Godzilla Next Door #พี่เขาบุกโลกของผม (yaoi) END [ตีพิมพ์สนพ.เฮอร์มิท]

ตอนที่ 16 : Chapter 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56,167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8,319 ครั้ง
    17 พ.ค. 62


Chapter 15


ความเอาใจใส่ ชนะได้ทุกอย่าง

รวมทั้งเรื่องของหัวใจ

 

          ครืด

            ครืด

            ครืด

            สั่นอะไรขนาดนั้นกันนะ

          ผมขยับตัวลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยความมึนงง มือคว้าสะเปะสะปะไปรอบกายเพื่อหาโทรศัพท์ เพราะเมื่อคืนเผลอนอนเล่นจนหลับไป โทรศัพท์ก็เลยไปซุกอยู่ใต้ผ้าห่มแถวๆขา

            หยิบขึ้นมาเปิดหน้าจอดูข้อความที่พี่ว่านส่งมา

           

            Wann: นอนยังเดียว

            Wann: ตื่นแล้วทักพี่หน่อย

            Wann: ตื่นสิโว้ย

            Wann: ตื่น!

            OnlyOne: ตื่นแล้ว

            Wann: มีคนถ่ายรูปเรากับไอ้ก็อดไว้ด้วย

            Wann: *ส่งรูป*

 

            ผมขมวดคิ้วมองรูปที่พี่ว่านส่งมา มันเป็นภาพแคปหน้าจอจากแอคในทวิตเตอร์ที่มีชื่อแอคว่า maboyfriend รูปที่ถูกทวีตนั้นเป็นรูปที่ผมยืนอยู่กับพี่ก็อด โดยมีดอกไม้สีม่วงทัดอยู่ข้างหู เป็นรูปที่ผมจ้องมองคุณหน้ากากอุลตร้าแมน

 

            OnlyOne: แอบถ่ายเหรอ

            Wann: ใช่ ให้พี่แจ้งให้เขาลบให้มั้ย

            OnlyOne: ถ้าลบได้ก็ดีครับ

            Wann: งั้นพี่แจ้งให้แปป

 

            แล้วพี่ว่านก็หายไป ทิ้งให้ผมนั่งจ้องมองรูปภาพนั่นอยู่เงียบๆด้วยความรู้สึกกังวลใจที่ค่อยๆก่อตัวขึ้น แม้จะไม่มีใครรู้ว่าผมหรืออีกฝ่ายเป็นใคร แต่ผมก็ไม่ชอบที่รูปตัวเองจะไปอยู่บนแอคทวิตเตอร์ที่มีคนฟอลเป็นหมื่นแบบนั้น อีกอย่างรูปภาพนั้นเป็นการแอบถ่ายที่ผมไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

            ผมมองรูปภาพของตัวเองและใครอีกคน สายตาของผมในรูปที่จ้องมองหน้ากากอุลตร้าแมนอยู่ในตอนนั้น กำลังคิดอะไรอยู่นะ

จะไม่ให้คิดมากได้ยังไง พี่เป็นคนสำคัญของเราไม่ใช่หรือไง

เหมาะกับดอกไม้ดีเนอะ

            ริมฝีปากของผมเม้มแน่น มือสองข้างกำโทรศัพท์เอาไว้ กำแพงคนสำคัญที่สร้างไว้นั้น ในตอนนี้พังทลายลงไปไม่เหลือซาก จนผมคิดว่ามันแทบจะไม่ใช่กำแพงแล้ว ก็แค่ม่านบางๆที่กั้นเอาไว้ ม่านที่ถูกฉีกทิ้งอย่างไร้เยื่อใย เหลือเพียงแค่ความจริงที่เด่นชัดว่า

            ชอบพี่ก็อดเข้าแล้ว

ผมทิ้งโทรศัพท์ลงบนตัก เอามือปิดหน้าของตัวเองพลางถูขี้ตาออกเล็กน้อย ใบหน้าที่ร้อนผะผ่าวอยู่ทุกเวลาที่คิดถึงเขา ความรู้สึกวูบไหวในช่วงอกเวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆเขา เป็นสิ่งที่บ่งบอกชัดเจนว่าชอบเขาจริงๆ ไม่ได้ชอบแบบเพื่อน ไม่ได้ชอบแบบพี่ชาย ไม่ได้ชอบแบบพ่อ ชอบที่เกินคำว่าคนสำคัญ

น่าจะเรียกได้ว่า พิเศษกว่าคนสำคัญ

ชอบแบบแอบชอบเขา แบบที่พี่บิวถามออกมาเลย ชอบทุกอย่างที่เป็นเขา ชอบการกระทำ ชอบน้ำเสียง ชอบการเอาใจใส่ ชอบความคิด คำพูด ทั้งเวลาที่ได้กลิ่นน้ำหอมจากร่างกายเขา เวลาที่ได้ฟังเสียง เวลาที่ได้ตกเป็นคนสำคัญของเขา รวมไปถึงเวลาที่เขาออกตัวปกป้อง

