Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 25 : Chapter 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,316 ครั้ง
    22 มิ.ย. 62


Chapter 24


ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นก็เหมือนการเริ่มฟังเพลง

ระหว่างทางมีทั้งพัก ทั้งหยุด หรือจะฟังมันจนจบ

 

พอคุณก็อดซิลล่าถอดหน้ากากออก งานอดิเรกอีกอย่างของผมก็คงจะเป็นการสังเกตสีหน้าของเจ้าของผิวสีน้ำผึ้ง ที่วันๆหนึ่งมีไม่ต่ำกว่าสิบสีหน้า ไม่ว่าจะตอนกินข้าวแล้วรู้สึกไม่ค่อยชอบใจรสชาติ หรือตอนที่กินขนมแล้วเอ่ยปากว่าอร่อย เวลาร้อนก็จะทำหน้าบึ้งหน้าตึง เวลาได้ตากแอร์ก็จะหลับตาพริ้มมีความสุข

เหมือนเช่นวันนี้ ที่เขามานั่งกินข้าวที่โรงอาหารคณะของผมพร้อมกับพี่เบียร์และพี่ว่าน และเจ้าตัวดูเหมือนจะเจออาหารถูกปากหลังจากที่บ่นเรื่องก๋วยเตี๋ยวต้มยำหวานเกินไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอวะพี่ว่านถามเพื่อนที่เคี้ยวข้าวหงับๆอย่างมีความสุข ก่อนจะโดนคนมือดีแย่งฉกไก่ทอดในจานไป เจ้าตัวทำตาขวางใส่เพื่อนของเขายกใหญ่ ทำให้ผมอดอมยิ้มกับตาขวางๆของเขาไม่ได้

เขาเองก็ตาขวางอีกนิดก็คุณชาร์โคลอดไส้กรอกแล้วล่ะ

ไอ้สัด ไก่ทอดก็มีน้อย แย่งแดกอีกไอ้ชิบหาย

เออ อร่อยว่ะ

พี่ก็อดดูจะชอบอกชอบใจเมนูที่ผมแนะนำให้ในวันนี้ เมนูเด็ดที่ผมชอบกิน

กระเพราไก่กรอบ

แม้เขาจะนั่งเขี่ยใบกระเพราออกเพราะไม่ชอบมันอยู่นานสองนานก็เถอะ

มึงยังไม่หายหวัดอีกเหรอวะ

พี่ก็อดชะงักไปเล็กน้อยแล้วเงยหน้ามองผม ผมรีบก้มหน้างุดๆหนีเขา ตักข้าวผัดไข่เข้าปากอย่างลุกลี้ลุกลน

หายเมื่อไรก็เมื่อนั้นแหละ

เพื่อนตัวเล็กของเขาส่งเสียงฮึมฮัมเหมือนไม่ค่อยอยากจะยุ่งกับคนเป็นหวัดเท่าไร มีก็แต่พี่เบียร์นั่นแหละที่หันมาส่งยิ้มให้ผมจนผมต้องหลบสายตา เหมือนคุณพระอาทิตย์แกจะรู้ว่าเพราะอะไรทำไมเราสองคนถึงได้เป็นหวัดใกล้เคียงกันและไม่ยอมหายง่ายๆกันทั้งคู่

ที่ไม่หายสักทีเนี่ย ก็เพราะว่าเราตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยครับ จนผมเอ่ยปากขอร้องเขาว่าเราควรจะห่างกันสักพักให้อาการหวัดหายดีก่อน แล้วหลังจากนั้นค่อยมาอยู่ด้วยกันอีกที อีกอย่างเราทั้งคู่มีสอบ คนของสังคมนั้นมีทั้งแข่งบอลและสอบ ไหนจะโปรเจคที่ล้นมือ ยังไม่รวมอีเว้นท์ที่เขาไปรับเพิ่มมาอีกเป็นกระบุงโดยให้เหตุผลว่าอยากช่วยเพื่อน ดังนั้นถ้าหวัดไม่หายเร็วๆนี้ล่ะก็ คงได้แย่แน่ๆ

พอยกเหตุผลแบบนั้นไป พี่ก็อดก็ยอมทิ้งระยะห่างออกไปบ้าง เปลี่ยนจากมานั่งกกผมเป็นลูกนกที่ห้อง เป็นกลับไปนั่งคุยนั่งกินข้าวริมระเบียงด้วยกัน ผมคอยถามไถ่ในเรื่องเรียนบ้างเล็กน้อย ส่วนคนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือนั้นมักจะชอบนั่งฟังเพื่อนติวผ่านโทรศัพท์เพราะไม่อยากจะออกจากห้อง

