ของดี ถนัดมือตัวเองมากเท่าไร ยิ่งได้เปรียบ

บ้านผมมีเอ็มโฟร์จ้า

ปอนด์มียาเยอะยัง

มีแต่น้ำจ๊ะพี่

ใช้เวลาฟาร์มอยู่ไม่กี่นาที วงสีขาวก็ปรากฏขึ้นบนแผนที่

เกมแรกถือว่าเข้าทางพวกเขา แม้ว่าทีมลูเซนท์ดรีมจะไม่ได้อยู่กึ่งกลางวง แต่อยู่ขอบวงพอดิบพอดี ข้อดีของการอยู่ขอบวงคือสามารถรอเก็บศัตรูคนอื่นที่วิ่งเข้าวงได้ หรือถ้าไม่อยากเลือกเก็บศัตรู ก็สามารถมูฟหรือเคลื่อนที่เข้ากลางวงได้อย่างรวดเร็ว แต่อันตรายมาก ดังนั้นฝันจึงไม่คิดจะเสี่ยง

หลังเรามีกี่ตี้นะปอนด์

ประมาณห้าได้พี่ ถ้าไนซ์ไทร์มูฟตรงก็เจอเราพอดี ส่วนตี้เลเจนด์อยู่บนซ้าย

ในเกม FPS ผสมผสาน Battle Royale นอกจากเอาตัวรอดจากศัตรู ยังต้องเอาตัวรอดจากพื้นที่ที่บีบเล็กลงเรื่อยๆ ถ้าอยู่พื้นที่นอกวงสีขาว หมอกสีฟ้าจะทำให้เลือดค่อยๆ ลดลง ในการเล่นปกติ ผู้เล่นสามารถดมหมอกรอจนกว่าจะมั่นใจว่าทุกคนเข้าไปในวงแล้ว แต่ในการแข่งขัน หมอกถูกปรับให้แรงขึ้น เลือดลดไวขึ้น ช่วยประหยัดเวลาในการเล่น

เมื่ออยู่ในวง ทำให้มีเวลาฟาร์มของมากขึ้น ไม่ต้องพะวงว่าจะต้องวิ่งเข้าวง หรือพะวงหารถกันให้จ้าละหวั่น ลูเซนท์ดรีมฟาร์มของให้มั่นใจว่าอย่างน้อยแต่ละคน จะต้องมีปืนที่ถนัดติดตัวหนึ่งกระบอก ถ้าไม่มีจริงๆ จะต้องใช้ปืนที่ฟังก์ชั่นต่างกันเพียงเล็กน้อย ทุกคนจะต้องติดระเบิดไว้สามลูกขึ้นไป ระเบิดควันต้องมีพกเอาไว้ และที่ขาดไม่ได้คือยา ระหว่างทั้งสี่กำลังวุ่นอยู่กับการฟาร์มของแต่งปืน เสียงปืนก็ดังขึ้นจนฝันต้องเงี่ยหูฟังว่ามาจากทางไหน

ปังๆๆ

เสียงปืนสไนเปอร์ยิงกันไกลๆ จากทางด้านหลัง ตัวเลขบนมุมขวามือลดลงเรื่อยๆ จาก 92 คน เหลือ 80 คน หมอกเพิ่งบีบครั้งแรกคนตายเยอะขนาดนี้ เกมไวเป็นบ้า

ตายหมอกประมาณสองตี้ เลเจนด์ฆ่าไปตี้นึง

ปอนด์เก็บรายละเอียดทุกอย่างเพื่อบอกให้พี่ๆ รู้ ยิ่งมีข้อมูลมากยิ่งได้เปรียบ และง่ายต่อการตัดสินใจว่าจะไปทางไหนต่อ ความสำคัญนั้นไม่ได้อยู่ที่การหลบเพื่อให้รอดไปยังลำดับที่สูงๆ เพียงอย่างเดียว แต่ระหว่างทางต้องเก็บจำนวน kills เพื่อทำแต้มไปด้วย

ฝัน ซ้ายตี้นึง

ระหว่างที่ฝันกำลังด้อมๆ มองๆ อยู่ในบ้าน โก๋ก็ทักขึ้น คนแรกที่เห็นไวกว่าเพื่อนคือสไนเปอร์ที่ใช้ลำกล้องคูณแปด การมองไกลได้เปรียบสำหรับมุมอับที่ระยะสายตาคนธรรมดามองไม่เห็น

กาย มากับพี่

ครับ

ปอนด์ คุ้มโก๋ด้วย

จ้าพี่

ฝันวิ่งเลียบไปตามขอบวงทิศทางที่โก๋บอก โดยมีกายเป็นฝ่ายระวังหลัง เขาบรรจุกระสุนให้ครบถ้วน วิ่งไปหยุดอยู่ด้านหลังต้นไม้ นั่งย่อลงเพื่อส่องอีกฝ่ายผ่านลำกล้องคูณสี่ ศัตรูหนึ่งปาร์ตี้กำลังวุ่นวายยิงต่อสู้กับอีกปาร์ตี้ที่อยู่ห่างออกไป

เห็นแล้ว

เพราะอีกฝ่ายกำลังสนใจอีกตี้ ทำให้เผยช่องว่างด้านหลังโดยไม่ทันรู้ตัว ฝันใช้จังหวะนั้นเล็งให้แม่นยำ กลั้นหายใจกดยิงไปสี่ครั้ง

ปังๆๆๆ

YOU knocked out HamTaro by headshot with M416

พอจัดการล้มฝ่ายตรงข้ามได้หนึ่งคน อีกฝ่ายจึงรู้ตัวหันมายิงกลับอย่างรวดเร็ว ฝันโดนกระสุนไปหนึ่งนัดจนต้องรีบถอยหลังหนีหลบบริเวณเนินสูง พวกเขาได้เปรียบกว่าเยอะ เพราะบริเวณล่างเนินเป็นพื้นที่โล่ง มีเพียงแค่ต้นไม้ไม่กี่ต้น และรถเพียงแค่คันเดียว การจะวิ่งออกไปยังหมู่บ้านด้านหน้า ถ้าวิ่งไม่ไวพอไม่มีทางรอดแน่นอน

กาย อยู่ซ้ายหลังรถหนึ่ง ฝั่งขวายิงกับอีกตี้ เก็บซ้ายก่อน

ได้พี่

กายวิ่งผ่านฝันไป พร้อมกับใช้สกิลความไวของเจ้าตัว ยิงอีกฝ่ายล้มลงไปภายในเวลาไม่กี่วินาที

ปังๆๆๆ

กู๊ดกายส์กับสการ์ของเขาว่ะปอนด์โพล่งขึ้นมา พี่เก็บสองคนนั่นก่อนเลยก็ได้นะ

ทำไมวะฝันที่กำลังใช้ผ้าพันแผลถามน้อง เขาตั้งใจยิงสองคนให้ล้มเพื่อที่จะล่ออีกสองคนให้กลับมาชุบเพื่อน จากจะได้แต้มสองคน จะได้เพิ่มเป็นสี่คน

ถ้าไม่เก็บพี่ต้องรีบวิ่งกลับมาแล้วอ่ะ ผมว่าไนซ์ไทร์กำลังมา

โอเค

ฝันคำนวณเวลาในหัว ถ้าอีกสองคนของทีมนั้นไม่วิ่งกลับมาช่วยเพื่อนภายในหนึ่งนาที จะยอมถอยกลับไปยังบ้านหลังเดิม โชคดีเป็นของลูเซนท์ดรีม รอเพียงไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น อีกสองคนก็วิ่งกลับมาช่วยเพื่อนที่กำลังคลานอยู่ ดาเมจหลักสองคนจัดการเก็บอีกฝ่ายลงไปทั้งทีม ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาประจำยังบ้านกำแพงสีฟ้า

ตัวเลขบนมุมขวาลดลงอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เหลือผู้เล่นเพียงแค่ 70 คน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะแต้ม kills จากฝันและกายที่เก็บอีกฝ่ายลงไปทั้งตี้ ฝันยังคงเห็นชื่อบูมเมอแรงเด้งขึ้นบนมุมขวาเป็นระยะๆ

เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงได้ชื่อ บูมเมอแรง ว่องไว ไม่ปรานี สมกับเป็น killing machine ของทีมเลเจนด์ ในขณะที่ทีมลูเซนท์ดรีมฆ่าไปได้ 4 คน ทีมเลเจนด์ตอนนี้เก็บไปประมาณเกือบเท่าตัวได้

ทิศ W ไนซ์ไทร์พี่

ได้พักหายใจกันเพียงแค่ครู่เดียว ก็เจอกับศัตรูที่น่ากลัว

เห็นแค่สอง อีกสองน่าจะอ้อม

น่าจะอ้อมซ้าย เมื่อกี้ตี้แฮมทาโร่โดนเก็บไปหมดแล้ว อีกทีมที่ยิงแฮมทาโร่น่าจะมูฟเข้ากลางวงแล้วอ่ะ ดังนั้นออกซ้ายโล่งสุดๆ เลยตอนนี้

ฝันพยักหน้ารับคำ กำลังจะวิ่งออกซ้ายไปพร้อมกับกาย ก่อนจะได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นด้านล่างเนิน ตัวเลขบนมุมขวาลดลงไปอย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่กี่วินาที

ชื่อผู้เสียชีวิตเด้งขึ้นรัวๆ ทีมลูเซนท์ดรีมทั้งสี่คนนั่งงงเป็นไก่ตาแตก

วอทเดอะฟัค die with vehicle”

