ตอนที่ 18 : Chapter 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3449
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    22 พ.ค. 60


Chapter 17

 

            “กรณีนักศึกษาสาวอายุสิบเก้าปีถูกฆาตกรรม เช้าวันนี้เราได้ข้อสรุปว่า…”

            เช้านี้ ข่าวไหนๆก็ไม่น่าสนใจไปกว่าข่าวคดีฆาตกรรมลูกสาวของนักธุรกิจชื่อดัง คดีที่เคยอยู่ในความดูแลของผมแต่ถูกถอดถอนไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

            ข้อสรุปก็คือ เด็กหนุ่มวัย 21 เป็นฆาตกรโดยไม่มีข้อโต้แย้ง

            เหอะ คิดไว้ไม่มีผิด

ผมมีนัดกับหมอลินหมอประจำแผนกบำบัดสารเสพติดตั้งแต่เช้าตรู่ ตอนนี้เลยมานั่งจิบกาแฟฟังข่าวอยู่ที่ร้านกาแฟไม่ไกลจากตัวโรงพยาบาลของหมอลินมากนัก รอไม่นานคุณหมอคนสวยก็เดินโบกไม้โบกมือมาแต่ไกล วันนี้ดูเหมือนจะเป็นวันหยุดของเธอ ถึงได้มีเวลานัดพบผมได้

สวัสดีค่ะหมวดกล้า

ครับ

คุณหมอนั่งลงตรงหน้าผมแล้วหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกจากกระเป๋าใบโตของเธอมาวางลงบนโต๊ะ

ผลตรวจของเด็กคนนั้นค่ะ

เราสองคนมองหน้ากันเงียบๆเหมือนรับรู้ได้ทันทีว่าการที่หมอลินเรียกผมมาคุยวันนี้ มันต้องมีอะไรมากกว่าการนั่งดื่มกาแฟแล้วฟังเพลงคลาสสิคไปเรื่อยเปื่อย

ผมเปิดซองเอกสารออกแล้วไล่ดูผลตรวจ ตามที่คิดไม่มีผิด

ไม่พบสารเสพติด

ค่ะ

พยานโกหกสินะ

ก็เป็นไปได้ค่ะ หรืออาจจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังมากกว่านั้น

            ผมยกหูโทรศัพท์โทรออกหาจ่าการันต์ ไม่นานนักเขาก็รับ

            (สวัสดีครับหมวด)

            “จ่า…”

            (อ้อ ผมมีเรื่องจะบอกหมวดอยู่พอดีครับ เมื่อตอนเช้าตรู่วันนี้พยานคดีฆ่าเด็กอายุสิบเก้ามาเข้ามอบตัวนะครับ บอกว่าโกหกเรื่องคดี หมวดจะเข้ามาที่ส..มั้ยครับ)

            หือ

            พยานมามอบตัวเหรอ

            หมอลินสบตากับผม กระพริบตาปริบๆด้วยความแปลกใจ

            (ครับ เห็นบอกว่าอยากจะคุยกับหมวด พอดีเมื่อเช้างานผมยุ่งๆเลยลืมโทรหาหมวดเลย)

โอเค งั้นเดี๋ยวผมเข้าไป

วางสายเสร็จก็รีบเก็บเอกสารใส่ซองพลางลุกขึ้นยืน หมอลินเองก็ยืนตามด้วยความตกใจ

พยานมามอบตัวเหรอคะ

ครับ เดี๋ยวผมต้องเข้าไปที่ส.. ขอบคุณหมอมากๆเลยนะครับ

หมอลินยิ้มหวานให้ผม ยังไม่ทันจะได้ล่ำลากัน เธอก็หยิบซองเอกสารสีขาวอีกซองหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ผู้หญิงตรงหน้าคะยั้นคะยอยื่นมันให้กับผม

อะไรครับ

เอกสารส่งตัวหมอชลค่ะ หมวดคงจะอยากได้

คิ้วของผมขมวดเป็นปม รับซองเอกสารสีขาวมาไว้ในมือแบบงงๆพลางก้มหัวขอบคุณหมอลินแล้วรีบดิ่งไปที่ส..ด้วยความรวดเร็ว