ผมเคยถามเขาว่าแล้วแบบนี้เพื่อนจะไม่โกรธเอาเหรอที่ไม่โผล่ไปเจอบ้าง เขาตอบกลับมาว่า

พี่สร้างโลกไว้สองใบ โลกหนึ่งให้เพื่อน โลกหนึ่งให้เรา เราไม่ต้องห่วงหรอกว่าพวกมันจะโกรธพี่ เพราะต่อให้พี่ไม่ไปหาพวกมัน มันก็มาหาพี่ตลอดนี่แหละไอ้ชิบหาย! กูจะมีเวลาสวีทกับน้องบ้างไม่ได้เหรอวะไอ้ห่าเอ้ย!’

แล้วเขาก็หันไปตีกับพี่ต้นที่โผล่มาที่ห้องเขาบ่อยซะเหลือเกินช่วงหลังๆมานี่

            เออก็อด มึงเห็นยัง แอคแฟนคลับน้องเดียว

            ‘แค่กๆ

            ผมสำลักข้าวผัดออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่พี่ว่านพูด คนตัวเล็กส่งแววตาร่าเริงใส่ผม ก่อนเจ้าตัวจะเคลื่อนโทรศัพท์มาให้ผมดูว่ามีแอคแฟนคลับของผมงอกมาในทวิตเตอร์จริงๆ ยังไม่ทันจะได้ก้มหน้าดู พี่ก็อดก็ยึดโทรศัพท์ไป เขากดปิดจอแล้วยื่นให้กับพี่ว่าน

            “ไม่ให้ดู

            “เอ้า มีแฟนคลับแสดงว่ามีคนชอบแล้วนา

            “ก็กูไม่ให้ดูอ่า ทำไมอ่าเขางอแงใส่เพื่อน พี่ว่านเลยโดนพี่เบียร์ดุไปนิดหน่อย

            ถึงจะมองหน้าไอ้ก็อดได้แล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไปดึงน้องออกมาจากโลกของเขานะว่าน

            “ครับพ่อคร้าบ

            “ใครพ่อมึงอ่ะไอ้สาส

            “เสือกไรอ่ะค้าบก็อดซิลล่าหน้าหมา

            ผมไม่ได้โกรธอะไรพี่ว่านเลย เขาเป็นคนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เป็นมนุษย์สังคมจ๋าเลเวลสูงที่อยากดึงคนรอบตัวไปเข้าสังคมของเขาด้วย ถ้าให้เดา คนๆนี้ก็เป็นมนุษย์ที่แสนขี้เหงาไม่ต่างจากพี่ก็อดเลย ติดที่ว่าพี่ว่านเป็นคนคิดอะไรก็พูดออกมาเลย ไม่ค่อยเก็บอมพะนำสักเท่าไร แต่ลึกๆก็อย่างที่พี่ก็อดเคยบอก

            ผู้ชายตัวเล็กคนนี้เป็นคนปากไม่ค่อยตรงกับใจสักเท่าไร พอรู้สึกตัว แกก็จะเอาขนมมาขอโทษผมตลอดนั่นแหละ

            ขอบคุณนะครับผมดีใจนะที่ได้ยินว่ามีแฟนคลับ

            น้ำเสียงของผมเรียกความสนใจจากผู้ชายสามคนที่กำลังตีกันอยู่ตรงหน้า พอโดนรุมมองแบบนี้แล้ว ทำให้รู้สึกประหม่าขึ้นมาจนเหงื่อชุ่มมือไปหมด

            เอ่อมีคนชอบก็ดีกว่ามีคนไม่ชอบจริงมั้ย

            “ไม่จริงพี่ก็อดว่า คนตัวสูงส่งสายตาไม่พอใจ พี่ชอบได้คนเดียว

            “กูว่าเรากลับกันเถอะเบียร์

            “อ้าว ทำไมรีบกลับ

            “เหม็นความรัก

            “ละเมื่อไรมึงสองคนจะรักกันอ่ะเจ้าของผิวแทนเอ่ยปากแซวเพื่อน พี่ว่านรีบหันมากระชากคอเสื้อคนตัวโตกว่า แต่พี่ก็อดดูเหมือนจะไม่กลัวเลยเพราะเจ้าตัวเอาแต่ลอยหน้าลอยตา ทำเหมือนว่าแซวจนเป็นเรื่องชินไปแล้ว

