ตอนที่ 6 : Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    8 มี.ค. 60


Chapter 5

 

            ‘ขอเชิญเข้าร่วมงานประจำปีของโรงเรียนแสงจันทร์

            ป้ายผ้าขนาดใหญ่พาดบังชื่อตลาดพร้อมกับลายมืดหวัดๆของเด็กๆชั้นประถมโรงเรียนแสงจันทร์ โรงเรียนเพียงแห่งเดียวของเกาะเงาจันทร์ที่สอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลหนึ่ง ไปยันชั้นประถมศึกษาปีที่หก

            ในฐานะตำรวจคนใหม่ของเกาะ ผมได้รับมอบหมายหน้าที่ให้มาคุมความเรียบร้อยของงานที่จะมีขึ้นตั้งแต่สี่โมงเย็น ไปยันสี่ทุ่ม และหลังจากสี่ทุ่ม ผมก็ต้องทำงานต่อไปจนถึงหกโมงเช้า

            เป็นหมวดต้องอดทน งานพุ่งชนต้องไม่ตาย เฮ้

            เมื่อเช้าผมแอบมีปากเสียงกับผู้กองประภาสเล็กน้อยเหมือนทุกๆวัน เพราะในขณะที่จ่าขาวกับผมทำงานงกๆกันอยู่สองคน บุคคลที่ควรจะตรวจตราหมู่บ้านช่วงเช้าอย่างจ่าสัก กลับหายต๋อมไปไหนไม่รู้ ได้คำตอบจากผู้กองสุดที่รักว่า จ่าไม่สบาย นอนพักอยู่ที่บ้าน

            อ่า ผมคงจะเชื่อไปแล้วล่ะครับ ถ้าไม่ใช่เพราะบุญมีที่ขายปลาแห้งท้ายตลาดแอบมากระซิบลับหลังว่า จ่าสักคนนี้ไม่เอาไหนซักอย่าง มากไปกว่านั้นยังติดเหล้าและติดพนันอีกด้วย

            ไม่สบายที่ว่านี่ เมาหัวทิ่มล่ะสิท่า

            หมวด ไม่กลับไปนอนเอาแรงหน่อยล่ะคะพี่แดงร้านโชว์ห่วยปั่นจักรยานผ่านมาเจอผมพอดี เจ้าตัวเลยหยุดทักทายเล็กน้อย ในฐานะตำรวจ ประชาชนชวนคุย ก็ปฏิเสธไม่ได้

            ตอนนี้เจ็ดโมงเช้า จริงๆผมควรจะนอนเอาแรงอยู่ที่บ้านอย่างที่พี่แดงบอก เพราะต้องลุยต่อตอนสี่โมงยันหกโมงเช้าของอีกวัน หากแต่วันที่ชาวบ้านออมาจ่ายตลาดกันคึกคักแบบนี้แล้ว ผมไม่อยากเสียเวลาไปกับการนอนแล้วพลาดอะไรดีๆ

            ว่าจะไปงีบซักเที่ยงครับพี่ เห็นตลาดวันนี้คึกคักดีคงเป็นผลพวงจากงานโรงเรียนสินะ

            เป็นอย่างนี้แหละหมวด มีงานโรงเรียนทีไรคึกครื้นทุกที

            “ผมเห็นชาวบ้านจัดซุ้มผ้าใบกันตั้งแต่เช้าตรู่ มีขายอะไรในงานด้วยเหรอพี่

            “เอ้อ มีเยอะแยะเลยค่ะหมวด ของกิน ของใช้ ชาวบ้านเลยออกมาจ่ายตลาดกันแต่เช้าไง

            เช้ด

            รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเลย ครั้งล่าสุดที่ได้งานแบบนี้ คือตอนก่อนสอบติดตำรวจครับ

            ได้ยินแบบนี้แล้วหัวใจมันกระปรี้กระเปร่าเหมือนได้ย้อนไปสมัยอายุสิบสี่

            สมัยสิบสี่ผมนี่เฟี้ยวฟ้าวสุดๆ

            คุยกันไม่เท่าไร พี่แดงก็ปลีกตัวออกไป ไม่วายทิ้งข้าวต้มมัดเล็กๆน้อยๆเผื่อให้ผมทานอีกต่างหาก ชาวบ้านบนเกาะนี้ใจดีครับ อบอุ่นและเป็นกันเอง แต่ตำรวจบนเกาะนี้ไม่อบอุ่นครับ อบอ้าวสุดๆ

