สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 400,048 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,484 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    234

    Overall
    400,048

ตอนที่ 6 : บทที่2 [ข้อเสนอยากปฏิเสธ] 100% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    28 มิ.ย. 60




อ่านจบแล้วอย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนด้วยนะคะ ^^


              ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่งปฐวีอำพรางตัวเองด้วยการใส่หมวก แว่นตากำลังนั่งรอใครบางคนอยู่ ซึ่งคนที่ผ่านไปผ่านมาจำเขาแทบไม่ได้และนั่นนับว่าเป็นความโชคดีของนักร้องหนุ่มและนั่งรอเพียงไม่นานมากนักร่างเพรียวระหงของ อลิษาที่แต่งตัวงดงามก็เดินเข้ามาในร้าน

        หญิงสาวนั่งลงแล้วเอ่ยถามชายคนรัก “รอนานไหมคะวี”

        “ไม่นานจ้ะ อลิสทำธุระเสร็จแล้วเหรอ” ชายหนุ่มถามกลับและส่งยิ้มกว้าง

        “ค่ะ อลิสไม่เข้าใจคุณพ่อเลยทำไมต้องให้อลิสไปเยี่ยมคุณย่าตอนวันคอนเสิร์ตของวีด้วย” ได้ทีอลิษาก็บ่นเรื่องเดิมซ้ำๆให้ชายคนรักฟังพร้อมกับทำหน้ามุ่ยเมื่อได้รับคำสั่งจากคนเป็นพ่อให้บินไปเยี่ยมย่าของเธอที่อเมริกาหนึ่งสัปดาห์ พอถามเหตุผลก็บอกเพียงแค่ว่าเป็นคำสั่งของผู้เป็นย่า แบบนี้ใครจะกล้าขัดกันเล่า

        “คุณพ่อท่านคงมีเหตุผลนะครับ” ปฐวีไม่ปลอบโยนเปล่าแต่ดึงมือของหญิงสาวไปกุมเอาไว้

        “อลิสขอโทษนะคะ ที่ไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตของวี” อลิษาบอกอย่างรู้สึกผิดด้วยรู้ว่าคอนเสิร์ตทุกครั้งของปฐวีเธอจะไปเสมอเลยแต่รอบนี้น่าเสียดายเหลือเกิน

        “ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้มีคอนเสิร์ตเดียวซะหน่อย” ชายหนุ่มยิ้มกว้างให้หญิงสาวสบายใจ

        อลิษาเมื่อได้รับการปลอบโยนก็สบายใจขึ้นมากแล้วมองหน้าผู้ชายตรงหน้าด้วยความรักก่อนจะเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นโต๊ะโล่งๆ

        “วีสั่งอาหารหรือยังคะ” ปฐวีส่ายหน้าพลางบอกว่ารอให้หญิงสาวมาสั่ง อลิษาเปิดดูเมนูแล้วก็สั่งเมนูประจำที่มีแต่ของชอบของนักร้องหนุ่มทั้งนั้นเพียงไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟและทั้งคู่ก็นั่งกินข้าวด้วยกันโดยไม่รู้เลยว่ากำลังมีปาปารัซซี่มือดีแอบถ่ายรูปของทั้งคู่ไปซะแล้ว

        เมื่อทั้งคู่ทานอาหารเสร็จก็แยกกันที่ห้างเพราะปฐวีต้องไปซ้อมต่อในขณะที่อลิษาต้องกลับไปเก็บของเพราะต้องเดินทางแล้วในวันพรุ่งนี้

        “ถึงแล้วโทรหาผมด้วยนะครับ” นักร้องหนุ่มมิวายกำชับคนรัก

        “ค่ะ อลิสจะโทรหาวีคนแรกเลย ไปนะคะ” อลิษาเขย่งเท้าหอมแก้มปฐวีก่อนจะเดินขึ้นรถและขับออกไปส่วนชายหนุ่มเมื่อเห็นคนรักขับรถไปแล้วก็เดินขึ้นรถคันหรูและขับออกไปเช่นเดียวกัน