ทีมไนซ์ไทร์ทั้งทีม ตายเพราะรถระเบิด

ปอนด์และฝันหลุดขำออกมาจนโดนโค้ชที่นั่งเชียร์อยู่ด้านหลังไอกระแอมใส่ ทั้งคู่รีบกลั้นเสียงหัวเราะ หันกลับมาโฟกัสกับเกมต่อ ยอมรับว่าทีมไนซ์ไทร์เกินความคาดหมายไปมาก มากจนสมองของเขาตอนนี้รวนไปหมดแล้ว

ไอ้บ้า ที่บอกว่าคาดเดาไม่ได้ คือคาดเดาไม่ได้ว่าจะทำอะไรบ้าๆ ออกมาเหรอ

เชื่อเขาเลยจริงๆ

ขับภาษาอะไรวะนั่นโก๋แซวขำๆ ระหว่างออกวิ่งเข้าหาวงที่บีบเล็กลง

ภาษาติ๊กฮะ

เกินความคาดหมายป่ะปอนด์ฝันถามคนน้อง ปอนด์ยังคงหัวเราะไม่เลิก

เกินมาก แต่บอกเลยพี่ฝัน ทีมไนซ์ไทร์แม่งน่ากลัว

ยังไงวะ

ดูท่าแล้วจะไม่ใช่ทีมล่ารางวัล หรือหวังว่าจะได้ไประดับโลกอะไรแบบนั้น เพราะไม่มีอะไรที่อยากได้ แล้วก็ไม่มีอะไรต้องเสีย บอกตามตรง ทีมเลเจนด์ผมยังพอเดาทิศทางการเล่นได้ แต่ทีมไนซ์ไทร์เนี่ย มองไม่ออกเลย

ริมฝีปากสีสวยที่กำลังคลี่ยิ้มเล็กๆ อยู่พับรอยยิ้มนั่นเก็บลงไป ตั้งแต่เล่นเกมกับปอนด์มา นี่เป็นครั้งแรกที่ปอนด์ใช้คำว่า มองไม่ออกเลยกับเด็กที่มั่นใจในทิศทางการเคลื่อนไหวของศัตรู ไม่เคยมีคำว่ามองไม่ออกในพจนานุกรมของปอนด์ การที่ปอนด์เลือกใช้คำนี้ แสดงว่าทีมไนซ์ไทร์ สามารถทำอะไรเกินความคาดหวังได้มากกว่านี้อีกเยอะ

การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไปจวบจนกระทั่งเหลือผู้เล่นเพียงแค่ 22 คน จากข้อมูลที่ปอนด์เก็บมาตลอดการแข่งขัน ทีมเลเจนด์ยังคงอยู่ครบทุกคน นอกจากนั้นก็มีทีมอื่นปะปนมาทีมละสองถึงสามคน

โอ้ย ผมเจ็บ ผมเจ็บค้าบ! บนบ้านส้มพี่

ระหว่างที่วิ่งเข้าหาวง ปอนด์โดน AWM ซัดเข้าเต็มหัวจนลงไปนอนกองที่พื้น โก๋หยุดนิ่งอยู่หลังต้นไม้ ใช้ลำกล้องคูณแปดส่องหาศัตรูอย่างระมัดระวัง

โก๋ มึงชุบปอนด์ได้ป่ะ พวกกูวิ่งออกซ้ายมาแล้วอ่ะฝันและกายซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินก้อนใหญ่ เขาวิ่งห่างจากปอนด์และโก๋อยู่ช่วงหนึ่งเพราะต้องเป็นฝ่ายนำหน้าไปก่อน

ยัง กูยังมองไม่เห็นคน

พี่โก๋ หน้าต่างสองจากซ้าย

ปัง

นัดเดียว อีกฝ่ายตายคาที่ บ่งบอกว่าเป็นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในปาร์ตี้ ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลว่าจะเผลอจ๊ะเอ๋กับใครระหว่างที่วิ่งออกไปชุบปอนด์

แต่ผิดคาด เป็นเพราะวงบีบเล็กลง ทำให้ผู้คนมาออกันอยู่บริเวณขอบวงจำนวนหนึ่ง

โก๋ตั้งท่าจะวิ่งออกไปชุบชีวิตปอนด์ ยังไม่ทันไร เสียงปืนจากฝั่งขวาดังขึ้น โก๋รีบวิ่งถอยกลับมาตั้งหลัก ส่วนปอนด์โดนกระสุนสาดมาจากอีกทาง ส่งผลให้ตายคาที่ ปอนด์ร้องเสียงหลงอย่างเสียดาย

เชี่ย ม่ายยย die with Kar98”

ปอนด์ spec กายเลย

Spec หรือ การ Spectate คือการชมเพื่อนเล่นหลังจากที่เราตายไปแล้ว ปอนด์กดชมกายเพื่อที่จะวิเคราะห์ว่าควรจะไปทางไหนต่อ ในสมองของเด็กเสื้อฮาวายกำลังประมวลผลว่าทีมไหนน่าจะมูฟมาทางไหน ทั้งความน่าจะเป็นและการคาดคะเน

ช่วงวงบีบครั้งที่สี่ เป็นช่วงที่ค่อนข้างอันตราย เพราะขนาดวงที่เล็ก แถมวงอยู่ในพื้นที่ลานกว้าง มีเพียงแค่ก้อนหินและต้นไม้เป็นที่กำบัง ทำให้การซ่อนตัวนั้นยาก

มูฟซ้ายได้มั้ยปอนด์ฝันถามเจ้าตัวเก็บข้อมูลที่นั่งกุมหัวอยู่ข้างๆ ปอนด์ส่ายหน้ายิกๆ

ไม่ได้พี่ เลเจนด์อยู่ซ้ายบนพี่ ผมว่าเก็บตัวที่ยิงผมก่อนดีกว่า

โอเค โก๋มึงอยู่ไหน

หลังกองฟาง

เดี๋ยวกูไปหา กายมากับพี่

และแล้วสิ่งที่กลัวก็เกิดขึ้น เพียงแค่ฝันก้าวขาออกจากหลังก้อนหิน ก็โดนปืน M416 ยิงสาดเข้ามาจนเลือดลดไปครึ่งหลอด ฝันรีบวิ่งกลับเข้าที่กำบัง

มาไวจังวะ

เสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด ขืนวิ่งออกไปตอนนี้ กว่าจะวิ่งกลับไปหาโก๋ล่ะก็ ถ้าไม่โชคดี ก็คงเป็นเดอะเมทริกซ์แล้วล่ะ กายยืนโยกออกไปทางซ้ายเล็กน้อย เช็คว่าอีกฝ่ายอยู่ส่วนไหน เพียงแค่ชะโงกออกไป หมวกเลเวลสองที่สวมใส่อยู่ก็กระเด็นหายไป

พี่ฝัน

หือ

พี่บอสครับ

เลเจนด์เหรอ

ครับ ยิงแม่นขนาดนี้มีคนเดียวกายเม้มริมฝีปากแน่น จากประสบการณ์ที่ได้เล่นกับบอสสึโนว่ามา การยิงกระสุนได้อย่างแม่นยำ ทั้งที่ศัตรูชะโงกหน้าออกไปเพียงเสี้ยววินาที มีเพียงคนเดียวที่กายรู้จัก

บอสสึโนว่า เกมเมอร์นักฟิสิกส์

เราต้องถอยหลังครับ

ถอยหลังเลยเหรอฝันที่กินยาเสร็จจนเลือดกลับมาเต็มอีกครั้งเลิกคิ้วถามกายด้วยความสงสัย เขาหมุนตัวละครไปด้านหลัง ห่างจากนี้อีกนิดก็ต้องออกไปดมหมอกสีฟ้าแล้ว อย่างที่รู้ว่าหมอกแรงมาก ออกไปไม่กี่วิคงไม่ต้องถามสวัสดิภาพ

ครับ พี่ฝันเห็นต้นไม้ต้นนั้นมั้ย เราจะวิ่งดมหมอกออกไปหลบหลังต้นนั้น ปั๊มยาหนึ่งครั้ง แล้ววิ่งกลับเข้าวงไปที่ก้อนหินก้อนนั้นครับ ไม่งั้นตายแน่

หมอกแรงนะกาย

ต้องยอมครับ ระยะปาระเบิดพี่บอสแม่นมาก ถ้ารู้ว่าอยู่หลังหิน อีกแปปเดียวคงปาระเบิดมา

ผมเห็นด้วยปอนด์เห็นด้วยกับสิ่งที่กายพูดถ้าพี่ไม่ดมหมอก พี่โดนระเบิดตายแน่

โอเคฝันพยักหน้ารับข้อเสนอของน้อง ก่อนที่ทั้งคู่จะถอยหลังช้าๆ แล้วออกนอกวงไป ฝันมองเลือดของตัวเองที่ลดฮวบๆ อย่างใจเสีย ระหว่างที่วิ่งตรงไปยังต้นไม้ ทั้งคู่นั่งย่อลงเพื่อปั๊มยา เพียงแค่ไม่กี่วินาทีต่อมา ระเบิดก็ถูกปามาด้านหลังก้อนหินอย่างที่กายว่าไว้จริงๆ

ผมจะล่อพี่บูมให้ พี่ฝันวิ่งเลยนะ

ห๊ะ

หมวกผมแตก เกราะผมเหลือนิดเดียว ยังไงวิ่งออกไปก็ไม่รอดตาพี่บูมแน่ครับ ดังนั้นผมจะล่อให้ พี่ฝันติดสปีดเลยนะ อันนี้ยาครับ

โอเค

เวลาที่กระชั้นชิดทำให้ฝันต้องใช้สมองหนักพอสมควร พอเห็นว่าแผนของกายพอจะเข้าท่า จึงตอบตกลง มองคนน้องวิ่งกลับเข้าไปในวง

