Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 32 : Special Chapter Vlog เดียวดายในวัย 26 ปี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,518 ครั้ง
    10 ธ.ค. 62



Special Chapter

Vlog เดียวดายในวัย 26 ปี


 

            ‘Vlog วันหยุดของเดียวดายในวัย 26 ปี

            ผมขยี้ตาพลางก้มมองโพสต์อิทสีนมเย็นที่มีหัวข้อเขียนเอาไว้ด้วยลายมือยึกยือ ด้านล่างมีลิสต์อยู่ไม่กี่ข้อ

            -ตื่นกี่โมง

          -ใช้ครีมอะไรทำไมหน้าใส

          -แต่งตัวแบบไหน

          -ข้าวเช้ากินอะไร

-ทำงานบ้าน?

          -หนังสือที่ชอบ

          -เพลงที่ฟังช่วงนี้

            และข้อสุดท้ายที่พออ่านแล้วต้องเบะปากออกเล็กน้อย

            -รู้สึกยังไงมีแฟนหล่อ (พี่เติมเอง)

          แล้วข้ออื่นพี่ไม่ได้เขียนเหรอ

ดูยังไงก็ลายมือเขาตั้งแต่ข้อแรกจนข้อสุดท้าย

ผมอ้าปากหาว ความง่วงทำให้อยากทิ้งตัวลงนอนอีกรอบแต่โดนห้ามเอาไว้ ผู้ชายผิวสีน้ำผึ้งนั่งอยู่ข้างเตียง กลุ่มผมยุ่งเหยิงเพราะเพิ่งตื่นนอนไม่ต่างกัน ยังสวมเสื้อยืดตัวใหญ่สีขาวและกางเกงนอนขายาวสีฟ้าอ่อน ในมือมีกล้องวีดีโอที่ใช้เป็นประจำ เขาปลุกผมตั้งแต่หกโมงเช้าในวันอาทิตย์ เพื่อที่จะถ่ายสิ่งที่เรียกว่า Vlog

Vlog คือการนำเสนอเรื่องราวผ่านวีดีโอ เกี่ยวกับไลฟ์สไตล์ ความชอบ กิจกรรมต่างๆ ยกตัวอย่างเช่นพี่ก็อดที่ลาออกจากงานเพื่อมาทำคลิปท่องเที่ยวกับพี่ต้น

และในวันนี้เขาเกิดนึกครึ้มอยากจะถ่าย Vlog ชีวิตในวันหยุดของผม ซึ่งเขาก็รู้ว่ามันไม่มีอะไรมากนอกจากใช้ชีวิตติดบ้าน บ้านที่เราสองคนตัดสินใจซื้อและย้ายมาอยู่ด้วยกัน

ทำอย่างกับว่าอายุ 26 ผมใช้ชีวิตต่างจากช่วง 20 ต้นๆ อย่างนั้นล่ะ

พี่เขียน แต่คนอื่นคิด ข้อสุดท้ายพี่คิดเอง

แหงล่ะ ไม่บอกผมก็รู้หลงตัวเองให้ที่หนึ่งเลย

ตกลงนะ ยอมให้พี่ถ่ายใช่มั้ย

ถ้าพี่ไม่เอาไปลงให้คนอื่นดูก็โอเค

ไอ้บิวอยากดู คงลงแค่ในเฟสบุ๊คส่วนตัวอ่ะแหละ

อือผมครางตอบแล้วหาวอีกครั้ง

ผมเป็นมนุษย์กลัวกล้อง แต่พอนานเข้า อยู่กับมนุษย์ตัวใหญ่ที่รักการออกหน้ากล้อง ก็เริ่มจะปรับตัวได้ อีกอย่างถ้าเขาให้พวกพี่บิวดู ผมก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง กลับกัน ชีวิตผมแสนจะเรียบง่ายจนน่าเบื่อ พวกเขาอาจจะนั่งหลับระหว่างดูก็ได้ ไม่ได้เหมือนกับพี่ก็อดที่ออกไปนู่นไปนี่ บ้างก็หาที่เที่ยวใหม่ๆ หาที่กินใหม่ๆ

พร้อมยัง

พร้อมแล้ว

หัวยุ่ง จัดหน่อยมั้ยพี่ก็อดยื่นมือมาแปะๆ หัวผมสองสามที ผมปัดมือเขาออกพลางส่ายหัว

ไม่เป็นไร อัดเลย

คนตัวโตเปิดกล้อง ส่วนผมนั่งอ้าปากหาวไม่หยุด เมื่อคืนกว่าจะได้นอนล่อไปตีสองกว่า แถมวันนี้เป็นวันหยุด ไม่มีใครหรอกที่อยากตื่นเช้า แม้ว่าผมจะเป็นคนตื่นเช้าก็ตามที

อัดหรือยังอ่ะ

อัดแล้วครับ

ผมต้องทำไงบ้างผมถามคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการปรับกล้องซูมเข้าซูมออก

ก็เหมือนปกติ คิดซะว่าไม่มีกล้องอยู่

อ่า

ยากเหมือนกันแฮะ ก็เห็นอยู่ว่ามีกล้อง จะจินตนาการยังไงให้รู้สึกว่าไม่มีกล้อง

ตื่นนอนปุ๊บทำอะไรก่อนพี่ก็อดถาม ปกติแล้วตื่นนอนปุ๊บ ผมก็จะนอนกลิ้งอยู่บนเตียงสักพัก แล้วเข้าห้องน้ำแปรงฟันล้างหน้า อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ออกไปทำงานตอนเก้าโมงโดยนั่งรถสองแถวคันสีแดง ประมาณสิบนาทีถึงที่ทำงาน แต่เพราะวันนี้เป็นวันหยุด ผมคงใช้เวลาทำงานบ้านที่ไม่ได้แตะมาเกือบเดือน

