สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,977 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,482 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    163

    Overall
    399,977

ตอนที่ 9 : บทที่3 [มีเมียไม่รู้ตัว] 100% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 ก.ค. 60

ขอฝากเรื่องใหม่นิสนุงนะค้า อัพต่อจากคุณหมอนะ


 

"ซ่อนรักจำนนใจ"

คลิกที่ลิ้งได้เลยค่ะ ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ

 

"คุณได้ยินอะไรบ้าง?" หญิงสาวถามอย่างกังวล

"ได้ยินว่าคุณจะจับผม... และยังบอกอีกว่าถ้าได้แต่งงานกับผมสบายไปทั้งชาติ" 

เมื่อเขาได้ยินทั้งหมดหญิงสาวก็หน้าซีด...

"ดะ เดี๋ยวก่อน คะ คือว่า..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถ้าคิดจะจับผม... ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี... แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้..."

ตามไปสนุกกันต่อที่ลิ้งนะคะ จะเริ่มอัพเร็วๆนี้ค่ะ

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407

 

อ่านจบแล้วอย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนกันด้วยนะค้า


วันนี้มายาวมากก เม้นกันเยอะๆนะคะ ^^

 

อีกด้านหนึ่งคนที่ได้รับผลกระทบเต็มๆกำลังนั่งเครียดอยู่ในห้องประชุม โดยมีเปรมศักดิ์กับมินตราเอ่ยปากถามเรื่องราวทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

        “วีจำไม่ได้เลยเหรอว่าไปจดทะเบียนกับลดาตอนไหน” เปรมศักดิ์ถามอย่างสงสัย หากเป็นคนอื่นเขาอาจจะคิดว่าตัวนักร้องหนุ่มปิดบังอดีตหรือเปล่าแต่เพราะเป็นปฐวีที่เขาค่อนข้างรู้จักภูมิหลังดีทีเดียวจึงแน่แก่ใจว่าก่อนที่ลดาจะโผล่มาที่นี่ปฐวีไม่รู้จักหญิงสาวแน่นอน และนั่นก็ตามมาด้วยคำถามที่เขากำลังถามอยู่

        “ผมไม่รู้ครับพี่ อย่างที่บอก คืนนั้นผมเมาแล้วก็หลับไป พอตื่นมาก็มีโน้ตแปะเอาไว้ที่หน้านั่นแหละครับ”

        ปฐวีถอนหายใจ เขาเล่าเรื่องโน้ตกับข้อความให้ทั้งคู่ได้ฟังแล้วและยอมรับว่าค่อนข้างน่าสงสัยทีเดียวดูเหมือนเธอจะจงใจให้เรื่องนี้เกิดขึ้น แต่เธอทำไปทำไมกันล่ะ?

        “พี่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าลดาจะทำแบบนี้ แล้วทำไปทำไม” มินตราพูดอย่างสงสัย

        “เธอคงอยากจะทำลายผม... หรือไม่ก็เป็นพวกคลั่งคนดัง!” ชายหนุ่มพูดอย่างเจ็บแค้น ความเห็นใจ เอ็นดูก่อนหน้านี้มลายหายไปเรียบร้อยแล้ว

        “ใจเย็นๆก่อนวี ตอนนี้เราต้องหาตัวลดาให้เจอก่อนแล้วค่อยว่ากัน” เปรมศักดิ์ถอนหายใจแล้วเอ่ยบอกถือว่าเป็นเรื่องสำคัญทีเดียว การเจอลดาจะทำให้พวกเขารู้อะไรมากขึ้นและแก้ไขสถานการณ์ที่กลายเป็นประเด็นดัง อาจจะแถลงร่วมกันว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเขาก็หวังว่าลดาจะไม่ได้มีเจตนาและจะยอมร่วมมือด้วย

        “แล้วทางผู้ใหญ่เขาว่ายังไงบ้างครับ เราฟ้องร้องได้ไหม เพราะยังไงผมก็มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้เซ็นทะเบียนสมรส หากเธอไม่ปลอมลายเซ็นก็เป็นไปได้ว่าตอนผมเซ็น... ผมไม่มีสติมากพอ” ปฐวีถามพร้อมกับอธิบายถึงเขาจะไม่ได้จบสายกฎหมายมาแต่เขาก็พอรู้ว่าเรื่องแบบนี้ฟ้องกันได้แน่นอนอยู่แล้ว

