Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 19 : Chapter 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,235 ครั้ง
    1 มิ.ย. 62


Chapter 18


คำพูดของคนที่ไม่รู้จักเราดี มักจะทำให้เราเสียใจ

ขึ้นอยู่กับว่าเราจะใส่ใจข้อความเหล่านั้น หรือหันมาใส่ใจคนข้างตัว

 

          การจีบของพี่ก็อดนั้น สร้างข้อสงสัยให้ผม ว่าที่ผ่านมาเป็นเพราะเขาแค่เฟรนด์ลี่ หรือเขาตั้งใจจะเทคแคร์ผมมาตั้งแต่แรกแล้ว เพราะการกระทำที่แทบไม่แตกต่างกัน การจีบของเขาคือการทำให้ผมสบายใจเป็นอันดับแรกๆ สิ่งมีชีวิตข้างห้องยังคงแขวนถุงป๊อกกี้พร้อมกับโพสต์อิสไว้หน้าประตูห้องผมทุกๆเช้า เรายังนั่งคุยกันริมระเบียงเหมือนเดิม กินข้าวด้วยกันแล้วแยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัวเพราะผมเองก็ต้องอ่านหนังสือ พี่ก็อดก็ต้องอ่านหนังสือและต้องใช้ชีวิตประจำวันกับแก๊งเพื่อนๆ

            เขาไม่เคยให้การคุยกันของเราสองคน กระทบกับการใช้ชีวิตประจำของเขาเลย พี่ก็อดก็ยังคงเป็นคนของสังคม แฮปปี้ลัลล้ากับการเจอเพื่อนฝูง ยังคงไปเตะบอลกับพวกรุ่นพี่ ทำกิจกรรมที่มหาลัยเหมือนปกติ นานๆครั้งแอบไปขึ้นคอนเสิร์ตตีกลองบ้าง แต่สุดท้ายแล้วทุกๆวันตอนสองทุ่มก็จะหาเวลามานั่งกินข้าวด้วยกัน 

            นอกจากกินข้าว เราก็มักจะยกบทสนทนาธรรมดาๆอย่างเช่นวันนี้เรียนอะไรบ้าง เจออะไรมา เล่าเรื่องราวในชีวิตประจำวันให้กันละกันฟังจนกลายเป็นเรื่องชินไปแล้ว

            บางวันเขาก็จะมานั่งฟังเพลง ดูพระจันทร์ริมระเบียงที่ห้องของผม นอกจากนั้นก็ชอบซื้อขนมมาฝาก มานั่งกินป๊อกกี้ด้วยกัน นั่งอ่านหนังสือการ์ตูน พอง่วงก็กลับไปนอนที่ห้อง

            เราเริ่มเรียนรู้กันและกันมากขึ้นในแต่ละวัน

            พี่ก็อดมักจะเล่าว่าเขาไม่ชอบมองท้องฟ้า เพราะเขาเคยคิดว่าเสียเวลาเปล่า แต่พอเห็นผมชอบมอง เขาเลยมองท้องฟ้าตอนกลางคืนทุกวัน แล้วเราก็นั่งเปรียบเทียบรูปร่างของพระจันทร์ในยามค่ำคืนด้วยกัน

            พี่ก็อดไม่ชอบกินของหวาน แต่เพราะขนมหลังข้าวเย็นของผมคือป๊อกกี้ที่เขาซื้อมาให้ เขาก็ดันมานั่งกินด้วย จนกลายเป็นหันมาชอบกินป๊อกกี้รสสตอเบอร์รี่

            พี่ก็อดไม่ชอบตื่นเช้า แต่ช่วงนี้เขาตื่นเช้าและนอนไวกว่าปกติเพราะอยากตื่นขึ้นมาพิมพ์บอกมอนิ่งกับผมทางไลน์

            พี่ก็อดไม่ชอบกินสตอเบอร์รี่ แต่เขาชอบซื้อขนมอะไรที่เป็นสตอเบอร์รี่มาฝากผมทุกเที่ยง

            แล้ววันนี้ก็เป็น ไดฟูกุสตอเบอร์รี่จากญี่ปุ่นที่เพื่อนเขาซื้อมาฝาก

            ผมกะพริบตามองกล่องหน้าตาเรียบๆที่วางอยู่บนโต๊ะ กล่องสี่เหลี่ยมสีชมพูถูกขนาบไปด้วยน้ำสตอเบอร์รี่โยเกิร์ตที่วางอยู่ด้านหน้าผม และน้ำแตงโมปั่นที่วางอยู่ด้านหน้าพี่ก็อด          

พอเริ่มชิน พี่ก็อดก็มาหาผมที่โรงอาหารคณะทุกวัน บางวันก็พาพวกพี่เบียร์มาด้วย บางวันก็ลุยเดี่ยวเหมือนกับวันนี้ แม้ว่าจะไม่ได้มากินข้าว แต่ก็ชอบแวะมากินน้ำแตงโมปั่นและมาคุยเล่นก่อนจะกลับไปเรียนช่วงบ่าย ผมมองคุณหน้ากากอุลตร้าแมนที่นั่งหันหลังให้ฝูงชน และหันมาเผชิญหน้ากับผมที่นั่งอยู่ในซอกหลืบส่วนลึกที่สุดของโรงอาหารคณะ

            กลายเป็นว่าที่นั่งตรงนี้เป็นที่ประจำของผมและเขาเวลาเที่ยงไปแล้ว

            อร่อยมั้ย

พี่ก็อดถามขึ้นระหว่างที่ผมกำลังลองชิมไดฟูกุสตอเบอร์รี่ดู รสชาติหนึบหนับของตัวแป้งด้านนอกที่โรยด้วยไอซ์ซิ่งสีขาว กับความเปรี้ยวหวานกำลังดีของสตอเบอร์รี่ลูกโตฉ่ำๆด้านในเข้ากันอย่างลงตัวจนผมหยีตาด้วยความชอบอกชอบใจ