แปรงฟันก่อน

ผมเดินโซเซไปที่ห้องน้ำ บีบยาสีฟันลงบนแปรงสีดำ พลางยื่นให้กับคนที่ถือกล้องมือเดียวอยู่ ก่อนจะบีบลงแปรงสีขาวของตัวเอง แล้วยัดเข้าปาก จากนั้นจึงหาที่นั่งบริเวณขอบอ่างอาบน้ำ จัดการแปรงฟันอย่างเชื่องช้า ส่วนคนตัวโตนั่งลงบนฝาชักโครก พี่ก็อดดูสนุกสนานกับการถ่ายวีดีโอชีวิตประจำวันของผม ซึ่งปกติเขาก็ชอบถ่ายเก็บไว้ดูคนเดียวอยู่แล้ว แต่เพราะวันนี้เป็นจริงเป็นจังขึ้นมา ถึงขนาดตั้งหัวข้อให้ผมทำตาม

เขาเป็นฝ่ายแปรงฟันเสร็จก่อน จึงยื่นกล้องมาให้ผมถือเพื่อที่จะไปบ้วนปากและล้างหน้า ผมหันกล้องไปหาเขาเพื่อถ่ายคนที่กำลังกวักน้ำใส่หน้า พี่ก็อดหยีตาเพราะกลัวน้ำเข้าตา เอามือแปะๆ หาผ้าเช็ดหน้าที่ราวตากผ้าเล็กๆ ริมผนัง พอลืมตาขึ้นมาเห็นว่าผมกำลังหันกล้องไปทางเขาอยู่ เจ้าตัวก็บ่นอุบ

ถ่ายหนูดิ มาถ่ายพี่ทำไม

ผมไม่ได้ตอบเพราะฟองยาสีฟันยังเต็มปาก กดซูมเข้าไปยังใบหน้าของผู้ชายผิวสีน้ำผึ้งพลางหัวเราะคิกคักกับตัวเอง สภาพพี่ก็อดตอนตื่นนอนหัวชี้ยุ่งเหยิง แฟนคลับคงอยากเห็นภาพนี้ใจจะขาด แต่ก็นะ พี่ก็อดก็ยังคงเป็นพี่ก็อด ตื่นนอนกับตอนปกติ ไม่ต่างกันเท่าไร เป็นมนุษย์หน้าตาดีอย่างที่ชอบอวดสรรพคุณ แม้อายุจะใกล้ขึ้นเลขสาม

กล้องถูกดึงกลับไปอยู่ในมือใหญ่อีกครั้ง ผมทำหน้าเนือยใส่เขา

ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นใส่พี่เลย

อีอัวเองอังอ่ายเอ้าไอ้เอย

เสียงปริศนาของผมทำคนตัวโตขมวดคิ้ว

เถียงพี่เหรอ

อ่าว

ผมขยับเดินหนีเขาไปบ้วนปากและล้างหน้า หลังจากนั้นจึงเดินออกจากห้องน้ำ ตรงไปยังกรงกระต่ายที่มีผ้าคลุมเอาไว้ เปิดผ้าขึ้นมา จมูกฟุดฟิดสีอมชมพูขยับทักทายเป็นอันดับแรก

คุณสโนว์ หิวข้าวมั้ย

กระต่ายสีขาวขนปุกปุยที่พี่ก็อดซื้อมาเลี้ยงตอนนี้ตัวใหญ่เกือบเท่าแมว ตัวใหญ่แข่งกับคุณชายที่ตอนนี้ตู้ปลาเอาไม่อยู่ จนต้องพาคุณชายไปอยู่ที่บ่อปลาหน้าบ้าน อันที่จริงตาเคยบอกว่าถ้าใหญ่จนเลี้ยงไม่ไหว ให้พาไปที่ศูนย์เพาะพันธุ์ แต่เพราะว่าผมผูกพันกับคุณชาย ก็เลยไม่อยากให้ห่างตัวไปไหน  

ตอนแรกผมจะเอาคุณชายใส่กะละมังมาไว้ในห้องนอน แต่โดนพี่ก็อดห้ามเอาไว้ อีกอย่างคุณชายอาจจะอึดอัด เต่าที่เริ่มโตจนขนาดใหญ่กว่าหัวผม น่าจะชอบอยู่กับธรรมชาติมากกว่าอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม

อ้อ อีกอย่างคือ คุณชายตัวหนักจนผมแทบอุ้มไม่ไหวแล้ว

มีก็แต่คุณสโนว์นี่แหละที่พอจะอุ้มไหวอยู่ ผมอุ้มคุณสโนว์ออกจากกรง วางถาดอาหารไว้ข้างกรง ปล่อยให้คุณสโนว์กินข้าวเช้า ผมลูบขนนุ่มนิ่มของคุณสโนว์พักหนึ่งจึงเปลี่ยนมานั่งข้างเตียง ริมประตูกระจก แสงแดดอ่อนๆ ที่ผ่านเข้ามาในห้อง กำลังอุ่นสบายในวันที่อากาศหนาว แต่ถ้าแปดโมงเช้าเมื่อไร จะกลายเป็นแดดเผาจนหน้าไหม้

ผมหยิบโพสต์อิทสีนมเย็นขึ้นมาดู ข้อหนึ่งผ่านไปแล้ว ทีนี้ก็ถึงข้อสอง ผมลากตะกร้าใส่ครีมที่ทาประจำมาวางไว้หน้าโต๊ะตัวเล็ก

