Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 27 : Chapter 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,440 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62


Chapter 26


ความแตกต่าง

บางครั้งก็ทำให้เราเข้าใจกันและกันมากขึ้น

 

น้ำแดงโซดาก็ดีอยู่แล้ว เสี้ยนเหล้าทำไมไม่รู้ ลำบากกูเนี่ย

พี่บิวบ่นพลางปาผ้าชุบน้ำบิดหมาดลงบนหน้าพี่ต้นอย่างหัวเสีย หนังผีเรื่องที่สามยังไม่ทันจบ ก็นับศพทหารได้สามราย พี่ว่านสลบเหมือดคาที่ไปเรียบร้อยแล้ว จะไม่ให้สลบไปได้ยังไง ก็เห็นนั่งกระดกอยู่คนเดียวอย่างกับคนอกหัก

ส่วนพี่เบลกับพี่ต้นนั้นดวลเหล้ากันจนหัวทิ่มไปคนละทาง เพราะพี่ต้นดันไปท้าพี่เบลว่า ถ้ามึงนั่งได้นานกว่ากู กูจะขอเบอร์พี่กราฟให้สุดท้ายพี่เบลก็เป็นฝ่ายแพ้ไป

ดีแล้วล่ะครับที่ทั้งพี่ว่านและพี่เบลเมา ไม่อย่างนั้นคืนนี้พวกเขาคงกลัวผีจนไม่ได้นอนแน่ๆ เพราะหนังผีเรื่องสุดท้ายที่กำลังดูอยู่นั้น ผมเองก็คงจะนอนไม่หลับเหมือนกัน ตอนนี้ในหัวมีแต่หน้าผีแอนนาเบล ตุ๊กตาประสาทหลอนแก้มแดง

พอหันมองคนข้างตัวที่กำลังอ้าปากหาว พี่ก็อดนั้นเป็นคนไม่กลัวผี ไม่ใช่ไม่กลัวธรรมดานะ เขาบอกว่าลองแอนนาเบลมาสิ จะเอารองเท้าฟาดปากให้ ตายไปแล้วไม่พอยังจะมาหลอก พวกผีนิสัยเสีย

เก๋าจังเลยอ่ะคนนี้

ผมเอากะละมังที่ใส่น้ำอุ่นวางไว้ข้างตัวพี่บิว เห็นผู้หญิงคนเดียวภายในกลุ่มคอยเช็ดตัวให้พี่ต้นแล้ว จู่ๆก็มีภาพซ้อนขึ้นมา ผมไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมพี่บิวถึงมานอนห้องพี่ก็อดในวันที่พี่ก็อดเมา เพราะดูเหมือนเจ้าตัวจะเป็นเพียงคนเดียวที่คอยดูแลความเป็นอยู่ของเพื่อนในกลุ่ม

ก็ปล่อยมันไว้ก็ได้นี่หว่า

หุบปากไปเลยมึงอ่ะ ตอนมึงเมาก็ใช่เล่นนะไอ้ก็อด แล้วไอ้ห่าต้นนี่ก็ดิ้นจังพี่บิวดึงแขนพี่ต้นออกจากคอของตัวเองอย่างอารมณ์เสีย

เอ้า ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องห่วง กูดูแลตัวเองได้

ได้ก็เหี้ยละ อ้วกแตกอ้วกแตน เกิดสำลักอ้วกตายห่าขึ้นมาทำไงถึงเสียงจะห้วนและตะคอกใส่เพื่อน แต่ก็แฝงความเป็นห่วงอยู่ลึกๆ พี่ก็อดทำท่าจะเถียงเพื่อนสาวต่อแต่ผมห้ามเขาเอาไว้

พ่อผมเคยเล่าให้ฟังว่าเพื่อนพ่อเสียไปเพราะเมานี่แหละ เมาแล้วนอนหงาย ทำให้สำลักตาย ผมเลยไม่อยากให้พี่ก็อดเถียงพี่บิว เพราะพี่บิวน่ะ ห่วงถูกจุดแล้ว กับอิแค่เสียเวลาเหนื่อยดูแลเพื่อน มันคุ้มกว่าเสียเพื่อนอยู่แล้วล่ะ

พอคิดได้แบบนั้นผมเลยไปช่วยพี่เบียร์เช็ดตัวให้พี่ว่านที่นอนตัวแดงอยู่บนเตียง พี่เบียร์ขมวดคิ้วเป็นปมเบ้อเริ่ม เขาดูไม่ชอบใจที่เห็นพี่ว่านเมาแอ๋แบบนี้ แต่ภายใต้ความไม่ชอบใจ ก็แฝงไปด้วยความเป็นห่วง