        ความสัมพันธ์ของทั้งคู่สร้างความสนใจให้แก่สื่อมวลชนเป็นอย่างมาก เพราะปฐวีเป็นคนดังและอลิษาก็เป็นไฮโซชื่อดังเช่นกัน ไม่ว่าจะเรื่องความร่ำรวย ชาติตระกูล สื่อต่างๆมักจะตีข่าวในแง่ลบของปฐวีเสมอ บ้างก็ว่าปฐวีเกาะอลิษาดัง บ้างก็ว่าปฐวีอยากจะตกถังข้าวสาร แต่นักร้องหนุ่มก็ไม่อยากจะสนใจ ทั้งคู่คบกันมาได้สามปีแล้วถึงแม้จะต้องหลบๆซ่อนๆเพราะพ่อทางฝ่ายหญิงไม่ชอบเขา แต่เขาก็เชื่อว่าสักวันจะทำให้พ่อของอลิษายอมรับในตัวเขาให้ได้

        และแล้วงานคอนเสิร์ตสำคัญของปฐวีก็มาถึง นักร้องหนุ่มยืนเตรียมความพร้อมหลังเวทีในขณะที่ลดาเองมีสีหน้าที่ค่อนข้างเคร่งเครียดไม่ได้มาจากการเตรียมงานคอนเสิร์ตวันนี้แต่เป็นเพราะงานที่เธอต้องทำเพื่อช่วยเหลือครอบครัวต่างหากล่ะ เพราะวันนี้หญิงสาวต้องลงมือจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยตามที่ทรงพลต้องการและโทรศัพท์มากำชับและเอ่ยบอกแผนการทั้งหมดให้เธอฟัง ซึ่งหลังจากจบคอนเสิร์ตนี้ทรงพลจะกันทุกคนออกจากปฐวีและให้นักร้องหนุ่มเดินทางไปร้องเพลงในงานวันเกิดเพื่อนของทรงพลซึ่งเป็นงานกะทันหันและจะมีแค่เธอที่ได้ไปกับนักร้องหนุ่มเท่านั้น ที่เหลือลดาต้องจัดการด้วยตัวเอง ซึ่งหญิงสาวยังคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรแต่ยังไงก็ตามทะเบียนสมรสที่นอนอยู่ในกระเป๋าของเธอที่คนของทรงพลนำมาให้ก็ต้องมีลายเซ็นของปฐวี

        “มายืนทำอะไรตรงนี้ครับลดา” ปฐวีหันซ้ายหันขวามองเห็นผู้ช่วยผู้จัดการยืนหน้าเครียอยู่คนเดียวก็อดจะเอ่ยปากถามด้วยความสงสัยไม่ได้

        “เอ่อ คะ” หญิงสาวตอบรับอย่างตกใจเพราะกำลังใช้ความคิด

        “ทำไมเห็นพี่ต้องตกใจด้วย” ปฐวีถามขำๆ

        “เอ่อ... พอดีลดาตื่นเต้นแทนน่ะค่ะ” ลดาตอบส่งๆไป

        “นั่นสิ พี่ก็ตื่นเต้นเหมือนกัน ขึ้นกี่ครั้งก็ไม่ชินซะที” ปฐวีเปรยออกมา ลดาเองก็หันไปมองหน้าพร้อมพูดให้กำลังใจ

        “พี่วีทำได้อยู่แล้วค่ะ ลดาเชื่อแบบนั้น” หญิงสาวบอกอย่างจริงใจ เพราะปฐวีเป็นคนมีความสามารถ ไม่ใช่แค่เขาจะหน้าตาหล่อเหลาแต่เรื่องร้องเพลง น้ำเสียงอันไพเราะก็ไม่เคยเป็นรองใครจริงๆ

        “ขอบใจนะลดา” ปฐวียิ้มอ่อนโยน

        “น้องวีครับ เตรียมตัวขึ้นเวทีได้เลยครับ”

