Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 33 : Special Chapter ลูกพีชของใครกันนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,833
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,202 ครั้ง
    8 ม.ค. 63


Special Chapter

ลูกพีชของใครกันนะ




 

            เดียว เห็นนาฬิกาข้อมือพี่มะ…”

            มันเป็นเช้าวันธรรมดาเฉกเช่นทุกวันนั่นแหละครับ ผมตื่นนอนตามปกติ วันนี้มีนัดว่าจะต้องเข้าไปคุยงานกับไอ้ต้นที่สตูดิโอในตัวเมือง ก็เลยรีบตื่นแต่เช้ามาแต่งตัว แต่พอจะคว้านาฬิกาเรือนโปรดที่สุดที่รักเป็นคนซื้อให้ กลับหาไม่เจอ

            ปกติผมจะชอบวางไว้ตรงหัวเตียง แล้วมันหายไปไหนหว่า หาอยู่ได้พักใหญ่ๆ ก็หาไม่เจอ สุดท้ายเลยเลือกที่จะลงมาถามคนที่ชอบทำความสะอาดบ้านบ่อยๆ

            แต่พอมาถึงห้องครัว กลับละสายตาไปจากแผ่นหลังเล็กๆ นั่นไม่ได้เลย

            เมื่อก่อนน้องเป็นเด็กตัวเล็กๆ ในสายตาของผม เพราะความสูงของเราที่ค่อนข้างต่างกัน พอกาลเวลาผันแปรเปลี่ยนไป น้องโตขึ้นเป็นชายหนุ่มวัยยี่สิบปลายๆ แล้ว ไม่ว่าจะแผ่นหลังที่ดูกว้างขึ้นเล็กน้อย ผมสีน้ำตาลสวยยาวระต้นคอ ทรวดทรงองเอวที่ดูชัดเจนขึ้น แถมยังสวมผ้ากันเปื้อนลายเต่าน้อยน่ารัก

            เดียวดายวัยสิบแปดสิบเก้าปีที่ผมเจอครั้งแรก ตอนนี้ยัยหนูเติบโตมาอย่างดิบดีเลยทีเดียว

            ผมเอาไปเก็บใส่กล่องแล้ว อยู่ตรงลิ้นชักตู้เสื้อผ้าพี่อ่ะ

            เสียงใสๆ ตะโกนบอก คงจะนึกว่าผมอยู่ข้างบน ยัยหนูกำลังง่วนอยู่กับการทำน้ำซุปอะไรสักอย่างในหม้อ เลยไม่ทันสังเกตว่าผมกำลังเดินเข้าไปใกล้ตัว

            เพลงของเดอะทอยส์ที่เดียวชอบฟังดังคลอจากลำโพงโทรศัพท์ เพราะมัวแต่วุ่นวายอยู่กับการปรุงรสเจ้าซุปนั่น รู้ตัวอีกที เอวเล็กๆ ของน้องก็เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของผมแล้ว

            พี่ก็อด เดี๋ยวก็โดนลวกหรอก

            เขี้ยวของน้องขู่ฟ่อให้เห็นชัด เดียวเคยห้ามผมบ่อยๆ เวลาเข้ามาจ๊ะเอ๋แบบนี้ เพราะเคยทำอยู่ครั้งหนึ่งตอนที่น้องกำลังหั่นมะเขือเทศ น้องไม่ได้หันมีดมาหาผม แต่บาดนิ้วไปเต็มๆ จนเลือดซิบ นับตั้งแต่นั้นมาก็ไม่เคยแตะต้องน้องจากด้านหลังเวลาจับมีดอีกเลย

            แต่วันนี้มันแบบปล่อยไปไม่ได้จริงๆ

            ไปทำอะไรมาหรือเปล่า

            ทำอะไรเด็กในอ้อมกอดขยับตัวยุกยิกหมายจะให้ผมปล่อย

            ปล่อยอ่ะปล่อยแน่ ก่อนอื่นต้องตอบคำถามมาก่อน

            มือของผมเลื่อนสำรวจช่วงเอวของอีกฝ่าย ยัยหนูสะดุ้งตัวก่อนจะดิ้นพล่านเป็นปลาขาดน้ำ ผมล็อกเดียวเอาไว้โดยการกอดซะจมอก ค่อยๆ ขยับฝ่ามือลงต่ำไปยังช่วงเอว เลื่อนไปที่ช่วงสะโพก

            น้องชะงักกึกทันทีที่มือของผมสัมผัสกับเจ้าลูกพีชนุ่มนิ่มข้างหลัง

            พี่ก็อด!”