            กูบอกละใช่มั้ยว่าไอ้เบียร์มันเพื่อน ไอ้ควาย เอามันก็เหมือนเอากับมึงอ่ะ

            “เดี๋ยวๆ เอากูไปเปรียบเทียบไม่ได้นะพี่เบียร์ค้านคำโต

            เออ ไอ้เบียร์ดีกว่ามึง ไอ้สาสส

            พี่ว่านเกาหัวอย่างหัวเสียแล้วรีบเดินถือจานข้าวที่กินเสร็จแล้วออกไป เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งพี่เบียร์และพี่ก็อดที่ดูเหมือนจะสะใจที่ได้แกล้งเพื่อนตัวเล็กคนนั้น

            อย่าไปแซวมันมาก มึงก็รู้ว่ากูสนิทกับว่านที่สุด แต่ไม่ใช่แบบนั้น

            “เออ รู้

            “แล้วมึงก็รู้ ว่ามันเป็นไปไม่ได้

            “อ้าว แล้วถ้าเกิดว่านมันชอบมึงขึ้นมาจริงๆจะทำไง

            พี่เบียร์ขมวดคิ้วใส่พี่ก็อด เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นคุณพระอาทิตย์ผู้แสนอบอุ่นดูจะไม่ชอบใจกับคำพูดของเพื่อนแบบชัดเจนขนาดนี้

            กูกับมันคือเพื่อน เหมือนกูกับมึง

            บทสนทนาของทั้งคู่เงียบไปสักพัก บรรยากาศดูไม่ค่อยดีสักเท่าไร ก่อนที่พี่ว่านจะเดินกลับมาที่โต๊ะแล้วหยิบโทรศัพท์เก็บกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง คนที่หายไปเก็บจานมองหน้าเพื่อนสองคนที่เงียบลงไป

            กูกลับตึกละนะก็อด พี่กลับก่อนนะน้องเดียว หายไวๆนะ

            “ขอบคุณครับ

            พี่ว่านเดินนำออกไป ส่วนพี่เบียร์หยิบจานข้าวของตัวเองไปถือเอาไว้แล้วส่งยิ้มมาให้ผม

            พี่กลับแล้วนะ ดูแลตัวเองด้วยนะครับ

            “ครับพี่เบียร์ด้วยนะ

            พอทั้งสองคนเดินออกไป ผมถึงได้หันมามองคนที่กำลังเขี่ยใบกะเพราในจานอย่างเหงาๆ ทั้งๆที่บทสนทนาเมื่อกี้ถ้าฟังผ่านๆก็เป็นการแซวกันเล่นแท้ๆ แต่ทำไมจู่ๆมันถึงกระอักกระอ่วนขึ้นมาแบบนี้

            ดูออกมั้ย ว่าเบียร์ชอบไอ้ว่าน

            หา...

ผมเงยหน้ามองผู้ชายสองคนที่เพิ่งเดินออกไปไม่นาน พี่ว่านกำลังยืนบ่นพี่เบียร์อยู่ตรงทางลงบันไดหนีไฟ ไม่รู้ว่าบ่นเรื่องอะไร ส่วนพี่เบียร์ยืนฟังเงียบๆไม่ได้ตอบโต้อะไร เหมือนชินแล้ว คนหนึ่งขี้โวยวาย คนหนึ่งเงียบ ก็ดูทุกอย่างเป็นเรื่องปกติดี

            ไม่เห็นดูออกเลยว่าพี่เบียร์ชอบพี่ว่าน แต่เดาจากปฏิกิริยาต่อต้านตอนพี่ก็อดแซวแล้ว พี่ว่านดูต่อต้านแบบขำๆเหมือนเป็นเรื่องล้อเล่นกันปกติ แต่พี่เบียร์น่ะ ขมวดคิ้ววุ่นเชียว

            พี่เบียร์ชอบพี่ว่านเหรอ

            “ใช่ น่าจะเพิ่งมาชอบไม่นานด้วย แต่คำว่าเพื่อนมันค้ำคอไง

            “แล้วจะทำยังไง

            “ทำไรไม่ได้ ถ้าเบียร์มันพอใจที่ได้อยู่กับว่านแบบนี้ พี่ก็ทำได้แค่มอง แต่ถ้าวันหนึ่งว่านมันไปมีแฟน ไอ้เบียร์ก็ต้องทำใจให้ได้เพราะเสือกอยากทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีเอง

            “แต่ผมว่าพี่เบียร์ทำถูกแล้วนะครับผมพูดเสียงแผ่วเพราะกลัวจะโดนคนตรงหน้าดุที่เห็นต่างกับเขา แต่พี่ก็อดไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาแค่นั่งเงียบๆแล้วรอฟังว่าผมจะพูดอะไรหลังจากนี้

            สำหรับพี่ก็อดแล้ว เขาเป็นคนตรงๆ ดังนั้นการสารภาพออกไปคงเป็นสไตล์ของเขา แต่สำหรับผมแล้ว ผมไม่ค่อยโอเคกับความสัมพันธ์แบบนี้สักเท่าไรเลย

            ผมคิดว่าการเป็นเพื่อนมันเป็นสิ่งสำคัญมันเป็นความไว้ใจ วางใจที่มีเขาอยู่ข้างๆกลัวว่าถ้าไปสารภาพว่าชอบพี่ว่านจะรู้สึกไม่ดี

            หรืออาจจะเป็นเพราะว่าตัวผมนั้นเคยตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อนตอนที่คุยกับพี่ปี ไว้ใจว่าเขาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง เพื่อนที่สำคัญ จนกระทั่งความสัมพันธ์สิ้นสุดลงเพราะเขาชอบเรามากกว่าเพื่อน

            มันก็จริง

            “แต่ถ้าพี่ว่านชอบพี่เบียร์ด้วยนั่นก็คงจะเป็นอีกเรื่อง…”

            คนตัวสูงพยักหน้าหงึกหงัก แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้านิ่งๆของเขาก็ไม่ได้มีแววว่าจะเข้าข้างในสิ่งที่ผมพูด

            สำหรับไอ้เบียร์แล้ว ถ้าการเป็นเพื่อนแล้วได้อยู่ข้างๆไอ้ว่าน ได้เห็นมันมีความสุข มีเรื่องอะไรก็ปรึกษาคุยกัน มันคงจะมีความสุขแบบนั้นล่ะมั้ง

            “อื้อผมก็คิดว่าแบบนั้นนะ เป็นเพื่อนที่เข้าใจกัน รู้ใจกัน แชร์ความรู้สึกของกันและกัน

            ความสัมพันธ์แบบเพื่อนรักเพื่อนสนิทน่ะ จริงๆแล้วมันดีมากๆเลย

            ไว้ถ้ามันอกหัก ค่อยพามันไปตื้ด

            “ถ้าถึงเวลานั้นพี่ต้องดูแลพี่เบียร์ดีๆนะ

            “ห่วงจังอ่ะ หวงนะเนี่ย

            “นั่นเพื่อนนะ

            เขาส่งเสียงชิออกมาเบาๆ กับพี่เบียร์นี่พูดถึงไม่ได้เลย ความอิจฉามันขึ้นหน้าตลอดสินะ

            “ดีจังนะ ที่พี่หลุดจากสถานะเพื่อนออกมาได้พี่ก็อดวนกลับเข้ามาเรื่องของเราพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ผมเพราะถ้าติดอยู่ในเฟรนด์โซนกับเดียวล่ะก็ พี่คงช้ำในตายแน่ๆ

            นั่นสินะ มาคิดๆดูแล้วก็โชคดีจังที่ผมไม่ได้ขังเขาไว้ในเฟรนด์โซนแบบพี่ปี แม้ในหลายๆแง่มุมพี่ก็อดจะเป็นทั้งเพื่อนและพี่ชายที่ดี แต่ในแง่ของคนที่คบกันแล้ว ผมคิดว่ามันมีอะไรบางอย่างที่ต่างจากความสัมพันธ์แบบเพื่อน ในความคิดของผม ความสัมพันธ์แบบคนรักนั้น เราสามารถได้เขามาเป็นทั้งเพื่อนรู้ใจ เป็นพี่ชายคนสนิท เป็นคนสำคัญในยามที่อยากพูดคุยกับใครสักคน เป็นคนพิเศษที่สามารถโอบกอดเขาได้เวลาเหงา

แต่ถ้าเป็นความสัมพันธ์แบบอื่น มันก็จะถูกจำกัดอยู่ในสถานะนั้นๆ พูดง่ายๆก็คือได้แค่อย่างเดียว จะมาโลภมากแบบคนรักไม่ได้ อย่างเช่นถ้าเป็นเพื่อน ก็จะได้เป็นเพื่อนอย่างเดียว ถ้าเป็นพี่ชาย ก็ได้เป็นพี่ชายอย่างเดียว 