เมื่อมาถึงส.. ผมก็ได้พูดคุยกับพยานซึ่งเป็นเพื่อนสาวของผู้ตาย เธอตั้งใจมาบอกผมด้วยตัวเองเพราะรู้สึกผิดที่โกหก ผลสรุปก็คือผู้ต้องหาคือแฟนเก่าของผู้ตาย วันที่เกิดเหตุผู้ตายกับแฟนใหม่ทะเลาะกันถึงขั้นขู่ฆ่า เพื่อนสาวของผู้ตายเลยโทรเรียกแฟนเก่ามาช่วย แฟนใหม่เกิดอาการคลุ้มคลั่งเพราะฤทธิ์ยาเสพติด จึงปาดคอแฟนสาวทิ้ง สังเกตได้จากรอยช้ำตามตัวบ่งบอกว่าต้องมีการทะเลาะกันก่อนที่จะเกิดการฆาตกรรม แต่เนื่องด้วยแฟนใหม่ของผู้ตายเป็นลูกชายของนักการเมืองชื่อดัง แถมยังเป็นเพื่อนสนิทของผู้ต้องหา ผู้ต้องหาจึงยอมรับผิดว่าตัวเองเป็นคนฆ่า โดยขอร้องให้พยานซึ่งเป็นเพื่อนผู้ตายโกหกว่าเขาเป็นคนฆ่า เพราะกลัวว่าฝ่ายเพื่อนผู้ตายจะเดือดร้อนไปด้วย

ว่าแล้วว่ามันต้องมีอะไรในกอไผ่

การให้ปากคำทั้งหมดถูกบันทึกเทปเสียงรวมถึงถูกบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อนำไปเป็นหลักฐานให้กับฝ่ายผู้ต้องหา รวมถึงผมจะต้องให้ความคุ้มครองกับเด็กผู้หญิงคนนี้ที่เป็นเพื่อนกับผู้ตาย

ประกอบกับผลตรวจสารเสพติดจากแล็ปว่าผู้ต้องหาไม่ได้มีการใช้สารเสพติดในช่วงระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ผมไม่รู้หรอกว่าทางฝ่ายนั้นจะทำอะไร ดีไม่ดีอาจจะปลอมแปลงเอกสารออกมาก็ได้เพราะหมอลินเองก็ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในคดีนี้เช่นกัน

คงต้องฝากให้ทนายของฝ่ายผู้ต้องหาจัดการแล้วล่ะ เพราะลำพังตัวผมคนเดียวคงทำอะไรมากไม่ได้ แค่รวบรวมเอกสารก็เสี่ยงมากพออยู่แล้ว ขืนโดนจับได้ล่ะก็ มีหวังโดนเด้งแน่ๆครับ

ปวดหัวเป็นบ้า

การกลับมาอยู่ที่กรุงเทพฯ ได้ทำหน้าที่ตำรวจจริงๆ ซึ่งหน้าที่ตำรวจในแต่ละวันก็ยุ่งจนหัวหมุน

สมใจมึงเลยสิไอ้กล้า

หมวด

จ่าการันต์โผล่เข้ามาในห้องสอบสวน ผมที่กำลังนวดขมับอยู่เงยหน้าไปทักทายเขา

ว่าไง

คือคุณลิลลี่

คุณลิลลี่

คุณลิลลี่เธอทำไม

เธอขี้ไม่ออกหรืออะไรทำไมต้องมาพูดชื่อเธอตอนนี้ แค่นี้ก็ปวดหัวจะแย่แล้วโว้ย

จะว่าไปเหมือนลืมอะไรบางอย่างเลยแฮะ

คุณลิลลี่มาหาครับ เห็นบอกว่าไม่กี่วันก่อนหมวดลืมนัด…”

ลืมนัด

นัดอะไรวะ

เชี่ย!

