จองจำรักด้วยหัวใจ [e-book พร้อมดาวน์โหลด]

ตอนที่ 45 : บทที่11 [ผู้พิทักษ์] 70% อัพแล้วจ้า + 15 วันสุดท้าย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,495 ครั้ง
    19 ก.ค. 62


ช่องทางการติดต่อสั่งซื้อ

1. FB : ตะวัน คณิสร วีนัส

https://www.facebook.com/profile.php?id=100006404912020


               2. FP : ตะวัน คณิสร วีนัส นักเขียน

       https://www.facebook.com/TAWANVENUS/


              3. EMAIL : little_writer@hotmail.co.th

* เล่มพิเศษแถมฟรีเฉพาะจองกับนักเขียนเท่านั้นนะคะ *

************************************************************************************************************

16 วันสุดท้ายแล้วเด้ออออออ ยังเปิดจองพร้อมโอนอยู่นะคะ

e-book เจอกันหลัง 25 สิงหาคม และมี เล่มพิเศษขายปกติค่ะ

       

         พริสาเห็นภาพนั้นอดจะยิ้มออกมาไม่ได้ มองเผินๆ หากใครไม่รู้มาก่อนคงนึกว่าพ่อลูกกัน แต่ยังคงไม่เข้าใจว่าเหตุใดผู้ชายที่บอกว่าไม่อยากเห็นหน้าอาทิตยา ทว่ากลับทำเหมือนไม่อยากให้เด็กน้อยออกห่างซะอย่างนั้น

        “ตกลงคุณจะเลี้ยงแกเหรอคะ”

        “พาเธอออกไปได้ไหมล่ะ” เขาเลิกคิ้วถาม

        “ตอนแรกเกือบจะได้อยู่แล้วเชียว แต่คุณหลอกล่อด้วยแซนวิชซะก่อน อย่างนี้คงยอมออกไปง่ายๆหรอกนะ” พริสาบ่นกลับอีกหนเพราะคิดว่าหลังอุ้มได้ก็จะพาไปหาอันยา

        “ความผิดของเธอทั้งนั้น ฉันถึงต้องมาติดอยู่กับยายปีศาจน้อย” เฮกเตอร์แกล้งพูด

        “งั้นเลี้ยงต่อไปเลยค่ะ ฉันไปทำความสะอาดห้องของคุณก่อน”

        “เดี๋ยวพริสา... จะมาทิ้งกันอย่างนี้ไม่ได้นะ พริสา!” เฮกเตอร์ตกใจพยายามร้องเรียกแต่พริสาออกไปแล้ว เขาเพียงแค่อยากมีปีศาจน้อยวิ่งไปวิ่งมาใกล้ๆ แต่ไม่ได้อยากเลี้ยงเหมือนที่ผ่านมา ตั้งใจให้พริสาดูแลต่างหาก

        “เตอร์หม่ำอีกค่า” อาทิตยาก็ยังสรรหาอะไรมายัดปากต่อเนื่อง

        “พอสักทีน่า อยากให้ฉันอ้วนเป็นหมูเหมือนเธอเหรอ... แล้วดูสิ มัมเดินไปโน่นแล้ว ไม่ตามไปหรือไง” เขาได้ทีพูดกับเด็กน้อยบนตัก ดูเหมือนแผนที่จะทำงานสบายๆ คงเป็นไปไม่ได้แล้ว

        “ไม่ค่า อยู่กับเตอร์ดาดี้ ซันนี่รักเตอร์ดาดี้” อาทิตยาจูบแก้มสากฝากน้ำลายเป็นของแถม

        “สรุปฉันต้องเลี้ยงยายปีศาจน้อยต่อเหรอเนี่ย?” เขากลอกตาเล็กน้อยมองดูความไร้เดียงสาได้แต่ส่ายหน้า

        แม้ช่วงเช้าอาทิตยาจะติดเฮกเตอร์ แต่ช่วงบ่ายพออันยามาหาพร้อมกับนำของเล่นมาหลอกล่อ เด็กน้อยก็ตามไปทันทีตามประสาเด็ก แต่พอเบื่อก็วิ่งกลับมาหาชายหนุ่มที่ห้องทำงาน ปีนขึ้นตัก สถานที่สุดโปรด นั่งเล่นเงียบๆ โดยที่เฮกเตอร์อ่านเอกสารไปด้วยไม่ได้ดุหรือห้ามปราม ภาพนั้นทำเอาแม่บ้าน บอดี้การ์ด รวมถึงพริสารู้ได้ว่าเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นแล้ว ไม่มีคำว่า “เกลียดเด็ก” หลุดออกจากปากของร่างสูงอีกเลย

 

        ตกกลางคืนพริสายังคงหวาดระแวงว่าจะถูกเจ้านายหนุ่มมากวนแต่พอเห็นสี่ทุ่มแล้วไม่มาก็หลับอย่างสบาย หนึ่งชั่วโมงถัดจากนั้นก็รู้สึกมีใครมาเขย่า ทำเอาเธอเบิกตาโพลงลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจและเห็นเฮกเตอร์ยืนข้างเตียง

        “ตกใจหมดเลย คุณมาทำไม”

        “พอเคาะประตูก็กลัวซันนี่ตื่น พอมาเงียบๆ ก็ตกใจ ทีหลังต้องเข้าฝันไหม?” เขาเลิกคิ้วถามกวน

