ตอนที่ 21 : Chapter 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    8 ส.ค. 60


Chapter 20

 

            อาจารย์หมอ!!! อาจารย์หมอ!!!”

            แขนสองข้างของผมอุ้มร่างหมอชลเข้ามานอนบนเตียงคนไข้ อาจารย์หมอดูไม่แปลกใจเท่าไรที่เห็นเราสองคนกลับมาแบบกระทันหัน เขาอาจจะได้ยินจากชาวบ้านมาแล้ว แต่เขาตกใจ ที่เห็นผมแบกร่างไร้สติของหมอชลเข้ามาในคลินิก

            เกิดอะไรขึ้น

            “จู่ๆก็ทรุดไปเลยครับ ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร มันไม่ใช่อาการที่เคยเห็น

            “แทน!!”

            ทั้งอาจารย์หมอและแทนต่างก็วิ่งวุ่นกัน ผมได้แต่เดินถอยหลังเมื่อผ้าม่านสีขาวค่อยๆปิดลง

            หมอ

            อย่าเป็นอะไรนะ

            ผมขอร้องล่ะ

            ถ้าหมอเป็นอะไร ผมจะไม่ให้อภัยตัวเองเลยจริงๆ

            ผมนั่งกุมขมับอยู่ที่โซฟาภายในคลินิก เสียงโหวกเหวกโวยวายจากอาจารย์หมอและแทนทำให้ยิ่งรู้สึกเครียดจนต้องออกมารับลมด้านนอก ภาวนาในใจครั้งแล้วครั้งเล่าขอให้หมอชลปลอดภัย

            พลันนึกถึงเวลาเก่าๆที่ผมกับเขาเคยใช้ด้วยกันที่คลินิกแห่งนี้ ผมขับจักรยานมาหาเขาแทบจะทุกวันในช่วงที่อยู่บนเกาะ ความสัมพันธ์ของเราพัฒนาไปในทางที่ดีในทุกๆวัน

            ทั้งตอนที่เราเจอผี ตอนที่ช่วยอันดา ตอนที่ผมจูบเขาครั้งแรก

            ทุกที่บนเกาะนี้เต็มไปด้วยความทรงจำของผมและเขา ถึงเขาจะลืมมันไป

            แต่ผมจะไม่มีวันลืมเรื่องราวดีๆเหล่านั้นเป็นอันขาด

            หมวด

            เกือบสองชั่วโมงกว่าอาจารย์หมอจะออกมาเรียกผม ผมรีบวิ่งกลับเข้าไปในคลินิกพลางมองสีหน้าไม่สู้ดีของอาจารย์หมอ หมอชลนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงคนไข้โดยมีแทนคอยปรับน้ำเกลือให้อยู่

            เขาโอเคมั้ยครับ

            “ไม่เลย

            “หมายความว่าไง

            “สมองเขาไม่โอเค มันรับหลายอย่างเยอะจนเกินไป

            “แล้วผมต้องทำยังไง

            “พาเขากลับไป

            “ว่าไงนะ!?” ผมเพิ่งจะมาถึงที่นี่เมื่อวาน แต่อาจารย์หมอบอกให้พาหมอกลับไปตอนนี้เนี่ยนะ!?

            ตลกหรือไง

            ต้องพากลับไปรักษาที่กรุงเทพ ยังไงก็ต้องกลับ

            “แล้วอาจารย์หมอรักษาไม่ได้เหรอ

            “อุปกรณ์ที่นี่มันไม่ทันสมัยขนาดนั้น

            ผมถอนหายใจออกมา ทำไมทุกอย่างมันดูยากลำบากไปหมด มันไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิดในการพาเขากลับไปทั้งๆสภาพแบบนี้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องดีเลยที่จะปล่อยให้เขาอาการทรุดลงเรื่อยๆแบบนี้