            ไปทำอะไรมา ออกกำลังกายเหรอ

            ผมไม่ได้คิดไปเองแน่ล่ะ เห็นกันทุกวัน แต่เพิ่งมาสังเกตว่ามันดูชัดขึ้น เหมือนคนเล่นสควอช

            หน้าเน่อเด็กในอ้อมกอดแดงแจ๋เป็นลูกตำลึง เดียวทิ้งทัพพีลงในหม้อซุป มือคว้าหมับเข้าที่ใบหูของผมแล้วบิดจนผมต้องก้มหน้าชิดไหล่น้อง

            โอ๊ยๆ เจ็บครับ

            ปล่อย!”

            ปล่อยก็ได้จ้า

            ผมปล่อยน้องเป็นอิสระ ยัยหนูหันมาชี้หน้าคาดโทษ ริมฝีปากเรียวสวยเม้มจนเป็นเส้นตรงเหมือนไม่รู้จะด่าผมด้วยคำไหนดี แต่สำหรับไอ้ก็อดแล้ว น้องด่ามาเป็นร้อยผมก็ไม่เคยเจ็บ

            ยิ่งอายุมากยิ่งหน้าด้าน ไอ้บิวแม่งด่าผมแบบนี้ประจำ

            สรุปแล้วไปทำอะไรมา

            โยคะ

            โยคะ?” ผมเลิกคิ้วใส่น้อง ก่อนจะร้องอ๋อเมื่อนึกขึ้นได้

            เมื่อเดือนก่อน ไอ้บิวกับไอ้เบลมาที่บ้าน แล้วก็ชวนน้องไปเล่นโยคะที่คอนโดมัน ตั้งแต่น้องออกจากงานมาทำงานที่บ้าน ไอ้สองสาวนั่นก็แวะมาหาน้องแทบจะทุกเดือน จนล่าสุดจะกลายเป็นทุกอาทิตย์ กลายเป็นว่าช่วงนี้ ยัยหนูของผมเข้าแก๊งเดียวกับไอ้บิวและไอ้เบลไปแล้ว

            แต่ที่ไม่เข้าใจคือ

            โยคะเล่นก้นด้วยเหรอ

            เดียวขมวดคิ้วใส่ก่อนจะคว้าถุงมือจับของร้อนข้างตัวปาใส่ผม

            เห็นตัวเล็กแค่เนี๊ยะ ร้ายนักนะเรา

            ไปไหนก็ไปเลยไป

            ไล่พี่เก่งจังน๊า ขอหอมก่อนได้มั้ยล่ะ กลับบ้านอีกทีพรุ่งนี้เช้าเลยนะ ไม่คิดถึงพี่เหรอผมทำหน้างอเป็นปลาทูใส่น้อง ก้มหยิบถุงมือที่หล่นอยู่บนพื้นมาวางไว้บนเคาน์เตอร์ครัว

            กลับพรุ่งนี้เลยเหรอ

            ใช่ งานด่วนอ่ะ

            ตัวเล็กก้มหน้าก้มตาพลางขยับเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเขย่งตัวขึ้นมา จรดริมฝีปากลงบนแก้มของผม ดวงตาคู่สวยเสมองไปทางอื่น พวงแก้มใสขึ้นสีแดงจัด ริมฝีปากเม้มแน่นขยับพึมพำเสียงแผ่ว ดูแล้วน่าฟัดเป็นบ้า

            ขับรถดีๆ นะ

            พี่ไม่ไปแล้วได้มั้ย

            พี่ก็อด!”