        มินตราและเปรมศักดิ์มองหน้ากันอย่างหนักใจ เมื่อเช้าทรงพลเรียกทั้งคู่ไปคุยกันแล้วโดยบอกว่าเพื่อไม่ให้ภาพลักษณ์ของปฐวีดูแย่กว่านี้ ควรยอมรับกับสื่อไปก่อนว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง หากปฏิเสธจะยิ่งยืดเยื้อในการหาความจริง เพราะฉะนั้นช่วงนี้ก่อนที่ชื่อเสียงของปฐวีจะไม่เหลือ ควรยอมรับกับสื่อและค่อยหาทางแก้ไข ตอนแรกที่ได้ยินผู้จัดการสาวถึงกับตกใจเพราะไม่เคยแก้ไขปัญหากับศิลปินหรือดาราคนอื่นด้วยการยอมรับในสิ่งที่ไม่ได้ทำแบบนี้มาก่อนเลย แม้เธอจะพยายามพูดให้แล้วแต่ก็ไม่เป็นผล ดูเหมือนทรงพลจะตัดสินใจแล้วที่จะใช้วิธีนี้ ในเมื่อเขาเป็นถึงประธานบริษัทมินตราเองก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก พลางคิดว่าหากปฐวีชื่อเสียงย่ำแย่ บริษัทก็คงไม่ต่างกัน ดังนั้นทรงพลก็คงไม่มีทางทำร้ายบริษัทตัวเอง จึงทำให้เธอยอมตกลง

        อีกทั้งทรงพลยังพูดเสริมว่า ข่าวที่ออกไปคนเสพข่าวย่อมไม่รู้ตื้นลึกหนาบางว่าเป็นอย่างไร จากทะเบียนสมรสที่เป็นหลักฐานก็ตัดสินกันไปแล้วว่านักร้องหนุ่มมีภรรยาที่ซุกซ่อนเอาไว้โดยไมได้เปิดเผย ไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง จะโดนบังคับหรือไม่ ตราบใดที่ยังพิสูจน์ไม่ได้ การปฏิเสธไปอย่างเลื่อนลอยก็มีแต่เสียหาย อีกทั้งพยานก็ไม่มี ความเชื่อถือหรือชักจูงให้คนมาเชื่อก็ย่อมเป็นไปได้ยาก เพราะอย่างไรเสียหลักฐานสำคัญอย่างทะเบียนสมรสก็เด่นหราอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์เรียบร้อยแล้ว

        “วีฟังพี่นะ... ทางผู้ใหญ่อยากให้วีออกไปยอมรับก่อนว่ามันเป็นเรื่องจริง” สิ้นเสียงเปรมศักดิ์ปฐวีก็แทบล้มทั้งยืน

        “หมายความว่ายังไงพี่ มันไม่ใช่ความจริงเลยนะ พี่จะให้ผมไปพูดแบบนั้นได้ยังไง แฟนคลับผมล่ะพี่ เขาจะเสียใจแค่ไหน พ่อแม่ผม แล้วไหนจะอลิสล่ะพี่ พี่เข้าใจผมไหม!” ปฐวีอธิบายความอัดอั้นที่อยู่ในอกออกมาให้คนที่เขาเคารพที่สุดฟัง

        “พี่เข้าใจวี แต่ตอนนี้เราไม่มีทางเลือก พี่เองก็เห็นด้วยกับผู้ใหญ่ หากวีไม่ยอมรับแล้วปล่อยเรื่องแบบนี้ไม่มีความชัดเจน คนที่เป็นสปอนเซอร์สนับสนุนวีอยู่เขาก็รอไม่ได้หรอกนะ อีกอย่างตอนนี้วีจดทะเบียนไปแล้วด้วย ไม่ว่าจะมีผลหรือไม่ก็ตามแต่หลักฐานชัดเจนขนาดนั้นเราปฏิเสธไม่ได้หรอกวี” เปรมศักดิ์พยายามอธิบายด้วยเหตุผล

