Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 20 : Chapter 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,565 ครั้ง
    2 มิ.ย. 62


Chapter 19


ในบางครั้ง กับบางคน

เราไม่จำเป็นต้องพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาเลย

 

            เจ็ดโมงเช้าเหมือนทุกวัน ผมแขวนถุงใส่ขนมปังหมูหยองไว้ที่หน้าประตูห้องของคุณก็อดซิลล่าเพราะว่าเมื่อคืนเขากลับห้องช้า เห็นว่าไปส่งรุ่นพี่ที่รู้จักที่สนามบิน เลยส่งไลน์มาบอกฝันดีให้ผมตั้งแต่ช่วงสามทุ่มกว่าๆ เพิ่งจะมาได้ยินเสียงประตูห้องก็ตอนตีสี่ ป่านนี้คงจะหลับปุ๋ยอยู่ล่ะมั้ง

            เช้านี้ผมไปมหาลัยด้วยสภาพไม่ค่อยดีนัก ปวดท้องตั้งแต่ช่วงตีสี่ที่ตื่นมาได้ยินเสียงประตูข้างห้องนั่นแหละ เดาว่าน่าจะเพราะกินฝรั่งเข้าไปเมื่อคืนแล้วเคี้ยวไม่ละเอียด อีกอย่างกินเสร็จก็ไปนอนเลย ไม่ได้นั่งคุยเล่นรอมันย่อยเพราะพี่ก็อดไม่อยู่คอยกวน ตอนนี้เลยปวดจุกๆจนหน้าบึ้งหน้าตึงไปหมด แถมยังไม่มีเวลาออกไปร้านขายยาเลยด้วย ยาที่ห้องก็มีแค่ยาธาตุน้ำขาวที่กินเข้าไปแล้วไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด

            โชคดีที่การเข้าแล็บวันนี้อาจารย์ไม่ได้เคร่ง ตอนบ่ายก็ไม่มีเรียนด้วย ตกเที่ยงผมเลยลงมาหาอะไรสบายๆท้องกินที่โรงอาหารคณะ คิดว่ากินข้าวเสร็จจะแวะไปร้านขายยาซื้อยาอะไรก็ตามแต่ที่จะทำให้อาการปวดท้องบรรเทาลงบ้าง

            ทำไมทำหน้างั้น

            น้ำเสียงคุ้นหูดังขึ้นข้างตัวระหว่างที่กำลังก้มหน้าก้มตากุมท้องอยู่ ผมเงยหน้าไปมองผู้หญิงหน้าตาสะสวยที่ยืนอยู่ข้างๆพร้อมแก้วที่บรรจุน้ำอะไรบางอย่างสีเหลืองๆ

            “อร่อยนะ มะม่วงปั่น

            คนคุยเก่าของพี่ก็อด ประธานสโมของคณะอินเตอร์

            ดีครับ พี่ปิ๊ง

            “ปวดท้องเหรอพี่ปิ๊งถือวิสาสะทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามกับผม ที่นั่งประจำด้านในสุดของโรงอาหาร ผมพยักหน้าตอบผู้หญิงตรงหน้าทั้งๆที่คิ้วยังขมวดเป็นปมอยู่

            อาหารไม่ย่อยหรือว่าท้องเสีย

            “น่าจะอย่างแรกครับ

            พอได้ยินแบบนั้น เจ้าตัวก็หันไปค้นอะไรในกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเอง พลางหยิบแผงยาสีขาวบางอย่างยื่นมาให้ผม ผมรับแผงยามาสังเกตดู

            แอร์เอ็กซ์ ลดพวกจุกเสียดอ่ะ เคี้ยวๆแล้วก็กลืนเลยนะ ถ้าไม่หายค่อยไปหาหมออีกที

            ผมแกะยาออกมาจากแผงหนึ่งเม็ด ส่งเข้าปากเคี้ยวๆแล้วกลืนตามที่พี่ปิ๊งบอกอย่างว่าง่าย พลันนึกไปถึงคำพูดที่พี่ก็อดเคยพูดเอาไว้ในวันที่เขาเมา ว่าไม่เคยมีใครดูแลเขาขนาดนั้นเลย เพราะไม่มีเพื่อนคอยบอกว่าต้องกินยาก่อนหลัง