บิว

หืม

ทำไมว่านมันกินเยอะจัง ปกติมันไม่ค่อยกินนะพี่เบียร์ส่งคำถามให้เพื่อนด้วยความสงสัย มือก็ถือผ้าขนหนูลูบลงบนแขนของเพื่อนสนิท ไม่ได้พูดไรไปใช่ป่ะ

ทั้งผมและพี่บิวต่างหันมองหน้ากัน ... คนที่พูดน่ะ ตอนนี้ไปก๊งเหล้ากับพระอินทร์แล้วล่ะครับ

เบียร์พี่บิวละจากพี่ต้นมานั่งข้างๆพี่เบียร์ ก่อนจะวางผ้าขนหนูลงบนหน้าผากพี่ว่านอย่างเบามือ

กูบอกตามตรงนะ กับว่านนี่กูไม่เห็นโอกาสเลย

...

ทุกเสียงภายในห้องเงียบไป เหลือเพียงแค่เสียงนาฬิกาที่ดังติ๊กต่อกบนผนัง

อือ

กูน่ะ ไม่ได้ซีเรียสเรื่องมึงชอบเพื่อนนะ ไอ้ก็อดก็อยากให้มึงสารภาพกับไอ้ว่าน แต่พวกกูไม่อยากเห็นมึงสองคนแตกหักกัน ... ถ้ามึงอยากเก็บความรู้สึกนี้ไว้ พวกกูก็จะเคารพการตัดสินใจ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวมึงอ่ะเบียร์

กูรู้ แค่นี้ก็เหมือนกูทรยศความเป็นเพื่อนของว่านไปแล้ว ให้มันอยู่แค่นี้แหละ

บรรยากาศอึมครึมในห้องทำให้พี่ก็อดต้องดึงตัวผมออกห่าง เหมือนไม่อยากจะให้ผมรับรู้เรื่องที่เกิดขึ้นภายในกลุ่มเพื่อนของเขา ผมรู้ว่าตัวผมเองนั้นไม่ค่อยชอบสุงสิงกับผู้คน ยิ่งถ้าเป็นกลุ่มคนแล้ว ผมจะรีบตีตัวออกห่างทันที แต่ผมไม่ชอบเลยที่ต้องมาเห็นพี่ทั้งสองคนเป็นแบบนี้

พี่เบียร์ก็เหมือนพี่ชายคนหนึ่งของผม ส่วนพี่ว่านนั้น แม้จะไม่อบอุ่นเท่าพี่เบียร์ แต่เขาเป็นคนที่แคร์คนข้างตัวมากๆ แค่แสดงออกมาแบบห้วนๆเท่านั้นเอง

กูไปนอนห้องน้องนะ พวกมึงจัดที่นอนเอาละกัน

เออๆ ดูแลน้องด้วย

พี่ก็อดดึงผมออกไปจากห้องของเขา แต่ก่อนจากไป ผมได้ยินเสียงเบาๆจากพี่เบียร์ที่พูดกับพี่บิวว่า

ไม่เป็นไร กูจะเป็นเพื่อนกับมัน จนกว่ามันจะไม่อยากเป็นเพื่อนกับกูแล้วนั่นแหละ

คนแอบรักเพื่อน ไม่ว่าฝ่ายไหนมันก็เจ็บจริงๆสินะ

พอจะเข้าใจพี่ปีขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ ที่ผ่านมาผมมัวแต่คิดว่าทำไมพี่ปีถึงทำกับผมแบบนั้น ทำไมถึงทรยศความเป็นเพื่อน พอมาเจอพี่เบียร์แล้ว ผมเข้าใจแล้วล่ะ ว่าความรู้สึกแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้เลยจริงๆ

ประตูห้องถูกปิดลงเบาๆก่อนที่ผมจะเดินไปทักทายคุณชายในตู้ปลา ส่วนพี่ก็อดนั้นทิ้งตัวลงบนเตียง ดูเหมือนเขาจะไม่โอเคเท่าไรเพราะเข้ามาก็นั่งเงียบเอาแต่เหม่อมองออกไปนอกประตูกระจก

เดียวคิดว่า ไอ้เบียร์กับไอ้ว่านมันจะไหวมั้ยเขาถามเสียงแผ่วเหมือนคนกำลังหมดแรง ผมเลยเดินไปนั่งข้างๆเขา ถูมือของตัวเองทุกครั้งเวลารู้สึกประหม่า ผมเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะพูดแบบไหนออกไป

ดูจากสถานการณ์แล้ว พี่ว่านนั้นไม่ได้ชอบพี่เบียร์มากเกินไปกว่าเพื่อนสนิทที่สำคัญคนหนึ่ง

