ตอนที่ 4 : Chapter 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    6 มี.ค. 60


Chapter 3



            การตรวจเวรยามวันแรกผ่านไปด้วยดี ผมกลับมาที่คลินิกหมอตอนหกโมงเช้าเป๊ะพร้อมกับน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋เต็มสองมือ ว่าจะตอบแทนเรื่องเมื่อวานเสียหน่อยแต่คลินิกหมอยังคงปิดประตูและหน้าต่างสนิท พอแอบมองเข้าไปก็เห็นหมอนอนหลับอยู่ที่โต๊ะ ส่วนอันดาก็ยังนอนอยู่ที่เตียงคนไข้

            เหนื่อยกันทั้งหมอทั้งคนไข้สินะ

            กินน้ำเต้าหู้เพิ่มพลังกันดีกว่า

            ผมกำลังจะเดินไปเคาะประตู หากแต่ใครสักคนเปิดสวนออกมา ผู้ชายตัวสูงใหญ่ผิวสีแทนใบหน้าคมเข้ม เจ้าตัวสวมเสื้อแขนกุดกับกางเกงขาสามส่วน

            คำถามแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว

            ใครวะ

            หมวดคนใหม่เหรอเสียงทุ้มๆชิงถามขึ้นก่อน ผมพยักหน้าพลางยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

            ครับ สวัสดีครับผมหมวดกะ…”

            มาทำไม

            “เอ่อผมมาหามะ…”

            “มีธุระอะไร

            “ก็มะ…”

            “หมอนอนอยู่

            ให้กูพูดจบประโยคหน่อยได้มั้ยโว้ย!

            หำนี่ ถ้าจะไม่ฟังแล้วจะถามทำซากอะไรวะเนี่ย!

            “ถ้าจะมาหาหมอล่ะก็ค่อยกลับมาอีกทีบ่ายๆ วันนี้คลินิกเปิดเที่ยง แหกตาดูซะบ้าง

            นิ้วชี้ของผู้ชายตรงหน้าจิ้มไปที่ประตูคลินิกที่ถูกเขียนด้วยเมจิกง่อยๆสีดำว่า วันพุธเปิด 12:00 .

            ผมไม่ได้มาหาหมอ

            คนผิวแทนเลิกคิ้ว ใบหน้ามีงองูงงงวยเต็มไปหมด จะว่าไปผมก็งงว่าตัวเองจะสื่ออะไร เพราะน้ำเต้าหู้ในมือก็ซื้อมาเพื่อหมอ ปาท่องโก๋ก็ของหมอ แล้วทำไมปากถึงบอกออกไปว่าไม่ได้มาหาหมอวะ งง 

            ถ้าไม่หาหมอแล้วจะมาทำไม

            “ไม่ใช่ๆ คือผมจะมาหาหมอนั่นแหละ แต่ไม่ได้เป็นอะไร จะเอาน้ำเต้าหู้มาให้

ก็พูดตั้งแต่แรกดิ อ้ำๆอึ้งๆอยู่ได้คนตรงหน้าเปิดประตูให้ผมเดินเข้าไปอย่างง่ายดาย

            อ้ำอึ้งพ่อง ตั้งแต่พูดกับคุณ ผมยังพูดไม่จบซักประโยคเลย ฟวัย

            กลิ่นตะไคร้คุ้นจมูกคือสิ่งแรกที่สัมผัสได้เมื่อเหยียบเข้ามาในคลินิกหมอ หมอชลนอนฟุบอยู่ที่โต๊ะ ดูจากเสื้อผ้าแล้วเจ้าตัวคงยังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืน ส่วนอันดาพอเห็นผมเข้ามาในคลินิกก็ลืมตาแป๋วมองผมไม่ละสายตา แหมก็คนมันเนื้อหอมแม้กระทั่งกับเด็กนี่ครับ

            แต่เปล่าเลย

            เด็กมันคงพิศวาสน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ในมือผมมากกว่า

