Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 18 : Chapter 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,764 ครั้ง
    25 พ.ค. 62


Chapter 17


เราจะต้องการอะไรมากไปกว่า

คนที่เข้าใจเรา

 

          ผมทิ้งกระเป๋าลงที่พื้นแล้วรีบเดินตรงไปยังคอมพิวเตอร์ของตัวเองเพราะแบตโทรศัพท์หมด เปิดหน้าจอโน้ตบุ๊คขึ้นมา เปิดเข้าไปยังทวิตเตอร์ เสิร์ชหาชื่อแอค maboyfriend พลางเลื่อนหาเมนชั่นที่คิดว่าน่าจะเป็นประเด็นหลังจากที่รูปของผมถูกทวีตไปเมื่อไม่นานมานี้

           

            @maboyfriend ขออนุญาตลบรูปนะค๊า พ่อขอมาหลังไมค์

            @Hens พ่อไหนคะพี่

            @Pete @Darin ใช่คนที่คิดป่ะ คนที่ใส่หน้ากากอุลตร้าแมนอ่ะ

            @ET ใช่จ้า พี่ก็อดวิศวะปีสามแน่นอนค่า พกหน้ากากติดตัวไม่ซ้ำลายเลย

            @Ranee จริงเหรอคะ พี่ก็อดมีแฟนเป็นผู้ชายเหรอ

            @34Beats บายยยย

            @maboyfriend ใจเย็นๆน๊า หลังไมค์ส่งมาบอกว่าที่ลบเพราะน้องไม่โอเคที่โดนแอบถ่ายจ้า ส่วนเรื่องคนใส่หน้ากากอุลตร้าแมนนั้นเจ๊ขอไม่บอกว่าเป็นใครน๊า

            @Neena @Rata อิเหี้ย เสียใจ พี่ก็อดของกู T_T

            @Brex อ้าว คบกันเมื่อไรอ่ะคะ ทำไมพี่ไม่บอกอะไรเลย

            @Neera โอ้โห แฟนคลับตายกันหมดแล้วตอนนี้

            @Fahfah ไม่น๊าพี่ก็อดดด

            @Mostin เอาอีกแล้วน๊า ตั้งแต่เรื่องปิ๊งมาคนใหม่อีกแล้วนะ ไม่ใช่แค่เพื่อนคุยแล้วมั้งแบบนี้

            @Lilalita คบกันก็บอกมาตรงๆเลยค่ะ จะเก็บทำไมคะ กลัวอะไร เห็นหัวแฟนคลับบ้างป่ะ

            @FCgodd ใจเย็นๆค่ะเพื่อนๆ ยังไม่มีใครคอนเฟิร์มว่าเป็นพ่อนะคะ

            @Ging @FCgodd พี่แพรวว เพื่อนคณะพี่ก็อดคอนเฟิร์มแล้วค่ะว่าพี่ก็อดแน่ๆ ใส่หน้ากากมาตีกลองวันนั้นที่โรงอาหารกลางด้วย ใช่แน่นอนค่ะพี่T T

            @FCgodd กรี๊ดดด พ่อ!

            @JJinthewood ใครแย่งผัวน้องงงง ม่ายยย

            @Kittaka อิแฟนคลับที่ซัพพอร์ตก็ควรตาสว่างได้แล้วจ้า ว่าเขาไม่เห็นหัวพวกหล่อน ถามไปเถอะว่าคบกับใครอยู่มั้ย ไม่เคยตอบ ไม่เคยบอก

            @Anna ใจเย็นสิคะ ให้พี่เขาออกมาบอกเองดีกว่ามั้ย มันก็แค่ภาพที่โดนแอบถ่าย

            @Montra พี่น้องก็บ้าแล้วจ้า พี่น้องไม่เอาดอกไม้ทัดหูให้กันจ้า

            @Geegee @Vitamin อ้าว ที่รักมึงโป๊ะแตกว่ะ

            @YouZa มันก็จะเหลืองๆหน่อย

            @Teetarat ขุดทองว่ะ

            @FCgodd @YouZa ฮัลโหล นี่ปี2019แล้วนะคะ ไม่เหยียดแล้วนะคะ

            @Fahfah ถึงจะแอบเสียดายแต่ก็ดีใจกับเขา น้องเขาน่ารักจริงๆค่ะT^T

            @Ging @YouZa @Teetarat ไม่เหยียดนะคะ ปัญญาชนแล้ว แฟนคลับพี่แกแค่เสียใจเฉยๆค่า ไม่เคยรู้เลยว่าพ่อคบน้อง

 

            ปิดหน้าจอโน้ตบุ๊คลงพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียงกว้าง ผมซุกหน้าลงบนหมอนด้วยความรู้สึกกังวล

            รู้อยู่หรอกว่ามีคนชอบพี่ก็อดเยอะ แต่ไม่รู้ว่าจะถึงขนาดที่มีแอคแฟนคลับขนาดนั้น เพราะปกติเจอกันแค่ที่ระเบียงห้อง พูดคุยกันก่อนนอน กินข้าวด้วยกัน จะมีก็แค่ช่วงหลังๆนั่นแหละที่ได้เจอเขาบ่อยขึ้น

            ผมนอนมองคุณชายที่เดินเตาะแตะอยู่บนเตียง

            เราคิดถูกมั้ย ที่ชอบพี่เขา เราทำให้พี่เขาไม่เป็นตัวของตัวเองแบบนี้

            “เราทำให้พี่เขาโดนโจมตีหรือเปล่า

            “พี่เขาจะเจ็บปวดมั้ยเวลาเจอคำพูดพวกนั้น

            “คุณชายเราไม่ชอบแบบนี้เลย

            มือของผมสัมผัสกับกระดองของคุณชาย วางคุณชายลงในกล่องก่อนจะนอนกอดตัวเองเอาไว้

            หรือบางที ผมไม่ควรจะชอบพี่ก็อดกันนะ หรือบางทีเราสองคน ควรจะพอแค่นี้หรือเปล่า ...