ผมรู้ว่าพี่ก็อดเป็นคนแคร์เพื่อนเอามากๆ อีกอย่างพี่เบียร์กับพี่ว่านก็ดูจะสนิทกับเขามากที่สุดในกลุ่มแล้ว การมาเห็นเพื่อนตัวเองไม่มีความสุขแบบนี้ สำหรับคนอย่างเขาแล้วคงรู้สึกแย่ ขนาดผมที่เพิ่งจะมารู้จักพวกพี่ๆ ยังรู้สึกไม่ค่อยดีเลย

ผมไม่รู้

ฝ่ามือหนักๆของพี่ก็อดวางลงบนศีรษะของผม เขาออกแรงโยกเบาๆ

ไปนั่งเล่นริมระเบียงกัน

พี่ก็อดติดคุณสมายมากกว่าผมอีก เขาชอบบอกว่าให้พามันไปไหนมาไหนด้วย ผมนั่งมองหน้าคุณสมายมาพักหนึ่งระหว่างที่เราออกมานั่งรับลมเย็นๆริมระเบียง ฟังเสียงกระดิ่งดังกรุ๊งกริ๊งเบาๆจากทั้งสองห้อง เจ้าเต่าตาตกตอนนี้ทำหน้าเหมือนก็อดซิลล่าข้างห้องเลยแฮะ

รู้มั้ย ว่าความรักน่ะ มันต้องใช้เวลา แล้วไม่ใช่เวลาอย่างเดียวนะ ต้องใช้ทั้งความอดทน เชื่อใจ ใส่ใจ

เสียงทุ้มๆโพล่งขึ้นระหว่างที่ผมกำลังนั่งกัดป๊อกกี้เพลินๆแล้วอ่านหนังสือนิยายไปด้วย ผมหันไปมองคนข้างตัวเล็กน้อย ใบหน้าที่นิ่งสงบของเขา แววตาวูบไหวที่แฝงไปด้วยอารมณ์ที่ยากจะเดาออก

พี่ก็อดดูซึมๆจนผมเริ่มจะเป็นห่วง ไม่ชอบเห็นเขาเป็นแบบนี้เลย ผมชอบเวลาเขายิ้ม ทำตัวตลกๆ พอเห็นซึมลงไปแบบนี้แล้ว ก็ดันรู้สึกอยากจะกอดปลอบเขา ไม่อยากทำให้เขารู้สึกหนักใจ หรือรู้สึกแย่มากไปกว่านี้

บางคนแปปเดียว บางคนหลายปีกว่าจะจูนกันติด บางคนเป็นเพื่อน บางคนเป็นพี่น้อง บางคนแอบชอบ บางคนค่อยๆทำความรู้จักกัน

            ผมนั่งตั้งใจฟังสิ่งที่พี่ก็อดพูดเงียบๆ

            บางคนนะ คบกันมาสิบกว่าปีเลิกก็มี บางคนคบกันเป็นเพื่อนมาเป็นยี่สิบปี แตกหักกันก็มี ไม่มีอะไรแน่นอนเลยชีวิต เพราะฉะนั้นสำหรับพี่ เวลาชอบใครก็บอกเขาไปเลยดีกว่า เพราะเราไม่รู้ว่าจะมีโอกาสแบบนั้นอีกมั้ย

            “อื้อคราวนี้จะไม่เถียงเขาแล้วล่ะ เพราะที่เขาพูดมามันก็มีเหตุผลในแบบของเขา

            “แล้วพี่ก็รู้ด้วยว่าเดียวไม่โอเคกับความสัมพันธ์แบบเพื่อน แต่ยังไงพี่ก็อยากให้ไอ้เบียร์มันสารภาพกับไอ้ว่านอยู่ดี ในความคิดพี่มันแบบ มันสนิทกันขนาดนี้ ถ้าสารภาพแล้วเลิกเป็นเพื่อนกัน แล้วที่ผ่านมา มิตรภาพที่มันสร้างกันมาคืออะไรวะ

            ผมพยักหน้าตอบรับคำพี่ก็อด

            “ผม...เข้าใจแล้วล่ะ

            พอเข้าใจแล้วล่ะครับ ผมคงจะอคติกับความสัมพันธ์แบบแอบรักเพื่อนเกินไปจริงๆ

            ความคิดคนเรานั้นค่อนข้างจะต่างกัน ในเมื่อครั้งแรกผมเคยบอกเหตุผลพี่ก็อดไปแล้ว ว่าผมไม่ชอบความสัมพันธ์แบบแอบรักเพื่อนสักเท่าไร แต่ครั้งนี้ผมจะฟังพี่ก็อดบ้าง ในฐานะที่เขาเป็นเพื่อนกับพี่ว่านและพี่เบียร์มานาน เขาคงจะรู้ว่าควรทำแบบไหนถึงจะดีที่สุด