            จะว่าไป ให้มาซะเยอะขนาดนี้ เอาไปแบ่งหมอกับจ่าขาวดีกว่า

            ผมปั่นจักรยานตรงไปที่คลินิก เพราะเมื่อเช้ามัวแต่ชื่นชมความสวยงามของลายมือเด็กๆบนผ้าใบ ผมเลยยังไม่ได้เข้าบ้านหมอ กะว่าแวะไปที่คลินิก ต่อด้วยบ้านจ่าขาว แล้วถึงจะตรงกลับบ้านไปพักผ่อน

            จักรยานจอดลงด้านหน้าคลินิก ผมหิ้วถุงที่มีขวดน้ำตะไคร้เย็นๆ กับข้าวต้มมัดเข้าไปในคลินิกเหมือนทุกวัน ในคลินิกมักจะมีคนไข้คนหรือสองคนนอนอยู่ที่เตียง อย่าลืมครับว่าคนเราต้องเจ็บต้องไข้

            วันนี้แจ็คพอตลงที่ ยายดี ยายของฟ้าใสหรือแม่ภรรยาของจ่าขาว กับตาหมาย คนเรือประจำเกาะ

            เห็นแต่คนไข้ ไม่ยักจะเห็นหมอ ผมวางข้าวต้มมัดกับน้ำตะไคร้ลงบนโต๊ะทำงานหมอ ก่อนจะเดินสำรวจไปทั่วคลินิก เสียงซุบซิบของใครสองคนดังมากจากด้านหลังบ้านที่เป็นห้องเล็กๆไว้ใช้เก็บของ

            ถ้าหมอไม่สบายใจ…”    

            “ผมพูดตอนไหนว่าผมไม่สบายใจ

            “แต่ว่าหมอไม่ถูกกับพวกมัน

            “มันคือหน้าที่ชลนะแทน ถ้าชลเอาอคติมาบังตา ชลก็ไม่สมควรจะเป็นหมอ

            “แต่ว่า!”

            “เลิกแต่ว่าซักที ไปบอกมันแล้วกัน ว่าถ้าพร้อมเมื่อไรก็เรียก

            ประตูถูกผลักออกมาพร้อมกับหมอชลที่ดูหน้ายุ่งๆ เขาเงยหน้ามาสบตากับผมพลางเบี่ยงตัวเพื่อเดินหนีไปอีกทาง แทนที่เดินตามออกมาจ้องผมเขม็ง

            กัดกับผมทุกวันสิน่า

            มาทำไมอีก

            “อ้าว มาไม่ได้เหรอ ผมก็ประชาชนคนหนึ่งนะ

            “แล้วมาแอบฟังหรือไง มารยาททราม

            “ผมไม่ได้แอบฟัง แค่ผ่านมาได้ยินพอดี

            “ตอแหลสิไม่ว่า

            “จะกัดกันอีกนานมั้ย แล้วหมวดทำไมไม่กลับบ้านไปนอนพัก หรือทำกุญแจหายหมอแทรกตัวฝ่าเข้ามากลางวงสนทนา เล่นเอาวงแตก แทนเดินหนีไปอีกทางไม่ลืมทำหน้าบูดใส่ผมก่อนจะเดินไปเช็คคนไข้

            ผมเอาข้าวต้มมัดกับน้ำตะไคร้มาฝาก

            ผมชี้ไปที่โต๊ะทำงานหมอ หากแต่หมอไม่ได้สนใจมันเลยสักนิด เจ้าตัวง่วนอยู่กับการเตรียมอุปกรณ์ทำแผลสำหรับวันนี้ และเช็ดทำความสะอาดเครื่องมือแพทย์

            หยิบสเตโทสโคปให้หน่อยสิ

            ห๊ะ

            อะไรตะขบๆนะ

            ผมยืนใบ้กินอยู่สักพักพลางหันซ้ายหันขวามองหาอะไรตะขบๆของหมอ

            อะไรอีกทีนะหมอ

            “สเตโทสโคป

            หมอยังคงใช้ศัพท์สูงใส่ผม นี่หมอเห็นผมเป็นอะไร ผมเป็นตำรวจนะโว้ย

            หาอะไร อยู่ข้างหลังไง

            “ห๊ะ ข้างหลังผมอ่ะนะ

            ไม่เห็นมีเลยหมอ ตะขบอ่ะ

            “เออดิ พาดอยู่ที่เก้าอี้อ่ะ

            ผมหันไปเจอกับเครื่องช่วยฟังของหมอก็ร้องอ๋อออกมาทันที

            ไอ้เราก็นึกว่าหมออยากกินตะขบ

            มันเรียกว่าอะไรนะ ขออีกที

            หมอหันมาทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ผม จะว่าไปวันนี้หน้าตาหมอดูสดใสแปลกๆ

