ตอนที่ 27 : Special ชีวิตบนเกาะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    31 ส.ค. 60


Special (1)

 

            เสียงนกร้องยามเช้าและเสียงคลื่นที่กระทบฝั่ง ยังคงเป็นเสียงที่ไพเราะที่สุดที่อยากได้ยินในยามเช้า ผมหยัดตัวขึ้นจากฟูกแข็งๆ หันไปมองใครอีกคนที่ควรจะนอนอยู่บนเตียงแต่กลับว่างเปล่า ปลายเตียงมีผ้าห่มที่ถูกพับเอาไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยตามสไตล์เจ้าของบ้าน ผมอ้าปากหาว มองนาฬิกาบนหัวเตียงที่บอกเวลาหกโมงครึ่งก่อนจะพาร่างงัวเงียของตัวเองเข้าห้องน้ำไปแปรงฟันและล้างหน้า

            แคร้งๆ

            เสียงเพลงคลอเบาๆกับกลิ่นตะไคร้หอมๆที่โชยมาเข้าจมูก ผสมไปกับกลิ่นไข่เจียวยามเช้าเรียกน้ำย่อยของผมให้ตื่นจากการหลับใหล พอลงมายังชั้นหนึ่ง ตัวบ้านหลังเล็กที่ทุกส่วนเชื่อมกันหมด ก็ทำให้สามารถมองเห็นคุณหมอที่สวมเสื้อยืดสบายๆกับกางเกงขาสั้นพอดีเข่า เจ้าตัวสวมผ้ากันเปื้อนหันหลังยืนสนใจอยู่กับการทอดไข่อย่างอารมณ์ดี

            แม่ง

            เห็นแล้วคิดไม่ดีเลย

            ผ้ากันเปื้อนนี่ไอเท็มอันตรายอันดับหนึ่งของคู่รัก

            ผมปราดเข้าไปใกล้หมอชลโดยไม่ให้เขารู้ตัว สวมกอดเอวของเขาจากด้านหลัง คนที่กำลังฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีสะดุ้งจนเกือบจะเอาตะหลิวฟาดหัวผม

            ตกใจหมด!”

            เขาแยกเขี้ยว ลดมือที่หมายจะฟาดตะหลิวใส่หัวผม กลับไปพลิกไข่ตามเดิม

            หอม

            “หอมก็ไปนั่งดีๆ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว

            หันไปมองกับข้าวอื่นๆบนโต๊ะที่ถูกจัดเรียงไว้เรียบร้อย วันนี้มีผัดผักบุ้งไฟแดง หมูทอด และไข่เจียว กับข้าวฝีมือหมอชลโคตรอร่อยจนผมไม่อยากจะเสนอหน้าออกไปตลาดเลยสักวัน

            อยากนอนกกหมออยู่ที่บ้านแบบนี้ตลอดไปเลย

            เลิกคลอเคลียแล้วไปนั่งดีๆ มันร้อน

            ผมซุกจมูกลงบนซอกคอของเขา หอมทั้งไข่เจียว หอมทั้งคนเจียว

            หมอชลนี่ กินได้มั้ยครับ

            ว่าแล้วก็กัดเบาๆลงที่คอของเขา เท่านั้นแหละชะตาไอ้กล้าเกือบจะขาด

            ผมกลับมานั่งเป็นผู้รอที่ดีอยู่ที่โต๊ะอาหาร เท้าคางมองผู้ชายตรงหน้าที่อายุอานามเท่ากัน แต่ไม่เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน หุ่นยังน่าเจี๊ยะเหมือนสมัยอายุสิบแปด

            วันนี้งานเข้ากี่โมง

            หมอชลวางจานไข่เจียวหน้าตาน่ากินลงบนโต๊ะอาหารแล้วทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามกับผม เขาคดข้าวสวยร้อนๆใส่จานให้ ทำหน้าที่เป็นภรรยาที่ดีได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง แถมเจ้าตัวยังทำงานงกๆอีก นับถือความแกร่งของเขาจริงๆเลย ผมนี่แค่นั่งเฉยๆตรวจเอกสารเช้ายันเย็น ยังรู้สึกเหนื่อยไม่อยากทำอะไร ถ้าวันไหนหมอไม่กลับบ้าน ก็เลือกที่จะซื้อข้าวที่ตลาดมาอุ่นกิน

            แปด

            “วันนี้ผมเลิกดึกนะคุณหมอตักข้าวเข้าปากแล้วเคี้ยวหงับๆ

            ทำไมเลิกดึกล่ะครับ

            “มีสอนงานเจ้าแทนต่อ แล้วก็อยากจะประชุมกับหมอเพียงหน่อย

            “เลิกกี่โมง ให้ผมไปรอที่คลินิกป่ะ จะได้กลับพร้อมกัน

            คนหน้าใสเงยหน้ามามองผมพลางยื่นมือมาหยิกแก้มผมจนเซ ผมลูบแก้มตัวเองป้อยๆ

            อยู่กับเมียแล้วกูไม่กล้าหือเลย

            โตๆแล้ว แยกกันกลับก็ได้ รอที่บ้านนี่แหละ ไม่ดึกหรอก

            แหม

            ไม่ดึกของหมอเนี่ย ยันเช้าตลอดเลยนะเว้ย

            ไม่ดึกนี่กี่โมง

            “ตีสอง

            “เหยด นั่นเช้าแล้วนา

            “เดี๋ยวเหอะหมวด

            ผมยื่นปากใส่เขา แม้จะเป็นผู้กองแล้ว แต่หมอชลก็ยังติดปากเรียกผมว่าหมวดอยู่ดีครับ กลายเป็นว่าตอนนี้ไอ้กล้ามีสองชื่อเล่นไปแล้ว หมวด กับ กล้า