            ไงครับสุดหล่อ ตื่นแล้วเหรอ

            หมวดโหมดรักเด็กทำงานทันที

            ผมเดินไปนั่งข้างๆอันดา เด็กผู้ชายแก้มกลมพยักหน้าหงึกหงัก เจ้าตัวคงจะอาการดีขึ้นมากแล้วเพราะผมไม่เห็นสายน้ำเกลือ อีกอย่างหมอเองก็คงดูแลอันดาทั้งคืน ถึงได้นอนตายหมดสภาพแบบนั้น เตียงคนไข้ก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมไม่นอนวะ

เป็นหมอก็ไม่ได้หมายความว่าจะฉลาดทุกเรื่องครับ เชื่อตำรวจได้

            อยากกินน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋มั้ย อาหมวดซื้อมาให้

            อยากครับ

            ถุงน้ำเต้าหู้ถูกบีบจนเป่ง ผมใช้หลอดเจาะแล้วยื่นถุงให้กับเด็กผู้ชายอายุ 6 ขวบ เจ้าตัวรับไปกินอย่างว่าง่าย ผมหันไปมองผู้ชายผิวแทนที่ยืนกอดอกอยู่ตรงประตูคลินิก เขามองผมแบบไม่ค่อยเป็นมิตรมากนัก

            เรายังแนะนำตัวกันไม่เสร็จเลย

            ผมหมวดกะ…”

            “หมวดกล้า ผมรู้จักตั้งแต่หมวดยังไม่มาเหยียบเกาะเลย

            ผมกลืนน้ำลายเบาๆ ตกลงกูจะได้พูดจบประโยคมั้ยวะวันนี้

            แล้วคะ…”

            “ผมแทน ผู้ช่วยหมอ

            ครับ

            กูไม่พูดแล้วก็ได้ แง

            เสียงกุกกักดังขึ้นด้านหลังผม หมอค่อยๆเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะก่อนจะหันมามองผมและผู้ช่วยแทนด้วยสีหน้ายุ่งเหยิง แก้มซ้ายของเจ้าตัวเป็นรอยยับเพราะนอนทับแขนเสื้อ ผมกับผู้ช่วยแทนหลุดขำออกมาเล็กน้อย

            มาทำไรกันแต่เช้า บ้านช่องไม่มีให้อยู่หรือไง

            ตื่นมาพร้อมกับคำถามกวนประสาท ปากแบบนี้น่าดีดซักสองสามที

            จะนอนทำไมไม่นอนบนเตียง นอนแบบนี้มันปวดหลังไม่ใช่หรือไงแทนถามหมอ เจ้าตัวบิดขี้เกียจไปมาพลางลุกขึ้นยืน หมอชลเอามือก่ายเอกสารบนโต๊ะสองสามทีเหมือนจะหาอะไรบางอย่าง

            แต่เปล่าหรอก มันกลบเกลื่อนหลักฐานว่ามันนอนน้ำลายยืดต่างหาก!

            “เตียงมีไว้ให้คนไข้นอน หมอนอนได้ที่ไหน

            “ก็ไม่ได้ไปนอนทับคนไข้สักหน่อย มันว่างก็นอนไปสิแทนเถียงหมอ

            เห็นมั้ยครับผมบอกแล้ว เป็นหมอก็ไม่ใช่ว่าจะฉลาด

            ไหนเตียงว่าง ก็เต็มหมดทุกเตียงนี่

            ห้ะ

            ผมกับแทนหันมองหน้ากัน เราทั้งคู่หันไปมองเตียงคนไข้โล่งๆสามเตียงเหมือนนัดกันมา บรรยากาศวังเวงสงบเหมือนกับมีพลังงานบางอย่าง ทั้งๆที่เตียงเปล่าสามเตียงไร้วี่แววคนป่วย แต่หมอบอกว่าเต็มหมดคืออะไร

            ตกลงนี่เป็นหมอรักษาคนหรือหมอผีกันแน่วะ

            หมอแกล้งพวกผมเหรอ

            หมอชลไม่ได้ตอบอะไร เอาแต่ยิ้มมุมปากแล้วหายเข้าหลังบ้านไป ทิ้งให้ผมกับแทนเสียวสันหลังวาบๆกันอยู่สองคน