            อร่อย

            “เห็นหน้าก็รู้ละ

            “ผมทำหน้ายังไงเหรอ

            “ฟินมิอาจลืม

            พี่ไม่กินเหรอผมถามพี่ก็อดระหว่างที่เคี้ยวขนมอยู่ในปาก คุณก็อดซิลล่าส่ายหน้าเบาๆ

            ตั้งใจเอามาให้เรากินนี่แหละ

            “ขอบคุณนะครับ

            ปากเลอะหมดแล้วนิ้วเรียวๆของพี่ก็อดชี้ที่มุมปากข้างซ้ายของเขา ผมเลยใช้คนตรงหน้าเป็นกระจก ใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากด้านขวาของตัวเอง

            ไม่ใช่ข้างนั้น

            “อ่ะผมใช้นิ้วเช็ดปากข้างซ้ายของตัวเอง

            ยังไม่หมด

            พูดจบนิ้วเรียวๆของเขาก็แตะลงบนมุมปากด้านซ้ายของผมแล้วเช็ดคราบไอซ์ซิ่งออกเบาๆ การกระทำของพี่ก็อดนั้นทำเอาผมหน้าร้อนฉ่าจนต้องก้มหน้ามองแก้วสตอเบอร์รี่โยเกิร์ตปั่นที่ถูกดูดไปสามส่วนสี่ของแก้ว

            หน้าเน่อแดงเป็นลูกมะเขือเทศเชียวนะ

            “อย่าแกล้งสิผมบ่นอุบ

            ไม่รู้ว่านี่เป็นกลยุทธ์การจีบที่เขาวางแผนเอาไว้หรือเปล่า เพราะพักหลังๆนี่เราแตะต้องตัวกันมากขึ้น แม้พี่ก็อดจะเว้นระยะห่างอยู่บ้าง แถมการแตะตัวนั้นส่วนมากก็จะเป็นการแกล้งกันซะมากกว่า

แต่พอเวลาโดนเขาแตะตัวเพราะความเอาใจใส่แล้ว ก็จะตายเอาให้ได้

พอได้รับการเอาใจใส่แบบนี้แล้ว ภูมิคุ้มกันมันต่ำเตี้ยเรี่ยดินซะจริงๆ

เราสองคนนั่งคุยอะไรกันเรื่อยเปื่อย ส่วนมากจะเป็นพี่ก็อดที่นั่งบ่นเรื่องการเรียนของเขา จนกระทั่งใครสักคนมาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะ ผมกับพี่ก็อดพร้อมใจกันหันไปมองผู้หญิงคนนั้น ก่อนพี่ก็อดจะเอ่ยทักทายเธอ

ไงปิ๊ง

ดีก็อด

เหมือนจะเป็นเพื่อนของพี่ก็อดอีกคนหนึ่งที่ผมไม่เคยเจอหน้า ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่ามีใครรู้บ้างเรื่องที่พี่ก็อดใส่หน้ากากอุลตร้าแมน แต่จากที่พี่เจนบอกแล้ว ถ้ามีคนรู้ว่าพี่ก็อดใส่หน้ากาก ก็ยิ่งจะเป็นเป้าสายตาให้หาตัวจับง่ายขึ้น เลยไม่ค่อยแปลกใจถ้าจะมีใครเข้ามาทักว่า ใช่ก็อดหรือเปล่า หรือ ดีไอ้ก็อด

แหงล่ะผู้ชายคนนี้รู้จักคนแทบทั้งมหาลัยเลยล่ะมั้ง แต่นอกจากพี่ปิ๊งแล้ว ด้านหลังของเธอมีพี่เจนยืนอยู่ เจ้าตัวทำสีหน้าบอกบุญไม่รับเท่าไร

ผมเองก็เช่นกัน แม้ตึกคณะจะเป็นแค่สี่เหลี่ยมเล็กๆ แต่ไหงเราต้องมาเจอหน้ากันบ่อยๆด้วยนะ

ไม่ชอบใจเลย

มีไรเหรอคุณก็อดซิลล่าถามเพื่อนเขาเหมือนกับสนิทสนม น่าจะเป็นสกิลเฟรนด์ลี่ของเขานั่นแหละที่ทำให้การพูดคุยกับคนอื่นๆดูง่ายแสนง่ายไปหมด

พี่ปิ๊งดึงแขนพี่เจนมายืนข้างตัว พลางชี้นิ้วไปยังผู้หญิงคนที่เหมือนจะโดนลากมายืนอยู่ตรงนี้

ได้ยินจากบิวว่าเจนไปด่าแฟนก็อดเหรอ

แค่ก ผมที่กำลังดูดสตอเบอร์รี่โยเกิร์ตเข้าปากสำลักจนไอออกมา

ยังไม่ใช่แฟน จีบอยู่

เขยิบไปหน่อยสิ นั่งคุยด้วยหน่อย

ผมและพี่ก็อดขยับตัวเข้าไปนั่งเก้าอี้ตัวถัดไป หลังจากนั้นพี่ปิ๊งก็แทรกตัวมานั่งข้างผม ส่วนพี่เจนนั่งลงข้างพี่ก็อด บรรยากาศกระอักกระอ่วนระหว่างเราสี่คนทำเอาผมไม่กล้าเงยหน้าไปมองว่าใครกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่

ในฐานะที่เราเป็นประธานสโมของคณะอินเตอร์ เราเองก็ไม่อยากให้คนของคณะเราไปมีปัญหากับก็อด เลยอยากพาเจนมาเคลียร์ว่ามีเรื่องอะไรไม่พอใจกันหรือเปล่า

นี่เจนเหรอคุณก็อดซิลล่าชี้นิ้วไปยังผู้หญิงข้างตัว

อือ

ไม่ชอบน้องเหรอพี่ก็อดถามพี่เจนที่นั่งเงียบมานานสองนาน เจ้าตัวหันมามองผมตาขวางแต่ไม่ได้ตอบอะไรออกมา แค่นั้นก็พอเป็นคำตอบได้ชัดเจนว่าเธอไม่ชอบผม

