ตอนที่ 16 : Chapter 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    5 พ.ค. 60


Chapter 15

           

            การชันสูตรเป็นไปด้วยดีครับ อีกไม่นานเราคงจะทราบผลกัน ขอบคุณครับ

            ฝ่าดงนักข่าวกลับเข้ามาในโรงพยาบาลอีกครั้ง

            วันนี้มีงานหนักรออยู่ข้างหน้า ผมพยายามจะไม่คิดฟุ้งซ่านอะไรนักเวลาปฏิบัติหน้าที่ เพื่อที่จะได้ทุ่มเทให้กับงานอย่างสุดฝีมือ วันนี้เป็นการตรวจสภาพร่างกายของฝ่ายผู้ก่อเหตุ รวมถึงข้อมูลเพิ่มเติมจากฝ่ายชันสูตรศพ โดยมีแรงกดดันจากพ่อของผู้ตายที่ตัดสินใจมาร่วมในการสอบสวนครั้งนี้ด้วย

            ผมอยู่ภายในห้องตรวจกับหมอลิน หมอผู้หญิงเพียงคนเดียวในโรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญเรื่องการรักษาคนไข้ติดยาเสพติด และผู้ก่อเหตุที่เป็นวัยรุ่นชายอายุ 21 ปีหน้าตาเศร้าสร้อย

            ในประวัติบอกว่าเราเลิกยามาได้แล้วสี่ปี มีกลับไปใช้อีกหรือเปล่า

            คุณหมอซักถามตามหน้าที่

            ไม่ครับ

            “แล้วทำไมฝ่ายพยานถึงบอกว่าเราคุ้มคลั่งล่ะ

            ฝ่ายผู้ก่อเหตุเงียบ เข็มยาวๆเจาะลงบนแขนเพื่อตรวจหาสารเสพติด

            เสร็จแล้วค่ะ รอผลอีกซักประมาณสองอาทิตย์

            “ถ้าผลออกมาคือผมไม่ติดยาล่ะครับคนที่เงียบทักถามขึ้น ผมกับคุณหมอมองหน้ากัน

            มันก็จะกลายเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

            “แล้วถ้าผมติดยา…”

            ผมแตะบ่าของเด็กตรงหน้าเบาๆ คดีนี้มีอะไรบางอย่างที่บอกกับผมว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ฆาตกร

            คนติดยาน่ะ เขาไม่นั่งรอให้ตำรวจมาจับหรอกนะ

            หลังจากเกิดการฆาตกรรม ผมออกตามจับวัยรุ่นชายคนนี้เพียงแค่สองวัน เขาไม่ได้หนีไปไหน หากแต่เข้ามอบตัวโดยการนั่งรออยู่ที่บ้านเงียบๆพร้อมกับญาติๆ

            ฆ่าคนมาทั้งคน ร้อยทั้งร้อยต้องหนีหัวซุกหัวซุนแล้ว

            ดังนั้นผมจึงไม่ตัดสินโดยทันที ว่าเขาเป็นฆาตกร

            ได้เรื่องยังไงบ้างฝ่ายพ่อของผู้ตายปรี่ตรงมาหาผมทันทีที่ผมออกจากห้องพร้อมเด็กหนุ่มและคุณหมอ เด็กถูกแยกไปอีกฟากเพื่อป้องกันการโดนทำร้าย ส่วนผมและคุณหมอลินยืนตอบคำถามให้กับผู้ชายตรงหน้าที่รายล้อมไปด้วยบอดี้การ์ดสวมชุดดำ

            ต้องรอผลอีกสองอาทิตย์เราถึงจะรู้ว่าเขาใช้สารเสพติดหรือไม่ค่ะ

            “เหอะ นี่มันเรื่องตลกหรือไงกันคุณ ลูกสาวผมโดนฆ่าตาย ยังต้องมานั่งสืบอีกเหรอ ก็เห็นชัดๆว่ามันฆ่าลูกผม มีพยานในเหตุการณ์พร้อม

            “การให้ปากคำของพยานไม่สอดคล้องกับทางญาติของผู้ก่อเหตุน่ะครับ เราถึงต้องสอบสวนกันให้ละเอียดมากกว่านี้

            “นี่มึงเป็นตำรวจภาษาอะไรวะปกป้องฆาตกรเนี่ย!!!” เมื่อพูดกันไม่รู้เรื่องอีกฝ่ายเลยขึ้นเสียงใส่

            ใครเอาตำรวจเฮงซวยแบบนี้มาทำงานวะ!”