            ทั้งๆที่ตัวเองเป็นฝ่ายเริ่มสัญญาเพื่อนคุย เป็นคนมั่นใจว่ายังไงจะไม่ก้าวข้ามมิตรภาพที่มีต่อกัน แต่สุดท้ายก็เป็นคนที่จะพังสัญญานั่นลง ผมไม่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้เลย แล้วถ้าพี่ก็อดไม่ได้คิดอะไรล่ะ ถ้าทั้งหมดที่พี่ก็อดทำ เป็นการเทคแคร์แบบทั่วไปเหมือนกับที่เขาทำกับคนอื่นๆล่ะ ถ้าผมทรยศความรู้สึกของเขาที่มีต่อผมแบบพี่น้องล่ะ

            ก็เท่ากับว่าผมนั้น ไม่ต่างอะไรจากพี่ปีเลยไม่ใช่หรือไง

            แต่ว่า พี่ก็อดเองก็บอกว่าผมเป็นคนสำคัญของเขา

            คนสำคัญของเขา คือสำคัญแบบไหนกันนะ สำคัญแบบเพื่อน แบบน้อง หรือแบบคนพิเศษ

            ไม่รู้เลย

            ผมนั่งจมอยู่กับความคิดร้อยพันภายในหัว ก่อนจะสะดุ้งเมื่อโทรศัพท์สั่นขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่ข้อความจากพี่ว่าน เป็นข้อความจากสิ่งมีชีวิตข้างห้องที่ชักจะตื่นไวขึ้นทุกวัน

 

            Godzilla: มอนิ่ง

            Godzilla: สีมงคลในวันนี้คือสีชมพู

           

            แล้วเขาก็แนบรูปป๊อกกี้รสสตอเบอร์รี่พร้อมกับโพสต์อิทหนึ่งใบมา บนโพสต์อิทเขียนคำว่า

            หวานจัง

            เขากินมันแล้วเหรอถึงได้บอกว่าหวาน คนที่เกลียดสตอเบอร์รี่แต่ก็ดันยอมกินป๊อกกี้สตอเบอร์รี่เพราะผมบอกว่ามันอร่อย คนที่ไม่ชอบกินบิงซูแต่ก็ยอมกินบิงซูเมล่อนเพราะผมบอกว่าลองกินดูสิ

            พี่ไม่เห็นจะต้องมาฝืนทำอะไรแบบนี้เลย

            ผมลุกขึ้นจากเตียง เดินเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ เตรียมอาบน้ำเปลี่ยนชุดเพื่อไปมหาลัยเหมือนทุกวัน พอเตรียมตัวเสร็จก็มานั่งอยู่หน้าจอคอมเพื่อเปิดดูโปรเจคที่จะต้องส่งอีกไม่กี่วันข้างหน้า เลยถือโอกาสเปิดทวิตเตอร์เข้าไปดูแอค maboyfriend อะไรนั่นว่าลบรูปออกไปหรือยัง

            พอเปิดเข้าไปดูก็ยังไม่ลบออกไป เวลาโพสต์รูปนั้นผ่านมาแล้วประมาณสิบชั่วโมง นับตั้งแต่ตอนผมกลับจากงานคอนเสิร์ต ถูกรีทวิตไปไม่ต่ำกว่าพันครั้ง และนั่นทำให้ผมยิ่งกังวลมากเข้าไปใหญ่

            มันไปถึงไหนแล้วนะรูปนี้

            นอกจากนั้นก็ยังมีเมนชั่นที่ต่อกันยาวเป็นหางว่าว ผมพยายามที่จะละสายตาออกไปจากเมนชั่นเหล่านั้น เพราะรู้ว่ากฎข้อแรกของการเล่นอินเทอร์เน็ตคือการไม่อ่านคอมเมนต์

            แต่มันห้ามไม่ได้จริงๆ

            ผมกดเข้าไปอ่านเมนชั่นใต้รูปของตัวเอง แค่เมนชั่นแรกๆก็ทำให้ขมวดคิ้วซะแล้ว

 