งานเข้า

ผมรีบกระเด้งตัวลุกขึ้นยืนแล้วปรี่ออกจากห้องสอบสวน พอออกมาก็เจอกับผู้หญิงหน้าตาน่ารักตากลมโตแบ๊วเหมือนไข่ห่านนั่งกอดอกทำสีหน้าไม่พอใจแบบสุดๆอยู่ ริมฝีปากจิ้มลิ้มคว่ำลงเป็นสระอิ

ซวยแล้วไอ้หมวด

ลืมนัดเฉยเลย!

เอ่อ

เอ่อพูดได้แค่เอ่อเหรอน้ำเสียงหวานใสแทรกกลับมา ได้แต่ยิ้มแล้วเกาคิ้วแก้เก้อ

คืองานมันยุ่งๆ

ยุ่งมากถึงขนาดลืมนัดเลยเหรอ

เดินไปทิ้งตัวนั่งห่างจากลิลลี่ประมาณเก้าอี้สามตัวแล้วพยักหน้าหงึกๆ ทุกคนในส..เกรงใจผู้หญิงคนนี้มาก ดังนั้นพอพวกเขารู้ว่าลิลลี่ชอบผม พวกเขาก็เลยเกรงใจผมด้วย กลายเป็นผลพลอยได้ไปซะเฉยๆ

งั้นก็ไม่ต้องอยู่แล้วกองปราบ มีหน่วยไหนไม่ยุ่งมั้ย

ลิลลี่ มีเหตุผลหน่อย

เนี่ย มีเหตุผลอยู่ ไม่โวยวายก็ดีแค่ไหนแล้ว ก็รู้ว่าลี่ไม่ชอบคนเบี้ยวนัด

แก้ตัวไม่ได้เลยครับ เพราะครั้งนี้ผมผิดเต็มๆ

ถ้างั้นวันนี้ไปกินข้าวกัน ถือว่าขอโทษที่ลืมนัดครั้งที่แล้ว

ผู้หญิงตรงหน้ามองตาขวาง

พูดแบบนี้ตลอด แล้วถ้าคืนนี้งานยุ่งอีก ก็คงเบี้ยวนัดอีกสินะ

ไม่ยุ่งแล้ว คืนนี้ว่างมาก

แน่ใจ

ครับ

ถ้างั้นคืนนี้เจอกันที่ร้านเดิม ถ้ากล้าเบี้ยวนัดอีกที ได้กลับไปอยู่เกาะแน่

กลืนน้ำลายลงคอพลางส่งยิ้มกลับไปด้วยความยากลำบาก

เวรกรรมอะไรของกูวะเนี่ย

 

ผมมาถึงร้านอาหารเจ้าประจำก่อนเวลานัดครึ่งชั่วโมงเพื่อให้แน่ใจว่าภายในครึ่งชั่วโมงนี้ ตัวเองจะไม่หันไปทำอย่างอื่นจนลืมว่ามีนัดกับลิลลี่

คืนนี้ผมสวมเพียงแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวแบบเรียบๆกับกางเกงขายาวสีดำและรองเท้าหนัง อยากจะใส่ผ้าใบมาเหมือนกันแหละครับ แต่ร้านเจ้าประจำของลิลลี่เขาเป็นอาหารฝรั่งเศสหรูหราในตัวเมืองที่พนักงานเสิร์ฟสวมชุดสูทผูกหูกระต่าย

ดังนั้นต้องแต่งตัวดูดีหน่อย ไม่อย่างนั้นอาจจะโดนโยนออกไปจากร้านได้

ระหว่างรอผมก็หยิบซองเอกสารสีขาวที่หมอลินให้มาขึ้นมาเปิดดู กระดาษเอสี่สองสามใบกับนามบัตรใบเล็กๆหนึ่งใบถูกใส่ไว้ในนั้น นามบัตรสีขาวสะอาดตามีชื่อนายแพทย์คนหนึ่งระบุไว้

นายแพทย์พฤกษา สันติรักษ์ ศัลยแพทย์สมอง

หือ

ชื่อหมอคนนี้คุ้นๆแฮะ เหมือนเขาจะเป็นแพทย์ประจำของไอ้สนอีกคนนอกจากหมอชล

แต่ไอ้สนไม่ได้มีปัญหาด้านสมองนี่หว่า แล้วจะใช้ศัลยแพทย์สมองมารักษาตัวเองทำไมกัน?