            “ใจเย็นๆก่อนค่ะท่าน

            “ใจเย็นๆบ้าอะไร ลูกสาวผมตายจะให้ใจเย็น บ้ากันไปหมดแล้ว!!!”

            “ผมจะไปร้องเรียน เปลี่ยนคนดูแลคดีลูกสาวผมซะ ประสาทกลับกันหมด!”

            ระบายอารมณ์เสร็จก็เดินฟึดฟัดออกไป

            ถามว่าผมเข้าใจคนเป็นพ่อหรือเปล่า ผมเข้าใจดี แต่ถ้าเคสนี้เป็นการโยนความผิด ถ้าเด็กคนนั้นเป็นเพียงแค่แพะรับบาปแล้วเขาโดนต้องโทษล่ะก็ ผมเองก็คงจะรู้สึกผิดไปตลอดเหมือนกัน

            สู้ๆนะคะหมวด

            ฝ่ามือของคุณหมอสัมผัสลงบนแขนของผมเบาๆ ผมเลยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

            แบบนี้แหละ ทำงานกับคนใหญ่คนโต

            ผมชินซะแล้ว

            จะว่าไป หมอเชี่ยวชาญด้านยาเสพติดเหรอครับ

            ผมกับหมอลินออกเดินไปตามทาง ตอนแรกก็ว่าจะพูดคุยเรื่องคดี แต่มีอีกอย่างที่ผมสงสัยและอยากจะถามให้รู้

            ใช่ค่ะ

            “ในโรงพยาบาลนี้มีคนแบบหมอกี่คนกันเนี่ย เก่งจังเลยนะครับ

            คุณหมอคนสวยยิ้มบางๆออกมา

            ไม่เยอะหรอกค่ะ มีสามคนเองค่ะ

            “หือ สามคนเองเหรอครับ แบบนี้ก็ต้องรู้จักกันน่ะสิ

            “ใช่ค่ะ สนิทเลยล่ะ

            อย่างนั้นเหรอ

            เราสองคนเดินเงียบๆไปตามทางของโรงพยาบาลเพื่อจะตรงไปที่ห้องชันสูตร นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงตรงพอดี และผมเองก็มีคำถามที่อยากจะถามเธอมากกว่านี้

            เอ่อ ขอบคุณมากนะครับสำหรับวันนี้

            ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะหมวด ช่วยๆกันเนอะ

            “ถ้างั้นผมขอเลี้ยงกาแฟเป็นการตอบแทนได้มั้ยครับ

            คนตรงหน้าทำตาเป็นประกาย และยอมตอบตกลงแต่โดยดี

            เราสองคนใช้เวลาพักมานั่งกินกาแฟผ่อนคลายอยู่ที่ร้านกาแฟด้านล่างของตัวโรงพยาบาล ตอนแรกก็คุยกันเรื่องจิปาถะ รวมไปถึงเรื่องคดี พอสบโอกาสผมเลยซักถามคุณหมอแบบเนียนๆ

            พอดีผมเคยเป็นเพื่อนกับหมอคนหนึ่งที่ทำงานอยู่โรงพยาบาลนี้

            “จริงเหรอคะ

            “ครับ เขาชื่อศศิ

            พอพูดชื่อออกไป คนตรงหน้าก็เงียบลงทันที เหมือนเป็นชื่อต้องห้ามเลยแฮะ

            รู้จักเขามั้ยครับเมื่อคุณหมอเงียบไป ผมเลยต้อนเธอเข้าไปอีก อยากจะขอโทษแต่เพราะผมอยากรู้จริงๆถึงต้องทำแบบนี้ ถ้าให้ไปค้นข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ล่ะก็ ผมที่เป็นตำรวจก็ถือว่าไม่มีจรรยาบรรณ