        “ผมจะไปตามเธอมาและเซ็นหย่าเดี๋ยวนี้เลย” ปฐวีรีบร้อนลุกขึ้นแต่ถูกมินตราฉุดไว้ก่อน

        “วี ใจเย็นๆก่อน แล้ววีจะไปตามหาที่ไหน ลดาเข้ามาเพียงช่วงสั้นๆ ไม่มีใครรู้จักเธอเลยสักคน ขนาดนักข่าวไปตามหาเธอที่คอนโดก็ยังไม่เห็น แล้ววีจะไปตามเธอเจอได้ยังไง”

        “เธอเข้ามาเหมือนมีแผนการอยู่แล้ว เธอจงใจทำร้ายผม!” ปฐวีพูดด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น

        “ยังไงก็ตาม พี่ว่าตอนนี้วีไปพักผ่อนก่อน ส่วนเรื่องงานแถลงข่าวพี่จะบอกวีอีกที” มินตราลูบไหล่นักร้องหนุ่มเป็นการปลอบเบาๆ

        ชายหนุ่มก็ทำอะไรไม่ถูก หลังจากเกิดเรื่องนี้อลิษาเองที่รู้เรื่องแล้วก็โทรศัพท์มาร้องไห้ต่อว่าเขาต่างๆนาๆยิ่งทำให้เขาเจ็บปวดมากขึ้นไปอีก หนำซ้ำครอบครัวของเขาก็ทราบเรื่องกันหมดแล้ว ตอนนี้ปฐวีอยากจะฆ่าลดาให้ตายคามือเลยจริงๆ

 

        เช้าวันรุ่งขึ้นลดาอยู่ในชุดแส็กสีขาวยาวแค่เข่า ผมปล่อยสยายอยู่ภายใต้หมวกใบเล็กและด้านล่างเป็นรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่โปรดของเธอที่สวมใส่ประจำ แต่ใบหน้าของลดานั้นกลับแต่งให้ดูเข้มกว่าเดิม พร้อมแว่นตาอันใหญ่อยู่บนใบหน้า ซึ่งตอนแรกลดาก็เถียงแทบตายว่าทำแบบนี้คนอื่นจะจำเธอไม่ได้ ได้อย่างไร พลางนึกไปถึงบทสนทนากับเพื่อนรักเมื่อเช้าที่เป็นคนช่วยแปลงโฉมในวันนี้

        “แค่นี้หรอรวี คนอื่นต้องจำฉันได้แน่” ลดาบอกตอนเช้าที่จะออกจากคอนโดรวีพรรณ

       “ไม่หรอกน่า ภาพที่สื่อเอาไปออกมีแต่ภาพหน้าสดของแกทั้งนั้น เพราะฉะนั้นถ้าแกแต่งหน้าจัดๆล่ะก็ไม่มีใครจำแกได้หรอก”

       แม้จะเป็นแบบนั้นก็จริงแต่อดไม่ได้ที่จะคว้าหมวกและแว่นตามาด้วย หากเชื่อรวีพรรณอย่างเดียวเธอโดนรุมทึ้งแน่ แค่เครื่องสำอางปกปิดทั้งหมดไม่ได้หรอก หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเดินไปยังด้านหน้าบริษัท ก็เจอบรรดาแฟนคลับของปฐวีนั่งร้องไห้พร้อมกับป้ายเชียร์ บางคนก็ด่าทอ ภาพนั้นสะท้อนใจของลดาไม่น้อยเหมือนกัน ยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่

        พอเข้ามาในตึกหญิงสาวรีบกดลิฟต์ไปยังชั้นยี่สิบทันที โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ในลิฟต์ด้วย ไม่อย่างนั้นเธออาจจะถูกจับได้ก่อนที่จะได้พบทรงพล ไม่นานลิฟต์ก็พาเธอมาถึงที่หมาย พอออกมาก็พบกับเพ็ญ เลขานุการคนเดิมทันที

        เลขานุการวัยกลางคนเงยหน้าจากเอกสารพอเห็นคนที่คุ้นเคยก็เอ่ยปากก่อนที่แขกผู้มาเยือนจะเอ่ยถามเสียอีก

        “ท่านรออยู่ด้านในแล้วค่ะ”

        เธอนิ่งเล็กน้อยพลางคิดว่าฝีมือการแต่งหน้าของรวีพรรณช่วยไม่ได้เลย เลขานุการคนนี้ยังจำเธอได้นับประสาอะไรกับคนอื่น คิดได้แบบนี้ก็คิดว่ารีบคุยรีบกลับจะดีกว่า เกิดคนเยอะขึ้นมาไม่รอดแน่