            ผมหลับตาลง ปล่อยให้อะไรที่วุ่นวายอยู่ในหัวหายไปพร้อมกับสติที่ค่อยๆเลือนรางออกไป

 

            ***

            ก๊อกๆ

            เสียงเคาะประตูดังขึ้นหน้าห้อง ผมขยับตัวในความมืด ควานมือสะเปะสะปะไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง ก่อนจะมองดูนาฬิกาที่บอกเวลาสองทุ่มครึ่ง ขาสองข้างทิ้งลงที่พื้นพลางเดินดุ่มๆไปเปิดประตู

            คนตัวสูงสวมหน้ากากอุลตร้าแมนลายใหม่ยืนอยู่หน้าห้อง พร้อมกับถุงใส่ขนมเบื้องที่เขาบอกว่าจะซื้อมาฝาก ผมไม่ได้พูดอะไร เปิดประตูออกกว้างแล้วปล่อยให้เขาเดินมาในห้อง

            แต่พี่ก็อดไม่ยอมเข้ามา

            เป็นอะไรหรือเปล่า

            ริมฝีปากของผมเม้มแน่น ดวงตาหลุบต่ำมองไปยังปลายเท้าของตัวเอง

            เดียว

            “ผมเปล่า…”

            “อย่าโกหกพี่

            “ผม…” ทำถูกหรือเปล่า ที่ไปชอบเขาแบบนี้ ทำถูกจริงๆเหรอ ที่ทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ฝืนทำในสิ่งที่ลำบากต่อชีวิตเขา

            พี่เข้าไปได้มั้ย

            “อือ

            พี่ก็อดเดินนำเข้าไปในห้องพลางนั่งลงที่พื้น วางถุงขนมเบื้องออกห่างจากตัวเล็กน้อย สายตาของเขาจดจ้องไปยังหน้ากากอุลตร้าแมนที่ถูกหักจนเป็นรอยแตก มันถูกวางไว้บนเตียงและผมลืมที่จะเก็บมัน

            มือใหญ่ๆคว้าหน้ากากที่เขาฝากผมเอาไว้มาถือ ผมไม่รู้หรอกว่าเขาทำสีหน้าแบบไหน

            รู้แค่ว่าเขาคงโมโหถ้าได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้น

            ใครทำ

            “…” ผมกำมือแน่นด้วยความกังวล มันมีแวบหนึ่งที่ไม่กล้าบอกเขาออกไปเพราะกลัวว่าเรื่องจะบานปลาย 

            “บอกพี่ได้มั้ย” แต่พอเจอเสียงอ่อนของเขา ก็ยอมแพ้ราบคาบเลย

            “พี่...เจน

            “อีกแล้วเหรอเขาขึ้นเสียงเล็กน้อย มันจะมากเกินไปแล้วว่ะ

            “พี่ก็อดผมไม่อยากมีเรื่อง

            “แต่มันทำขนาดนี้

            “ผมไม่ยอมหรอกผมไม่ยอมให้เขาทำอะไรหรอก

            “เดียว

            ฝ่ามืออบอุ่นของคนตรงหน้ายื่นมาใกล้หมายจะสัมผัสกลุ่มผมของผม แต่ผมกระถดถอยหนีด้วยความกลัว กลัวจะโดนโกรธ กลัวจะโดนเกลียด กลัวจะทำอะไรผิดไป พี่ก็อดชะงักมือของเขาแล้วดึงมันกลับไปที่เดิม

            มีเรื่องอื่นอีกมั้ย

            ผมหันไปมองโทรศัพท์ที่ถูกชาร์จแบตเอาไว้ครึ่งหนึ่ง เปิดทวิตเตอร์หาข้อความที่อ่านเมื่อกี้พลางยื่นให้เขาดู

            พวกเขา...เข้าใจว่าพี่กับผมเป็นแฟนกัน

            พี่ก็อดเงียบ ไม่ได้พูดอะไรเหมือนกำลังตั้งใจอ่านเมนชั่นในทวิตเตอร์อยู่

            ผมไม่อยากให้พี่โดนโจมตีแบบนั้น

            “ห่วงพี่เหรอ

            “มันดีแล้วเหรอ...ที่เรา...ทำแบบนี้…”

เดียว ไม่เอาสิ

จริงๆนะพี่ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ของเราทั้งเรื่องที่พี่เจนพูด

มันพูดอะไร

“…” ริมฝีปากเม้มแน่นจนเจ็บ

เดียว บอกพี่ มันพูดอะไร ทำไมเราถึงคิดมากขนาดนี้

“…ที่พี่ต้องมาใส่หน้ากากที่ผมบังคับให้พี่ใส่หน้ากากทั้งๆที่พี่...เป็นคนภูมิใจในหน้าตาของตัวเอง...ผมขอโทษขอโทษที่ทำให้พี่ต้องมาใส่หน้ากากทุกวันแบบนี้พี่ไม่ต้องใส่มันแล้วก็ได้…”

            ยิ่งคิดถึงคำพูดของพี่เจน มันก็ยิ่งเจ็บปวด ผมเคยบอกพี่ว่านไปแล้ว ว่าผมน่ะ ไม่ได้อยากให้เขามาฝืนทำในสิ่งที่ไม่เป็นตัวเองแบบนี้เลย เราจะนั่งคุยกันริมระเบียงต่อไปก็ได้

            “เดียว

            “ผมขอโทษขอโทษที่เห็นแก่ตัว

            สายตาของผมจ้องมองฝ่ามือสั่นเทาของตัวเอง จนกระทั่งพี่ก็อดวางฝ่ามือของเขาลงมา มือใหญ่ๆของเขากุมมือของผมเอาไว้ เป็นความอบอุ่นที่แผ่เข้ามาเหมือนกับจะบอกว่า ทุกอย่างจะไม่เป็นไร

            “ไม่เอา ไม่โทษตัวเอง

            “…”

            “พี่ไม่ได้โดนบังคับให้ใส่หน้ากาก พี่เต็มใจใส่เอง ใส่หน้ากากเท่จะตายดูดิ อีกอย่างมันไม่ได้ลำบากอะไรเลย สนุกดีออก เหมือนรายการหน้ากากนักร้องไง