            ริมฝีปากของผมทาบทับลงบนปากเรียวสวยของคนตรงหน้า ฉกชิมความอ่อนหวานของน้องให้เต็มสูบ

            น่ารักเท่านี้ก็หวงจะบ้าตายอยู่แล้ว นี่ขนาดอยู่ติดบ้านนะ ให้ตายเหอะ ไม่อยากจะคิดเลยถ้าน้องเป็นพวกชอบออกไปพบปะสังสรรค์กับเพื่อนๆ ผมคงจะหวงจนหน้ามืด

            ตา จมูก ปาก ผิวสวยๆ ก้นลูกพีชนี่

            ไม่อยากให้ใครได้เห็นมันเลยจริงๆ

 

            ***

            ค่อกก

            กูกำลังจะตาย

            ผมท่องคำนี้มาตั้งแต่ตอนเข้าสตูดิโอ จนนาฬิกาบนฝาผนังบอกเวลาตีห้าของเช้าอีกวันเข้าไปแล้ว เหนื่อยฉิบหาย กะอิแค่เข้ามาบรีฟงาน คิดคอนเทนต์ ตัดวีดีโออีกนิดหน่อย แม่งเหมือนใช้เวลาทำงานมาแล้วทั้งปี

            ว่างานผมหนักแล้ว ไอ้ต้นนี่คือหนักกว่า มันทำงานมากกว่าผมสองเท่า รวมถึงนั่งแต่งเพลงประกอบด้วยเพราะมันเป็นมือกีต้าร์สมัยช่วงเฟรชชี่ ผมเคยบอกไปแล้วว่าไม่จำเป็นขนาดนั้น เอาเพลงสั้นๆ มาตัดแปะก็ได้ แต่ไอ้ต้นก็ยังยืนยันว่าอยากจะทำ ก็แล้วแต่มัน

            ถามว่าไอ้งานยูทูปเบอร์ งานแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวนี่มันสนุกไหม มันก็สนุกนะ ได้ทำอะไรแปลกใหม่ไม่ซ้ำซากจำเจ ได้ไปเที่ยวหลายๆ ที่ แต่มันจะมาเหนื่อยตอนคิดคอนเทนต์กับตัดวีดีโอนี่แหละ ห่าเอ้ย ใครใช้ให้ไอ้คนตัดวีดีโอมันลาออกกะทันหันวะ เลยต้องทำงานกันหน้ามืดขนาดนี้

            แล้วเมื่อกี้กินอะไรไปบ้างวะ ผมยกกล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขึ้นมาดู หันมองสภาพออฟฟิศเล็กๆ ที่กลายสภาพเป็นรังหนู สภาพผู้ชายห้าคน ทั้งไอ้ต้น ไอ้ว่าน และอีกสองคนสลบเหมือดกันหมดแล้ว สารพัดของกินตั้งทิ้งเรี่ยราดไปหมด

            อาการคลื่นไส้อยากจะอาเจียนทำให้ผมต้องเดินตรงไปที่ห้องน้ำ กวักน้ำล้างหน้าล้างตาอยู่พักหนึ่ง ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรเพิ่มเติม ก็ต้องรีบพุ่งตรงไปที่ชักโครก อาเจียนออกมาหมดไส้หมดพุง

            เสียงมันคงจะดังออกไปด้านนอก จนทำให้ไอ้ว่านต้องมาเคาะประตูเรียก

            ไอ้ก็อด มึงโอเคป่ะวะ

            ไม่ผมใช้หลังมือปาดคราบสกปรกเลอะเทอะบนปลายคางออกไป ก่อนจะขยับไปเปิดประตู ไอ้ว่านพอเห็นสภาพผม มันก็หน้าเหวอยกใหญ่

            เชี่ย หน้าซีดมาก ทำงานหนักไปเหรอวะ

            ไม่รู้

            ปกติผมเป็นคนถึกยิ่งกว่าอะไร ทำงานหนักก็ไม่ได้มีผล เพราะสุดท้ายก็หลับพักผ่อนตามปกติ แค่อาจจะมีสองสามช่วงในรอบเดือนที่ทำงานโต้รุ่ง แต่วันนี้เหมือนกินอะไรผิดแปลกเข้าไป มันถึงได้มึนหัวมาตั้งแต่ช่วงหลังกินข้าวเสร็จ

            สงสัยไส้กรอกอีสานทำพิษกูแน่

            หะ ไอ้ห่าต้นก็แดก ไม่เห็นเป็นไรเลย

            แดกไร แดกหนึ่งคำแล้วยกมาให้กูหมดเพราะมันบอกเปรี้ยว ไส้กรอกอีสานบ้านใครไม่เปรี้ยววะ