            @Katy น้องเดียวเรียนวิทย์เคมีอินเตอร์ค่ะ น่ารักมาก

            @JaneJen หยิ่งค่ะ

            @Youmine จริงเหรอคะพี่เจน

            @NanaMoo แย่เลย หน้าตาก็ออกจะน่ารักนะคะ

            @JaneJen ค่ะ ไม่พูดไม่จา คงคิดว่าตัวเองหน้าตาดีมากมั้ง

            @Jobs เสียดายอ่ะ น้องหน้าตาน่ารักออกน๊า

            @Youmine โห แย่เลยอ่ะ

@Bastard เห็นว่าไม่ยอมเข้ารับน้องด้วยนะคะนั่น

            @Minnie @Bastard อินเตอร์เขาไม่บังคับให้เข้ารับจ้า

            @Nithan ในสาขาที่น้องเรียนมีแค่ไม่กี่คนเองครับ ไม่ต้องรับก็ได้

            @Trixtor เดี๋ยวๆ เรียนเอกเดียวกันครับ น้องไม่หยิ่งแค่เข้าสังคมไม่เก่งเฉยๆ

            @Katy การที่น้องเข้าสังคมไม่เก่งนี่คือหยิ่งเหรอ หรือแค่น้องไม่คุยกับคุณคือน้องหยิ่ง

            @FastandNine ถ้าน้องมาเห็นจะรู้สึกไงอ่ะครับ อยู่เฉยๆก็โดนว่าว่าหยิ่ง กูต้องคุยกับทุกคนบนโลกเลยมะ

            @Mity ไม่ใช่ว่าหล่อนไม่ชอบน้องอยู่แล้วหรือเปล่าจ๊ะเจน ได้ข่าวว่าเพราะน้องปฏิเสธไม่รีวิวของให้เลยแซะน้องนี่

            @JaneJen คนอื่นก็ไม่เห็นมีปัญหานี่คะ ทำตัวมีปัญหาอยู่คนเดียว รีวิวของให้อย่างเดียวนี่มันยากมากเหรอ

            @MissKim ตรรกะป่วยจังเลยนะคะ

            @Aliss เพื่อนนี่ก็โดนจ้า ไม่รีวิวกระเป๋าให้นาง นางจิกยับเลยน๊า

            @OfferK มันก็เป็นสิทธิ์ของเขาป่ะครับ จะรีวิวอะไรเขาก็เลือกได้ สินค้าไม่ดีจะรีวิวทำไมวะงง

@Bella อุ้ยโป๊ะแตก @Biw @Tonton @Wann

            @Nana เราเรียนเอกเดียวกับเขา เดียวไม่หยิ่งเลยนะ แค่พูดไม่เก่งเฉยๆ ถ้าเข้าไปชวนคุยก็ยิ้มตอบตลอด

            @Biw ไม่สนิทก็ไม่คุยป่ะแก @Bella

            @Bella ชั้นก็ไม่คุยกับคนไม่รู้จักนะ oops

            @Tonton ใครว่าน้องเดียววะ มาดิค้าบ

@Biw คุณขา เคยคุยกับน้องตรงๆหรือเปล่า น้องเข้าสังคมไม่เก่งเฉยๆจ้า ไม่ได้หยิ่ง

@JaneJen ไม่ใช่มั้งคะ น่าจะยิ้มให้แค่ผู้ชายหรือเปล่า หน้าตาแบบนี้ไม่น่าจะใช่ชายแท้

@Biw เอ้า แล้วไปยุ่งอะไรกับหน้าตาน้องเขาอ่ะคะ

@Bella ปากดีไม่หยุด ให้น้องฟ้องให้เข็ดเลยมะ หมดปัญญาขายกระเป๋าไปเลยจะได้จบๆ

            @Inndra ไม่เข้าใจว่าจะไปโจมตีน้องทำไม

            @Tonton ใช้สมองคิดก่อนพิมพ์บ้างป่ะครับ พอไม่ชนะเรื่องว่าน้องหยิ่งก็ลามมาว่าหน้าตาน้อง ต่ำชิบหาย

            @Wann ลบรูปด้วยครับ เจ้าตัวขอมา

 

            ผมปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ลงพลางถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูข้อความล่าสุดที่พี่ว่านส่งมา

           

            Wann: อย่าเข้าไปดูในทวิตเตอร์นะ

 

            ไม่ทันแล้ว เห็นหมดแล้วล่ะ ทั้งข้อความที่ผู้หญิงคนนั้นพิมพ์ รวมไปถึงที่พวกพี่บิวช่วยแก้ต่างให้

            ผมพยายามเมินข้อความพวกนั้นไป หันกลับไปใช้ชีวิตปกติของตัวเอง ก็แค่คำพูดของคนที่ไม่รู้จักกันดี อีกอย่างพี่เจนก็คือพี่ผู้หญิงคนที่แซะผมในลิฟต์เรื่องที่ผมไม่ยอมรีวิวกระเป๋าให้เธอ ถึงขนาดเข้ามาแซะในทวิตเตอร์ เธอคงจะแค้นผมมากเลยล่ะมั้ง