            ถึงเขาจะพยายามพูดให้ดูตลกก็เถอะ แต่ผมยิ้มแทบไม่ออกเลย

            “ผมขอโทษ…”

            “เดียวมันก็แค่หน้ากากพลาสติกบางๆก๊องแก๊ง ดูดิ เอามือหักนิดเดียวก็ไปแล้ว ถอดเข้าถอดออกง่าย เลื่อนขึ้นลงง่าย หายใจสะดวกกว่าหน้ากากพีเอ็มสองจุดห้า มันลำบากยังไงหื้ม เราใส่ก็แค่ตอนเจอหน้ากัน พี่ไม่ได้ใส่ตลอดเวลา ไม่ได้ใส่เวลาเจอเพื่อน ไม่ได้ใส่เวลาเรียน มันไม่ลำบากหรอก อีกอย่างจะให้พี่มาถอดตอนนี้ พี่ก็ไม่อยากถอดอ่ะ ถ้าพี่ไม่อยากถอดเดียวบังคับพี่ได้เหรอครับ

            ผมส่ายหน้าเบาๆ 

            ไม่ต้องขอโทษแล้ว พี่จะไม่เลิกคุยกับเราเพราะเรื่องแค่นี้

            “แต่ว่า…”

            “ต่อให้ใครจะว่า จะบ่น จะแซวก็ปล่อยเขาไป ไม่ต้องไปกังวล ไม่ต้องไปสนใจรู้มั้ย เราจะเจ็บเอาเปล่าๆ พี่มีความสุขที่ทำแบบนี้ และจะทำต่อไป เข้าใจมั้ยครับ

            “แต่ผม...ไม่อยากให้พี่เสียความเป็นตัวเองอีกอย่างผมไม่อยากให้พี่เสียใจพี่มีแฟนคลับมีคนที่รักพี่เยอะแยะ

            แทบไม่จำเป็นต้องมาแคร์คนที่เห็นแก่ตัวแบบผมเลยสักนิด

            เดียว พี่ไม่ได้เสียความเป็นตัวเองหรือเสียใจอะไรเลย ก็จริงอยู่ที่พี่มีแฟนคลับเยอะ แต่ถ้าเขารักพี่ เขาก็ต้องยอมรับในสิ่งที่พี่เลือกสิ ถือซะว่าจะได้เห็นไง ว่าใครรักเราจริงหรือไม่จริง

            จะทำได้จริงๆเหรอ พี่จะโอเคกับมันจริงๆเหรอ มันไม่มีใครหรอกนะที่จะชอบเวลาตัวเองโดนพูดจาไม่ดีใส่

            แล้วผมก็...ไม่ใช่แฟนพี่...พี่แทบไม่มีเหตุผลที่จะต้องมาทำเพื่อผมขนาดนี้แม้สถานะตอนนี้จะเป็นคนพิเศษ แต่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะทำยังไงต่อ เราควรหยุดสถานะไว้ตรงนี้ดีมั้ย หรือควรจะถอยหลังกลับไปดีกว่า 

            พี่ก็อดถอนหายใจเสียงแผ่ว เขาบ่นพึมพำเบาๆ

เด็กบ้าเอ้ย ตัวแค่นี้คิดไรเยอะแยะ งั้นเอางี้ พี่เป็นคนพิเศษของเดียวใช่มั้ย

ริมฝีปากของผมเม้มแน่นด้วยความรู้สึกกดดันแบบแปลกๆ

            “อือ

            “งั้นคนพิเศษคนนี้ขออะไรหนึ่งอย่างสิ

            “ครับ?”

            “สัญญาข้อสุดท้าย พี่ขอเพิ่มอะไรเข้าไปหน่อยได้มั้ย

            “เพิ่ม?”

            “ห้ามคิดเกินเลยเนี่ย ให้ใช้เฉพาะกรณีที่ใครอีกคนไม่ได้คิด แต่ถ้าคิดเหมือนกันล่ะก็…”

            “…”

            “พี่จะขอจีบเราได้มั้ยครับ

            ผมนั่งกะพริบตาปริบๆมองหน้าเขา เหมือนหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ ทั้งอึ้งทั้งตะลึงในสิ่งที่ได้ยินออกมาจากปากของคนตรงหน้า ส่วนพี่ก็อดนั้นปล่อยมือของเขาออกจากมือของผม วางมือสองข้างลงบนหน้ากากของตัวเองเหมือนกลัวว่ามันจะหลุดออกมาแล้วเผยให้เห็นสีหน้าภายใต้หน้ากากตอนนี้

            อย่าเงียบสิ ใจคอไม่ดี…”

            “พี่...ชอบผมเหรอก้มมองต่ำเพราะกลัวจะเผลอทำหน้าแปลกๆออกไป

            คนตรงหน้าไม่ได้ตอบออกมาตรงๆว่าชอบผมหรือเปล่า แต่ดูจากความเงียบที่ก่อตัวขึ้นแล้ว

            เป็นคำตอบที่ชัดเจนเลยทีเดียว ว่าเขาเองก็มีใจ

            ถ้าพี่ไม่ได้คิดไปเอง เดียวคงรู้สึกเหมือนกับพี่ ใช่มั้ย

            ผมยกหลังมือมากันใบหน้าของตัวเองเอาไว้ ทั้งความรู้สึกวูบวาบในช่วงอก ทั้งความร้อนที่พวยพุ่งไปทั่วทั้งร่างกาย แย่แล้วล่ะ แย่มากๆเลย

            โดนจับได้ซะแล้ว

            พี่จะจีบผมจริงๆเหรอ

            “อือ ถ้าเดียวอนุญาต เรายังไม่ต้องฉีกสัญญาทิ้งก็ได้ ลองดูไปก่อนว่าถ้าพี่จีบเราจริงๆ แล้วเราจะทนไหวมั้ย

            “ทนไหว…”