            อาจารย์หมอบีบแขนผม แววตาที่เขาส่งมาจริงจังจนทำให้ผมเริ่มกลัว

            ที่กลับมานี่เพราะอะไรกันแน่คำถามที่ออกมาจากปากของอาจารย์หมอ

            มันมีหลายเหตุผล

            หนึ่งในนั้นคงจะเป็น

            ผมไม่อยากให้เขาเจอไอ้สน

            “ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าเรื่องมันยังไม่คลี่คลายใช่มั้ย

            “ครับ

            “หมวดต้องกลับไปสะสางมัน การหนีปัญหามันไม่ใช่ทางแก้ ถ้ายิ่งหนี มันก็ยิ่งพอกเป็นดินพอกหางหมู

            “แล้วผมต้องทำยังไง

            ผมต้องทำยังไงถึงจะปกป้องหมอชลได้

            กลับไปสะสางซะ หมวดคงไม่ได้ชื่อกล้า เพราะแค่พ่อตั้งชื่อตามคนอื่นหรอกนะ

           

            อาจารย์หมอไม่ได้บอกอะไรเรื่องอาการของหมอชล รู้แค่ว่าอาการของหมอไม่ดี และดูท่าว่าจะทรุดลงเรื่อยๆ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดที่ลากเขากลับมาที่เกาะเงาจันทร์

            เรือประมงของตาหมายอาสาพาเรากลับไปส่งที่ตัวเมืองเพื่อที่จะขับรถกลับไปยังกรุงเทพ

            คำพูดของอาจารย์หมอยังดังก้องอยู่ในหัวของผม

            หมวดต้องกลับไปสะสางมัน การหนีปัญหามันไม่ใช่ทางแก้

            นั่นสินะ

            ต่อให้ผมกับหมอหนีมาอยู่ที่เกาะ ทุกอย่างมันก็ไม่มีวันคลี่คลายลงไปหรอก

            ใช้เวลาพอสมควรกว่าเรือตาหมายจะกลับถึงตัวเมือง ผมอุ้มหมอชลขึ้นรถก่อนจะบอกลาตาหมาย การกลับไปครั้งนี้ เราอาจจะไม่ได้กลับไปที่เกาะเงาจันทร์อีก

            ผมคงต้องใช้เวลาแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นทุกเรื่อง แม้ว่าอาจจะต้องใช้เวลาทั้งชีวิตก็ตาม

            จริงๆผมอาจจะส่งหมอเข้าโรงพยาบาลระหว่างทางก็ได้ แต่เพราะอาการของเขายังคงที่อยู่ การพาหมอกลับไปรักษาที่กรุงเทพคือตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะเขาอยู่ใกล้มือผม ใกล้ความดูแลของผม

            หมอชลแอดมิทเข้าที่โรงพยาบาลเอกชนหลังจากที่เราถึงกรุงเทพ ผมฝากหมอชลไว้ภายใต้ความดูแลของเพื่อนหมอคุณ หลังจากนั้นผมก็ต้องเริ่มสะสางสิ่งที่เกิดขึ้น

            เริ่มจากอย่างแรกคือ

            การเอาอาชีพตำรวจคืน

            คุณกล้า

            บ้านหลังโตที่ผมไม่เคยคิดจะมาเหยียบเลยทั้งชีวิต แต่ตอนนี้ผมกลับมายืนอยู่หน้าบ้านพร้อมกับกดออดเรียกคนใช้ออกมาเพื่อเปิดประตูรั้วให้ ผมไม่รู้หรอกว่าพ่อใช้ชีวิตสุขสบายขนาดไหนกับเมียคนใหม่ หากแต่ที่มาวันนี้ผมต้องการความช่วยเหลือจากเขา

            ศักดิ์ศรีที่เคยมี ผมทิ้งลงทะเลไปหมดแล้ว

            ณ เวลานี้มีเพียงอย่างเดียว

            ผมจะทำทุกวิถีทาง เพื่อให้เรื่องทุกอย่างมันจบ

            แม้กระทั่งมาขอร้องพ่อ

            คุณกล้ารับชามั้ยคะแม่นมที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เล็กๆดูดีใจที่เห็นผมกลับมาบ้าน ผมส่ายหน้าเบาๆระหว่างที่กำลังรอพ่อแท้ๆของตัวเองลงมาจากห้องนอน