        “พี่ไปก่อนนะลดา” ปฐวีบอกและรีบเดินไปทางด้านหลังทันที

        เพียงไม่นานความสนุกสนานในคอนเสิร์ตก็เริ่มต้นขึ้น เสียงกรี๊ดของแฟนคลับนักร้องหนุ่มดังลั่นฮอลล์และเป็นแบบนี้ไปจนถึงสองชั่วโมงเต็ม ซึ่งปฐวีทั้งร้องและเต้นอย่างเต็มที่เรียกว่าเอาใจคนดูได้อยู่หมัดไม่ทำให้เสียดายเงินค่าบัตรเลยส่วนลดานั้นก็ดูบ้างไม่ได้ดูบ้างเพราะมัวแต่คิดถึงแผนการที่จะได้ลายเซ็นของปฐวีมา แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ไหนจะเรื่องกฎหมายอีกล่ะ คิดแล้วก็พาลปวดหัวพลางคิดว่าถ้าทำได้ หลังจากนี้ก็เป็นหน้าที่ของทรงพลที่ต้องจัดการแล้วอย่างอื่นเธอก็จะไม่รับรู้ด้วยแล้วล่ะ เธอถอนหายใจมองซ้ายมองขวาทีมงานกำลังเก็บของกันแล้วปฐวีก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ทุกอย่างจบลงแล้วเวลานั้นทรงพลก็เดินเข้ามาภายในซึ่งทุกคนก็รีบหยุดงานในมือแล้วลุกขึ้นมาต้อนรับ ทั้งเปรมศักดิ์ มินตราและปฐวี

        “ทำดีมากนะปฐวี งานวันนี้ได้รับความสนใจมากจริงๆ” ทรงพลเอ่ยชม ลดาเองได้แต่เบ้ปากในความเสแสร้งอยู่ข้างหลัง

        “ขอบคุณครับท่าน” ปฐวียกมือไหว้ และรู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ

        “พอดีว่าผมมีเรื่องด่วนอยากจะขอรบกวนคุณปฐวีหน่อย พอดีเพื่อนผมจัดงานวันเกิดที่โรงแรมในชลบุรี เขาอยากให้คุณไปร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้หน่อย บอกผมกะทันหันผมก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ยังมีการบอกว่าต่อให้ดึกแค่ไหนเขาก็จะรอ ยังไงก็รบกวนคุณหน่อยนะ” ทรงพลเริ่มแผนการทันที

        “ไม่เป็นไรครับท่าน เดี๋ยวผมเก็บของเสร็จจะไปเลยครับ” ปฐวีบอกพร้อมขอตัวไปเก็บของ

        “งั้นมิ้นก็ขอตัวเก็บของก่อนนะคะ เดี๋ยวจะได้ไปกับวีเลย” มินตราทำท่าจะเดินหนีแต่โดนรั้งซะก่อน

        “งานนี้ไม่ใหญ่มากนักก็แค่อวยพรวันเกิด ร้องเพลงสักเพลงก็พอแล้ว ให้ผู้ช่วยคุณไปก็ได้เพราะผมยังมีเรื่องอีกมากที่อยากจะประชุมกับคุณและป๊อบเรื่องคอนเสิร์ตของปฐวี คิดว่าเราอาจจะต้องเพิ่มรอบสักหน่อย” พอได้ยินแบบนี้มินตราก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงเหมือนกัน

        “เอ่อได้ค่ะ” มินตรารับคำ พร้อมกับหันไปทางลดาและกำชับว่าให้คอยดูปฐวีดีๆ อย่าให้นักข่าวมาสัมภาษณ์มากนัก ลดาก็พยักหน้าทำตามทุกอย่าง เมื่อปฐวีออกมาพร้อมกับกระเป๋าสะพายของตัวเองมินตราก็ตรงเข้าไปอธิบายเรื่องงานให้ฟังและบอกว่าไปกับลดาเพียงสองคนเท่านั้น เสร็จงานแล้วรถตู้จะมาส่งปฐวีที่คอนโดมิเนียมและจะมาส่งลดาที่บริษัท

        ทั้งสามเดินออกมาตรงด้านหลังที่มีรถตู้จอดรออยู่แล้วมินตรามิวายกำชับผู้ช่วยสาวที่ขึ้นรถไปแล้วพร้อมกับนักร้องหนุ่ม

        “ยังไงถึงแล้วลดาโทรบอกพี่ด้วยนะ” มินตรากำชับอีกหน

        “ค่ะพี่มิ้น”