            เมื่อกี้เข้าไปทำอะไรกับแทนอ่ะปากผมเลยอดแซวไม่ได้

            แล้วมันเรื่องของหมวดหรือไง

            กูว่าละต้องคำนี้ หำเอ้ย

            พูดแบบนี้ด่าเสือกเลยก็ได้หมอ

            แต่จริงๆก็อยากเสือกอยู่นะ

            หมอกับแทนก็ดูท่าทางสนิทกันมากด้วย ถึงขนาดหมอแทนชื่อตัวเองว่าชล แล้วเรียกเจ้านั่นว่าแทน

            ถ้าไม่กลับบ้านนอน ก็ไปล้างมือแล้วมาช่วยพับผ้าหน่อย หมอสั่งผมเหมือนผมเป็นคนใช้ ผมเป็นตำรวจก็ต้องช่วยเหลือประชาชนหน้าตาน่ารักๆแบบหมออยู่แล้ว

            ผมนั่งพับผ้าไปเรื่อย มองหมอทำนู่นทำนี่ไปเรื่อย เพลินตาเพลินใจไปอีกแบบ

            เออ หมอจะไปงานโรงเรียนมั้ยวันนี้เอ่ยปากถามคนที่กำลังง่วนอยู่กับเอกสาร ง่วนกับเครื่องมือแล้ว ยังไปง่วนกับเอกสารต่ออีก หมอนี่ทำงานหนักจริงๆ

            ไปสิ

            “ไปกับผมป่ะ

            “แล้วทำไมผมต้องไปกับหมวดอ่ะ

            ถ้าไม่เกรงใจจะหยิกหำจริงๆนะ โคตรน่าหมั่นไส้เลยว่ะแม่ง

            ก็ผมชวนไง ไปคนเดียวมันเหงาแย่ ใช่ป่ะผมยิ้มร่า พับผ้าผืนสุดท้ายเสร็จพอดิบพอดี

            หมอไม่ได้ตอบอะไร เขาหยิบน้ำตะไคร้มาดื่ม ส่วนแทนก็หายหัวไปหลังบ้านเพื่อไปตรวจเช็คยาว่ามีอะไรที่ต้องสั่งเพิ่มไหม จะว่าไปการที่หมอไม่ถูกกับพวกตำรวจทำให้หมอเองลำบากพอสมควร เพราะการสั่งยา สั่งเครื่องมือจะต้องผ่านศาลากลางทุกครั้ง และบอสใหญ่ที่สุดในการอนุมัติงบประมาณการซื้อของจากนอกเกาะก็เป็นหน้าที่ของสารวัตรสิงห์

            เพราะเหตุฉะนี้แทนจึงต้องเป็นตัวตายตัวแทนในการไปเผชิญหน้ากับสารวัตรนั่นแล

            ยายจ๋า หนูมาแล้วจ้าเสียงใสๆบ่งบอกถึงความแซ่บพริกสิบเม็ดของเจ้าของดังขึ้นตั้งแต่เจ้าตัวยังไม่โผล่เข้าประตูคลินิกมา หมอชลหันมามองหน้าผมแถมถลึงตาใส่

            หือ อะไร มีอะไรกัน

            เด็กผู้หญิงอายุประมาณ 16 ปีกำลังก๋ากั่นได้ที่กระโดดเข้ามาในคลินิก สวมเสื้อสายเดี่ยวสีแดงแรงริดชนิดควายขวิดไม่เลิกกับกางเกงยีนส์ขาสั้นขาดวิ่นเหมือนโดนปลวกแทะ ตอนแรกอาการก็ยังดีๆอยู่หรอก พอเจ้าตัวหันมาเห็นผมเท่านั้นแหละ

            มะหมวด

            “คะครับผมกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก รับรู้ได้ว่าหายนะกำลังมาเยือน

            กรี๊ดดดดดดดด หมวดขา!!”