            ต้องขอบคุณพี่ต่างหาก

            “หือ ทำไมล่ะ

            “ถ้าพี่ไม่รักษาสัญญาผมก็คงขังพี่ไว้ในเฟรนด์โซนแล้ว

            “พี่เก่งเนอะ

            คนหลงตัวเองก็ยังหลงตัวเองวันยังค่ำนั่นแหละ

            ครับ

            “แต่เก่งสู้เราไม่ได้หรอกใช่ป่ะ

            “หือ

            “ทำให้คนอื่นเขาหลงเนี่ย เก่งนักอ่ะเราอ่ะ

            ผมสะอึกเมื่อได้ยินแบบนั้น หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

            ยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย พี่นั่นแหละที่หลงทางเข้ามาในโลกของผมเอง เจ้าสัตว์ประหลาดบ้า

           

            ***       

            “พี่ต้นเคยบอกว่าพี่เลิกบุหรี่เพราะผมเหรอ

            ระหว่างนั่งอ่านหนังสือริมระเบียงห้องตอนกลางคืนกับใครอีกคน ผมก็เอ่ยปากถามสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจมาสักพัก พี่ก็อดหันหน้ามามองผม แสงไฟที่ลอดผ่านจากภายในตัวห้องทำให้เห็นเสี้ยวหน้าของเขาได้ชัดเจน

            เป็นคนมีเสน่ห์มากจริงๆล่ะนะ ผู้ชายคนนี้

            มันเป็นความลับนะนั่น

            “ทำไมล่ะครับ

            “พี่รู้ว่าเดียวไม่ชอบคนสูบบุหรี่ เลยไม่ได้บอกว่าสูบ จริงๆพี่เริ่มสูบตอนช่วงขึ้นปีหนึ่ง คิดจะเลิกสูบตอนช่วงคุยกับปิ๊ง แต่เลิกไม่ได้ ก็เลยหักดิบตอนคุยกับเดียวเลย

            “ทรมานมั้ยครับ

            ผมกัดป๊อกกี้รสสตอเบอร์รี่เข้าปาก ถามคำถามเขาไปพลางพลิกชีทหน้าต่อไปอ่านให้ผ่านสมอง

            รู้ว่าคนเลิกบุหรี่น่ะต้องใช้ความอดทนในระดับหนึ่ง เพราะมันเลิกยากพอๆกับเลิกเหล้า ผมไม่เคยสังเกตอาการของเขาเลยด้วยซ้ำ เพราะเราพูดคุยกันริมระเบียงมาตลอด มารู้ก็ตอนเลิกได้แล้ว

            มาก ที่พี่ขังตัวเองอยู่ในห้องส่วนหนึ่งก็เพราะเลิกบุหรี่นี่แหละ

            “ขอโทษนะ

            ฝ่ามืออบอุ่นของคุณก็อดซิลล่าขยี้หัวผมเบาๆ

            จะมาขอโทษทำไม ต้องดีใจสิที่พี่เลิกได้

            “ดีใจนะ

            “ว่าง่ายจัดๆ

            “แล้วทำยังไงถึงเลิกได้เหรอ…”

            มันมีหลายวิธีที่จะทำให้เลิกสูบบุหรี่ได้ ต่างคนต่างก็มีวิธีแตกต่างกันออกไป ผมรู้จักรุ่นพี่คนหนึ่งที่เลิกโดยการใช้แผ่นนิโคตินบวกกับหมากฝรั่ง เลยอยากรู้ว่าคนข้างตัวใช้วิธีไหน แล้วก็ไม่รู้ว่าเลิกสูบได้ตั้งแต่ตอนไหน เพราะตอนที่เข้าไปในห้องเขา ก็ไม่มีกลิ่นบุหรี่เลย

            หมากฝรั่ง

            “กินเยอะมั้ยนั่น

            “เยอะ วันละประมาณสามแผงได้

            “โหร้องโหออกมาเสียงแผ่วเมื่อได้ยินแบบนั้น เก่งจัง

            แต่จริงๆแล้วหมากฝรั่ง มันช่วยได้หลายเรื่องนะ

            “หือผมเองก็ชอบกินหมากฝรั่งนะ แต่ชอบเคี้ยวเวลาอ่านหนังสือง่วงๆมากกว่า

            นอกจากเลิกบุหรี่แล้ว เวลาอยากเคี้ยวเนื้อคนแถวนี้ก็ช่วยได้เยอะเลย

            เคี้ยวเนื้อ?