ไหน ใช้ครีมอะไรมั่ง เทคนิคหน้าใสของหนู

ผมก้มมองครีมในตะกร้าที่มีอยู่ไม่กี่กระปุก หยิบๆ จับๆ มันอยู่ครู่หนึ่ง

ผิวหน้าของผมกับพี่ก็อดค่อนข้างต่างกัน เพราะฉะนั้นจึงใช้ครีมกันคนละแบบ พี่ก็อดจะเน้นครีมแบบผู้ชาย จะถูกจะแพงขอแรงไว้ก่อน เพราะผิวหน้าค่อนข้างหนา ผมไม่ได้ด่าว่าพี่ก็อดหน้าด้านนะ แต่ผมเป็นคนผิวบาง บางจนเห็นเส้นเลือดฝอยบนใบหน้า ครีมส่วนมากที่ใช้จึงเป็นครีมที่บอบบางต่อผิว หรือพูดง่ายๆ คือครีมที่ผู้หญิงใช้นั่นเอง

อันนี้ทาก่อนอันแรก

ผมยกขวดน้ำตบขึ้นมาถือเอาไว้ น้ำตบสัญชาติญี่ปุ่นที่ใช้เป็นอันดับแรกหลังจากล้างหน้า

ผมต้องทำยังไงอ่ะตาที่จะปิดทำให้ต้องพูดไปหาวไป ผมยกขวดน้ำตบไปชูหน้ากล้อง

ทำแบบบิวตี้บล็อกเกอร์สิ

แบบไหน แบบนี้เหรอ

เคยดูบิวตี้บล็อกเกอร์ที่แนะนำครีมมาบ้าง เห็นเขาว่าต้องเอามือบังข้างหลังแบบนี้กล้องถึงจะโฟกัส

โฟกัสมั้ย

ยัง

ขยับอยู่สามสี่ที กล้องก็ยังไม่โฟกัส เลยล้มเลิกความตั้งใจเพราะอยากจะทาให้เสร็จไวๆ

งั้นช่างเถอะ เอาเป็นว่ารู้กัน

รู้กัน? ใครจะมารู้กันกับหนูวะ

เอาน่าๆผมโบกมือป้อยๆ หมุนขวดครีมไปมาเพื่อหาครีมตัวที่สอง บอกตามตรงว่าถ้าถึงเวลารีบๆ ผมไม่เคยเรียงลำดับครีมเลย อะไรแปะได้ก็แปะไป ขอแค่ไวที่สุด วันหยุดไม่ชอบทาครีมด้วยซ้ำ เพราะเดี๋ยวไปกวาดบ้านถูบ้าน ดูดฝุ่น ล้างบ่อคุณชาย ทำความสะอาดที่นอนคุณสโนว์ ก็เหงื่อออกจนต้องล้างหน้าทาครีมใหม่อยู่ดี

แต่เพราะเห็นพี่ก็อดอยากให้ทำ เลยทำให้ก็ได้

พี่ก็อดหยิบน้ำตบไปถือเอาไว้ แล้วชูหน้ากล้อง

อันนี้นะ เคล็ดลับหน้าใสเหมือนตูดเด็กอันแรก

เซรั่มเป็นอย่างที่สองที่ผมชอบใช้ อันที่จริงผมไม่ค่อยใช้ครีมกระปุกเท่าไร เพราะมันหนักหน้าจนทำให้หน้าเยิ้มระหว่างวัน เลยชอบใช้พวกที่ซึมเข้าผิวไวๆ มากกว่า จะมีครีมอยู่กระปุกเดียวที่ใช้ ก็คือครีมที่ผสมกันแดดไปในตัว

ผมเทเซรั่มลงฝ่ามือ ถูๆ แล้วแนบลงบนหน้าให้มันซึมเข้าไป ก่อนจะหยิบขวดไปถือหน้ากล้องแล้วเอามือบังด้านหลังให้มันโฟกัสชื่อผลิตภัณฑ์ ถ้าให้เดา คนที่ถามคำถามนี้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่บิว สาวสวยคนเดียวภายในกลุ่มหนุ่มโฉด และพี่เบล สาวน้อยในร่างชายหนุ่มที่ชอบถามผมเรื่องการดูแลผิวทุกครั้งที่เจอหน้ากัน

ก็ไม่โฟกัสอยู่ดีพี่ก็อดบ่น

ผมว่าเป็นที่กล้องพี่แล้วล่ะ

เดี๋ยวๆ นี่ตัวแพงเลยนะเว้ย พี่กลั้นใจไม่ซื้อลูฟี่ เพื่อซื้อกล้องมาถ่ายหนูเลยนะ

งั้นเดี๋ยวผมพูดชื่อเอาก็ได้

การรีวิวครีมเป็นไปอย่างทุลักทุเลเล็กน้อย เมื่อสโนว์อยากเข้ามาแจมด้วย พี่ก็อดพยายามอุ้มสโนว์ออกไปจากระยะกล้อง เพราะกล้องเอาแต่ไปโฟกัสกระต่ายตัวสีขาวอ้วนปุ๊กข้างหลัง แต่อุ้มออกไปก็กระโดดกลับเข้าเฟรมตลอด