            ฟ้าใสพุ่งเข้ามาใส่ร่างผมแบบไม่เหนียมอายอะไรทั้งสิ้น ทั้งผมและหมอชลต่างก็พะงาบๆเป็นปลาขาดน้ำกันทั้งคู่ ฟ้าใสถูแก้มไปมากับแผ่นอกของผม รองพื้นหนาๆแนบติดชุดนอกเครื่องแบบของผมจนเป็นรอยใบหน้า แถมยังมีรอยลิปสติกสีแดงสดชนิดที่เรียกได้ว่าไปฟาดกับหน้ากระจังรถที่ไหนมา

            ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมจ่าขาวถึงห่วงลูกสาว ไม่ได้ห่วงว่าผมจะทำอะไรลูกสาวเขา

            แต่ห่วงว่าลูกสาวเขาจะจับผมปล้ำนี่ดิ โว้ยย

            อีฟ้าใส!!!” คนเป็นแม่ที่เพิ่งจะเดินตามเข้ามาถึงกับลมแทบจับ แม่เนียมพยายามงัดฟ้าใสออกจากการเกาะเกี่ยวร่างของผมแต่ไม่เป็นผล ผมหันไปขอความช่วยเหลือจากหมอชลที่ยืนกระพริบตาปริบๆอยู่ไม่ไกล

            ใครก็ได้เอาคีมมาแงะฟ้าใสออกไปจากกูที๊

            หมอ แอ่ก

            ผมกำลังจะขาดอากาศหายใจ ฟ้าใสรัดคอผมแทบปลิ้น พอหมอชลเห็นว่าอาการผมเริ่มจะโคม่า เจ้าตัวถึงได้กุลีกุจอเข้ามาช่วยดึงฟ้าใสออกไป

            ฟ้าใสปล่อยหมวดก่อน

            “ฟ้าใสไม่ปล่อยค่ะหมอ โอ้ยยยยย หล่อม้ากกกกก!! หล่อเหมือนมาจากสวรรค์ หล่ออะไรแบบนี้

            “อีฟ้าใส ปล่อยหมวดก่อน เดี๋ยวหมวดแกก็ขาดใจตายก่อนหรอก

            พอแม่เนียมพูดแบบนั้น ฟ้าใสถึงยอมปล่อยผมแต่โดยดี อาจจะเพราะกลัวว่าผมจะตายไปก่อนจริงๆ ฟ้าใสถอยห่างออกจากผมประมาณสามก้าว ยืนบิดม้วนอยู่ ไม่นานก็ทำท่าจะกระโจนใส่ผมอีกแต่โดนหมอเข้ามาแทรกเอาไว้

            เดี๋ยวก่อน ใจเย็นก่อน

            ฟ้าใสพยักหน้าหงึกหงัก

            แม่!”

            อะไรอีกอีลูกคนนี้

            “หนูอยากได้เขา!!!”

            แต่หนูต้องใจเย็นๆลูก!

            “หยุดแรดซะที! ไปๆไปเยี่ยมยาย!!” แม่เนียนรีบหยิกหูลูกตัวเองลากไปหายายดี ผมนั่งหอบอยู่บนเก้าอี้พลางมองหน้าหมอสลับกับฟ้าใสที่โดนลากไปหาคุณยายที่เตียงคนไข้

            ไงล่ะ รู้หรือยังว่าทำไมจ่าขาวถึงหวงลูก

            หมอล้อผม ผมพยักหน้ารัวๆแบบเข้าใจมาก ต่อจากนี้จะไม่ไปขออาศัยบ้านจ่าแน่นอนครับ กลัวแล้ว

            หมอเคยโดนแบบนี้ป่ะเนี่ยผมหันไปถามบุคคลที่หน้าตาดีรองจากผม จริงๆแล้วหมอหน้าตาดีในระดับหนึ่งเลยครับ แต่เขาไม่ใช่พวกถึกและบึกบึนแบบผม หมอค่อนข้างจะดูเพรียวบางและคล่องแคล่วกว่าผม ขายาวแขนยาวแต่ไม่เก้งก้าง หน้าตานี่น่ารักสมกับที่ผมชอบชมบ่อยๆ ตาเรียวรูปใบไม้ จมูกโด่งงอน ริมฝีปากนิด พูดได้ว่าปากนิดจมูกหน่อย ดูรวมๆก็เป็นผู้ชายที่หล่อน่ารัก

            ไม่อ่ะ ผมอาจจะไม่ใช่สเปคของฟ้าใส

            “แล้วสเปคของฟ้าใสเป็นยังไง

            หมอชลมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางพยักหน้า

            งี้เลย เป๊ะ

            ผี!!