            เข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมพี่ก็อดถึงเคยชอบพี่ปิ๊ง เพราะพี่ปิ๊งน่ะ เป็นคนเอาใจใส่คนรอบตัว

            คุณก็อดซิลล่าน่ะ คงจะชอบถูกดูแลล่ะสินะ

            ขอบคุณนะครับก้มหัวให้ผู้หญิงตรงหน้าเล็กน้อย

            “ไม่เป็นไรหรอกแต่เจ้าตัวบอกปัดเหมือนเป็นเรื่องปกติในการดูแลคนอื่นๆไปซะแล้ว

            แหงล่ะ เพราะพี่ปิ๊งน่ะเป็นคนไปบอกให้พี่เจนมาขอโทษผมกับพี่ก็อด แถมยังเป็นห่วงเป็นใยพี่เจนด้วยซ้ำเรื่องที่โดนแฟนคลับของพี่ก็อดโจมตี เป็นผู้หญิงที่ใจดีกับทุกคนจริงๆ

            หรืออีกมุมหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะว่าเธอรู้ว่าการโดนโจมตีด้วยข้อความสาดเสียเทเสียนั้นไม่สนุกเลย

            กับก็อด เป็นไงมั่งพี่ปิ๊งถามขึ้นมาระหว่างที่เราเงียบใส่กันไปพักหนึ่ง

            ก็ดีครับ

            “ที่ถามนี่ไม่ใช่เพราะจะกลับไปหาก็อดนะ ถามเพราะว่าเป็นห่วง เดียวไม่รู้ใช่มั้ยว่าทำไมเจนถึงโจมตีเดียว

            ส่ายหน้าซ้ายขวาให้กับพี่ปิ๊ง ผมไม่รู้หรอก กับอิแค่ไม่รีวิวกระเป๋าน่ะ พี่เจนคงไม่เคียดแค้นผมขนาดนั้นทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักกันเลยด้วยซ้ำ น่าจะมีเรื่องอื่นที่ทำให้เธอไม่ชอบผมจนระบายอารมณ์ลงไปในโซเชียลแบบนั้นจนโดนโจมตีกลับสะบักสะบอม

            เจนเป็นแฟนคลับก็อด

            อ่าผมว่าแล้ว เพราะถ้าไม่พอใจเรื่องไม่รีวิวของ แกคงด่าสาดผมไปตั้งนานแล้วล่ะ

            “แค่เรื่องไม่รีวิวของให้ พี่ว่ามันเรื่องเล็ก อาจจะไม่ชอบใจกันแต่คงไม่ถึงกับทำตัวเป็นเด็กเหยียดหน้าตาคนอื่นเขา แต่หลังจากมีรูปโดนแอบถ่ายออกมาวันนั้น แฟนคลับบางคนก็ไม่ค่อยพอใจ อย่างเช่นเจน พี่แค่จะบอกว่า อย่าไปสนใจนะ

            เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของดวงตาสีสวยตรงหน้า พี่ปิ๊งส่งยิ้มเล็กๆมุมปากพร้อมลักยิ้มข้างแก้มมาให้

            สมัยที่พี่คุยกับก็อด พี่ก็โดนโจมตีเหมือนเดียวเลย แฟนคลับดีๆของก็อดก็มี แต่ก็มีแฟนคลับที่ไม่ดีเยอะเหมือนกัน ตอนแรกพี่ก็โดนเรื่องธรรมดาอย่างเช่นเรื่องหน้านิ่ง เพราะเป็นคนไม่ค่อยยิ้มให้ใคร พอหลังจากแฟนคลับก็อดรู้ว่าพี่คุยกับก็อด พี่ก็โดนด่าว่าหยิ่ง หยิ่งอะไรวะ พี่จำเป็นต้องยิ้มให้ทุกคนบนโลกเลยเหรอ ตีนกามาก่อนพอดี

พี่ปิ๊งหัวเราะเหมือนเรื่องที่ผ่านมาเป็นเรื่องตลก แต่ลึกๆนั้นผมจับน้ำเสียงที่สั่นคลอนของเจ้าตัวได้ ส่วนผมนั่งเงียบทำตัวเป็นผู้ฟังที่ดี เหมือนกับได้เจอคนที่เป็นเหมือนกัน คนที่เคยตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน คนที่เคยคิดมากเพราะคำพูดของคนอื่น

