สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,966 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,482 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    152

    Overall
    399,966

ตอนที่ 60 : บทที่16 [แม่สามี] 120% อัพแล้วจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    10 ต.ค. 60

รูปเล่มปิดจองแล้วนะคะ...

แอบโปรโมตอีกเรื่องที่ลงพร้อมกัน ใครสนใจไปอ่านกันได้จ้า

     "แผนร้ายเทพบุตรเถื่อน"

 

โปรย...

  

ที่สงสัย... เพราะรอบเดือนไม่มาเหรอกลัวท้องหรือไง?” ดมิสาเบิกตากว้างทันที

        “ทะ ท้องบ้าอะไรเล่าฉันจะท้องได้ยังไง เราไม่ได้มีอะไรกัน” หญิงสาวเถียง

เลิกหลอกตัวเองเถอะคุณผู้หญิง ร่องรอยบนตัวคุณมันเป็นหลักฐานและคำตอบสำหรับเหตุการณ์คืนนั้นหมดแล้ว” ชายหนุ่มขยิบตาเจ้าเล่ห์

เบลซ & ดมิสา 

 

ติดตามความสนุกคลิกที่ลิ้งด้านล่างเลยค่ะ

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1687985

 


 



อัพเดทล่าสุดนะคะ พรุ่งนี้หนังสือมาถึงบ้านตะวันแล้วน้า... จะรีบแพ็ครัวๆเลยจ้า ^^



แม่ก็อยากมาเซอร์ไพรส์ไงล่ะจ๊ะ

รัชนกยิ้มกว้างให้ลูกชาย จริงแล้วที่เธอมากะทันหันเพราะอยากมาจับผิดลูกสะใภ้มากกว่า หลังจากมีข่าวครึกโครมเธออยากจะบินมาหาแทบขาดใจ แต่ติดงานที่ร้านอาหารไทยของตัวเองกำลังขยายสาขา ทำให้ทิ้งมาไม่ได้ แม้จะได้รับคำอธิบายจากลูกชายแล้วแต่ก็ยังคลุมเครืออยู่ พอว่างปุ๊บก็รีบบินมาเลยทันที

แม่จะอยู่กี่วันครับร่างสูงถามกลับ เพราะสถานะของเขากับลดาไม่ได้เป็นอย่างที่คนอื่นหรือครอบครัวรับรู้ ถ้าครอบครัวเขารู้ความจริงคงไม่สบายใจ ตอนเกิดเรื่องใหม่ๆ มารดาโทร.มาถาม เขาจึงไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรมาก ได้แต่บอกปัดว่าไว้ค่อยเล่าให้ฟังด้วยตัวเอง

สามวันจ้ะคนเป็นแม่บอกอย่างเสียดาย แม้การบินมาจะเสียเวลาไปแล้วหนึ่งวัน แต่เพราะธุรกิจร้านอาหารกำลังไปได้สวยจึงทิ้งมานานไม่ได้ ขณะที่บริษัทออกแบบของพิชัยก็กำลังเติบโต การจะทิ้งธุรกิจบินมาหาลูกชายนานๆ จึงทำไม่ได้ส่วนใหญ่ปฐวีจึงเป็นฝ่ายบินไปเยี่ยมทุกคนที่อเมริกาแทน

จริงๆ ให้ผมบินไปหาก็ได้นี่ครับ ไม่เห็นต้องเหนื่อยมาเลยชายหนุ่มพูดด้วยความเป็นห่วง เมืองไทยกับอเมริกาต้องนั่งเครื่องหลายชั่วโมง ทำให้ทั้งสามมีเวลาน้อยนิด พักยังไม่ทันหายเหนื่อยก็ต้องกลับแล้ว

ไม่เป็นไรจ้ะ แม่อยากมาหานี่นา แล้วเมียลูกไปไหนล่ะรัชนกถามเมื่อไม่เห็นลดาตามออกมา

ปฐวีหันไปมองตรงโถงทางเดินสู่ห้องนอนก็เห็นว่าหญิงสาวกำลังเดินออกมาพอดี ที่ออกมาช้าคงเพราะมัวแต่จัดเตียงอยู่นั่นเอง ปฐวีลุกขึ้นไปหาแล้วจูงมือลดามานั่งด้วยกัน