        “ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวพูดสั้นๆจากนั้นก็เปิดประตูเข้าไปด้านในทันที และมองเห็นทรงพลกำลังนั่งอยู่แต่แตกต่างจากทุกวันเพราะด้านหลังของทรงพลมีบอดี้การ์ดสองคนยืนอยู่

        “เจอกันอีกแล้วนะลดา” ทรงพลพูดอย่างอารมณ์ดีแล้วยิ้มเยาะผู้หญิงตรงหน้าที่โง่โดนเขาหลอก

        “คุณผิดสัญญา คุณหักหลังฉัน!” ลดาโพล่งออกมาด้วยความเจ็บแค้นพร้อมกับเดินไปตรงหน้าโต๊ะทำงานของอีกคนด้วยความเดือดดาล

        “ฉันเปล่านะ แต่พอดีมือถือฉันหาย ภาพมันก็เลยหลุดออกไป” ลดาไม่เชื่อประโยคนี้เลย

        “อย่างนั้นหรอ ไม่ใช่คุณจงใจทำให้มันหายหน้าสำนักข่าวที่ไหนสักแห่งเหรอ หรือว่าทำภาพหลุดหายลงไปในอินเตอร์เน็ตรึเปล่า?” ลดาพูดแดกดัน

        “พูดให้มันดีๆนะลดา” ทรงพลพูดขึ้นเสียงเข้ม

        “สำหรับคนอย่างคุณน่ะ พูดดีด้วยไม่ได้หรอก คนเลวก็ต้องฟังคำพูดเลวๆน่ะดีแล้ว” ลดายังไม่หยุดต่อปากต่อคำ

        “เธอนี่มัน!!” ทรงพลตบโต๊ะเสียงดังแต่ไม่ได้ทำให้ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าสะทกสะท้านเลย

        “ในเมื่อคุณผิดสัญญา ฉันก็ไม่จำเป็นต้องรักษาสัญญาเช่นเดียวกัน” ลดาเปิดกระเป๋าเอาทะเบียนสมรสออกมาพร้อมกับกำลังจะฉีกมัน แต่ก็ช้ากว่าลูกน้องทรงพลที่ปราดเข้ามาแล้วล็อกแขนของเธอเอาไว้เสียก่อนจากนั้นอีกคนก็ดึงทะเบียนสมรสไปต่อหน้าต่อตา

        “นี่ เอาคืนมานะ!” หญิงสาวพยายามจะแย่งคืนแต่เพราะถูกล็อกแขนเอาไว้ เมื่ออีกฝ่ายได้ไปครองคนที่จับแขนเธออยู่ก็ปล่อยออกแล้วผลักเธอให้ล้มลงกับพื้นห้อง

        “กล้ามากนะลดา ฉันคิดอยู่แล้วว่าเธอจะทำลายมันทิ้ง ตอนนี้มันอยู่ในมือฉันแล้วเธอจะทำอะไรได้” ทรงพลลุกขึ้นยืนมองลดาอย่างสมเพช

        “แก... แกต้องการอะไร” ลดาถามอย่างตรงไปตรงมา

        “ก็แค่อยากให้ปฐวีเลิกยุ่งกับลูกสาวฉันก็เท่านั้นเอง” ทรงพลบอกอย่างตรงไปตรงมาเช่นกัน ช่วยไม่ได้ ลดาเข้ามาในจังหวะที่เขาเองก็ไร้หนทางและเธอกลายเป็นหมากชั้นดีให้เขาเอามาจัดการนักร้องหนุ่มและแยกลูกสาวออกจากผู้ชายคนนั้น สำหรับคนเป็นพ่ออย่างเขาแล้วทำได้ทุกอย่างเพื่อให้อลิษาได้เจอคนที่ดี

        “เรื่องแค่นี้คุณต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรอ คุณยังเป็นคนอยู่รึเปล่า” ลดาถามด้วยความแค้นใจ