            ติดที่ว่าพี่ปิ๊งนั้น ยอมแพ้ไปซะก่อน

            พี่เคยโดนว่าว่าไม่เหมาะสมกับก็อด แต่พี่เองก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนตัวเองเหมือนกัน น่าจะเป็นเพราะพี่คิดว่าพี่ไม่ได้ทำอะไรผิด การที่พี่หน้านิ่ง ไม่ได้หมายความว่าพี่จะหยิ่ง ก็หน้าพี่เป็นแบบนี้อ่ะ

            พยักหน้าตอบเจ้าตัวอย่างเข้าใจ พี่ปิ๊งเป็นคนที่ดูเผินๆคือหน้านิ่งมากจริงๆครับ คือเดินผ่านๆจะไม่กล้าเข้าไปทักเลย แต่พอได้พูดคุยแล้วก็จะกลายเป็นพี่สาวแสนดีที่เอาใจใส่คนรอบตัวไปซะหมด เพราะแบบนี้ไงถึงได้กลายมาเป็นประธานสโมขวัญใจใครหลายๆคน แม้กระทั่งพี่เจนที่ห้าวๆ ยังไม่กล้ากับผู้หญิงคนนี้เลย

            พอเปรียบเทียบกับผมแล้ว ผมเป็นมนุษย์เต่าเดียวดายที่ไม่มองหน้าคู่สนทนา พูดตะกุกตะกักเหมือนนั่งรถสองแถวที่กำลังแล่นไปบนทางขรุขระ แม้แต่รอยยิ้มก็ไม่ค่อยจะมีให้ใครนอกจากคนที่สนิท เลยเป็นเรื่องธรรมชาติที่จะมีใครไม่ชอบใจกับการกระทำเหล่านี้

            ขนาดนักร้องที่ผมชอบยังโดนโจมตี ทั้งๆที่เขาไม่ได้ไปทำให้ใครเดือดร้อน ก็แค่บุคลิกเป็นแบบนี้ เป็นคนเงียบๆ ไม่กล้าพูดกล้าคุย ก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามองหน้าใคร กว่าจะคิดคำพูดแต่ละอย่างออกไปได้มันช่างยากซะเหลือเกิน

            ผมไม่รู้หรอกว่าสำหรับคนอื่นชีวิตเขาเป็นแบบไหน แต่ผมไม่ชอบคนที่ยกปมด้อยของคนอื่นมาล้อ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสีผิว เรื่องหน้าตา เรื่องบุคลิกหรือการใช้ชีวิต คุณไม่รู้หรอกว่าคนๆหนึ่งเจอกับอะไรมาบ้าง อะไรทำให้เขากลายเป็นแบบนี้ เขาอาจจะยิ้มอยู่ข้างนอกแต่ทรมานอยู่ข้างในด้วยซ้ำ

            ทำไมคนพวกนั้นถึงไม่ใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีก่อนที่จะมาตัดสินชาวบ้านกันนะ 

            ตอนนั้นก็เลยคิดว่าพี่ควรจะเลิกคุยกับก็อดดีกว่า เพราะพี่ทนแฟนคลับก็อดไม่ไหว ทุกวันนี้ก็เลยกลายมาเป็นคนรู้จักกัน เจอหน้ากันก็ทักกันปกติ

            “แล้วพี่โอเคเหรอครับที่มาคุยกับผมเพราะตอนนี้สถานะผมคือคนที่พี่ก็อดกำลังจีบอยู่ ผมกลัวว่าพี่ปิ๊งจะรู้สึกไม่โอเคที่มานั่งคุยกับคนที่คนคุยเก่าเธอชอบ

            “โอเคสิ ตอนนี้พี่คิดว่าก็อดเป็นเพื่อนคนนึงนะ อาจจะเป็นเพราะว่าตอนเราคุยกัน เราสองคนไม่ได้มีสถานะถึงขั้นเป็นแฟนกัน ตอนเลิกคุยกันพี่เลยไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรมากมาย แต่สำหรับก็อด พี่คิดว่าก็อดน่าจะรู้สึกแย่พอสมควร

            พี่ก็อดน่ะเหรอ คนที่มักจะหัวเราะร่าเริงเล่นมุกเห่ยๆออกมา ผมเองก็ไม่เคยรู้หรอกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ รู้แค่ว่าเขาเป็นคนที่คิดมากไม่ต่างจากผมเลย