ปังๆๆ

เสียงปืนดังขึ้นสามนัด กายโดนบูมเมอแรงเก็บไปอย่างรวดเร็ว ส่วนฝันสามารถวิ่งกลับเข้ามาหลบหลังก้อนหินในวงได้อย่างฉิวเฉียด ขืนอยู่ในหมอกนานกว่านี้เพียงหนึ่งวินาที กลายเป็นศพแบบไม่ต้องสืบแน่

ภายใต้แผ่นอก หัวใจของฝันเต้นระรัว มือซ้ายเริ่มเกร็งจนสั่นเล็กน้อย ไม่เคยคิดว่าการเผชิญหน้ากับทีมเลเจนด์จะรู้สึกกดดันได้ขนาดนี้ เหมือนกำลังถูกเพชฌฆาตในลุ่มแม่น้ำไนล์จ้องขย้ำอยู่ทุกเวลา ฝันใช้ช่วงเวลาชุลมุนของฝั่งซ้าย วิ่งเรียบขอบวงด้านขวา ตรงไปยังกองฟางที่โก๋นอนแอบอยู่

ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น วงบีบอีกครั้ง คราวนี้เหลือผู้เล่นเพียงแค่ 7 คนเท่านั้น

มียาเยอะมั้ย

มีเฟิร์สเอดกับน้ำ กูจำได้ว่าหยิบเพนคิลเลอร์จากไอ้ปอนด์มาแล้วนะ หายไปไหนวะโก๋พูดพลางบรรจุกระสุน ฝันเผลอส่ายหัวให้เพื่อนขี้ลืม แม้จะขี้ลืม แต่โก๋แก้ไขสถานการณ์ตรงหน้าได้เก่งกว่าใคร ฝันเลยไม่ค่อยเป็นห่วงเพื่อนเท่าไร

ความขี้ลืมของโก๋บางทีก็เป็นประโยชน์กับตัวเอง โก๋มักจะโฟกัสแต่สิ่งสำคัญที่ต้องใช้ จนบางครั้งเผลอลืมของเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับตัวเอง ทำให้กระเป๋าเบา เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่ว นอกจากนั้น ความขี้ลืมของโก๋ยังเป็นประโยชน์เวลาอยู่กับปอนด์ ถ้าพูดถึงเรื่องยาแล้ว เด็กสมองดีนั่นชอบเก็บหมด เก็บจนกระเป๋าแทบทะลุ เลยต้องแบ่งมาให้โก๋ที่เก็บมาทีละนิดละหน่อยอยู่บ่อยครั้ง

ข้อเสียคือ เมื่อถึงเวลาฉุกเฉินต้องใช้มัน ดันไม่มีสิ่งนั้นอยู่ในมือนี่สิ

ความกดดันก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ วงที่บีบเล็กลงทำให้ฝันและโก๋ต้องออกจากที่กำบัง พวกเขาวิ่งเลียบไปตามขอบวงอีกครั้ง ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ ฝันเดินนำหน้าโก๋ออกไปเล็กน้อย

ปังๆๆ

เสียงปืนสการ์ดังขึ้นข้างหน้าเขา ตัวเลขบนมุมขวาลดลงเหลือ 6 ชื่อที่ขึ้นบนหน้าจอมุมขวาบ่งบอกว่าหนึ่งคนในทีมเลเจนด์ถูกเก็บออกไป ดังนั้นตอนนี้ บูมเมอแรงยังอยู่ บอสสึโนว่ายังอยู่ วิคตอรี่ซียังอยู่ ทีมเลเจนด์ยังเหลืออยู่สาม ฝั่งลูเซนท์ดรีมเหลือสอง ดังนั้นจะมีหนึ่งคนจากทีมอื่นที่ฝันสามารถเก็บแต้มได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องเพื่อนร่วมทีม

สายตาของฝันหันไปเจอะกับคนที่ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ด้านขวาของเขา ฝันเล็งปืนไป ยังไม่ทันจะได้ยิง อีกฝ่ายก็ล้มลง โดนเก็บไปโดยบูมเมอแรง

ชิ ตัดหน้ากันแบบนี้เลยเหรอ

วงบีบเล็กลงเรื่อยๆ จนแทบไม่เหลือพื้นที่ให้ซ่อน เหลือเพียงแค่สองทีมเท่านั้นที่ยังอยู่ในสนามรบ และลูเซนท์ดรีมเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด

โก๋ กูจะวิ่งออกต้นไม้ขวานะ

โอเค

มึงต้องยิงให้โดนนะ

อือฝันกลั้นหายใจวิ่งซิกแซกออกไปยังต้นไม้ใหญ่ด้านขวา กระสุนถูกสาดเข้ามาที่เขา เลือดลดฮวบๆ จนน่ากลัว แต่ถึงกระนั้นโก๋ก็สามารถเก็บบอสสึโนว่าออกจากสนามไปได้ กายถึงกับร้องออกเสียงด้วยความตกใจที่บอสสึโนว่าโดนโก๋เก็บออกไป เพราะปกติบอสสึโนว่าระวังตัวยิ่งกว่าอะไรดี

ฝันรีบทิ้งตัวนอนลงบนพื้นหลังต้นไม้ ปั๊มยาชุดสุดท้ายที่มีอยู่

ปังๆๆ

และพลาดไป บูมเมอแรงใช้จังหวะที่ฝันนอนปั๊มยาวิ่งเข้าใส่ ยิงจนเขาตายภายในเวลาอันรวดเร็ว ทุกคนต่างลุ้นว่าจะเกิดสถานการณ์พลิกผันหรือเปล่า โก๋ใช้จังหวะนั้นวิ่งไปยิงวิคตอรี่ซีด้านซ้ายด้วย Kar98 แค่สองนัดก็สามารถจัดการเก็บวิคตอรี่ซีออกไปจากสนาม

บูมอยู่ไหนวะ

ปังๆๆๆ

เชี่ย!”

แต่ดันพลาดท่าโดนบูมเมอแรงวิ่งย้อนกลับมายิงตาย ในระยะประชิดแบบนี้ เป็นเรื่องปกติที่สายสไนเปอร์จะสู้สายไรเฟิลจู่โจมไม่ได้ อีกอย่างโก๋ถือ Kar98 คามืออยู่ เพราะเพิ่งเล็งยิงวิคตอรี่ซีไป เลยเปลี่ยนปืนมาเป็นสการ์ไม่ทัน

ตัวเลขสีเหลืองบนมุมขวาขึ้นเลข #2 ทุกคนหันมาแท็คมือกันเป็นการเรียกกำลังใจ อย่างน้อยก็ได้ลำดับที่ดี แม้จำนวน kills จะห่างจากทีมในตำนานอยู่พอสมควร

เกมแรก ทีมเลเจนด์ได้ที่ 1 ส่วนลูเซนท์ดรีมได้ที่ 2

แต้ม kills ของเราสิบ แต้ม kills ของเลเจนด์ประมาณสิบหกได้

เกมกลับเข้าสู่หน้าห้องรอ ให้ทุกคนได้พักผ่อนคลายความเครียดกันก่อนจะเริ่มเกมต่อไป วันนี้จะแข่งทั้งหมดห้าเกม และยังต้องดำเนินไปอีกสามวัน เพียงแค่เกมแรกก็ทำฝันเกร็งไปหมด อาการเจ็บเบาๆ บนมือซ้ายทำให้ฝันเป็นกังวล เจ้าตัวลุกจากเก้าอี้ หันไปเผชิญหน้ากับโค้ชทีที่นั่งอยู่บนโซฟา ส่วนเจ้าของบ้านหายออกไปจากห้องตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

ชินล่ะฝันเดินไปทิ้งตัวนั่งที่โซฟา หยิบน้ำขึ้นมาดื่มแก้กระหาย

ไปข้างนอก มือโอเคมั้ยทีกระซิบกระซาบให้ได้ยินเพียงแค่สองคน

เจ็บนิดหน่อย แต่โอเคฝันต้องคอยรายงานเรื่องมือให้โค้ชได้รับรู้ เป็นข้อตกลงระหว่างพวกเขา ดังนั้นถ้าเกิดอาการเจ็บ แม้เพียงแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ก็ต้องแจ้งให้โค้ชรับทราบ

อย่าฝืนมาก ยังไงร่างกายก็สำคัญกว่า

ครับ

การแข่งดำเนินต่อไปจวบจนเวลาเที่ยงคืน วันนี้ทีมลูเซนท์ดรีมทำได้ดี ติดอันดับต้นๆ ตลอด ได้ที่หนึ่งมาถึงสองเกม ที่สองหนึ่งเกม ที่สามหนึ่งเกม และ ที่ห้าหนึ่งเกม จำนวน kills ของพวกเขาอยู่ในลำดับที่สาม ที่สองเป็นของทีมเลเจนด์ ส่วนที่หนึ่งนั้น อย่างที่ปอนด์บอกฝันไว้ไม่มีผิด

ที่หนึ่ง ทีมที่ฆ่าผู้เล่นได้มากที่สุด ตกเป็นของทีมไนซ์ไทร์ ฝันแอบแปลกใจด้วยซ้ำที่เมื่อสรุปคะแนนออกมาแล้วไนซ์ไทร์อยู่หัวตารางด้านจำนวน kills แต่แม้จะฆ่าได้เยอะสุด ลำดับที่กลับแปรผัน เหมือนเล่นเอาแค่ความสนุกเท่านั้น ไม่ได้คาดหวังว่าจะชนะลีกนี้