ถ้าไม่ชอบก็ต่างคนต่างอยู่ดิครับ จะมาวุ่นวายเพื่อไร

คือ เราขอพูดอะไรหน่อยได้มั้ยพี่ปิ๊งขัดขึ้นมาระหว่างบทสนทนาที่ดูจะไม่ค่อยราบรื่นเท่าไร พอเจนโพสต์แบบนั้นออกไป เลยโดนแฟนคลับก็อดโจมตีหนักมากเลย

แล้วเกี่ยวไรกับผม เป็นคนด่าน้องว่าหยิ่งแถมยังเหยียดหน้าตาน้องไม่ใช่เหรอ ตัวเองทำไรไปก็ต้องยอมรับผิดดิ ไม่ใช่แค่นั้นนะ ยังทำร้ายร่างกาย น้องไม่ฟ้องตำรวจก็ดีเท่าไรแล้วคุณ

ก็ใช่ เราเลยให้เจนมาขอโทษก็อดกับน้องเดียว ว่าแต่ มีทำร้ายร่างกายด้วยเหรอ

แฟ้มขูดแขนเป็นรอยจนเลือดซิบๆ ผมกับไอ้ต้นเป็นพยานให้ได้

พี่ปิ๊งถอนหายใจเฮือกเบ้อเริ่มเหมือนเพิ่งรู้เรื่องนี้ เจ้าตัวขมวดคิ้วมองหน้าพี่เจน

ทำร้ายร่างกายเลยเหรอเจน

อันนี้เจนไม่รู้พี่ อาจจะเพราะตอนนั้นถือแฟ้มอยู่ด้วย

ดีนะที่บิวมาบอกพี่ ถ้าบิวไม่บอก ขืนทำอะไรไปอีกคราวนี้ติดคุกติดตารางมันคุ้มเหรอเจน

ขอโทษค่ะพี่ปิ๊ง

คนที่เธอควรขอโทษอ่ะ คือน้องเดียว ขอโทษน้องเขาด้วย

เขาเต็มใจมาขอโทษมั้ย ถ้าไม่เต็มใจก็ไม่จำเป็น ผมจะได้รวบยอดทีเดียวว่าทำไรไว้มั่ง ไหนจะเดินชน ทำร้ายร่างกาย ไหนจะกล่าวหาคนอื่นลอยๆ ทำให้เขาเสื่อมเสีย พรบ.คอมอ่ะ น่าจะรู้จักนะครับ ไซเบอร์บูลลี่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ หลายกระทงเลยนะเนี่ยพี่ก็อดออกอาการไม่พอใจใส่อย่างเห็นได้ชัด ทั้งน้ำเสียง ทั้งการประชดเย้ยหยัน ทั้งการยกแขนขึ้นมากอดอก เขาไม่แม้แต่จะหันคอไปมองคนข้างตัวเลยด้วยซ้ำ ได้แต่มองตรงมายังผม

ว่าไงเจนประธานสโมคณะอินเตอร์หันไปหาผู้หญิงที่ดูสีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไร ดูเหมือนเจ้าตัวจะกลัวพี่ก็อดพอดู เพราะนั่งแทบไม่ติดเก้าอี้เลย

ขอโทษ...ค่ะ

เต็มใจหรือเปล่า เป็นพี่ก็อดที่ตอบแทนผมไม่เต็มใจก็ไม่ต้องขอโทษครับ ถ้าสักแต่พูดว่าขอโทษ แต่ในใจจริงๆไม่ได้ขอโทษ ผมว่าเก็บคำว่าขอโทษไว้ใช้กับตัวเองเถอะ เพราะคุณทำร้ายตัวเองแท้ๆ

เต็มใจค่ะ เจนใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล ขอโทษด้วยค่ะที่ไม่คิดให้ดีก่อน ที่ทำไปเพราะโดนปฏิเสธเรื่องรีวิวกระเป๋า อีกอย่างเพราะน้องไม่ค่อยคุยกับเจนก็เลยคิดไปเองว่าน้องเขาหยิ่ง แต่หลังจากนี้จะระวังให้มากค่ะ ส่วนเรื่องที่เดินชนวันนั้นกับเรื่องหน้ากาก ขอโทษด้วยค่ะ แล้วก็เรื่องทำร้ายร่างกาย เจนไม่ได้ตั้งใจเอาแฟ้มขูดน้องจริงๆ แค่เผลอไปโดนค่ะเพราะตอนนั้นกอดแฟ้มอยู่กับตัวค่ะ

แล้วลบคอมเมนต์ออกไปหรือยังพี่ก็อดถามเสียงเขียวแบบคนไม่พอใจ ยิ่งเสียงแข็งขึ้นมากเท่าไร พี่เจนก็ยิ่งหลบตาต่ำจนไม่กล้าสบตาใคร

ลบแล้วค่ะ แล้วก็ทวีตขอโทษไปแล้วเมื่อคืนหลังจากพี่ปิ๊งทักมา

ปิ๊งบอกน้องว่าถ้าไม่ขอโทษจะโดนทัณฑ์บน อาจจะต้องพักการเรียน

แล้วปิ๊งต้องการอะไรจากผม

เราไมได้ต้องการอะไรจากก็อดหรอก เราแค่อยากให้เจนมาขอโทษเดียว เพราะยังไงก็เป็นเด็กคณะเรา แต่เรื่องมันอยู่ตรงที่แฟนคลับก็อดด่าให้เจนไปโดดตึกตาย เราเข้าใจนะว่าเจนผิด ถ้าจะไม่ชอบเจนเราก็ไม่แปลกใจ ก็อดจะว่าเจนก็ได้ แต่เรื่องด่าให้ไปตายเราว่ามากเกินไปและเราเพิกเฉยกับมันไม่ได้ เราเลยอยากขอร้องให้ก็อดไปบอกแฟนคลับให้หน่อยว่าเจนมาขอโทษแล้ว แต่ถ้าก็อดไม่อยากทำก็ไม่เป็นไร เราจะลองให้บิวช่วยอีกแรง