สโนว์ หม่าม๊าจะทำงาน อย่ากวน

พี่มีปัญหากับลูกหรือไงผมขมวดคิ้วใส่พี่ก็อด

กล้องมันโฟกัสแต่ลูก ไม่โฟกัสหนูอ่ะ

แก้ปัญหาง่ายที่สุดคือการอุ้มสโนว์มาไว้บนตัก ผมวางสโนว์ไว้บนตักตัวเอง พอได้อยู่บนตักอุ่นๆ ของมนุษย์ คุณสโนว์ก็นิ่ง ไม่ขยับไปไหน ขยับก็แต่จมูกฟุดฟิดๆ

ทาครีมอยู่ดีๆ จู่ๆ คนตัวโตก็เกิดอยากลองทาครีมของผมบ้าง ผมขยับเข้าไปใกล้พี่ก็อด เทเซรั่มลงบนฝ่ามือ ถูให้เกิดความร้อนแล้วตบลงบนแก้มของเขาดังแปะๆ

หนูตบหน้าพี่เลยก็ได้

นี่ก็ตบอยู่นะ ตบแบบเวอร์ชั่นเบามือ อยากโดนแรงๆ ป่ะล่ะว่าพลางออกแรงตบเสียงดังแป๊ะๆ จนหน้าเขาขึ้นรอยแดง ผมหัวเราะชอบใจอยู่คนเดียว

โอ้ยๆ ที่รักครับ เบามือหน่อย

อยากมาท้าเอง ช่วยไม่ได้

ข้อสองเสร็จไปภายในเวลาประมาณยี่สิบนาที ทาครีมห้านาที ห้านาทีสู้รบกับสโนว์ อีกสิบนาทีรอให้กล้องโฟกัสยี่ห้อครีม ผมเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำให้มันยุ่งยากไปทำไม แต่พอเห็นพี่ก็อดยิ้มมีความสุข จึงอดตามใจเขาไม่ได้

มาถึงข้อที่สาม ผมเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าตู้ใหญ่ข้างเตียง ด้านซ้ายเป็นเสื้อผ้าของพี่ก็อด ส่วนด้านขวาเป็นเสื้อผ้าของตัวเอง สีสันภายในตู้เสื้อผ้ามีแค่ขาว เทา ดำ เป็นหลัก จะมีฉูดฉาดไม่กี่ตัวที่ถูกพับเอาไว้เรียบร้อย

ปกติผมใส่เสื้อยืดธรรมดา กับเสื้อเชิ้ตง่ายๆ แขนสั้น แล้วก็กางเกงสามส่วน กับกางเกงยีนส์แบบหลวมๆ หน่อยผมพูดแล้วหยิบเสื้อออกมาโชว์ให้กล้องดู แต่เพราะวันนี้ทำงานบ้าน เพราะงั้น ไม่เปลี่ยนนะ

ไม่เปลี่ยนเลยเหรอ

อือ พี่จะให้ผมแต่งแฟชั่นโชว์ถูบ้านซักผ้าเหรอ

มือของผมดันประตูตู้เสื้อผ้าปิด เงยหน้าไปมองคนตัวโตที่เบะปากส่งมาให้อย่างงอแง

ไว้ทำงานบ้านเสร็จค่อยเปลี่ยนนะ

ครับ

พอได้ยินว่าจะเปลี่ยน เขาถึงได้ฉีกยิ้มออกมา

กาลเวลาทำให้คนเปลี่ยนไปจริงๆ ครับ อาจจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นหรือทางที่ไม่ดี หลายคู่คบกันนานวัน ความสัมพันธ์เริ่มร้าวฉาน อาจจะเพราะผิดใจ ความไม่เหมือนเดิม หรือเหตุผลส่วนตัวอะไรก็ตามแต่

สำหรับผมและพี่ก็อดแล้ว เราก็เปลี่ยนไปนะ มีทั้งดีและไม่ดีปะปนกันไป ยิ่งอยู่ด้วยกันนานเข้า ยิ่งเห็นนิสัย เห็นตัวตนของเขา พี่ก็อดแกจะมีมุมขี้งอนเหมือนเด็กซ่อนอยู่ แต่เป็นการงอนแบบน่ารักๆ ไม่ค่อยงอนแรงๆ สักเท่าไร พอผมยอมทำตาม เขาก็จะหายงอนอย่างง่ายดาย มันก็มีบางครั้งที่ผมไม่อยากทำ แล้วเขาก็งอนแต่ผมไม่ง้อ หลังจากนั้นไม่กี่นาทีก็จะกลับเข้าสู่ภาวะปกติ ถึงกระนั้นก็ไม่เคยมีปากมีเสียงกันใหญ่โต

ข้อเสียหนึ่งอย่างของพี่ก็อดที่ผมมักจะบ่นตลอด คือ ซื้อเก่ง

ฟิกเกอร์วันพีซเต็มบ้านไปหมด เยอะถึงขนาดที่ว่าต้องยกห้องหนึ่งไว้ใส่ตู้กระจกเก็บมันไว้ เขาบอกว่ามันเป็นความสุขทางใจ เวลาทำงานเหนื่อยๆ กลับบ้านมานั่งดูหนัง ดูฟิกเกอร์หลายร้อยตัวในตู้แล้วรู้สึกอิ่มเอม

เรามีข้อตกลงกันไว้ว่าห้ามเอาเงินส่วนที่เก็บไปใช้ฟุ่มเฟือยเด็ดขาด ซึ่งเขาก็สามารถทำตามสัญญาได้ ก็รู้อยู่ว่าบ้านรวย แต่สั่งทุกอาทิตย์นี่มันก็มากเกินไป หลังๆ เขาเลยเริ่มลดลงบ้าง เหลือเป็นเดือนละครั้ง