            ถึงผมจะชื่อกล้า แต่ก็ไม่กล้ากับผีหรอกครับ เชื่อเถอะ

            ใช้เวลาไม่นานหมอก็เดินออกมาพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆของสบู่ยาสีฟัน ใบหน้ายุ่งยังไงก็ยุ่งแบบเดิม เจ้าตัวไม่คิดจะเช็คตัวเองในกระจกด้วยซ้ำ ก็แค่ล้างหน้าแปรงฟันแค่นั้น ขอบตายังคล้ำเป็นหมีแพนด้าอยู่เลย

            “แทน เห็นจ่าขาวโทรมาเมื่อคืนบอกว่าอุปกรณ์ทำแผลอยู่ที่ศาลากลาง ช่วยไปเอาให้หน่อยสิ

            แค่อุปกรณ์ทำแผลเหรอ มีอย่างอื่นหรือเปล่าจะได้เอามาทีเดียว

            “ฝากเอาเทียนหอมกลิ่นตะไคร้มาเพิ่มด้วย

            อะไรอีกมั้ย

            “ผ้าห่มห้าผืน แล้วก็สเปรย์กันยุง ยุงเริ่มเยอะแล้วช่วงนี้

            “โอเค

            ขากลับฝากซื้อน้ำหนึ่งลังที่ร้านพี่แดงด้วย น้ำที่มีจะหมดแล้ว

            “ครับ

            อื้อหือ ว่าอย่างง่าย แค่หมอสั่ง แทนก็เดินออกไปจากคลินิก สตาร์ทมอเตอร์ไซค์แล้วขับหายไปแบบไม่ต่อปากต่อคำแม้แต่นิด แทนตัวใหญ่เหมือนหมีภูเขาขนาดนั้น หมอสั่งแบบไม่ลืมหูลืมตาแบบนี้ ไม่กลัวโดนบี้หรือไง

            ทีกับผมทำไมมันพูดขัดผมตลอด ทีกับหมอล่ะว่าง่ายเชียว

            แล้วหมวดมาทำไม ไม่กลับบ้านไปนอน

            “มาถึงก็ไล่ น้อยใจนะรู้เปล่า

            “เรื่องของหมวดดิ

            ดูความหน้าใสใจร้ายของหมอสิครับ

            มีใครให้ฟ้องได้บ้าง

            ฟ้องกับอันดาก็ได้

            อันดาดูอาหมอดิ ใจร้ายกับอาหมวดอ่ะ

            ฟ้องเด็กคิดว่าเด็กมันจะรู้เรื่องหรือไง

            “อาหมออย่าใจร้ายกับอาหมวดสิค้าบผมกับหมอหันขวับไปมองอันดา

            ใคร! เมื่อกี้ใครมันพูดว่า ฟ้องเด็กคิดว่าเด็กมันจะรู้เรื่องหรือไง ใคร!

            อาหมวดเสียใจมากๆเลยครับอันดา

            “อาหมอขอโทษอาหมวดเลยคับ แม่บอกว่าเราต้องเคารพตำรวจนะคับ

            ไงล่ะ ไงล่ะ!!! อึ้งไปเลยสิหมอ

            หมอยิ้มแห้งๆใส่อันดา ก่อนจะหันมาทำหน้าบึ้งใส่ผม ทำปากขมุบขมิบใส่ผมว่า เดี๋ยวจะโดน

            กลัวจังเลย กลัวจนตัวสั่นไปหมดแล้ว

            หมอเปลี่ยนที่มานั่งลงที่ปลายเตียงของอันดาพลางจับขาเด็กตัวเล็ก

            แต่ตำรวจบางคนก็ไม่น่าเคารพนะครับอันดา

            “แต่หมวดใจดีนะคับ

            หมอชลเงยหน้ามามองผม ผมยักคิ้วใส่คนตรงหน้าแบบกุมชัยชนะ เรื่องสะกดจิตเด็กนี่บอกผม เชี่ยวชาญนักล่ะ