            ผมนั่งอ๊องอยู่สักพัก สมองประมวลผลกับคำว่าเคี้ยวเนื้อ จนกระทั่งเริ่มประกอบเป็นรูปเป็นร่างว่าไอ้คำว่า เคี้ยวเนื้อคนแถวนี้ ของเขาน่ะ มันหมายความว่ายังไง

            พอรู้ความหมายผมก็ยกคุณสมายฟาดใส่พี่ก็อดไปแรงๆ

            ทะลึ่ง

            “จะไม่ให้ทะลึ่งได้ไง พี่จินตนาการคนเดียวมาเป็นเดือนๆเลยนะ

            “พี่ก็อด!” ผมร้องเสียงหลงใส่เขา ผลักไหล่เขาออกไปห่างๆแล้วหันกลับมาสนใจการอ่านหนังสือทั้งๆที่สมาธิกำลังเริ่มเตลิดไปต่างๆนานาแล้ว ยิ่งคนตัวโตบล็อกทางเข้าห้องไว้แบบนี้ ผมที่โดนกั้นที่ไว้เหลือรูนิดเดียว ถ้าเกิดเขาคิดจะทำอะไรขึ้นมาจะเอาอะไรไปรอดล่ะเนี่ย

            ล้อเล่นครับ

            พูดจบก็หยิบหมากฝรั่งในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาแกะแล้วส่งเข้าปาก ผมหันไปมองคนที่เคี้ยวหมากฝรั่งหงับๆ

            ที่เคี้ยวหมากฝรั่งนี่เพราะง่วงนอนสินะพยายามคิดในแง่ดีว่าคงจะอ่านหนังสือแล้วง่วงถึงได้หยิบหมากฝรั่งมาเคี้ยว คงไม่ได้อยากเคี้ยวเนื้อผมตอนนี้หรอก

            “ครับอยากหลับนอนครับ

            “พี่ก็อด!!”

            โอ้ย ผมจะบ้าตาย

            ล้อเล่นครับ

            ถึงจะพูดว่าล้อเล่นก็เถอะ แต่ขางี้สั่นดิ๊กๆเหมือนคนขาดของเลยดูสิ

            ไหนบอกว่า...ถือศีลไม่แตะต้องตัวไง

            “ถือศีลครับ

            “ถือศีลไม่แตะต้อง…”

            “ถือศีลไม่พูดปดครับ

            “แต่พี่กำลังโกหก

            “อยากให้พี่ไม่โกหกเหรอ

            “…”

            คนเจ้าเล่ห์เขยิบใบหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหมากฝรั่งที่เขากำลังเคี้ยวอยู่ กลิ่นมิ้นท์จางๆผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมโทนอุ่นจากร่างกายของเขา รวมถึงความร้อนของร่างกายคนตัวโตกว่า

            แค่นั้นก็เกือบจะทำผมเป็นฮีทสโตรกตายให้ได้

            อยากหอม อยากกอด อยากจูบ อยากฟัดให้จมเขี้ยวไปเลย…”

            “พอ พี่ยังไม่หายหวัดดีนะผมยกปางห้ามญาติใส่เขา พยายามผลักพี่ก็อดห่างออกจากตัว พอสารภาพรักกับเขาไป จากระยะห่างระหว่างระเบียง ก็หดเหลือแค่ไม่กี่เซน ใครอีกคนกลายเป็นหมาตัวใหญ่ที่ชอบคลอเคลียซะเหลือเกิน

            แล้วถ้าหาย...

            “ไม่

            “แต่…”

            “อย่างอแงสิ

            เจอคำปฏิเสธเข้าไป คุณก็อดซิลล่าก็ไปนั่งซึมเอาหัวจุ่มประตูกระจกอยู่คนเดียว อ่านชีทหนาเป็นตั้งอยู่เงียบๆ

            โถ น่าสงสารซะจริง

ในที่สุดผมก็มีเวลาอ่านหนังสือยาวๆสักที เพราะปกติกลับห้องก็อ่านหนังสือเป็นชั่วโมงๆ พอมีพี่ก็อดแล้ว เวลาอ่านหนังสือเลยถูกตัดออกไป กลายเป็นเวลานั่งเล่นนั่งคุยกัน จะทำใจแข็งไม่คุยก็ไม่ได้ เพราะคนช่างวอแวนั้นงอแงอยากจะคุยด้วยเป็นบ้าเป็นบอ