ส่วนข้อเสียของผมน่ะเหรอ

ไม่เอาไปทิ้งอีกแล้วนะผมมองกระป๋องเบียร์ที่ตั้งอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวหลังจากเดินลงมาจากชั้นสอง พี่ก็อดรีบพุ่งตัวไปหยิบกระป๋องเบียร์ โยนใส่ถังขยะรีไซเคิลอย่างว่องไวพลางส่งยิ้มแห้งมาให้

ขอโทษครับ เมื่อวานเหนื่อยมาก ดื่มแล้วก็อาบน้ำนอนเลย

ผมเป็นคนรักสะอาดจนเกินไป

สกปรกนิดหน่อยยอมไม่ได้ แต่ก็พยายามลดละเลิกลงบ้างแล้วนะ เรื่องบ่นเวลาเขากินอะไรแล้วชอบวางทิ้งไว้

พี่อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย

ผมเปิดตู้เย็นดูวัตถุดิบสารพัดที่วางเรียงอยู่ในตู้อย่างเป็นระเบียบ พี่ก็อดนั่งลงตรงเก้าอี้เคาน์เตอร์ครัว

เอาที่หนูกินประจำสิ ตอนเช้าอ่ะ

ตอนเช้าผมกินพวกสลัด ไข่ดาวแล้วก็ขนมปัง เพราะมันเร็วดี

ถุงสลัดผักออแกนิกถูกหยิบออกมาวางไว้ พร้อมกับไข่สองฟอง และครัวซองต์ของโปรดของพี่ก็อด

การทำอาหารเช้าเป็นไปอย่างรวดเร็วและง่ายดาย พี่ก็อดก็กินง่ายตามสไตล์เขา แต่ที่ไม่แตะเลยคือมะเขือเทศ เหมือนมันเป็นแอปเปิ้ลอาบยาพิษของสโนไวท์อะไรเทือกนั้น ผมผ่าครึ่งครัวซองต์ วางแฮมลงไป วางไข่ดาวทับ เหยาะน้ำสลัดงาญี่ปุ่นไปเล็กน้อยเพิ่มรสชาติ ก่อนจะยื่นให้คนตัวโตที่ขยับวางกล้องลงบนเคาน์เตอร์อย่างทะนุถนอม นอกจากครัวซองต์สอดไส้ ก็ชงกาแฟให้เขาด้วย เห็นพี่ก็อดบอกว่าถ้าไม่ได้จิบกาแฟตอนเช้าจะรู้สึกไม่มีสมาธิ เพราะแบบนั้นผมจึงกลั้นใจกดซื้อเครื่องทำกาแฟราคาหลายหมื่นมาตั้งไว้ที่บ้าน เพื่อที่จะได้สะดวกในการทำกาแฟในเวลาเร่งรีบ

อร่อยจัง เปลี่ยนน้ำสลัดเหรอ

ก็พี่บอกชอบที่มันเผ็ดนิดๆผมหยิบขวดน้ำสลัดชูให้เขาดู เป็นน้ำสลัดออกครีมเล็กน้อย ผสมงา และมีรสชาติเผ็ดเมื่อสัมผัสปลายลิ้น

อร่อยอ่ะ เดี๋ยวไปซื้อตุนดีกว่า

หยุดเลย กินหมดค่อยซื้อ เดี๋ยวซื้อตุนมา เจอของอร่อยอย่างอื่นพี่ก็เมินมันละ

อ้าว ไม่งั้นมันจะชื่อน้ำสลัดเหรอ

ห๊ะ

น้ำสลัดไง โอ๊ยฉันต้องถูกสลัดๆๆ

พี่นั่นแหละสลัด

ทำไมหนูต้องว่าพี่มอสปณิธานด้วย!”

ปฏิภาณ!”

เหมือนกันแหละน่า

เฮ้อ ที่ไม่เปลี่ยนไปเลยก็คงจะเป็นมุกตลกของเขานี่แหละครับ สาบานได้ถ้าพี่ว่านอยู่ข้างๆ พี่ก็อดคงจะโดนสักป๊าบไปแล้ว ส่วนผมนั้น จากเมื่อก่อนมักจะกินจุดทุกครั้งเวลาเขาเล่นมุก เดี๋ยวนี้เริ่มตอบโต้ได้บ้าง และดูเขาจะชอบใจเวลาผมโต้ตอบกลับไป เหมือนเด็กเลยเห็นมั้ย

กินข้าวเสร็จ ผมก็จัดการล้างจานให้เสร็จสรรพ ทีนี้แหละถึงเวลาออกกำลังกาย

ผมเป็นมนุษย์ที่ชอบทำงานบ้านมาก ปกติแล้วจะทำทุกอาทิตย์ แต่เพราะช่วงนี้งานยุ่ง วันหยุดก็แทบจะไม่ได้หยุด เลยดองมาเกือบเดือน จากตอนแรกพี่ก็อดตั้งใจว่าจะถ่ายผมทำงานบ้าน แต่พอผมหยิบไม้กวาดมากวาดบ้าน พี่ก็อดก็ปรี่เข้ามาช่วย ทั้งช่วยยกถังถูบ้านให้ ผมถูชั้นล่าง พี่ก็อดถูชั้นสอง ช่วยกันปัดฝุ่นดูดฝุ่น ซักผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน ช่วยกันทำความสะอาดที่นอนคุณสโนว์ ช่วยกันล้างบ่อปลาให้คุณชาย

นี่แหละข้อดีของเขา ถึงผมจะบอกว่าทำคนเดียวได้ เขาก็มักจะเข้ามาช่วยเสมอ เพราะไม่อยากให้เหนื่อย พี่ก็อดเคยแนะนำให้จ้างคนทำความสะอาดบ้านแล้วด้วยซ้ำ แต่ผมห้ามไว้ ก็ผมชอบทำความสะอาดนี่นา   