            “แบบว่า เราจะไปกันได้ดีในสถานะอื่นหรือเปล่า ไหนๆก็รู้สึกเหมือนกันแล้ว

คำพูดของเขาทำให้ผมรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเปราะหนึ่ง ถ้าเป็นแบบนั้น ก็แสดงว่าเรายังสามารถคุยกันได้เหมือนเดิมสินะ จะเรียกว่าอะไรดี สัญญาเป็นโมฆะเพราะต่างฝ่ายต่างก็รู้สึกเหมือนกันเหรอ

คงประมาณนั้นล่ะมั้ง

อีกอย่างพี่จีบเก่งมาก

            “…”

            “จีบกุ้ง จีบหมู จีบปูพี่จีบมาหมดแล้ว

            “จริงจังหน่อยได้มั้ย

            “ครับพี่จะค่อยๆจีบ ไม่อยากรุกหนัก เดี๋ยวเดียวจะหนีพี่

            “อือ

            “อือนี่คือ โอเคหรือไม่โอเค

            ความเซ้าซี้ของเขาที่ไม่ว่าเมื่อไรก็ทำให้รู้สึกรำคาญ แต่เป็นความรำคาญที่อยากให้มีอยู่ในชีวิต

            โอเค...

            “ห่ะ…” คนตรงหน้าชะงักไป โอเคจริงดิ…”

            เดี๋ยวนะ

            “พี่ก็อด…”

            เจ้าของผิวสีน้ำผึ้งยกมือสองข้างขึ้นมาแนบหน้าพร้อมกับร้องเสียงแหลมออกมาว่า

            หน่านี๊!!!”

            ถอนคำพูดได้มั้ย ไม่ให้จีบแล้ว ปวดหัว!

            พี่ก็อดหัวเราะนิดๆก่อนจะขยี้หัวผมอย่างชอบใจ

            แล้วที่พี่บอกว่าจะจีบเนี่ย ชัดเจนหรือยังครับ

            “…”

            “ไม่มีใครหรอกนะ ที่จะทุ่มเททำอะไรเพื่อคนที่ไม่ได้ชอบอ่ะ บ้าป่าวว

            ผมกุมหัวของตัวเองที่หลงเหลือไอสัมผัสของฝ่ามือที่ถอนออกไป ความอบอุ่นบนกลุ่มผมที่ยังคงเด่นชัดนั้น

            ทำเอาอยากจะร้องไห้ออกมาเป็นบ้า

            ทำไมถึงชอบทำตัวแบบนี้นะ พี่น่ะ เป็นดวงอาทิตย์หรือยังไงกัน

 

            ***

            สรุปแล้วก็คือสัญญาเพื่อนคุยก่อนนอนของเรายังคงอยู่ เผื่อในกรณีที่ว่าการขยับความสัมพันธ์ มันเป็นไปในทางที่ไม่ดี หรือทำให้ใครสักคนอึดอัด เราก็จะถอยหลังกลับมาเป็นเพื่อนคุยก่อนนอนกันเหมือนเดิมเพราะต่างคนต่างก็ไม่อยากจะเสียกันและกันไป

            พี่ก็อดน่ะ เอาใจผมจนจะเสียคนจริงๆนั่นแหละ

ผมเองก็ไม่ค่อยรู้หรอกว่าที่พี่ก็อดบอกว่าจะจีบผม เขาจะทำอะไรบ้าง อาจจะทำตัวบ้าๆบอๆ จีบแบบแปลกประหลาดพิสดาร หรือทำอะไรแบบที่ชาวบ้านเขาไม่เคยทำหรือเปล่า หรืออาจจะเป็นการจีบแบบธรรมดา ใช้ชีวิตด้วยกันไปในแต่ละวัน ค่อยๆพัฒนาความรู้สึกไปเรื่อยๆ ผมคิดไม่ออกเลยว่ามันจะออกมารูปแบบไหน

            ว่าแต่ จากเพื่อนข้างห้อง เพื่อนคุยก่อนนอน เราจับพลัดจับผลูมาอยู่ในสถานะนี้กันได้ยังไงกันนะ

            ผมอ้าปากหาววอดๆอยู่หน้าร้านขายเกาเหลาหน้าหอ รอคุณลุงที่กำลังจัดเกาเหลาตำลึงหมูล้วนใส่ถุงให้ ผมไม่ลืมสั่งข้าวสวยร้อนๆเอาไว้เทลงไปคลุกกับเกาเหลาด้วย ยังไม่ทันไรเงาของใครสักคนก็ทาบทับบนร่างกาย ผมหันไปมองคนตัวสูงภายใต้หน้ากากอุลตร้าแมนที่เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนในยามเช้าวันที่อากาศดีแบบนี้

            ดีครับ

            “ดีครับน้องเดียวพี่เบียร์ส่งยิ้มมาให้เหมือนเช่นเคย เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเขา ส่วนพี่ก็อดนั้นขยี้หัวยุ่งๆของตัวเองเล็กน้อย โดยมีพี่ว่านยืนอยู่ข้างกาย

            ตื่นเช้าทำไมวะ วันนี้มึงไม่มีพรีนี่

            คนตัวเล็กถามเพื่อนของเขา พี่ก็อดส่งเสียงหาวออกมาอีกครั้ง

            ถามว่ากูได้นอนมั้ยดีกว่า

            “แล้วไมไม่นอนวะ

            “ตื่นเต้น นอนไม่หลับ

            “ตื่นเต้นไรวะ

            “ไม่บอกกแล้วเจ้าของผิวสีน้ำผึ้งก็ทิ้งให้พี่ว่านยืนทำหน้าเหรอหราอยู่ด้านหลัง ส่วนตัวเองนั้นขยับเข้ามายืนข้างผม ชะเง้อคอมองลุงที่กำลังฉกเนื้อหมูกับน้ำซุปร้อนๆในหม้อ

            วันนี้สีมงคลคือสีเขียวนะครับ

            “…” ผมเงยหน้ามองคนที่ซ่อนใบหน้าไว้หลังหน้ากากอุลตร้าแมน พี่ก็อดยื่นมือข้างขวาที่เขากำเอาไว้มาตรงหน้าผม ก่อนจะปล่อยเจ้าสิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้มือใหญ่ๆร่วงผล็อยลงมา