            การงานของเราสองคน เวลาไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไร อาชีพรับใช้ประชาชนแบบตำรวจและหมอ เมื่อไรที่ประชาชนต้องการ เมื่อนั้นก็ถือเป็นเวลางานเช่นกัน แม้จะมีเวลางานที่ระบุชัดเจนว่า ผู้กองภากรเข้างานแปดโมงเลิกหกโมง หมอศศิเข้างานแปดโมงเลิกสองทุ่ม แต่สุดท้าย บางทีตีสองตีสามตื่นมาเข้างานก็ยังมี

            ไอ้เรื่องเหนื่อยน่ะไม่ค่อยซีเรียสหรอกครับ แต่พออายุมากขึ้น สุขภาพก็เป็นเรื่องสำคัญเหมือนกัน

            ช่วงนี้ดูเหนื่อยๆหรือเปล่า งานหนักเหรอ

            หนัก ขอกอดให้ชื่นใจหน่อยได้ป่ะล่ะ

            หมอชลยกส้อมทำท่าจะแทงผม

            โอยๆ คนใจร้าย

            ก็เห็นนั่งอยู่แต่กับเอกสาร เอาที่ไหนไปเหนื่อย

            “เหนื่อยสมองไง หมอไม่รู้หรอกว่าตัวเลขแม่งเหนื่อยกว่าใช้กำลังเป็นไหนๆ

            “งั้นก็ขอผู้กองทัตมาทำงานแบบเดิมสิ

            “มันไม่ง่ายน่ะสิครับเอกสารงบประมาณการใช้จ่ายไม่ใช่เรื่องที่ทำกันง่ายๆ แถมผู้กองทัตก็เอ่ยปากออกมาว่าเขาไม่ถนัดตัวเลขเอาซะเลย รายนั้นถนัดพบปะประชาชนมากกว่า ส่วนหมวดธนาก็งานตรวจตราเต็มสองมือ ยิ่งจ่าขาวอายุเยอะแล้ว ไม่ได้แม่นยำเหมือนคนหนุ่มคนสาว

จะเหลือก็แต่นักเรียนดีเด่นอย่างไอ้กล้านี่แหละที่พอจะสู้รบปรบมือกับคณิตศาสตร์ได้

เฮ้อ

คิดแล้วก็เก๊กซิม

การทานอาหารเช้าผ่านไปในเวลาอันรวดเร็ว ผมช่วยคุณหมอล้างจานก่อนเราสองคนจะแยกย้ายไปอาบน้ำอาบท่าเตรียมตัวเข้างานกัน

ผมหยิบชุดเครื่องแบบที่ห้อยอยู่ตรงห้องนั่งเล่นมาสวม ส่วนหมอชลก็หยิบเสื้อกาวน์ขนาดสั้นมาสวม ตามปกติแล้วหมอชลแกไม่ใส่เสื้อกาวน์นอกคลินิกครับ แกบอกว่ามันไม่สะอาด แต่ช่วงหลังๆต้องหันมาใส่ เพราะชาวบ้านจะได้เรียกตัวได้ถูกและทันเวลา บางทีคนแก่หรือเด็กรีบๆร้อนๆ ก็จำไม่ได้ว่าคนไหนคือหมอ

เจอกันดึกๆ ถ้าหมวดยังไม่นอนหมอชลทำหน้าทะเล้น โอ้ย เห็นแล้วอยากตีชิบ

งั้นผมจะรอ

ตีสองอ่ะนะ

อย่าดูถูก ตีสามตีสี่ก็บ่ยั่นเว้ย

โอเค งั้นเจอกันตีสอง

คุณหมอตัวดีทำท่าจะหนีออกจากบ้านไป แต่ผมขวางทางเขาเอาไว้ ใช้ร่างกายกำยำของตัวเองบังประตูซะจนมิด

หมวด หลบ!”