นึกถึงสมัยที่ตัวเองยังเป็นเด็กร้านเกม ตอนนั้นเขากับพวกเพื่อนๆ สมัยมัธยมปลาย ก็เล่นกันเพราะความสนุก ไม่ได้คาดหวังว่าจะชนะ การชนะมันก็แค่ผลพลอยได้ แต่ความสนุกนั้นต้องมาก่อนเสมอ

อย่างไรก็ตามเมื่อคาดหวังว่าจะต้องเข้าแข่งขันระดับโลก การชนะนั้นจึงเป็นสิ่งจำเป็น

ฝันปลีกตัวออกจากห้องซ้อม เดินลงไปยังชั้นล่าง ออกไปนั่งสูดอากาศที่ชิงช้าหน้าบ้าน เจ้าตัวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูพลางถอนหายใจ ช่วงที่แข่งอยู่ โทรศัพท์เขาสั่นไม่หยุดจนต้องกดปิดเครื่อง พอกดเปิดเครื่องกลับพบข้อความบางอย่างจากพี่ชายที่เห็นแล้วปวดขมับ

คุณลุงกลับจากอังกฤษ อยากให้มาเจอหน่อย ซักชั่วโมงก็ยังดี

อยากจะหัวเราะ ตั้งแต่โดนตราหน้าว่าทำพ่อแม่ตาย บรรดาญาติโกโหติกาก็โทษฝันไม่ต่างจากพี่เฟิร์ส แถมยังทยอยเกลียดหน้าเด็กเนรคุณคนนี้ ไม่รู้ว่าทำไม ผีเข้าอะไรถึงอยากเจอ แม้ว่าลุงจะดีกับฝันมาก แต่หลังแม่กับพ่อเสียไป ลุงก็ไม่เคยติดต่อกลับมาเหมือนบรรดาญาติๆ คนอื่น

ฝันพิมพ์ข้อความสั้นๆ ส่งกลับไปให้พี่ชายตัวเอง ไม่กี่นาทีต่อมาเฟิร์สก็โทรเข้า

ไม่ไป

(ไม่ได้)

แล้วทำไมผมต้องแคร์ญาติที่ไม่เคยเห็นหัวกันด้วย

(เขามีของมาฝาก เลยอยากให้มาเจอกัน) ตลกเป็นบ้า คิดว่าน้องชายคนนี้เป็นยังไง เอาของฝากมาล่อก็จะยอมไปอย่างนั้นเหรอ

ไม่ไป มีแข่ง

(ฝัน แค่ชั่วโมงเดียวตอนเช้า ลุงเขาอยากเจอ)  

พี่ให้เหตุผลดีๆ มาหน่อย ว่าทำไมผมต้องไปเจอคนที่ตัดขาดการติดต่อไปตั้งนาน

(ลุงบอกว่าคิดถึงฝัน)

ริมฝีปากสีสวยเม้มแน่นจนเจ็บแสบ ดวงตากลมโตกลอกไปมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

สาบานได้ว่าถ้าเป็นญาติคนอื่น ต่อให้เอาช้างมาลาก ฝันก็ไม่คิดจะโผล่ไปให้เห็นหน้า แต่เพราะเป็นลุง พี่ชายของแม่ ผู้ชายคนที่คอยสนับสนุนฝันมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม

ดังนั้น จะยอมไปให้ก็ได้

 

***

ออกไปไหนแต่เช้า

ฝันมองชินที่กำลังเก็บรถอยู่หน้าบ้าน พักนี้ชินตื่นแต่เช้าบ่อยจนฝันเริ่มจะชิน ทั้งที่ปกติชิบะบอยควรจะตื่นตอนบ่ายและนอนตอนเช้าด้วยซ้ำ

ไปหาลุงอ่ะ

ตอนแข่งออกไปข้างนอกได้เหรอ

คุยกับโค้ชแล้ว ออกไปแค่ชั่วโมงเดี๋ยวก็กลับ

ให้ผมไปส่งมั้ย

อยากออกปากปฏิเสธเพราะไม่อยากรบกวนอีกฝ่าย แต่คิดอีกที ถ้ามีชินไปด้วยมันก็อุ่นใจกว่า อย่างน้อยถ้าไม่พอใจลุงกับพี่ชาย ฝันจะได้วิ่งหนีขึ้นรถแล้วตรงดิ่งกลับบ้านทันที

ถ้าไม่รบกวนคุณน่ะนะ

ทั้งคู่ขึ้นมานั่งบนรถเก๋งสีดำ ซึ่งวันนี้มีกลิ่นแปลกประหลาดบางอย่างที่ทำให้ฝันต้องขมวดคิ้ว ครั้งแรกที่นั่งรถชิน มีเพียงแค่กลิ่นเบาะหนังใหม่ๆ แต่วันนี้มีกลิ่นน้ำหอมจางๆ น่าจะเป็นเพราะเจ้าตัวหมาชิบะที่ชินติดไว้ตรงช่องแอร์

ถ้าให้เดา ผู้ชายคนนี้คงชอบกลิ่นอะไรที่ออกแนวขนม เพราะเทียนหอมในห้องทำงานก็กลิ่นกาแฟ กลิ่นหอมในรถก็ออกแนวช็อคโกแลตผสมวานิลลา

เมื่อวานแข่งเป็นไงระหว่างที่รถเคลื่อนตัวไปตามถนนกว้าง ชินถามขึ้นมาขัดเสียงเพลงที่เปิดคลออยู่ ฝันละสายตาจากการมองวิวด้านนอกมามองเจ้าของน้ำเสียงทุ้มขึ้นจมูก

ก็ดี แต่คะแนนตามหลังอยู่

เห็นเวลาคุณแข่งแล้ว ดูเหมือนเป็นคนละคนกับเวลาไม่ได้แข่งเลย

ฝันหัวเราะนิดๆ ไม่ใช่ชินคนแรกที่พูดแบบนี้ ล่าสุดที่ได้ยินคำพูดนี้ ก็ได้ยินจากปากแม่นั่นแหละ

เมื่อก่อนแม่ก็ชอบพูด ว่าเวลาผมเล่นเกม ผมจะดูนิ่งและเป็นผู้ใหญ่มาก

ใช่ คุณดูกล้าตัดสินใจ มุ่งมั่น ดูโต ไม่เหมือนเด็กห้าขวบที่นอนอยู่บนโซฟา โอ้ย หยิกผมทำไมเนี่ยชินเบี่ยงตัวหลบนิ้วเรียวที่ยื่นมาหยิกแขนเขา ฝันมองชินตาขวาง

ไม่ได้ตั้งใจหลับสักหน่อย ก็แค่เหนื่อยเลยเผลอหลับไปต่างหาก

แซวเก่ง คุณเองก็เคยหลับต่อหน้าผม น้ำลายนี่ยืดลงมาถึงนี่เจ้าของดวงตาสดใสพูดพลางทำท่าล้อเลียนอีกฝ่าย ชินส่ายหน้าเป็นการปฏิเสธ

ไม่มีทาง

ผมพูดจริงนะ

คุณก็นอนละเมอ

รู้ได้ยังไงว่านอนละเมอ แอบมานั่งจ้องผมตอนหลับหรือไง

อีกฝ่ายเงียบลงไปทำเอาฝันรีบงับปากตัวเอง เผลอหลุดพูดอะไรแปลกๆ ออกไปหรือเปล่านะ ความเงียบที่ก่อตัวขึ้นทำให้ฝันหันออกไปโฟกัสวิวด้านนอกตัวรถอีกครั้ง

เรื่องน้ำลายคุณยืดผมโกหกนะ

ผมรู้

แต่เรื่องผมนอนละเมออ่ะ เรื่องจริง

ฝันไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมานั่งจ้องเขาตอนนอนจริงหรือเปล่า ช่วงเวลาที่ฝันหลับ จะหลับลึกจนไม่รู้สึกตัว แต่ถ้าไม่หลับ ก็คือไม่หลับยาวยันเช้า เสียงของชินช่วยกล่อมให้เขานอนหลับสนิทได้ดี ดังนั้นจึงต้องเปิดฟังก่อนนอนทุกคืน เพื่อใช้ทดแทนยานอนหลับที่เคยกินมาหลายปีนับตั้งแต่หลังเกิดอุบัติเหตุ

โก๋เคยพูดอยู่หลายครั้งเรื่องอาการนอนละเมอของฝัน พอหยุดกินยานอนหลับ ก็พบว่าตัวเองนั้นชอบนอนละเมอบ่อยๆ เป็นการละเมอที่ไม่ได้ลุกขึ้นเดินไปทำนู่นทำนี่ แต่ชอบพึมพำอะไรไม่ได้ศัพท์ออกมาเวลานอน

ดูจากการที่บลูเบอร์รี่ชีสพายพร่องลงไปเพราะอีกฝ่ายแอบมากิน แถมยังเงียบนิ่งเมื่อฝันแซวเรื่องมานั่งจ้องกันตอนหลับ ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายน่ะ มานั่งจ้องเขาตอนหลับจริงๆ ต่อให้ไม่ได้จ้อง ก็คงจะมาเห็นภาพที่ฝันนอนละเมอ และฝันก็ไม่รู้ตัวด้วยว่าละเมอออกไปตอนไหน

เผลอละเมออะไรไม่ดีออกไปหรือเปล่านะ ทำท่าน่าเกลียดอะไรหรือเปล่า อ้าปากหวอตอนนอนหรือเปล่าวะเนี่ย