            เก่งแต่กับเด็กนะหมวด

            ก็ถูกของหมอ

            เอ้ย ไม่ดิ

            พูดงี้ก็ไม่ถูกนะหมอ

            “จริงไหมล่ะ กล้าเถียงผู้กองกับสารวัตรมั้ย

            “…”

            ไม่ครับ

            เหอะ เก่งแต่กับเด็กกับผู้หญิง ตำรวจชั่วๆแบบนี้อย่าเอาเป็นแบบอย่างนะอันดาหมอลูบหัวอันดาเบาๆ พูดนิดเดียวจากที่ปกป้องผมเมื่อกี้ อันดาก็หันไปเข้าข้างหมอซะแล้ว

            หมอพูดแบบนั้นเด็กมันก็เข้าใจผิดหมดดิ ผมชั่วตรงไหน

            คนตรงหน้ามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

            บักหำ

            มองแบบนี้ด่าชั่วตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยก็ได้เว้ย!

แต่โตขึ้นอันดาอยากเป็นตำรวจอันดาเอ่ยปากออกมาเอง อันนี้ผมเปล่าสะกดจิตเด็กแต่อย่างใด หมอเงียบไปเมื่อได้ยินแบบนั้น พลางขยับตัวขึ้นไปนั่งข้างอันดา โอบเจ้าตัวเล็กเอาไว้ในอ้อมแขน

หมอไม่ได้ห้ามให้อันดาเป็นตำรวจ แต่ถ้าอันดาอยากเป็นตำรวจ อันดาต้องทำตามตำรวจดีๆ ไม่ใช่ทำตามตำรวจนิสัยไม่ดี เข้าใจมั้ย

แต่อาหมวดช่วยอันดาไว้ แสดงว่าอาหมวดเป็นตำรวจดีใช่มั้ยคับ

ผมกับหมอต่างคนต่างเงียบไป ผมรู้ว่าหมอมีอคติกับตำรวจ ซึ่งนั่นคือสาเหตุที่ผมอยากจะพิสูจน์ตัวเองกับหมอว่าตำรวจไม่ได้แย่เสมอไป การที่เด็กน้อยคนหนึ่งฝันอยากเป็นตำรวจ มันคือเรื่องที่ดี และถ้าเขาเติบโตมาเป็นตำรวจที่ดี มันยิ่งเป็นเรื่องดี

ถ้าผมทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี อันดาก็จะโตขึ้นมาเป็นตำรวจที่ดีแบบที่เขาต้องการ

ใช่ อาหมวดเป็นตำรวจดีหมอเอ่ยปากชมออกมา ผมหันขวับไปมองเขา แอบแปลกใจเล็กน้อย แต่หมอเองก็ไม่ได้หันมาสบตาผม เจ้าตัวเอาแต่มองอันดาเหมือนพยายามหลบตาผม

อันดาอยากเป็นตำรวจเพราะจะได้ช่วยคนเหมือนอาหมวด

ถ้าอยากเป็นตำรวจก็ต้องนอนพักเยอะๆ จะได้หายไวๆเข้าใจมั้ยมือขาวๆของหมอบีบจมูกเจ้าตัวเล็กเบาๆก่อนจะปล่อยให้อันดานอนหลับพักผ่อน

พอจัดแจงให้อันดาพักผ่อนเสร็จ หมอก็ลากคอผมออกไปยังหลังคลินิก พอปิดประตูลงเท่านั้นแหละ เจ้าตัวก็พ่นไฟใส่ผมทันที

จะเป็นตำรวจที่ไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่ตำรวจบนเกาะนี้!”