เรื่องนั้นผมรู้ว่ามันมากเกินไป แต่ปิ๊งก็ต้องเข้าใจด้วยนะ คำบางคำสำหรับเรา อาจจะเบาๆ แต่คำบางคำสำหรับคนอื่น อาจจะหนักจนทำลายชีวิตเขา ปิ๊งเองก็น่าจะรู้นี่

อือ เรารู้ดี แค่ขอเรื่องนี้เรื่องเดียวแหละ เราเป็นประธานสโม ยิ่งเป็นคนใกล้ตัวเรายิ่งปล่อยไปไม่ได้ เราจะลงโทษเจนเรื่องทำร้ายร่างกายน้องเดียวเอง ส่วนเรื่องที่ไม่พอใจกัน ก็ต่างคนต่างอยู่ ถ้ามีเรื่องอีกก็ให้น้องมาบอกเราที่สโมได้เลย

ผมนั่งเงียบมองบุคคลสามคนที่กำลังคุยกันอยู่ จู่ๆพี่ก็อดก็เอ่ยปากถามผม

เราล่ะ ว่าไง พอรู้ตัวว่าโดนดึงเข้าวงสนทนาที่แสนอึดอัดแล้ว ก็เริ่มจะทำตัวไม่ค่อยถูก

ว่าไงเหรอ ผมเองก็ไม่ได้เจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรขนาดนั้น อีกอย่างที่พี่เจนพูดมันก็เป็นความจริงส่วนหนึ่ง ช่วยให้ผมได้เคลียร์กับพี่ก็อด แม้การกระทำของเธอจะดูน่าโมโหก็เถอะ แต่ถ้าขอโทษแล้ว ผมก็จะถือว่ามันจบแล้ว 

ถ้า...ขอโทษแล้ว...ก็ช่างมันเถอะครับหลังจากนี้ก็...ต่างคนต่างอยู่นั่นแหละ

ในเมื่อน้องพูดแบบนั้นก็ตามนั้น ผมจะไปบอกแฟนคลับให้ว่าให้เลิกถล่มคุณ แต่หลังจากนี้ถ้าคุณกล้าแตะต้องน้องอีก หรือทำให้น้องเจ็บปวดไม่ว่าจะทางคำพูดหรือทางร่างกาย ผมไม่เอาคุณไว้แน่

ขอโทษค่ะพี่เจนยกมือไหว้ขอโทษพี่ก็อดและผม จะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกแล้วค่ะ ขอโทษทั้งพี่ก็อดและทั้งน้องเดียวด้วยจริงๆค่ะ

กับพี่ก็อดน่ะ คงจะไม่ให้อภัยง่ายๆ แต่สำหรับผมแล้ว อะไรที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปนั่นแหละ ยิ่งเพราะต้องรักษาอนาคตของตัวเอง ผู้หญิงอย่างพี่เจนถึงต้องยอมมาขอโทษ ก็คงเข้าตาจนจริงๆล่ะมั้ง

เฮ้อ

เสียงถอนหายใจจากผู้หญิงข้างตัวดังขึ้น พี่ปิ๊งยื่นมือไปตบหลังมือพี่เจนเบาๆ

เพลาๆลงบ้างนะ ไม่ชอบก็ห่างกันไปเลย ไม่ต้องทักไม่ต้องแซะ เลิกยุ่งกับน้องด้วย

ค่ะ ขอโทษค่ะ

งั้นเราไปนะ ขอบคุณมากนะก็อด ขอโทษด้วยนะน้องเดียว

พี่ปิ๊งขยับตัวลุกขึ้นยืนพร้อมกับพี่เจน แต่พี่ก็อดร้องท้วงเอาไว้ก่อน

อ้อแล้วก็อีกอย่างนะ คนอย่างผมอ่ะ ถ้าไม่ชอบอะไร ผมไม่ทำมันหรอกครับ ที่ผมใส่หน้ากาก ไม่ใช่เพราะโดนบังคับ แต่ผมอยากจะใส่ ไม่ต้องมาคิดแทนว่าผมจะอึดอัด ใส่หน้ากากไม่ได้ทำให้ผมหน้าตาดีน้อยลงหรอกครับคุณ

คำพูดของพี่ก็อดตรงเป็นไม้บรรทัด แต่ในความจริงจังนั่น ผมก็ดันรู้สึกถึงความหลงตัวเองของเขา วินาทีเคร่งเครียดแบบนี้ก็ยังจะเอาอีกเหรอคนๆนี้

พี่ปิ๊งไม่ได้พูดอะไรหลังจากนั้น ก่อนเธอจะรีบพาพี่เจนเดินออกไป ผมได้แต่มองแผ่นหลังของผู้หญิงคนนั้นจนกระทั่งลับสายตา พอหันกลับมามองคนตรงหน้าก็พบว่าพี่ก็อดนั้นมองมาก่อนแล้ว แถมยังกอดอกนั่งเงียบไม่พูดไม่จา เจ้าตัวดูไม่สบอารมณ์เท่าไร แถมยังดูอารมณ์เสียเพราะเขาถอนหายใจเสียงดังลอดผ่านหน้ากากมา

พี่ก็อด...”