ใช้เวลาพักหนึ่งรถก็จอดลงหน้าร้านอาหารไทยที่ตกแต่งสไตล์อังกฤษ ฝันจดจำรายละเอียดร้านอาหารร้านนี้ได้ดี เป็นร้านโปรดของแม่และพ่อเมื่อสมัยจีบกันใหม่ๆ สมัยก่อนหน้าร้านเป็นเพียงแค่สวนธรรมดา แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป ทางร้านก็ปรับปรุงทำเป็นห้องกระจก ต้นไม้และดอกไม้แปลกใหม่หลายชนิดถูกจัดเป็นพุ่มดูสวยงาม

คุณรอในรถเหรอ

อือ ผมลงไปก็ไม่รู้จะทำอะไร

ลงไปนั่งข้างในก็ได้ ข้างในมีสวนให้นั่งจิบกาแฟนะฝันชี้นิ้วเข้าไปด้านใน เพราะไม่อยากให้ชินต้องนั่งรอในรถนานๆ อีกทั้งวันนี้อากาศค่อนข้างร้อน ขืนสตาร์ทรถรอเป็นชั่วโมงจะเปลืองน้ำมันเอา

พอมั่นใจว่าอีกฝ่ายคล้อยตาม ฝันก็อมยิ้มจนแก้มปริ ทั้งคู่เดินเข้าไปยังร้านอาหาร สายตาของฝันสอดส่องหาพี่ชายและลุงของตัวเอง จนกระทั่งพบกับเจ้าของใบหน้าเรียบตึงที่นั่งอยู่เกือบมุมในสุดของร้าน

คุณบอสซอมบี้ตัวเขื่องทำหน้าอย่างกับโดนบังคับให้มามากกว่าเขาซะอีก

จะว่าไป คนที่ทำให้หมอเฟิร์สยอมออกจากโรงพยาบาลได้ ก็คงมีแต่ลุงล่ะมั้ง ขนาดวันหยุดยังไม่คิดจะก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาลเลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องออกเดทกับสาว เคยชายตามองใครบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ อายุก็จะวัยทองเข้าไปแล้ว หรือว่าที่อารมณ์บูดบ่อยๆ เพราะเข้าสู่วัยทองกันแน่นะ

ถ้างั้นผมไปนั่งรอข้างหลัง เสร็จแล้วเดินมาเรียกนะ

โอเค เดี๋ยวๆ คุณ

ว่าไงชินหันหลังมามองเจ้าของดวงตาสดใส

ที่นี่ช็อคโกแลตลาวาอร่อย ลองกินดู

ชินพยักหน้านิดๆ ก่อนเดินหายไปยังสวนหลังร้าน ส่วนฝันเดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างพี่ชาย หันหน้าเผชิญกับลุงภาค พี่ชายของแม่ ใบหน้าของลุงภาคยิ้มแย้มแจ่มใส ดวงตายิ้มหยีจนตาแทบปิดเมื่อเห็นหน้าฝัน

ดีครับมือเรียวยกขึ้นไหว้อย่างสุภาพ

โตขึ้นเยอะเลยคนเก่งของลุง

ลุงยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน จะมีก็แค่ริ้วรอยที่เพิ่มพูนขึ้นตามกาลเวลา กับเส้นผมที่ร่วงโรยหายไปจากหนังศีรษะบ้าง แต่ยังคงดูภูมิฐาน ใบหน้าที่แสนคุ้นเคย เค้าโครงเดียวกันกับแม่ ทำให้ฝันหวนคิดถึงยามที่แม่ยังอยู่เคียงข้าง ยามที่สี่คนพ่อแม่ลูกมานั่งกินข้าวที่ร้านอาหารร้านนี้ด้วยกัน ยามที่พ่อเล่าเรื่องราวว่าตกหลุมรักแม่แบบไหน

ช่วงเวลาที่มีความสุข บางทีมันก็แสนสั้นเสียเหลือเกิน

กินอะไรสั่งเลย วันนี้ลุงเลี้ยงเอง

อย่าสั่งมาเยอะจนกินไม่หมดล่ะ

ฝันหันมองพี่ชายของตัวเองที่พูดแต่เมินหน้าออกไปสนใจนอกร้าน เขาเบะปากอย่างไม่ชอบใจ

เหอะ ถ้าเปลี่ยนจากลุงเป็นพี่เฟิร์สเลี้ยงมื้อนี้ล่ะก็ ฝันอาจจะสั่งจนพี่ชายล้มละลายแล้วเอาไปฝากเด็กๆ ที่บ้าน สั่งซักหมื่นสองหมื่น เอาไปจัดปาร์ตี้เลี้ยงฉลองหลังแข่งเลยเป็นไง

เจ้าของดวงตาคู่สวยเลือกหาเมนูที่อยากทานในตอนเช้า เมนูประจำของฝันทุกครั้งเวลามาร้านนี้ คือแกงเหลืองสัปปะรดกับข้าวผัดสัปปะรดของโปรด

มีแต่สัปปะรดเฟิร์สพูดประชดคนน้อง

ทำไม พี่ไม่ใช่คนเลี้ยง ห้ามผมไม่ได้หรอก

หึ

เอาน่าๆ อย่าตีกัน ว่าแต่เราน่ะสบายดีมั้ยลุงภาคหันมาถามฝันที่กำลังจะลงไปกัดกับพี่ชาย ฝันปิดเมนูอาหารลง ส่งมันคืนให้กับพนักงานเสิร์ฟแล้วหันมาสนใจคนมีอายุตรงหน้า

สบายดีครับ ลุงล่ะ อยู่อังกฤษเป็นไงมั่ง

ก็ดี แต่ร้านอาหารที่นู่นวุ่นวายไปหน่อย

วุ่นวายแล้วทำไมถึงกลับมาล่ะ

ฝันเฟิร์สส่งเสียงปรามน้องชายที่ถามคำถามไม่คิดออกมา

ทำไม ผมก็แค่แปลกใจ ลุงหายไปตั้งหลายปี โทรก็ไม่โทรมา

ฝัน!” คนพี่ออกเสียงดังขึ้นอีกนิดจนฝันต้องส่งเสียงไม่พอใจออกมา จ้องจะจับผิดได้ทุกเรื่อง ก็แค่ถามเพราะความอยากรู้ ฝันรู้ว่าคนพี่ก็คงอยากรู้ไม่ต่างกัน ท่ามกลางบรรดาญาติๆ มีลุงภาคคนเดียวนี่แหละที่รักและเอ็นดูหลานสองคนยิ่งกว่าอะไรดี อีกอย่างคำถามพวกนี้ก็ไม่ใช่การเสียมารยาทสักหน่อย ฝันรู้กาลเทศะอยู่น่า

ลุงภาคส่ายหน้าแล้วหัวเราะราวกับไม่ใช่เรื่องน่ากังวลอะไร เพราะสิ่งที่ฝันพูดก็เป็นความจริง

ลุงเองก็ต้องขอโทษด้วย ลุงมัวแต่วุ่นวายจนไม่ได้กลับมาที่ไทยเลย

อย่างน้อยโทรมาก็ได้นี่ ทำแบบนี้ผมนึกว่าลุงเกลียดผมซะแล้ว

มื้ออาหารกร่อยลงไปเพราะคำพูดของฝัน ถึงกระนั้นเจ้าตัวแสบก็ไม่ได้สนใจ เขามีหน้าที่เพียงแค่มาให้ลุงหายคิดถึง และกินข้าวให้มันจบๆ ไป

แกงเหลืองสัปปะรดและข้าวผัดสัปปะรดมาเสิร์ฟตรงหน้า พออาหารครบ ทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตาสนใจกับอาหารจนไม่ได้พูดคุยกัน พอทานอาหารเสร็จ พี่เฟิร์สก็เดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก ส่วนฝันหันไปมองบริเวณสวนด้านหลังเป็นพักๆ ไม่รู้ป่านนี้คนที่พามาด้วยจะหลับไปหรือยัง แต่ล่าสุดเห็นพนักงานถือช็อคโกแลตลาวาไปเสิร์ฟ คงกำลังกินขนมอยู่ล่ะมั้ง

ลุงภาคหยิบถุงกระดาษใบหนึ่งหน้าตาดูดียื่นให้กับฝัน ฝันยกมือไหว้พลางรับของสิ่งนั้นมาไว้บนตัก เปิดดูพบว่าเป็นกล่องสี่เหลี่ยมถูกห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาลสวยงาม น้ำหนักไม่เบาและไม่หนัก  

ของฝาก ไว้ไปแกะที่บ้าน จะได้เซอร์ไพรส์

ขอบคุณครับ

เราน่ะ ยิ่งโตยิ่งเหมือนแม่เลยรู้มั้ย

เหมือนยังไงอ่ะลุง

เถียงคำไม่ตกฟากฝันรูดซิบปิดปาก ยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มเงียบๆ

เหมือนที่พ่อชอบว่าฝันไม่มีผิด ฝ่ายพ่อนั้นเป็นคนเงียบ พูดน้อย เรียบร้อยยิ่งกว่าผ้าพับไว้ ต่างจากฝ่ายแม่ที่พูดไม่หยุด บางทีฝันก็แอบน้อยใจเล็กๆ ทีพ่อตกหลุมรักเพราะแม่พูดมากได้ แต่ทำไมเวลาฝันถามนู่นถึงนี่ถึงได้ชอบบ่นเขานัก

แม่เราตอนเด็กๆ ก็ซนเหมือนเรานั่นแหละ ชอบทำอะไรตามใจ ที่บ้านอยากให้เรียนบัญชี ก็ดันไปสอบเข้าศิลปะ

ถ้าพี่เฟิร์สได้พ่อมาเต็มๆ ฝันเองก็ได้แม่มาเต็มๆ ทั้งรักอิสระ พูดจาเจื้อยแจ้ว ไม่ยอมอยู่ในกรอบ และซนเป็นลิง