            พี่ยอมรับว่าตอนนั้นตัดสินใจพลาดที่ฟังแฟนคลับก็อดมากกว่าตัวก็อด พี่แคร์คำพูดของคนอื่นมากกว่าคนที่พี่ควรจะแคร์จริงๆ ดังนั้นพี่เลยอยากบอกเดียวว่า ก็อดน่ะ หวังดีนะ ถ้าเป็นไปได้ ไม่สิสิ่งที่ควรทำ คือสนใจแต่ก็อด อย่าไปสนใจคำพูดของคนอื่น ถ้าก็อดเลือกเดียวจริงๆ ยังไงทุกคนก็ต้องยอมรับ

            “ผมจะฟังแต่พี่ก็อดครับ

            “ดีแล้ว ในเมื่อเราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ไม่ได้ทำให้ก็อดรู้สึกแย่ ก็ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรหรอก เรื่องของความรักน่ะ มันเป็นเรื่องของคนสองคน อย่าให้คนที่สามสี่ห้าเข้ามาทำให้ปวดหัวรู้มั้ย

            ฝ่ามือเรียวสวยของพี่ปิ๊งแตะมือของผมเบาๆ

            พี่ฝากดูแลก็อดด้วยนะ แล้วก็ถ้ามีปัญหาอะไร หรืออยากหาเพื่อนคุย มาคุยกับพี่ได้นะ

            รอยยิ้มของเจ้าตัวนั้นดูสวยงามต่างจากที่ใครหลายๆคนเคยพูดไม่ดีใส่ ผมเข้าใจแล้วล่ะว่าคำพูดของคน เพียงแค่เล็กน้อยก็สามารถเปลี่ยนชีวิตใครคนหนึ่งไปได้อย่างสิ้นเชิง ทั้งๆที่พี่ปิ๊งนั้นเหมาะสมกับพี่ก็อดขนาดนี้ อนาคตของทั้งคู่อาจจะไปด้วยดีก็ได้ ทั้งๆที่เจ้าตัวดูรักและชอบพี่ก็อด แม้จะบอกว่าตัวเองนั้นไม่ได้ผูกพัน แต่ลึกๆแล้วคงจะเสียใจนั่นแหละที่ตัดสินใจพลาด

            พี่ปิ๊ง

            “หือ

            คนที่กำลังจะลุกเดินออกไปหันกลับมามองผม ผมส่งยิ้มนิดๆให้กับเจ้าตัวเป็นการให้กำลังใจ

            ขอบคุณนะครับแล้วก็พี่เป็นคนที่...ยิ้มสวยมากๆเลย

            พี่ปิ๊งหัวเราะเบาๆออกมา

            เราเองก็เหมือนกัน ยิ้มเยอะๆนะ

 

            ***

            ผมปิดประตูห้องลงพลางวางกระเป๋าไว้บนเตียง เดินเข้าไปทักทายคุณชายที่หดหัวเข้าไปในกระดอง นอนเหรอ... ชะโงกหน้าซ้ายขวามองคุณเต่าขี้อายอยู่สักพัก เลยเคาะกระดองเบาๆคุณชายจึงโผล่หัวออกมาทักทาย ผมคลี่ยิ้มให้กับคุณชาย

            โลกภายนอกวุ่นวายจังเลยนะคุณชาย

            บ่นอุบก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปนั่งเล่นริมระเบียงยามเย็น ผมได้ยินเสียงกีต้าร์คลอเบาๆจากข้างห้องในวันที่อากาศไม่ร้อน กระดิ่งลมส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊งคลอไปกับทำนองเพลงเบาๆ

            กลับมาเล่นกีต้าร์แล้วเหรอครับ

            “พี่เพิ่งเอาไปเปลี่ยนสายมา เสียงเพราะมั้ย

            “เพราะ

            ผมนั่งกัดป๊อกกี้เพลินๆระหว่างอ่านหนังสือและฟังเพลงบรรเลงจากสิ่งมีชีวิตข้างห้อง จนกระทั่งเสียงเพลงนั้นเงียบลงไป ได้ยินเสียงกีต้าร์กระทบกับของแข็งบางอย่างบ่งบอกว่าเขาคงวางมันแล้ว