            บ่นจบก็อ้วกออกมาอีกยกหนึ่ง

            สุดท้ายเลยมานอนแห้งอยู่บนโซฟา

            มึงโอเคมั้ยวะ ไปโรงพยาบาลมั้ย

            ไอ้ต้นถาม หลังมือทาบลงบนหน้าผากของผมเพื่อวัดอุณหภูมิ

ตัวเริ่มร้อนแล้วนะเว้ย

พอเห็นผมอาเจียนไม่หยุด ทุกคนเลยเป็นห่วง รีบตื่นขึ้นมาดูอาการ ผมส่ายหน้ายิกๆ ตอนนี้ปวดหัวตึ้บๆ อยากนอนอย่างเดียว เพราะผมรั้นไม่ยอมไปโรงพยาบาล ใครก็บังคับไม่ได้ พวกมันเลยเปลี่ยนไปซื้อยาจากร้านขายยาข้างๆ มาให้แทน

ได้พาราไปสองเม็ด ถามว่าหลับสบายเลยมั้ย บอกเลยว่า

หลับคาชักโครกนี่แหละวะ ยิ่งกินยาเข้าไปยิ่งอาเจียนออกมา

อ้วกจนพอใจก่อนจะมานอนง่อยอยู่บนโซฟาอีกครั้ง คราวนี้อาการร้อนๆ หนาวๆ เมื่อตะกี้เริ่มดีขึ้นบ้าง ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในสตูดิโอ รู้แค่ว่าไอ้ว่านกับเพื่อนอีกคนกลับบ้านไปแล้ว ส่วนไอ้ต้นกับน้องอีกคนที่ชื่อไอ้ภัคนอนที่นี่

            นอนหลับไปได้พักใหญ่ๆ ผ้าขนหนูแฉะๆ ก็สัมผัสลงที่หน้าผาก กลิ่นหอมของอะไรบางอย่างแตะลงที่จมูก กลิ่นหอมที่แสนคุ้นเคยเหมือนกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มที่ที่บ้านชอบใช้ ผมค่อยๆ ลืมตามองคนที่กำลังใช้ผ้าอีกผืนเช็ดตัวให้ผม ริมฝีปากสีสวยขยับพูดคุยกับไอ้ต้น ออกแนวบ่นอุบอิบซะมากกว่า

            พี่ก็รู้ว่าพี่ก็อดหัวดื้อจะตาย

            เฮ้อ พี่ถึงได้โทรเรียกเดียวมาไง เป็นห่าไรไม่ค่อยไปหาหมอหรอกไอ้ห่านี่

            บ่นเหี้ยไรผมด่าไอ้ต้นเสียงเขียว เดียวรีบหันมาสนใจผมอย่างไว สีหน้าของเจ้าตัวเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

            พี่โอเคมั้ย อยากจะอาเจียนอีกหรือเปล่า

            มือเรียวเล็กของน้องสัมผัสใบหน้าของผมเพื่อวัดอุณหภูมิ ผมส่ายหน้าตอบคำถามน้อง มือยื่นไปเกลี่ยปอยผมของอีกคนทัดหู เผยให้เห็นเรียวหน้าชัดเจน

            มาสตูดิโอถูกด้วยเหรอ

            เดียวไม่เคยมาที่สตูดิโอของผม ส่วนมากจะวนเวียนอยู่แค่บ้าน ร้านอาหาร ร้านกาแฟ และคอนโดไอ้บิว นิสัยของน้องก็เหมือนเดิม ยังคงตรงเป็นไม้บรรทัด ไม่ค่อยออกนอกเส้นทางเดิมๆ เท่าไร นอกซะจากพวกไอ้บิวจะพาออกไป

น้องเคยบอก ไม่อยากมาเห็นสภาพว่าผมทำงานแบบไหน กลัวจะคิดมากเพราะเป็นห่วงสุขภาพ น้องเองก็รู้ว่ามีบางครั้งที่ผมต้องทำงานโต้รุ่ง กินอาหารมั่วซั่ว แต่นั่นก็เพียงแค่สามครั้งต่อเดือน ซึ่งผมคิดว่าค่อนข้างน้อย ต่างจากไอ้ต้นที่ใช้ชีวิตตื่นกลางคืนนอนกลางวัน แดกเหล้าแดกเบียร์เป็นกิจวัตรจนตับจะแข็งตายห่าเอา