        “ไม่ต้องมาเลยก็หมดเรื่อง มีอะไรคะ เจ็บข้อเท้าเหรอ หรือจะเอาอะไร”

        “ฉันนอนไม่หลับ”

        เธอกลอกตา “อีกแล้ว? คุณกำลังทำให้ฉันอดนอนไปด้วย”

        “อดนอน? ตลกแล้วพริสา มีแต่เธอที่หลับก่อนฉันตลอด ฉันต้องทนฟังเสียงกรนของเธอตั้งไม่รู้กี่คืน” เฮกเตอร์จ้องใบหน้าหวานที่ทำท่าตกใจ

        “คุณโกหก ฉันไม่เคยนอนกรนสักหน่อย”

        “เธอจะรู้ได้ไง สามีไม่เคยบอกบ้างเหรอ”

        “ฉันไม่มีสามี!” เธอแหวเข้าให้

        เกิดความเงียบระหว่างคนทั้งคู่ แม้เฮกเตอร์จะพึงพอใจในคำตอบแต่สายตาก็มองหาความจริงจากใบหน้าและแววตาของอีกฝ่ายที่พยายามซ่อนเอาไว้

        “พรุ่งนี้เราลองปรึกษาแพทย์ดีไหมคะ น่าจะมีวิธีทำให้หลับง่ายขึ้น” พริสาเปลี่ยนเรื่อง

        “ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้น ในเมื่อมีผู้ช่วยส่วนตัว ที่ต้องทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมง” ร่างสูงเลิกคิ้วมองหน้า ยังไม่ยอมแพ้ แพทย์ที่ไหนจะดีไปกว่าพริสา

        “แต่ว่าแบบนี้จะ...”

        “อย่าพูดมาก ออกมาเร็วๆ ทีหลังพาปีศาจน้อยเข้านอนเสร็จก็ไปหาฉันที่ห้องทำงานทันที อย่าให้ต้องขึ้นมาตามอีก เข้าใจไหม” นี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มมาหาผู้หญิงด้วยตัวเอง ปกติจะมีผู้หญิงมาหาถึงที่หรือคนสนิทจัดการให้ ดังนั้นพริสาควรรู้สึกเป็นเกียรติและภูมิใจ ที่เขาให้ความสำคัญมากกว่าคนอื่น

        “แต่ฉันมีลูก ฉันไม่อยากทิ้งลูกนอนคนเดียวและ...”

        “จำไม่ได้เหรอฉันว่าฉันต้องมาก่อนเสมอ สำคัญที่สุด!” ชายหนุ่มทวนย้ำเสียงเข้ม

        ระหว่างที่ทั้งสองกำลังถกเถียงจ้องตาเพื่อเอาชนะกันและกัน หารู้ไม่ว่าเสียงได้รบกวนการนอนหลับของเด็กน้อยเรียบร้อยแล้ว อาทิตยาบิดขี้เกียจปรือตามอง ทันทีที่เห็นว่าใครยืนอยู่ ริมฝีปากเป็นกระจับคลี่ยิ้มทันที

        “เตอร์ดาดี้!

        “ให้ตาย คุณทำแกตื่น!” พริสากระซิบต่อว่าเสียงเข้ม

        “ฉันสิตาย เพราะปีศาจน้อยไม่ยอมปล่อยฉันแน่” เฮกเตอร์กระซิบกลับ

        “ความผิดคุณ รับไปเองคนเดียว

        “ดาดี้ขา นอนกับซันนี่ ตรงนี้” เด็กน้อยตบที่นอนตรงกลาง

        “ไม่ล่ะ นอนเถอะ ฉันไปแล้ว” เฮกเตอร์ยอมแพ้ หากอาทิตยางอแงขึ้นมานอกจากจะไม่ได้นอนเหนื่อยกว่าเดิมอีกและโอกาสที่จะได้นอนกับหญิงสาวแทบเป็นศูนย์

        “ดาดี้มานี่ นอนกับซันนี่”

        เฮกเตอร์ทำท่าจะปฏิเสธแต่อาทิตยาจู่โจมด้วยการเดินมาหาจับมือหนาเอาไว้แน่นออกแรงดึง พริสาเลยขยับไปอีกด้านเพื่อเปิดทางให้

        “สงสัยคืนนี้คุณจะมีเพื่อนอยู่ด้วยแล้ว” พริสาพูดอย่างอารมณ์ดี รู้สึกรอดตัวที่ไม่ต้องนอนกันเพียงลำพัง

        “พูดมากน่ะ ทำให้ปีศาจน้อยหลับเดี๋ยวนี้”

        “เตอร์ดาดี้กล่อม... กล่อมซันนี่นะ”

        “ใช่ คุณทำแกตื่น กล่อมแกนอน”

        พริสาล้มตัวลงนอนอีกด้านหนึ่งทำทีไม่สนใจ มองดูลูกสาวยังยืนอยู่ก่อนออกแรงดึงก็สามารถทำให้เฮกเตอร์ล้มตัวลงนอนได้สำเร็จ เธอคลี่ยิ้มพึงพอใจไม่ใช่ว่าเขาตามใจแต่เป็นเพราะอาทิตยาตื่นมาช่วยได้ทัน หากต้องนอนตามลำพังอีก พริสากลัวว่าจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิด และกลัวใจตัวเองว่าจะเผลอไผลปล่อยให้ความต้องการอยู่เหนือเหตุผลกลายเป็นเหมือนผู้ช่วยคนอื่นที่นอนกับเขา