ทำไมล่ะหมอ เกาะนี่ออกจะกว้าง เพิ่มมาอีกสักคนสองคนก็ดีออกผมพูดติดตลก แต่หมอกลับไม่ตลกด้วย เขาหันมามองผมตาขวาง แววตามีแต่ความไม่พอใจส่งออกมา

ถ้าหมวดอยากอยู่ที่นี่ มันก็เรื่องของหมวด แต่อย่าไปเป่าหูให้อันดามาติดแหง็กอยู่ที่นี่

หมอ ใจเย็น ผมแค่พูดเล่น

ตำรวจบนเกาะนี้มันไม่มีดีซักคน ไม่เข้าใจหรือไง!”

อารมณ์คุกรุ่นของคนตรงหน้าทำให้ผมต้องเข้าไปห้าม ผมวางฝ่ามือบนไหล่หมอพลางบีบเบาๆ เขาเหมือนเพิ่งจะรู้ตัวว่าตัวเองเผลอแสดงอารมณ์รุนแรงออกมา หมอชลนิ่งไปก่อนจะทรุดลงไปนั่งยองๆกุมหัวตัวเองอยู่ที่พื้น ผมนั่งยองๆตามลงไปพลางมองสีหน้าไม่สู้ดีของหมอ

โอเคมั้ย มีอะไรอยากระบายก็บอกผมได้นะ

หมอส่ายหน้าเบาๆ

ไม่มี ช่างเถอะ

อย่าพูดแบบนี้

ทำไมผมจะพูดไม่ได้ คุณมาทีหลังคุณไม่เข้าใจหรอก

บอกตามตรงผมไม่ชอบที่หมอพูดแบบนี้ ก็ใช่ผมมาทีหลัง ผมไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าอยากให้รู้ก็เล่ามาสิวะ เล่ามา ระบายมาบ้าง เป็นหมอซะเปล่าทำไมไม่คิดว่าการเก็บเอาไว้คนเดียวมันไม่ดีต่อสุขภาพจิตของตัวเองเลยสักนิด

หมอมีหน้าที่รับฟังคนไข้ ส่วนหน้าที่รับฟังหมอ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจ

“…”

หมอก็เป็นประชาชนคนหนึ่ง เถียงสิว่าไม่ใช่

หมอเงียบไป เขาหันมามองหน้าผมเล็กน้อย

หมอช่วยคนไข้ไม่ได้ทุกคน แล้วหมวดคิดเหรอว่าตำรวจจะช่วยประชาชนได้ทุกคน

คำพูดพร้อมแววตาเจ็บปวดนั่นทำให้ใจผมโหวงไปพักหนึ่ง หมอลุกขึ้นพลางเดินกลับเข้าไปในคลินิก ปล่อยให้ผมนั่งจมอยู่กับคำพูดของเขา

นั่นสิ

ที่หมอพูดมันก็จริงผมคิดไปได้ยังไงว่าจะช่วยประชาชนได้ทุกคน

แต่ผมก็อยากช่วยให้มากที่สุด มากเท่าที่จะช่วยได้

ยังไม่ทันจะอินได้นานกว่านั้น ประตูก็ถูกเปิดกลับเข้ามา กระแทกตัวกูเข้าจังๆ!

โอ้ย

อ้าวหมวด โทษๆ นึกว่าไม่มีคนอยู่แถวนี้จ่าขาวยกมือไหว้ผมแบบขอไปที

ไม่เป็นไรจ่า

แต่สีข้างกูเนี่ย ระบมแล้ว

แล้วมานั่งทำไรตรงนี้

นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยว่ะจ่า

ได้แต่คิด แต่ไม่ได้พูดออกไป

ถ้าปวดขี้ก็ไปเข้าห้องน้ำ สีหน้าไม่สู้ดีเลยนะ ท้องร่วงเหรอหมวด

ร่วงพ่อมึงสิจ่าโว้ย!

คนกำลังจะดราม่า ปวดขี้จริงๆเลยแม่ง!