พี่ไม่ให้อภัยมันนะเขากดเสียงต่ำแทบจะคำรามอยู่ในคอ พี่ไม่ชอบ

ช่างเถอะครับแค่ไม่มายุ่งวุ่นวายก็ดีแล้ว

หวังว่าการขอโทษของเธอจะเป็นสิ่งที่เธอต้องการจะทำจริงๆ ไม่ใช่เพราะโดนกดดันหรือบีบคั้นมาถึงได้มาขอโทษ แล้วพอเรื่องซาก็จะกลับมาทำอีก ถ้าเป็นแบบนั้นผมก็คงจะไม่โอเค

ยังไงก็เถอะ คนที่ไม่ชอบกันน่ะ ต่างคนต่างอยู่ก็ดีอยู่แล้ว

แต่จะว่าไป...แฟนคลับของพี่ก็อดนี่ น่ากลัวอยู่เหมือนกันนะ ผมก็พอรู้อยู่ว่าพวกเขาน่ะหวงพี่ก็อด อีกอย่างผมมาทีหลังผมเองก็อยากจะเคารพแฟนคลับของเขา แต่การที่ไล่ให้พี่เจนไปโดดตึกตาย อันนี้ผมว่ามันไม่โอเคอย่างที่พี่ปิ๊งบอก

ต่อให้คนเราทำผิดหนักหนาแค่ไหน ผมก็คิดว่าคำพูดหนึ่งที่ไม่ควรพูด คือการไล่เขาให้ไปตาย

แฟนคลับพี่น่ากลัวจังผมบ่นอุบให้พี่ก็อดฟัง คนที่กำลังกดโทรศัพท์อยู่เงยหน้ามองผม

ที่ไล่ให้ไปตายมันก็แรงเกิน พี่เองก็ไม่เห็นด้วย แต่ที่บอกว่าเดียวหยิ่ง พี่ก็ไม่ชอบเหมือนกัน หยิ่งสำหรับคนอื่นอาจจะเป็นแค่คำธรรมดา แต่หยิ่งสำหรับเดียวแล้ว เดียวคิดว่ามันธรรมดาเหรอ ถ้าเดียวคิดว่ามันธรรมดา เดียวจะมานั่งคิดมากแบบนี้ทำไม พี่พูดถูกมั้ย

อือ…” ก็พูดถูกจริงๆนั่นแหละ

อะไรที่มันถูกโพสต์ลงไปในเน็ตอ่ะนะเดียว มันก็จะอยู่ในนั้นไปจนตาย ต่อให้ลบไปแล้วยังไงก็มีคนแคปไป พูดปากต่อปาก บางทีไม่รู้ความจริงก็ใส่สีตีไข่กันไปถึงไหนต่อไหน พี่ถึงบอกไงว่าอย่าไปดูมัน

นี่ผมกำลังโดนเขาดุเหรอ

ครับ

ไม่ต้องไปเปิดอ่าน ไม่ต้องไปเปิดดู ถ้ามีเรื่องอะไรปล่อยให้คนที่มีภูมิคุ้มกันแข็งแรงเขาจัดการเอา

หมายถึง…”

พวกไอ้ว่าน ไอ้บิวงี้ ไอ้ต้นงี้ พวกมันสายโซเชียลอยู่แล้ว สมัยก่อนพี่โดนด่า พวกมันไวกว่าสี่จีอีกมั้ง

ผมพยักหน้าตอบเขา

แล้วแฟนคลับพี่...จะโอเคกับผมเหรอ

กลับเข้าคำถามเดิมที่ผมเคยถามเขาเอาไว้เพราะกลัวว่าแฟนคลับของพี่ก็อดจะไม่ชอบใจที่พี่ก็อดมาวุ่นวายใกล้ๆผม ผมรู้ว่าคนของสังคมเป็นแบบไหน เคยเห็นด้วยซ้ำเวลาดารามีแฟนแล้วแฟนคลับถึงกับเลิกซัพพอร์ตดาราคนนั้น มากไปกว่านั้นแฟนของดาราคนนั้นยังโดนด่าเทสาดเทเสียเหมือนกับว่าทำอะไรผิดพลาดหนักหนา

พอมาเจอกับตัวเองแล้ว ก็เลยรู้สึกกลัวขึ้นมา

เดียว

ครับ

เดียวคิดว่าตัวเองเป็นคนไม่ดีหรือเปล่า

ผมส่ายหน้าตอบคำถาม

ใช่ เพราะเราไม่เคยทำตัวไม่ดีใส่พี่ ดังนั้นมันไม่มีเหตุผลเลยที่พวกเขาต้องมาเกลียดเดียว

อื้อ

ฟังพี่นะคนเก่ง คนเฟรนด์ลี่อย่างพี่ แม้จะมีแฟนคลับ แต่พี่ก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง พี่อยากรักใครสักคน อยากดูแลเขา อยากมีคนคอยฟังพี่บ่นเวลาเหนื่อย อยากมีคนอยู่ข้างๆเวลาเหงา

“…” ผมได้แต่นิ่งเงียบมองหน้ากากอุลตร้าแมนบนใบหน้าของเขา

ถ้าเห็นแววตาของพี่ก็อดตอนนี้ล่ะก็เขาจะทำสีหน้าแบบไหนอยู่นะ เสียใจหรือเปล่า เศร้าใจหรือเปล่า ผมรู้ว่าการเป็นสังคมนั้นต้องแบกรับภาระอะไรหลายๆอย่าง ทั้งการประพฤติตัว ทั้งคำพูด แคร์แฟนคลับของตัวเองจนบางทีก็สูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป

เขาจะคิดมากกับคำพูดบนอินเทอร์เน็ตเหมือนกับผมหรือเปล่า

แล้วถ้าเขาคิดมาก ผมจะปลอบเขายังไงดี

การที่พี่เป็นคนของสังคม พี่ไม่มีสิทธิ์ที่จะชอบหรือรักใครเหรอ  

ผมเม้มริมฝีปากแน่น คำพูดของเขา มันแฝงความรู้สึกน้อยใจเอาไว้เล็กๆ

หนึ่งในสาเหตุที่เขาเข้าหาผม เพราะอยากแก้ไขสิ่งที่ตัวเองเคยทำกับพี่แทน อันนี้ผมรู้ แต่เรื่องที่คนของสังคมอย่างเขาต้องเผชิญมาตลอด ไม่รู้ว่าตั้งแต่เข้ามหาลัย หรือตลอดชีวิต ผมเพิ่งจะมารู้ ว่าพี่ก็อดนั้นเป็นคนคิดมากแบบที่เขาบอกจริงๆ