        “ดาดี้ เล่านิทาน”

        “ฉันเล่าไม่เป็น ให้มัมเล่าสิ ถ้าอยากให้นอนด้วย ต้องนอนเฉยๆ ไม่ดื้อ เข้าใจไหม” ร่างสูงรัวเป็นชุด

        “มัมจ๋า ร้องเพลงกล่อม” อาทิตยาหันหน้าไปบอกมารดาทันที

        “ก็ได้ งั้นเด็กดีหลับตานะคะ”

        พริสาจูบหน้าผากลูกน้อยยอมแพ้เพราะเด็กไม่ควรนอนดึก ก่อนจะขยับมาชิดแล้วเริ่มร้องเพลงเด็กด้วยน้ำเสียงหวานไพเราะจนผู้ชายตัวใหญ่ที่นอนอีกด้านรู้สึกเพลิดเพลิน ผ่อนคลาย จ้องมองใบหน้าหวานที่คลี่ยิ้มน้อยๆ ลูบผมสวย ดวงตากลมโตของอาทิตยาที่ลืมเมื่อครู่เริ่มปรือปรอยและหลับลงในที่สุด บางทีเฮกเตอร์ก็แปลกใจ ทำไมผู้หญิงที่เคยรำคาญและอยากไล่ออกทุกสามเวลาหลังอาหาร ถึงกลายเป็นผู้หญิงที่ทำให้รู้สึกดีมากที่สุดและอยากอยู่ใกล้ ชายหนุ่มฟังเสียงนั้นแล้วหลับตาลง

        เมื่อลมหายใจของอาทิตยาเข้าออกสม่ำเสมอจึงมองเลยไปยังเฮกเตอร์ที่หลับตาอยู่เช่นกัน ไม่รู้หลับแล้วหรือไม่แต่ใบหน้าสงบนิ่งไม่เห็นความเกรี้ยวกราดก็ทำให้หญิงสาวยิ้ม จากนั้นเลื่อนผ้าห่มคลุมตัวของทั้งคู่และเอนกายนอนบ้าง ไม่ใช่เฮกเตอร์หรอกที่เปลี่ยนไป เธอเองก็เช่นกัน และคาดหวังว่านับจากนี้จะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น หรือผู้ชายคนนั้นกลับมาวุ่นวายในชีวิตอีก หญิงสาวอยากเริ่มต้นใหม่กับลูกที่นี่

        ผ่านไปสักพักร่างสูงที่ยังไม่หลับก็ลืมตาขึ้น หันไปมองอาทิตยากับพริสาที่กำลังหลับสบาย เกิดความรู้สึกหวงแหนและอยากปกป้องอย่างน่าประหลาด เพียงแค่คิดว่าหากมีใครทำให้ทั้งคู่เจ็บช้ำหรือต้องเสียน้ำตาล่ะก็ ความกรุ่นโกรธปะทุขึ้นในอก เฮกเตอร์จะให้ชดใช้อย่างสาสมด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง!

 

        ด้วยความที่เป็นคนตื่นเช้า พริสาเลยรู้สึกตัวตื่นคนแรก รีบหันไปมองข้างกายเห็นทั้งเด็กและผู้ใหญ่หลับสนิทก็พอใจ พอดูท่านอนของลูกสาวที่ขาข้างหนึ่งพาดบนอกของเฮกเตอร์ที่ส่งเสียงกรนเบาๆ ก็หลุดยิ้ม พริสามองนาฬิกาเพิ่งหกโมง ยังเช้าเกินกว่าที่จะปลุกทั้งสองคน จึงลงจากเตียงแผ่วเบาไม่อยากรบกวนการนอนจากนั้นเดินเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเอง

        สามสิบนาทีต่อมาหญิงสาวกำลังยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ สวมยูนิฟอร์มเหมือนทุกวัน ขณะที่กำลังแปรงผมอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เธอรีบหยิบมาดู เห็นเบอร์ไม่คุ้น ในใจก็เกิดความวิตกกังวลว่าอาจจะเป็นเดนเซลอีกหรือเปล่าจึงไม่กล้ารับ แต่เพราะมันดังต่อเนื่องอยู่หลายที บางทีคิดว่าอาจเป็นโรงพยาบาลก็ได้ ด้วยความสงสัยและไม่กล้าไว้วางใจเผื่อเป็นเรื่องสำคัญ สุดท้ายก็ตัดสินใจรับสาย

        “สวัสดีค่ะ”

        “อย่าได้คิดวางสายใส่ฉันที่รัก... ไม่อย่างนั้นฉันจะทำอะไรที่เธอคาดไม่ถึงเชียวล่ะ” เสียงทุ้มเข้มที่ดังจากปลายสายทำเอาร่างบางตื่นตระหนก แข้งขาอ่อนแรง มืออีกข้างต้องยกขึ้นยันกับตู้เสื้อผ้าเพื่อทรงตัว

        “ดะ เดนเซล”

        “ขอบคุณที่ยังจำกันได้... มาเจอกันหน่อยสิ ฉันมีเรื่องมากมายที่อยากจะพูดกับเธอ เรื่องความหลังครั้งเก่า อย่างเช่น รอยแผลที่ฝากเอาไว้ให้ฉันดีไหม” ปลายสายยังคงพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