        มินตรามองเล็กน้อยยอมรับว่าเป็นห่วงนิดหน่อยเพราะลดาไม่เคยออกงานเพียงลำพังปฐวีแต่จากงานที่ไม่ใช่งานใหญ่ก็คิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไรและให้ลดาได้เรียนรู้งานบ้าง เธอมองทั้งคู่ก่อนจะปิดประตูรถให้ ไม่นานรถตู้คันหรูก็เคลื่อนตัวออกไปจากตรงนั้น

        ภายในรถบังเกิดความเงียบทันที ลดารู้สึกอึดอัดและเกร็งนิดหน่อยไม่เคยอยู่กับปฐวีสองคนในขณะที่ชายหนุ่มเองก็ชินอยู่แล้ว บวกกับเหนื่อยเขาจึงเอนกายนั่งเงียบๆ หญิงสาวหันไปมองคนข้างกายเห็นแบบนั้นแล้วก็อดจะพูดไม่ได้

        “พี่วีพักก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวถึงแล้วลดาจะปลุกเอง” ปฐวีก็หันมายิ้มให้พร้อมกับค่อยๆหลับตาลงช้าๆ เพียงไม่นานลมหายใจของนักร้องหนุ่มก็สม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเจ้าตัวหลับไปแล้วนั่นเอง

        จากกรุงเทพไปถึงชลบุรีใช้เวลาชั่วโมงกว่าเท่านั้นเพราะรถไม่ติด ปฐวีรู้สึกตัวตื่นก่อนถึงที่หมายลดาจึงเอื้อมไปหยิบผ้าเย็นมาให้เขาเช็ดหน้าซึ่งชายหนุ่มก็รับมาและส่งยิ้มให้

        “ขอบคุณครับ”

        เมื่อมาถึงที่หมายซึ่งเป็นโรงแรมตั้งอยู่ติดกับริมชายหาดพนักงานรีบออกมาต้อนรับทั้งคู่อย่างดีพร้อมกับแจ้งให้ปฐวีและลดาทราบว่าทางทรงพลเป็นห่วงเรื่องการเดินทางกลับเพราะคงจะดึกมาแล้วจึงเปิดห้องให้ทั้งคู่ได้พักผ่อนแล้วตอนเช้าค่อยกลับซึ่งปฐวีเองก็เห็นด้วยเพราะเขาเองก็เหนื่อยมากแล้วเหมือนกันหากไม่ใช่เพราะทรงพลและหากไม่ใช่เพราะอยากเอาใจพ่อของหญิงคนรักเขาคงให้มินตราปฏิเสธงานนี้ไปแล้ว

        เมื่อเดินเข้าไปในงานปฐวีเองก็แปลกใจนิดหน่อยที่ดึกขนาดนี้แล้วแต่แขกเหรื่อก็ยังเยอะพอสมควร ได้รับเสียงกรี๊ดจากผู้หญิงในงานและมีการถ่ายภาพมากมายซึ่งก็ยิ้มกว้างทักทายทุกคนอย่างมืออาชีพแม้จะเหนื่อยแค่ไหนก็ตามที ปฐวีร้องเพียงแค่สองเพลงเท่านั้น จากนั้นก็กล่าวอวยพรเจ้าของวันเกิดและบอกลาทุกคนเดินกลับไปทางด้านหลังเวทีในขณะที่ลดาเองก็ต้องหอบหิ้วของจากแฟนคลับในงานที่เหมือนรู้ก่อนแล้วเอามาให้และทั้งคู่ก็เดินไปยังโรงแรมโดยมีพนักงานพาไปยังห้องพักซึ่งลดาเองก็ต้องเข้าห้องปฐวีก่อนแล้ววางของทั้งหมดไว้ตรงโซฟาสีขาว

        “ลดาวางไว้ตรงนี้นะคะ”

        “ครับ ลดาไปพักผ่อนเถอะ เหนื่อยมามากแล้ว” ปฐวีบอกด้วยความเป็นห่วง แต่ลดาเองก็ยังไม่อยากออกไปเพราะถ้าเธอออกไปแล้ว นั่นแปลว่าเธออาจจะไม่ได้ลายเซ็นปฐวีอีกเลย