ฝันจำได้ทุกคำที่แม่เคยพูด ศิลปะคือชีวิตของแม่ เพราะแบบนั้นแม่จึงไม่ยอมให้ใครมาขวางกั้นสิ่งที่ตัวเองรัก จนกระทั่งแต่งงานกับพ่อแม่จึงไม่ค่อยมีโอกาสได้ทำงานศิลปะอย่างที่ใจต้องการ แลกกับการได้ลูกชายที่แม่รักมาสองคน เพราะแบบนี้แม่จึงพูดอยู่บ่อยครั้ง ว่าบางอย่าง มันก็คุ้มที่จะเสีย แม่เสียงานที่แม่รักไป เพื่อทุ่มเทเวลาให้กับเทวดาตัวน้อยของแม่

ฝันก็แค่อยากให้แม่ได้อยู่ดูความสำเร็จของเขา อยากให้แม่ภูมิใจ

ฝัน

หือ

ไปเดินเล่นกับลุงหน่อยสิ

ประตูกระจกที่เชื่อมกับสวนหลังร้านถูกผลักออก ลุงภาคเดินนำเข้าไปในสวน ฝันเดินตามลุงก่อนจะหันไปเห็นคนที่นั่งหลับคอหักเป็นปลาทูอยู่บนโซฟาหวาย บนโต๊ะมีช็อคโกแลตลาวาที่ทานไปแล้วครึ่งหนึ่ง กับกาและถ้วยน้ำชา

ง่วงแต่ก็ไม่ปฏิเสธที่จะมาด้วยกัน เดายากจริงๆ เลยคนคนนี้

ฝันคงจะตรงเข้าไปถ่ายรูปอีกฝ่ายซักแชะสองแชะ ถ้าไม่ติดที่ว่าต้องเดินตามลุงภาคไปนั่งภายในศาลาเล็กๆ สีขาว ที่มักจะถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานแต่งงาน เพราะความน่าหลงใหลดุจเทพนิยาย

สวนด้านหลังร้านถูกจัดตามสไตล์อังกฤษ รายล้อมไปด้วยพืชนานาชนิดสีเขียว มีดอกไม้แซมให้สีสันบ้างเป็นหย่อมๆ บริเวณกลางสวนมีน้ำพุแบบโบราณตั้งอยู่ เสียงน้ำพุให้ความรู้สึกผ่อนคลาย ทั้งที่วันนี้อากาศค่อนข้างร้อน แต่ความร่มรื่นของต้นไม้ ผนวกกับเครื่องทำไอน้ำเหนือศีรษะ กลับทำให้สวนหลังร้านเย็นสบาย

รู้ใช่มั้ยว่าพ่อเราขอแม่เราแต่งงานที่นี่

ฝันพยักหน้า ฝันฟังเรื่องราวโรแมนติคของพ่อและแม่มาจนจำได้แม่นเสียยิ่งกว่าวันเกิดของตัวเอง ทุกวันนี้ยังจำสลับอยู่เลยว่าตกลงแล้ว ตัวเองน่ะ เกิดวันศุกร์หรือวันเสาร์กันแน่

ตอนแม่เราคลอดเราออกมา แม่เราบอกว่าจะยกให้เราเป็นบุตรบุญธรรมของลุง เพราะเชื่อว่าลูกชายคนเล็กจะต้องหัวดื้อเหมือนตัวเองแน่ เลยอยากได้คนช่วยดูแลเจ้าลูกลิงนี่

ข้อนี้ฝันก็รู้ เพราะแบบนั้นถึงได้โกรธที่ลุงหายไป

ลุงหายไป เพราะเกลียดผมแบบที่ญาติคนอื่นเกลียดหรือเปล่าฝันถามเสียงแผ่ว

ไม่เลย ไม่ได้หายไปเพราะเกลียด แต่ลุงปฏิเสธไม่ได้ ว่าลุงเสียศูนย์ไปพักใหญ่ๆ ลุงทำงานงกๆ จนแทบเสียสติ พอสามปีให้หลังก็มาโดนเรื่องหุ้นส่วนเอาร้านไปขายให้กับใครไม่รู้

วุ่นวายมากเลยเหรอ

มาก ขึ้นโรงขึ้นศาลกันอยู่หลายปี พอเคลียร์เรื่องจบลุงก็รีบกลับมาเลย

แล้วกลับมานี่ ลุงจะบังคับผมให้เลิกเล่นเกมหรือเปล่า

ลุงไม่ได้กลับมาเพื่อบงการชีวิตหลานตัวเองนะกำปั้นหลุนๆ ของลุงภาควางลงบนศีรษะของฝัน

ลุงกลับมาเพื่อดูแลพวกเรา แม้ว่าตอนนี้พวกเราจะโตจนดูแลตัวเองได้แล้วก็เถอะ แต่ลุงก็ยังอยากรักษาสัญญาที่ให้เจ้าขวัญเอาไว้ ว่าจะช่วยดูแลลูกชายให้

ผมขอโทษ

เราไม่ต้องมาขอโทษอะไรทั้งนั้นรู้มั้ย เราไม่ได้ผิดอะไร ทุกอย่างมันเป็นอุบัติเหตุ

แต่พี่เฟิร์สไม่คิดงั้น พ่อก็ไม่คิดแบบนั้น ทุกคนคิดว่าผมทำให้พ่อแม่ตาย

ฝันลุงภาคหันมาจับแขนหลานรักของตัวเองเอาไว้ อย่างน้อยก็มีลุงคนหนึ่งที่เชื่อว่าฝันไม่ได้ทำ เฟิร์สเอง ถึงจะปากร้าย แต่ลุงเชื่อว่าลึกๆ ก็ยังรักเรา

ริมฝีปากสีสวยเม้มแน่นจนห้อเลือด

ผมน่ะ ไม่เคยเกลียดพี่เฟิร์สหรือพ่อเลยนะ ต่อให้พวกเขาจะโทษว่าผมเป็นตัวการให้แม่ตาย ผมอยากพิสูจน์ให้พวกเขาเห็น ว่าสิ่งที่ผมรักไม่ได้ฆ่าพ่อแม่ แต่พวกนักเลงสวะนั่นต่างหากที่ฆ่าพวกเขา

ภาควางมือลงบนศีรษะของหลานคนเล็กอย่างทะนุถนอม

ลุงขอโทษนะ ที่ปล่อยให้หลานทั้งสองคนอยู่ตัวคนเดียวแบบนี้ จะไม่ทำอีกแล้วล่ะ ถ้าไม่อยากให้ลุงดูแล ก็ถือซะว่าลุงกลับมาอยู่เป็นเพื่อนก็ได้

ร้านอาหารที่นู่นลงตัวแล้วหรือไง

ถ้าไม่ลงตัวจะกลับมาหรือไงล่ะเจ้าเด็กนี่

ฝันคลี่ยิ้มให้กับลุงภาค ความรู้สึกบางอย่างวิ่งไหลทะลักเข้ามาในหัวใจ สิ่งที่โหยหามาตลอดตั้งแต่แม่และพ่อเสียไป ความอบอุ่นที่ขาดหายไป กำลังพรั่งพรูกลับเข้ามา

ความรู้สึกนั้น คือสิ่งที่เรียกว่า ครอบครัว

งั้นแบบนี้ผมก็ไม่ต้องง้อพี่เฟิร์สแล้วสิ เพราะมีลุงเป็นแบคอัพ โอ้ยลุงภาคหยิกแก้มเจ้าตัวแสบ ที่พอเลิกซึมก็หันมาซนเป็นลิงอีกครั้ง แต่ภาคก็ชอบหลานชายในเวอร์ชั่นซนๆ แบบนี้มากกว่า เขาไม่อยากให้แผลเป็นในอดีต มาทำให้ความสดใสร่าเริงของเด็กคนนี้หายไป

ความร่าเริงของฝัน เป็นสิ่งที่บ่งบอกว่า ขวัญ ไม่ได้หายไปไหน ยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวเด็กคนนี้เสมอและตลอดไป ความสดใสของดวงตา สุกสกาวเหมือนกับดวงดาว จมูกรั้นๆ และริมฝีปากเรียวเล็ก ได้แม่มาเกือบทั้งหมด ส่วนที่ได้พ่อมา ก็คงจะเป็น...

สายตาสั้นเพิ่มหรือเปล่าเรา

ไม่สั้นเท่าพี่เฟิร์สหรอกฝันป้องปากกระซิบข้างหูลุงภาค ล่าสุดเหมือนว่าแว่นจะหนาขึ้นอีกนะ

เดี๋ยวเถอะไอ้ตัวดี

ขาเรียวกระโดดกระเด้งหนีออกจากศาลาเล็ก ฝันแอบชะเง้อคอไปมองคนที่ยังหลับคอพับอยู่

งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะลุง

มีธุระเหรอ

มีคนรออยู่

ไว้ลุงโทรหานะ

ฝันโบกมือให้กับลุงภาคแล้ววิ่งเหยาะๆ มาหาคนที่นอนคอพับคออ่อนอยู่ เจ้าตัวนั่งลงตรงกันข้ามกับชิน มองดูใบหน้าหล่อเหลาที่หลับสนิทจนไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำว่ากำลังโดนจดจ้องอยู่

            ภาคเดินผ่านเจ้าหลานตัวแสบกลับเข้าไปในร้าน แม้ไม่ได้เจอกันนาน แต่พอจะรู้เรื่องราวอยู่ว่าหลานคนเล็กกำลังวิ่งตามความฝันของตัวเองอยู่ เพราะฉะนั้นเขาจะรอคอย คอยดูความสำเร็จของเด็กคนนี้