            พี่ก็อด

            “หืม ว่าไง

            “ผมไปเจอพี่ปิ๊งมา

            พอพูดถึงพี่ปิ๊งก็เผลอลูบท้องตัวเองป้อยๆ ได้ยาลดกรดไปอาการปวดท้องก็บรรเทาลงเยอะ

            คุณก็อดซิลล่าเงียบไปสักพัก

            พอดีผมปวดท้อง พี่ปิ๊งเลยเอายาให้กิน

            “แล้วหายปวดหรือยัง

            “ดีขึ้นแล้วครับ

            ผมปิดหนังสือลง วางมันไว้ข้างตัวก่อนจะเหม่อมองออกไปยังขอบฟ้าที่พระอาทิตย์กำลังใกล้จะตกดิน ไกลๆนั่นเห็นเมฆฝนที่ตั้งเค้ามาแต่ไกล คาดว่ามันน่าจะมาถึงจุดที่ผมอยู่ตอนดึกๆ คืนนี้ก็คงนอนพร้อมกับเสียงฝนตกกระทบกับกระจกบานใส

            พี่ปิ๊งเล่าให้ฟังเรื่องที่ตัวเองโดนแฟนคลับพี่ก็อดด่า

            “เรายังกังวลเรื่องนี้อยู่เหรอ

            “เปล่าครับ ไม่ได้กังวลแล้ว ผมเชื่อฟังพี่คนเดียวนะตอนนี้

            “หยอดเก่ง

            ไม่ได้หยอดสักหน่อย พูดความจริงต่างหากเล่า

            พี่รู้ว่าตัวผมจะคิดมากกับคำพูดนั้น เหมือนกับพี่ปิ๊ง แต่ผมอยากถามว่าพี่คิดมากมั้ยกับคำพูดพวกนั้น

            “ไอ้คิดมันก็คิด ก็มีไม่โอเคบ้างแหละ อีกอย่างเราก็ไม่อยากให้ใครมาว่าคนที่เราชอบจริงมั้ย

            “อือผมครางเบาๆในลำคอตอบกลับไป

            ดังนั้นหลังจากเรื่องปิ๊ง พี่เลยไม่แคร์คำพูดแย่ๆบนอินเทอร์เน็ตเลย พี่เลือกอ่านกำลังใจกับข้อความดีๆมากกว่า

ครับ

คนพวกนั้นน่ะ ซ่อนตัวอยู่หลังคีย์บอร์ด อยากพูดอะไรทำร้ายจิตใจใครแค่ไหนก็ได้ ไม่รู้หรอกว่าคนที่ได้ฟังจะเจ็บปวดหรือเป็นแผลเป็นไปตลอดชีวิต ขอแค่ได้พ่นคำแย่ๆใส่คนอื่นก็พอใจแล้ว แต่ถ้าจะไปห้ามเราก็ทำไม่ได้ เราถึงต้องเลี่ยงมันเอง ปกป้องตัวเอง พี่เลยบอกเราว่า อย่าไปมองมัน อย่าไปอ่านมัน

            “ครับ ผมจะไม่อ่าน

            “สัญญานะ

            “ครับ สัญญา

            จะไม่อ่านข้อความที่ทำให้รู้สึกแย่ จะไม่อ่านข้อความที่ทำให้ต้องหวนกลับมาคิดว่า คิดถูกมั้ยที่มารู้จักกับผู้ชายคนนี้ คนที่เป็นคนของสังคม คนที่มีแฟนคลับมากมาย เพราะในใจมีคำตอบเพียงคำเดียวชัดเจนมาตั้งแต่แรกแล้ว

            คิดถูกแล้วที่ได้รู้จักเขา

            สิ่งมีชีวิตที่บุกโลกของผม และไม่พยายามที่จะลากผมออกไปข้างนอก

            จริงๆตั้งแต่รู้จักพี่ก็อดมา ที่ออกไปข้างนอกนั้น ผมสมัครใจไปเองล้วนๆเลย

            “ฟังพี่นะเดียว พี่อยากให้เดียวมั่นใจในตัวพี่ พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้เราอึดอัด

ผมไม่ได้อึดอัดอะไร

ครับ แต่ถ้ามีอะไรต้องบอกพี่เลยนะ พี่เดาอะไรไปเองไม่ได้ ดังนั้นพี่อยากให้เดียวบอกพี่เหมือนวันแรกๆที่เราคุยกัน เดียวไม่ชอบให้พี่ทำอะไร เดียวอยากให้พี่ทำอะไร เดียวต้องบอกพี่รู้มั้ยครับ