ทำไมลูกไม่นอนห้องใหญ่ด้วยกันล่ะรัชนกตาไวทันเห็นลดาวิ่งเข้าห้องเล็กและปฐวีก็เดินออกมาจากห้องนั้นจึงถามขึ้น

เอ่อ...เปลี่ยนบรรยากาศน่ะครับแม่ชายหนุ่มยิ้มกว้างตอบรับ

ลดามองอย่างงุนงง ก่อนจะกระซิบถามเขาว่าไม่ได้พูดเรื่องทั้งหมดให้แม่ฟังหรอกเหรอ และอีกฝ่ายก็ส่ายหน้ากลับมา เธอจึงรับรู้ได้ทันทีว่า...ต้องเล่นละครอีกแล้วสินะ

ถ้าอย่างนั้นคืนนี้แม่ควรนอนห้องไหนดีล่ะรัชนกเลิกคิ้วถาม

แม่ไม่ได้จองโรงแรมไว้เหรอครับปฐวีถามอย่างแปลกใจ โดยปกติเวลาครอบครัวของเขามาจะเลือกพักที่โรงแรมมากกว่านอนคอนโดมิเนียมของเขา เพราะมารดาไม่อยากรบกวนเขา และก็ไม่ได้อยู่นานมากนัก

แม่ลืมจ้ะ มากะทันหัน แม่นอนห้องลูกก็ได้นี่รัชนกส่งยิ้มหวานให้ลูกชาย

เอ่อ...แต่แม่จะนอนได้เหรอครับสามคนปฐวีถามขึ้น

ได้เป็นไรจ้ะ เราค้างแค่ไม่กี่คืน นอนด้วยกันก็ได้ปาริตาผู้เป็นพี่สาวเป็นคนตอบ

เมื่อทุกคนยืนยันแบบนั้นร่างสูงก็พยักหน้ารับ ลดาเอนกายไปกระซิบถามชายหนุ่มเพื่อยืนยันสิ่งที่ทุกคนตกลงกัน

สรุปว่าแม่ของคุณจะนอนห้องฉันเหรอปฐวีพยักหน้า

แล้วของของฉันล่ะคิดถึงของในห้องตัวเองที่มีไม่น้อยเลย

เดี๋ยวผมจะพาพ่อแม่ออกไปข้างนอก ตอนนั้นคุณก็จัดการย้ายห้องแล้วกันตกลงไหมได้ยินเขาพูดแบบนี้จะทำอะไรได้อีกล่ะ นอกจากตกลง

ซุบซิบอะไรกันจ๊ะรัชนกหรี่ตาน้อยๆ และถามขึ้น

เปล่าครับ พอดีลดาบอกว่าดีใจมากที่ได้เจอทุกคน

ปฐวีโกหกและส่งยิ้มกว้างให้กับทุกคน ส่วนลดาคิดว่าเขาเล่นละครเก่งทั้งในจอและนอกจอเลยทีเดียว

แม่ก็ดีใจจ้ะที่ได้เจอลูกสะใภ้สักทีน้ำเสียงของแม่ปฐวีทำให้ลดารู้สึกเสียวสันหลังยังไงก็ไม่รู้ จึงได้แต่ยิ้มตอบกลับไปเท่านั้น

ชายหนุ่มขอตัวเข้าไปอาบน้ำ ส่วนลดาเดินเข้าครัวเพื่อเตรียมอาหารเช้าต่อและทำเพิ่มอีกสามที่เพราะพ่อ แม่ และพี่สาวของปฐวียังไม่ได้กินอะไรมาเลย

ระหว่างที่ลดากำลังเตรียมวัตถุดิบสำหรับเมนูข้าวต้มกุ้งเพิ่มอยู่นั้น ปาริตาเห็นว่าน้องสะใภ้กำลังง่วนอยู่ในครัวจึงเดินเข้าไปหา