            แล้วแบบนี้ ผมจะรอดไปได้สักกี่น้ำวะเนี่ย

            หมอละจากผมไปหายายดี ปล่อยให้ผมนั่งเคว้งคว้างอยู่คนเดียวพร้อมกับสายตาที่เหมือนจะกลืนกินผมทั้งตัวจากฟ้าใส ผมยิ้มๆให้ฟ้าใสพลางเมินออกไปชมนกชมไม้นอกหน้าต่าง

            ถึงผมจะขี้อ่อย แต่เจอแบบนี้กูร้องอ๋อยเลย

            หมอขา” ฟ้าใสร้องเสียงหวานใส่หมอ หมอแอบหันมามองผมแวบหนึ่งก่อนจะหันไปสนใจยายดีต่อ

            “หืม ว่าไง” 

            หมวดโสดมั้ยคะ

            ‘พรืด

            แทบสำลักน้ำลาย

            หมอไม่ทราบเหมือนกันครับฟ้าใส

            “ว้า แย่จังฟ้าใสถอนหายใจแบบเสียดาย ถ้าหมวดโสดนะ…”

            … อะไร ถ้าหมวดโสดแล้วฟ้าใสจะทำอะไรหมวด

            ฟ้าใสจะเลียให้ล้มเลยอ่ะ

            “อีฟ้า!!!”

            มือสองข้างของผมยกมาปิดหน้าอกของตัวเองแบบอัตโนมัติ

รู้สึกเหมือนเสียซิงไปเมื่อกี้สดๆร้อนๆ

เชี่ย ขนลุกไปหมดแล้ว!

            “หมอ เจอกันสี่โมงนะ เดี๋ยวผมมารับที่คลินิก!” สุดท้ายผมก็จำใจต้องชิ่งออกจากคลินิก ฟ้าใสไม่ลืมโบกมือลาผมพร้อมกับสายตาที่พร้อมเลียผมจริงๆแบบที่พูด

            เจอกันเย็นนี้ค่ะหมวด

            “เอ่อ ครับๆ       

            อยากจะกลืนกินเธอทั้งตัว ไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น

            บักหำ!

บายยาวๆล่ะโว้ยย

 

 

            ห้าโมงครึ่งผมมาจอดจักรยานหน้าคลินิก ตอนแรกนึกว่าหมอจะไปโดยไม่รอผมแล้วเพราะว่าผมดันตั้งนาฬิกาปลุกผิดเวลา แต่หมอยังอยู่ที่คลินิก ซึ่งนั่นทำให้ผมโล่งใจ หมอเก็บของและดูแลคนไข้อยู่สักพักถึงจะสามารถละจากคลินิกมาได้ ผมมองซ้ายมองขวาขณะเดินไปงานโรงเรียนกับหมอ เหมือนหมอจะสังเกตเห็นว่าผมระแวงอะไรบางอย่าง เจ้าตัวถึงได้ยิ้มเยาะออกมา

            ฟ้าใสกลับบ้านไปแล้ว ถ้าโชคดีก็อาจจะได้เจอในงานโรงเรียนก็ได้นะ

            “หมอออผมร้องเสียงหลง หมอหัวเราะ

            เย็นนี้หมอใส่ชุดสบายๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงผ้าขากระบอกสีดำที่เลยตาตุ่มขึ้นมาเล็กน้อย เจ้าตัวสวมรองเท้าผ้าใบดูน่ารักน่าชังไปอีกแบบ

            ทุกครั้งเวลาเจอกัน แฟชั่นง่ายๆสบายๆของหมอเนี่ยแหละที่ผมชอบแอบมองเป็นอันดับที่สอง

            ส่วนอันดับแรกน่ะเหรอ

            วันนี้หน้าตาสดใสดีนะอย่างที่บอกไปเมื่อเช้า ปกติจะเห็นหมอในสภาพไม่ต่างกับคนไข้ เพราะงานเยอะและแทบจะไม่มีเวลาพัก หมอหันมาขมวดคิ้วใส่ผม

            แล้วปกติหน้าตาผมเป็นยังไง

            “ก็…” หัวยุ่งๆ ตาโหลๆ เหมือนซอมบี้อดสมองมาสามเดือน

            “พูดให้มันดีๆ

            “พูดได้จริงอ่ะ

            ตอนแรกก็ว่าจะด่าอยู่ แต่ไม่เอาดีกว่า

            ก็ถึงบอกไงว่าพูดให้มันดีๆ

            “น่ารักดีหมอชลนิ่งไป กระพริบตามองผมปริบๆ คนๆนี้เวลาพูดอะไรไม่ออกจะชอบกระพริบตาปิ๊งๆใส่ผม หารู้ไม่ว่าเวลาทำแบบนั้น แม่งโคตรน่าฟัดเลยจริงๆ

