สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,935 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,481 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    121

    Overall
    399,935

ตอนที่ 63 : บทที่16 [แม่สามี] 150% อัพแล้วค่า + สปอยบทที่17 จ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    15 ต.ค. 60

หนังสือจัดส่งหมดแล้วนะคะ... ใครสนใจดาวน์โหลดในรูปแบบ E-book มีวางขายแล้วจ้า โหลดได้เบย ^^




เมื่อกลับมาถึงห้องก็พบพิชัยกับปาริตากลับมาได้สักพักแล้ว กินอาหารเย็นกันเรียบร้อยแล้วด้วย ทุกคนนั่งพูดคุยกันเกี่ยวกับของที่ซื้อมา เพียงไม่นานความเหนื่อยล้าจากการเดินทางก็ทำให้ทั้งสามคนขอตัวกลับเข้าห้องไปพักผ่อน ส่วนลดานำของที่ซื้อมาวันนี้เก็บเข้าตู้เย็น เพราะมีของสดที่แวะซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยระหว่างนั้นปฐวียืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์ และถามขึ้นเมื่อได้อยู่กันสองคน

วันนี้แม่ผมถามอะไรบ้างหรือเปล่า

ถามสิ เยอะด้วย ถามว่าคุณกับฉันรู้จักกันมานานหรือยัง ประวัติฉันเป็นยังไงบ้าง ซักจนฉันขาวไปหมดแล้วหญิงสาวได้ทีก็บ่นให้เขาฟัง แต่ไม่กล้าพูดดังกลัวแม่เขาได้ยิน

คุณไม่ได้พูดอะไรให้น่าสงสัยใช่ไหมเขาถามย้ำ

ไม่หรอกน่า ถ้าสงสัยแม่คุณต้องถามแล้วสิปฐวีพยักหน้ารับเห็นด้วย

เมื่อจัดของเสร็จแล้วลดาเดินไปนั่งดูโทรทัศน์ต่อ เวลานั้นปฐวีมานั่งข้างๆ แถมยังนั่งเบียดอีกจนหญิงสาวขยับถอยห่างเขาก็ยังขยับตาม

คุณยังไม่เข้าห้องเหรอ

ยัง ทำไมเหรอลดาตอบกลับ ใช่ว่าจะมองเขาไม่ออกสักหน่อย อยากรอให้เขาหลับไปก่อนด้วยซ้ำจึงประวิงเวลาอยู่ข้างนอก และเหมือนชายหนุ่มจะรู้ทัน

นี่คุณ...ไม่ต้องกลัวผมหรอกน่า เข้าไปกันเถอะชายหนุ่มชวนแต่หญิงสาวไม่ยอม สุดท้ายเขาช้อนตัวเธออุ้ม หญิงสาวตั้งใจจะโวยวาย แต่เขาก็อ้างว่าถ้าแม่ได้ยินคงไม่ดีแน่ นั่นทำให้เธอหุบปากฉับ และท้ายที่สุดก็เข้าห้องนอนไปพร้อมกับเขาจนได้

 

บทที่ 17

[หัวใจที่เปลี่ยนไป]

 

        ภายในห้องนอนขนาดใหญ่ของปฐวี วันนี้จะเป็นครั้งแรกที่ลดาได้นอนในห้องนี้ อดจะรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ โดยเฉพาะเจ้าของห้องที่ส่งสายตามีความนัยมาให้ตลอด เธอทำเป็นไม่สนใจจากนั้นก็เดินเข้าห้องแต่งตัว หยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าออกมา ตั้งใจจะเดินเข้าห้องน้ำแต่กลับถูกขวางเอาไว้ก่อน

        อาบน้ำเหรอ

        ลดาพยักหน้ารับ ไม่สบตา จะเดินเข้าไปแต่ชายหนุ่มยังไม่ยอมเปิดทาง

        อาบด้วยสิได้ยินลดาก็เงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็รู้ได้ทันทีว่าอย่างไรเสียคงไม่จบแค่การอาบน้ำแน่นอน

        ไม่! ถ้าคุณอยากอาบก็อาบก่อนเลย ฉันรอได้

        อาบด้วยกันดีกว่า ประหยัดเวลาดีออกชายหนุ่มยิ้มกริ่ม เดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวของตัวเองมา จากนั้นก็จับแขนเรียวสวยแล้วดึงร่างบอบบางให้เข้าไปด้านใน แต่หญิงสาวเกาะขอบประตูเอาไว้แน่น