มีอะไรให้พี่ช่วยไหมจ๊ะปาริตาถามแล้วส่งยิ้มกว้าง

ไม่เป็นไรค่ะ พี่...เอ่อหญิงสาวหันไปมอง ไม่รู้จะเรียกว่ายังไงดี

เรียกว่าพี่ปลาก็ได้จ้ะบอกพร้อมส่งยิ้มเอ็นดูให้

ปาริตามองดูน้องสะใภ้ก็เห็นว่าอีกฝ่ายยังดูเด็กอยู่เลย น่าจะอายุน้อยกว่าเธอ หลายปี แต่หน้าตาสวยงามทีเดียว ซ้ำยังดูเป็นแม่บ้านแม่เรือน นับว่าเหมาะกับน้องชายของเธอ

เอ่อ...ค่ะ พี่ปลามาเหนื่อยๆ ไปนั่งพักเถอะค่ะ เดี๋ยวตรงนี้ลดาจัดการเอง

เมื่อได้ยินน้องสะใภ้ยืนยันแบบนั้นปาริตาจึงไม่ขัด เดินกลับไปนั่งบนโซฟาตัวยาวที่พ่อกับแม่ของเธอนั่งอยู่

เพียงไม่นานข้าวต้มหอมกรุ่นก็พร้อมเสิร์ฟ ลดาจัดวางไว้บนโต๊ะเรียบร้อยเป็นเวลาเดียวกันกับที่ปฐวีเดินออกมาจากห้อง เขาเลือกสวมเสื้อยืดสีขาวดูดีกับกางเกงยีนส์ตัวโปรด นักร้องหนุ่มชักชวนครอบครัวตัวเองมานั่งกินข้าวพร้อมกันมองดูอาหารที่ลดาหน้าตาน่ากินเหมือนเดิม นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่เขาอดจะชื่นชมเธอไม่ได้

หน้าตาอาหารใช้ได้เลยนะ แต่ไม่รู้รสชาติจะเหมือนหน้าตาหรือเปล่ารัชนกพูดขึ้น ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้ม แต่ลดากลับคิดว่าแม่ของเขาเหมือนไม่ค่อยชอบเธอ

แม่ต้องชอบแน่ครับ ฝีมือการทำอาหารของลดาอร่อยมาก ผมรับรองปฐวีได้ยินก็รีบออกตัวแทน ลดาได้ยินก็อดจะยิ้มกว้างไม่ได้ เมื่อเห็นรัชนกตักคำแรกขึ้นชิมทั้งคู่ก็มองอย่างลุ้นๆ

ก็...ใช้ได้นะรัชนกพูดออกมาหลังจากกลืนคำแรกลงไป

ได้ยินแบบนี้ทั้งคู่ก็ถอนหายใจโล่งอก หันไปสบตาและยิ้มให้กัน รอยยิ้มของนักร้องหนุ่มทำให้ลดาอบอุ่นหัวใจ แล้วลงมือกินอาหารของตัวเองบ้าง ใช้เวลาไม่นานมื้อเช้าก็จบลงด้วยดี โดยรัชนกกินหมดถ้วยเลยทีเดียว ลดาที่ยกถ้วยไปเก็บก็อดอมยิ้มไม่ได้

ขนาดพอใช้นะเนี่ยเธอส่ายหน้าน้อยๆ แล้วล้างจานอย่างอารมณ์ดี เวลานั้นปฐวีเดินเข้ามาด้านหลัง

เดี๋ยวผมพาทุกคนออกไปข้างนอกนะ คุณอย่าลืมย้ายของล่ะลดาพยักหน้ารับแล้วมองทุกคนเดินออกไป