 

                       

            นาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มตรง ได้เวลางานของผม จงท่องไว้ งานที่เรารักคืองานสนุก งานสนุกคือการปั่นจักรยานตบยุงตอนกลางคืน แต่ไม่เป็นไร ถ้าเป็นไข้เลือดออก ข้ออ้างจะได้เจอหมอก็มีมากขึ้นอีกข้อหนึ่ง

ตารางงานของผมที่แรกที่ต้องไปคือคลินิกหมอ ผมไม่รู้ว่าหมอกลับบ้านไปหรือยัง มาอยู่หลายวันแล้วผมก็ยังไม่รู้จักบ้านหมอสักที บางทีเขาอาจจะไม่ไว้ใจผมก็ได้

            หน้าหล่อๆอย่างผมออกจะน่าไว้ใจ

            ตามคาด ไฟที่คลินิกยังไม่ปิด แสดงว่าหมอยังไม่กลับบ้าน ผมจอดจักรยานลงหน้าคลินิกพลางจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย ทำหมองอนไปแล้วตอนบ่าย เลยมาง้อพาไปส่งบ้าน

            ผมนี่มันคนดีจริงๆ

            หมอชลปิดไฟภายในคลินิก เจ้าตัวพาดย่ามสีดำขึ้นบ่า เช็คความเรียบร้อยในคลินิก ไม่นานนักก็เปิดประตูออกมาเจอผมที่กำลังยืนยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมรับสัญญาณอยู่ลำพัง

            โดนรถชนสมองกระแทกพื้นมาหรือไง

            อ่าว โดนด่าซะงั้น

            เปล๊า ก็แค่ผ่านมา เห็นจะกลับบ้านแล้ว ไปส่งมะแถแบบหน้าด้านๆ หยาบกว่าคอนกรีตก็หน้าผมเนี่ย

            ไม่จำเป็น

            โถ่หมอ

            หมอเมินผมไปขึ้นจักรยานคันสีน้ำตาลที่จอดอยู่ไม่ไกล เขาขึ้นขี่มันแล้วปั่นออกไปแบบไม่พูดไม่จาอะไรกับผมสักคำ

            งอนจริงดิ งอนเหรอวะ งอนเรื่องตอนบ่ายเหรอ

            กูทำไรผิดเนี่ย

            ผมไม่รอให้หมอหายตัวไปก่อน เลยปั่นตามไปติดๆ หมอปั่นกินลมไปเรื่อย แถวบ้านนี่เรียกอ่อยให้ปั่นตามทัน

            หมอ

            เงียบ

            หมอออ

            ยัง ยังเงียบ

            หม่อ เห๊าะ ออ เห๊าะ หม่อ เห๊าะ ออไม่ตอบกูก็ร้องเพลงแม่งเลย

            ได้ผลครับ ได้เป็นสายตาเหม็นขี้หน้าตอบกลับมา

            หมอโกรธผมเรื่องตอนบ่ายเหรอไม่รู้ว่าทำไมต้องมาตามง้อมันด้วย ไม่เข้าใจจริงๆ ทั้งๆที่ผมไม่ได้ผิดอะไรเลย มีแต่หมอนั่นแหละควรจะขอโทษที่ด่าผมชั่ว

            โกรธอะไร

            “ก็เรื่องอันดา

            “เรื่องอะไร จำไม่เห็นได้แหนะ

            โกรธแน่เลย

            หมอครับ

            “…”

            “หมอจ๋า

            “…”

            “หมอสุดหล่อสุดน่ารัก

            “…”

            “หม่อมี้หม่อมี้หม่อมี้

            “เป็นบ้าเหรอ

            “ครับ ช่วยรักษาผมหน่อย

            “ใกล้ตายยังล่ะ

            “ใกล้แล้ว ถ้าหมอไม่สนใจผมจะตายให้ดูน้ำเน่าไปอีก

            เหมือนหนังอินเดียอ่ะครับ พระเอกตามง้อนางเอกข้ามภูเขา นี่กูเป็นพระเอกปั่นจักรยานตามง้อนางเอกที่ไม่รู้ว่างอนเหี้ยอะไรเนี่ย

            เดายากกว่าผู้หญิงอีกเว้ย

            บ่นแต่ก็ปั่นตามครับ จำเลยรักไปอีก

            อะไรทำให้หมวดคิดว่าผมโกรธหมอไม่ได้หันมามองหน้าผม แต่ตั้งหน้าตั้งตาปั่นจักรยานกินลมไปเรื่อย