            ขยับเน็คไทบนลำคอเล็กน้อยพลางเช็คสภาพตัวเองในกระจก ผมมองใบหน้าของตัวเองที่สะท้อนอยู่บนนั้น

            หน้าตาแบบนี้ไม่น่าจะใช่ชายแท้

          รู้อยู่แล้วล่ะว่าต้องเจอคำพูดทำนองนี้ ผมไม่ได้เกิดมามีใบหน้าคมเข้มเหมือนอย่างคนอื่นเขา เพราะพ่อเป็นผู้ชายหน้าหวาน ดังนั้นจึงได้ส่วนผสมของทั้งพ่อและแม่มา เคยโดนเพื่อนล้อมาตั้งแต่เด็กๆว่าหน้าเหมือนผู้หญิง แล้วก็เคยโดนแกล้งเอากางเกงไปซ่อน เอากระโปรงมาให้ใส่แทน จำได้ว่าตอนนั้นตาบุกไปถึงโรงเรียนแล้วด่าผู้ปกครองของเด็กพวกนั้นเรียงคนเลย

            น่าแปลกนะ ที่มันร่างกายของเราแท้ๆ ทำไมถึงไปหนักหัวคนอื่นเขาจัง

            ผมปิดประตูหน้าห้องลง หยิบถุงป๊อกกี้ที่แขวนไว้หน้าห้องพลางคลี่ยิ้มออกมา อย่างน้อยในวันที่แย่ๆ ก็ยังมีอะไรที่ดีๆอยู่ล่ะนะ ผมค่อยๆแกะกล่องป๊อกกี้ออกแล้วหยิบป๊อกกี้ขึ้นมากัด มองดูข้อความบนโพสต์อิทสีชมพู

            หวานจัง

            ขอบคุณนะครับ ที่เป็นความสุขให้ในวันที่เลวร้ายแบบนี้

            ผมตรงไปมหาลัยเหมือนทุกวัน เข้าแล็บเหมือนทุกวัน พอตกเที่ยงก็ลงมากินข้าวเหมือนทุกวัน กลับขึ้นไปเรียนช่วงบ่าย จนช่วงเย็นลงมาสั่งน้ำสตอเบอร์รี่โยเกิร์ตปั่นเพื่อเอากลับไปกินระหว่างทางกลับหอ

            พี่ก็อดส่งไลน์มาหาตั้งแต่ช่วงบ่ายๆว่าเขาจะมารอรับผมหลังตึก เพราะไม่อยากให้คนอื่นมาวุ่นวายกับหน้ากากอุลตร้าแมนของเขา เขาก็เลยไม่อยากทำตัวเป็นที่น่าสนใจมากนัก

            ช้าไปแล้วมั้ง ใส่จนเป็นซิกเนเจอร์ไปแล้วนั่น มนุษย์อุลตร้าแมนเดินไปเดินมาในมหาลัย ใครบ้างจะไม่มองมา

            สตอเบอร์รี่โยเกิร์ตได้แล้วค่ะ

            ผมรับแก้วสตอเบอร์รี่โยเกิร์ตมาถือเอาไว้พร้อมจ่ายเงินเสร็จสรรพ เดินตรงไปยังบันไดหนีไฟเพื่อลงไปยังชั้นล่าง แต่ระหว่างทางเจอเข้ากับพี่เจนที่กำลังเดินสวนขึ้นมา เจ้าตัวกับเพื่อนมองผมแบบไม่ค่อยชอบใจเท่าไร ส่วนผมเองก็ไม่ได้มองเธอ เบี่ยงสายตาออกไปมองทางอื่นแล้วพยายามพาตัวเองออกจากสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะมีเรื่องให้ปวดหัว

            ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรหรอกที่จะเจอพี่เจน เราเดินสวนกันอยู่บ่อยๆเพราะเรียนฟากเดียวกันของตึก ทั้งๆที่ผมพยายามเบียดตัวเองไปกับกำแพงเพื่อเดินหนีเธอ แต่พี่เจนกลับเดินเบียดเข้ามาใกล้แล้วผลักผมชนกับกำแพงจนฝาแก้วสตอเบอร์รี่ปั่นกระเด็นหลุดออกไปส่งผลให้น้ำสตอเบอร์รี่กระฉอกออกมาจนเปรอะเสื้อผม ผมหันไปมองเธอตาขวางด้วยความไม่ชอบใจ