            “ครับผมเกาท้ายทอยเบาๆเพราะรู้สึกร้อนผ่าวๆขึ้นมา

            เขาย้ำคำว่า บอกพี่หลายรอบจนผมเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่าถ้ามีอะไรไม่สบายใจต้องบอกเขา

            เวลาเจอพี่ก็อดเวอร์ชั่นพูดเพราะเข้าไปแล้ว ผมไปไม่เป็นเลยแฮะ

            พี่ก็อด

            “หือ

            “ทำไมพี่ถึงแคร์ผมจัง

            “ถ้าตอบกวนๆพี่ก็คงตอบว่า ไม่มีเหตุผลเลย เพราะอยากเทคแคร์ก็ทำแค่นั้น

            “ผมอยากได้เหตุผลครับ

            “เพราะพี่มีความสุขที่ได้คุยกับเดียว

            ริมฝีปากของผมเม้มแน่นจนเจ็บไปหมด

            ให้พูดกี่ครั้งก็จะตอบแบบเดิม

            “ผมเองก็มีความสุขที่ได้คุยกับพี่เหมือนกัน

            “เดียวเสียงทุ้มๆคำรามต่ำในลำคอจนผมขนลุกซู่ไปหมด

            ครับ

            ทำไมชอบทำให้เขินวะ

            พอเจอคำนั้นของเขาเข้าไปผมก็เผลอทำกล่องป๊อกกี้ร่วงลงจากตัก เจ้าแท่งขนมปังกรอบเคลือบครีมสีชมพูร่วงกราวลงที่พื้นอย่างกับเซียมซี เขาไม่ได้เขินคนเดียวหรอก เพราะมนุษย์เดียวดายคนนี้ก็หน้าร้อนผ่าวๆเป็นกระทะทอดไข่เหมือนกัน ผมมองเงาสะท้อนของตัวเองบนกระจกบานใส ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัดเพราะเป็นคนหน้าแดงง่าย ผมสัมผัสแก้มของตัวเองพลางถูมันเบาๆ

            เอาอีกแล้วนะ แล้วแบบนี้จะกล้ามองตากล้ามองหน้าเขาตรงๆได้ยังไง มีอะไรก็แสดงออกมาบนหน้าแบบนี้เนี่ย

            นึกดีใจที่เราไม่ต้องเจอหน้ากันตอนนี้ เพราะคงเผลอทำท่าประหลาดๆใส่เขาอีกแน่ๆเลย

            ว่าแต่ รู้ได้ไงว่าพี่ชอบกินขนมปังหมูหยอง

            ผมโกยป๊อกกี้กลับเข้ากล่องพลันนึกไปถึงบุคคลที่หยิบขนมปังหมูหยองมาใส่ถาดของผมเมื่อวันก่อน

            พี่เบียร์บอก

            “เบียร์อีกแล้ว!”

            “นั่นเพื่อนสนิทพี่นะหัวเราะเบาๆเวลาได้ยินเขาฟึดฟัดใส่เพื่อนตัวเอง กับพี่เบียร์ เป็นพี่ชายที่น่ารักเท่านั้นแหละครับ พลางบอกถึงสาเหตุที่ว่าทำไมถึงชอบคุยกับพี่เบียร์ เพราะออร่าแห่งความสบายใจที่แผ่ออกมาจากรอบๆตัวของเขานั่นแหละ พี่เบียร์ค่อนข้างเป็นคอมฟอร์ทโซนสำหรับผมเลย

            ส่วนพี่ก็อดน่ะ ผมจะแปะป้ายไว้ว่าเป็น โซนอันตรายหัวใจจะระเบิดทุกครั้งที่เข้าใกล้

            แล้วพี่ล่ะบุคคลที่ไม่ยอมแพ้เวลาเป็นเรื่องของผมถามขึ้นมา

            พี่ก็รู้ตัวอยู่แล้วว่าเป็นคนพิเศษของผม ใส่ไข่ให้ด้วยเนี่ย ทำไมถึงต้องถามอีกนะ

            พี่รู้ใช่มั้ยว่าสัญญาที่ผมสร้างขึ้น ผมกำลังจะพังมันด้วยตัวเองผมก้มหน้าเล่นฝ่ามือที่ชื้นเหงื่อ