            พวงกุญแจเต่านุ่มนิ่มห้อยอยู่กับนิ้วชี้ของเขา ผมยกมือขวาไปรับมันมาไว้บนฝ่ามือของตัวเอง

            พกไว้แล้วจะโชคดีนะ

            ผมมองเจ้าพวงกุญแจเต่าน้อยบนมือของตัวเองพลางอมยิ้มจนแก้มแทบปริ

            น่ารักจัง

            ขอบคุณครับ” ถ้านี่เป็นหนึ่งในวิธีการจีบของเขาล่ะก็ หัวใจของผมไม่ปลอดภัยแน่ๆเลย

            “เฮีย เกาเหลาหมูล้วนเอาตำลึงน้อยๆเหมือนเดิมนะพี่ก็อดสั่งเกาเหลากับคุณลุงแล้วหันมาคุยกับผมต่อ

            “หลับสบายมั้ยเมื่อคืน

            สบาย...แล้วพี่ล่ะ...นอนไม่หลับเหรอ

            “ไม่หลับ ใจมันวุ่นวาย

            ผมไม่ได้ตอบอะไรพี่ก็อด ปล่อยให้ใจที่วุ่นวายของเขาวุ่นวายต่อไป เพราะลำพังหัวใจของตัวเองก็สภาพไม่ต่างกัน ผมหันไปหาพี่ว่านกับพี่เบียร์ที่ควรจะยืนอยู่ด้านหลัง แต่ทั้งสองคนเดินออกไปไกลนู่นแล้ว

            ไม่รู้ทำไม แต่ตอนนี้อยากให้พี่เบียร์กับพี่ว่านอยู่ด้วยกันซะมากกว่า

            เพราะเวลาอยู่กับพี่ก็อดสองต่อสองแล้ว เหงื่อมันชุ่มมือไปหมดเลย

พอซื้อเกาเหลาเสร็จ เราก็เดินดูของกินอื่นๆกัน ตอนแรกว่าจะแวะซื้อน้ำเต้าหู้ แต่คิดอีกทีอยากกินอะไรเย็นๆมากกว่า ผมกับพี่ก็อดเลยมายืนซื้อน้ำผลไม้ปั่นที่อยู่ไม่ห่างจากร้านเกาเหลามากนัก 

วันนี้ไม่มีเรียนเหรอน้ำเสียงทุ้มๆเอ่ยถามแทรกเสียงเครื่องปั่นน้ำผลไม้ขึ้นมา

ไม่มีครับ

            หายคิดมากหรือยังผมก้มหน้ามองเท้าของตัวเอง

            ยังหรอก แต่ก็ไม่อยากให้เขามาเป็นห่วง     

            อือ

            “โกหกพี่อีกละ

            ได้แต่ยิ้มบางๆตอบ ตาสอนว่าเราไม่ควรโกหกใคร แต่ถ้าโกหกเพื่อให้เขาสบายใจแล้ว ผมก็ยอมเป็นเด็กเลี้ยงแกะ

บรรยากาศอึกอักพูดไม่ค่อยออกบอกไม่ค่อยถูกค่อยๆจางลงไป เมื่อจู่ๆคุณชาร์โคลวิ่งเข้ามาทักทายผม ส่งเสียงงี๊ดๆในลำคอใส่เพราะรู้ว่าถ้าทำแบบนี้คนจะใจอ่อน เลยลืมไปว่าวันนี้ต้องซื้อไส้กรอกให้คุณชาร์โคลด้วย

            ผมไปซื้อไส้กรอก...แปปนะครับ  

ผมเดินไปจ่ายเงินซื้อไส้กรอกที่รถเข็นข้างๆ พอได้ไส้กรอกอ้วนๆสองไม้ ก็เดินกลับมาหาพี่ก็อด คุณชาร์โคลทำตาแป๋วกระดิกหางเดินวนเป็นวงกลมรอบๆตัวผมเพื่ออ้อนขอกิน

หมาดำน่ะ ออกจะน่ารัก ขี้อ้อนจะตาย

            คุณชาร์โคลทำท่าจะตะกายผม ก็เลยต้องนั่งยองๆลงกับพื้นพร้อมกับยกมือดันจมูกคุณชาร์โคลออกไปห่างตัวเหมือนทุกวัน แต่วันนี้มีใครอีกคนนั่งลงข้างๆด้วย

            เอาให้แบบนี้ทุกวันเลยเหรอคนตัวสูงถาม ผมพยักหน้าตอบเดี๋ยวมันก็เสียนิสัยไม่ยอมกินข้าวบ้านหรอก

            แต่วันไหนรีบๆผมก็ไม่ได้ให้นะ

            พอถอดไม้ออกจากไส้กรอก คุณชาร์โคลก็จัดการไส้กรอกอ้วนๆสองชิ้นนั่นอย่างเอร็ดอร่อย

            เป็นมิตรกับสัตว์จริงๆนะเรา

            “เมื่อก่อนเพื่อนในห้องเรียกผมว่าสโนวไวท์

            อือฮึ ก็ไวท์จริงๆ เทียบผิวพี่กับผิวเรานี่แบบ…” ไม่พูดเปล่า เจ้าตัวขยับแขนมาเทียบแขนข้างขวาของผม ที่หมายถึงน่ะไม่ใช่เรื่องสีผิวแต่เป็นเรื่องชอบคุยกับสัตว์ต่างหากล่ะ จะว่าไป ความต่างของสีผิวที่ผมเพิ่งสังเกตทำให้ผมเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองขาวมากจริงๆ

            แต่ผมชอบสีผิวพี่ก็อดนะ เป็นสีผิวของคนที่เล่นกีฬากลางแจ้งบ่อยๆ แถมยังดูมีเสน่ห์อีกต่างหาก