        “ไม่... ไม่มีทาง เลิกยุ่งกับเราสักที แกจะตามรังควานเราไปถึงไหน ที่ผ่านมามันยังไม่มากพออีกเหรอ แกทำลายชีวิตพี่พริม แกทำร้ายฉันและแกก็ทำร้ายซันนี่!” ดวงตากลมโตเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาทันที

        “ฉันเคยบอกแล้วไงว่า ถ้าฉันอยากได้อะไรฉันก็ต้องได้ อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้เธออยู่ที่ไหน ถ้ารักลูกมากล่ะก็ ออกมาพบฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะให้คนไปขโมยมาจากแบล็กฟอร์ด เธอก็รู้ว่าฉันทำได้ จริงไหม” ชายหนุ่มแสยะยิ้ม

        “กะ แกรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่ไหน” พริสาเกิดความกลัวทันที

        “ฉันรู้ก็แล้วกัน มาหาฉันวันนี้ และอย่าบอกใคร ถ้าฉันเห็นว่ามีใครมาด้วยล่ะก็... จำได้ใช่ไหมว่าฉันเคยทำอะไรกับซันนี่ และสาบานว่าคราวนี้เธอจะไม่ได้เจอเด็กคนนั้นอีกตลอดชีวิต!”

        เมื่ออีกฝ่ายตัดสายทิ้งพริสาก็มือสั่นทำโทรศัพท์ตก ทรุดตัวลงด้วยความหวาดกลัว นับตั้งแต่เกิดมา ผู้ชายคนนี้คือสิ่งเลวร้ายที่สุด เขาสามารถทำร้ายได้แม้แต่เด็กบริสุทธิ์ นาทีต่อมาเสียงข้อความก็ดังขึ้น เธอหยิบดูถึงรู้ว่าเป็นสถานที่นัดหมายคือป้ายรถเมล์แห่งหนึ่ง ย่านใจกลางเมือง พริสาไม่ได้อยากไป แต่ผู้ชายคนนั้นสืบรู้แม้กระทั่งอาทิตยาอยู่คฤหาสน์หลังนี้ ก็ไม่มีอะไรเหนือความคาดหมายอีกแล้ว อีกทั้งยังไม่กล้าเสี่ยง หญิงสาวปาดน้ำตา เปิดตู้เสื้อผ้าอีกครั้ง

        เฮกเตอร์ลืมตาตื่นเพราะถูกรบกวนจากร่างเล็กที่ขยับกาย สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานแต่เป็นเท้าน้อยของอาทิตยาที่ชี้ขึ้นใกล้โดนปากอยู่แล้ว พอหันมองก็เห็นว่ายังหลับสนิท แต่สภาพการนอนทำเอาส่ายหน้า ศีรษะไปทาง ขาไปทาง ได้แต่กลอกตาบ่นเบาๆ

        “ดีนะเธอไม่ฝันว่าเตะปากใครเข้า... ไม่งั้นมีหวังเราซวยแน่” เขาเอาขาที่พาดอยู่ออกช้าๆ ไม่อยากรบกวนการนอน ก่อนลุกขึ้นมองไปยังเตียงที่ว่างอยู่ก็ไม่เห็นพริสา แปลว่าคงตื่นแล้ว

        เฮกเตอร์ตั้งใจเดินออกจากห้องแต่ประตูห้องแต่งตัวเปิดออกมาเสียก่อน คิ้วหนาขมวดเล็กน้อยเมื่อเห็นการแต่งกายที่แปลกออกไป เธอสวมเสื้อไหมพรมแขนยาวสีชมพูกับกางเกงยีนส์สีขาวไม่ได้สวมยูนิฟอร์มเหมือนทุกที คล้ายจะออกไปไหนสักแห่ง แต่เหนือสิ่งอื่นใดที่สะกิดใจคงเป็นดวงตากลมโตที่ยังเหลือร่องรอยของการร้องไห้อย่างชัดเจน

        “จะไปไหน” เขาถามเสียงเข้มทันที

        “อะ เอ่อ คือว่า ฉันจะขอลาหยุดหนึ่งวัน เพื่อออกไปซื้อของค่ะ” พริสาไม่กล้าสบตาร่างสูง

        “ซื้ออะไร ให้เด็กรับใช้ไปซื้อ” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้มพบพิรุธทันที

        “ตะแต่ว่า... ฉันต้องออกไปข้างนอก ฉันจะรีบไปรีบกลับค่ะ”

        “จะไปไหน พูดมาพริสา มีอะไรปิดบัง” ร่างสูงขยับเข้าไปใกล้จ้องเขม็ง

        “ไม่มีค่ะ ฉันไม่มีอะไรปิดบัง ฉันทำงานมาเกือบสองเดือนแต่ไม่เคยหยุดเลย... ฉันแค่อยากได้วันพักบ้างเท่านั้นและจะออกไปซื้อของให้ซันนี่” พริสายังโกหกต่อแต่ไม่กล้าเงยหน้าสบตาเขา