            ดวงตาซุกซนภายใต้กรอบแว่นมองดูคนที่หายใจเข้าออกเป็นจังหวะ ไม่จำเป็นต้องมาด้วยกันแท้ๆ แต่ก็ยอมขับรถมาส่ง แถมยังมานั่งรอในร้านอย่างว่าง่าย

            ฝันไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย ว่าชิบะบอยดูอ่อนลงกว่าครั้งแรกที่เจอกัน

            ระหว่างที่ปล่อยให้อีกฝ่ายหลับเติมพลังเพราะต้องขับรถกลับบ้าน ฝันก็หันไปสั่งน้ำกับพี่พนักงานเพิ่ม

            เอ่อ พี่ครับ ขอเพิ่มชามะนาวแก้วนึงครับ

            แล้วก็บลูเบอร์รี่ชีสพายด้วยครับ

            เสียงทุ้มขึ้นจมูกบ่งบอกว่าอีกฝ่ายตื่นแล้ว ฝันหันไปกะพริบตาปริบๆ มองคนที่ขยี้ตาซ้ายขวา

            อยากกินบลูเบอร์รี่ชีสพายเหรอ

            เปล่า ผมสั่งมาให้คุณกิน ไม่เคยกินนี่

            แต่ช็อคโกแลตลาวายังไม่หมด

            ผมแบ่งไว้ให้คุณ

            ดวงตาซุกซนจดจ้องช็อคโกแลตลาวาที่วางอยู่บนจานเซรามิคสีสวย ฝันเงยหน้ามองชินสลับกับช็อคโกแลตลาวาที่ถูกผ่าครึ่ง ตรงหน้าชินมีจานเล็กอีกใบที่หลงเหลือคราบของช็อคโกแลตทิ้งไว้

            ผมใช้ส้อมผ่าเอานะ เห็นคุณบอกว่าอร่อยแสดงว่าอาจจะชอบกิน อ้อ แล้วก็เพิ่งให้พี่พนักงานอุ่นมาให้ ไม่ต้องกลัวว่ามันจะเย็น

            ทั้งเอาส้อมผ่าครึ่งแบ่งไว้ให้ ทั้งสั่งให้พนักงานอุ่นขนมเพราะกลัวจะเย็น

            คุณเนี่ยน๊า เอาใจใส่คนอื่นไปทั่วแบบนี้เลยหรือไงฝันหยิบส้อมอีกคันจิ้มลงไปยังช็อคโกแลตเค้กลาวา ตักมันเข้าปากพลางเคี้ยวหงับๆ อย่างอารมณ์ดี รสชาติหอมช็อคโกแลต ไม่ขมไม่หวานจนเกินไป แม้จะตั้งทิ้งไว้สักพักแล้ว แต่ขนมปังด้านนอกยังคงกรอบอยู่ ช็อคโกแลตด้านในก็อุ่นร้อนได้ที่

            ยังคงเป็นของหวานที่ชอบที่สุดในร้านนี้ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

            อารมณ์ดีจังชินถามคนที่กินไปยิ้มไป ฝันยิ้มจนตาปิดใส่คนตรงหน้า

            วันนี้ลุงที่หายไปนาน กลับมาหาน่ะ เรียกว่าเป็นครอบครัวที่เหลืออยู่เลยก็ว่าได้มั้งฝันงับส้อมคาไว้ในปาก

            แล้วแบบนี้จะกลับบ้านหรือเปล่า

            ริมฝีปากสีสวยเบะออกนิดๆ จิ้มขนมเข้าปากอีกคำหนึ่ง

            อยากให้ผมกลับหรือไง

            ดวงตาเรียวดุเสมองไปอีกทาง ชินยกมือขึ้นมาเกาท้ายทอย ฝันมองภาพตรงหน้าด้วยความแปลกใจ เขามักจะเดาอาการของคนตรงหน้าไม่ค่อยออก แต่การกระทำแบบนี้เคยเห็นบ่อยครั้ง เวลาเจ้าตัวรู้สึกเขินหรือทำตัวไม่ถูก

            ไม่อยากให้กลับล่ะซี่~”

            ไม่อยาก

            ฝันเผลอกัดส้อมเงินดังกึกเมื่อได้ยินคำนั้น จากจะแกล้งอีกฝ่าย กลายเป็นตัวเองดันทำตัวไม่ถูกเมื่อโดนดวงตาคู่นั้นจดจ้อง ก็อยากจะได้ยินอยู่หรอกว่าไม่อยากให้กลับ พอมาได้ยินจริงๆ ทำไมมันรู้สึกเขินแบบแปลกๆ

            นึกว่าที่ผ่านมาทำให้ลำบากใจจนอยากจะเตะโด่งออกจากบ้านซะอีก

            บลูเบอร์รี่ชีสพายได้แล้วครับ

โชคดีที่พนักงานเดินมาเสิร์ฟขนมหวานก่อน เลยช่วยแก้บรรยากาศกระอักกระอ่วนได้เป็นอย่างดี

            ฝันเปลี่ยนไปสนใจขนมหวานตรงหน้า ฐานแครกเกอร์อัดแน่นจนสามารถตัดแบ่งเป็นชิ้นได้อย่างไม่เลอะเทอะ ครีมชีสถูกปาดนวลเนียนสวย บลูเบอร์รี่ไม่มากไม่น้อยจนเกินไป ถูกทาไว้อย่างสวยงาม ฝันตักบลูเบอร์รี่ชีสพายเข้าปาก รสชาติความหอมหวานมันเค็ม ทุกอย่างลงตัวเป็นอย่างดี อร่อยจนมือและเท้าเขย่าไปโดยอัตโนมัติ

            อร่อยสิท่า

            อร่อยมากกก

            หน้าออกเชียว

            ฝันอมยิ้มแก้มกลมพร้อมขนมเต็มปากใส่คนตรงหน้า

            ถ้าชอบร้านนี้เดี๋ยวพามาบ่อยๆ

            ที่ชอบร้านนี้ ไม่ใช่เพราะขนมอย่างเดียวหรอก

            แล้วเพราะอะไร

            เพราะเป็นที่ที่พ่อของผม ขอแม่แต่งงาน

            ชินจดจ้องมองคนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม สว่างสดใสยิ่งกว่าพระอาทิตย์ในยามเช้า ราวกับเกิดมาก็โอบกอดดวงอาทิตย์ไว้กับตัวเองด้วย

            ตั้งแต่แม่กับพ่อตายไป ผมคิดว่าตัวเองไม่เหลือใครแล้ว พอลุงกลับมา ก็เหมือนได้เสี้ยวหนึ่งของครอบครัวกลับมา จะว่ายังไงดีล่ะ มันดีใจ ที่รับรู้ว่ามีเลือดเนื้อเชื้อสายเดียวกับเรา ยังเป็นห่วงเราอยู่

            ดีจังเลยนะฝ่ามือใหญ่ๆ หยิบถ้วยชาขึ้นดื่ม ฝันมองคนตรงหน้า

            ชินเองก็ไม่ต่างจากฝัน แม้ว่าชิบะบอยจะเป็นคนมอบเสียงหัวเราะให้ผู้คน แต่ชินก็ต้องการความอบอุ่นเหมือนใครหลายๆ คน ฝันไม่รู้ถึงสาเหตุแน่ชัดที่ทำให้ชินสูญเสียเพื่อน แต่รู้ว่าชินคงจะผูกพันกับคนพวกนั้น ไม่มีใครหรอกอยากทำคนสำคัญหายไปจากชีวิต เพราะฉะนั้นชินจึงไม่ยอมปล่อยกายห่างตัว เพราะกลัวว่าจะโดนทอดทิ้งจนไม่เหลือใคร

            ฝันยกจานบลูเบอร์รี่ชีสพายยื่นไปตรงหน้าชิน

            คุณเอง ก็เป็นครอบครัวผมเหมือนกันนะ

            เจ้าของดวงตาเรียวรีสะอึกไป ก่อนจะหัวเราะออกมานิดๆ ชินหยิบกระดาษทิชชู่ยื่นให้กับคนตรงหน้า

            ปากเลอะหมดแล้ว

            ครอบครัวเหรอ ที่ผ่านมา ครอบครัวของชินก็คือเพื่อนที่เล่นเกมด้วยกัน จนกระทั่งแตกหัก กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ครอบครัวที่เหลืออยู่ ก็มีเพียงแค่กายและที

            จนกระทั่งไม่นานมานี้...