            อย่างที่พี่ก็อดบอกว่าความรักมันต้องใช้อะไรหลายๆอย่าง แล้วแต่ละความสัมพันธ์ ก็ไม่เคยเหมือนกัน

คนเราน่ะ ตกอยู่ในสถานการณ์คนละแบบ จริงๆแล้วความสัมพันธ์แบบเพื่อนนั้น ก็ไม่ได้แย่เลย ยิ่งถ้าทั้งสองคนมีความรู้สึกดีๆร่วมกัน ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน ดีไม่ดีจะแน่นแฟ้นกว่าคนที่เพิ่งเริ่มต้นทำความรู้จักกันซะอีก

            ที่ผมกังวล ก็คงเพราะเป็นห่วงว่าถ้าพี่เบียร์สารภาพ พี่ว่านอาจจะรู้สึกเหมือนกับผม

            ผมน่ะ...ไม่ควรคิดแทนพี่ว่านเลยสักนิด

พี่เห็นว่านกับเบียร์แล้วพี่ก็กลัวนะเอาจริงๆ พี่รู้จักมันมา พี่รู้หมดไส้หมดพุงพวกมัน ถ้าเกิดวันนึงพวกมันแยกกันไปคนละทาง พี่เองก็คงรู้สึกแย่

ผมยื่นป๊อกกี้รสสตอเบอร์รี่ไปแตะที่ริมฝีปากของเขา เจ้าตัวอ้าปากรับแต่โดยดี  

เรื่องนี้ผมไม่รู้ว่าจะพูดยังไงเพื่อปลอบใจเขา

พี่ก็อด…”

หืม

ผมไม่เก่งเรื่องการปลอบคนอื่น…”

พี่ไม่ได้ว่าอะไรเลย

แต่ถ้าพี่อยากได้กำลังใจพี่กอดผมได้นะ

คำพูดของผมทำให้พี่ก็อดหันมามองตาโต เขาดูตกใจที่ได้ยินแบบนั้น พี่ก็อดถึงกับยกมือขึ้นมาบีบจมูกผมจนผมต้องยู่หน้าใส่ เจ้าของผิวสีน้ำผึ้งคลี่ยิ้มกวนๆออกมานิดๆ

ใครสอนให้พูดจาแบบนี้

ไม่มี

จำมาจากหนังสือสินะผมเม้มปากใส่เขาแล้วหันมาจดจ้องหนังสือต่อ

ทำไงได้ล่ะ ผมชอบอ่านนิยายรักนี่นา

พี่ก็อดขยับตัวเข้ามาใกล้ผมจนแขนของเราชิดติดกัน ไอร้อนจากร่างกายของเขาค่อยๆแผ่ซ่านเข้ามาบนร่างกายของผมราวกับมันค่อยๆโอบอุ้มร่างกายของผมเอาไว้

ผมคิดว่าพี่เบียร์กับพี่ว่านคงไม่แตกหักกันง่ายๆหรอกครับ

ผมน่ะ เชื่อในมิตรภาพของพี่เขาทั้งสองคนนะ

กอดหน่อยสิ

วงแขนกว้างๆโอบกอดร่างกายของผมเอาไว้ พร้อมกับรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดบนศีรษะ

พี่รู้นะว่าเดียวอยู่คนเดียวมานาน

อือ

ถ้าพี่แตะตัวหรือทำอะไรไม่ชอบใจ ต้องผลักพี่ออกเลยนะ

ผมต้องทำแบบนั้นเหรอ

ใช่ เพราะถ้าไม่ทำ จะถือว่าอนุญาต

พี่เป็นคนร้ายๆจริงๆด้วยสินะ

ผมไม่ได้กลัวการโดนตัวหรอก

เห็นพี่โดนตัวเราทีไร แข็งเป็นก้อนหินทุกที

เป็นเพราะพี่...ต่างหาก...เพราะเป็นพี่มันถึงได้เกร็งไปหมดเลย

ก็อย่าทำตัวน่ารักมากนัก มันน่าฟัด

พูดจบเขาก็ฟัดผมอย่างที่ปากพูด จมูกโด่งๆถูไถไปมาบนกลุ่มผมจนผมต้องเบี่ยงตัวหนี แต่พอจะหนีก็โดนกอดซะเต็มรัก พี่ก็อดน่ะชอบฟัดหัวฟัดแก้ม ทำเหมือนกับว่าผมเป็นแมว

อยู่กับเขาทุกวันแบบนี้ ผมต้องช้ำในตายแน่ๆเลย

 