        “ถ้าไม่มีอะไรปิดบังก็มองหน้าฉัน!” ร่างสูงสั่งเสียงเข้ม


* แทรกอีกนิด ขออธิบายมุมพราว อย่าลืมว่า พราวอยู่กับเดนเซล มาเกือบปี นานกว่าเตอร์ เตอร์มีพาวเวอร์แค่ไหน นักอ่านรู้กันดี เพราะเราอธิบาย บรรยายเยอะมากแล้ว แต่พราว อยู่กับเตอร์มาแค่เกือบ 2 เดือน นางไม่รู้ ตื้นลึกหนาบางอะไรมากเลย มีการ์ดเยอะจริง ดูทรงอิทธิพลจริง แต่เดนเซล ก็ไม่ด้อย จริงอยู่ออกไป มันก็ดูโง่ แต่เพราะทุกคนยังไม่รู้ว่า นางเจออะไรมาบ้าง เดนเซลทำอะไรกับนาง และซันนี่บ้าง เราเชื่อว่า ถ้าทุกคนได้อ่าน พาร์ทนั้นแล้ว จะเข้าใจเลยว่า ทำไมนางยอมออกไปเสี่ยง อยากให้ลองมองอีกมุมหนึ่งดู อย่าเพิ่งตัดสินนางเลยจ้าา *

เอาแล้ววว นางจะไปแล้วเด้อออ เอาใจช่วยนาง อย่างที่บอกไปเมื่อเช้า จะเริ่มพีคขึ้น พีคขึ้นเรื่อยๆ งานนี้เฮกเตอร์จะได้เจอเดนเซลไหม? รู้กันนนนนนนน

ปล.นี่เป็นต้นฉบับดิบที่เราไม่ได้รีไรต์ อาจมีคำผิด คำตก คำหล่น คำซ้ำ หรือประโยค งงๆ ไม่ต้องตกใจนะคะ ตอนนี้เราส่งให้พิสูจน์อักษรเค้าตรวจแล้ว ซึ่งในรูปเล่ม เป็นฉบับสมบูรณ์ 100%




************************************************************************************************************

สำหรับใครสนใจเรื่องน้องชายของเฮกเตอร์ ก็คือ แฮร์ริส แบล็กฟอร์ด

กดอ่านเรื่อง "หวนรักเจ้าบ่าวจำแลง" ได้เลยนะคะ

(นี่เป็นนิยายทำมือ มีให้ดาวน์โหลดแล้วในรูปแบบ E-book แต่หากต้องการรูปเล่ม สามารถหาซื้อได้ที่ร้านออนไลน์ค่ะ)

 

ทดลองอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่ลิ้งด้านล่างเลย

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1862231

 

 

การแต่งงานไม่ใช่บทสรุปของความรัก แต่เป็นการเริ่มต้นบทใหม่ของชีวิต

 

หลังแต่งงานได้เพียงห้าเดือน โชคชะตาก็เล่นตลกเมื่อสามีหายไปทิ้งไว้เพียงจดหมายกับแหวนแต่งงานและทายาทของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ!

 

การกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสี่ปี แฮร์ริส แบล็กฟอร์ด กลายเป็นนักธุรกิจ มหาเศรษฐีระดับโลก เจ้าพ่อค้าอาวุธรายใหญ่ ไม่ใช่อาจารย์ธรรมดาอย่างวันวานอีกแล้ว ที่ผ่านมาคือการหลอกลวง ดังนั้น นรียา ต้องการใบหย่า เพื่อจะได้เป็นอิสระจากกันตลอดกาล แต่ทุกอย่างไม่ง่ายอย่างที่คิดเมื่อแฮร์ริส ได้ล่วงรู้ถึงความลับ เรื่องราวของลูกแฝดแสนน่ารักอย่างฮันนี่และฮิวโก้ เขาจึงพร้อมที่จะทำทุกทางเพื่อได้เธอและลูกกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง!

 

อยากได้ใบหย่ามากใช่ไหมล่ะ” ชายหนุ่มถามเสียงเข้ม

แน่นอน” เธอตอบรับพยายามระงับน้ำเสียงไม่ให้สั่นเทา

ได้... รอผมตายก่อนแล้วกัน

 

************************************************************************************************************

ฝากนิยายเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ

“ณ จุดเกิดรัก”



 

ทดลองอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่ลิ้งด้านล่าง ความรักละมุนและความน่ารักบอกเลยว่าห้ามพลาดนะคะ

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1774365


โปรย... 

เพราะการพบหญิงสาวสองครั้งแตกต่างกันราวกับคนละคน

จากสาวเปรี้ยวสุดจี๊ดในชุดแฟนตาซีหลุดโลกกลายเป็นแม่ชีสุดเรียบร้อย แถมจู่ๆ ยายแม่ชีบอกว่าอยากแต่งงานกับเขา

งานนี้เขาต้องค้นหาความจริงว่าเธอเป็นคนแบบไหนกันแน่

บางอย่างในตัวเธอช่างน่าสงสัยและน่าค้นหา

จูบของเธอ ณ มหานครนิวยอร์กในค่ำคืนนั้นยังตราตรึงในความทรงจำ

แม้จุดเริ่มต้นของพวกเขาอาจไม่สวยงามนัก

แต่เขาจะทำให้เธอแต่งงานกับเขาเพราะ “รัก” ให้ได้

ปริศนาของสองสาวในร่างเดียวและพรหมลิขิตสุดพีกต้องคลี่คลาย

“เราแต่งงานกันไหม”

“นี่อยู่ในยุคที่ผู้หญิงต้องขอผู้ชายแต่งงานแล้วเหรอ รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา” เขาถามเสียงหลง

“แน่นอน ฉันรู้ตัวและนี่คือธุระที่ฉันมาวันนี้”

************************************************************************************************************

ฝากนิยายแนวหมอ... อีกหนึ่งนามปากกากับสำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ

สอนรักเทพบุตรเถื่อน” โดย คณิสร


ใครชอบแนวหมอ บอกเลยว่าต้องไม่พลาด สามารถคลิกอ่านตัวอย่างได้ก่อน

ที่ลิ้งด้านล่างนี้เลยนะคะ

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1837942

 

โปรย...