        “ถ้าทางไหนที่ทำให้ลูกฉันเลิกกับมันได้ ฉันก็จะทำ แต่ถ้าเธอไม่ร่วมด้วยก็หาเงินมาคืนฉันสิยี่สิบล้านภายในสามวัน...ถ้าเธอทำได้ฉันจะจบเรื่องนี้ให้ แต่ถ้าเธอทำไม่ได้ก็เตรียมรับศพแม่และพี่ชายเธอได้เลย” ทรงพลยิ้มเหี้ยมแล้วข่มขู่อย่างไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายใดๆเลย

        “แกมัน...ไอ้สารเลว” ลดาด่าออกมาอย่างสุดทน

        “ยังไงคนเลวอย่างฉันก็ทำให้เธอได้ผัวรวยเหมือนกันนะ ยังไงปฐวีมันก็รวยไม่ใช่น้อย... แต่มันก็น้อยกว่าที่ฉันมี น้อยกว่าที่จะทำให้ลูกฉันสุขสบาย... ตกลงว่ายังไงจะทำต่อไปไหม” ทรงพลถามอย่างถือไพ่เหนือกว่า

        “แล้วแกคิดว่าฉันมีทางเลือกอื่นอย่างนั้นหรอ” ลดาถามอย่างเจ็บแค้น

        “ก็ดี ตอนนี้ฉันจะจัดแถลงข่าวและเธอต้องไปที่นั่นด้วย ฉันจะเปิดตัวเธอในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของปฐวี แล้วเธอห้ามตุกติกบอกความจริงกับนายปฐวี หรือเซ็นใบหย่าเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นรอรับศพแม่และพี่ชายเธอได้เลย เพราะฉันให้คนเฝ้าที่นั่นไว้หมดแล้ว” ทรงพลบอกอย่างดักทุกทางที่คิดว่าลดาจะทำ

        หญิงสาวอึ้งไปทันทีไม่คิดเลยว่าการหลวมตัวมาเป็นหมากอย่างไร้ทางเลือกจะยิ่งบีบให้ทุกคนในครอบครัวกลายเป็นเสี่ยงชีวิต หากเธอไม่ทำต่อทุกคนก็ต้องตาย จิตใจผู้ชายคนนี้ทำด้วยอะไรกัน ทำไมเขาถึงได้เลือดเย็นขนาดนี้และเธอก็โง่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่ถูกหลอกและถูกหักหลัง จะหนีอย่างไรก็ไม่ได้... นับว่าชีวิตนี้เธอโชคร้ายเหลือเกิน

        “สามเดือนใช่ไหม... แค่สามเดือนใช่ไหม” ลดาถามย้ำ

        “ใช่ ฉันขอแค่สามเดือน หลังจากนั้นเธอและครอบครัวเธอ รวมทั้งโฉนดที่ดินก็จะเป็นอิสระ ฉันรับประกันด้วยเกียรติของฉันเลย ถึงตอนนั้นฉันจะไม่ยุ่งกับเธอและครอบครัวของเธออีก” ทรงพลบอกอย่างจริงจัง หากทุกอย่างสำเร็จก็ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้งานลดาต่อ

        “คนอย่างคุณยังมีเกียรติหลงเหลืออยู่หรอ น่าขำนะ” ลดายิ้มเยาะ

        “จัดการเลยไหมครับนาย ปากดีเหลือเกิน” ชัยซึ่งทนไม่ไหวเอ่ยถาม

        “ไม่ต้อง” ทรงพลบอกเพียงสั้นๆก่อนจะเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานเปิดลิ้นชักหยิบเอกสารออกมาแผ่นหนึ่ง แล้วก็ยื่นให้ลดา หญิงสาวลุกขึ้นจากพื้นแล้วรับมาอ่านดูพบว่าในสัญญาเป็นสิ่งเดียวกับที่ทรงพลพูด พันธะสัญญาของเขาและลดาจะจบลงภายในสามเดือน หากว่าผิดสัญญา จะมีผลทางกฎหมายทันที และด้านล่างทรงพลเองก็ลงลายชื่อไว้แล้ว เหลือเพียงเธอเท่านั้นที่ต้องเซ็นลงไป เอกสารก็จะสมบูรณ์ทันที

        “เซ็นสิ” ทรงพลยื่นปากกาให้ ลดารับมันมาเซ็นอย่างรวดเร็ว เพราะจากเนื้อหาในนี้เธอเชื่อว่าครั้งนี้จะเป็นเรื่องจริงที่สุดที่เธอยังพอจะเชื่อได้บ้าง อีกอย่างหากไม่เซ็นก็ไม่รู้จะหาเงินจากที่ไหนมาให้เช่นกัน