***

แกร่ก

ผมละสายตาจากหนังสือมองไปยังกำแพงที่กั้นห้องของตัวเองกับห้องของพี่ก็อดเอาไว้ ถ้าได้ยินไม่ผิด เมื่อกี้คือเสียงเปิดประตูกระจกจากห้องของพี่ก็อด ผมมองคนข้างตัวที่หลับตาพริ้มไปพร้อมกับหูฟัง เลยค่อยๆถอดหูฟังของเขาออก กำลังจะเอื้อมตัวไปหยิบโทรศัพท์ของพี่ก็อดมากดปิดเพลงแต่ดันชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงจากระเบียงห้องด้านข้าง

มึงชอบบิวเหรอ

เสียงพี่ว่านอู้อี้...ดูเหมือนยังไม่สร่างเมาเลยด้วย

ใครบอกและเสียงพี่เบียร์

จากที่จะจับโทรศัพท์ เปลี่ยนไปเขย่าแขนพี่ก็อดเบาๆเพื่อปลุกให้เขาตื่น พี่ก็อดสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาก่อนผมจะยกนิ้วชี้ขึ้นมาปิดปากของตัวเองเป็นการบ่งบอกว่าอย่าทำเสียงดัง

ไอ้เบล

เปล่า ไม่ได้ชอบบิว

น้ำเสียงของพี่เบียร์นั้น ฟังเพียงแค่ครั้งเดียวก็รู้ว่าเศร้าจนแทบขาดใจ

แล้วที่ไอ้เบลบอกว่ามึงชอบเพื่อน

มันก็ล้อเล่นนั่นแหละ

เหรอ

ทั้งสองคนเงียบไป ผมกับพี่ก็อดมองหน้ากันเงียบๆ

ถ้ามึงชอบบิวก็ดีไม่ใช่เหรอ

ทำไมถึงพูดแบบนั้น

บิวก็ดูแลมึงได้ มีคนดูแลมึงได้ มันก็ดีป่ะวะ

มึงก็ดูแลกูได้

กูอ่ะนะ ห่ะๆ ทำไข่เจียวยังไม่เป็นแผ่น ซักผ้ายังทำเสื้อมึงเป็นสีชมพู เรียนแม่งก็เกือบจะติดเอฟ มีแต่มึงนั่นแหละที่คอยดูแลกู

ใช่ กูดูแลตัวเองได้ ดูแลมึงได้ แล้วทำไมกูต้องหาคนดูแลด้วย

เบียร์…”

หืม

กูพูดจริงๆนะ ถ้ามึงชอบบิว กูก็ดีใจกับมึงและมัน ขอแค่มึงบอก

กูไม่ได้ชอบบิวจริงๆ

แล้วมึงชอบใคร

อยากรู้จริงๆเหรอ

เออ กูเป็นเพื่อนสนิทมึงนะ กูต้องรู้ก่อนดิ

คนที่กูชอบเขาไม่ได้ชอบกู

พี่ก็อดถึงกับถอนหายใจออกมา ผมขยับมือกอบกุมฝ่ามือใหญ่ๆของเขาเอาไว้เพื่อจะปลอบโยน

อย่าคิดมากนะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ปล่อยให้ทั้งสองคนคุยกันให้เข้าใจดีกว่า

ใครวะ

คนที่กูชอบ เป็นคนไม่เอาไหน แต่ในความไม่เอาไหนของมัน ก็น่ารักในตัวมันเอง เป็นคนที่ขี้โวยวาย แต่พอโวยวายเสร็จก็จะรู้สึกผิด เป็นคนที่เป็นห่วงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ แต่แสดงออกไม่เก่ง เพราะแบบนั้นหลังจากทำอะไรผิดไป ก็จะรีบมาขอโทษทันทีเพราะกลัวจะโดนโกรธ

“…”

คนที่กูชอบน่ะ ชอบคนอื่นมานานแล้ว จนเลิกชอบคนๆนั้นไปแล้ว ก็ยังไม่เคยหันมามองกูเลย

เบียร์…”

รู้ยัง ว่ากูชอบใคร

“…”

ถ้ายังไม่รู้ คนที่กูชอบอ่ะ ทอดไข่เจียวไม่เคยเป็นแผ่น อ้างว่าจะได้กินพอดีคำ คนที่กูชอบอ่ะ ทำเสื้อนักศึกษากูเป็นสีชมพู เพราะดันเผลอเอาเสื้อฮาวายลงไปซักด้วย คนที่กูชอบน่ะ ถ้าเวลาไม่พอใจจะด่ากู แต่สุดท้ายก็จะเอาขนมมาง้อตลอด

“…”