ไม่หลบผมก้มมองนาฬิกาข้อมือ พลางชี้ให้เขาดู ตอนนี้เจ็ดโมงยี่สิบ

แล้วทำไม

หมอใช้เวลาสิบห้านาทีปั่นไปถึงคลินิก ใช้เวลาสิบนาทีในการเตรียมอุปกรณ์การแพทย์ ใช้เวลาห้านาทีเช็คความเรียบร้อยและสั่งงานแทนและหมอเพียง ส่วนผมใช้เวลายี่สิบนาทีในการไปที่ศาลากลาง ใช้เวลาสิบนาทีในการเช็คเอกสารที่คั่งค้าง และใช้เวลาสองนาทีชงกาแฟก่อนงานจะเริ่ม

แล้วยังไง

ดังนั้นหมอจะเหลือเวลาก่อนเข้างานสิบนาที ส่วนผมจะเหลือเวลาก่อนเข้างานแปดนาที

งั้นก็รีบไปสิ เดี๋ยวจะคลาดเคลื่อนซะเปล่าๆ

หมอชลทำท่าจะแทรกตัวเข้ามา ผมยืนกอดอกมองเขานิ่งๆ

ดังนั้นเรามีเวลาห้านาที

อะไรของหมวด

ถ้าห้านาทีก็จะไม่สาย

“…” คนตรงหน้าเงียบไป เหมือนเพิ่งจะนึกออกถึงจุดประสงค์ที่ผมพล่ามเรื่องเวลาออกมา โดยที่ไม่จำเป็นเลยสักนิด

ห้านาที

เดี๋ยว!”

ไม่รอให้เขาได้ท้วง ผมปราดเข้าไปคว้าเอวของหมอชลเข้าประชิดตัว กดจูบลงไปบนริมฝีปากซุกซนนั่นพลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี สนุกกูล่ะเรื่องแกล้งหมอเนี่ย พอเห็นเขาร้องเสียงอู้อี้ ก็ยิ่งอยากจะแกล้ง ผมขบกัดริมฝีปากล่างของหมอชลเบาๆ เห็นได้ชัดว่าหูของเขาเริ่มแดง

เขินอ่ะดิ

เจอรุกเข้าไปหน่อย รับไม่เป็นเลย

หมวด!”

ปล่อยไปก็เสียดายตายห่า ผมสอดมือเข้าไปใต้เสื้อของเขา ลูบไล้แผ่นหลังเบาๆ ตั้งใจกดย้ำในจุดอ่อนไหวของคนที่อยู่ในการจับกุมครั้งนี้ ผู้ร้ายตัวแสบต้องโดนลงโทษ

หมอชลสะดุ้งเมื่อปลายนิ้วของผมสัมผัสกับบริเวณกระดูกสันหลังของเขา เสียงหอบหายใจดังขึ้นมาแผ่วๆ ร่างกายของหมอดูคุ้นชินกับสัมผัสของผมเป็นอย่างดี และผมก็จำได้แม่นว่าจุดไหนคือจุดที่ต้องโดนโจมตี

เอ มันอยู่ช่วงไหนน้า

ผมไล่นิ้วไปสะดุดอยู่ที่กระดูกสันหลังต่ำกว่ากลางหลังเล็กน้อย กดมันลงไปแน่นๆ นี่แหละ จุดอ่อนของหมอชลล่ะ

ฮึก

นิ้วเรียวๆของหมอชลคว้าหมับเข้าที่เสื้อของผม แน่นจนแทบจะจิกเล็บฝังผ่านมันลงไป พอเห็นเขาสะดุ้งตัวโยนทำท่าเหมือนจะหนีผมก็หลุดขำออกมาเฉยๆ

หมวด ดะ เดี๋ยวไปทำ งานสาย เสียงตะกุกตะกักดังขึ้นมา ลมหายใจอ่อนๆเป่ารดอยู่ตรงต้นคอผม แถมยังจะมาช้อนตาหวานใส่อีก!

บ้าเอ้ย อยากฟัด อยากปล้ำ

หมอแม่ง

สายหน่อยได้ป่ะวันนี้

ไม่ได้!”

โป๊ก

โอ้ย

 

 “ไปฟัดกับหมอ เอ้ย หมาที่ไหนมาเหรอครับผู้กองเสียงหัวเราะร่วนจากเพื่อนร่วมงานดังแทรกขึ้นมา ผมหันไปมองผู้กองทัตที่กำลังสนทนาปาจิงโกะกับหมวดธนาอยู่ตรงม้าหินข้างศาลา

จะหมาที่ไหนล่ะ

หมาที่บ้านไง ดีไม่โดนข่วนหน้ามา แต่โดนฟาดซะกบาลเบี้ยว

พลางมองเงาตัวเองในกระจกออฟฟิศ ชายเสื้อหลุดลุ่ยออกมานอกกางเกง แถมผมยังชี้ไปคนละทิศละทาง ผมรีบจัดการตัวเองให้อยู่ในสภาพน่าเชื่อถือ ถึงว่าเมื่อกี้เดินผ่านตลาดคนหัวเราะกันคิกคัก

ไม่มีงานมีการทำเหรอครับผู้กอง

อ่ะแหนะ รมณ์เสีย

เออ รมณ์เสียโว้ยอดปล้ำหมอ รมณ์บ่จอย!

เขาว่าอย่าหือเมียนะผู้กอง

ทำไมครับ!!”

เดี๋ยวอายุสั้น ก๊ากกกกก

บักหำ!!!