        “เอ่อ... ” ลดายังไม่ทันตอบ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นที่หน้าห้อง หญิงสาวรีบเดินออกไปแล้วเปิดประตูก็พบพนักงานของโรงแรมถือแชมเปญขวดใหญ่พร้อมแก้วสองใบเข้ามาไว้ในห้องและอธิบายว่านี่คือของขวัญที่ทรงพลเตรียมเอาไว้เพื่อฉลองให้กับปฐวีสำหรับคอนเสิร์ตวันนี้

        เมื่อพนักงานออกไปปฐวีก็เดินมาด้วยหัวใจพองโตที่พ่อของคนรักแสดงความยินดีกับเขาแบบนี้ จากที่เหนื่อยว่าจะอาบน้ำนอนตอนนี้ก็ขอดื่มสักหน่อยเพื่อไม่ให้เสียน้ำใจจะดีกว่า นานทีปีหนทรงพลจะทำดีกับเขาขนาดนี้

        “น้องลดาดื่มไหมครับ” ปฐวีเอ่ยถาม ซึ่งลดาเองจริงๆก็ไม่ค่อยดื่ม แต่จากการเตรียมการก็คิดว่าเป็นแผนช่วยเธอในเรื่องของปฐวีก็เลยไม่มีทางเลือก

        “เอ่อ... ก็ได้ค่ะ”

        ชายหนุ่มรินใส่แก้วตัวเองและของลดา ก่อนจะยื่นแก้วทรงสูงให้ซึ่งหญิงสาวก็รับมาถือไว้แต่ยังไม่ดื่มส่วนปฐวีก็ดื่มทันทีเพราะอยากจะพักผ่อนเต็มที่แล้วเหมือนกัน

        “น้องลดาไม่ดื่มเหรอครับ” ปฐวีถาม

        “เอ่อ ดื่มค่ะ” ลดารีบดื่มเข้าไป หมดแก้ว รสชาติของมันทำเอาลดาเฝื่อนคอไปเหมือนกัน

        “ถ้างั้นน้องลดาไปพักผ่อนเถอะครับ”

        “แล้วเราไม่ต้องดื่มจนหมดเหรอคะ” หญิงสาวยังอยากจะถ่วงเวลานานกว่านี้และของที่ทรงพลมอบให้ก็น่าจะทำให้เธอมีเวลามากขึ้น

        “คือ... ลดาหมายความว่าคุณทรงพลสั่งมาให้ถ้าเราไม่ดื่มหมด ท่านจะไม่โกรธเหรอคะ” ลดาขยายความเพื่อให้ปฐวีเข้าใจ

        “อ๋อ... อืม... นั่นสิ” ปฐวีก็ทำหน้าครุ่นคิด

        “งั้นพี่วีดื่มอีกแก้วนะคะ ลดารินให้”

        ลดาหว่านล้อมให้ปฐวีดื่มไปเรื่อยๆจนกระทั่งหมดขวดแม้ปริมาณแอลกอฮอล์จะไม่ได้แรงมากนักแต่อาจจะเป็นเพราะร่างกายของเขาเหนื่อยมาทั้งวัน จึงทำให้เวลานี้ปฐวีหน้าแดงก่ำและเมาอย่างสมบูรณ์แบบไปแล้วและหากนานกว่านี้อีกนิดคงจะคอพับหลับคาโซฟาแน่ๆ เวลานั้นลดาจึงรีบหยิบเอกสารออกมาจากกระเป๋า ได้มาจากเพื่อนของทรงพลที่เป็นนายอำเภอ หลังจากปฐวีเซ็นไปแล้วที่เหลือก็จะจัดการเอกสารให้สมบูรณ์มากขึ้นทั้งพยานเซ็นร่วมและจะแสร้งทำเป็นรับรู้ จัดฉาก เพื่อให้ดูน่าเชื่อถือและคำพูดของปฐวีหากปฏิเสธไม่รู้ไม่เห็นก็จะกลายเป็นว่าไม่มีใครเชื่อ แน่นอนว่ามันมาอย่างไม่ถูกต้องนักแต่คงเป็นเพราะอำนาจของเงินและอิทธิพลของทรงพล บันดาลอะไรก็ได้ หญิงสาวรีบเข้าแผนการทันที