        ไม่เอา ปล่อยฉันสิ!ลดาขืนตัวไว้ แต่ไม่อาจจะสู้แรงปฐวีไหว สุดท้ายถูกลากเข้าไปในห้องน้ำจนได้ พยายามจะหนีออกไปแต่เขากลับปิดประตูและยืนขวางไว้

        อย่าดื้อน่า อาบด้วยกันนี่แหละ ทำอย่างกับว่าไม่เคยอาบชายหนุ่มยิ้มกริ่ม      

        ก็เพราะว่าเคยอาบแล้วน่ะสิ ถึงรู้ว่าคุณไม่เคยทำแค่อาบน้ำ!เธอเถียงกลับ แก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเขินอาย และนั่นทำให้ร่างสูงหัวเราะลั่น

        ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกน่า

        ไม่เชื่อหรอก!

        ชายหนุ่มส่ายหน้าน้อยๆ จากนั้นถอดเสื้อออก เผยให้เห็นร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างสมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะกล้ามหน้าท้องซึ่งเป็นลอนสวย ลดาเห็นภาพนั้นก็มองไปทางอื่นแล้วบอกเขาเบาๆ

        ฉันจะออกไปรอข้างนอก

        หญิงสาวเบี่ยงตัวจะเดินหนี แต่แล้วกลับถูกชายหนุ่มสวมกอดเอาไว้จากทางด้านหลัง และไม่ใช่แค่การกอดเฉยๆ มือหนาเริ่มยุ่มย่ามกับเสื้อตัวสวย กระดุมถูกปลดทีละเม็ด จนเธอต้องตะครุบมือใหญ่เอาไว้

        หยุดนะคุณวี

        ไม่ทำอะไรจริงๆ รีบๆ อาบน้ำกันเถอะ ยิ่งดึกก็ยิ่งหนาวนะ

        เขาแกล้งทำเสียงเข้ม ลดายังไม่ยอม แต่มีหรือจะสู้แรงและความเผด็จการของเขาได้ ท้ายที่สุดร่างบางเปลือยเปล่า เธอจึงรีบหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันกายเอาไว้ ชายหนุ่มยอมปล่อยและมองอย่างกลั้นยิ้ม เริ่มปลดกางเกงตัวเองบ้าง และก็เห็นภรรยาสาวรีบหันหลังอย่างเขินอาย ไม่นานร่างสูงก็มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันกายผืนเดียว

        ผมจะไปเปิดน้ำรอนะลดา ถ้าอีกห้านาทีผมไม่เห็นคุณตามไป ไม่แค่อาบน้ำแน่ชายหนุ่มพูดเสร็จเดินเลยเข้าไปด้านในส่วนของอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่

        หญิงสาวที่ยืนใกล้หน้าประตูหมุนกายจะเปิดประตูออกไป แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่กันสองคน วิ่งกลับไปหลบในห้องตัวเองก็ไม่ได้ เมื่อไม่มีทางเลือกจึงจำใจเดินไปหาเขา เพราะไม่ว่ายังไงก็คงถูกรังแกอยู่วันยังค่ำ

        ปฐวีนั่งแช่น้ำรออยู่แล้ว ซ้ำยังฮัมเพลงเบาๆ อย่างอารมณ์ดี เพราะรู้ว่าอย่างไรลดาคงตัดสินใจเลือกมาแช่น้ำกับเขาแน่ๆ และเดาไม่ผิดเมื่อเห็นร่างบางที่มีเพียงผ้าขนหนูพันกายผืนเดียวเดินเข้ามาใกล้ ท่าทางเหมือนคนจะเดินไปลานประหารทำให้เขาหัวเราะออกมาเบาๆ แต่ก็รีบแสร้งตีหน้าขรึม

        เร็วๆ สิ ผมแช่จนตัวจะเปื่อยแล้วนะ” 



แถมบทที่ 17 ให้นิดหน่อยนะค้า เพราะว่า บทที่16 เพิ่งเห็นว่ามันเหลือนิดเดียวเอง 5555+ ต่อไปจะเป็น สปอยบางส่วนเท่านั้น ในแต่ละตอนเนอะ ^^^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

0 ความคิดเห็น