เพราะพานพบกับความรักที่ไม่ซื่อสัตย์ จึงไม่คิดจะดูใจกับผู้หญิงคนไหนอีก นายแพทย์ฟาเบรกัส อัลบาติโน่ จึงต้องเผชิญกับข่าวลือว่า 
ไร้เดียงสาและเวอร์จิ้น และการไม่ออกมาพูดหรือแก้ข่าวยิ่งเป็นการ ตอกย้ำ ว่ามันเป็นเรื่องจริง!

ราวกับดวงดาวแห่งความซวยย้ายเข้าเรือนชะตาของฟาเบรกัสทันที เมื่อข่าวลือเท็จสร้างความเดือดร้อนไปถึงผู้หญิงจอมเพ้อเจ้อว่าที่นักข่าวอย่าง จิรัสยา เมลสัน หล่อนอาสาออกตัวจะมาสอนทฤษฎีเรื่องบนเตียง แบบชนิดที่ว่าจะให้คุณหมอหนุ่มเชี่ยวชาญในด้านนี้จนต้องร้องขอชีวิต!

นี่หล่อนแยกไม่ออกจริงๆ หรือว่า ชายใดไร้เดียงสา หรือเป็นหมาป่าที่กำลังหลับใหล! พลาดเสียแล้วแม่สาวน้อย...ที่เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าหล่อนยังห่างไกลภาคปฏิบัติอยู่มากโข

*** นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในชุด ทายาทอัลบาติโน่ ประกอบด้วย เงื่อนรักหักเหลี่ยมหัวใจ เล่ห์รักจ้าวหัวใจ เทพบุตรร้ายสยบรัก และสอนรักเทพบุตรเถื่อน สามารถสั่งซื้อทั้งหมดได้ที่สำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟนะคะ ***


************************************************************************************************************

ฝากนิยายที่เพิ่งวางแผงล่าสุดด้วยนะค้า ใครชอบแนวมีเด็กห้ามพลาด

"พันธะลับอุบัติรัก"




วางแผงแล้วที่ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2S ราคา 369 บาท

หรือสั่งซื้อกับ สนพ.โรแมนติค ได้ลด 20% จากหน้าปกจ้า



โปรยของเรื่อง...

เพราะความจำเป็นที่เกี่ยวพันกับความอยู่รอดของน้องสาว มีนา จึงไม่มีทางอื่นนอกจาก ยั่ว และ อ่อย เขาอย่างสุดชีวิต เพื่อที่จะ เผด็จศึก ผู้ชายคนนั้นให้ได้โดยเร็วที่สุด แต่ทุกอย่างดูเหมือนจะผิดแผน เมื่อคนอย่าง มิคาเอล เพลทเชอร์’ ไม่หวานหมู แทนที่เขาจะเสร็จเธอ กลายเป็นเธอที่เสียท่า จนได้ของแถมติดท้องมาด้วย ครั้นจะเอาไป รีฟันด์ ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร สุดท้ายก็กลายเป็นคุณแม่ยังสาวโดยไม่ทันตั้งตัว สำหรับมิคาเอลแล้ว สิ่งที่อยู่ในใจเขาตลอดห้าปีที่ผ่านมา ก็คือการมองหาวิธีที่จะแก้เผ็ดแม่ตัวแสบให้สาสมที่สุด แน่นอนว่าการลงโทษผู้หญิงที่เป็นแม่ของลูกอย่างมีนา จะมีวิธีไหนที่เด็ดไปกว่าการทำให้เธอสำลักความสุขจนตาย เพราะนั่นคือวิธีเดียวที่จะทำให้ชายหนุ่มกลับมามีสิทธิ์อย่างถาวรในตัวเด็กน้อย เจ้าของดวงตาและรอยยิ้มที่ละลายหัวใจของเขาได้ทุกครั้ง

 

เลิกแต่งเรื่องสักทีเถอะน่า คุณน่าจะเป็นนักเขียนมากกว่าแม่ครัวนะ!

ฉันไม่... 

ขนนกที่ใช้อาจจะไม่เร้าใจ ทรมานคุณไม่มากพอ คุณเลยไม่ปริปากสักที ตอนนี้ผมมีแผนดีๆ บางทีร่างกายของผมอาจจะกระตุ้นความทรงจำและทำให้คุณทรมานจนยอมพูด ให้ร่างกายเราได้สัมผัสกันเหมือนคืนนั้น มันน่าจะดีกว่า คุณคิดว่างั้นไหม?” มิคาเอลยิ้มเจ้าเล่ห์ ขยับขึ้นทาบทับร่างบางเอาไว้ สบกับดวงตากลมโตที่เบิกกว้าง