            พูดบ้าไร

            อ่ะแหนะ ทำมาเขิน

            หำน้อยนี่มันหำน้อยจริงๆ

            เวลาห้าโมงเป็นเวลาที่พระอาทิตย์คล้อย ชาวบ้านออกมาร่วมงานโรงเรียนกันคึกครื้นไปหมด ผมแอบเห็นเวทีใหญ่ๆ เห็นว่าจะมีการแสดงจากเด็กๆในโรงเรียนด้วย ซุ้มสารพัดถูกตั้งขึ้นโดยชาวบ้านในเกาะเงาจันทร์ไม่ต่างจากงานวัดที่เราๆเคยรู้จัก

            มีทั้งซุ้มยิงปืน ตักปลา ปาเป้า ปาลูกโป่ง ขาดก็แต่ม้าหมุนและชิงช้าสวรรค์เพราะเกาะค่อนข้างอยู่ห่างไกลความเจริญ จะให้แบกม้าหมุนกับชิงช้าสวรรค์มาตั้งคงต้องใช้เวลาเป็นเดือน

            แวะยิงปืนกันหน่อย

            ผมลากหมอไปที่ซุ้มยิงปืน เจ้าตัวเดินตามแต่โดยดี

            อ้าวหมวด ดีครับ!!”

            อ้าว ไอ้บอล เออดีๆเจ้าของซุ้มอย่างไอ้บอลทักทายผมอย่างเป็นมิตร ไอ้เจ้าบอลคือหนึ่งในกลุ่มวัยรุ่นที่ไปต้อนรับผมที่บ้านวันแรกๆนั่นแหละ หัวทอง ระเบิดหู ใส่เสื้อตัวหลวมโคร่งและลากรองเท้าแตะ

            ไหนจัดมาชุดหนึ่ง

เอ้าจัดไป! หมวดยิงแม่นๆนะ ยิงล้มหกตัวเลือกตุ๊กตาไปเลย

            “เดี๋ยวจะโชว์ นี่นักแม่นปืนเก่านะเว้ย

            “อิโถ่ ยิงให้ล้มก่อนเถอะหมวด

            ผมกระชับปืนอัดลมในมือ ตั้งท่าแบบคิดว่าตัวเท่ที่สุดแล้ว เล็งด้วยความมั่นใจ อย่างผมน่ะเหรอจะพลาด ไม่มีวันหรอกโว้ย

            แป้ก แป้ก แป้ก แป้ก แป้ก

            เฮ้ย ไมไม่เข้าเป้าวะ

            อาจจะเพราะลมมันแรง

            ไหนลองใหม่

            แป้ก แป้ก แป้ก แป้ก แป้ก

            “ก๊ากกกก นี่นักแม่นปืนหรือนักวืดวะหมวด!” ไอ้เชี่ยบอล!

            ลมมันแรงต่างหากล่ะเว้ย!!”

            “อ้าวๆ ยิงไม่ดีโทษลมโทษฟ้า กากก็ยอมรับดิว้า

            ไอ้บอล โว้ย ภาพพจน์ที่ผมสั่งสมมา

            สลายหายไปพอๆกับลูกปืนอัดลมเลย ฟวยย

พอหันไปข้างๆ ก็เห็นหมอชลยืนขำใจจะขาด เล่นเอาผมเกาแก้มด้วยความเขิน ก็แค่พลาดไปนิดหน่อย

พลาดไปตั้งสิบนัด

ถุ๊ย

ตั้งใจยิงไม่โดนยังฟังขึ้นกว่า

กากจริงๆว่ะหมวด

โถ่ ลมมันแรงเหอะหมอ!” อย่ามาว่ากันนะ งอนจริงๆด้วย

หมอเอาหน่อยมั้ยครับไอ้บอลถามหมอที่ดูจะสนอกสนใจการยิงปืนอัดลม หมอพยักหน้าหงึกหงัก

ซักหน่อยก็ได้

 หมอกระชับปืนอัดลมแบบเก้ๆกังๆเหมือนคนไม่เคยเล่นมาก่อน ผมที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังลุ้นไปกับเขา จับปืนยังจับผิดเลย จะไปยิงเข้าเป้าได้ยังไงว้า กากเหมือนกันนั่นแหละหมอ

แป้ก แป้ก แป้ก แป้ก แป้ก

เชี่ย หมอ! แม่นว่ะเฮ้ยย ไอ้บอลตื่นเต้นใหญ่เมื่อหมอยิงห้านัด เข้าเป้าไปตั้งสี่นัด!!!