            ทำไม ทีงี้มองหน้าเป็นแล้วเหรอ

            เจนอย่าไปยุ่งกับน้องมันเลย

            รำคาญ อย่ามาให้เห็นหน้าดิ

            ผมก้มหน้ามองเสื้อของตัวเองที่เปรอะคราบสตอเบอร์รี่ปั่น แค่คิดว่าต้องซักยังไงให้กลับมาขาวเหมือนเดิมก็หัวร้อนขึ้นมาซะอย่างนั้น ผมพยายามท่องยุบหนอพองหนออยู่ในใจ พยายามทำตัวเป็นคนไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น เพราะไม่อยากมีเรื่องอะไรเลยเมินหน้าหนี แต่ถ้าคิดว่าจะปล่อยไปโดยไม่พูดอะไรเลย มันก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ

            คิดว่าตัวเองรำคาญเป็นคนเดียวหรือไง

            แย่หน่อยนะครับคงได้เจอหน้ากันจนเรียนจบนั่นแหละ

            เจอหน้าให้อกแตกตายไปข้างเลย

            ไม่รออยู่ฟังเสียงโหวกเหวกโวยวายของเธอ ผมรีบเดินดุ่มๆลงมาชั้นล่าง มือข้างซ้ายที่ถือแก้วสตอเบอร์รี่เปรอะเปื้อนจนมันเหนียวไปหมด สตอเบอร์รี่ปั่นก็หกไปเกือบครึ่งแก้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากจะทิ้ง

            เลยดูดมันต่อ

            เดียว!”

            เสียงพี่ก็อดดังขึ้นจากทางด้านหลัง ผมที่ยืนรอเขาอยู่ตรงทางเดินหลังตึกหันไปมองคุณก็อดซิลล่าที่สวมหน้ากากอุลตร้าแมน นอกจากพี่ก็อดแล้วข้างๆก็ยังมีพี่ต้นที่ขมวดคิ้วมองผมอย่างสงสัย

            ทำไมเปื้อนแบบนั้น

            ผมก้มลงมองเสื้อนักศึกษาสีขาวของตัวเองที่เปื้อนเป็นคราบสีชมพู เหนียวเหนอะไปหมด

            มีคนเดินชนเฉยๆ

            ไม่ใช่มั้งพี่ต้นเดินเข้ามาใกล้ จับข้อมือข้างซ้ายของผมที่มีรอยบาดเป็นทางด้านหลังข้อมือไปดู เพราะผมสวมเสื้อนักศึกษาแขนสั้นมันเลยเห็นรอยบาดที่มีเลือดซึมได้ชัดเจน รอยเลือดสีแดงสดตัดกับผิวขาวๆของตัวเอง ตอนนั้นมันเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ผมเลยไม่ทันรู้ตัวว่าโดนอะไรบาดมา น่าจะเป็นขอบแฟ้มของพี่เจนที่เจ้าตัวถืออยู่ตอนที่พุ่งเข้ามาชนผม มันเลยบาดเป็นทางแบบนี้

            ใครทำอะไรกับพี่ต้นไม่เท่าไร แต่กับพี่ก็อดพอเห็นรอยบาดแล้ว เจ้าตัวก็กดเสียงทุ้มต่ำจนน่ากลัว เขาเหมือนก็อดซิลล่าตัวจริงเลยตอนนี้

            ไม่มีอะไรครับ

            อย่าโกหกพี่

            เจนเหรอเป็นพี่ต้นที่ถามออกมา

            เจนไหนคนตัวสูงหันไปถามเพื่อน ผมไม่รู้ว่าพี่ก็อดรู้หรือเปล่าว่าเราสองคนโดนแอบถ่ายรูปไปลงในทวิตเตอร์ เพราะนอกจากเพื่อนๆเขาที่เข้าไปช่วยพิมพ์ปกป้องผมแล้ว ก็มีพี่เบียร์กับพี่ก็อดที่เหมือนจะไม่รู้เรื่องนี้

            คนที่กูเล่าให้ฟังว่าด่าน้อง

            แต่ดูเหมือนว่าพี่ต้นจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้พี่ก็อดฟังหมดแล้ว ผมเลยได้แต่ยิ้มแห้งๆใส่เขาทั้งคู่

            ทำขนาดนี้เลยเหรอวะ แจ้งความได้นะ

            ผมไม่เป็นไรครับ

            ไม่เป็นไรอะไร น้ำหกใส่นี่มันเดินชนมาเหรอ

            พยักหน้าหงึกหงักตอบเขา

            เกินไปว่ะ เกินไป ปากดีแล้วยังมาทำร้ายร่างกายกันอีกแบบนี้

            ใจเย็นมึงพี่ต้นบีบไหล่เพื่อนของเขา ไว้แวบๆมากินข้าวที่นี่บ้างละกัน จะได้ช่วยดูได้ ไม่ว่าอะไรใช่มั้ยน้องเดียวคนทะเล้นส่งยิ้มหวานมาให้ผม ผมหลบตาเขาเพราะความไม่ชิน