            กลับมาได้แล้วเหรอ

            น้ำเสียงทุ้มๆดังมาจากชั้นสองของตัวบ้าน พ่อที่อยู่ในชุดลำลองเดินลงมาพร้อมกับสีหน้าเย้ยหยันราวกับว่าสุดท้ายไอ้ลูกคนนี้ก็ต้องกลับมาพึ่งพาเขาจนได้

            ผมไม่ได้กลับเพราะอยากกลับ

            “แกอยากจะให้ฉันช่วยเรื่องอาชีพแกล่ะสิ

            คำพูดของเขาโคตรบันดาลโทสะ ผมพยายามข่มอารมณ์โมโหของตัวเองเอาไว้

            ท่องไว้ในใจว่า

            เดี๋ยวมันก็ผ่านไป เดี๋ยวมันก็จบลง

            ครับ

            “ทำไมล่ะ ทีตอนทำไม่คิด

            “ผมไม่ใช่พวกที่เห็นอะไรผิดแล้วบอกว่าถูก ถ้ามันผิดผมก็พิสูจน์ว่ามันผิด จนกว่าจะได้รับความยุติธรรม

            “ความยุติธรรมมันไม่มีอยู่บนโลกหรอก

            เหมือนอย่างที่พอแม่ตาย คุณก็เอาเมียใหม่เข้ามานอนในบ้านอย่างนั้นเหรอ

            แววตาโกรธเกรี้ยวของคนเป็นพ่อส่งมาให้ผม ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ระเบิดออกมาอย่างที่ควรจะเป็น

            ถ้าแกจะมาพูดเรื่องซ้ำๆซากๆ ก็ออกไปซะ

            “ผมไม่ออก จนกว่าคุณจะช่วยให้ผมกลับไปทำงานตำรวจได้ ผมมีอะไรอีกหลายอย่างที่ต้องทำ ถ้าเรื่องทุกอย่างจบลงแล้ว คุณจะสั่งให้ใครไล่ผมออกก็ตามสบาย

            “เรื่องอะไรที่ทำให้แกต้องมาก้มหัวขอร้องฉันล่ะ มันสำคัญมากถึงขนาดยอมละทิ้งอาชีพที่แกใฝ่ฝันมาทั้งชีวิตอย่างนั้นเหรอ

            ใช่

            มันสำคัญมาก

            ไม่สิ

            เขาสำคัญกับผมมากๆต่างหากล่ะ

            และถ้าคุณไม่ยอมช่วย ผมก็จะคุกเข่าขอร้องอยู่ตรงนี้จนกว่าคุณจะยอมนั่นแหละ

            พูดจบผมก็คุกเข่าลงกับพื้นเพื่อขอร้องเขา ผมไม่เคยคิดจะพูดคุยกับผู้ชายคนนี้ คนที่ไม่เคยคิดจะแยแส คนที่ไม่เคยคิดจะดีใจทั้งๆที่ผมสอบติดตำรวจ แต่วันนี้ผมมาขอร้องเขาในฐานะลูกคนหนึ่ง พ่อเงียบไปราวกับกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง

            แกมันเหมือนแม่แกไม่มีผิด ยอมช่วยคนอื่นจนตัวตาย

            “ก็คงจะเป็นแบบนั้น

            แม่ของผมเป็นคนที่ไม่เคยยอมแพ้ เป็นนักสู้ในสายตาผม เธอเป็นคนที่รักความยุติธรรมมากกว่าสิ่งใดทั้งปวง และไม่ห่วงว่าตัวเองจะตกที่นั่งลำบากถ้ายื่นมือเข้าไปช่วยใครสักคน