            “ผิวพี่สวยออก

            ผมพูดเสียงเบา ก่อนจะเพิ่งสังเกตว่าพี่ก็อดเงียบไป เลยเงยหน้าไปสบตากับเจ้าหน้ากากอุลตร้าแมนตรงหน้า พอรู้ตัวว่าถูกจ้อง หัวใจจู่ๆก็เกิดเต้นผิดจังหวะขึ้นมา ผมรีบหลบตา แกล้งหันไปบ่นพึมพำใส่คุณชาร์โคลว่าไปทำอิท่าไหนถึงได้แผลมา สงสัยไปกัดกับแมวมาแน่ๆ โดนแจกยันต์สามแถวมาเชียวเนี่ย

            ขอบคุณที่คุณชาร์โคลวิ่งไปวิ่งมาอยู่ตรงนี้ ช่วยขัดอาการเก้อเขินได้อย่างดี

            แต่พี่ชนะชาร์โคลว่ะ

            แล้วคนบ้าอะไรไปเทียบสีผิวกับหมา บ้าป่ะเนี่ย

            เราสองคนหยัดตัวลุกขึ้นยืนหลังจากที่คุณชาร์โคลละออกไปหาเจ้าของ ผมมองเจ้าหมาตาแป๋วที่วิ่งห่างออกไป เสียงเครื่องปั่นน้ำผลไม้ยังคงดังคลออยู่ข้างหู อาการอึกอักทำให้คิดว่าต้องพูดอะไรออกไปสักอย่าง หาเรื่องคุยที่จะทำให้ไม่เก้อเขินกันไปมากกว่านี้ ยิ่งชัดเจนในความสัมพันธ์มากขึ้นเท่าไร อาการใจเต้นรัวก็มาเยี่ยมเยียนไม่ยอมให้ได้พักเลย

            เมื่อคืน...ผมฝันพี่ก็อดครางฮือในลำคอ

            ฝันว่าไร ฝันถึงพี่บ้างป่ะ

            “ฝันว่าพี่โดนอนาคอนด้ากิน

            “ห้ะ

            “อนาคอนด้าตัวใหญ่มากผมฝันว่าผมทะเลาะกับพี่แล้วพี่ก็วิ่งตามผมขึ้นมาบนดาดฟ้าหลังจากนั้นพี่ก็พลัดตกจากดาดฟ้าลงไปข้างล่างน้ำท่วมสูงมากเลยแล้วพี่ก็เจอกับอนาคอนด้า

            “พี่โดนรัดมั้ย

            “พี่อยู่ในปากมัน

            “…”

            “แล้วมันก็งับแขนพี่ขาดแต่พี่หนีออกมาทันเราเลยวิ่งหนีกันแล้วทีนี้อนาคอนด้ามันจับอุณหภูมิร่างกายคนอ่ะเราก็เลยเข้าไปแอบในร้านขายอาหารตามสั่ง

            “ทำไมต้องร้านอาหารตามสั่ง

            “เพราะเวลาผัดผักบุ้งไฟแดงไฟมันร้อนจนกลบอุณหภูมิร่างกายของคนงูกลัวไฟก็เลยจะแยกไม่ออก

            “พรืดดด เขาหัวเราะออกมาเสียงดังจนผมต้องยกมือฟาดแขนของเขา

ขำน่าเกลียด

สรุปเป็นทริลเลอร์หรือคอมเมดี้

            “ผมว่าทริลเลอร์

            “แต่พี่ว่าคอมเมดี้ตั้งแต่ผักบุ้งไฟแดงละ

            “สมเหตุสมผลออกนะ

            แต่เขาว่าฝันเห็นงูจะเจอเนื้อคู่นะ

            แต่งู...ไม่ได้รัดซะหน่อยความเชื่อโบราณแต่กาลก่อน ที่เล่าต่อๆกันมาว่าถ้าฝันเห็นงูจะเจอเนื้อคู่ แล้วถ้าฝันเห็นอนาคอนด้านี่ เนื้อคู่จะต้องเป็นแบบไหนเหรอ หรือว่า หันมองคนข้างตัว คนที่ตัวใหญ่ เสียงดัง ขี้โวยวายวอแวเหมือนก็อดซิลล่า พอเปรียบเทียบกับอนาคอนด้าแล้ว ก็ใช่อยู่นะ

            ได้แล้วจ้า

ผมรับแก้วสตอเบอร์รี่ปั่นมาถือเอาไว้พลางดูดน้ำปั่นเย็นๆเข้าปาก ทั้งความเย็น รสชาติความเปรี้ยวหวาน ทำให้สมองที่มึนๆมาตั้งแต่เช้าตื่นตัวขึ้นบ้าง อะไรที่วุ่นวายอยู่ในหัวค่อยๆคลายตัวลงไปเวลาได้กินของโปรดแบบนี้

กินเยอะๆ เขาว่าเวลากินอะไรอร่อยๆ มันช่วยเยียวยาจิตใจ

ฝ่ามืออบอุ่นของพี่ก็อดขยี้เบาๆบนกลุ่มผมของผม ทำให้เผลอกำแก้วน้ำปั่นแน่น

อีกแล้วนะ อย่าปล่อยท่าไม้ตายบ่อยนักสิ

ยังไม่ทันจะได้พูดคุยอะไรต่อ พี่ว่านก็เดินดุ่มๆตรงกลับมา แต่ดูเหมือนเขาจะอารมณ์เสียกับอะไรบางอย่างถึงได้หน้าบึ้งหน้าตึง ตาขวางๆมองไปยังผู้ชายที่เดินตามหลังมาไม่ไกล ทั้งสองคนมาหยุดยืนข้างๆพวกเรา แต่พี่ว่านนั้นไม่สบตากับพี่เบียร์เลย

            เป็นไรวะ หน้าบูดหน้าเบี้ยวพี่ก็อดรับน้ำแตงโมปั่นมาถือเอาไว้พลางถามเพื่อนตัวเล็ก

            รำคาญไอ้เหี้ยเบียร์

            “อ้าว ทะเลาะไรกันมา มีไรวะเบียร์

            “มันจะให้กูกลับไปคุยกับแทนพี่ว่านบ่นเสียงเขียว

            แทน? แทนนี่ใครกันนะ

            กูก็แค่หวังดีป่ะวะ

            “แทนมันเลือกที่จะไปเอง ทำไมกูต้องกลับไปคุยวะ

            “มึงยังลืมมันไม่ได้ไม่ใช่หรือไง

            “ลืมไปหมดแล้ว ไม่จำ รำคาญ

            บ่นจบเจ้าตัวก็เดินจ้ำหนีไป พี่เบียร์ก็ได้แต่เดินตามต้อยๆ ผมกะพริบตามองทั้งสองคนเงียบๆ ไม่ได้เอ่ยปากถามอะไรเพราะรู้ดีว่าไม่ควร เป็นพี่ก็อดเองนั่นแหละที่เล่าออกมาเอง