ครึ่งวันที่เราวุ่นวายอยู่กับการทำความสะอาดครั้งใหญ่ จนกระทั่งปิดท้ายด้วยการซักผ้า ผมเดินขึ้นชั้นสองไปหยิบตะกร้าเสื้อผ้า เดินลงมายังห้องซักผ้าหลังบ้านแล้วแยกผ้าขาวออกจากผ้าสี ที่ส่วนมากจะเป็นเสื้อสีดำของพี่ก็อด

อ่อ อีกเรื่องหนึ่งที่บ่นเขาประจำก็คือ

กางเกงในม้วนเป็นเลขแปดนี่แหละ ผมต้องมาคอยคลี่ให้ตลอดเลย ให้ตายสิ

สายตาพี่ก็อดเบิกกว้างแล้วนะ เตรียมโดนผมด่าแล้ว แต่เพราะเรากำลังอัดวีดีโออยู่ เพราะฉะนั้นผมจะไม่พูดเรื่องนี้ออกสื่อ เอาเป็นถ้าปิดกล้องลงเมื่อไร เขาโดนฟาดจนแขนลายแน่

นอกจากเครื่องซักผ้าแล้ว ก็ยังมีเครื่องอบผ้าที่พี่ก็อดกลั้นใจซื้อมาแม้ราคาจะแพงหูดับ ข้อหนึ่งเพราะไม่อยากให้ผมเหนื่อยตากผ้า ข้อสองไม่อยากให้ผมเหนื่อยรีดผ้า และข้อสามวนกลับไปอ่านข้อหนึ่งและข้อสองใหม่

พูดง่ายๆ ก็คือ ไม่อยากให้ผมเหนื่อยจนเกินไป ก็เลยชอบซื้อเครื่องทุ่นแรงมาให้ มียี่ห้อหนึ่งจากจีนที่พี่ก็อดเป็นลูกค้าประจำ ถ้าเขารู้ว่าพี่ก็อดซื้อบ่อย แถมยังเป็นนายแบบ ผมว่าวันหนึ่งคงมีคนมาจ้างให้พี่ก็อดไปโฆษณาเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านแน่นอน

          ระหว่างรอผ้า ตอบคำถามสองข้อเลยก็ได้

            พี่ก็อดโพล่งขึ้นระหว่างที่ผมกำลังกดปุ่มบนเครื่องซักผ้า

            หนังสือที่ชอบเหรออืมม ผมยืนนึกอยู่พักหนึ่ง อันที่จริงช่วงนี้อ่านอยู่หลายอย่าง แต่ถ้าที่ชอบก็คงจะเป็น “A piece of the moon”

            เป็นหนังสือแนวไหนเหรอพี่ก็อดยืนพิงไปกับเครื่องซักผ้าที่สั่นครืดๆ

            ชีวิต คำคม ปรัชญา การเปรียบเทียบความไม่สมบูรณ์แบบเหมือนกับพระจันทร์เสี้ยว จริงๆ อ่านแล้วก็ทำให้ผมคิดอะไรได้หลายอย่าง ยกตัวอย่างเช่นปลงเรื่องที่พี่ชอบวางขยะไว้แล้วไม่เอาไปทิ้ง

            พี่ก็อดร้อง ไอ้หยาเสียงแผ่ว

            แล้วเพลงที่ฟังช่วงนี้ล่ะ

            “The Simple Things ของ Michael Carreon”

            เขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อเพลง ริมฝีปากคลี่ยิ้มออกมาอย่างชอบใจ

            เพลงที่พี่ส่งให้นี่

            ก็มัน...น่ารักดีผมเกาแก้มแก้เขิน

            เป็นเพลงธรรมดาๆ สไตล์ R&B ที่บอกกล่าวว่าผมตกหลุมรักความเรียบง่ายในชีวิตประจำวันของคุณ อย่างเช่น น้ำหอมที่คุณใช้ ทรงผมของคุณ ตอนที่เราเล่นกันบนเตียง และอีกหลายๆ อย่าง ดูจะเป็นเพลงที่เข้ากับผมและพี่ก็อดมากที่สุดเท่าที่เคยฟังมาแล้ว

             พี่ก็อดกดหยุดกล้องก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ผมที่ยืนพิงผนังห้องอยู่ มืออบอุ่นของเขาสัมผัสที่ปลายคาง เชยคางของผมขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะประทับริมฝีปากนุ่มนิ่มลงมา กลิ่นกาแฟหอมๆ ที่เขาดื่มไปยังคงเด่นชัด ไหนจะความร้อนที่พวยพุ่งขึ้นบนใบหน้าราวกับแสงอาทิตย์ตอนแปดโมงเช้าที่ส่องเข้ามาในห้องนอน

จูบละเมียดละไมบางเบา แปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วง เสียงหอบหายใจของเราสองคนดังแข่งกับเครื่องซักผ้าที่ส่งเสียงดัง ครืด ครืด พี่ก็อดอุ้มผมขึ้นไปนั่งบนเครื่องซักผ้า บดเบียดจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนแทบขาดอากาศหายใจ

พอก่อน

ผมยกมือห้ามไว้ ทำให้คนตัวโตทิ้งศีรษะลงบนลาดไหล่ ลมหายใจหนักแน่นของพี่ก็อดเป่ารดอยู่บนแผ่นอกด้านซ้ายของผม แขนสองข้างของเขาเท้าอยู่บนเครื่องซักผ้าสีขาว กั้นเอาไว้ไม่ยอมให้ผมได้หนีไปไหน