พอได้อยู่คนเดียวหลังจากล้างจานเสร็จหญิงสาวรีบเข้าไปในห้องของตัวเองพอเห็นข้าวของมากมายก็กลอกตาไปมา เหนื่อยก่อนล่วงหน้าที่จะทำเสียอีก พลางคิดว่าเขานี่ช่างหาเรื่องให้เธอจริงๆ เลย ว่าแล้วก็รีบลงมือจัดการข้าวของตัวเองซ้ำยังทำความสะอาดใหม่หมด เปลี่ยนผ้าปูที่นอน กว่าจะเสร็จเหงื่อมากมายไหลลงมาตามใบหน้าสวย เธอเช็ดออกแล้วมองรอบๆ ด้วยความพึงพอใจ เมื่อเสร็จแล้วก็เดินเข้าห้องของปฐวีเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียใหม่ เพราะรู้สึกเหนื่อยจึงเผลอแช่น้ำนานร่วมชั่วโมง รู้ตัวอีกทีก็รีบหยิบผ้าเช็ดตัวพันกาย เดินออกมาด้านนอกและต้องชะงัก ปฐวีกำลังนั่งอยู่บนเตียง! หญิงสาวรีบยกมือปิดร่างกายพัลวัน

อาบน้ำทำไมไม่รอผมเลยปฐวียิ้มเจ้าเล่ห์ เดินเข้ามาใกล้แล้วกระซิบถามก่อนมองเรือนกายขาวผ่องของเธอ...ไม่ว่าจะกี่ครั้งลดามีเสน่ห์สำหรับเขาเสมอ และมันทำให้เขาคลั่งได้ทุกทีเลย

ถะ...ถอยออกไปนะเธอยกมือยันหน้าอกเขาเมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้

ขอจูบทีหนึ่งสิชายหนุ่มขออย่างตรงไปตรงมา ลดายกมือขึ้นปิดปากตัวเองแต่ถูกเขาจับเอาไว้ โน้มหน้าลงมาใกล้พยายามจะจูบถ้าไม่ติดว่า...

ก๊อกๆ

วี มาหาแม่หน่อยสิลูก

เสียงของรัชนกทำให้ลดาถอนหายใจโล่งอก เหลือบมองเขาและอดขำไม่ได้ที่เห็นเขามีท่าทีหงุดหงิดใจ เมื่อเขายอมปล่อยลดารีบคว้าเสื้อผ้าของตัวเองที่วางไว้ปลายเตียงเข้าห้องน้ำไปทันที

หลังจากเก็บของในห้องเล็กตรงข้ามซึ่งเป็นห้องของลดาเรียบร้อยแล้ว ปฐวีก็เดินออกไปด้านนอก เห็นคนเป็นแม่นั่งอยู่ตรงห้องรับแขก

ว่าไงครับแม่

ลูกจ้างแม่บ้านแล้วเหรอ ห้องหับเรียบร้อยเชียวรัชนกถามเมื่อมองห้องนอนที่สะอาดสะอ้านเพราะได้รับการดูแลอย่างดี เมื่อกี้เดินสำรวจทั่วๆ ก็เห็นสะอาดหมดจด ปกติลูกชายไม่จ้างแม่บ้านประจำ เพราะเป็นคนดังเลยอยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง ดังนั้นแม่บ้านจะถูกจ้างมาสัปดาห์ละครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น แต่พอลดามาอยู่เขาก็บอกยกเลิกไป เพราะเห็นว่าหญิงสาวมักจะทำงานบ้านเป็นประจำแก้เบื่อ

เปล่าครับ ลดาเป็นคนทำ

รัชนกตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน เพราะตามความคิดของเธอแล้วผู้หญิงสมัยนี้งานบ้านงานเรือนไม่ค่อยจะทำเป็นกัน เน้นทำงานนอกบ้านเสียมากกว่า

จริงเหรอ ทำเองหมดเลยเหรอรัชนกมิวายถามย้ำ และปฐวีพยักหน้ารับเวลานั้นพิชัยหัวเราะออกมาเบาๆ

แกนี่ดีนะ เลือกเมียได้ดีจริงๆ

ขอบคุณครับพ่อปฐวียิ้มกว้าง

นั่งเครื่องมานาน พ่อว่าจะไปนวดสักหน่อย ปลาไปกับพ่อไหมลูกพิชัยหันไปถามลูกสาว อีกฝ่ายพยักหน้ารับแล้วถามคนเป็นแม่