รู้หรือยัง

เสียงของทั้งคู่เงียบไปจนผมเผลอกลั้นหายใจตาม จากที่เป็นฝ่ายปลอบพี่ก็อด กลายเป็นว่าพี่ก็อดต้องมาปลอบผมแทน ผมไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย มันอึดอัดเป็นบ้า

แต่มึงชอบบิว…”

กูไม่ได้ชอบบิว

แต่ไอ้บิวก็ทำแบบนั้น ไอ้บิวก็ทอดไข่ไม่เป็นแผ่น ไอ้บิวก็ทำเสื้อมึงเลอะ ไอ้บิวก็…”

ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากเสียงของพี่ว่านที่ถูกตัดขาดไป รู้เพียงแค่เสียงที่ตามมานั้น เป็นเสียงหอบหายใจของผู้ชายสองคนที่ดังขึ้นจนพี่ก็อดต้องยกมือปิดหูผมเอาไว้

เชี่ย พวกมึง…”

พี่ก็อดเงยหน้ามองคนตัวสูงที่วุ่นวายอยู่กับการปิดหูผม ผมดิ้นหนีเพราะอยากจะฟังบทสนทนาต่อ

ทำไม ทำไมถึงทำแบบนี้ มึงชอบบิวไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาจูบกูแบบนี้ ทำไมวะเบียร์จูบเหรอ ... พี่ว่านน่ะ ดูไม่โกรธอะไรพี่เบียร์ขนาดนั้นเลยที่โดนจูบ ถ้าไม่ชอบต้องโกรธมากๆแล้วนี่นา แต่ทำแบบนี้มันเหมือนกับว่าพี่ว่านกำลังน้อยใจพี่เบียร์เลย

ปึง

ก่อนเสียงอะไรบางอย่างกระแทกลงบนกำแพงจนผมสะดุ้ง

ว่าน

มึงชอบบิว แล้วทำไม...พี่ว่านสะอึกสะอื้นเหมือนคนร้องไห้ มากไปกว่านั้น

กูชอบมึง

พี่เบียร์สารภาพออกมาแล้ว

“…”

กูชอบมึง ไม่ใช่บิว ชัดมั้ย

แต่มึงมึง

ต้องให้กูจูบจนปากเปื่อยเลยมั้ยถึงจะเข้าใจ

มึงไปหาบิวบ่อยๆ ทำไมวะ พอกูถามบิวมันก็บอกแค่ไอ้เบียร์มันมีเรื่องกลุ้มใจ ทำไมอ่ะ กูเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของมึงนะ ทำไมต้องไปหาไอ้บิววะ ทำไมไม่บอกกู

ว่าน

ทำไมวะ แค่กูมันไม่พอเหรอวะเบียร์

ว่าน

มึงจะชอบกูก็ได้ มึงจะจูบกูก็ได้ แต่ขอเวลาหน่อยดิ ขอเวลาให้กูหน่อย กูจะชอบมึงให้ได้บ้าง

“…”

อย่าไปหาคนอื่น มีอะไรบอกกูคนเดียวได้มั้ย

ครับ จะไม่ไปหาคนอื่นแล้ว

กูสัญญา ว่าวันนึงจะชอบมึงให้ได้

ครับ ขอบคุณนะ

เสียงของทั้งคู่เงียบไป ผมอมยิ้มเพราะความดีใจที่ได้ยินว่าพี่ว่านนั้นไม่ได้โกรธเรื่องที่พี่เบียร์แอบชอบตัวเองเลย เจ้าตัวดันเข้าใจผิดไปต่างหากว่าพี่เบียร์น่ะชอบพี่บิว ถึงได้ตีโพยตีพายแบบนั้น

ดีจังนะ ดีจังเลยที่พวกเขาไม่ทะเลาะกัน ไม่แตกหักกัน

อย่ามาจูบกันตรงระเบียงห้องกูนะ สยอง

พี่ก็อด! ผมตีคนข้างตัวที่จู่ๆก็โพล่งขึ้นมาเสียงดัง พี่ว่านถึงกับแหวตอบอย่างรวดเร็ว เสียงใสเหมือนสร่างเมาแทบจะทันที

ไอ้สัดก็อด!”