************************************************************************************************************

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.495K ครั้ง

2,793 ความคิดเห็น

  1. #1852 ninja (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 13:29

    ก้อนะมาอ่านซ้ำอีกรอบ(พร้อมคำอธิบาย)ก้อพอเข้าใจอยู่ ระยะเวลแค่สองเดือนอาจไม่มากพอที่จะได้รู้เรื่องต่างๆ แต่การเอาตัวเองไปเสี่ยงโดยอ้างว่าห่วงลูก(น่าหลานมากกว่านะ) ก้อไม่เข้าทาอยู่ดีเพราะถ้าตัวเองเป็นอะไรไปใครจะดูเจ้าปีศาจน้อยล่ะ เพราะถ้าเดนเซลมาอ้างสิทธิเตอร์ก้อไม่สามารถจะโต้แย้งอะไรได้เลยนะเพราะไม่ได้เป็นอะไรกันเลย อีกอย่างนะ ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเตอร์จะคุ้มครองดูแลได้แค่ไหน และโดยนิสัยส่วนตัวก้อไม่ชอบพูดเรื่องของตัวเองให้ใครฟัง แต่อารมณ์นี้มันมีเรื่องคอขาดบาดตายแลัยัยปีศาจน้อยจะโดนด้วยเต็มๆ เราการปรึกษา ขอคำแนะนำก้อคงไม่ทำให้เดอร์เดือดร้อบไปด้วยหรอกนะ(ตามความเข้าใจของพริสาที่ยังไม่รู้จักเตอร์ดีพอ) พูดจริงนะ ยังไงเราก้อไม่เห็นด้วยที่ไปเสี่ยงกับคนที่ชั่วร้ายแบบนั้นเพราะไม่มีอะไรเป็นหลักประกันเลยว่าพริสาจะไม่โดนกระทำ เอาง่ายๆเลยนะถ้าโดนข่มขืนล่ะ โดนบังคับให้รองรับอารมณ์ดิบเถื่อนต่างๆล่ะ เพราะก้อรู้อยู่ว่าเดนเซลเถื่ิอนมากโหดมากกับเด็กก้อสามารถทำได้ทุกอย่างแล้วพริสาคิดได้ไงว่าจะมีแค่การพูดคุย โลกสวยไปปะหรือว่าอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์ งงใจขอบอก

    #1852
    1
    • #1852-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      19 กรกฎาคม 2562 / 14:30
      ตามที่แนะนำตัวละครไปเลยจ้าาา

      "พริสา มาติเนส อายุ 24 ปี

      “ทุ่งลาเวนเดอร์ที่ว่าแน่... ยังแพ้เธอ”

      ปล.แต่บทเรียนครั้งนี้ก็ทำให้นางบอกเตอร์แหละค่ะ เพราะนางก็ยอมรับว่านางพลาด เตอร์ก็ด่าแบบนี้เป๊ะเลยว่า ออกไปนี่ ถ้าเกิดไรขึ้น ลูกจะอยู่ยังไง นั่นเองงงงงงงงง

      #1852-1
  2. #1843 peepattaya (@peepattaya) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 20:51
    มันย้อนแยงกันไปไหม พราวฉลาดและรอบครอบมาก อยู่กับเตอร์ใครก็บุกเข้ามามิได้ ต้องพึ่งเตอร์สิถึงจะถูก ถ้าออกไปลำพังถือว่าผิดฟอร์มกลายเป็นโง่ และที่บรรยายมาว่าแบรคฟอร์ดการ์ดเยอะเป็นที่ที่มั่นคงแข็งแกร่งมันจะกลายเป็นไม่สมกันเลยนะ. ดูเตอร์ผิดไปเปล่า เดลเซลหรืออลาโน่จะมาสู้เตอร์ได้ไง
    #1843
    1
    • #1843-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      18 กรกฎาคม 2562 / 20:54
      อันนี้ในมุมมองนักอ่านไงคะ รู้เห็น พาวเวอร์ที่เตอร์มีทั้งหมด ไม่ใช่ในมุมมองของพริสา ที่ไม่รู้ นางรู้จักเดนเซลดีกว่าใคร รู้ว่าร้ายแค่ไหน เพราะนางเจอมากับตัว นางออกไปเสี่ยงเอง เพราะห่วงลูก ห่วงเตอร์ นางอยากไปคุย ไปเจรจา ซึ่ง เราจะมีอธิบายในพาร์ทต่อไป อย่าเพิ่งตัดสินอะไรไปก่อนเลยค่ะ ใจร่มๆ ก่อนนะคะ รออ่านก่อนเนอะ
      #1843-1
  3. #1832 ninja (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 16:47

    นางน่าจะฉลาดนะแต่กลับทำเหมิอนโง่ๆยังไงก้อไม่รู้ ใช้อะไรคิดที่จะออกไปพบ-เลวนั่น มีปัญญาสู้รบตบมือกับมันรึก้อเปล่า เซ็งเว้ย

    #1832
    1
    • #1832-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      18 กรกฎาคม 2562 / 16:53
      ลองมองในมุมนางเอกดูอาจเซงน้อยลงค่ะ
      #1832-1
  4. #1831 Ann Siriporn Chanadee (@siriporn5264) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 15:37
    เตอร์ช่วยได้ มีใครใหญ่กว่าเตอร์ ห๊ะ บอกมา
    #1831
    0
  5. #1830 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 14:00
    ให้ดตอร์ดาดี้ช่วยสิ
    #1830
    0
  6. #1829 สายลม (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 13:11

    ลุ้นค่ะลุ้น เตอร์ไปด้วยไหม

    #1829
    0
  7. #1828 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 09:55