แม่ล่ะคะ ไปด้วยกันไหม

แต่คำถามนั้นพิชัยตอบแทน แม่ไม่ไปหรอกลูก อยากจะอยู่กับลูกสะใภ้น่ะ

ปฐวีได้ยินก็รู้สึกว่าแม่ของเขาต้องมาจับผิดลดาแน่เลย เวลานั้นคนที่ถูกพูดถึงเดินออกมาพอดี เธอสวมเดรสสีครีมตัวสวย ส่งยิ้มหวานให้ทุกคนแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในครัว

วีไม่ไปทำงานเหรอลูกรัชนกเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

ไปครับ

ชายหนุ่มรับคำ เพราะเขามีงานโชว์ตัวสั้นๆ ที่รับปากไว้แล้วนั่นเอง จึงลุกขึ้นจากโซฟาเดินไปหาลดาที่อยู่ในครัว และตัดสินใจบอกเรื่องสำคัญ

นี่คุณ...แม่ผมเป็นคนดุมากเลยนะจู่ๆ เขาพูดขึ้น หญิงสาวเหลือบไปมองแม่ของเขาที่นั่งหน้านิ่งแวบหนึ่ง ยอมรับว่าเห็นด้วยในใจเลย

ถ้าอย่างนั้นวันนี้ฉันเข้าสำนักพิมพ์ดีกว่าประโยคนั้นทำให้ชายหนุ่มหัวเราะ

นี่ก็บ่ายแก่ๆ แล้วยังจะเข้าไปทำงานอีกหรือไง และอีกอย่างนะ แม่ผมอยากอยู่กับคุณวันนี้

หญิงสาวตาโตทันที ทำไมอะ อยากอยู่กับฉันทำไม

ไม่รู้สิ ผมไปทำงานแล้วนะ ไปส่งผมที่ประตูหน่อยสิ

ลดาอยากจะเรียกเขาเอาไว้เพื่อคุยให้รู้เรื่อง แต่ชายหนุ่มก้าวเร็วๆ ออกไปแล้ว เธอจึงต้องเดินตามโดยมีสายตาของรัชนกจ้องมองตลอดเวลา

อย่าลืมนะ แม่ผมยังไม่รู้เรื่องนี้ อย่าทำอะไรให้แม่สงสัยปฐวีกำชับ

แล้วทำไมคุณไม่อยู่ด้วยกันเล่าเธองอแง

ก็ผมมีงานนี่นา

ก็ได้ๆ ไปได้แล้วเธอออกปากไล่ ปฐวีฉวยโอกาสหอมแก้มลดาเร็วๆ หนึ่งฟอดก่อนออกจากห้องไป หญิงสาวตาโตทันที ยกมือขึ้นจับแก้มที่ร้อนผ่าว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #1043 สายลม (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 08:58
    แอบรักลดากันทั้งครอบครัวแล้วสิเนี่ย
    #1043
    0
  2. วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 02:31
    เก็บเล็กเก็บน้อยนะอิคุณวี
    #1042
    0
  3. #1041 cuixian (@chotofox) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 21:47
    พี่วีแสดงออกขนาดนี้คุณแม่อย่าสงสัยเลย55
    #1041
    0
  4. #1040 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 21:29
    แม่ทำเป็นนิ่งๆ ชอบลูกสะใภ้คนนี้มากๆแน่เลย
    #1040
    0
  5. #1039 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 20:45
    คุณแม่ทำเป็นเข้มแน่เลยแต่จริงๆ ก็แอบพอใจลูกสะใภ้แล้วแหละ
    #1039
    0
  6. #1038 tphee (@tphee) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 19:38
    พี่วีน่ารัก แม่จะหลงรักลดาแน่นอน
    #1038
    0
  7. #1037 PMargaret (@PMargaret) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 19:34
    อ๊อยยยยย พี่วี><
    #1037
    0
  8. #1036 My-TK (@My-TK) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 19:05
    พี่วี อ๋อยยยย~~><
    #1036
    0