        “พี่วีคะ ลดาลืมไปเลยค่ะ พอดีพี่มิ้นฝากเอกสารมาให้พี่วีเซ็นน่ะค่ะ” ลดาใช้เอกสารอื่นปิดทับช่วงบนเอาไว้กลัวว่าปฐวีจะยังไม่เมามากพอแล้วอ่านรู้เรื่องงานนี้มีแต่พังกับพังแน่นอน เมื่อเอามาทับแล้วเธอก็ใช่ตัวหนีบมาหนีบด้านข้างอีกทีแล้วเว้นช่องเซ็นด้านล่างเอาไว้ให้ 

        “หืม... เอกสารอะไรครับ” ปฐวีพูดอ้อแอ้ แต่ก็เหมือนยังพอมีสติอยู่บ้าง

        “อ๋อ โฆษณาตัวใหม่น่ะค่ะ พี่มิ้นบอกว่าพี่มิ้นอ่านแล้ว ให้พี่วีเซ็นได้เลย” ลดายัดปากกาใส่ในมือของปฐวีพร้อมวางกระดาษลงตรงหน้า ในตอนแรกปฐวีก็ยังไม่ยอมเซ็นพยายามเพ่งสายตามองเนื้อหาในกระดาษ แต่อาจจะเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์เลยทำให้ปฐวีเห็นมันไม่ชัดนัก ส่วนลดาเองก็ใจหายเมื่อเห็นว่านักร้องหนุ่มยังไม่ยอมเซ็น หรือว่ายังมอมไม่พอ?

        ไม่นานนักปฐวีก็ตัดสินใจเซ็นลงไปด้วยอาการที่ตาจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่ หลังจากเซ็นเสร็จหญิงสาวก็ให้ปฐวีดื่มอีกแก้ว พอหมดแก้วนักร้องหนุ่มก็ฟุบหลับคาโซฟาไปเลยทันที ลดาจัดการเอากระดาษสีขาวออก พบว่าทะเบียนสมรสมีลายเซ็นของปฐวีแล้ว จึงจัดการเซ็นชื่อของตัวเองลงไป พร้อมกับถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน ส่งข้อความหาใครบางคนที่รอผลงานอยู่ ไม่นานนักโทรศัพท์ของลดาก็มีสายเข้าทันที

        “ทำงานดีมาก... แต่ฉันต้องการตัวจริง” เจ้าสัวทรงพลต่อรอง

       “ฉันจะเอาตัวจริงไปให้คุณดู แต่ฉันไม่ให้ เพราะถ้าหากคุณตุกติกให้คนอื่นรู้เข้าฉันไม่แย่รึไง” ลดาถาม

        “เข้าใจพูดดีนี่ ได้... เอาตัวจริงมาให้ฉันดู ฉันจะให้รถมาส่งเธอที่บริษัท”

       หลังจากวางสาย ลดาก็เก็บทะเบียนสมรถเข้ากระเป๋า จริงอยู่ว่าทะเบียนสมรสนี้สามารถเป็นโมฆะได้ทันทีหากปฐวีฟ้องเพราะเขาเซ็นในขณะที่ไม่มีสติเต็มร้อยแต่เรื่องนั้นทรงพลไม่ได้สนใจ เขาบอกว่าจะจัดการเองปฐวีจะไม่มีวันฟ้องเรื่องนี้ เพราะฉะนั้นทรงพลแค่ต้องการเห็นว่าเธอกับเขาจดทะเบียนกันแล้วเท่านั้นเอง ซึ่งสำหรับลดาแล้วเรื่องหลังจากนี้ไม่ใช่เรื่องของเธอ ตอนนี้เธอแค่ทำงานตามที่ทรงพลบอก อย่างไรเสียก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยาอยู่แล้ว มันก็เหมือนแค่ละครฉากหนึ่งเท่านั้นเอง หลังจากยืนยันลดาก็จะหายไปจากชีวิตปฐวีจนกว่าจะครบสามเดือน ขณะกำลังเดินออกจากห้อง ลดาก็หันไปมองปฐวีที่นอนหลับอยู่ด้วยแววตารู้สึกผิด ก่อนจะจัดท่านอนให้ปฐวีนอนสบายขึ้น แต่ขณะที่กำลังจะลุกกลับถูกฉุดลงไปกอดเฉยเลย