เคลียร์แล้วก็ดี สารภาพกันแล้วก็ดี กูดีใจว่ะที่พวกมึงไม่ทะเลาะกัน

แล้วมึงมานั่งตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร

อ๋อ กูอยู่กับเดียวตั้งนานละ

เชี่ย

เฮ้ย ผึ้งบินเต็มเลยว่ะเดียว เรากลับเข้าห้องกันเถอะป่ะ

คนตัวสูงหัวเราะ พี่ก็อดรีบผลักผมให้กลับเข้าห้องพร้อมกับเสียงโวยวายของพี่ว่านที่ดังมา

พี่ก็อดนี่ ตัวแสบเบอร์หนึ่งเลยจริงๆ

ประตูกระจกถูกปิดลง ผมกับพี่ก็อดหันมองหน้ากันพร้อมรอยยิ้ม ตัวพี่ก็อดเองนั้นก็คงมีความสุขที่เห็นเพื่อนเปิดใจคุยกันได้ด้วยดี ผมเองก็มีความสุข ที่ได้เห็นพี่เบียร์กับพี่ว่านเข้าใจกัน เปิดใจยอมรับกันและกัน

ผมเองก็เพิ่งเข้าใจวันนี้นี่แหละ ว่าความสัมพันธ์แบบเพื่อน เมื่อแปรเปลี่ยนเป็นความรักแล้ว มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ดีเสมอไป ผมจะไม่พูดอีกแล้วว่าการแอบชอบเพื่อนนั้นมันเหมือนการโดนทรยศ เพราะไม่ว่าความรักแบบไหน มันก็มีดีและไม่ดีแตกต่างกันออกไป

สำหรับพี่เบียร์และพี่ว่านนั้น ความรักของพวกเขาคือมิตรภาพที่ต่างคนต่างก็ไม่อยากให้ใครหายไปจากชีวิตของกันและกัน

สำหรับผมและพี่ก็อดนั้น ความรักของพวกเรา คือการอดทนและทำความเข้าใจในกันและกัน

ขอบคุณนะครับที่ทำให้ผมได้เจอกับพี่เบียร์และพี่ว่านผมบอกขอบคุณคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก พี่ก็อดเดินเข้ามาจับมือผมเอาไว้แล้วเดินถอยหลังไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง ส่วนผมนั้นยืนอยู่ตรงหน้าเขา ก้มหน้ามองเจ้าของดวงตาคู่สวยเหมือนคุณชาย ฝ่ามืออบอุ่นของเขากอบกุมฝ่ามือของผมเอาไว้หลวมๆ

ถ้าไม่ได้พี่ๆผมก็คงอคติกับเรื่องแอบชอบเพื่อนไปอีกนาน

พี่ดีใจนะ ที่วันนี้เรายอมรับฟังความคิดของพี่

อื้อ

หลังจากนี้ ช่วยรับฟังกันและกันต่อไปด้วยนะครับ

ครับ ไม่ต้องบอกผมก็ทำอยู่แล้ว

ผมเองก็อาจจะพูดไม่ถูกใจพี่บ้างเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่บ้างถ้าผมทำอะไรผิดไปพี่ต้องบอกนะ

ก็เนี่ย ทำผิดอยู่

อะไร…”

ทำตัวน่ารักเกิน

พูดจบก็ดึงแขนผมเข้าหาตัวจนกลายเป็นคร่อมร่างของเขาเอาไว้

ทำผิดต้องโดนลงโทษ

ก่อนจะจัดการจี้เอวของผมลงมาจนดิ้นพล่าน เสียงหัวเราะของเราสองคนดังก้องอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ

โลกใบเล็กที่ถูกเติมเต็มด้วยความสุข




// หวังว่าคนอ่านก็จะมีความสุขด้วยนะคะ รัก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.44K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11251 WITEMELON (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 เมษายน 2564 / 09:26
    แฮปปี้มากกกกกกกกกก💖
    #11,251
    0
  2. #11203 feelsmiley (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 22:50
    น่าร้ากกกก ดีใจกับเบียร์กับว่านด้วยจริงๆ งื้ออออ

    ไรท์คะ มีความสุขมาก มีความสุขมากๆ กับนิยายของคุณไรท์ ขอบคุณนะคะ
    #11,203
    0
  3. #11159 LUKKADE31 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 16:09
    พี่เบียร์แส้บเหมือนกันน้าาาาาา~ จะจูบให้ปากเปื่อยเลยอ่อววววววว~
    #11,159
    0
  4. #11132 paepicky (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 08:48
    พี่เบียร์สุดยอดด😿👍🏻 ฮือ
    #11,132
    0
  5. #11123 manee_kk (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 16:38