เฮ้ย ได้ไงวะ

หมอหันมายักคิ้วใส่ผมแบบกวนตีน เล่นเอาผมนี่เขินไปเลย เจ้าตัวหันไปตั้งใจยิงใหม่อีกห้านัด แล้วก็ตามคาด เข้าเป้าไปอีกสี่นัด ได้เลือกตุ๊กตาตัวใหญ่บนชั้นเลย

หมวดชอบตัวไหนคนหน้าใสหันมาถามผม อย่ามาถาม งอนโว้ย

นอกจากจะเป็นหมอ เรียนก็เก่ง แถมยังยิงปืนเก่ง ใจคอมึงจะเก่งทุกอย่างเลยเหรอ หมั่นไส้แม่ง

หมวด

ห๊ะ เอ่อ …” ผมมองตุ๊กตาบนชั้น มีทั้งหมี หมา แมว คิตตี้ ไม่ค่อยสันทัดเรื่องความน่ารักสักเท่าไร

หมอชอบตัวไหนอ่ะ

ผมไม่ชอบตุ๊กตา

มีตุ๊กตาตะไคร้มั้ยวะ

ตุ๊กตาตะไคร้ไรวะ ใครมันจะมาผลิต ประสาทหมอส่ายหน้า เอ้า ผมไม่รู้นี่หว่า

พลันสายตาผมก็ไปสะดุดกับตุ๊กตาต้นหอมที่นอนแอ้งแม้งอยู่ตรงริมตาข่าย

เอาต้นหอมอ่ะบอล

ได้หมวด รอแปป

ตุ๊กตาต้นหอมมีตากลมๆสองจุดกับปากมุมิน่ารักมาอยู่ในมือหมอ เข้ากันดีครับ จะว่าไปมองผ่านๆก็ติ๊ต่างได้ว่ามันคือตุ๊กตาตะไคร้

คนบ้าไรชอบตุ๊กตาต้นหอมหมอบ่นอุบ

เหมาะกับหมอดี

จะอ่อยอะไรใส่ผมอีกอ่ะแหนะ รู้ทัน ก็แค่จะบอกว่าหมอหอมแค่นั้นเอง

ผมกับหมอออกเดินต่อไปตามทางเดินที่มีซุ้มขึ้นเรียงรายเต็มไปหมด จะว่าไปผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงจงใจเลือกว่าอยากจะมาเดินกับหมอ

แค่รู้สึกสบายใจ ก็แค่นั้น

ตอนแรกที่ผมมาสาย ผมนึกว่าหมอจะไปแล้วซะอีกผมโพล่งออกมา ไม่ได้ต้องการคำตอบจากหมอ แต่เจ้าตัวหันกลับมามองหน้าผมทั้งๆที่ยังเคี้ยวลูกชิ้นทอดตุ้ยๆอยู่ในปาก

งานผมยังไม่เสร็จอ่ะ

แล้วถ้างานเสร็จจะไปเลยป่ะ

ก็อาจจะเหอะ ขี้จุ๊ รอผมก็บอกมาเหอะ

อาจจะนี่คือไร ไม่อยากเดินกับผมเพราะผมเป็นตำรวจเหรอคนข้างๆเงียบไป

จำได้ไหมครับว่าหมอชลอคติกับตำรวจขนาดไหน แต่การที่เขามาเดินข้างๆทำตัวตามสบายกับผมแบบนี้ แสดงว่าเขาลดอคตินั่นลงแล้วหรือเปล่า

ผมมากับหมวด ไม่ใช่ในฐานะหมอกับตำรวจ

แล้วมากับผมเพราะอะไรล่ะ

ไม่รู้เหมือนกัน เวลาอยู่กับหมวดมันรู้สึกแบบ

แบบ…” ผมรอลุ้นคำตอบของหมอ

สบายใจ

“…”

เหมือนไม่มีอะไรต้องกังวล

“…”

ตลกดีเนอะ เจอกันยังไม่ถึงอาทิตย์เลย

คนที่ควรพูดแบบนั้น

มันควรจะเป็นผมมากกว่า

เพราะผมเอง ก็รู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ใกล้หมอชล



// รัก #หมวดหมอ ฝากหมวดหมอไว้ในหัวใจด้วยนะคะ

ด้วยรักและตะไคร้ (ไม่เกี่ยว?)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