แต่พอเขาเงียบไปจริงๆ ผมก็ไม่ชิน หลายครั้งที่ระหว่างอ่านหนังสือ ผมมักจะเหลือบไปมองคนที่นอนนิ่งๆอยู่ข้างตัว ชั่วโมงแรกก็ยังดีๆอยู่หรอก ยังมีพลิกชีทไปมา จดข้อความนิดๆหน่อยๆ หรือไม่ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดตามแบบฉบับคนไม่ชอบอ่านหนังสือ แต่พอเข้าชั่วโมงที่สองปุ๊บ พี่ก็อดก็เงียบฉี่ จนผมอ่านชีทจบนั่นแหละถึงค่อยๆชะโงกหน้าไปดูคนที่นั่งหันหลังพิงกับกระจกบานใส

คนขี้วอแวตอนนี้ หลับปุ๋ยเลยครับ

แผ่นอกและไหล่กว้างที่กระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะบ่งบอกว่าเขาหลับลึกพอดูเลย คงจะเหนื่อยสิท่า พรุ่งนี้เย็นก็ต้องไปเตะบอลอีก แถมยังอยู่ในช่วงสอบแบบนี้

ผมค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นยืนโดยพยายามไม่ทำให้เกิดเสียง ก้าวผ่านร่างของพี่ก็อดเข้าไปในห้อง หยิบหมอนที่เตียงแล้วเดินกลับมาที่ระเบียงอีกครั้ง ฝ่ามือของผมช้อนคอของคนที่นอนพิงกับกระจกอย่างระมัดระวัง ก่อนจะค่อยๆสอดหมอนไปใต้คอเขา

หันไปมองคุณชายที่เดินเล่นอยู่ในกล่องไม่ไกลนัก ก่อนจะหันกลับมาสนใจใบหน้าของคนตรงหน้า

คนที่ชอบทำตัวน่ารำคาญเวลาตื่น

เวลานอนแล้ว ดูสงบจังเลยเนอะคุณชาย

ถึงนี่จะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาก็เถอะ เพราะพี่ก็อดน่ะ นอนดิ้นเก่งแน่ๆ

ผมถอนหายใจแผ่วเบาออกมา ทิ้งตัวนั่งลงข้างๆเขาตามเดิม เหม่อมองออกไปยังท้องฟ้าที่ไร้แสงดาวในยามค่ำคืน ลมเย็นๆริมระเบียงที่พัดผ่านใบหน้า กระดิ่งลมยังคงส่งเสียงคลอเบาๆให้ความรู้สึกไพเราะนุ่มหู

จริงๆแล้วการอยู่คนเดียวมันก็ดี แต่พอมีใครอีกคนเข้ามาในชีวิต มันก็ดีไปอีกแบบ ได้มีเพื่อนที่คอยพูดคุย คอยโต้ตอบ เข้ามาเป็นสีสันเป็นความอบอุ่นในชีวิต แต่ลึกๆในใจนั้นก็ยังมีความกลัว ความกลัวเล็กๆ กลัวว่าความสุขความอบอุ่นเหล่านี้จะหายไป

กลัวว่าวันหนึ่ง เราจะทะเลาะกันแล้วหายไปจากชีวิตของกันและกัน

ผมซุกหัวไปกับแผงอกกว้างของคนข้างตัว หลับตาลงเพราะความคิดที่ตีไปตีมาในสมอง

จนกระทั่งผล็อยหลับไปพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมจางๆจากตัวของเขา ที่ทำให้รู้สึกสบายใจทุกครั้ง

พี่ก็อดน่ะ ตัวหอมเหมือนอะไรสักอย่าง

อ่อ น่าจะเป็นป๊อกกี้รสช็อคโกแลตล่ะมั้งครับ 




// แน๊ พี่เขาน่ากินล่ะสิ 


อีก 5 ตอนจบแล้วนะคะ <3 ขอขอบคุณทุกๆคนที่ติดตามกันมายาวนาน 

ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งเข้ามา ทักทายกันได้ทางทวิตเตอร์ @jiwinil_ ติดแท็กพูดคุยเกี่ยวกับพี่ก็อดน้องเดียว #พี่เขาบุกโลกของผม และ กดไลค์เพจ jiwinil เพื่อติดตามข่าวสารได้ทางเฟสบุ๊คนะคะ 


ส่วนนี่คือภาพปกล่าสุดที่ทางนักวาดส่งมา ยังไม่เสร็จดี กรีดร้องกด 9 ได้ที่ทวิตเตอร์ค่า