อย่าน่ารักมากได้มั้ย หัวใจพี่จะวาย

ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยมือของผมสัมผัสกับกลุ่มผมนุ่มนิ่มของเขา ลูบให้มันเข้าทรง

ตอนผมได้ฟังเพลงนั้นครั้งแรก ผมยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว เพราะดันนึกถึงกลุ่มผมนุ่มนิ่มของเขา นึกถึงตอนที่เรานอนเล่นกันอยู่บนเตียง ตอนที่ยืนแปรงฟันอยู่ในห้องน้ำด้วยกัน แม้กระทั่งน้ำหอมที่เขาชอบใช้ หรือนั่งฟังเสียงกระดิ่งลมที่ห้อยไว้บริเวณชานบ้าน

คำตอบข้อสุดท้ายล่ะ

หือ

รู้สึกยังไงที่มีแฟนหล่อ

ผมหันไปมองกล้องวีดีโอที่ไฟสีแดงดับไปแล้ว

ไม่อัดวีดีโอเหรอ

มันเป็นคำถามของพี่ ไม่เกี่ยวกับที่พวกไอ้บิวอยากรู้

ริมฝีปากผมเม้มแน่น

รู้สึกยังไงที่มีแฟนหล่อ เป็นคำถามที่พอตอบทีไร มักจะไปจบที่โดนจูบจนหายใจไม่ออก หรือนอนหมดแรงหอบจนตัวโยนอยู่บนเตียง ผมจำได้ว่าเคยตอบไปหลายรอบ แล้วเขาก็ชอบถามเหมือนมีความสุขกับการได้หลงตัวเองแบบนี้ ปกติคำถามแนวนี้มักจะมาจากเพื่อนๆ พวกเขา อย่างเช่นพวกพี่บิว ประมาณว่า รู้สึกอึดอัดมั้ยที่มีแฟนหล่อจนสาวๆ หลง หรือ ไอ้ก็อดหล่อขนาดนี้หนักใจหรือเปล่าถ้าวันหนึ่งตื่นมาพบว่ามันไม่หล่อ

ก็ดีนะผมตอบกวนใส่

เดียว พี่ก็อดเงยหน้ามองผมในระยะประชิด แถมยังขมวดคิ้วใส่ เหมือนอยากได้ยินคำตอบอื่น

ทุกครั้งก็มีอยู่คำตอบเดียวนั่นแหละ พี่จะถามซ้ำทำไมหลายรอบก็ไม่รู้

หล่อมากไม่ดีหรอก...หวง

พอได้ยินคำตอบ เขาก็ยิ้มหน้าบานเป็นจานข้าวหมา มีความสุขมากเวลาผมบอกว่าหึงหรือหวง ยิ่งอายุมากอารมณ์ของเขายิ่งเดาได้ยากขึ้นทุกที ยิ่งแก่ขึ้นยิ่งเด็กลง เป็นสิ่งที่อธิบายความเป็นพี่ก็อดในวัยย่าง 30 ชัดเจนที่สุด

พี่ก็อดกดจูบผมอีกครั้ง ก่อนจะถอนริมฝีปากออกไปแล้วคลอเคลียเหมือนเจ้าหมาโกลเด้นตัวโตไม่ยอมห่าง มือของเขาเริ่มซุกซน มือซ้ายสอดเข้ามาหลังเสื้อของผม ส่วนมือขวาจับขอบยางยืดของกางเกงนอนสีฟ้าอ่อนเอาไว้พลางดึงมันลง ความเย็นของฝ่ามืออีกฝ่ายทำให้ผมสะดุ้ง

พี่จะไปนอกใจหนูได้ยังไงล่ะ ก็เดียวดายของพี่น่ารักซะขนาดนี้

เดี๋ยว ยังซักผ้าไม่เสร็จเลย อื้อ

เอาแต่ใจ พี่มันคนเอาแต่ใจ!

แต่ก็ต้องโทษตัวผมเองด้วยแหละ ที่ตามใจเขาซะทุกเรื่องเลย

ชีวิตประจำวันของผมกับพี่ก็อดก็แบบนี้แหละครับ เรียบง่ายเหมือนไม้บรรทัดที่ขีดเป็นเส้นตรง ไม่ได้หวือหวาอะไรมากมาย ทำงานเสร็จ กลับบ้าน นอนเตียงเดียวกัน กินข้าวเช้าด้วยกัน กินข้าวเย็นด้วยกันบ้าง กินไม่ทันก็กินคนเดียว ทำเผื่อไว้ให้อีกคนที่กลับบ้านดึก นั่งดูหนังเรื่องโปรด ทำงานบ้านด้วยกันในวันหยุด ไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวที่ไหนเป็นพิเศษ เวลาพี่ก็อดไปเที่ยวต่างประเทศไกลๆ ก็วีดีโอคอลหากันตลอด ไม่ได้รู้สึกเหงาเลยสักนิด

ต่อให้อีกกี่สิบปีข้างหน้า ก็ยังคงเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ

เพราะผมตกหลุมรักความธรรมดาของเขา

และเขาตกหลุมรักความธรรมดาของผม

Vlog วันหยุดของเดียวดายในวัย 26 ปี ก็มีแค่นี้แหละ

 

 

 

**หลังดู Vlog จบ**

บิว: “เดียวแม่ง ธรรมชาติมาก

เบียร์: “น่ารักนะ ทำงานบ้านเยอะแยะเลย

เบล: “หน้าใสฉิบหาย ขนาดเพิ่งตื่นนอน อิสสาค่า

บิว: “ต่างจากอิก็อด

ก็อด: “ทำไม กูมันทำไม

ว่าน: “ก็ธรรมชาตินะไอ้ก็อดอ่ะ

ต้น: “ธรรมชาติไรวะ แอปทั้งนั้นอ่ะ

ว่าน: “ธรรมชาติลงโทษ 555555555

บิว: “5555555555”

เบล: “5555555555555”

ต้น: “555555555555555

เบียร์: “…”

ก็อด: “ไอ้พวกลูกอิแหม่ม!!!”