            ถูกสิ น้องนั่งแท็กซี่มา

            แท็กซี่ยังพาไปวนผิดตั้งสองรอบ

            ก็พี่บอกแล้วว่าเลยเซ็นทรัลฯ มาให้เลี้ยวซ้าย

            แต่พี่ไม่ได้บอกว่าหน้าห้างหรือหลังห้างนี่ ใครจะไปรู้ว่ามันมีถนนอีกเส้นหลังห้างด้วย ปักโลเคชั่นก็ผิดเนี่ย

            เด็กตรงหน้าบ่นอุบ เดี๋ยวนี้ต่อปากต่อคำเก่งเป็นที่หนึ่ง ไอ้ต้นถึงกับเหวอไปครู่

            มึงสั่งสอนน้องให้เป็นคนแบบนี้เหรอไอ้ห่าก็อด

            ผมไหวไหล่อย่างไม่สนใจ ในบรรดาเพื่อนในกลุ่ม ไอ้ต้นเจอเดียวน้อยครั้งที่สุด เลยไม่ค่อยได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของเดียวบ่อยเท่าเพื่อนคนอื่น ถ้ามันเห็นเดียวเถียงน้ำไหลไฟดับกับไอ้บิวไอ้เบลล่ะก็ ผมว่ามีช็อกบ้างแหละ

            อีกอย่าง ไอ้เรื่องหลังห้างกับหน้าห้างนี่ โคตรปราบเซียนคนที่ไม่เคยมาแถวนี้ ไม่ว่าจะลูกค้ากี่คน ไม่ว่าจะเพื่อนคนไหน ต่างก็หลงกันมาหมดแล้ว เพราะสตูดิโอของผมตั้งอยู่ด้านหลังห้าง เป็นห้างที่มีถนนขนาบหน้าหลัง ถ้าเข้าจากทางด้านหน้าห้างก็จะไปโผล่ซอยอื่น ต้องเข้าจากทางหลังห้างเท่านั้น

            โอเคหรือยัง

            อือ มึนหัวนิดหน่อย อยากกลับบ้านไปนอนจัง

            ผมซุกหน้ากับมือของน้องอย่างออดอ้อน เวลานี้อยากนอนบนเตียงนุ่มๆ ผ้าปูที่นอนปลอกหมอนหอมๆ มากกว่าโซฟาเน่าๆ เหม็นกลิ่นอาหารแมวที่ออฟฟิศ

            ฝันไปเถอะครับพี่ก็อด วีดีโอยังตัดไม่จบ พี่ยังต้องอยู่ต่ออีกจนกว่าจะเสร็จนั่นแหละไอ้ภัคเดินลงมาจากชั้นสองพร้อมกับสมุดจดเล่มเล็กที่มันชอบเอาไว้จดว่าควรจะตัดส่วนสำคัญส่วนไหนในวีดีโอบ้าง ดวงตาเรียวเจ้าเล่ห์ของไอ้เด็กเวรมันจดจ้องมาที่เดียวด้วยความแปลกใจ

            หือ ใครอ่ะ

            น้องเดียว แฟนไอ้ก็อด

            เดียวยกมือไหว้ไอ้ภัคที่อายุมากกว่าหนึ่งปีอย่างเก้ๆ กังๆ

            ถามจริง ถึงว่าล่ะไม่เคยพามาสตูดิโอเลย แฟนน่ารักจังวะพี่

            แล้วนิสัยของไอ้ภัคอย่างหนึ่งคือ ปากไม่มีหูรูด อยากพูดห่าอะไรก็พูดออกมาโดยไม่ไตร่ตรองกรองอะไรทั้งนั้น แหงล่ะมันอยู่กับพวกผมได้สบาย เพราะพวกผมก็ปากปีจอไม่ต่างกัน

แต่สาเหตุหลักที่ผมไม่อยากพาน้องมาสตูดิโอ ก็เพราะไอ้เหี้ยภัคมันเป็นงู สาบานได้ว่าผมจะไม่นิยามไอ้เด็กเวรนี่เป็นเสือ มันเป็นได้แค่อย่างเดียวเท่านั้น