            ดังนั้นถามไถ่เอาจากปาก น่าจะเป็นทางที่ดีที่สุด

            รู้จักค่ะ หมอชล ศัลยแพทย์คนเก่งของโรงพยาบาลเราเลย

            “ดีจังเลยครับ พอจะเล่าเรื่องของเขาหน่อยได้มั้ยครับ ผมสนิทกับเขามากๆ แต่ช่วงหลังๆนี่หายตัวไปเลย ติดต่อก็ไม่ได้ เพื่อนๆเป็นห่วงเขามากเลยครับ

            คุณหมอดูเหมือนไม่ค่อยอยากจะพูดเรื่องนี้เท่าไร แต่สุดท้ายก็ยอมพูดออกมา

            หมอชลทำงานอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้วค่ะ เข้ามาตอนแรกอยู่แผนกฉุกเฉิน จู่ๆก็โดนเลื่อนขึ้นมาอยู่แผนกศัลยกรรม เห็นเขาว่ากันว่าใช้เส้นน่ะค่ะ อันนี้พวกหมอเขาพูดกันนะคะ

            ใช้เส้นเหรอ

            หมอชลเนี่ยนะ เท่าที่ผมรู้มา ในครอบครัวของหมอชลไม่มีใครเป็นหมอนี่หว่า

            แต่ถึงจะใช้เส้น หมอชลก็เก่งจนลบคำสบประมาทได้นะคะ ดังนั้นหลายๆคนเลยยอมรับเขาเพราะแบบนั้น จู่ๆช่วงสองปีที่แล้วก็หายตัวไป เห็นพวกอาจารย์บอกว่าโดนย้ายไปประจำอยู่ที่เกาะทางใต้

            “รู้สาเหตุมั้ยครับว่าทำไมถึงโดนย้ายไป

            “ไม่รู้หรอกค่ะ ขืนรู้ เอามาพูดก็คงไม่ดีกับตัวเอง

            “ฮ่าๆ นั่นสิครับ

            หัวเราะกลบเกลื่อนไป ทั้งๆที่ใจแทบจะระเบิดเพราะความอยากรู้

            หมวดคงสนิทกับหมอชลมากๆสินะคะ

            “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ แค่อยากจะรู้ว่าเขาเป็นยังไงแค่นั้นเอง

            เราทั้งสองคนเงียบไป มีเสียงเพลงคลาสสิคในร้านกาแฟคลอเบาๆ เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว อีกสักพักก็คงต้องกลับไปพูดคุยกับทางทนายกันต่อเรื่องคดี

            ผมกำลังจะลุกออกจากโต๊ะ แต่คุณหมอลินขัดเอาไว้ซะก่อน

            หมอชลเขา …”

            “ครับ

            “หมวดอย่าไปบอกใครนะคะว่าได้ยินมาจากไหน

            พยักหน้าตอบรับ ผมเป็นคนรักษาสัญญาอยู่แล้วครับ

            หมอชลเขามีปัญหากับผู้ใหญ่ข้างบนน่ะค่ะ เป็นหุ้นส่วนรายใหญ่ของทางโรงพยาบาลเลย

            “พอจะรู้ชื่อหุ้นส่วนคนนั้นมั้ยครับ

            “คุณสนน่ะค่ะ สิงสน เดชาหิรัญ

            ชิบ

            เรื่องทั้งหมดปะติดปะต่อกันเหมือนจิ๊กซอว์ที่ลงล็อค เหมือนจะเข้าใจได้ด้วยตัวเองถึงสาเหตุที่หมอโดนย้ายไปที่เกาะนั่น รวมทั้งเรื่องที่เกือบจะโดนข่มขืนโดยไอ้เวรสน ลูกชายของสารวัตรสิงห์

            หมวดคะ

            “ครับ

            “ถ้าหมวดสนิทกับหมอชลจริงๆ อย่าปล่อยให้หมอชลเผชิญเรื่องทุกอย่างคนเดียวเลยนะ

 

            การพูดคุยเรื่องคดีดำเนินไปได้ด้วยดี แม้จะมีปากเสียงกับทางฝ่ายผู้ตายอยู่บ้าง แต่ก็ดูเหมือนจะอ่อนข้อลงหลังจากที่ผลชันสูตรออกมาเป็นเชิงเข้าข้างทางฝ่ายนั้น