// เอาตอนพิเศษสั้นๆ มาฝากค่า เผื่อคิดถึงเด็กๆ กัน รักทุกคนเลยน๊า


ตอนนี้พี่เขาบุกโลกของผมมีจำหน่ายเป็นหนังสือและ E-bookแล้วนะคะ

สามารถติดตาม สอบถาม สนับสนุน ผ่านทางเว็บ Hermit , ร้านหนังสือ B2S ,นายอินทร์ และ meb (e-book) ได้เลยค่า


 

           

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.518K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11177 Baekberry12 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 23:48
    5555555555555
    #11,177
    0
  2. #11166 Pondfaii (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 16:20

    อ่านรวดเกียวจนจบ

    บอกเลน ละมุนละไม อ่านไปตัวลอยไป
    #11,166
    0
  3. #11164 LUKKADE31 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 23:33
    น่ารักจนใจเจ่บบบบบบบ~ ซีนน้องเดียวแทนตัวเองส่าหม่าม้ากับสโนว์นี่ทริปเปิ้ลออลคิลมากแม่ ตาย ตายสถานเดียว
    #11,164
    0
  4. #11127 manee_kk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 22:08
    ฮื้อฮือ ละมุนอบอุ่นหัวใจ

    ㅜㅡㅜ
    #11,127
    0
  5. #11126 manee_kk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 22:07
    ฮื้อฮือ ละมุนอบอุ่นหัวใจ
    ㅜㅡㅜ
    #11,126
    0
  6. #11006 samantap2608 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 09:50
    โง้ยยย น่ารักกกก
    #11,006
    0
  7. #10981 Hydrangea​ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 19:11
    พอเราได้พบคนๆหนึ่งที่เรารักเขาจริงๆ เราจะเข้าใจคำว่าตกหลุมรักคนๆเดิมซ้ำๆ ทั้งๆที่เขาไม่ได้มีอะไรเลย ความธรรมดาของเขาพิเศษที่สุด
    #10,981
    0
  8. #10971 pommys (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 08:53
    ตกหลุมรัก
    #10,971
    0
  9. #10857 IamonRead (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 23:35
    ชอบตอนพิเศษตอนนี้จัง... ผมหลงรักความธรรมดาที่มีอยู่ทุกวันของคุณ❤️
    #10,857
    0
  10. #10806 berry kiki (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:32

    น่ารักกกก
    #10,806
    0
  11. #10783 M’amie (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 13:10
    ชอบตอนพิเศษมาก ฮืออออ
    #10,783
    0
  12. #10755 Jinjoo.K (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 03:23
    ไหนจะเรียกแทนน้องว่าหนู ไหนจะเลิฟซีนนิดๆตอนท้าย โอ้โหวว เขินนนน
    #10,755
    0
  13. #10603 baekbow (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:04
    น่ารักมาก อยากมีคนมาหลงรักในความธรรมดาของเราบ้างจังเลย 555 // ว่าแต่ลูกอิแหม่มนี่คือใคร
    #10,603
    0
  14. #10558 No_nueng (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:07

    Perfect Two - Auburn เราก็ว่าเข้ากะความรักของพวกนางนะะ :)
    #10,558
    0
  15. #10557 kkawaoo2 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:15
    เข้ามาอ่านหลายรอบมากๆโดยเฉพาะตอนพิเศษชอบมากๆเป็นความธรรมดาแต่รับรู้ได้ว่ามันเป็นอะไรที่พิเศษมากๆ
    #10,557
    0
  16. #10524 Anna1n (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 18:20
    หลงน้องเดียวจังเลยลูก ทำไมน่ารักได้ขนาดนี้
    #10,524
    0
  17. #10520 RRREYKIII (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 07:34
    น่ารักมากแม่ ฮืออออชอบ
    #10,520
    0
  18. #10500 meowten_0227 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 23:05
    น่ารักมากกกก แง
    #10,500
    0
  19. #10350 M.D. MayDay (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 18:06
    ขอบตุณค่
    #10,350
    0
  20. #10348 noo noey (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 17:16
    น่ารักไม่ไหวแล้วว แง่วว
    #10,348
    0
  21. #10345 LUNLEE (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 00:31
    เหมือนได้ดู vlog จริงๆเลยค่ะ น่าร้ากก
    #10,345
    0
  22. #10339 DARK FAIRY (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 19:10
    น้องเดียวน่ารัก พี่ก็อตก็หลงน้องมากๆ
    #10,339
    0
  23. #10327 Nest (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 18:12
    น่ารักมากเลยค่ะ เรียบง่ายแต่อบอุ่นมากๆเลย ยังเป็นเดียวที่เรื่อยๆกับพี่ก็อดเหมือยเดิมเลยยย
    #10,327
    0
  24. #10326 rollie (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 23:41
    ดีจังเลยค่ะๆๆๆๆ
    #10,326
    0
  25. #10322 ซินเดอหวีโดว (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 16:48
    เป็นความธรรมดาที่แสนจะน่ารักจริงๆค่ะ
    #10,322
    0