            อิงูพิษ

            แค่เห็นสายตาวาววับตอนที่มันมองเดียวแล้ว ผมก็อยากจะทุ่มเก้าอี้ใส่หน้าแม่ง

            รู้อยู่หรอกว่ามันไม่คิดอะไร ยิ่งถ้ารู้ว่าเป็นแฟนพี่แฟนเพื่อน มันยิ่งไม่คิดจะแย่ง แต่เพราะนิสัยมันอ่ะ นิสัยงูพิษของมัน เวลาเดียวขยับตัวทำอะไร มันมองตามตาเป็นมันเลย ห่าขั่วมึงเอ้ย

            ผมหันมองตามเด็กที่เอาผ้าไปซักที่ห้องน้ำ เพิ่งสังเกตว่าวันนี้น้องใส่กางเกงขาสั้นพอดีเข่ามา ซึ่งปกติมันก็ไม่มีอะไรหรอก เพราะเดียวก็ใส่กางเกงแบบนี้บ่อยอยู่แล้ว ประเด็นมันอยู่ที่ไอ้ห่าบิวกับไอ้ห่าเบล ไม่รู้เอาอะไรไปใส่หัวน้อง จากกางเกงที่ใส่แล้วดูน่ารักสมวัย กลายเป็นใส่แล้วรัดเพราะลูกพีชสองก้อนนั่น

            ไอ้เหี้ย

            เดียว!”

            หา!” น้องสะดุ้งเมื่อผมส่งเสียงตะคอกใส่ เดียวสะดุ้งรีบหันขวับกลับมามองด้วยตาโตๆ

            มานี่

            ผมกวักมือเรียกไอ้ตัวเล็ก เดียวขมวดคิ้ว ถึงกระนั้นก็ยอมเดินกลับมาแต่โดยดี ผมคว้าเอวน้องเอาไว้ หันไปมองขู่ไอ้ห่าภัคด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

            เย้ย มองกันแบบนั้นทำไมล่ะพี่

            ถ้ามึงยังอยากมีตาไว้ทำงาน กรุณาเอาตามึงเนี่ยนะ กลับไปสนใจจอคอมพิวเตอร์ซะ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้หน้าหนังสือพิมพ์ จะมีข่าวว่า นายแบบหนุ่มควักตาเพื่อนร่วมงานออกมาขยี้กับพื้น ขยี้ไม่พอนะ กูจะเอาลูกตามึงไปต้มให้หมาหน้าปากซอยแดกด้วย

            ค่าพี่

            ไอ้ภัครีบหันไปสนใจงานทันที ส่วนไอ้ต้นหัวเราะขำ

            หวงไอ้สัดหวง

            กูยืมกางเกงวอร์มมึงนะ

            ห่ะ

            ไม่รอฟังคำอนุญาต ผมรีบลากไอ้ตัวดีขึ้นไปชั้นสองของสตูดิโออย่างไว เปิดประตูแล้วดันร่างเดียวเข้าไปในห้องนอนของไอ้ต้นกับไอ้ภัคก่อนจะปิดลงแล้วล็อกประตูแน่นหนา

            ทำอะไรของพี่เนี่ย

            ผมไม่ตอบ ตรงไปที่ชั้นเสื้อผ้าของไอ้ต้น ดึงลิ้นชักออกมาแล้วคว้ากางเกงวอร์มตัวหลวมโคร่งออกมายื่นให้น้อง

            หา?”

            จะเปลี่ยนดีๆ หรือจะเปลี่ยนด้วยน้ำตา

            เดี๋ยว แล้วทำไมผมต้องเปลี่ยน เฮ้ย!”