        “เอ่อ... พี่วีปล่อยลดานะคะ” ลดาพยายามยันอกปฐวีที่กำลังละเมอกอดตัวเองไว้

        “... ลิส...  อลิส...” ชื่อที่พูดออกมาทำเอาลดาเองเจ็บแปลบในใจ เพราะความรู้สึกผิดบาปหรือความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาที่ได้ใกล้ชิดกันแน่ ลดาแกะมือของปฐวีสำเร็จก่อนจะไปหยิบกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆมาเขียนข้อความไว้ แปะลงบนหน้าผากของปฐวี และค่อยๆออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ

        หลังจากออกมาคนรถคนเดิมก็เป็นคนขับรถพาลดากลับมายังตึก SE ในตอนนี้ล่วงเลยเข้าวันใหม่มาหลายชั่วโมงแล้ว บริษัทเองก็เงียบมีเพียงไม่กี่ชั้นที่ยังเปิดไฟทำงานกันอยู่ ลดาไม่รอช้ากดลิฟต์ไปยังชั้นที่ยี่สิบทันที เมื่อมาถึงก็เปิดเข้าไปในห้องทำงานของทรงพลซึ่งกำลังนั่งรออยู่

        “นั่งก่อนสิ” ทรงพลบอก

        “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเอามาให้ดูก็จะกลับเลย” ลดาบอก พร้อมกับเปิดกระเป๋าเอาเอกสารออกจากซองและยื่นให้ดู ซึ่งทรงพลก็ยิ้มพอใจกับผลงาน

        “ดีมาก” ทรงพลเอ่ยชม

        “ยังไงก็อย่าลืมสัญญา อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด หลังจากสามเดือนพอฉันเซ็นเอกสารหย่า คุณต้องคืนโฉนดที่ดินมาให้ฉัน” ลดาเน้นย้ำอีกที

        “ได้ ... ไม่มีปัญหา... อีกเรื่องหนึ่งตลอดระยะเวลาสามเดือนของเธอ หากเธอผิดสัญญา หนี้ของเธอก็จะเพิ่มเป็นเท่าตัว หากเธอต้องการยกเลิกเรื่องนี้เธอต้องหาเงินมาคืนฉันยี่สิบล้าน... หวังว่าคงเข้าใจ” ทรงพลพูดอย่างถือไพ่เหนือกว่า

        “คุณ... คุณนี่มันเลวจนฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดแล้ว” ลดาบอกอย่างเหลืออด

        “คนทำธุรกิจก็แบบนี้แหละ” ทรงพลหัวเราะอย่างเป็นต่อ

        “งั้นฉันขอตัว และฉันจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก หากไม่มีอะไรหวังว่าเราคงไม่ต้องเจอกันอีกนะคะ สวัสดีค่ะ” ลดาพูดรวดเดียวก่อนจะหันหลังกลับ ออกจากประตูไป

        “เราได้เจอกันอีกแน่... ลดา” ทรงพลยิ้มอย่างมีเลศนัย

        ทรงพลเปิดภาพดูอีกครั้งมองเห็นใบทะเบียนสมรสแล้วก็หัวเราะเบาๆ เพื่ออนาคตลูกสาวได้เจอคนดีๆเขาไม่สนหรอกว่าจะต้องทำอะไรกับปฐวี ถึงแม้ทะเบียนสมรสจะได้มาอย่างไม่ถูกต้องก็ตามทีแต่ถ้าต้องการจะยกเลิกหรือให้เป็นโมฆะปฐวีก็คงต้องไปฟ้องเอาเพื่อให้เกิดการเพิกถอนทะเบียนสมรสแต่ทรงพลจะไม่มีวันให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นจนกว่าอลิษาจะตัดใจจากนักร้องหนุ่มได้ โดยจะเอาชื่อเสียงของเขามาอ้างและทรงพลเองเป็นบริษัทต้นสังกัดถ้าเขาบอกว่าไม่ ปฐวีหรือจะกล้า? อลิษาเองถ้ารู้ว่าคนรักของตัวเองจดทะเบียนกับคนอื่นไปแล้ว ก็คงเลิกยุ่งไปในที่สุด งานนี้เรียกว่าเขามีแต่ได้กับได้เท่านั้นเอง...