ผมมัวแต่แคร์คำพูดของคนอื่น จนลืมไปเลยว่าคนที่ผมควรแคร์มากที่สุด คือผู้ชายตรงหน้า ไม่รู้หรอกว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง ไม่รู้หรอกว่าเขาเจอเรื่องเลวร้ายมามากขนาดไหน ผมน่ะ ควรจะใส่ใจความรู้สึกของพี่ก็อดให้มากกว่านี้ เพราะพี่ก็อดนั้นเป็นคนพิเศษที่แสนสำคัญ คนที่แคร์ผมและรู้จักตัวตนของผมมากกว่าคนอื่นๆ

พี่จะชอบ...หรือรักใครก็ได้...มันเป็นสิทธิ์ของพี่ผมส่งยิ้มให้กับเขา รอยยิ้มที่แสดงถึงความจริงใจ

แล้วผมก็ชอบที่พี่เป็นพี่ด้วย

คุณก็อดซิลล่าเปลี่ยนอิริยาบถมาเป็นเท้าคางมองหน้าผม

เหรอ แล้วทำไมต้องยิ้มหวานใส่พี่ด้วยอ่ะ

“…”

อ่อยเก่ง

แต่ผมเบื่อนิสัยแบบนี้ของเขาจริงๆ เวลาเข้าเรื่องจริงจังอยู่ ทำไมถึงชอบกวนประสาทกันนะ!

 

***

นานๆครั้งผมจะแวะร้านขนมปังด้านหน้ามหาลัย ก่อนที่จะกลับเข้าหอไปอ่านหนังสือ นอกจากซูชิแล้ว ขนมปังก็เป็นสิ่งที่ผมชอบ จริงๆก็ชอบแทบจะทุกอย่าง แต่ขนมปังสังขยาเจ้านี้อร่อยเหมือนร้านในกรุงเทพที่พ่อชอบซื้อมาฝากสมัยเด็กๆ

อ้าว เดียว

เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นข้างกายพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นเหมือนพระอาทิตย์ดวงโตที่ถูกส่งมาจากพี่เบียร์ ผมที่กำลังคีบขนมปังลงบนถาดก้มหัวให้เขาเล็กน้อย ข้างๆกายพี่เบียร์มีคนตัวเล็กอีกคนกำลังเลือกขนมปังบนชั้นอย่างเพลิดเพลิน

พวกเขาตัวติดกันเหมือนกล้วยหอมจอมซนที่ผมเคยดูสมัยเด็กๆเลยล่ะนะ ติดที่พี่ว่านนั้นตัวเล็กกว่าพี่เบียร์ ศีรษะเขาอยู่แค่ไหล่ของพี่เบียร์เอง

ชอบกินขนมปังร้านนี้เหมือนกันเหรอ

ผมพยักหน้าตอบพี่เบียร์ เจ้าตัวเดินเข้ามาใกล้ผมพลางหนีบขนมปังหมูหยองมาวางไว้บนถาดของผม

ก็อดชอบกินขนมปังหมูหยอง เอาไปฝากมันสิ

อ่าขอบคุณครับ

มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าเราผมสะดุ้งเมื่อเจอคำถามแบบนั้น ได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆกลับไปให้พี่เบียร์ นอกจากพี่ก็อดแล้ว บุคคลที่สามารถสังเกตอาการผมได้ไวกว่าคนอื่น ก็คือคนๆนี้นี่แหละ

อาจจะเป็นเพราะพี่เบียร์เป็นคนเงียบๆ เขาเลยใช้เวลาจดจ้องคนรอบตัวได้ละเอียดกว่าคนอื่น

ผมกังวล...เรื่องแฟนคลับของพี่ก็อด

อ่อ เรากลัวโดนว่าเหรอก็นิดหน่อย แต่ว่าที่กังวลน่ะมีเรื่องของพี่ก็อดด้วย

ผมกลัวพี่ก็อดโดนว่ามากกว่าพี่ก็อด...เคยโดนแฟนคลับว่ามั้ยครับ

เคยเป็นพี่ว่านที่ตอบแทน เจ้าตัวถือถุงขนมปังที่จ่ายเงินเสร็จแล้ว ไม่รู้ว่ามายืนข้างผมตั้งแต่เมื่อไร

ผมเดินไปจ่ายเงินแล้วเดินกลับหอพร้อมๆกับพี่ว่านและพี่เบียร์ คนตัวเล็กเป็นฝ่ายเล่าให้ผมฟังว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพี่ก็อดและแฟนคลับในช่วงปีหนึ่ง

ก็อดมันเคยโดนแฟนคลับด่าอยู่ตอนก่อนขึ้นปีสอง เพราะมันไปชอบผู้หญิงคนหนึ่ง โดนด่าหนักอยู่ ช่วงนั้นก็เลยซึมๆไป มันอ่ะไม่บอกพวกพี่หรอกว่าคิดยังไง ข้างนอกมันก็ร่าเริงแหละ แต่จริงๆแล้วมันโคตรคิดมาก

เดียวอาจจะเห็นว่าก็อดมันเป็นคนไม่ค่อยแคร์อะไร ดูง่ายๆสบายๆ แต่จริงๆมันเป็นคนแคร์คำพูดคนนะ แล้วก็คิดมากเก่งเป็นที่หนึ่ง มันแค่ไม่ได้แสดงออกมาให้เห็นพี่เบียร์พูดเสริม ก่อนที่พี่ว่านจะถอนหายใจออกมา

การที่เราเห็นคนที่เรารักโดนด่าสาดเสียเทเสีย เป็นใครใครก็ไม่ชอบจริงป่ะ ไอ้ก็อดแม่งนั่งเครียดทุกวัน พยายามปลอบคนที่มันรัก แต่ฝ่ายผู้หญิงเขาทนไม่ไหวไง โดนโจมตีหนัก ก็เลยขอห่างจากก็อดแล้วก็ตามนั้น อกหัก เสียใจ กินเหล้าเมาอ้วกแตกอ้วกแตน