            ผมมายืนดูเอกสารอยู่ตรงเคาน์เตอร์ของทางแผนกบำบัดสารเสพติด จ่าการันต์เป็นฝ่ายไปส่งพ่อของผู้ตาย ผมที่ไม่ค่อยถนัดการประจบสอพลอถึงได้มายืนรอเวลาอยู่ตรงนี้

            ฟังจากที่หมอลินพูด หมอชลค่อนข้างมีความสัมพันธ์ดีต่อเพื่อนร่วมงาน แม้จะโดนกล่าวหาว่าใช้เส้นในการไต่เต้าในหน้าที่การงาน ท่าทางการพูดการจาของเธอ ถึงแม้จะกังวลอยู่ไม่มากก็น้อย แต่ก็แฝงไปด้วยความเป็นห่วง

            ผมเองก็เป็นห่วงเขามากๆเหมือนกัน

            จะว่าไปแผนกบำบัดสารเสพติดที่นี่ค่อนข้างคึกครื้นดีแฮะ

            หมอพฤกษสวัสดีค่ะ

            “สวัสดีครับสาวๆ วันนี้กินอะไรกัน

            “หมอเลี้ยงมั้ยล่ะค่ะ

            “ไว้รอฉลองการกลับมาของหมอชลแล้วกันนะครับ

            ผมหันขวับไปมองหมอหนุ่มสวมเสื้อกาวน์ขนาดยาวที่ยืนอยู่ไม่ไกล

            ยิ่งได้ยินชื่อหมอชลยิ่งทำให้ผมใกล้จะเป็นบ้าขึ้นทุกที

            อยากเจอ

            อยากเจอจะบ้าตายอยู่แล้ว

            เขาอยู่ที่ไหนกันนะ

            หมวด กลับกันเถอะครับจ่าการันต์โผล่มาทางด้านหลังของผม เรียกให้สติผมกลับมาอยู่ตรงที่เดิม

            ผมปิดแฟ้มเอกสารลง ปล่อยให้จ่าการันต์เป็นฝ่ายนำไปก่อน ขาของผมค่อยๆก้าวเดินออกไปเรื่อยๆตามทางเดิน ไอ้ความหวังที่จะเจอหมอชลที่นี่ ผมไม่รู้ว่ามันมากขนาดไหน

            แต่เวลาได้ยินชื่นเขาทีไร ก็รู้สึกดี

            ถึงแม้จะไม่ได้เจอ ก็ยังดีที่ได้รู้ว่าเขาสบายดี

            หรือเปล่านะ

            กริ๊ง กริ๊ง

            เสียงโทรศัพท์ที่ดังเป็นร้อยๆสายตั้งแต่กลับมา ผมกดรับแล้วกรอกเสียงลงไป

            ครับ หมวดกล้าครับ

            (กล้า)

            น้ำเสียงหวานใสคุ้นหูทำให้ผมต้องดึงโทรศัพท์ออกห่างจากตัว เพ่งพิจารณามองเบอร์ที่ปรากฎบนหน้าจอ เบอร์ไม่คุ้น ไม่ได้เมมชื่อเอาไว้ แต่เสียงนี้ผมจำได้แม่น

            ลิลลี่…”

            (ดีใจจัง จำกันได้ด้วย)

            เหอะ นี่ใคร เก่งกล้านะเฮ้ย

            (อ่อเหรอ เป็นไงบ้างคะ สบายดีมั้ย)

            ลิลลี่เป็นผู้หญิงน่ารัก แต่ไม่ใช่ผู้หญิงที่ผมรัก ผมเอ็นดูเธอเหมือนน้องสาวมากกว่า เวลาเราคุยกันก็เหมือนคุยกันได้ทุกเรื่อง แต่เวลาเธอทำตัวแสบๆล่ะก็ อย่าริจะเล่นกับผู้หญิงคนนี้เชียว แค่ผมปฏิเสธ ก็โดนเด้งไปอยู่เกาะไกลห่างไกลความเจริญ นี่ถ้าเผลอพูดจาเลวร้ายใส่เธอล่ะก็ สงสารได้ย้ายบ้านไปนอนอยู่บนดาวอังคารแหงมๆ

            สบายดี ขอโทษทีกลับมาไม่ได้โทรหา

            เพราะต้องใช้สมาธิคุยกับคนในสาย ผมเลยต้องหยุดยืนพิงผนังแล้วกระเทาะรองเท้าของตัวเองกับพื้น