            ครับแต่ผมโอเคดีไม่ต้องห่วงหรอก

            ไม่ให้ห่วงได้ไง ถ้าทำอะไรมากกว่านี้…”

            เขาไม่กล้าหรอก

            ทำไมถึงคิดแบบนั้น

            เพราะว่ามีพี่ไงส่งยิ้มให้กับคนที่ไม่รู้ทำสีหน้าแบบไหนอยู่ พี่ก็อดที่บีบไหล่ผมอยู่ตะกี้ค่อยๆถอนฝ่ามือออกไป คนตัวสูงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

            ถ้ามีคุณก็อดซิลล่าอยู่ล่ะก็ ใครหน้าไหนกล้าทำอะไรจะต้องโดนโยนออกไปนอกโลกแน่ๆ

            มีอะไรต้องบอกเลยนะ

            อื้อ

            ขอบคุณมากนะครับที่เป็นห่วง

 

            ***

            ผมผลักประตูเข้าไปในห้องพลางวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ ส่วนพี่ก็อดนั้นทิ้งตัวนั่งลงที่พื้นข้างเตียง พี่ต้นขอแยกไปหาพี่เบียร์ก่อนที่เราจะกลับมาที่หอ ดังนั้นตอนนี้ผมเลยอยู่กับพี่ก็อดเพียงแค่สองคน

            เป็นครั้งแรกที่คุณก็อดซิลล่าข้างห้องบุกเข้ามาในห้องของผมอย่างเป็นทางการ ไม่นับตอนที่บุกเข้ามาช่วยไล่แมงมุมทั้งๆที่ตัวเองก็กลัวแมงมุมเหมือนกัน

            พอถึงห้องผมก็ขอตัวไปอาบน้ำอาบท่าเพราะตัวเหนียวเหนอะไปหมด เลยปล่อยให้พี่ก็อดนั่งเล่นในห้องไปพลางๆ พอออกมาจากห้องน้ำผมก็รีบตรงไปหาคุณชาย ตื่นเต้นที่จะได้แนะนำคุณชายให้คุณก็อดซิลล่าข้างห้องได้รู้จัก เราคุยกันมาตั้งนานแล้ว แต่เขาจะได้เจอคุณชายตัวจริงวันนี้แหละ

            คุณชายกำลังก่ายแขนไปมาอยู่ขอบตู้ปลา ผมจับคุณชายขึ้นมาวางไว้บนฝ่ามือ พาคุณชายไปแนะนำตัวตรงหน้าพี่ก็อดที่นั่งขัดสมาธิกอดหมอนเต่าอยู่

            นี่คุณชาย

            สวัสดีคุณชาย เราคือคุณหญิง

            กลอกตาไปมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

            กัดมั้ย

            ไม่กัด

            เดียวอ่ะ กัดพี่มั้ย

            อยากโดนกัดหรือไง

            มาดิ กัดมาเลย” เขาพูดติดตลก ไม่พอยังยื่นแขนมาตรงหน้ากวนใส่อีก ผมส่ายหน้าเบาๆ ลูบกระดองคุณชายแล้วปล่อยให้คุณชายเดินเล่นในกล่องสี่เหลี่ยมพลางทิ้งตัวนั่งลงตรงหน้าพี่ก็อด

            ขอบคุณนะครับที่เป็นห่วง

            ฝ่ามือใหญ่ๆของเขาสัมผัสลงบนกลุ่มผมของผม

            เราโอเคดีใช่มั้ย ไม่ได้คิดมากอะไรเรื่องคอมเมนต์นะ

            อื้อ

            พูดความจริง อย่าโกหกพี่

            จริงๆก็นิดนึงผมเคยโดนแกล้งตอนเด็กๆก็เลยไม่ค่อยมั่นใจในหน้าตาของตัวเองผมเคยโดนว่าว่าหน้าตาเหมือนผู้หญิงแล้วก็เคยโดนเพื่อนแกล้ง

            เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะเป็นความลับและรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรเวลาหวนกลับไปนึกถึง มันเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมไม่กล้าจะสบตาคนอื่นตรงๆด้วย เพราะถ้าสบตาแล้ว เราจะสามารถดูออกว่าคนๆนั้นกำลังมองเราแบบไหน

            เพราะแบบนี้ถึงอยู่แต่ในห้องเหรอ

            ผมส่ายหน้าเบาๆตอบพี่ก็อด

            เรื่องที่ชอบอยู่ในห้องไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องโดนแกล้ง...ผมทำเพราะตัวเองมีความสุขกับมันจริงๆ

ถ้ามีความสุขกับมันก็ดีแล้ว พี่ไม่อยากให้การออกจากห้องของเดียวทำให้เดียวรู้สึกติดลบกับโลกภายนอกเลย