            ผมก็เป็นแบบนั้น

            ก่อนที่ฉันจะช่วย แกต้องเล่ามาให้หมดว่าเรื่องที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้น

            “ครับ

            “รวมถึงเรื่องหมอที่ชื่อศศินั่นด้วย

            ผมเงยหน้ามองพ่อ สมกับเป็นท่านนายพลจริงๆ แค่ดีดนิ้วเป๊าะเดียว เขาก็คงจะรู้เรื่องราวทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม รวมไปถึงเรื่องที่ผมกำลังเข้าไปพัวพันด้วยความตั้งใจอีกด้วย

           

            เพียงแค่สามวัน ผมก็ได้ยศและอาชีพของตัวเองคืนมา อย่างที่เขาพูดมาตลอดว่าหัดใช้เส้นสายบ้าง ผมไม่ดีใจเลยสักนิดที่ต้องไปขอร้องเขาเพื่อให้กลับมายืนตรงจุดนี้ได้ แต่มันจำเป็น

            ถ้าผมไม่ได้อยู่ในฐานะตำรวจล่ะก็

            ไอ้สนคงลอยนวลไปอย่างง่ายดายแน่นอน

            ผมใช้เวลารวบรวมหลักฐานอยู่เป็นอาทิตย์รวมไปถึงผลการตรวจจากอาจารย์หมอที่ส่งมาทางไปรษณีย์ ผลตรวจที่ว่าหมอชลถูกทำร้ายร่างกายถึงห้าครั้งด้วยกันจากผู้ชายที่ชื่อสิงสน ครั้งแรกรอยช้ำบนใบหน้า ครั้งที่สองรอยช้ำที่บริเวณช่วงแขน ครั้งที่สามรอยช้ำบริเวณลำคอ ครั้งที่สี่และห้ารอยช้ำบริเวณข้อมือและใบหน้า โดยมีผลตรวจเพิ่มเติมจากหมอชลที่เก็บเป็นแฟ้มลับว่านายสิงสน ลูกชายของสารวัตรสิงห์ ติดยาเสพติดด้วยกันสามชนิดคือ เฮโรอีน กัญชา และยาไอซ์

            รวมไปถึงหลักฐานที่หมอชลเกือบจะถูกข่มขืนโดยไอ้เวรนั่น มีพยานปากเอกคือคนในเกาะพร้อม

            หลักฐานอื่นๆเพิ่มเติมคือสภาพบ้านของหมอชลที่ถูกพังจนเละไม่เป็นท่า โชคดีที่ผมเก็บภาพเหล่านั้นไว้ก่อนที่เราจะเก็บมันกลับมาอยู่ในสภาพเดิม รวมไปถึงอาการของหมอชลและยาที่เขาทานในช่วงหลายปีมานี่

            ยังไงผมก็จะเอามันเข้าคุกให้ได้

            สารเลวชั่วช้าอย่างไอ้สน

            ไม่มีทางรอดแน่นอน

            ยินดีกับหมวดด้วยนะคะ ที่ได้ทั้งยศและอาชีพคืนหมอลินเดินอยู่ข้างๆผมพร้อมกาแฟหนึ่งแก้วในมือ เราสองคนกำลังเดินไปตามพื้นเงามันปลาบภายในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง

            หมอลินเป็นฝ่ายขอร้องให้ผมพาเธอมาหาหมอชลที่พักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล วันนี้เป็นวันหยุดของผม เลยถือโอกาสมาเยี่ยมหมอไปพร้อมๆกับเธอเลย

            ขอบคุณครับ

            “เรื่องคดีนั้น เห็นทางฝ่ายผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรก็เป็นคนใหญ่คนโตนะคะ

            ผมขมวดคิ้วมองหมอลิน

            หมายความว่ายังไงครับ

            “แต่ญาติฝ่ายผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้อยู่ที่ประเทศไทยตอนเกิดเหตุค่ะ เลยไม่สามารถช่วยอะไรได้”    