        “ฉันไปได้รึยัง” ลดาถาม

        “เชิญ แต่พรุ่งนี้มาเจอฉันที่นี่ตอนแปดโมง... ฉันจะให้รถไปรับที่คอนโด

        เมื่อรับรู้แล้วลดาก็เดินออกจากห้องไปทันทีเพราะไม่อยากจะทนเห็นหน้าคนเลวคนนั้น เธอกดลิฟต์ลงไปชั้นล่างเพราะความรีบร้อนเมื่อบานประตูลิฟต์เปิดจึงรีบออกไปไม่ทันมอง จึงชนเข้าให้กับร่างสูงของใครบางคนจนหมวกสวยกระเด็นหลุดที่พื้น เวลานั้นลดาตกใจในขณะที่ชายหนุ่มร่างสูงรีบก้มลงเก็บหมวกให้

        ปฐวีเก็บหมวกแล้วตั้งใจจะส่งคืนให้กับคนที่เขาชนแต่ทันทีที่เงยหน้า ดวงตาของทั้งคู่สบกัน ต่างตกใจและเป็นหญิงสาวที่ตกใจมากกว่าแทบสิ้นสติไปเลย ส่วนปฐวีกลับยิ้มเหี้ยมออกมา

        “พี่วี/ลดา”

        หญิงสาวตกใจพยายามเบี่ยงตัวหนีแต่ช้ากว่าปฐวีเพราะนักร้องหนุ่มจับแขนของหญิงสาวเข้าให้แล้วลากกลับเข้าไปในลิฟต์จากนั้นกระแทกนิ้วใส่ปุ่มกดไปยังชั้นสิบแปดทันที

        “พี่วีปล่อยลดานะ” หญิงสาวพยายามแกะมือปฐวีที่จับแขนตัวเองแน่นออก

        “อย่าเรียกผมแบบนั้น! ผมอนุญาตให้คนสนิทเท่านั้นเรียกผมว่าพี่ได้” คำพูดเย็นชาของปฐวีสาดเข้าลดาอย่างจัง

        “งั้นคุณก็ควรปล่อยฉันซะที ฉันเจ็บ” ยิ่งพูดแรงบีบที่แขนก็ดูเหมือนจะมากขึ้น

        “เจ็บหรอ แค่นี้คุณเจ็บเหรอ แล้วที่คุณทำกับผมล่ะ คนรอบข้างผมไม่เจ็บปวดกับการกระทำของคุณเลยใช่ไหม ใช่ไหมลดา!” ปฐวีเปลี่ยนมาจับแขนสองข้างแล้วออกแรงเขย่าจนตัวลดาสั่นคลอน

        “ฉันขอโทษ”

        ร่างบางพูดได้เท่านี้จริงๆไม่นานลิฟต์เปิดออกเธอถูกลากออกมาซึ่งชั้นนี้เป็นห้องซ้อมที่ปฐวีใช้ประจำนั่นเองและเธอถูกลากเข้ามายังห้องซ้อมที่อยู่สุดทางเดิน เพราะยังเช้าอยู่จึงไม่มีใคร มีเพียงแค่เธอและเขาเท่านั้น

        “บอกมา ทำแบบนี้ทำไม” ปฐวีพยายามระงับอารมณ์ถามอย่างใจเย็น

        “... ” ลดาเงียบไม่ยอมตอบ

        “ผมถามว่าคุณทำทำไม ไม่ได้ยินรึไง!” เสียงตะโกนของเขาทำเอาหญิงสาวน้ำตาคลอ

        “ฉันรู้ว่าฉันทำผิดกับคุณ แต่ฉันก็มีเหตุผลของฉันซึ่งฉันบอกคุณไม่ได้” ลดาบอก

        “ทำไมจะบอกไม่ได้ ผมเสียหาย คุณเข้าใจไหม คุณเป็นคนทำลายผมกับมือลดา คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ผมทำอะไรให้คุณอย่างนั้นหรอ บอกผมหน่อยสิ” ปฐวีถามอย่างหมดแรงเช่นเดียวกัน