            (ไม่เป็นไรหรอก ดีใจมั้ยคะได้กลับมา)

            “ก็ดีนะ ยุ่งดี

            หัวยุ่งเลยกูเนี่ย

            (อยู่กองปราบสนุกมะ)

            “สนุก สนุกจนจะบ้าแล้วเนี่ย

            (ลี่เป็นคนขอป๊าเองอ่ะ)

            ผมเงียบไป รู้อยู่แหละว่าเจ้าตัวต้องพูดคำนี้ออกมา แต่ผมรู้จากปากไอ้พันก่อนหน้านี้แล้วไง เลยไม่ค่อยประหลาดใจสักเท่าไร

            ลิลลี่เป็นคนขี้อวด และเป็นผู้หญิงที่เก่งเรื่องทวงบุญคุณเป็นที่หนึ่ง มีอะไรอีกนะ

            อ๋อ โมโหง่าย อารมณ์ร้อน เวลาดีก็ดีจนใจหาย ดีแบบวัวตายควายล้มอ่ะครับ จนบางทีก็นึกว่าประจำเดือนมาตลอดเวลาหรือไงวะ จับอารมณ์ไม่เคยถูกเลยวุ้ย

            จะให้พูดไง ขอบคุณมากๆครับ งี้เหรอ

            (เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นข้าวหนึ่งมื้อได้ป่ะ)

            ปากอยากจะปฏิเสธ แต่ถ้าปฏิเสธเรื่องกินข้าวล่ะก็ พรุ่งนี้อาจจะโดนย้ายไปนอนเล่นแถวดอยปุย

            “ได้ ว่างเมื่อไรก็บอกมา

            (พรุ่งนี้เย็นนะ)

            “จ๊ะ

            (กล้า)

            “หืม

            (คิดถึงนะ)

            คำว่าคิดถึงถูกส่งผ่านมาจากปลายสาย ประจวบเดียวกับที่ใครคนหนึ่งเปิดประตูออกมาจากห้องด้านหน้าของผม

            มันเหมือนโลกหยุดหมุน

            เหมือนเวลาหยุดเดินไปชั่วขณะหนึ่ง

            ผู้ชายตัวเล็กกว่าผมยืนอยู่ตรงหน้า กลุ่มผมสีดำสนิทของเขายังคงดูนุ่มนิ่มไม่เปลี่ยนไป ผิวใสๆยังคงเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเขา ที่ไม่ว่าเมื่อไร ก็ดูนุ่มนิ่มไปซะทั้งหมด

            คนที่ผมคิดถึงโหยหามาตลอดหนึ่งเดือน คนที่ผมจากเขามาโดยไม่ได้ร่ำลาสักคำ

            นัยน์ตาสีสวยเงยจากเอกสารขึ้นมาสบตากับผม เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ผมลดโทรศัพท์ลง ไม่ได้สนใจว่าลิลลี่จะโวยวายหรือพูดอะไรต่อ

            ตอนนี้ผมคิดถึงหมอชล

            และเขาก็มายืนอยู่ตรงหน้าผม

            เสียงที่อยากจะเปล่งออกไปมันแห้งผากอยู่ในลำคอ

            มือที่อยากจะเอื้อมไปหาเขา มันชาหนึบไปหมด

            ขาที่อยากจะก้าวไปหาเขา เหมือนกำลังโดนพื้นดูดจนขยับไปไหนไม่ได้

            หมอ

            “กล้า…” น้ำเสียงทุ้มนุ่มของคนตรงหน้าสวนขึ้นมา หมอชลกระเถิบถอยหลังไปนิดหน่อยเหมือนกับว่าเขากลัวผม แต่ไม่ใช่ เขาไม่ได้กลัว จากสีหน้าที่ขึ้นริ้วจางๆสีแดงนั่น ดวงตาที่กระพริบปริบๆเหมือนจับต้นชนปลายไม่ถูก

            เขากำลังเขิน

            เขากำลังตกใจ

            “มาอยู่ที่นี่ดะ…”

            ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ผมก็คว้าแขนของหมอกลับเข้าไปในห้องที่เขาเพิ่งจะเดินออกมา ห้องที่เต็มไปด้วยชั้นเหล็กสูงๆเอาไว้ใช้เก็บของ ผมกดล็อคประตูเผื่อใครจะทะเล่อทะล่าเข้ามาขัดจังหวะการพูดคุยซะก่อน

            เขาอยู่ตรงหน้าผม ณ ตอนนี้

            หัวใจของผม

            ศศิของผม

            ดวงจันทร์ของผม

            หมอ

            “เดี๋ยว มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

            ผมสิต้องถามว่าหมอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

            หมอทำหน้าเหมือนหมางงเลยครับ ผมเขายาวขึ้นหรือเปล่านะ น่ารักว่ะ

            น่ารักเป็นบ้า

            อยากจะกอดเขา อยากจะพุ่งเข้าไปหาเขาตอนนี้เลย

            อยากฟัดโว้ย

            ใจจะขาดแล้ว

            เราทำงานที่นี่มาสี่ปีแล้วนะ กล้านั่นแหละมาที่นี่ได้ยังไง

            สรรพนามที่เขาใช้แทนตัวทำให้ผมขมวดคิ้ว

            เดี๋ยวนะ มันมีอะไรแปลกๆไป

            เขาเรียกผมว่ากล้า

            เขาไม่ได้เรียกผมว่าหมวด

            หมอสติกลับเหรอ?

            หมอ

            “อะไร เรียกเราว่าหมอมันแปลกๆนะพูดเสร็จก็ทำหน้าไม่พอใจใส่

            เขาเป็นหมอชลคนเดิม แต่ก็ไม่ใช่หมอชล

            นิ่งเงียบเพื่อใช้ความคิดอยู่สักพัก ก็เห็นสายตาของหมอไล่มองผมตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า เขายิ้มออกมานิดๆ มือเล็กๆที่ผมเคยชมว่าสวยยื่นออกมาแบบเก้ๆกังๆ เตะลงบนไหล่ของผม ทะนุถนอมเกินกว่าเหตุ ทั้งๆที่ตอนอยู่ที่เกาะตบหัวผมได้เขาตบไปแล้ว

            เป็นตำรวจแล้ว สมใจเลยล่ะสิคุณตำรวจ

            “อะไร พูดจาเหมือนเพิ่งเคยเจอกัน

            “หือ ก็เพิ่งเจอนี่ไงหมอทำหน้ามึนใส่ผม ยิ่งทำให้ผมปวดหัวมากขึ้นไปอีก

            หมอ

            “บอกว่าอย่าเรียกหมอไง

            “ชล

            “ว่าไง

            “จำเรื่องที่เกาะเงาจันทร์ได้บ้างมั้ย

            เขาเงียบไป เลื่อนลูกตาขึ้นไปด้านบนอย่างใช้ความคิด

            อ๋อ หลายๆคนก็ถามคำถามนี้ตอนเรากลับมาเหมือนกัน

            คำพูดของหมอชลทำให้ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

            จำไม่ได้ จำไม่ได้ด้วยว่าเคยไป

            “แล้วเรื่องผมล่ะ จำได้มั้ย

            “หือ พูดอะไรเนี่ย จำได้ดิ จำได้แม่นเลย

จำอะไรได้บ้าง เอแมท เฟรนด์ชิพ แล้วอะไรอีก” จำเรื่องที่ผมสารภาพว่ารักหมอได้มั้ย...

คนตรงหน้าหลบตาต่ำ รอยยิ้มเล็กๆคลี่ออกมา

จำได้ทุกอย่างนั่นแหละ” โกหก 

สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหว

            ผมคว้าตัวหมอเข้ามากอดพลางซุกหน้าลงบนไหล่ของเขา ไม่มีกลิ่นตะไคร้หอมๆรอบตัวเขา แต่เขายังเป็นหมอชลของผม ไม่สิ ตอนนี้ความทรงจำเขากลับคืนมาแล้ว

            เขาเป็นศศิ

            เพื่อนร่วมห้อง ที่แอบรักผม

            เพื่อนร่วมห้องที่ผมไม่เคยสนใจด้วยซ้ำว่าเขามีตัวตน

            กล้าน้ำเสียงอ่อนๆ ฝ่ามือของหมอที่ขยำเสื้อของผมแน่น เขาคงจะตกใจ กลัว ประหลาดใจ แปลกใจ หลายๆอย่างคงตีกันง่วนในหัวสมองของเขา