ตอนนั้นก็สงสารปิ๊งอยู่เหมือนกัน

ปิ๊ง?” ผมเลิกคิ้วสงสัยใส่พี่เบียร์ ประธานสโม...คณะอินเตอร์เหรอครับ

รู้จักเหรอ

วันนี้พี่ปิ๊งพาพี่เจนมานั่งคุยด้วยมาขอโทษผมน่ะ

อ้าวจริงดิพี่ว่านร้องเสียงหลง นั่นแหละกิ๊กเก่าไอ้ก็อด แต่ยังไม่ถึงกับเป็นแฟนนะ แค่คุยๆกัน

ผมไม่รู้เลยว่าพี่ก็อดเคยแอบชอบพี่ปิ๊งมาก่อน เพราะทั้งคู่ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเลย ดูผ่านๆเหมือนเป็นเพื่อนที่รู้จักกันดีมากกว่าด้วยซ้ำ

แต่ไม่ต้องห่วง ตัดขาดกันไปแล้วล่ะ เพราะตอนนี้ก็อดมันสนใจคนๆเดียว

เงยหน้ามองพี่ว่านที่ส่งยิ้มหวานมาให้

เรื่องแฟนคลับอ่ะ ไม่ต้องไปสนใจนะ มีอะไรเดี๋ยวพี่จัดการให้

แต่ว่า…” พี่ว่านจะไม่โดนด่าไปด้วยเหรอถ้าเกิดแฟนคลับพี่ก็อดไม่ชอบผม

เราน่ะ มั่นใจในตัวไอ้ก็อดให้มากๆก็พอ ไม่ต้องไปแคร์หรอกว่าแฟนคลับก็อดจะพูดอะไร ก็อดมันก็มีชีวิตของมัน จะมาให้คนอื่นกำหนดว่ามันต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ หรือต้องห้ามรักใคร มันไม่ได้หรอกจริงมะ

ครับ

พี่กับเพื่อนๆไม่อยากเห็นเดียวแคร์คำพูดคนที่ไม่รู้จักเดียว แล้วทิ้งไอ้ก็อดไปเพราะคำพูดพวกนั้น ตอนปิ๊งทิ้งไอ้ก็อดไป มันเอาแต่ถามว่า มันไม่ดีพอเหรอ ทำไมปิ๊งสนใจคำพูดคนอื่นมากกว่ามัน เดียวลองคิดดูดิ ไอ้คนที่หลงตัวเอง ชมตัวเองได้วันละสามเวลาก่อนอาหารหลังอาหารอย่างไอ้ก็อดอ่ะ หันมาถามพี่ว่า มันไม่ดีพอเหรอ

ในตอนนั้น เขาคงจะรู้สึกว่า ทำไมเขาถึงรั้งพี่ปิ๊งไว้ไม่ได้สินะ

ถ้าผมได้ยินแบบนั้น ก็คงจะรู้สึกแย่ มันไม่ใช่เพราะพี่ก็อดไม่ดีพอ เขาทำหน้าที่ของเขาดีที่สุดแล้ว

ส่วนพี่ปิ๊ง ผมเองก็ไม่อยากโทษเธอ คนอื่นอาจจะมองว่าเห็นแก่ตัว แต่สำหรับผมแล้ว ถ้าการโดนด่าสาดเสียเทเสียเพราะเพียงแค่คบผู้ชายที่เป็นคนของสังคม ผมเองก็อาจจะทนไม่ไหวเหมือนพี่ปิ๊งนั่นแหละ ก็เลยกังวลมาตลอด

แต่ก็ไม่อยากจะเสียพี่ก็อดไปเพียงเพราะเรื่องแค่นี้เลย ดังนั้นผมจะเชื่อฟังในสิ่งที่พี่ก็อดบอก

ผมจะไม่เข้าไปดูข้อความพวกนั้นอีก หลังจากนี้จะฟังแค่จากปากเขาเพียงคนเดียว

ขอบคุณนะครับผมจะไม่เปิดเข้าไปอ่านในทวิตเตอร์อีกแล้ว

พี่เบียร์วางมือลงบนศีรษะของผมแล้วออกแรงขยี้เบาๆ

มั่นใจในตัวเองหน่อย เราน่ะ เป็นเด็กดีนะ

โบกมือบ๊ายบายให้กับทั้งพี่เบียร์และพี่ว่านที่กำลังจะเดินแยกไปอีกทาง พร้อมทั้งคำทิ้งท้ายจากพี่เบียร์

ไอ้ก็อดมันแคร์เดียวมากๆเลย รู้มั้ย

ผมอมยิ้มกับข้อความนั้น พลางมองขนมปังหมูหยองในถุงที่ซื้อเผื่อใครอีกคนด้วย ขาสองข้างก้าวตรงกลับไปที่หอพักของตัวเองอย่างอารมณ์ดี ช่วงเวลานั้น มีหลายความคิดที่แล่นเข้ามาในหัว