ผมไม่ได้สนใจนามบัตรนั่นมากนัก ค่อยๆคลี่เอกสารดู ใบแรกคือจดหมายส่งตัวอย่างที่อาจารย์หมอที่เกาะเงาจันทร์ว่าไว้ หมอชลถูกส่งตัวจากโรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ไปที่เกาะเงาจันทร์ โดยจดหมายไม่ได้ระบุเหตุผล หากแต่ถูกลงนามโดยนายสิงสน ซึ่งก็คือไอ้สนนั่นแหละ

กระดาษใบที่สองกับสาม คือผลตรวจสมองของหมอชล

ผมอ่านไม่เข้าใจ เพราะไม่ได้เรียนมาทางด้านนี้ แต่ดูคร่าวๆแล้ว หมอชลได้รับการตรวจสมองจากโรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ โดยถูกเก็บเป็นความลับ ข้อความภาษาอังกฤษถูกเขียนเอาไว้ในช่อง Condition ซึ่งผมพอจะเดาได้ว่ามันเกี่ยวกับสภาวะหรืออาการของหมอชล

แต่ผมแปลไม่ออกเลย เพราะโง่ภาษาอังกฤษมาก ศัพท์ที่ใช้นี่ก็ศัพท์หมอทั้งนั้น

บักหำเอ้ย

สุดท้ายก็เลยต้องพึ่งคนที่พอจะพึ่งพาได้อย่างหมอคุณ จิตแพทย์ที่พอจะรู้เรื่องราวของสมองบ้าง ผมถ่ายรูปเอกสารในมือแล้วส่งอีเมลไปให้กับหมอคุณ หวังว่าเขาจะช่วยแก้ไขปัญหาที่ค้างคาใจผมได้

สายตาเลื่อนดูต่อไปทั่วกระดาษ จนกระทั่งเห็นลายเซ็นยึกๆยือๆตรงท้ายกระดาษ ลายเซ็นคุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนว้า ผมเลื่อนนามบัตรของหมอพฤกษามาเทียบ ตรงกันเด๊ะ

ปริศนาที่พันกันยุ่งอยู่ในหัวค่อยๆคลี่คลาย

หมอพฤกษาคือศัลยแพทย์สมอง หมอชลมีอาการทางด้านสมอง หมอพฤกษาและหมอชลเป็นแพทย์ประจำของไอ้สน

            ดังนั้นคนที่จะสามารถคลี่คลายปัญหาบ้าบอนี้ได้ น่าจะเป็นคนที่เก็บความลับของทั้งหมอชลและไอ้สน ซึ่งก็คือหมอพฤกษานั่นแหละครับ

            “รอนานมั้ยคะ

            ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงลิลลี่ดังขึ้นด้านหน้า มือกวาดเอกสารบนโต๊ะเก็บเข้าซองอย่างทุลักทุเล 

            “งานเยอะจริงๆสินะ ขนาดมากินข้าวยังเอางานมาทำเลย

            “ก็แค่อ่านฆ่าเวลาเฉยๆน่า

            ผู้หญิงหน้าตาสวยสวมชุดเดรสสีขาวทำปากบึนใส่ผม เธอเริ่มสั่งเมนูที่เธอกินประจำ รวมทั้งไวน์ที่เธอชอบเหมือนทุกๆครั้ง ในขณะที่ผมเองก็มีเมนูเดียวที่กินประจำเหมือนกันอย่างเช่นสเต็กปลา