            ไม่หรอก ผมไม่ได้รู้สึกเกลียดโลกภายนอกขนาดนั้น เพราะการได้ไปฟังเพลงที่ชอบกับคนที่ชอบน่ะ มันมีความสุขมากๆ การได้เดินกลับหอด้วยกัน ได้พูดคุยกันระหว่างทางเดินยาวๆ ผมมีความสุขมากจริงๆ

            แต่คอนเสิร์ตผมชอบมากเลยนะ

            ครับ รู้มั้ย พี่โคตรดีใจเลยที่เดียวชอบ อย่างน้อยก็เป็นเรื่องภูมิใจที่พาเดียวออกไปจากห้องแล้วเดียวไม่เกลียดพี่

ผมไม่เกลียดพี่หรอกน่า ถึงพี่จะเคยผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อนกับเพื่อนคนเก่าที่หนีไป พี่อาจจะรู้สึกว่ามันเป็นบาดแผลในใจพี่ พี่เลยกลัวที่จะพามนุษย์introvertออกไปจากโลกส่วนตัว แต่เพราะเป็นพี่ เพราะพี่คอยอดทน คอยใส่ใจ เพราะแบบนั้นมันถึงไม่ฝืนเลย

ส่วนเรื่องคอมเมนต์น่ะ วันหลังไม่ต้องอ่านนะพี่ก็อดทิ้งศีรษะลงบนเตียงแล้วเงยหน้ามองเพดานห้องของผม ถ้ามันบั่นทอนจิตใจก็ไม่ต้องไปสนใจมัน ใครจะพูดอะไรก็ไม่ต้องสนใจ ปล่อยมันไปให้หมด

            อื้อ

            แต่พี่ขออย่างหนึ่ง

            ครับหันไปเลิกคิ้วใส่เขา พี่ก็อดหันมามองหน้าผมแล้วคว้าข้อมือข้างซ้ายของผมไปจับเอาไว้ เผยให้เห็นรอยบาดสีแดงเป็นทางบนหลังข้อมือ ส่วนเลือดซิบๆนั้นแห้งลงไปแล้ว

            ห้ามโกหกพี่

            ริมฝีปากของผมเม้มแน่น หลบตามองต่ำไปยังคุณชายที่เงยหน้ามามองผมเหมือนกัน

            ไปเจออะไรก็ต้องบอก รู้สึกยังไงก็ต้องบอก ชอบหรือไม่ชอบยังไงก็ต้องบอก โอเคมั้ย

            ผมพยักหน้าตอบ ทั้งๆที่ใจไม่ได้จะตอบแบบนั้นเลย

            แย่จังเลยนะคุณชาย เราสัญญากับพี่เขาไม่ได้

            เพราะตอนนี้เรากำลังโกหกพี่เขาว่าพี่เป็นคนสำคัญ

            แต่เราดันชอบพี่เขาขึ้นมาแล้วจริงๆ

            ส่วนเรื่องหน้าตานิ้วเรียวๆของพี่ก็อดยื่นมาสัมผัสข้างแก้มของผมแผ่วเบา เขาเกลี่ยปอยผมของผมไปทัดหู แค่นิ้วเรียวๆนั่นลากผ่านใบหู ความร้อนวูบวาบก็ประเดประดังขึ้นมา

            น่ารักขนาดนี้ ใครมายุ่งดิพี่จะตบปากแตกให้

            เฮ้อ

            สมกับเป็นก็อดซิลล่าจอมพ่นไฟจริงๆนั่นแหละ เขาน่ะ



// ก็มือตบฝั่งธนอ่ะนะ เจอได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.319K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,269 ความคิดเห็น

  1. #11259 Saltan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 16:19
    พี่ก็อดกร้าวใจไม่ไหว
    #11,259
    0
  2. #11192 feelsmiley (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 23:34
    เขินนนนนน งื้ออออ บ๊าเอ๊ยยย หน้าเราร้อนไปด้วยเลยอ่ะ
    #11,192
    0
  3. #11147 LUKKADE31 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 23:21
    ของรักของข้าใครอย่าแตะ5555555555 เจ๊เจนนี่น่าจะโดนก๊อดซิล่าพ่นไฟใส่สักริบสองรอบนะคะ ตรรกะป่วยเกิ๊น
    #11,147
    0
  4. #11117 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 01:59
    เจนนี่ทรรศนคติคือพังง