มีใครอีกคนเข้ามาคอยสร้างเสียงหัวเราะที่เขาทำตกหล่นหายไป




// ขอบคุณทุกคนที่ยังอยู่เคียงข้างกันนะคะ

หลังจากตอนที่ 10 เป็นต้นไป จะมาอัพทุกวันศุกร์นะ

รักทุกคนเลย ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้เลยน๊า สำหรับคืนวันนี้ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ ขอให้เต็มไปด้วยรอยยิ้มนะคะ 

           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 544 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,214 ความคิดเห็น

  1. #1154 I'm carrot (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 23:25
    เราขอแนะไรท์หน่อยนะคะ ไม่รู้ว่าไรท์จะเห็นเม้นนี้ไหม หรือมีใครแนะไปรึยัง
    ความหมายของสำนวนชี้โพรงให้กระรอกอะค่ะ ชี้โพรงให้กระรอกเป็นสำนวนเปรียบเทียบการแนะนำ หรือชี้ช่องทางก็จริงแต่มันมีความหมายไปทางลบนะคะ แบบชี้ช่องทางให้คนไม่ดีงี้ ทำให้คนไม่ดีพวกนั้นมีโอกาสทำเรื่องไม่ดีได้อะค่ะ เราว่าไม่ควรเอามาเปรียบที่น้องแนะนำพี่ให้ไปนั่งตรงสวนนะคะน้องไม่ได้มีเจตนาลบนี่คะ

    ถ้าเราเข้าใจผิดแย้งเราได้นะคะ

    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #1,154
    1
    • #1154-1 jiwinil(จากตอนที่ 10)
      28 มิถุนายน 2563 / 07:11
      ขอบคุณมากเลยค่า เราใช้ผิดไปจริงๆ เดี๋ยวจะรีบแก้ให้เลยค่ะ
      #1154-1
  2. #1137 CallistoJpt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 19:23
    ชินใส่ใจเก่ง เขาสองคนอยู่ด้วยกันละน่ารักจัง ดีใจกับฝันที่ยังมีคุณลุงเป็นครอบครัว
    #1,137
    0
  3. #1100 rnhaha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 03:46
    น่ารักกกกก
    #1,100
    0
  4. #1054 Jinjoo.K (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 01:21
    ชอบซีนบรรยายตอนเล่นเกมส์ สนุกเหมือนได้เล่นเองเลย (แต่เรากากนะ55555)
    #1,054
    0
  5. #921 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:06
    ชิบะบอยน่ารักจังน้าาาา
    #921
    0
  6. #901 mileyduchess (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:26
    คุณชิบะบอยแสนดีที่สุดเลย เอาใจใส่เก่งมากๆๆ
    #901
    0
  7. #589 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 00:41
    ด้วยความรออ่านถึงตอนจบไม่ไหว เมนต์นี้ขอร่ายยาวไปไกลๆเลย5555

    คือเรื่องนี้อ่ะ น่ารักมากมาย ติดงอมแงมมากแม่ คือขอย้อนก่อนว่าเเวลาเจอของที่เราชอบอะไรเราจะค่อยๆเล็มซึมซับรสชาตินั้นไป แบบเอื่อยมากๆช้าที่สุดที่จะเลียนแบบสล็อตได้เลยก็ว่าได้ แม้ว่าที่เล็มไปจะรู้รสไม่รู้รสก็ตาม แต่เราจะให้ความสุขยืดเราไปอีกนิดก็ยังดีไม่หยอกเลยตัว อ่ะๆกลับเข้าเรื่องๆ ที่ยกเรื่องเราขึ้นมาพูดก็เพราะเป็นนิยายที่เราตามหาอยู่ เนื้อเรื่อง และความเป็นตัวเองของตัวละคร ความฟินทุกบรรทัด เราต้องค่อยๆอ่านทุกตัวอักษรเลยก็ว่าได้ อยากเมนต์ทั้งที่อ่านไปได้แค่ ย่หน้า-สองย่อหน้า เรื่องนี้เรียกได้ว่านิยายอีกเรื่องที่อยู่ในดวงใจที่เป็นแนว เราไม่รู้ว่าควรให้คะแนนเท่าไหร่(เราเป็นคนให้คะแนนมั่วมาก(;_;)) แต่ขอให้คุณไรท์รู้ไว้ว่า

    นิยายของคุณจะอยู่ในใจเราตลอดไปค่ะ เป็นดาวค้างฟ้าเลยล่ะ ไม่มีทางลืม และแน่นอน คุณไรท์จะเห็นเมนต์ของเราในตอนเดียวกันอีกแน่นอน อีกเหตุผลคือเราชอบที่นิยายมีเหตุและผลของมัน ซึ่งผลที่มีนั้นทำให้เราไม่สามารถหาคำๆไหนมาค้านได้จริงๆค่ะ(ไม่ว่าเราพยายามคิดจนสมองแทบแตก ก็ไม่สามารถค้านได้เลย) ทุกๆประโยคเราชอบไปหมดเลย เราจะบอกคุณไรท์ว่าเราจออนุญาตแคปคำพูดโดนๆแต่ไม่ไปเผยแพร่ที่ไหนแน่นอน(//ยกนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว) เราอยากเก็บไว้เป็นแรงผลักดันในชีวิต แล้วก็นิยายเรื่องนี้ก็ยังมาเปิดโลกของเราด้วยน้า~~~ เราเป็นคนนึงไม่อินกับเกมไม่รู้ความดีของเกมเลย จนได้อ่านเรื่องนี้และก็ได้ลุ้น(ลุ้นจนกลั้นหายใจเลย5555) ได้เห็นมิตรภาพ คือง่ายๆ มัน-ดี-มาก

    ปล.เราหน้าแดงหนักมากค่ะ แดงทั้งเรื่อง ดีดดิ้งรุงแรงกว่าปลาขาดน้ำไปอี๊ก
    #589
    1
    • #589-1 madamchaoy(จากตอนที่ 10)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:40
      แง ช่ายเลยคุณ เหรด้วย
      #589-1
  8. #579 Rainy Mood (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 22:15
    ไนซ์ไทร์นี่อิมเมจจากทีมตาเอกป่ะเนี่ยย 555
    #579
    0
  9. #523 chachap (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 01:33
    ขิบะบอยละมุนตุ้นจังเยยยยยย
    #523
    0
  10. #419 รออยู่ที่เดิม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 00:53
    เจ้าฝันยิ้มเต็มแก้มสักทีนะ
    #419
    0
  11. #367 ppvs_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 23:10
    ฮืออออออออ สนุกมาก!
    #367
    0
  12. #262 doublendoubleo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 09:34
    ฮือ น้องฝันสดใสมากเลย เราแบบประทับใจฉากบรรยายเกมมาก เราลุ้นตามจริง ๆ เลย แบบตื่นเต้นประหนึ่งลงแข่งเอง พอเป็นเกมนี้ทำให้นึกถึงคุณกล้าซิกาแรต สตรีมเมอร์ที่เราชอบเลย แอบเห็นว่าคุณไรท์เองก็ดูสตรีมคุณกล้าเหมือนกัน555555555555555555555555555555 เราน่ะอย่างชอบเลยนะ
    #262
    0
  13. #258 plumfloral (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 21:57
    แงงงงงงง เป็นเขิน เริ่มจะพัฒนาความรู้สึกขึ้นมานิดนึงแล้วๆๆๆ คุณลุงอบอุ่นจังเลยน้า เจ้าฝันสดใสได้แบบนี้ก็สบายใจเลย
    #258
    0
  14. #257 plumfloral (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 21:39
    บรรยายฉากเล่นเกมได้ลุ้นมากๆ มีการบรรยายศัพท์เกมให้ด้วย ฮื่อ ตื่นเต้นตามเลยค่ะ
    #257
    0
  15. #256 ไข่อบ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 20:31
    แงงง เพิ่งมาอ่าน ไม่รู้ว่าคุณไรท์แต่งเรื่องอื่นต่อเพิ่งอ่านพี่ก็อดจบไป ชอบมากๆเลย เรื่องที่คุณไรท์แต่งอ่ะ ชอบทุกเรื่องเลย อยากอ่านอีกตอนแล้วสิน้าาาา
    #256
    0
  16. #255 tamhcp51 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 02:26
    รอนะคะ
    #255
    0
  17. #254 LOMAbin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 01:12
    โหยยยมันใจบางง่ะ ดีนะเนี่ยชอบๆๆๆ
    #254
    0
  18. #249 Mindchth_Y (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 19:58
    ทำไมหวานกันจังงคนอ่านยิ้มแก้มปริแล้วเนี่ยยยย ชอบอ่าาน่ารีกมากการเล่นเกมถือว่าบรรยายได้เยี่ยมเลยทีเดียวนะคะเห็นภาพมากเลย ชอบๆๆ รออ่านต่อไปน้าาาา
    #249
    0
  19. #248 ooy1565 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 14:40
    ลุ้นมากเลยตอนเล่นเกมกลัวฝันจะเจ็บมือ แต่ดีใจที่ไม่ได้เป็นอะไร พี่ชินก็น่ารักอุตส่าห์มานั่งหลับเป็นเพื่อนน้อง ดีใจกับฝันนะที่ลุงกลับมาเป็นครอบครัวให้อีกครั้ง
    #248
    0
  20. #247 DAlSY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 04:56
    วรรคแรกของตอนนี้ น่าจะเป็นสิบแปดนาฬิกามากกว่านะคะ หกนาฬิกามันคือตอนเช้าหรือเปล่า
    #247
    1
    • #247-1 jiwinil(จากตอนที่ 10)
      22 ตุลาคม 2562 / 06:05
      ขอบคุณค่า เดี๋ยวแก้ให้น๊า
      #247-1
  21. #246 amcb614_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:53
    ตอนที่เล่นเกมบรรยายเห็นภาพ แล้วลุ้นด้วย คนเขียนคือเก่งมากกก ชอบมากๆๆๆ
    #246
    0
  22. #245 amcb614_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:52
    อบอุ่นจังเลยแงๆๆ
    #245
    0
  23. #244 nnuttns (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:00
    น่ารักกกกกกก แต่คือหิวอ่าา อยากกินเค้กเลย ;

    ;
    #244
    0
  24. #243 BellKMCN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 23:41

    ฟิลอบอุ่นเต็มไปหมดเลยย ฮรืออออ ชอบนะคะคุณนักเขียนนน
    #243
    0
  25. #242 19981214 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 23:07
    เป็นคนชอบดูเกมเลยชอบเรื่องนี้มากๆ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านะคะ ความรู้สึกเหมือนได้ดูการแข่งจริงๆ แล้วก็ชอบความสัมพันธ์ของคู่นี้มากๆ มันค่อยเป็นค่อยไปจริงๆ ค่อยๆตกหลุมรักกันไปเรื่อยๆ รอวันที่ทั้งคู่จะตกหลุมรักกันอย่างสมบูรณ์นะคะ :)
    #242
    0