            ชอบมั้ยคะ งานกองปราบ

            ลิลลี่ถามขึ้นระหว่างที่พนักงานนำไวน์มารินใส่แก้วให้

            ก็ดีนะ

            “แล้วที่เกาะล่ะ ชอบมั้ย

            “ชอบ

            “ไปอีกรอบป่ะ

            “ก็ได้นะ

            เธอทำสีหน้าแปลกใจที่เห็นผมตอบเหมือนไม่ใส่ใจอะไร ก็มันจริงนี่ครับ บนเกาะเงาจันทร์ไม่ได้แย่เลย แม้ตอนแรกจะอยากกลับบ้านใจแทบขาด แต่อยู่ไปอยู่มาก็รู้สึกผูกพัน

            ตอนนี้ผมเองก็เริ่มจะคิดถึงจ่าขาว อันดา แล้วก็พวกชาวบ้านเหมือนกัน

            ติดที่อย่างเดียว ถ้าผมโดนส่งกลับไปที่เกาะอีก ก็จะจากกับหมอชลอีกรอบ ซึ่งนั่นไม่โอเคเลย

            เราสองคนพูดคุยอะไรกันเรื่อยเปื่อย ส่วนมากก็จะมีแต่ลิลลี่ที่พูดไม่ยอมหยุด เธอเล่าเรื่องระหว่างที่ผมกับเธอห่างกันว่าเธอไปเที่ยวไหนมาบ้าง เจอใครใหม่ๆบ้าง มีประชดประชันว่าผู้ชายคนอื่นดีกว่าผมเยอะเลย ทั้งๆที่ตัวเธอก็ยังปล่อยผมไปไม่ได้ซักที

            ฟังบ้างไม่ฟังบ้างจนกระทั่งอาหารมาเสิร์ฟ ตอนนี้สมองของผมจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์อย่างเดียวหลังจากที่หมอคุณส่งข้อความกลับมาว่าจะรีบดูเอกสารให้ เพราะเขาเพิ่งจะกลับถึงบ้าน

            กล้า

            “หือ

            “ลี่ถามว่าวันศุกร์ว่างมั้ยคะ ลี่จะพาไปหาพ่อ

            “ห้ะเงยหน้ามองผู้หญิงตรงหน้า เธอยิ้มจนแก้มบุ๋ม

            พาไปหาพ่อหาทำไม

            “พอดีคุณลุงกับคุณพ่อนัดทานข้าวด้วยกัน เห็นว่าจะคุยเรื่องเลื่อนตำแหน่งให้กับหมวด

            ‘แค่ก

            ผมถึงกับสำลักเนื้อปลาแล้วไอเป็นบ้าเป็นหลัง

            คุณลุงที่ลิลลี่หมายถึงเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจากพ่อของผม

            หมายความว่ายังไง เลื่อนตำแหน่งเนี่ยนะ

            “ใช่ ไม่อยากเลื่อนเหรอ จะได้ทำงานสบายขึ้นไง

            โอย ปวดหัวเลยครับ

            เพราะลิลลี่เป็นคนแบบนี้ ผมถึงไม่อยากจะคุยกับเธอสักเท่าไร

            สำหรับผมแล้ว ผมไม่ใช่คนชอบพึ่งเส้นสาย ทั้งหมดมาจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเองล้วนๆ การที่เธอมาพูดแบบนี้ว่าถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้นไปแล้วจะทำงานสบายขึ้น มันไม่ใช่นิสัยของผมเลย

            เราจะภูมิใจได้ยังไง ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่เราสร้างขึ้นมากับมือ

            ไม่อยาก

            “ทำไมล่ะ

            ผมไม่ได้ตอบลิลลี่ เอาตรงๆคือโมโหนั่นแหละ

            ครืด

            ระหว่างที่ลิลลี่กำลังพูดอะไรเรื่อยเปื่อย ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมไม่อยากจะฟัง หมอคุณก็ส่งข้อความกลับมาทางอีเมล ผมรีบเปิดดู ใจก็เต้นรัวเพราะความอยากรู้

            ผลการตรวจสมองของนายศศิ เธียรธีระ ผู้ป่วยเกิดอาการช็อกกะทันหันจึงต้องส่งตัวกลับมารักษาที่โรงพยาบาลในกรุงเทพ ความทรงจำระยะสั้นหายไป ความทรงจำระยะยาวกลับมาเหมือนเดิม มีการสั่งให้ยาระงับความเครียดกับยานอนหลับ

            หือ

            ยาระงับความเครียดกับยานอนหลับเนี่ยนะ?