            “ผมไม่เข้าใจครับ หมายความว่าไง คดีมันจบไปแล้วนี่นา

            “ลินหมายความว่า ฟ้าหลังฝน มักจะสว่างกว่าที่เคยน่ะค่ะ

            หมอลินยิ้มให้ผมพลางเปิดประตูเข้าไปในห้องคนไข้

            ตั้งแต่กลับมาจากเกาะเงาจันทร์ผมใช้เวลาเป็นวันเป็นคืนหมกมุ่นอยู่กับการหาหลักฐานเอาผิดไอ้สนจนไม่ได้มาเยี่ยมหมอ จะมีก็แต่โทรถามอาการจากหมอคุณเป็นระยะๆ ล่าสุดที่โทรถามก็คงจะเป็นสามวันที่แล้ว

            เห็นหมอคุณบอกว่าอาการของหมอชลดีขึ้นมากแล้ว เพราะได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที หมอคุณบอกว่าเป็นความเครียดจนทำให้ร่างกายชัตดาวน์ตัวเองไปเฉยๆ ถึงภายนอกจะแสดงออกว่าตัวเองยิ้มและหัวเราะ แต่ภายในมันบอบช้ำจนรับไม่ไหวแล้ว

            ผมเดินตามหมอลินเข้าไปในห้อง เห็นหมอชลกับหมอลินกอดกันกลมอยู่ ดูเหมือนว่าความทรงจำของเขาจะเป็นอะไรที่เดาได้ยากว่ามันจะไปจะมาหรือจะยังไง หมอคุณที่เป็นจิตแพทย์เอง ก็ให้คำตอบถึงอาการที่หมอชลเป็นไม่ได้

            คงต้องรอเวลาอย่างเดียวล่ะมั้ง

            หมอชลไม่ทันสังเกตว่าผมเข้ามาในห้อง พอหมอลินถอนกอดออก เขาก็มองตรงมาที่ผม จ้องเขม็งเหมือนประหลาดใจที่เห็นผมยืนอยู่ตรงนี้

            หือ ชลจำได้มั้ย นี่หมวดกล้าไง เขาช่วยชลไว้มากเลยนะ

            หมอลินเอ่ยปากถาม แวบหนึ่งมันมีความคิดในสมองของผม

            กลัวว่าจากที่เขาจะจำเรื่องบนเกาะได้ กลายเป็นว่าเขาจะลืมทุกอย่างไป

            คนที่เงียบไปทำให้ใจผมเต้นรัว เต้นรัวในที่นี้คือแบบไม่ค่อยดีเท่าไร ผมเดินเข้าไปใกล้ๆเตียงคนไข้ สายตาจากหมอชลที่ส่งมาเหมือนว่าเขาไม่รู้จักผม

            หมอ…”

            “จำผมได้มั้ย

            “ผมหมวดไง

            “หมวดกะ…”

            ยังไม่ทันจะได้แนะนำตัว คนตรงหน้าก็กระโดดโผเข้าใส่จนผมเซไปนั่งแปะอยู่บนโซฟา สายน้ำเกลือบนมือหมอชลถูกกระชากออกจนเลือดไหลซิบๆทำให้ผมและหมอลินต่างก็ร้องกันด้วยความตกใจ

            อะไร

            เกิดอะไรขึ้น

            หมอ โอเคมั้ย

            “ไอ้…”

            หือ

            เสียงกระซิบเบาๆข้างหูผมพร้อมกับไหล่ของหมอที่สั่นเบาๆ

            เขาร้องไห้เหรอ

            หมอชล เป็นอะไร ไม่สบายตรงไหน เจ็บตรงไหน

            ผมดันตัวเขาออก คนที่นั่งคร่อมร่างของผมเอาไว้ค่อยๆเผยให้เห็นใบหน้าที่สดใสกว่าที่เคย

            ไอ้หมวดบ้า หายหัวไปไหนมาวะ

            “ไอ้บ้า ไอ้เวรเอ้ย ไอ้ตำรวจบ้า ทำแบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน

            คำพูดของหมอชลที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนทำให้ผมและหมอลินต่างก็หันมองหน้ากัน

            เดี๋ยวนะ

            เขาเรียกผมว่าหมวด

            อย่าบอกนะว่า

            ผมจับใบหน้าของหมอชลให้สบตากับตัวเอง นัยน์ตาสวยๆนั่นมองตรงมาแบบไม่หลบสายตาเลยสักนิด

            หมอ

            “อะไร หายไปไหนมา ทำไมถึงทิ้งผมไว้คนเดียว ตำรวจแบบหมวดนี่มัน…”

            มือของผมคว้าท้ายทอยของเขาก่อนจะกดริมฝีปากลงไปบนริมฝีปากของอีกคนที่กำลังบ่นไม่หยุด กดมันลงไปแนบแน่น บดเบียดมันราวกับจะให้มันหลอมละลายคาปากของตัวเอง หมอชลดิ้นพล่านด้วยความตกใจ

            ชิบหาย

            ไอ้ชิบหาย

            เขาจำได้แล้ว!

            หมอจำได้แล้ว!!

            ผมถอนริมฝีปากของตัวเองออก คนที่หูกำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงตรงหน้าผมคนนี้

            โคตรน่ารัก

            เชี่ย

            น่ารักชิบหาย

            จำผมได้แล้วจำหมอลินได้ด้วยเหรอหมอชลพยักหน้าหงึกหงัก

            จำได้ดิ นั่นพี่สาวคนสนิทของผมเลยนะ

            พลางเงยหน้าไปมองหมอลิน เจ้าตัวยิ้มมองไปอีกทางพลางเกาแก้มแก้เก้อ

            “พี่สาวคนสนิท?”

            ถึงว่าล่ะ ทำไมเธอถึงสนอกสนใจอยากให้ผมช่วยหมอชลอะไรขนาดนั้น

            แต่จะว่าไป

            ถ้าเขาจำได้แบบนี้แสดงว่า

            ความทรงจำของเขา กลับมาทั้งหมดแล้ว?

            หมอชลจำทุกอย่างได้แล้ว!?

           

            ผมนั่งมองพยาบาลที่กำลังทำแผลที่หลังมือให้กับคุณหมอตัวแสบ เพราะเมื่อกี้ดีใจมากไปหน่อย เขาถึงได้ทำเข็มน้ำเกลือหลุดจากหลังมือ เลือดก็ไหลเป็นทางจนพยาบาลที่เปิดประตูเข้ามาแทบจะดุเขา

            สภาพร่างกายของหมอชลตอนนี้ คงจะพูดได้ว่า เต็มร้อยมากกว่าที่เคย ส่วนด้านสุขภาพจิตก็คงต้องดูไปเรื่อยๆ หมอชลตอนนี้จำได้ทุกอย่างแล้ว ทั้งเรื่องสมัยเด็ก ทั้งเรื่องที่โรงพยาบาลที่ตัวเองเคยทำงานอยู่ ทั้งเรื่องที่เกาะเงาจันทร์

            เขาเล่าเรื่องราวตลอดทางระหว่างที่ผมพาเขากลับมาพักที่คอนโดของผม เพราะไม่ต้องการให้หมอกลับบ้านตอนนี้ ถ้าขืนไอ้สนตามล่าตัวเขาอยู่ล่ะก็ คงจะไม่ใช่เรื่องดี

            ตอนแรกกะจะถามเรื่องที่เขาเกือบจะโดนข่มขืน แต่เห็นสภาพจิตใจของเขาตอนนี้แล้ว ผมคงจะปล่อยให้เขาพักฟื้นตัวเองไปอีกสักระยะ