สวัสดีค่ะผู้กองกล้าเหรัญญิกอายุครึ่งร้อยยกมือไหว้ผม คุณตาแม้จะอายุมาก แต่สมองแกนี่สุดยอดไปเลยครับ พูดง่ายๆแกก็เหมือนเป็นเลขาของผม ถ้าผมทำอะไรผิดพลาดไป แกก็จะคอยช่วยเช็ค ในฐานะที่คุ้นเคยกับตัวเลขมหาศาลในกรมการคลังเป็นอย่างดี

มอนิ่งครับคุณตา

มอนิ่งอะไรกันคะ คนแก่ไม่เข้าใจศัพท์วัยรุ่น

อรุณสวัสดิ์ไงครับผมกลั้วหัวเราะเบาๆแล้วเดินไปชงกาแฟ

งานเมื่อวานค้างอยู่พอสมควรเลยนะคะผู้กอง วันนี้ต้องให้จบนะคะ

แหม่ ไม่ต้องย้ำหรอกครับคุณตา!

ผมจะนั่งอยู่กับโต๊ะไปขยับตัวไปไหนเลยครับ

เอาให้แน่เถอะค่ะ

ผมจิบกาแฟหอมๆ บนเกาะแบบนี้ ได้กาแฟสำเร็จรูปก็ดีเท่าไรแล้ว ไม่มีหรอกร้านกาแฟหรูๆที่มีคนคอยชงกาแฟให้ จากจุดประสงค์ในการกินกาแฟเพื่อผ่อนคลาย การมาอยู่บนเกาะนี่เปลี่ยนเป็นกินกาแฟกันตายมากกว่าครับ

ใช้เวลาหลายชั่วโมงในการเคลียร์งานที่คั่งค้าง รวมไปถึงงานใหม่ๆที่โผล่มาจ๊ะเอ๋ให้ตกใจเล่นทุกวันๆ งานนี้เพิ่งเสร็จ หมวดธนาก็ยกแฟ้มเอกสารเป็นตั้งๆมากองไว้ตรงหน้า แล้วเดินหัวเราะมีความสุขออกไป

สัสเด้ย

ไม่น่าเกิดมาฉลาดเลย!

            ‘ก๊อกๆ

            ผ่านไปครึ่งวันเศษๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ผมเงยหน้ามองบุคคลที่แทบจะไม่ต้องขออนุญาตในการเดินเข้าออกห้องนี้อย่างผู้กองทัต เจ้าตัวเดินยิ้มหน้าบานเข้ามา ไม่ลืมที่จะทักทายคนเก่าคนแก่อย่างคุณตา

            “ดีครับคุณตา

            “ดีค่ะผู้กอง หายไปไหนมาตั้งแต่เช้าเลยคะ

            “แหม่ โดนจับได้ซะแล้ว ผมขอยืมตัวผู้กองกล้าหน่อยได้มั้ยครับ

            “หือ ทำไมครับ

            “พอดีมีเคสยากผู้กองทัตว่าพลางยักคิ้วหลิ่วตา แต่ผมกลับขมวดคิ้วงงๆแล้วหันไปมองคุณตาที่ยังหมกมุ่นอยู่กับการแก้ไขเอกสารที่ผมทำเสร็จเมื่อตะกี้

            เคสยาก?”

            ผู้กองทัตพยักหน้า ทำหน้าเหมือนกระรอกดีใจ

            อะไรของมันวะ

            เร็วๆ เคสยาก!”

            แล้วเขาก็เดินนำออกไป ไม่วายหันกลับมาบอกลาคุณตาอีกครั้ง

            เคสยากน่ะครับคุณตา

            คุณตาส่งสายตาเฉียบใส่ผู้กองทัตราวกับไม่ไว้ใจ

            ยากก็รีบๆไปค่ะ เดี๋ยวมันจะหายยากซะก่อน

            “งั้นเดี๋ยวผมมานะครับ

            “ค่ะ

            ผมเดินออกมาจากออฟฟิศ ผู้กองทัตก็ปรี่เข้ามากอดคอทันที เจ้าตัวรีบดึงผมออกห่างจากออฟฟิศให้ไวที่สุดก่อนที่จะโดนคุณตาเรียกกลับเข้าไปเพราะเห็นท่าทีมีพิรุธ

            อะไรครับ เรื่องคอขาดบาดตายหรือเปล่า

            “สำหรับผมก็ชิลๆนะ

            อ้าว แล้วมึงเรียกกูออกมาทำม๊ายยยย รู้มั้ยว่าการทำเอกสารทั้งหมดนั่นให้เสร็จภายในวันเดียวมันยากขนาดไหน โว้ยยยย

            แต่สำหรับผู้กองแล้ว ไม่น่าจะชิลเท่าไร

            “หมายความว่าไงครับ

            “หมอเพียงแกหยิบยาผิด

            ห่ะ

            ทำไมผมเริ่มสังหรณ์ใจแบบแปลกๆ

            แล้วไงครับ

            “พอดีหมอชลแกรักษาคนไข้อยู่ แล้วต้องใช้วิตามิน

            “ครับ

            เอาแล้ว

            แต่หมอเพียงแกรีบ อ่านเห็นแค่วิๆไวๆ แกเลยหยิบไวอากร้ามาแทน

            “!!!” วอทเดอะฟัค

            “ตอนนี้คนไข้ก็เลย สู้รบปรบมือไม่หยุดเลย

            เชี่ยยยยยย

 