            เขาจะสั่งยาทำไมในเมื่อหมอชลหายดีแล้ว

            ผมรีบส่งข้อความกลับไปหาหมอคุณ เหมือนหมอคุณเองก็มีเรื่องจะคุยกับผมเหมือนกันถึงได้โทรแทรกเข้ามาก่อน

            เอ่อลิลลี่

            “หือ

            ผมขัดผู้หญิงตรงหน้าที่กำลังพูดไปจิบไวน์ไปอย่างสนุกปาก

            ผมไปเข้าห้องน้ำแปปนะ

            “ค่ะ

            รีบเดินตรงดิ่งไปเข้าห้องน้ำ แต่เดินเลี้ยวออกไปยังลานจอดรถด้านหลังของร้าน ผมกดรับสายของหมอคุณด้วยความรู้สึกปั่นป่วนไปหมด

            ทำไมยังต้องจ่ายยาอยู่อีกในเมื่อหมอชลหายดีแล้ว

            (ไม่เข้าใจเหมือนกัน กล้าพอจะได้คุยกับชลบ้างหรือเปล่า ว่าเขาได้กินยาตามสั่งมั้ย)

            “ไม่ได้คุยว่ะ อะไรวะเนี่ย งงไปหมด

            (อาจจะเป็นเพราะว่าไม่อยากให้ความทรงจำระยะสั้นกลับมามั้ง)

            “หมายความว่าไง

            (ก็อย่างที่บอกไปว่า มันมีโอกาสที่จะกลับมาจำช่วงระยะเวลาที่เขาไปอยู่ที่เกาะได้ แต่มีโอกาสเกิดน้อยมากๆ แต่ก็ไม่ได้บอกว่ามันจะไม่เกิด ถ้าเกิดเขาช็อกขึ้นมาอีกรอบ ความทรงจำนั้นอาจจะกลับมาก็ได้)

            “ถ้าเป็นแบบนั้น คือพวกมันไม่อยากให้หมอจำตอนที่เกือบจะโดนข่มขืนได้ อย่างนั้นเหรอ

            (อือ ถ้าเขาจำไม่ได้ ก็เหมือนกับว่าเรื่องไม่เคยเกิดขึ้น จริงมั้ยล่ะ แล้วถ้าเกิดหมอชลไม่รู้ว่าคนใกล้ตัวเขาอันตราย เขาก็จะไม่ระวังตัว อาจจะทำให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำได้นะกล้า)

            ถ้าหมอจำว่าเกือบถูกข่มขืนไม่ได้

            ไอ้สนก็จะรอดจากทุกข้อกล่าวหา

            หมอชลก็จะกลายเป็นเพียงแค่ของเล่นของมัน อยากจะส่งไปเกาะก็ส่ง อยากจะข่มขืนก็ทำ

            เวรเอ้ย ผมไม่อยากให้หมอชลจำเรื่องเลวร้ายนั่นได้ แต่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าเขาอยู่ใกล้กับตัวอันตราย ผมรู้นิสัยหมอดี ยิ่งถ้าหมอเป็นประเภทดื้อดึงที่จะรักษาคนไข้ของตัวเองแล้ว ผมแยกเขาจากไอ้สนไม่ได้แน่ๆ แล้วผมควรทำยังไง...