            นี่ห้องครัวเหรอ สาบานสิว่าไม่ใช่รังหนู

            หมอชลยืนบ่นอยู่ระหว่างที่เขากำลังช่วยเก็บขยะในห้อง ผมหัวเราะแหะๆออกมา

            จะว่าไป ผมกำลังเริ่มคุ้นชินกับหมอชลเวอร์ชั่นนุ่มนิ่มแล้วแท้ๆ

            ตอนนี้เวอร์ชั่นหัวรั้นกลับมาเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ

            พอเก็บของเสร็จ คนที่ทำตัวไม่ว่างตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลก็มาทิ้งตัวนั่งอยู่บนเตียงกว้าง เหมือนไม่มีอะไรจะทำ ผมที่กำลังง่วนอยู่กับเอกสารเงยหน้ามองเขาเล็กน้อย

            อยากกลับไปทำงานโรงพยาบาลที่เดิมมั้ย

            “ไม่ ผมไม่มีวันกลับไปทำงานที่โรงงานนรกนั่นเด็ดขาด

            ดูสิครับ ดูเขาสิ

            พอความทรงจำทุกอย่างกลับมา ก็กลายเป็นคนหัวดื้อขึ้นมาทันที

            ถ้างั้นก็ไปลาออก แล้วไปสมัครทำที่เดียวกับหมอคุณสิ

            “ถ้าลาออกง่ายผมก็ทำไปนานแล้ว อีกอย่างผมคงไม่ทำงานที่กรุงเทพถ้าลาออกได้

            “แล้วหมอจะไปไหน

            “จะกลับไปเกาะเงาจันทร์

            หือ

            เอาจริงดิ

            แววตามุ่งมั่นของคนตรงหน้าบ่งบอกว่าทำจริงแน่ พอเห็นแบบนั้นผมก็ดันหลุดยิ้มออกมาซะเฉยๆ

            ถ้าหมอกลับไป

            “…”

            “ผมจะปล่อยหมอไปคนเดียวได้ยังไงล่ะ จริงมั้ย

            ผมตัดสินใจแล้วครับ

            ไม่ว่าคนตรงหน้าจะไปที่ไหน ไม่ว่าเขาจะตัดสินใจแบบไหน ผมจะตามเขาไปทุกที่

            ถ้าเขาเลือกที่จะไปใช้ชีวิตที่เกาะเงาจันทร์ ผมเอง ก็จะไปใช้ชีวิตที่เกาะเงาจันทร์

            เพราะตอนนี้ เกาะเงาจันทร์ ก็คือบ้านของผมและหมอชล



// ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่คอยติดตามหมวดหมอนะคะ ขอบคุณมากจริงๆ