             ผมเลื่อนประตูคลินิกก่อนจะพบกับความวุ่นวายด้านใน ทั้งหมอทั้งคนไข้วิ่งไล่จับกันอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ผมหันไปสบตากับหมอชลที่ใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำ แทนที่ลงไปนอนกองอยู่ที่พื้น กับหมอเพียงที่หอบแฮ่กๆยืนถือเข็มฉีดยาอยู่บนเตียงคนไข้ พลางหันไปมองคนไข้ที่เป็นชายร่างใหญ่อย่างเจ้าชนะ ลูกชายเจ้าของท่าเรือที่พวกผมอาศัยอยู่ รวมไปถึงเป็นบุคคลที่แนะนำให้เกาะเงาจันทร์สร้างท่าเรือในการเทียบท่า จะได้ไม่ต้องนั่งเรือหางยาวออกไปรับของจากตาหมาย

            ผู้กอง ช่วยด้วย

            น้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้ของหมอเพียง ผมเดินเข้าไปในคลินิก เลื่อนประตูคลินิกปิดแล้วลงกลอนแน่นหนา

            ช่วยอะไรครับ

            ปากก็ถามออกไป แต่ดูจากสถานการณ์ หมอตัวเล็กๆสามคน กับผู้ชายตัวใหญ่กว่าผมหนึ่งคนที่

            ผมเลื่อนสายตาลงไปยังช่วงล่างของเจ้าชนะ

            เชี่ย

            พร้อมรบ!

            “ไม่ไหวแล้วโว้ย ขอทีเหอะ!”

            เจ้าชนะปราดเข้าไปหาหมอเพียงที่ยืนอยู่บนเตียงคนไข้ คุณหมอรีบกระโดดหนีมาหลบหลังผม พอเห็นเป้าหมายหลุดมือไป ก็เลยเปลี่ยนไปหาหมอชลแทน

            เฮ้ย คนนั้นไม่ได้โว้ยยย!

            “หมอชล ช่วยผมหน่อย

            “หมวด!!!”

            ผมรีบวิ่งเข้าไปล็อคแขนเจ้าชนะที่เกือบจะคว้าหมอชลได้ก่อนจะลากไอ้คนบ้าพลังออกห่างจากภรรยาของผม หมอชลกุมขมับแล้วรีบตะคอกเรียกหมอเพียงที่สติหลุดอยู่ไม่ไกล

            เพียง! ฉีดยาเร็ว!”

            “เออะ ครับ!”

            หมอเพียงรีบรุดเข้ามาฉีดยาให้คนที่กำลังดิ้นพล่าน เพราะแรงไอ้ชนะมันเยอะ มันเลยปัดซะหมอเพียงปลิวกระเด็นไปเลย

            เวรล่ะ

            ชลผมเรียกหมอชลที่กำลังร้อนรน เจ้าตัวเหมือนจะเข้าใจสายตาที่ผมสื่อได้เป็นอย่างดี หมอชลหายไปยังห้องเก็บยาก่อนจะออกมาพร้อมกับยานอนหลับอ่อนๆในกระบอกเข็มฉีดยา

            นับสามนะ

            หมอชลพยักหน้าหงึกหงัก

            หนึ่ง

            “สอง

            “ปล่อยกูววววววววว!!!”

            “สาม!”

            ผมโยนไอ้ชนะลงเตียงคนไข้จนมันหน้าคว่ำ หมอชลพุ่งเข้ามากดเข็มฉีดยาลงบริเวณเอวของคนไข้ ผมกดร่างของไอ้ชนะให้นอนแนบอยู่กับเตียง ใช้เวลาสักพักก็สลบเหมือดไป คุณหมอถึงกับเซไปนั่งอยู่ที่เตียงคนไข้ข้างๆแล้วถอนหายใจออกมา

            ขอบคุณนะหมอชลพูดเสียงแผ่วปนความเหนื่อยล้า ผมปาดเหงื่อลวกๆ

            ครับ

            ก่อนจะพลิกตัวไอ้ชนะให้หันมานอนดีๆ ซึ่งยานอนหลับเพิ่งออกฤทธิ์ไง ไอ้ยาที่ออกฤทธิ์ไปก่อนหน้านั้นก็ยังไม่หมดดี ไอ้เจ้ามังกรที่พร้อมออกรบมันเลยออกมาพ่นไฟจนหมอชลถึงกับกุมขมับ

            อะไร ทำเหมือนไม่เคยเห็นผมแซวหมอ คนตรงหน้าทำตาเขียวปั๊ด

            แล้วใครบอกไม่เคย ผมเห็นจนชินแล้วเถอะ

            ของผมหรือของคนไข้

            “หมวด!”