            อะไรน่ะเหรอ

            หน้าบูด หน้าบึ้ง ไม่พูดไม่จา ตั้งหน้าตั้งตาปั่นจักรยานลูกเดียว

            จะว่าไปปั่นมาสักพักแล้ว นี่มันทางสายหลักที่ผมลาดตระเวนเลย อีกนิดเดียวก็จะถึงบ้านผมแล้ว อย่าบอกนะว่าหมออยู่หมู่บ้านเดียวกับผม

            ใกล้ๆก็ดี ชุ่มชื่นหัวใจ

            ก็ ไม่รู้ว่ะ แค่รู้สึกว่าโดนโกรธเข้าซะแล้ว

            “ไหนว่าเป็นตำรวจดีเด่นไง เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้

            แหมหมอ ผมเป็นตำรวจนะครับ ไม่ใช่แม่หมอนักพยากรณ์

            หมอจอดจักรยานลงตรงบ้านข้างๆผม ฟังไม่ผิดหรอกครับ ข้างๆจริงๆ ติดกันชนิดที่เรียกได้ว่าเปิดหน้าต่างปีนข้ามหากันได้อ่ะ

            บ้านหมอเหรอผมกระพริบตามองบ้านไม้สองชั้น ในขณะที่บ้านของผมชั้นเดียว

            อืม

นี่ไม่ได้อยู่หมู่บ้านเดียวกัน แต่อยู่ข้างกันเลยเนี่ย

            กูนี่โง่ของโง่จริงๆ

            “ทำไมไม่บอกวะ อย่างนี้ปั่นมาส่งได้ทุกวันเลย

            “ก็เพราะว่ารู้ไงว่าจะปั่นมาส่งถึงไม่บอก

            “ไม่อยากให้มาส่งเหรอ เสียใจนะ ดูสิน้ำตาจะไหลเลย

            “หมวด…”

            “ครับ

            “มึงไปเล่นตรงนู้นนะ ฝันดี

            หมอลากจักรยานเข้าบ้านแล้วฟาดประตูปิดใส่หน้าผมดังปัง มารย่งมารยาทคิดจะชวนคนเข้าไปดื่มน้ำในบ้านยังไม่มี เป็นหมอนี่ดีแต่ช่วยคนไข้งั้นเหรอ

            ไม่อยากเข้าหรอก บ้านของคนกากๆอ่ะ แหยะ

            แลบลิ้นใส่แม่ง งอน

            จู่ๆหมอก็เปิดประตูผ่างออกมา ผมรีบตีหน้าหล่อเหมือนเดิมแทบไม่ทัน

            มีไร

            “โกรธ แต่ไม่ได้โกรธเรื่องอันดา

            “อ้าว แล้วโกรธผมเรื่องอะไร

            “ผมไม่กินน้ำเต้าหู้ ผมชอบกินน้ำตะไคร้

            พูดแค่นั้นก็ผลุบหายเข้าไปในบ้าน

            เอ๊ะ นี่หมอกำลังบอกว่าเจ้าตัวไม่ชอบน้ำเต้าหู้ แต่ชอบน้ำตะไคร้ใช่มั้ย

            สรุปผมต้องซื้อน้ำตะไคร้ให้ใช่มั้ยถึงจะไม่โกรธ

            เอ๊ะ ปกติเจอแต่หมอตรวจคนไข้

            นี่หมออ่อยคนไข้ก็มีด้วย



// ขอโทษที่หายไปนานนน กลับจากอเมริกาก็ไม่สบายหนักเลยค่ะ เพิ่งจะลากสังขารตัวเองมานั่งหน้าคอมได้ก็วันนี้

รัก #หมวดหมอ ฝากติดตามหมวดหมอด้วยนะคะ ชอบหมวดหมอฝากคอมเม้นท์ติชมได้น๊า <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