            ผมที่ปฏิเสธเขามาตลอด กลับมากอดเขา

            ตอนนี้เขาคงจะงงจนแทบบ้าเลยล่ะ

            อย่างที่คิด

            เมื่อความทรงจำเก่ากลับมา เขาลืมช่วงเวลาสั้นๆเหล่านั้นไป เขาลืมว่าเคยใช้ชีวิตอยู่ที่เกาะเงาจันทร์ เขาลืมว่าได้พบเจอกับผมในฐานะหมวด เขาลืมว่าตัวเองเคยตกอยู่ในฝันร้ายที่แสนน่ากลัว

            แต่เขาจำได้ว่า เขาชอบผมมากขนาดไหน

            ถึงเขาจะลืมเรื่องราวที่ผ่านมา แต่การที่เขาลืมฝันร้ายนั่นไปได้

            ผมจะไม่โทษเขาเลยที่เขาลืม

            ดีใจซะอีกที่เขาลืมมันไปซะ

            เป็นการเริ่มต้นใหม่ ที่ไม่ได้แย่

            ชล

            “ห๊ะ

            “ที่มึงแอบชอบกูอ่ะ รู้แล้วนะ

            คนในอ้อมกอดกลายเป็นใบ้กะทันหัน ผมฉีกยิ้มออกมา

            ไม่เป็นไร

            ลืมไปก็ไม่เป็นไร

            เพราะไม่ว่าเป็นแบบไหน เขาก็ยังเป็นคนที่ผมรัก

            และผมสัญญาเอาไว้แล้ว ว่าผมจะปกป้องเขา

            รู้แล้วเหรอ

            “อืม

            “แล้วจะทำไงต่อ

            จะทำยังไงต่อน่ะเหรอ

            มีหลายอย่างที่อยากทำเลย

            ก่อนอื่นก็

            จีบหมอไง



// ใจเย็นๆกันนะคะ #หมวดหมอ พล็อตทุกอย่างถูกวางมานานแล้ว 

ดังนั้นมันอาจจะมีดราม่าบ้างเล็กน้อย เพื่อคลายปมของหมอ

ถ้าเครียดๆไปอ่าน #Likeกัน ได้นะคะ โปรโมทแรงมาก หวานเบาหวานขึ้น 10 10 10 ไปเลยจ่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