            หึหึหึ

            ร้ายไม่เบานะคุณอ่ะ

            แต่ร้ายกว่าก็กูนี่แหละ

           

            กว่างานจะเสร็จก็ล่อไปสี่ทุ่มครึ่ง ผมทิ้งตัวลงบนโซฟา เอี้ยวตัวไปจุดเทียนตะไคร้ผ่อนคลายความเมื่อยล้าของสมอง ซึ่งช่วยได้มากจริงๆครับ ผมเปิดเพลงจากโทรศัพท์คลอเบาๆ ปกติแล้วเวลากลับบ้านเราก็มักจะเปิดโทรทัศน์ดูหรือเล่นโทรศัพท์คุยแชทกับเพื่อน แต่พอมาอยู่บนเกาะแบบนี้ มันเหมือนเป็นไฟล์ทบังคับให้เราหันหน้าคุยกับคนข้างตัว

            เพราะแบบนี้เวลาไม่มีหมอชลอยู่ในบ้าน มันเลยเหงาๆ

            ผมขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าแล้วลงมานอนรอหมออย่างที่ปากว่าเอาไว้ อ่านหนังสืออะไรเพลินๆไป จู่ๆแม่งก็ผล็อยหลับไปเฉยโดยไม่รู้สึกตัว มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงลูกกุญแจไขตรงประตูนั่นแหละ

            กลับมาแล้วเหรอ

            นาฬิกาบนผนังบ้านบอกเวลาตีสองอย่างที่ว่าจริงๆ หมอชลเปิดประตูเข้ามาในบ้าน ผมรีบแกล้งหลับตาลงทันที ฟังจากเสียงเขาเดินไปหยุดที่ครัว เทน้ำใส่แก้ว แล้วก็เดินหายขึ้นไปชั้นสอง เสียงน้ำไหลคือหมอแกกำลังอาบน้ำ พอเห็นผมหลับก็เลยไม่อยากกวน

            แต่เชื่อเถอะ

            อาบน้ำเสร็จก็เดินลงมา

            รอประมาณครึ่งชั่วโมงก็เดินลงมาจริงๆครับ ผมรีบปิดตาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สัมผัสเบาๆที่หน้าผากพร้อมกับเสียงทุ้มนุ่มหูของเขา ฟังทีไรหัวใจมันอ่อนระทวยทุกที ผมค่อยๆเปิดตาขึ้นมาพลางบิดแก้เมื่อย เนียนไปอีกอ่ะกู

            ไปนอนข้างบนไป

            “อือ ไม่ไปได้มั้ยได้ทีก็อ้อนเลยครับ

            “หมวดอย่าดื้อสิ

            ขอนอนตรงนี้นะ

            “หมวด

            “งือออ

            ผมกระชากแขนหมอชล จนสุดท้ายเขาต้องยอมแพ้มาทิ้งตัวนั่งลงที่พื้นข้างโซฟา ใบหน้ามู่ตู้นั่นดูเหนื่อยล้าไม่ต่างจากผมเลย วันนี้งานหนักสินะครับคุณหมอ

            เหนื่อยมั้ย

            นิดหน่อย หมวดล่ะ

            เจอหมอก็หายเหนื่อยละ

            “ประสาท

            ดูสิดู คนเรา ปากร้าย

            ขึ้นไปนอนข้างบนดีๆไป ง่วงแล้วหมอชลส่งเสียงอ้อนใส่ เท่านั้นแหละตื่นเลย

            ตื่นทั้งพ่อหมวดทั้งลูกหมวดเลยครับ

            แม่ง น่าฟัด!

            “ขึ้นก็ได้

            “อือ ว่าง่ายๆแบบนี้ก็ดี

            “ป่ะ ขึ้นไปจับมังกรกัน

หมวดกล้า!!!”

ว่าแล้วก็พุ่งตัวเข้าไปล็อคหมอชลก่อนจะลากเขาขึ้นชั้นสองไป เสียงโหวกเหวกโวยวายของคุณหมอดังลั่นบ้านไปหมด แต่ผมกลับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

            แกล้งหมอเนี่ย

            สนุกจริงๆครับ



// ปล่อยให้รอกันนานเลย พาตอนพิเศษมาส่งให้แล้วค่า กราบบบขออภัยที่หายไปนาน

ตอนนี้สภาพจิตใจยูโอเคขึ้นบ้างแล้ว แต่ยังไงก็ต้องค่อยๆดูกันต่อไป 

ถ้าพร้อมเมื่อไรจะมาแจ้งข่าวเรื่องหนังสือนะคะ รักกกก

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

755 ความคิดเห็น

  1. #753 cookies (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 10:39

    ช่วงตอนหลังไม่ได้เม้นต์ทุกตอนเลยค่ะ ลุ้นจัด กว่าจะได้รักกันกว่าจะได้อยู่กันแบบสงบๆ เล่นเอาผ่านไปหลายปี

    ดีใจที่ทุกอย่างคลี่คลาย

    ดีใจที่หมวดหมอได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

    เป็นอีกเรื่องที่ครบรสดีค่ะ

    #753
    0
  2. #741 Dobamboo (@Dobamboo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 11:30
    มันดีมากกกกกก เรื่องนี้บอกตรงๆ แต่งโคตรดี อ่านแบบหยุดไม่ได้เลย อ่านแล้วโคตรอินอ่ะ รักคุงหมวดกะคุงหมอมากๆจ้า เตรียมตังซื้อเล่มเลย ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่านน้า
    #741
    0
  3. #725 24monday (@memyfon) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 00:52
    คุณกล้าก็คือฮายันจบ55555
    #725
    0
  4. #688 giftva555 (@giftva555) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 00:23