755 ความคิดเห็น

  1. #723 snk_onge (@ongnielisreal) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 00:35
    หมวดจะฮาไปไหน
    #723
    0
  2. #703 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:25
    หมวดคือคนที่ไม่น่ามีใครเกลียดอ่ะ โคตรฮา หมอคือดุเว่อร์ อยากรู้เลยทำไมถึงเกลียดมากขนาดนี้
    #703
    0
  3. #691 tarun_ (@tarun_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 16:38
    ฮั่นแหน่ ผลัดกันอ่อยยย
    #691
    0
  4. #681 thongphaa. (@052041) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:39
    ร้ายมากกกกกกก
    #681
    0
  5. #648 noeyeol (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 10:31
    อ่อยกันไปมา โหยยยย55555555555
    #648
    0
  6. #593 Sphier (@sphier) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:09
    โว้ยอิหมวดคนเด๋อโคตรเด๋อเลยฮื้อจีบๆอ้อยๆกันแบบเด๋อๆน่าร้ากกกกก655545 ตอนนี้ขำแบบปลิดวิญญาณ
    #593
    0
  7. #560 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 19:14
    55555555555555หม๊อออออออหมอไม่ใสเหมือนหน้าเล้ย
    #560
    0
  8. #551 GottomonEye (@gottomon03) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 17:37
    เค้าต้องปลูกอ้อยกันแน่ๆเลยพี่ชาย
    #551
    0
  9. #515 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 00:19
    โค๊ะ อ่อยกันไปอ่อยกันมา
    #515
    0
  10. #488 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:15
    ตลกหมวดคนกากปั่นจักรยานร้องเพลงจียหมอ มาดตำหร่งตำรวจไม่มีแล้ว อย่าลืมซื้อน้ำตะไคร้ล่ะหมวด
    #488
    0
  11. #477 PiimJU (@PiimJU) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 18:33
    อ้าวว อ้อยมาอ้อยกลับไม่โกงรึเปล่า ^^
    #477
    0
  12. #467 Na mw_svt. (@Nanae123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 14:52
    อ่ออออ สงสัยงอนนน
    #467
    0
  13. #443 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 22:18
    เอ้าหมอออออออ่อยสู้ใช่มะ
    #443
    0
  14. #306 3-14 (@3-14) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 00:05
    ใครอ่อยใคร เอาให้แน่นะหมวดนะ 555555
    #306
    0
  15. #273 snoopma (@majik0605) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 09:04
    หมออ่อยยยยยยยย
    #273
    0
  16. #178 蛇。 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 14:15
    ทำไมหมวดเป็นคนตลก 55555555555
    #178
    0
  17. #91 Titlekaitod (@montawat10) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 09:58
    หมอนี่เริ่มอ่อนแล้วน้าาา โอ๊ยเขิลน่ารักทุกตอนจริงๆ ชอบเรื่องนี้มากๆเลยยยยรักๆๆๆๆ
    #91
    0
  18. #73 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 23:54
    หมวดตลกอ่า 555++
    หมอนี่อ่อยเบาๆ เนาะ ><
    #73
    0
  19. #64 waqnalis (@ooqwaq) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 00:57
    งุ้ยยยย หมอคนอ่อย อยากกินน้ำตะไคร้ก็บอกหมวดเขาไปสิจ๊ะ
    #64
    0
  20. #60 plengmalik (@plengpng) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 18:57
    ยอมรับแล้วค่ะว่าหมวดเป็นคนตลก ฮือ
    #60
    0
  21. #20 annjija2 (@annjija) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 11:43
    ขำตอนหมวดปั่นจักรยานง้อ ฮ่าฮ่าฮ่า ผู้หมวดเป็นคนตลก
    #20
    0
  22. #19 PanchatPoorahong (@PanchatPoorahong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 07:37
    รออยู่นะคะ
    #19
    0
  23. #18 jellaly (@chanamonjelly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 22:38
    ไม่เป็นไรค้าบบ พักผ่อนเยอะๆน้าาา รอตอนต่อไปค้าบบ
    #18
    0