    อิพี่ก็หยอดในหยอด55555555555555
    #11,117
    0
  5. #11092 slpxbear (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 20:44
    ตาพี่ขายหนมครกหรอคะ หยอดเก่งงงงง!!! 555555555
    #11,092
    0
  6. #11063 1 9 9 $ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 08:38
    แหมมมมมมม พี่นี่ก็ชมน้องเก่ง รู้หรอกว่าน้องน่ารักมากกกกกกกกกก >< // นี่อยากตบอิเจนค่ะ เป็นอะไรมากเปล่าเอ่ย ไปจัดการตัวเองก่อนค่ะอิควัยย :(
    #11,063
    0
  7. #11049 Torii_sp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 11:45
    น้องรุ้ใจตัวเองแล้วววว
    #11,049
    0
  8. #11026 MaBaYu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 16:29
    มือตบยืนหนึ่ง555555 น่าร้ากกกก❤️
    #11,026
    0
  9. #10953 pommys (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 21:38
    มีปัญหาอะไรบอกพี่ก็อดได้ เดี๋ยวพี่ก็อดตามตบให้ 555+
    #10,953
    0
  10. #10928 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:50
    เป็นเรานะโยนน้ำกลับไปละ
    #10,928
    0
  11. #10917 hussunnah (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 23:18
    ชั้นเขินนนนนน
    #10,917
    0
  12. #10818 Come here!! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 20:19
    แหมมมอยากจะเเหมไปถึงดาวอังคารจิงๆเเหละพอเป็นเรื่องของน้องนี่พร้อมจะเป็นก็อดซิล่าพ่นไฟเลยน้าาา
    #10,818
    0
  13. #10808 Naphat69 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:54
    เป็นเราไม่ร้องโวยวายให้คนอื่นได้ยินแล้วแกล้งว่าพี่เขาไม่พอใจอะไรก็ว่าไป ไม่อย่างนั้นก็ถ่มน้ำลายใส่หน้าพี่เขาแล้วถอดรองเท้าฝาดหน้าเข้าจังๆแล้วเข่าใส่ท้องแล้วกระชากผมมันแรงๆมาเช็ดเสื้อที่เลอะแล้วกระชากแรงอีกลงไปเช็ดเท้าแล้วเทนํ้าปั่นใส่หัวมันเลยแล้วทีบหัวแล้วแรง จากนั้นหาวิธีจ้างคนไปรังควานมันจนไม่มีความสุข และสุดท้ายสั่งฆ่าเก็บเลย
    #10,808
    4
    • #10808-3 Nongnaphatsakon(จากตอนที่ 16)
      26 พฤษภาคม 2563 / 08:32
      โหดมากค่ะ--
      #10808-3
    • #10808-4 similunkh(จากตอนที่ 16)
      20 สิงหาคม 2563 / 22:01
      โหดมากแม่~~~
      #10808-4
  14. #10738 Jinjoo.K (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:40
    ก็อดซิลล่าต้องถล่มอิเจนหน่อยมั้ยคะ นังนี่ มายุ่งกับลูกชั้น
    #10,738
    0
  15. #10733 Earn0624 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:10
    ก็อดซิลล่าหน้ากากอุลตราแมนสุดเท่
    #10,733
    0
  16. #10703 Saharthai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 08:45
    พี่ก็อดคือแบบพร้อมบวกมาก55 ก็มาดิค้าบกลัวที่ไหน
    #10,703
    0
  17. #10692 IiIingg (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 19:07
    ก็อดซิลล่าตัวนี้ดุมาก ก้อมาดิค้าบ
    #10,692
    0
  18. #10656 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 22:44
    เจนนิสัยไม่ดีเลย
    #10,656
    0
  19. #10643 goi_iog (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 17:15
    จัดสักชุดให้เด็กมันดูสิพี่ก็อด
    #10,643
    0
  20. #10577 baekbow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:04
    หูยยย เจนระวังตัวไว้นะเดี๋ยวโดนก็อดซิลล่าเหวี่ยงออกนอกโลกหรอก 5555 // เจนนี่ก็ตรรกะป่วยจริง น่ารำคาญมากคนแบบนี้
    #10,577
    0
  21. #10545 sunsansun2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 00:30
    เอ็นดูลูกมาก แนะนำว่าที่แฟนให้คุณเต่ารู้จัก แง
    #10,545
    0
  22. #10522 Rosemary1985 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 16:09

    พี่เจนระวังปากแตกไม่รุ้ตัวนะคะมือตบเขาเตือนแล้วนะ//อินจัด
    #10,522
    0
  23. #10483 meowten_0227 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 15:58
    ฮืออออ เขินตอนพี่ก็อดเอาผมทัดหูให้น้อง -///-
    #10,483
    0
  24. #10285 moomyoon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 09:50
    ฮืออออ น้องปล่อยให้พี่เค้าเข้ามาจริงๆแล้ว
    #10,285
    0
  25. #10283 Fertriz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 00:40
    อิพี่ก็หวงเก่งงงงง
    #10,283
    0