เนื้อเรื่องมันอาจจะรวบรัดไปบ้าง อาจจะไม่สนุก แต่ก็จะพยายามปรับปรุงค่ะ T  T 

รักคนอ่านทุกคนเลยน๊า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

755 ความคิดเห็น

  1. #718 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 20:21
    มีพ่อแบบนี้เครียดเนาะ สู้ๆ นะ ทั้งคู่เลย ดีใจจังที่หมอจำได้แล้ว
    #718
    0
  2. #677 Beom_0601 (@Beom_0601) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 17:58
    พ่อก็แย่เจ้านายก็ห่วย สู้ ๆ นะหมวด
    #677
    0
  3. #666 noeyeol (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 00:13
    ในที่สุดหมอก็จำได้หมดแล้ว ><
    #666
    0
  4. #576 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 18:23
    เย้ในที่สุดดดดดดดดดดด
    #576
    0
  5. #533 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 04:22
    ดีใจจจจ ต่อจากนี้ก็จัดการ-พวกชั่วนั่น
    #533
    0
  6. #502 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 01:08
    ฮือ ดีใจ หมอจำได้แล้ว
    #502
    0
  7. #371 Paeng Jaa (@mtypaeng) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 21:04
    โหยย จำได้แล้วว ทีนี้มาเอาสนเข้าคุกกันเถอะ
    #371
    0
  8. #298 don't touch me (@plengpng) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 23:12
    หมอจำได้หมดแล้ว! หมวดก็เริ่มทำอะไรกับเขาซักทีนะคะ นี่มันดีมาก!555555
    #298
    0
  9. #296 AmAum Socut (@auminexo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 15:25
    เพิ่งได้มาอ่าน ชอบมากๆๆๆๆๆ
    #296
    0
  10. #295 ttbluewp (@ttbluemtr) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:55
    พึ่งได้มาอ่านเหมือนกัน สะท้อนสังคมตร ในปัจจุบันดี5555
    #295
    0
  11. #294 minminmel007 (@minminmel007) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 14:39
    เพิ่งได้มาอ่าน หลงรักนิยายเรื่องนี้เลยยย ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆมาให้อ่านนะคะ รักหมวดหมอ รักคนเขียนด้วย5555 :)
    #294
    0
  12. #293 snoopma (@majik0605) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:09
    ฮือออ หมอจำได้หมดแล้วว ดีใจจจจจจ
    #293
    0
  13. #281 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 17:07
    อยากให้หมวดอยู่กทม ช่วยคนได้อีกมาก หมอด้วย ไม่อยากให้กลับเกาะ คือกลับเกาะมันก็ดี แต่มันช่วยคนได้น้อย คิดถึงก็กลับไปเที่ยว เห้อแต่แล้วแต่ทั้งคู่เลย
    #281
    0
  14. #270 Sky's human (@AshleyHonySweet) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:37
    รักหมวดรักหมอ..  รอต่อไปนะคะ
    **เป็นกำลังใจให้นะคะ  
    #270
    0
  15. #269 Sky's human (@AshleyHonySweet) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:36
    อยากให้สองคนมารักกันอยู่ที่เกาะเงาจันทร์จัง
    #269
    0
  16. #268 Sky's human (@AshleyHonySweet) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:35
    ที่จริงชอบพี่หมอเวอร์ดื้อๆมากกว่าอ่ะ555  ชอบที่พี่แกด่า!  เจ็บดี555  แต่ตอนที่เป็นเด็กเรียบร้อยก็น่ารักไปอีกแบบ  ถึงว่าพี่หมวดติดแจเลย  น่ารัก..
    #หมวดกล้าหมอชล
    #268
    0
  17. #264 Chinkikwon (@chinkichki) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 10:37
    ในที่สุดความจำก็มาหมดแล้วววว ต่อไปก็ซู้ซู้!
    #264
    0
  18. #263 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 10:23
    ถึงแม้เรื่องนี้จะไม่ฟินตัวแตกเหมือนกอดกัน แต่เค้าก็ชอบมากเลยน้ายู
    รู้สึกซึ้งกับความรักของสองคนนี้ อยากเจอคนแบบหมวดบ้าง อยูด้วยทุกสถานการณ์ที่ต้องการ
    #263
    0
  19. #262 preesia (@nuii_21) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 02:02
    หมอชลคะ...เมื่อไหร่จะมีความหวานกับหมวดบ้างคะ
    #262
    0
  20. #261 6002thecey (@pikipinocchio) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 01:47
    งุ้ยยยยย จู้วๆๆ
    #261
    0
  21. #260 jellaly (@chanamonjelly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 00:22
    ฮือออหมอกลับมาแล้วหมอออ
    #260
    0
  22. วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 00:21
    โหยยยลุ้นแทบแย่ในที่สุดหมอชลก็ปลอดภัยและจำหมวดกล้าได้แล้วทีนี้ก็เหลือแต่เรื่องสิงสนใช่ไหมจะเอามันเข้าคุกได้ไหม
    #259
    0
  23. #258 itchaayaa (@itchaayaa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:51
    ลุ้นมากกกก รักเรื่องนี้ ฮืออ
    #258
    0
  24. #257 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:38
    หมอจำได้แล้ว ^O^
    ขอให้ทุกอย่างราบรื่นนะหมวด :)
    #257
    0
  25. #256 typedef34 (@nattawika03) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:34
    หมวดรวบรวมหลักฐานให้ได้นะะะ
    #256
    0