754 ความคิดเห็น

  1. #751 cookies (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 07:10

    หืออออ หมอลืมเรื่องเกาะรึ แงงงงง

    #751
    0
  2. #729 bh___ (@bh___) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:20
    งงแล้วววววว
    #729
    0
  3. #661 noeyeol (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 14:08
    หมอลืมความจำที่เลวร้ายได้ดีใจมากๆ แต่ก็แอบเสียดายความทรงจำดีๆของหมอกับหมวดที่เกาะอะ แงงง แต่ไม่เป็นไรแบบนี้ก็ดีแล้วเนาะหมวดก็เริ่มจีบใหม่นะหมวด สู้ๆ555555
    #661
    0
  4. #629 Micael_the archangle (@8185) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 01:32
    -สนเป็นคนทำแน่ๆ
    #629
    0
  5. #615 TTSRLN (@TTSRLN) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 21:57
    ฮือออออ แต่งดีเกินไปแล้งวววว
    #615
    0
  6. #571 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 16:45
    เปงห่วงที่หมวดลืมวางสายลินลี่ง่า ฮื่ออออจะไม่เปงไรใช่ม้ายยย
    #571
    0
  7. #528 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 03:39
    งื้อออ หมอเวอร์ชั่นนี้นุ่มนิ่มอะ แต่เราว่าดีแล้วนะ ที่หมอจำตอนนี้แล้วลืมเรื่องที่เกาะ หมอจะได้ลืมเรื่องร้ายๆ ที่เกือบโดนข่มขืนไป ส่วนความทรงจำดีๆ กับหมวด เราเชื่อว่าหมวดจะสร้างมันใหม่ได้
    #528
    0
  8. #497 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 00:27
    หมอ นุ่มนิ่มขึ้น 10 เท่า แบบไหนก็รักหมอ ลืมความทรงจำเลวร้ายพวกนั้นไปซะนะ
    #497
    0
  9. #459 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 09:54
    เออเอาดิหมวดนี่ก็เก่งกล้าสมชื่อรับได้ทุกอย่างจะลืมจะจำกูยอมมมม5555555 แต่หมอเวอร์ชั่นนี้น่ารักนุ่มนิ่มสมกับเป็นมาชเมลโล่เงย
    #459
    0
  10. #402 ItCity (@ItCity) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 21:35
    โอมายดอกเตอร์... กระซิก สู้ๆนะคะลูกๆทั้งสอง
    #402
    0
  11. #367 Paeng Jaa (@mtypaeng) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 20:33
    โหยย ทำไมกลับมาจำได้ เกิดอะไรขึ้น กลัวเหลือเกิน ปมยังไม่คลาย ยังมียัยลิลลี่นี่อีก
    #367
    0
  12. #288 snoopma (@majik0605) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 21:31
    เราส่งสัยค่ะ ลิลลี่วางสายไปรึยังคะ55555555555555
    #288
    0
  13. #279 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 16:49
    ทำไมหมอจับกลับไปกลับมา มันอะไรกัน
    #279
    0
  14. #190 蛇。 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:20
    ต้องปกป้องหมออย่างที่บอกนะหมวด!!! ตอนรู้ว่าหมอจำตอนอยู่เกาะไม่ได้นี่ใจร้าวเลย แต่กลับมาเชื่อมกันเหมือนเดิมเพราะหมวดบอกจะจีบเนี่ยแหละ 555555555
    #190
    0
  15. #159 plengmalik (@plengpng) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 20:07
    หมอโดนอะไรมาาา แงแง ;--;
    ทำความรู้จักกันใหม่นะ หมวดต้องช่วยหมอแล้วก็ขยันจีบหมอมากๆนะ ทำคะแนนรัวๆไปเลยนะหมวด!
    #159
    0
  16. #158 Gagagoo (@Gagagoo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 09:43
    สงสารหมอ เป็นไรอ่ะ งง ทำไมอยู่ๆก็ลืม สงสารหมวดT.T
    #158
    0
  17. #157 PanchatPoorahong (@PanchatPoorahong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 22:51
    มันอึนๆอ่ะ สงสารหมวดจัง เก่งกล้าที่ถูกลืม ตลอด
    #157
    0
  18. #156 C+ph (@momonuke) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 22:33
    ฮือออ ไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ดี แต่ถ้าหมวดว่าดีหนูก็ว่าดี ฮือ
    #156
    0
  19. #155 C+ph (@momonuke) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 22:33
    ฮือออ ไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ดี แต่ถ้าหมวดว่าดีหนูก็ว่าดี ฮือ
    #155
    0
  20. #154 ภัยสยองใกล้ตัว (@42130) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:34
    ขยันอัพนะคะ สู้ๆ
    #154
    0
  21. #153 Meka'at (@acrbaka) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:30
    โอ้ยยย ดราม่าแค่นี้ใช่ไหมค่ะ แต่แบบกร้าวใจมาก "จีบหมอ" อยากบอกหมวดว่า "สู้ต่อไปทาเคชิ"55555
    #153
    0
  22. #152 Aeyomi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:11
    เริ่มจีบใหม่ สู้สู้นะ หมวดกล้า

    หมอชลจ้าา คิดถึงๆ อยากกอด ลืมความทรงจำที่เลวร้ายแล้วเริ่มตันใหม่กับหมวดกล้า

    คดีที่หมวดรับผิดชอบนี่ ลับลมคมในดีจริ้งงง สะท้อนคดีในปัจจุบันได้ดีค่ะ ตัองมองคน2ฝ่าย
    #152
    0
  23. #151 AnnejaKhanistha (@AnnejaKhanistha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 20:53
    รุกต่อเลยหมวด ยังไงก็คนเดียวกัน
    #151
    0
  24. #150 jellaly (@chanamonjelly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 20:45
    อย่างน้อยหมวดก็จะจีบหมอ ไม่ดราม่ามากอันนี้โอเค 5555
    #150
    0
  25. #149 soraAP (@soraAP) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 20:30
    อ้าวววววววว เอาแล้วๆๆๆๆๆๆ
    #149
    0