    อ่านวันเดียวจบอ่า หยุดไม่ได้ เป็นนิยายที่น่ารักมากเรื่องหนึ่งที่เคยอ่านมา ประทับใจมากๆค่ะ ซึ้งปนฮา ชอบบทบาทของตัวละครทุกตัว แต่งได้ดีมากค่ะ เป็นกำลังใจให้ผู้แต่งมีผลงานดีๆออกมาสร้างความสุขกับคนอ่านทุกคน นะค่ะ

    #688
    0
  5. #686 bnmmmmmm (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 13:30

    ขอบคุณนะคะที่เขียนนิยายดีๆมาให้เราได้อ่าน :) <3

    #686
    0
  6. #683 milloo (@mildda) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 23:54
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากค่ะ เราอ่านแทบจะรวดเดียวจบเลย&#128513;
    #683
    0
  7. #680 Hydr๐9enOxide (@namnaonaka) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:41
    น่าร้ากกกก ชอบนิยายเรื่องนี้มากเลยอ่ะ อยากให้ไรท์ทำเป็นรูปเล่มมากเลยอ่ะ ตอนแรกคืออ่านอยู่ธัญละไรท์ไม่อัพซักที รอไรท์มาอัพ 10 เดือนโดยที่ไม่รู้ว่าไรท์ย้ายที่ลง โอ้ยยย ขำตัวเองอ่ะ 555555
    #680
    0
  8. #673 silence_z (@silence_z) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 19:33
    จริงๆ มันก็มีความดราม่าอยู่ แต่มันไม่สุดเพราะอิหมวดเนี่ยแหละ555555555
    #673
    0
  9. #672 noeyeol (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 14:08
    น่ารักมาก แงงงงง เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นนะหมวด55555
    #672
    0
  10. #641 peechapich (@suangsuanggg) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 11:24
    สนุกมากเลยค่ะ อ่านรวดเดียวเลย เสียดายมาไม่ทันตอนออนแอร์ ชอบตัวละครมากเลยค่ะ ตัวละครอีกตัวที่ชอบมากรองจากพระนายที่น่ารักน่าเอ็นดูทั้งสองคือน้องลิลลี่ค่ะ เราชอบคาร์ฯเธอมาก เนี่ยสิ ผู้หญิงขี้วีนที่มีสมอง5555555 เป็นตัวละครหญิงที่มีมิติมากค่ะ เธอมีทั้งความใจร้ายที่ใช้อำนาจของพ่อส่งคนที่ไม่ยอมตอบรับตัวเองไปอยู่ที่กันดารๆ แต่ก็ใจดีพอที่จะช่วยให้คนที่ตัวเองชอบสมหวัง แล้วก็ขี้วีนในระดับที่น่ารักมาก แง ชอบยัยหนูคนนี้ ส่วนหมอชลนี่ไม่ต้องพูดถึง คนอะไรน่ารักชิบหายเลยโว้ย! (ขอก็อปหมวดกล้ามานะคะ) น่ารักมาก ทำอะไรก็น่ารัก เป็นผู้ชายน่ารักอะ คนอะไร๊ เห็นแค่ตาตุ่มยังเซ็กซี่5555555 ส่วนหมวดกล้า ขอบคุณหมวดมากเลยค่ะที่เฮฮาจนทำให้เรื่องไม่ดราม่ามากนัก ตลกกก ขำความหมวดกล้าที่ชอบหวีดหมอในใจอะ คนกากที่แท้5555555 แต่พอเป็นคอมบิเนชั่นของสองคนนี้นี่แล้วมันกลมกล่อมจริงๆค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับนิยายดีๆแบบนี้ รักจังเลย ^ ^
    #641
    0
  11. #628 BREAKDOWN (@breakdown) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:37
    น่ารักมากกกกกกก
    อมยิ้มไปกับความทะเล้นของหมวดกล้าาา
    #หมวดหมอ
    #628
    0
  12. #626 puffyyoung (@neykhawiiz2pm) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:56
    เป็นนิยายที่สนุกมากเลยค่ะ ตอนแรกเราคิดว่าจะดราม่าน้ำตาแตก แต่มันกลับมีความตลกแถมมาด้วยซะงั้น น่ารักกกกกก
    #626
    0
  13. #624 TTSRLN (@TTSRLN) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 06:45
    เอาอีกกกๆๆๆๆๆๆๆ
    #624
    0
  14. #599 filmfilm12123 (@filmfilm12123) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:04
    สงสารหมอออออ
    #599
    0
  15. #584 OHMeMEII (@OHMeMEII) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 22:49