755 ความคิดเห็น

  1. #745 cookies (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 13:52

    เขินจ้าาา คนทั้งร้านกาแฟจะหาว่าบ้ามั้ยยย

    ฮืออออ

    ว่าแต่ หมวดนี่กากจริงอะไรจริง ???‘???‘

    #745
    0
  2. #705 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 08:37
    ตกลงเขาเคยเจอกันมาก่อนไหมหนิ มุ้งมิ้งมากกกกก แต่คือหมวด ไมแกยิงไม่แม่นวะ 555555
    #705
    0
  3. #650 noeyeol (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 13:55
    น่ารักมากเลย ><
    #650
    0
  4. #638 Jemin0218 (@Jemin0218) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 15:30
    น่ารักกก
    #638
    0
  5. #613 TTSRLN (@TTSRLN) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:33
    &#128149;&#128149;&#128149;&#128149;&#128149;&#128149;&#128149;&#128149;
    #613
    0
  6. #561 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 20:01
    หม๊วดดดดดดดจำเป็นต้องก๊ากขนาดเน้เลยหรอ
    #561
    0
  7. #517 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 01:55
    สรุปต่างคนต่างจำกันไม่ได้หรอ งงแร้วว
    #517
    0
  8. #489 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:41
    หมวดอ่อยแรงแชมป์ยิงปืน ไงล่ะ เจอปืนลมศูนย์ไม่ตรงเข้าไป555
    #489
    0
  9. #479 PiimJU (@PiimJU) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:48
    ความกากไม่เข้าใครออกใคร ฮืออ น่ารักกก ^^
    #479
    0
  10. #449 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 07:16
    เดี๋ยวหมวดเคลียก่อนเป็นไรกับ-หมอ55555555 เอะอะจะไปหยิก-เขาข๋นผีทัลเลลลลล
    #449
    0
  11. #420 .gm◡̈ (@aeng1318) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 21:33
    ทำไมพระเอกกากจังคะ มุกไม่ฮาพาเครียดอีกต่างหาก ปวดหัวแทนหมอเลย55555555
    #420
    0
  12. #410 enjoyvs (@enjoyvs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:46
    ฟ้าใสได้เอาความในใจจากเราไปหมดแล้ว อยากเลียหมวด5555555
    #410
    0
  13. #359 Paeng Jaa (@mtypaeng) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 19:20
    สบายใจตามไปด้วยเลยย //หมวดกากจังงง
    #359
    0
  14. #351 tellvoeii (@nasara61) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 12:34
    ฟิน ฟิน ฟินนนนนนนนนน
    #351
    0
  15. #275 snoopma (@majik0605) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 09:25
    ชอบบบบบบบบบ
    #275
    0
  16. #180 蛇。 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 15:35
    ฮือออน่ารักกกกกกกกก
    #180
    0
  17. #93 Titlekaitod (@montawat10) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 11:21
    ตอนนี้เรื่อยๆละมุนแบบนุ่มๆแต่ก็ฟินนน
    #93
    0
  18. #75 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 00:16
    กลัวน้องฟ้าใสจริงๆ 555++
    #75
    0
  19. #66 waqnalis (@ooqwaq) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 01:25
    น้องฟ้าาาา นังบ้าาา5555555 น่ากลัวมากกกก เรื่องเลียให้ล้มให้เป็นหน้าที่ของหมอเถอะจยา้
    #66
    0
  20. #29 Meka'at (@acrbaka) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 08:27
    เลียให้ล้ม!! นี่น้องฟ้าใสเป็นญาติฝ่ายไหนขออิสารวัตรค่ะตอบ!!!5555
    #29
    0
  21. #28 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:28
    หมวดดดด
    แล้วแฟนสาวของหมวดละยังไงงงง
    #28
    0
  22. #27 annjija2 (@annjija) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 23:27
    น่ารักง่ะ
    #27
    0
  23. #26 PanchatPoorahong (@PanchatPoorahong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:33
    น่ารักมากๆค่ะ
    #26
    0
  24. #25 jellaly (@chanamonjelly) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:03
    งือออออ น่ารักกกอะไรมันจะน่ารักขนาดเน้ รักกันเร็วๆนะเราจิไปซุ่มตามใต้เตียง อิอิ
    #25
    0