            ถ้าการทำให้หมอจำได้เป็นทั้งการทำร้ายเขาและเป็นการปกป้องเขาในทางเดียวกันล่ะก็ ผมก็อยากทำให้เขาจำฝันร้ายนั่นได้ซะเหลือเกิน เขาจะได้รู้ว่าไอ้สนมันเลวร้ายขนาดไหน เขาควรเลิกเป็นแพทย์ประจำของไอ้เวรนั่นได้แล้ว

            (กล้าก็ต้องเลือกเอาแล้วล่ะ ว่าอยากให้หมอชลจำได้ หรือไม่อยากให้เขาจำได้)

            “ถ้าอยากให้จำได้ล่ะ

            (ก็ลองพยายามย้ำเตือนเขาเรื่องที่เกิดขึ้นบนเกาะบ่อยๆ สัญญาณว่าเขาจะจำได้คือเมื่อไรก็ตามที่เขามีอาการปวดหัวรุนแรง ถ้ามีอาการนั้นปุ๊บ ให้รีบพาส่งโรงพยาบาลทันที เข้าใจมั้ย)

            อาการปวดหัวรุนแรง

            จะว่าไปผมเพิ่งจะเห็นเขาเป็นล่าสุดก็เมื่อตอนที่เรานัดเจอกันที่ร้านกาแฟ

            อย่าบอกนะว่า

            เขาเริ่มที่จะจำมันได้

            เขาเริ่มจำเรื่องบนเกาะเงาจันทร์ได้ จริงๆน่ะเหรอ?

            ผมรีบหาเบอร์หมอชลในโทรศัพท์มือถือ เราแลกเบอร์กันหลังจากที่แยกกันวันนั้นที่ร้านกาแฟ เพราะผมอยากจะคุยกับเขาตอนนี้ อยากได้ยินเสียงเขา อยากรู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ สบายดีมั้ย

            รอไม่นานเขาก็รับสาย หมอชลกรอกเสียงส่งมาเบาๆ

            (หมวด แปปนึงนะ ตรวจคนไข้อยู่)

            “คนไข้คนไหน

            (หือ ก็คนไข้ไง)

            คนไข้ของเขามีอยู่คนเดียวไม่ใช่หรือไง!

            “กูถามว่าคนไหน!”

ปลายสายเงียบไป มีเสียงตะกุกตะกักพร้อมกับเสียงโวยวายของหมอดังขึ้น จู่ๆก็เปลี่ยนจากเสียงของหมอชลเป็นเสียงทุ้มๆของใครอีกคน

(คนที่มึงเกลียดขี้หน้าจนตัวสั่นไงล่ะ หมวดกล้า)

ไอ้สน!” ไอ้เวรนี่

(ทำไม มึงจะมาเวียนวนอะไรรอบตัวเขาอีก เขาจำมึงไม่ได้แล้วนี่นา)

มึงทำอะไรหมอชล เขาไม่ได้ช็อกแบบไม่มีสาเหตุหรอกมั้ง

(สาเหตุก็มาจากมึงนั่นแหละ เขากินไม่ได้นอนไม่หลับระหว่างมึงหายไป ไม่รู้ตัวเลยสินะ)

            สาเหตุมาจากผมอย่างนั้นเหรอ

            (เอ้อแล้วก็ขอบคุณมากนะที่ช่วยให้เขาลืม เพราะตอนนี้เขากลับมาเป็นเด็กดีคนเดิมแล้ว)

            ปลายสายตัดไปเหลือทิ้งเพียงความอึดอัดในใจของผม

            ตอนนี้มีเพียงแค่อย่างเดียวที่ผมจะทำ คือการไปหาเขาที่โรงพยาบาล

            ผมตัดสินใจแล้ว ว่าผมจะทำให้หมอจำให้ได้

            ไม่ว่าเขาจะเจ็บปวดแค่ไหน

            เพราะผมไม่มีวันให้เขาอยู่กับไอ้ชาติชั่วอย่างไอ้สน

            ต่อให้เขาจะไม่มีทางเลือกก็ตาม




//ขอโทษที่หมวดหมอหายไปนาน กลับมาแล้วนะค๊า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