            วันนี้ก่อนนอนชวนพี่ก็อดดูหนังดีกว่า หรือว่าดูการ์ตูนดี หรือจะอ่านหนังสือดีมั้ย

            จริงด้วยสินะ

มันมีอะไรหลายอย่างให้ทำ มากกว่าการนั่งอ่านคอมเมนต์จากคนที่ไม่ได้รู้จักเราดี

คนที่ควรจะแคร์น่ะ คือคนข้างตัวต่างหาก 



// ใครไม่แคร์ แป้งแคร์นะลูก

รักคนอ่านมากๆนะคะ ยินดีต้อนรับทั้งคนเก่าและคนใหม่เลยนะ

ทักทายกันได้ทางทวิตเตอร์ @jiwinil_ หรือติดแท็ก #พี่เขาบุกโลกของผม พูดคุยกันได้นะ 

หอม




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.235K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11195 feelsmiley (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 08:56
    รักกกกก
    #11,195
    0
  2. #11151 LUKKADE31 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 00:29
    ดีใจที่พี่ก็อดมีเพื่อนดีๆคอยอยู่ข้างๆตลอด
    #11,151
    0
  3. #11095 slpxbear (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 21:34
    อย่าคิดมากกกนะเจ้าหนู
    #11,095
    0
  4. #11066 1 9 9 $ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 20:57
    แคร์แค่คนที่เขาแคร์เราเนาะน้องเดียว ไม่ต้องคิดมาก ค่อยๆเป็นค่อยๆไปกัน ;-; // พี่ก็อดคือปากร้ายอยู่น้าาา นี่เป็นเจนก็คงหน้าหงายอะ ชั้นกลัววววว
    #11,066
    0
  5. #11036 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 16:14
    ดีแล้วที่น้องเข้าใจ อืมๆ
    #11,036
    0
  6. #11000 PREEMILY (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 21:23
    ได้ข้อคิดดีๆหลายอย่างเลยชอบมากค่ะ
    #11,000
    0
  7. #10957 pommys (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 10:04
    อ่านไปแล้วก็ได้ข้อคิดหลายอย่าง
    #10,957
    0
  8. #10742 Jinjoo.K (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 01:18
    เหมือนเห็นลูกค่อยๆเติบโตทีละขั้น ปลื้มใจจัง
    #10,742
    0
  9. #10704 Saharthai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 10:08

    อย่าไปแคร์คำพูดคนที่ไม่ได้รู้จักเราจริงๆเลยเดียวหันมาแคร์พี่ก็อดซิล่าดีกว่า
    #10,704
    0
  10. #10677 chthidarat_st (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 12:56
    เอาจริงๆ ก็อดไม่ใช่ดาราที่ต้องอาศัยพลังแฟนคลับ ไม่เห็นจำเป็นต้องแคร์ฟคอะไรขนาดนั้น
    #10,677
    0
  11. #10662 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 00:25
    ดีแล้วที่คิดแบบนี้
    #10,662
    0
  12. #10646 goi_iog (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 18:44
    สู้ๆ นะเดียว หนูน่ะดีที่สุดแล้ว สร้างมันขึ้นมาเลย ความมั่นใจอ่ะ ถ้ามันไม่พอ ขอจากพี่ก็อดได้ ท่าทางจะมีเยอะ
    #10,646
    0
  13. #10580 baekbow (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:54
    ดีแล้วลูกที่คิดได้แบบนี้ ยังไงเรื่องของความรักมันก็เป็นเรื่องของคนสองคน อย่าให้คนอื่นที่ไม่ได้รู้จักเราดีมากำหนดเลยว่าเราควรคบหรือไม่คบกับใคร // สงสารก็อดเหมือนกันนะเรื่องปิ๊ง แต่ตอนนั้นเขาก็ยังไม่ได้คบกัน คนโดนด่าก็คงรับไม่ไหวอ่ะเนอะ // ส่วนเรื่องเจนไม่ว่าจะเต็มใจขอโทษไหมก็ไม่ได้สนใจหรอก แค่อย่ามายุ่งกับน้องอีกก็พอ // เห็นก็อดว่าเจนแล้วกลัวอ่ะ คือเป็นผู้ชายปากเจ็บเหมือนกันนะ แถมเหมือนจะเจ้าคิดเจ้าแค้นด้วย เรียกได้ว่าองค์แม่แทบลง 55555
    #10,580
    0
  14. #10488 meowten_0227 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:18
    แคร์แค่คนที่รักหนูดีกว่าเนอะ
    #10,488
    0
  15. #10468 Boonchit Chai Silachai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 10:26
    เกลียดมุกแป้งแคร์ 😂😂😂
    #10,468
    0
  16. #10069 ojay2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 11:04
    อย่าได้แคร์ค่ะน้องงงงง แคร์พิ่ก็อดดีกว่านะ
    #10,069
    0
  17. #10042 SandSeaSun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:46
    แคร์คนของเราพอแล้วน้องเดียว
    #10,042
    0
  18. #9999 pcy921 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:12
    ดีแล้วค่ะ แคร์พี่ก้อดมากๆนะคะ
    #9,999
    0
  19. #9908 Pimnok2124 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:30
    ที่กวนตอนจริงจังน่ะคือพี่ก็อดเค้าเสียอาการค่ะน้องเดียว แหม
    #9,908
    0
  20. #9847 maybee23 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 03:21
    อบอุ่นหัวใจจัง
    #9,847
    0
  21. #9814 Jibangrin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:36

    งุ้ยยยๆๆๆ
    #9,814
    0
  22. #9732 <n'j> (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 14:00
    จริงมากๆ ควรแคร์คนข้างตัวมากกว่า ได้ข้อคิดจากเรื่องนี้เยอะเหมือนกัน
    #9,732
    0
  23. #9683 Nantashi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 01:01
    จริงๆ แล้วก็อดก็เป็นแค่นักศึกษาธรรมดาคนนึง นักกิจกรรมคนชอบเยอะก็ไม่แปลก แต่ไม่เห็นจะต้องสนใจคำพูดคนอื่นอะไรขนาดนั้นเพราะไม่ใช่คนสาธารณะอะ คือเราคิดว่าก็อดป๊อบปูล่าห์แค่เฉพาะกลุ่ม การมีแฟนหรือคบกับใครมันก็คงไม่ได้กระทบไรมากขนาดนั้นหรอก น้องเดียวไม่ต้องคิดมากนะคะะ
    #9,683
    0
  24. #9404 oiLL (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:07
    น้องน่ารัก

    คิดมากกังวล ห่วงใยทุกคนเหมือนพี่แหล่ะเนาะ
    #9,404
    0
  25. #9402 CallistoJpt (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 00:24
    พี่ก็อดละมุนมากกกก
    #9,402
    0