    ลุ้นต่อปัย
    #1828
    0
  8. #1827 Kitten Boy (@AprilMaysahyon) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 09:37
    อยากปลอดภัยเตอร์ดาดี้คือที่สุดของเซฟโซนซันนี่แล้วนะ บอกๆไปเถอะถ้าบอกแล้วโดนเตอร์ด่าเราไม่แปลกใจนะ ปากเตอร์คือที่สุดพอๆกับความโหดและรวยนั่นแหละจ้า
    #1827
    0
  9. #1826 chanan_parun (@chanan_parun) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 07:03
    รอลุ้นค่ะ
    #1826
    0
  10. #1825 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 23:39
    อยากได้รับการปกป้อง แต่ไม่มั่นใจว่าเค้าจะเดือดร้อนรึเปล่า ตลกแล้วพริสา ถ้าเธอไม่บอกซิจะลำบาก
    #1825
    0
  11. #1824 sawutdipab (@sawutdipab) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 22:08
    เฮกเตอร์จะช่วยได้มั้ยเนี่ย
    #1824
    0
  12. #1823 flukebaa (@fonuss27) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 22:08

    รอจ้า..
    #1823
    0
  13. #1822 Cheeryblue (@Cheeryblue) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:54
    พริสาบอกเตอร์ไป เตอร์ช่วยได้ เตอร์เป็นที่พึ่งพิงหนึ่งเดียวของเธอ
    #1822
    0
  14. #1821 Someonepp (@someonepp) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:49
    คือถ้าออกไปก็น่าจะรู้ว่าตัวเองต้องเจออะไร ทำไมถึงคิดจะออกไปตามแผนของไอนั้น ไม่คิดเลยหรอว่าอยู่ในบ้านนี่ยังไงก็ปลอดภัยกว่า บอดี้การ์ดโคตรเยอะ ถึงมันจะรู้ว่าอยู่ไหนแต่ใช้ว่าที่นี้จะเข้าก็เข้าได้ง่ายๆ ไม่งั้นเฮกเตอร์ตายไปนานละ เฮ้อออ ทำไมบทจะโง่ก็โง่เกินพิกัด เข้าใจนะที่ไม่กล้าบอกใคร แต่จะทำตามคนร้ายง่ายๆ โดยไม่มีแผนรองรับเลยคือ....อิหยังวะ////อิอ่ะไรท์ โกรธนางเอกละ ฮื่อออออ
    #1821
    2
    • #1821-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      17 กรกฎาคม 2562 / 20:51
      อ่านก่อนนนน ใจร่มๆๆๆๆๆ นี่ยังไม่ได้อัลไลเลย 5555555555555555555+
      #1821-1
  15. #1820 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:36

    สู้ๆๆๆน่าพราว

    #1820
    0
  16. #1819 Irish66 (@Irish66) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:17

    อลาโนกับแดนเซลคนเดียวกันแน่เลย ผ่าตัดเปลี่ยนหน้าป่าว

    #1819
    0
  17. #1818 Putari99999 (@Putari99999) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:16
    บอกไปเหอะ..นั้นคุณเฮกเตอร์นะ
    #1818
    0
  18. #1817 ebarrrr (@ebarrrr) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:07
    โอ๊ยยยยตัดตอนได้โคตรลุ้นเลยใจร้ายมากจะลงแดงตายแล้วน้าาาาา
    #1817
    0
  19. #1816 aun138 (@aun138) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:57

    ลุ้นมากกกกกค่ะสงสารนางเอกของเรื่องมากค่ะรอลุ้นนางเอกจะบอกไม่บอกค่ะงานนี้พระเอกฉลาดมากๆค่ะรอๆนะคะ
    #1816
    0
  20. #1815 Toon (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:54

    ตอนนี้ก็ลำไยนางเอกแล้วค่ะจะบอกก็ไม่บอกสักที

    #1815
    0
  21. #1814 InthiraP (@IP31122518) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:48

    ถ้าจะต้องมาตามผู้ช่วยทุกคืนก็ย้ายมานอนห้องเดียวเถอะ

    #1814
    0
  22. #1813 Jajaarakna (@Jajaarakna) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:21
    หยอดปุกรอซื้อebook เตอร์ดาดี้แว้วคร้า..ใจจิขาดดดด
    #1813
    4
    • #1813-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      17 กรกฎาคม 2562 / 19:22
      หลังส่งหนังสือ เค้ารีบลงรัวๆเลยจ้าาา ^^
      #1813-1
    • #1813-3 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      17 กรกฎาคม 2562 / 19:23
      งื้อออ คนอ่านก็น่ารักเด้อออ สำหรับ e-book ไม่ต้องห่วงนะคะ นอกจากจะลดราคาจุกๆ เดี๋ยวเราหาโปรแบบพิเศษให้ด้วยยย ^^
      #1813-3
  23. #1812 V006 (@snsd006) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:20
    อยากให้พริสาบอกกับแฮกเตอร์
    #1812
    1
    • #1812-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      17 กรกฎาคม 2562 / 19:21
      เดี๋ยวบอกแล้วค่ะ หลังจากไปนี่แหละ... คือ ถ้านางยังไม่ยอมบอก คนเขียนจะลำไยนางแล้ว 555555555555555+
      #1812-1
  24. #1811 Nan_Bt (@Nan_Bt) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:11
    ดาดี้ช่วยน้องด้วยนะ
    #1811
    0
  25. #1810 hydrangeapink (@hydrangeapink) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:08
    ต่อๆๆๆ กำลังสนุก
    #1810
    0