            แทนคือเพื่อนเก่าที่พี่เคยเล่าให้ฟัง จำได้ใช่มั้ย

            อ่อ เพื่อนของพี่ก็อดที่บอกว่าเหมือนกับผมคนนั้นน่ะเหรอ

            เขากลับมาเหรอ

            “ก็ได้ยินว่าทักเบียร์มาสองสามวันแล้ว แต่พี่คิดว่า ไม่ควรกลับไปคุยนั่นแหละดีละ

            “ทำไมล่ะ

            “เดียวก็รู้ใช่มั้ยว่าว่านชอบแทน แต่แทนไม่ได้ชอบว่านแถมยังเคยพูดจาทำร้ายจิตใจว่านมันอีก มันโอเคที่สุดแล้วที่จะตัดกันไป ยิ่งว่านอยู่ข้างแทนว่านก็ยิ่งเจ็บ พี่เลยไม่อยากเห็นมันซึมเท่าไร

            “อื้อ

            “เรื่องความรักน่ะ ตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอก

            ก็จริงนั่นแหละ

            ตบมือกับพี่หน่อยสิ

            คุณก็อดซิลล่าว่าแล้วยื่นมือมาหาผม ผมแปะมือเขาเบาๆเป็นเชิงบอกว่า พี่ไม่ได้ตบมือข้างเดียวหรอก ถ้าพี่ยกมือไหนผมก็จะตบมือกับพี่เนี่ยแหละ

            รู้มั้ยว่าทำไมพี่รู้สึกดีกับเรา

            ผมก้มหน้างุดๆส่ายหน้าเป็นพัลวันใส่เขา

            เพราะเรารับฟังพี่ตลอดเลย

            “ผมทำแบบนั้นเหรอ

            “ใช่ ใครจะบ้ามานั่งฟังพี่เล่าวันพีซตั้งแต่ตอนแรกจนตอนล่าสุดทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ตามบ้างวะ

            หลุดหัวเราะออกมาเสียงแผ่ว

นั่นสินะ ถ้าขืนเป็นคนอื่นคงเบื่อตายแล้วล่ะมั้ง

ดังนั้น ไม่ต้องคิดอีกแล้วนะ เราไม่ได้บังคับอะไรพี่ พี่เต็มใจทำทุกอย่างเอง ขอแค่เดียวอยู่ข้างๆพี่ แค่นั้นพี่ก็พอใจแล้ว นะครับ

อื้อผมตอบเบาๆในลำคอ พลางมองไปยังพี่เบียร์กับพี่ว่านที่เหมือนจะเคลียร์กันได้แล้ว พอเห็นแบบนั้นพี่ก็อดเลยพาผมเดินไปสบทบกับทั้งสองคนเพื่อที่จะกลับขึ้นห้องไปกินข้าว ระหว่างที่อยู่ในลิฟต์ พี่ก็อดก็พูดขึ้นมาลอยๆ

            คนเราอ่ะน๊า ไม่ต้องการอะไรมากหรอก ก็แค่คนที่นั่งฟังเราบ่นได้เรื่อยๆแค่นั้นก็พอแล้วป่ะ

            “บ่นเหี้ยไร

            “ก็คิดเอาเองละกัน ว่าใครนั่งฟังเวลามึงบ่นเรื่องอกหักทุกวี่ทุกวัน

            พี่ว่านหันไปมองพี่เบียร์

            แล้วใครที่นั่งฟังมึงบ่นเรื่องน้องชายไม่ได้เรื่องทุกวันเวลามึงกลับจากบ้าน

            พี่เบียร์หันมองพี่ว่าน

            คนที่ทิ้งไปแล้วก็ปล่อยเขาไปเหอะ คนที่พวกมึงควรแคร์อ่ะคือคนที่อยู่ข้างๆไม่ใช่เหรอวะ

            ทั้งคู่เงียบกันไปสักพัก จนได้ยินเสียงลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนตัว ก่อนที่พี่ว่านจะเป็นฝ่ายตบเบาๆลงบนแขนพี่เบียร์พร้อมทั้งเอ่ยเสียงน้อยๆแบบคนรู้สึกผิด

โทษที กูคงอารมณ์ร้อนเกินไป

ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแทนขอโทษด้วย จะไม่ทำอีกแล้วล่ะ

พี่ว่านกับพี่เบียร์นั้นสนิทกันมากกว่าคนอื่นๆในกลุ่ม แถมทั้งคู่ยังเป็นรูมเมทกันอีก ผมเองก็ไม่อยากเห็นสองคนทะเลาะกันด้วย ขนาดผมที่เพิ่งจะรู้จักกับทั้งสองคน ยังพอดูออกเลยว่าทั้งคู่แคร์กันมากขนาดไหน

            ว่าแต่มึงเหอะพี่ว่านแหวขึ้นมา “อุ๊บอิ๊บเงียบเลยน๊าไอ้สัด”

            ผมสะอึกเมื่อจู่ๆตัวเองก็กลายมาเป็นหัวข้อในบทสนทนาแบบงงๆ พี่เบียร์หัวเราะเสียงแผ่ว

            ยุ่งไรกูอ่ะ

            “เสียอาการเก่ง กูเพิ่งรู้จากไอ้เบียร์นี่แหละว่ามึงส่งไรมา

            “หยุด

            “ไอ้ก็อดอ่ะนะเดียว

            “กูบอกให้หยุด!”

            “เดียวดูดิ มันส่งอะไรให้เบียร์

เฮ้ย อย่า!”