            รู้

            “มันพังไปแล้วข้อนึง ถ้าอีกสองข้อพังลง ผมเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะพูดอะไรกับพี่

            “ถึงเวลานั้น เราคงจะรู้เองนั่นแหละ

            จะรู้เองน่ะเหรอ นั่นสินะ ถ้าถึงเวลาที่อยากจ้องมองใบหน้าของเขา อยากมองสีหน้าและแววตาของเขา อยากเห็นรอยยิ้มของเขา อยากเห็นใบหน้าเวลาบึ้งตึงของเขา ถ้าถึงเวลานั้นแล้วล่ะก็ มันคงจะมีไม่กี่คำที่อยากบอกกับเขา

            เพราะถ้าผมเป็นฝ่ายกระชากหน้ากากพี่ก็อดออกล่ะก็

            คงเป็นเวลาที่มั่นใจจริงๆแล้วล่ะ

            แต่ถ้าไม่รู้ พี่ก็จะทำให้รู้เอง

            “…จะทำยังไงเหรอครับ

            “อยากรู้เหรอ เงี่ยหูมาใกล้ๆสิ

            ผมเงี่ยหูไปชิดระเบียงเพราะอยากรู้ว่าเขาจะพูดอะไร ก่อนที่พี่ก็อดจะส่งเสียงกระซิบแผ่วเบามาตามสายลม

            “คิดถึงครับ

            ‘ตึกตัก

            มือข้างขวาของผมแนบลงที่แผ่นอกของตัวเอง หัวใจเต้นรัวเป็นกลองเลยให้ตายสิ

            คิดถึงมากๆ

            “พี่ก็อด…”

            “คิดถึงพี่มั้ย

            ริมฝีปากของผมเม้มแน่น ได้แต่เกาท้ายทอยแก้ความเก้อเขิน

            อื้อ

            “ไม่อื้อ คิดถึงพี่มั้ย

            หัวใจผมจะระเบิดออกมาแล้ว

            คิดถึง

            “บ้า เค้าเขินนะเตง

            “พี่ก็อด!”

            คุณก็อดซิลล่าส่งเสียงหัวเราะชอบอกชอบใจ

            ถ้าพี่ชอบเดียวแล้วเดียวชอบพี่ ถ้าพี่คิดถึงเดียวแล้วเดียวคิดถึงพี่ ใจตรงกันขนาดนี้ ไม่ยากหรอก

            “แล้วพี่อยากได้ยินคำไหนเหรอผมนั่งลุ้นระหว่างที่กำลังรอใครอีกคนคิดคำๆนั้นออกมา

            อะไรก็ได้

            “หาอะไรก็ได้ของเขาเนี่ย แล้วผมควรจะพูดอะไรกันแน่ล่ะ

            “ใช่ ยกเว้นคำว่า เลิกยุ่งกับผม

            ผมจะพูดคำนั้นทำไมล่ะ

            “นั่นแหละ ห้ามพูดเด็ดขาดเลย พี่คิดว่ามันเป็นการตัดโอกาส อย่างถ้าเดียวบอกว่าเกลียดพี่ พี่ก็ยังง้อได้ใช่ป่ะ ถ้าเดียวโกรธ พี่ก็ยังทำให้หายโกรธได้ แต่เลิกยุ่งเนี่ย พี่ทำอะไรไม่ได้เลย

            “ผมไม่พูดหรอก

            “ก็ลองพูดสิ พี่จะงอน

            “งอนเก่ง

            “แหนะ

            “ผมคิดว่า ถ้าถึงเวลานั้น ผมคงจะมีคำพูดที่ดีที่สุดให้พี่

            “ขอแบบเด็ดๆเลยนะ แบบฟังแล้วตกหลุมรักถอนตัวไม่ขึ้นเลยไรงี้

            “บ้า

            พี่มันบ้า ชอบพูดจาบ้าบอ

            แต่จริงๆ คำไหนก็ได้ แค่เดียวพูดให้ฟัง พี่ก็ดีใจแล้ว

            เราสองคนนั่งแชร์เรื่องราวของกันและกันอยู่ริมระเบียง โดยหัวข้อบทสนทนาเป็นเรื่องขนมปังหมูหยองที่เขาชอบกิน และวันนี้ก็เป็นวันที่มีความสุขเหมือนอย่างเคย