    อยากให้ยาวกว่านี้จัง ไร้ท์เขียนซะอยากจะได้สามีเป็นคนในเครื่องแบบเลยอ่ะ แถมการเขียนขอไร้ท์ไม่ได้หวานไม่ได้ละครเว่อร์ละครในที่นี่คือสวีทสุด เหมือนพรหมลิขิตบันดาลชักพาอะไรก็สมหวังสุดสุขสุด หรือไม่ดราม่าเน่าเฟะน่างสงสารเกินเหตุ ทุกอย่างพอดี มีจุดหักมุม มีผลของการกระทำ มีการรอคอย มีบททดสอบ เห้ยยยมันดีมันน่าเอาไปทำเป็นละครเลยอ่ะ แถมแก่นฟิคชั่นมีความอิน อ้างอิงในตัวเอง น่าเชื่อถือ ทุกอย่าอธิบายในตัว อาจจะมีไม่เคลียร์เบาๆเรื่องปมครอบครัวผู้หมวด เหมือนผิวไปนิดนึง การที่หมอเข้าไปพัวพันกับสน แล้วหมอคนที่ส่งหมอศศิมาเกาะ ยังไม่เห็นมีบทบาทคืออ้างถึงแต่รายละเอียดยังเบาๆเนอะ แต่จริงๆแล้วอาจเป็นเพราะไร้ท์เขียนดีเกินไง รีดเดอร์สเลยอยากเผือกอยากรู้ทุกจุด เผื่อจะทำให้นิยายยาวขึ้นกว่านี้ เป็นนิยายไม่กี่เรื่องที่เว้น NC ให้คนอ่านจิ้นเอาเองแต่ไม่รู้สึกว่ามันขาดอรรถรสเลย ส่วนตัวเราว่าโครงเรื่องสำคัญกว่า NC ไม่จำเป็นต้องโจ๋งครึ่มรึมีเสียถี่เหลือเกิน การอ้างๆเปรยๆแล้วตัดฉากมันคลาสสิคแล้วก็สมบูรณ์ไปในตัว เหมือนให้ความเป็นส่วนตัวแก่ตัวละครนิ๊ดส์นึงไรงี้ แต่รวมๆแล้วดีงามมากค่ะ เห้อออตำรวจมันชั่วมันเลว คนในเครื่องแบบก็เงี๊ยะเหมือนกันหมด ไหนผู้กองผู้หมวดคนไหนจะกล้าท้าพิสูจน์มั่งไหม แต่เสียดายรี๊ดส์ไม่โสดแล้วสิ ชิ๊ส์หมดโอกาสพิสูจน์เลยอ่ะ ไม่แฟร์ๆ
    #584
    0
  16. #582 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 09:49
    555555555555หมวดไม่กากแล้วเย้
    #582
    0
  17. #556 GottomonEye (@gottomon03) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 23:54
    น่ารักจริงๆ น่าจะรู้จักเรื่องนี้ตั้งนานแล้ว ชอบแนวนี้สุดๆ
    ยิ่งบรรยากาศเป็นเกาะเป็นธรรมชาติ ยิ่งดีงาม ตัวละครก็ป่วงๆดี
    โดยเฉพาะหมวดของหมอ555 รอเล่มน้าา หวังว่าเราจะไม่พลาด ชอบจริงๆ
    #556
    0
  18. #549 ffirstt (@YG_first97) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 03:37
    ทำไมเราเพิ่งมาเจอเรื่องนี้กันนะแอบเสียดายเบาๆขอบคุณนะคะที่เขียนหมวดกล้ากับหมอชลขึ้นมาขอบคุณจริงๆที่ทำให้หมวดกล้ากับหมอชลเป็นหนึ่งในนิยายที่เราอ่านแล้วรู้สึกไปกับตัวละคร หมวดกล้าโตขึ้นลดฑิฐิลออีโก้ของตัวเอง หมอชลก็กล้าที่ผ่านความกลัวไปได้ ขอบคุณจริงๆนะคะที่เขียนนิยายดีๆแบบนี่ขึ้นมา เรารอวันรวมเล่มอยู่นะคะ :)
    #549
    0
  19. #545 ปากวัยรุ่น (@prang_kanlayanee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 21:01
    น่ารักอ่ะะะฮืออออออ
    #545
    0
  20. #540 UltraPP (@UltraPP) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 19:10
    ขอบคุณที่หมวดกับหมออดทนแล้วผ่านทุกอย่างมาด้วยกันนะคะ //เป็นกำลังใจให้คุณนักเขียนนะคะ นิยายน่ารักมาก
    #540
    0
  21. #539 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 12:35
    น่ารักกก หมวดกล้าหื่นนนน
    #539
    0
  22. #509 chompu_y (@chompu_y) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:59
    เฮ้ออออ รักหมวดหมอจัง
    #509
    0
  23. #470 Meka'at (@acrbaka) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 05:31
    คิดถึงหมวดหมอมากกกกก คิดถึงคนเขียนด้วย สู้ๆนะคะ จะรอติดตามต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #470
    0
  24. #469 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 10:02
    คิดถึงสองคนนี้จัง น่ารักยังไงก็น่ารักยังงั้น <3
    #469
    0
  25. #463 Glass Heart (@nutttja) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 22:55
    สนุกมากๆครับ หมวดกลับมาแสบแล้วววว
    #463
    0