            ลีลานัก

            ผมคว้าเอวของน้องเข้ามาใกล้ ทำท่าจะปลดกระดุมกางเกงออก เดียวรีบคว้าข้อมือสองข้างของผมเอาไว้

            ทำบ้าอะไรเนี่ย อาหารเป็นพิษทำพี่สมองกลับเหรอ

            ก็เมื่อก่อนเราไม่มีก้น อยากใส่อะไรก็ใส่ไป แต่ตอนนี้มีก้น ไม่ให้ใส่แล้วกางเกงขาสั้นอ่ะ

            เดียวดายทำตาถลึงใส่ด้วยความตกใจ ริ้วแดงๆ เริ่มขึ้นบนหน้าแก้ม ก่อนจะลามไปทั่วทั้งหน้า

            พี่เลิกพูดเรื่องก้นได้หรือยัง ไม่ได้ทำอะไรเลยเนี่ยนอกจากไปเล่นโยคะ

            ไม่

            ถ้าอย่างนั้นจะไม่ไปเล่นแล้ว

            ไม่ใช่ ไม่ได้ไม่ชอบ

            แล้วจะพูดบ่อยๆ เพื่อ!”

            หวงไง!”

            บทสนทนาของเราสองคนถูกตัดฉับ เดียวยอมดึงกางเกงวอร์มตัวหลวมไปถือไว้แต่โดยดี

            เปลี่ยนก็ได้ หันไปทางอื่นเลย

            น้องชี้นิ้วให้ผมหันไป พอเห็นผมนั่งนิ่งไม่ยอมหัน ถึงได้เอามือเล็กๆ มาบิดคอผมจนเกือบเคล็ด สุดท้ายไอ้ก็อดก็เลยต้องยอมหันหัวหมุนไปอีกฝั่งหนึ่ง ปล่อยให้น้องเปลี่ยนกางเกงไป

            เราอ่ะ อยากทำอะไรก็ทำไป ออกกำลังกายก็ดีแล้ว จะเล่นก้นเล่นอะไรพี่ก็ไม่ได้ว่า

            ไม่...ไม่ได้ตั้งใจจะเล่น แค่ส่วนมากที่ไปโยคะกัน เป็นผู้หญิง พี่เบลก็เลยบอกว่าอยากให้ครูเพิ่มท่าสควอชให้หน่อยแค่นี้เองเสียงนุ่มนิ่มเอ่ยแผ่วเบาจนแทบจะหายไปกับสายลม ฟังดูก็รู้ว่ากำลังเขินจนอึกอักไปหมด

            ครับ ก็น่ารักดี

            พี่อ้วกจนประสาทกลับแน่ๆ

            เดียวบ่นอุบ

            เสร็จยัง

            อือ เสร็จแล้ว

            ผมหันกลับไปมองคนที่กำลังหันหลังแล้วพับกางเกงขาสั้นอยู่ เวรเอ้ย ขนาดใส่กางเกงวอร์มอ่ะ ยังเห็นลูกพีชสองก้อนนั่นชัดเจนเลย

            ไอ้น่ารักมันก็น่ารักอยู่หรอก แต่มันเขี้ยวว่ะเฮ้ย

            เฮ้ย พี่ก็อด!”

            แขนของผมคว้าเอวไอ้ตัวแสบเข้ามาใกล้ ก่อนจะใช้ฟันงับเบาๆ ผ่านเนื้อผ้า ลงบนลูกพีชกลมๆ ข้างซ้าย

            ลูกพีชของพี่คนเดียว

            เดียวผลักศีรษะผมออกเล็กน้อย ฝ่ามือขยี้กลุ่มผมของผม ทั้งที่กำลังเสมองไปทางอื่น

            ก็ไม่ได้จะให้คนอื่นชิมนี่

            ไม่รอถึงบ้านแล้วได้มั้ยครับ

            กินแม่งตรงนี้เลย




// เอาตอนพิเศษสั้นๆ มาฝากอีกแล้ว ว่าแต่ลูกพีชของใครกันน๊า ของพี่ก็อดหรือน้องเดียวกันแน่

พาร์ทของพี่ก็อด ถ้าเคยอ่านในหนังสือก็จะประมาณนี้แหละค่ะ สบถได้คำเดียว อิพี่บ้า!