755 ความคิดเห็น

  1. #730 bh___ (@bh___) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:41
    โอ้ยปวดหัววว คือลิลลี่เปนบ้าปะเนี่ยยพ่อนางก็บ้าจี้ตามลูกอะนะ อิสนอี๊กกกก
    #730
    0
  2. #716 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 20:00
    เดี๋ยวๆ หมวดลืมลิลลี่รึเปล่า แม่นางเอาหมวดตายแน่เลยนะ น่ารำคาญนะผู้หญิงแบบนี้ พ่อก็ตามใจเกิ้นน
    #716
    0
  3. #663 noeyeol (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 22:59
    ไม่ไว้ใจสนจริงๆ อยากให้หมอจำได้เร็วๆจะได้อยู่ให้ห่างจากสนมัน หมวดช่วยหมอด้วยนะ
    #663
    0
  4. #630 Micael_the archangle (@8185) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 01:51
    รับรองไอเี้ยสนนนน เป็นคนฆ่าสาววัย19
    #630
    0
  5. #619 TTSRLN (@TTSRLN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:39
    ไอเ-้ยสน เดะ-เจอกู กูจะแยบซ้ายแยบขวาเสยคางข้างหน้าแล้วถีบไปข้างหลัง
    #619
    0
  6. #618 TTSRLN (@TTSRLN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:39
    ลิลลี่ชะนีผู้ถูกทอดทิ้ง
    #618
    0
  7. #586 neko39 (@sineza123) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:18
    ลิลลี่หมวดดดดด 55555 ลืมอีกละ
    #586
    0
  8. #573 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 17:21
    หมวดลืมลินลี่อีกแล้วว เดี๋ยวก็ไม่มีงานทำหรอกกกกกก
    #573
    0
  9. #530 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 03:56
    -สารเลวววววว
    #530
    0
  10. #499 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 00:44
    อย่าทำไรหมอนะเฮ้ย
    #499
    0
  11. #461 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 11:24
    เครียดดดด
    #461
    0
  12. #425 PeEarn (@PeEarn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 18:54
    ทำไมิ่านแล้วเครียดขนาดนี้ สงสารคุณหมอ เข้าใจความรู้สึกหมวดมาก
    #425
    0
  13. #369 Paeng Jaa (@mtypaeng) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 20:45
    -สน คนเลวววววว
    #369
    0
  14. #290 snoopma (@majik0605) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 21:47
    โอ้ยทำไมสนมันเลวอย่างนี้วะ
    #290
    0
  15. #230 6002thecey (@pikipinocchio) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 05:38
    อิกล้าแม่งพลาดตรงที่ออกจากเกาะโดยไม่บอกนี่นะ คิดตื้นชิบหาย ปล่อยไว้กะโจร
    #230
    0
  16. #212 Spsr _ps (@supitsara_pa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 20:31
    ค้างมาก ฮืออออออออออ

    #212
    0
  17. #211 Glass Heart (@nutttja) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 18:46
    เห้ยๆ มาม่าน๊านนนาน
    #211
    0
  18. #210 mwtpn (@tanaporn_mm45) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 06:49
    เกลียดสนมากอ่ะ สงสารหมอออออ
    #210
    0
  19. #208 CBAM (@CBAM) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:46
    -สนนี่ชั่วจริงๆ หมวดช่วยหมอด้วยนะ แงงงงง
    #208
    0
  20. #207 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:14
    หมวดดดดรีบไปช่วยหมอเร็ววววว
    #207
    0
  21. #206 soraAP (@soraAP) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 21:34
    ส่งสนกับลินลี่ไปอยู่เกาะเเทนได้ป่ะ5555555555
    #206
    0
  22. #205 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:49
    โอยยยยย หมวดรีบไปหาหมอเถอะ
    #205
    0
  23. #204 jellaly (@chanamonjelly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:44
    โหยยย หน่วงงงง ฮือออ
    #204
    0
  24. #203 kennyjungja (@kennyjungja) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:44
    น่าสงสารทั้งหมวดและหมอ สู้ต่อไปนะ
    #203
    0
  25. #202 milk2303 (@mcmilk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:03
    นี่อยากจะอุทานคำหยาบมากกก โอ้ยยยยยย
    #202
    0