พี่ว่านหยิบโทรศัพท์พี่เบียร์ส่งมาให้ผม ยังไม่ทันที่พี่ก็อดจะได้คว้าไป ผมก็รีบตะปบโทรศัพท์มาดูหน้าจอที่เปิดไลน์ของพี่เบียร์ที่คุยกับพี่ก็อดค้างเอาไว้

 

            Godzilla: เหี้ยเบีย

            Godzilla: น้องให้กูจีบ

            Godzilla: ฟัค น้องให้กูจีบว่ะ

            Godzilla: เสียอาการหมดแล้วกู ฟัค

            Godzilla: ฟหวสากวสฟาหวกสาฟวหสกายไกสาดสกหาด่

           

            และแล้ววันนี้ผมก็ได้เรียนรู้เพิ่มเติมอีกหนึ่งเรื่องเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตข้างห้อง ว่าพี่ก็อดนั้น เป็นสิ่งมีชีวิตที่เก็บอาการเก่ง เห็นหน้านิ่งๆบางทีในใจกรี๊ดไปถึงไหนแล้วไม่รู้

            คงเป็นอีกครั้งล่ะนะที่คิดว่า...เขาน่ะ...น่ารักเป็นบ้าเลย



// คนเสียอาการ = ชอบเขาจนทำตัวไม่ถูก เลิ่กลั่ก อึกอัก ยิ่งพอรู้ตัวว่าเขาชอบเรากลับก็จะแสดงอาการ ฟหกด่าสว ออกมาให้เห็นบ่อยๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.764K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11261 Saltan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 16:56
    พี่ก็อดดด5555555555เสียอาการไม่ไหว
    #11,261
    0
  2. #11244 andanie2009 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 10:36

    โอ๊ย!!คนอ่านจะลอยแล้ว
    #11,244
    0
  3. #11194 feelsmiley (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 00:23
    พี่ก็อดน่ารักนะเราอ่ะ น่ารักทั้งคู่เลย เพื่อนๆ ก็น่ารัก น่ารักทั้งเรื่องเลยคุณไรท์ ชอบมากจ้า
    #11,194
    0
  4. #11150 LUKKADE31 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 00:04
    คู่เบียร์ว่านเคมีดีมาก แถมกำแพงเฟรนด์โซนก็หนามากเช่นกัน55555555
    -ต้าวก้อดซืล่าน่าร้ากกกกกกกกกกกกกก
    #11,150
    0
  5. #11120 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 02:42
    เบียร์ว่านนน

    แต่เอาดีไม่แปลกนะที่ทุกคนจะรู้ว่าคนใต้หน้ากากคือใคร
    #11,120
    0
  6. #11094 slpxbear (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 21:16
    ร่างมาเวลแต่ใจคิตตี้ใช่มั้ยยยตาพี่ก็อดดก🤣
    #11,094
    0
  7. #11065 1 9 9 $ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 20:36
    เอ็นดูพี่ก็อด เสียอาการแล้วน่ารักขึ้นมาเลยนะค้าาา ><
    #11,065
    0
  8. #11039 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 09:06
    กี๊ดดดดดด
    #11,039
    0
  9. #11027 MaBaYu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 16:57
    ฟ่ห่่กากาดดสวแวแวดเวอว //โคฟเปนพี่ก็อด555555 เขินนนน
    #11,027
    0
  10. #11015 similunkh (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 22:18
    เขินว่ะ//ฟหกด่าสวฟหกด่าสว
    #11,015
    0
  11. #10998 softless (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 22:08
    ฟัค!!ชั้นเขินมากอะไรกันนี้!!ตไาเหวพยขดวไ
    #10,998
    0
  12. #10987 HennaBnine (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 23:06
    เบียร์กับว่านนี้ยังไงคะกลิ่นเฟรนด์โซนมันคลุ้ง
    #10,987
    0
  13. #10955 pommys (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 22:04
    เบียร์กับว่าน
    #10,955
    0
  14. #10925 gisel (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 12:02
    อิพวกชาวทวิต สนุกปากมากปะ ยุ่งไรเรื่องคนอื่น เ ือก!!
    #10,925
    0
  15. #10905 Jigh (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 23:21
    เหลืองพ่อมืงดิไปขุดพ่อมืงนะเหยียดเก่งงง
    #10,905
    0
  16. #10904 Xakas (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 22:21
    5555555น่ารักชะมัดเลย555555
    #10,904
    0
  17. #10891 Strawberrybunny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 16:00
    เเงงงง น่ารักกก 555555
    #10,891
    0
  18. #10819 Come here!! (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 20:50
    อิพี่เสียอาการได้น่ารักมากกกก//ก็อดไม่ควรมีคนเดียวจิงๆอยากมีเป็นของตัวเองมากมาย🤭🤭
    #10,819
    0
  19. #10804 _SOJIRAT (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 19:41

    ยิ่งอ่านยิ่งหลงรักน้องเดียว มีเรื่องอะไรที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจงี้พอก็อดจี้ถามก็บอกไม่ได้เก็บไปคิดเองเออเองให้ความรู้สึกไม่ดีมันมาทำลายความสัมพันธ์นี้ทีหลัง น้องน่ารักมากกกก อยากมีน้องเดียวเป็นของตัวเอง
    #10,804
    0
  20. #10741 Jinjoo.K (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 01:04
    เสียอาการค่อดๆ5555555555 แต่ๆๆเบียร์ว่านก็ดีนะต้ะ อิอิ
    #10,741
    0
  21. #10739 Earn0624 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:42
    น่ารักจะบ้า
    #10,739
    0
  22. #10694 IiIingg (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 10:46
    น่ารัก555555555
    #10,694
    0
  23. #10667 0828863327 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 15:49
    ฮะๆๆ น่ารักม๊าก

    อ่านไปยิ้มไป
    #10,667
    0
  24. #10659 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 17:45
    5555ก็น่ารักจริงๆนั่นแหละ
    #10,659
    0
  25. #10645 goi_iog (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 17:59
    เชียร์พี่เบียร์กะพี่ว่าน นางน่าร้ากกก
    #10,645
    0