        “ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเกิดขึ้น แต่ฉันไม่มีทางเลือก” น้ำตาของลดาไหลรินแต่ก็ไม่ทำให้ปฐวีรู้สึกสงสารเลยแม้แต่น้อย

        “มีคนจ้างคุณใช่ไหม มันให้เท่าไหร่ บอกผม ผมจะจ่ายให้มากกว่าที่มันให้” ปฐวีบอก

        “... ” ลดาก็ยังคงเงียบ

        “ไม่บอกใช่ไหม... งั้นได้” นักร้องหนุ่มลากภรรยาในนามออกจากห้องซ้อมมุ่งตรงไปยังลิฟต์ เขากดเปิดออกแล้วผลักเธอเข้าไปด้านในจากนั้นก็กดลงไปยังชั้นใต้ดินซึ่งเป็นลานจอดรถนั่นเอง

        “คุณจะพาฉันไปไหน” ลดาถามด้วยความรู้สึกกลัว เพราะปฐวีตอนนี้น่ากลัวเหลือเกิน

        “ไปจัดการเรื่องบ้าๆนี่ไง ไปหย่ากัน!” หนทางแก้ตอนนี้ จดได้ก็หย่าได้ แม้จะงุนงงว่าทะเบียนสมรสบ้าๆนี่มันมีผลได้ยังไงแต่ตอนนี้ข่าวก็ออกไปแล้วนอกจากลดาต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง ไปจดหย่าให้เรียบร้อยก็ยังเร็วกว่าไปฟ้องศาลเพื่อให้เพิกถอนทะเบียนสมรส และเขาจะไม่พลาดโอกาสนี้แน่

        “ไม่นะ ไม่ได้” ลดาพยายามขืนตัวออกจากการเกาะกุมของปฐวี

        “ได้สิ ต้องได้!

        พอลิฟต์เปิดออกปฐวีลากตัวของหญิงสาวออกมาแต่เพราะเธอขืนตัวจึงทำได้ไม่ง่ายมากนัก เขาจึงตัดสินใจแบกเธอพาดบ่าเสียเลยแล้วเดินไปยังรถคันหรูสีดำสนิทของตัวเองทันที

        “ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันหย่าให้คุณไม่ได้จริงๆ” ลดาบอก

        “แต่ผมจะหย่า”

        ชายหนุ่มย้ำเสียงเข้ม กดรีโมตเมื่อเดินมาถึง เขาเปิดประตูฝั่งคนขับแล้วดันเธอเข้าไปด้านใน ผลักให้เธอไปอีกด้านจากนั้นก็ตามเข้ามานั่งแล้วล็อกรถเมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังจะเปิดประตูอีกฝั่ง จังหวะที่สตาร์ทรถกำลังจะขับออกไปจู่ๆก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเสียก่อน เขาสบถสองสามคำหยิบมาดูพอเห็นว่าเป็นผู้จัดการส่วนตัวก็กดรับสาย

        “ครับ”

        “วีอยู่ไหนน่ะ” มินตราถาม เพราะเมื่อกี้มีคนเห็นปฐวีลากผู้หญิงคนหนึ่งเข้าลิฟต์ไปด้วย

       “ผมกำลังจะไปอำเภอ ไปหย่ากับลดา” ปฐวีบอกและหันไปมองลดาด้วยแววตาเคียดแค้น

        “วีเจอลดาแล้วหรอ”

       “ครับ ยังไงเดี๋ยวผมจะเล่าให้พี่ฟังทีหลัง”

        ลดาอาศัยจังหวะที่เขากำลังคุยโทรศัพท์แล้วเปิดที่ล็อกรถ รีบเปิดประตูวิ่งออกจากรถไปทันที นั่นทำให้นักร้องหนุ่มเบิกตากว้างอย่างตกใจคิดไม่ถึงว่าเธอจะกล้า

        “ลดา ลดา โธ่เว้ย พี่ครับแค่นี้ก่อนนะ” ปฐวีรีบวางสายและวิ่งตามลดาไป แต่ก็ยังช้ากว่าหญิงสาวที่วิ่งนำหน้าไปก่อนแล้วเพียงไม่นานเธอก็กระโดดขึ้นแท็กซี่ไป ทำเอาเขาฝันสลายเมื่อเห็นว่าเธอจากไปแล้ว...