ขอให้วันนี้ทุกๆคนมีความสุขกันนะ รัก<3


cover by @minipuffins 

ออกกับสนพ. เฮอร์มิทนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.316K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11267 Saltan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 22:53
    หวานมากกกคือเเงงงมันเเบบใจฟูๆ อบอุ่นละมุนไปหมด ≧ω≦♥
    #11,267
    0
  2. #11201 feelsmiley (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 13:09
    อบอุ่น ละมุนมากๆ เลย คุณไรท์ งื้อออ ร้ากกก
    #11,201
    0
  3. #11101 slpxbear (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 09:23
    หวานนมากกกกหวานกว่าป๊อกกี้รสสตรอว์เบอร์รี่อี้กกกก
    #11,101
    0
  4. #11071 1 9 9 $ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 20:48
    น้องเดียวคลั่งรักพี่ก็อดเขาแล้วแหละ ><
    #11,071
    0
  5. #11032 MaBaYu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 18:36
    บ้าบออ งื้อออ🥰
    #11,032
    0
  6. #10963 pommys (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:05
    นอนซุกตัว
    #10,963
    0
  7. #10796 หนมจีนนามข้าวปุ้น (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 14:57
    น่ารักมาก
    #10,796
    0
  8. #10748 Jinjoo.K (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 02:07
    งื้ออออออ ร้องได้แต่คำว่างื้อออออออออ
    #10,748
    0
  9. #10591 baekbow (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:37
    แน๊ เปรียบพี่เขาเป็นของกิน อยากกินพี่เขาอ่ะดี๊ // คนส่วนใหญ่ไม่มีใครอยากอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตหรอกนะ มันคงเหงาน่าดู มันต้องมีอีกคนมาเติมสีสันในชีวิตของเราให้ไม่จืดชืดจนเกินไป // เบียร์เพิ่งจะมาชอบว่านหรอเนี่ย เราเดาว่าเขาชอบกันมาตั้งแต่แรกเลยนะ 5555
    #10,591
    0
  10. #10551 sunsansun2 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 14:06
    บ้าที่สุด บ้าๆๆๆๆ
    #10,551
    0
  11. #10494 meowten_0227 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:13
    น่ารักมากกกก งื้อ
    #10,494
    0
  12. #10076 ojay2 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 20:58
    งื้อออออ
    #10,076
    0
  13. #10008 pcy921 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 16:43
    น่ารักกกกกกกก
    #10,008
    0
  14. #9920 Pimnok2124 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 13:41
    พี่เค้าไม่ได้ชอบกินช็อคโกแลตนะหนู แน๊ อยากกินพี่เค้าอะแหละดูออก //โดนน้องเดียวถีบ 555
    #9,920
    0
  15. #9919 Pimnok2124 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 13:38
    ซึ่งจริงๆก็หลงน้องอยู่แล้วนั่นแหละ แง้ว
    #9,919
    0
  16. #9918 Pimnok2124 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 13:38
    เนี่ย เวลาน้องมันด่าว่าบ้าคือโคตรน่ารักเลยอะ เฮ้อ หลงน้องอีกคนแล้วว
    #9,918
    0
  17. #9853 maybee23 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 04:23
    น่ารักกกกก
    #9,853
    0
  18. #9823 Jibangrin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:37
    น่ารักงุ้ยยยยย
    #9,823
    0
  19. #9691 Nantashi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 02:59
    แหมมม พอเปิดตัวแล้วความหื่นก็พรั่งพรูเลยนะคะ ใจเย็นค่ะพี่ น้องยังเด็กกก ง้ากกก
    #9,691
    0
  20. #9452 Gukka (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 09:52
    มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมดเลยยย
    #9,452
    0
  21. #9417 CallistoJpt (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 15:37
    น้องงงงงงง น่ารักน่าเอ็นดูมากเลยค่ะ ><
    #9,417
    0
  22. #9411 oiLL (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 20:53
    น่องน่ารักเนาะ

    ความคิดน่ารัก
    #9,411
    0
  23. #9406 Dorothy Bernard (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 14:06
    น่ารักจังแว้ โว้ยยยย น่ารักๆๆๆๆ
    #9,406
    0
  24. #9391 aapxw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 22:55

    น้องน่ารักเกินไป
    #9,391
    0
  25. #9336 MManatsawan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 10:25
    น่าร๊ากกกกก
    #9,336
    0