    มีความสุขค่ะ มีความสุขมากกกกกกแงงงงงงงงงง้้้้้้
    #11,123
    0
  6. #11073 1 9 9 $ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 18:46
    พี่เบียร์กับพี่ว่านเคลียร์กันแล้ว สบายใจแล้ว ต่อไปก็ค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์กันต่อไปเนาะ ;)
    #11,073
    0
  7. #11045 pinkyyyy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 06:26
    น่ารักกกกกกกกอ่าาาา
    #11,045
    1
    • #11045-1 iq34522(จากตอนที่ 27)
      20 กันยายน 2563 / 22:17
      เจอกันอีกเเล้วนะ
      #11045-1
  8. #11002 PREEMILY (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 10:00
    ดีใจกับพี่เบียร์เลยลุ้นตั้งนาน ความรู้สึกนี้น่ากลัวจริงๆ บางคนถึงกับไม่กล้าบอกจนสุดท้ายก็ปล่อยให้มันอยู่ในใจ
    #11,002
    0
  9. #10978 Hydrangea​ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 00:09
    ดีใจกับพี่เบียร์จริงๆที่กล้าแล้ว คนบางคนยังไม่กล้าเลย55555 คนบางคนคนนั้นเขาไม่เคยบอกความรู้สึกนี่ให้เพื่อนเขารู้ จน... เราต้องแยกไปเรียนคนละที่ ความลับนั้นยังคงเก็บอยู่ในใจคนคนนั้นมาตลอด
    #10,978
    0
  10. #10965 pommys (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:58
    ยิ้มไปกับว่านเบียร์
    #10,965
    0
  11. #10906 Xakas (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 23:54
    แง ดีใจกับพี่เบียร์อะ
    #10,906
    0
  12. #10809 _SOJIRAT (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 08:05

    อ๋อยยยยยย น่ารักทากกกก กรี๊ดอัดหมอนน
    #10,809
    0
  13. #10798 หนมจีนนามข้าวปุ้น (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 15:21
    ดีแล้ว น้องทำดีแล้วที่ไม่ปิดกั้นความรู้สึกของความสัมพันธ์ที่น้องเคยเจอมา มันต้องมีบ้างที่จะเอาความคิดของตัวเองไปเปรียบแทนคนอื่นเขา ดีแล้วทำดีแล้วลูก อีพี่ก็คงใกล้หมดความอดทนแล้วล่ะสิ5555555
    #10,798
    0
  14. #10750 Jinjoo.K (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 02:27
    นี่เดาถูกแฮะว่าว่านก็ชอบเบียร์ ดูจากที่กินเหล้าจนเมาและเด้งตัวฟังทันทีว่าเบียร์ชอบใคร ดีใจง่ะ กรี๊ดได้มั้ย คู่นี้ก็น่ารัก
    #10,750
    0
  15. #10653 goi_iog (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 09:05
    กรี้ดพี่เบียร์กะพี่ว่านมาก สู้เค้านะพี่เบียร์
    #10,653
    0
  16. #10595 baekbow (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:36
    เอาจริงๆนี่แอบสังเกตตั้งแต่ที่เบลบอกว่าเบียร์แอบชอบเพื่อนแล้วว่านดีดตัวลุกขึ้นมาละ สนใจเรื่องของเขาขนาดนั้นมันต้องมีซัมติงแล้วแหละ แล้วในที่สุดเขาก็สารภาพกัน แล้วว่านก็แค่งอแงที่เบียร์มีอะไรไม่คุยกับตัวเอง ไปคุยกับคนอื่น หวงเขาหนักเหมือนกันนะเราอ่ะ หวังว่าพรุ่งนี้เช้าสร่างเมาจะไม่ทำเป็นลืมนะ // ก็อดนี่ก็ตามใจน้องมากเลย น้องว่าไงว่าตามกัน เอ็นดูวววววววว
    #10,595
    0
  17. #10496 meowten_0227 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:28
    แงง เรามีความสุขมากๆที่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้เลยค่ะ ♡
    #10,496
    0
  18. #10331 TukRatnaporn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 10:29
    ยิ้มตามตลอดในการอ่านนิยายเรื่องนี้😊
    #10,331
    0
  19. #10267 pp_wert (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 01:51
    งืออ ดีงามมากเว่อออ
    #10,267
    0
  20. #10132 Kamobee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 17:07

    ยิ้มแก้มแตกกกกกแล้ว
    #10,132
    0
  21. #10088 Candy Rainbow (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 13:46
    ละมุน นิยายเรื่องนี้คงคอปเซ็ปต์ได้ดีตั้งแต่ต้นจนจบเลย
    #10,088
    0
  22. #10078 ojay2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 21:19
    แน๊น่ารักกกก
    #10,078
    0
  23. #10019 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 12:02
    วอแวเก่งงง
    #10,019
    0
  24. #10010 pcy921 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 17:22
    เนี่ยยยยจิงๆพี่ว่านอ่ะแอบหวงพี่เบียร์ ดีไม่ดีคืออาจจะชอบแล้วแต่ไม่รุตัว
    #10,010
    0
  25. #9979 R-ms (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 00:30
    กดรักเลย
    #9,979
    0