            เรื่องราวสบายๆในแต่ละวัน มีความสุขที่ได้คุยกับเขา สบายใจที่ได้คุยกับเขา

            นี่แหละคือความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดล่ะ



// อยากได้เด็ดๆเหรอ ได้สิ // เด็ดดอกไม้

เด็ดพอมะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.565K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11262 Saltan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 17:25
    คุณไรท์คะ55555555 เเต่เออก็เด็ดจริงนี่😂
    #11,262
    0
  2. #11223 Normall (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 21:47
    เอากะเค้าสิ..เด็ดๆ #เด็ดดอกไม้... 😄😄😄
    #11,223
    0
  3. #11196 feelsmiley (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 09:19
    น่ารักกกก เสมอเลยยย
    #11,196
    0
  4. #11152 LUKKADE31 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 00:47
    คำว่าว่าขอเป็นแฟนดีมั้ย อยากเห็นGodzillaเสียอาการ555555
    #11,152
    0
  5. #11096 slpxbear (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 21:47
    มดขึ้นแล้วค่าาาา ล่าสุดดด5555555
    #11,096
    0
  6. #11028 MaBaYu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 17:43
    เขินมากกไม่หวแล้วววฟห้้ห่หาห
    //ชอบการทิ้งท้ายของคุณไรท์ตอนจบบทอ่ะ 5555
    #11,028
    0
  7. #10958 pommys (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 10:17
    เขินเก่ง
    #10,958
    0
  8. #10899 PhoBlink (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 16:53

    แล้วเราเขินมาก ช่วยด้วย

    #10,899
    0
  9. #10743 Jinjoo.K (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 01:26
    น่ารักที่สุด!!! ปิ๊งก็น่ารักนะ
    #10,743
    0
  10. #10663 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 00:52

    เดียวดายน่ารัก
    #10,663
    0
  11. #10647 goi_iog (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 19:10
    เกียดตอนอิพี่ใช้...เตง มาก 555
    #10,647
    0
  12. #10581 baekbow (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:20
    พี่ปิ๊งน่ารักจัง ถ้าตอนนั้นไม่ตัดสินใจพลาดก็คงเป็นคู่ที่น่ารักแน่ๆเลย // ชอบความธรรมชาติของเขาสองคนอ่ะ คุยกันเรื่องทั่วๆไปแต่ก็ทำให้ยิ้มได้ ดีจัง
    #10,581
    0
  13. #10489 meowten_0227 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:24
    เกียดมุขข 555555555
    #10,489
    0
  14. #10071 ojay2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 15:05
    รอฟังเลยนะ
    #10,071
    0
  15. #10012 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 22:52
    ขอเด็ดๆนะคะะะะะพ555555555
    #10,012
    0
  16. #10000 pcy921 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:54
    เนี่ยยยยพี่ก้อดงอนเก่งงงง งอนเก่งงอนเองง้อเองนักเลงพอค่ะ
    #10,000
    0
  17. #9909 Pimnok2124 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:38
    เด็ดพอค่า ฮึ้ย คนเขียนอ่าาา55
    #9,909
    0
  18. #9865 เพลงรักตัวเล็ก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:35
    เก็บผักตำลึง~~ #เด็ดสุดยอด 5555555555
    #9,865
    0
  19. #9848 maybee23 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 03:30
    หยอดเก่งพอกันจ้าาาา
    #9,848
    0
  20. #9815 Jibangrin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 10:39

    เขินมากกกกกกก -///////-
    #9,815
    0
  21. #9763 bmmf27 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 23:17
    น่ารักมากกกกกกก
    #9,763
    0
  22. #9684 Nantashi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 01:18
    มู๊ดกำลังจะโรแมนติกพี่ก็พาออกคอมเมดี้ตลอดเลยเว้ยยย 5555
    #9,684
    0
  23. #9450 FaJa0702 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 01:01
    พี่ก็อดเสียอาการเก่ง555555
    #9,450
    0
  24. #9428 Cloud05 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 17:39
    งื้ออออ ดีจังเลยค่ะ
    #9,428
    0
  25. #9409 CallistoJpt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 14:54
    หยอดเก่งกันทั้งคู่เลย >//<
    #9,409
    0