ตัวอย่างตอนต่อไป... กลิ่นดราม่าลอยโชยมาเชียว... 55555+

          “ผมถามว่าคุณทำทำไม ไม่ได้ยินรึไง!!” ปฐวีตะโกนใส่ลดา ซึ่งก็ทำให้ลดาน้ำตาคลอทันที

        “ฉันรู้ว่าฉันทำผิดกับคุณ แต่ฉันก็มีเหตุผลของฉันซึ่งฉันบอกคุณไม่ได้”

        “ทำไมจะบอกไม่ได้ ผมเสียหาย คุณเข้าใจไหม คุณเป็นคนทำลายผมกับมือลดา คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ผมทำอะไรให้คุณอย่างนั้นหรอ บอกผมหน่อยสิ!” ปฐวีถามอย่างหมดแรงเช่นเดียวกัน


จดทะเบียนกันแล้ว ทะเบียนที่ได้มาแบบ งงๆ มาลุ้นกันว่าเจ้าสัวจะหยุดแค่นี้ไหม แล้วปฐวีจะกล้าฟ้องหรือเปล่าให้เป็นโมฆะเพราะตอนตัวเองเซ็นก็ไม่ได้รับรู้เรื่องอะไรด้วย แถมเมาอีกต่างหาก แต่ยังไงก็เซ็นไปแล้ว ด้วยอำนาจเงินของทรงและอิทธิพลก็จัดการเรื่องเอกสารให้มันสมบูรณ์... สงสารพ่อนักร้องหนุ่มของเรา งานนี้ปฐวีเอาคืนแน่ แต่จะเอาคืนแบบไหนรอลุ้นกันค่า ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ ^^

*** อันนี้ได้ขยายความเรื่องการจดทะเบียนเอาไว้ด้วยนะค้า ตอนแรกที่กลับมาอ่านต้นฉบับเดิมถึงกับกุมขมับ เขียนอะไรลงไปน้อ 5555+ ไปหาข้อมูลเพิ่มเติมและเขียนขยายเข้าไปอีกนิด ยังไงก็ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ ^^ ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตาม ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้น โหวต บอกกันด้วยนะคะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนน้า 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #690 Nipapornseelom (@Nipapornseelom) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:23
    สนุกค่ะน่าติดตาม
    #690
    0
  2. #40 AtomRc (@AtomRc) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 02:31
    สนุกกกกกมากกก
    #40
    0
  3. #39 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 00:58
    สุดท้ายเจ้าสัวก็ต้องเสียลูกสาวอีกคนให้ปฐวี หรือปล่าวน่ะ55
    #39
    0
  4. #38 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 00:57
    รอๆค่ะ สนุกมากกก
    #38
    0
  5. #36 loveliverpool (@kanjana1236) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 05:49
    ทำอีบุ๊คมั้ยคะ
    #36
    0
  6. #35 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 01:02
    ปฐวีเป็นคนน่ารักมากเลยนะเนี่่ยไม่หยิ่งเลย ชอบอ่ะ
    #35
    0
  7. #34 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:44
    เจ้าสัวเจ้าเล่ห์อ่ะ
    #34
    0
  8. #33 giikhonbaannok (@giikhonbaannok) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 19:48
    เค้ารอนะ มาบ่อยๆ นะ อิอิ
    #33
    0
  9. #32 Pong Runda (@sarunda2534) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 19:45
    รอต่อนต่อไป สนุกๆค่า
    #32
    0
  10. #30 ploi-novel (@ploi-feeling) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 00:36
    รอๆค่ะ พอตน่าติดตามมากค่ะ
    #30
    0