ตอนนี้พี่เขาบุกโลกของผมมีจำหน่ายเป็นหนังสือและ E-bookแล้วนะคะ

สามารถติดตาม สอบถาม สนับสนุน ผ่านทางเว็บ Hermit , ร้านหนังสือ B2S ,นายอินทร์ และ meb (e-book) ได้เลยค่า

           

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.202K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11178 Baekberry12 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 00:02
    น่ารักอ่ะ รู้สึกว่าช่วงเวลาที่ต่างคนต่างโตขึ้น มันดีนะ แบบเป็นตัวเองงี้ เดียวก็กล้าเถียงขึ้นเยอะเลย คือต่างตากตอนสิบแปดสิบเก้ามาก รู้สึกว่าเดียวจะน่ารักขึ้นมากอีก
    #11,178
    0
  2. #11165 LUKKADE31 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 23:49
    จะคลั่งรักเกินไปแล้ว55555555
    #11,165
    0
  3. #11128 manee_kk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 22:21

    ย้ากกกกกกกกกกกก
    #11,128
    0
  4. #10972 pommys (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 10:18
    ลูกพีชชชช
    #10,972
    0
  5. #10856 IamonRead (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 23:13

    อุ้ม่ายยก้อดดดด ลูกพีชของพี่ เขินปนขำ ฮ่าๆ
    #10,856
    0
  6. #10812 PPruedee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 11:51
    ไปต่อไม่ได้เลย ไปจากการเรียกยัยหนูไม่ได้เลย รักเค้ามากอ่ะเนาะ เอ็นดูแรงมาก ฮึกกก
    #10,812
    0
  7. #10756 Jinjoo.K (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 03:31
    ความหวงของคุณเค้าน้านน55555555 แต่ก็น่าหวงจริงแหละ น้องงงง
    #10,756
    0
  8. #10605 baekbow (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:18
    กรี๊ดดดดดดดดด อิพี่ก็อดจะมากัดลูกพีชน้องที่นี่ไม่ได้น้าาาาา // เอ็นดูความหวงอ่ะ แม้แต่มองก็ไม่ได้นะ
    #10,605
    0
  9. #10559 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:53
    น้องเดียวลูกกกกก
    #10,559
    0
  10. #10556 cloudywin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:42
    น้องงงงงงงงง
    #10,556
    0
  11. #10540 theskyandsea (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 18:36
    พี่ก็อดหวงน้องหนักแล้วหวงลูกพีชน้องหนักมาก คิดถึงพี่ก็อดน้องเดียวมากเลยค่ะ น่ารักกันตลอดเลย
    #10,540
    0
  12. #10537 Gunipla (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 21:52
    ความหวงลูกพีชของพี่เค้านั้นนน งืออออออ
    #10,537
    0
  13. #10536 ' kazs ? (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 03:50

    แงงง น่าร้ากกกกกก น้องลูกพีช

    ตอนเห็นชื่อตอน ไม่ได้คิดถึงจุดนี้เลยค่ะ 5555

    #10,536
    0
  14. #10535 maytawarin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 07:23
    เขินนนนนน &#€#&×&×&
    #10,535
    0
  15. #10533 Mealdy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 02:00
    งื้ยๆๆ มันแบบบะลั่กอุ่กอั่กอึ่ก
    #10,533
    0
  16. #10532 ojay2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 14:48
    กรี้ดดดดดดด ลูกพีชชของพี่!!
    #10,532
    0
  17. #10521 plumfloral (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 08:47
    พี่ก็อดดดดดดด อุแง หวงน้องเดียว /กอดลูก
    #10,521
    0
  18. #10519 +++DOUBLE B++++ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 07:33
    โอ้ยยยยยยยยย อิพี่คงอยากจะปั้นน้องเป็นแล้วกลืนแน่อ่ะ 55555
    #10,519
    0
  19. #10518 mesp´∀`~ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 00:22
    กี๊ดดดดดด แบบบ แงงงงง
    #10,518
    0
  20. #10517 mesp´∀`~ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 00:22
    กี๊ดดดดดด แบบบ แงงงงง
    #10,517
    0
  21. #10512 Sunflower.W (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 18:06
    น่ารักโว๊ยยยย
    #10,512
    0
  22. #10506 moomyoon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 01:42
    น่ารักมากเลย คิดถึงเรื่องนี้มากๆๆๆ
    #10,506
    0
  23. #10504 POPPYON-E (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 12:04
    แงงงง น่ารักกกก
    #10,504
    0
  24. #10501 AlittlePR (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 23:43
    น่ารักจังง
    #10,501
    0
  25. #10487 ซินเดอหวีโดว (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:10
    ยัยน้องงงงงงงงง
    #10,487
    0