        ปฐวีหมดแรงยืนมองเธออย่างเสียดายแล้วเดินกลับไปด้านในขึ้นไปยังห้องทำงานของผู้จัดการส่วนตัวและทันทีที่มินตราเห็นก็เอ่ยปากถามทันที

        “เป็นไงบ้างวี”

        “เธอหนีไปแล้วครับ” ปฐวีบอกอย่างหมดแรงและนั่งลงตรงโซฟา

        “แล้วลดาบอกไหมว่าทำไปทำไม” มินตราถามอย่างสงสัย

        “เธอไม่ยอมบอกอะไรเลยครับ” ปฐวีหลับตาลงอย่างช้าๆ

        “ทางผู้ใหญ่เขาสรุปมาแล้วนะ พรุ่งนี้จะให้วีแถลงข่าวตอนแปดโมง” มินตราบอก

        “นี่ผมต้องยอมรับจริงๆใช่ไหม” ชายหนุ่มถามเสียงอ่อย นี่เรื่องบ้าอะไรทีเขาต้องยอมรับด้วย เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆแต่เพราะทางนั้นเสนอ ทำให้เขาเองก็ไม่มีทางเลือกพลางคิดว่าหากเขาแย่ บริษัทก็ต้องแย่ ดังนั้นหนทางนี้ก็อาจจะเป็นสิ่งที่ดีจริงๆก็ได้

        “ทำใจเถอะวี พี่เชื่อว่ามันจะกระทบกับงานบ้าง แต่ก็ไม่ทั้งหมดนะ แล้ววีเคลียร์กับน้องอลิสหรือยัง” มินตราถามอย่างเป็นห่วง

        “เธอไม่รับโทรศัพท์ผมเลยพี่ ผมโทรไปเท่าไหร่เธอก็ไม่รับ” ปฐวีบอกด้วยน้ำเสียงเศร้า

        “วีคิดว่า... เรื่องนี้จะเกี่ยวกับคุณทรงพลไหม” จู่ๆมินตราก็ถามขึ้น เพราะเธอค่อนข้างสงสัยในตัวลดากับทรงพลตั้งแต่เข้ามาแล้ว

        “ไม่รู้สิพี่ ถ้าเกี่ยวจริงๆ... ผมคงทำอะไรไม่ได้เลย”

        เขาว่าแล้วถอนหายใจอย่างเจ็บปวด เขาเหนื่อยล้าจนไม่อยากจะคิดอะไรแล้วว่าใครเป็นตัวการที่แท้จริงอยู่เบื้องหน้าหรือเบื้องหลังอะไรทั้งนั้น อยากจะหายตัวไปซะเดี๋ยวนี้เลยจริงๆ

        ทางด้านลดาเมื่อหลุดจากปฐวีมาได้แล้วก็นั่งเสียขวัญอยู่บนรถแท็กซี่ นักร้องหนุ่มน่ากลัวเหลือเกินไม่เหมือนกับที่เธอเคยเจอเลยแม้แต่นิดเดียว นับจากนี้ไปอีกสามเดือนเธอจะรับมือกับผู้ชายคนนี้ยังไง...

        รถแท็กซี่มาจอดที่หน้าคอนโดมิเนียมของเธอเอง ซึ่งไม่มีนักข่าวเหมือนเมื่อวาน อาจจะเป็นเพราะว่าทางต้นสังกัดของปฐวีแจ้งว่าจะมีการแถลงข่าวพรุ่งนี้ เลยรอจะฟังพรุ่งนี้แทนมากกว่า เมื่อลงมาได้หญิงสาวก็ขึ้นห้องและเก็บตัวเงียบ พร้อมกับภาวนาให้เรื่องนี้มันจบไปเร็วๆซะที


*****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #57 fsn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 10:51
    ร่มๆ ก่อนคะ คุณวี รอตีกลับนายทรงพล
    #57
    0
  2. #56 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 11:29
    รอต่ปไป
    #56
    0
  3. #55 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 09:07
    มาไวไวนะค่ะไรท์ สนุกมากกกกก อยากได้หนังสือ ไม่ออกใหม่หรอค่ะ
    #55
    1
  4. #54 loveliverpool (@kanjana1236) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 06:38
    รอความแซ่บอยู่นะคะไรท์ อัพไวๆน้าาา
    #54
    0