สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,943 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,481 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    129

    Overall
    399,943

ตอนที่ 57 : บทที่16 [แม่สามี] 40% + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16079
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    5 ต.ค. 60

รูปเล่มปิดจองแล้วนะคะ...

แอบโปรโมตอีกเรื่องที่ลงพร้อมกัน ใครสนใจไปอ่านกันได้จ้า

     "แผนร้ายเทพบุตรเถื่อน"

 

โปรย...

  

ที่สงสัย... เพราะรอบเดือนไม่มาเหรอกลัวท้องหรือไง?” ดมิสาเบิกตากว้างทันที

        “ทะ ท้องบ้าอะไรเล่าฉันจะท้องได้ยังไง เราไม่ได้มีอะไรกัน” หญิงสาวเถียง

เลิกหลอกตัวเองเถอะคุณผู้หญิง ร่องรอยบนตัวคุณมันเป็นหลักฐานและคำตอบสำหรับเหตุการณ์คืนนั้นหมดแล้ว” ชายหนุ่มขยิบตาเจ้าเล่ห์

เบลซ & ดมิสา 

 

ติดตามความสนุกคลิกที่ลิ้งด้านล่างเลยค่ะ

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1687985

 


 



บทที่ 16

[แม่สามี]

 

ทางด้านคอนโดมิเนียมของนักร้องหนุ่ม เป็นลดาที่รู้สึกตัวก่อน เธอขยับกายเล็กน้อยอย่างอึดอัดเพราะถูกร่างสูงนอนสวมกอดอยู่ ปรือตาขึ้นก็เห็นว่าตอนนี้เก้าโมงเช้าแล้ว อาการปวดหัวไม่มี รวมถึงไข้ก็เช่นกัน แต่แผลตรงแขนยังมีอาการเจ็บเล็กน้อยเมื่อขยับ เธอก้มมองตัวเองก็พบว่าสวมชุดนอนเรียบร้อยแล้ว คงเป็นเขาที่สวมให้ เมื่อจับท่อนแขนที่พาดบนลำตัวออกก็ต้องสะดุ้ง แขนของเขาร้อนผ่าว รีบหันไปหาชายหนุ่มที่นอนซ้อนหลังและเขย่าเรียกทันที

คุณวี...คุณวีคะ

เมื่อถูกรบกวนปฐวีก็ยอมปล่อยร่างนุ่มนิ่มและหันหน้าหนีไปอีกทาง ลดาขยับตามไป ยกมือขึ้นสัมผัสหน้าผากของเขา พบว่าตัวร้อนจริงๆ ดูเหมือนเขาจะติดไข้จากเธอเสียแล้ว

ลดารีบลงจากเตียง เดินไปด้านนอกหยิบกะละมังใบเล็กติดมือกลับมาด้วย จากนั้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ ใส่น้ำในปริมาณที่พอดี คว้าผ้าขนหนูสีขาวชุบน้ำบิดหมาดๆ เสร็จแล้วกลับไปที่เตียง นั่งลงขอบเตียงด้านที่เขานอนอยู่ วางกะละมังไว้ตรงโต๊ะเล็กหัวเตียง หยิบผ้าและบอกเขาเบาๆ

เช็ดตัวหน่อยนะคะ คุณตัวร้อนมากเลย

ปฐวีลืมตาขึ้นมามองดูลดา ตอนนี้เขารู้สึกปวดหัวแทบระเบิดและไม่อยากทำอะไรเลย จึงพลิกกายหันหน้าหนีไปอีกด้านทันที

ไม่ต้องหรอก ผมอยากนอนลดาถอนหายใจกับความดื้อของเขา

เช็ดตัวก่อนนะคะ แล้วค่อยนอนนะ...นะคะ

หญิงสาวบอกเสียงหวานและดูเหมือนได้ผล เมื่อชายหนุ่มหันกลับมาและพยักหน้า ลดายิ้มอ่อนโยน จากนั้นเริ่มเช็ดตัวให้เขาแผ่วเบา ตั้งแต่ใบหน้าเรื่อยลงมายังลำคอ จนกระทั่งถึงแผ่นอกแกร่งเปลือยเปล่า เมื่อได้มองก็หน้าแดงเพราะมีรอยเล็บของเธออยู่ด้วย เป็นหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ผมอุตส่าห์ช่วยคุณหายไข้ เพราะฉะนั้นวันนี้คุณห้ามขัดใจผมนะจู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมา ลดาได้แต่ย่นจมูกตอบโต้

ฉันไม่ได้ขอสักหน่อย คุณทำตัวเองทั้งนั้น

ไม่ได้ขออะไร แล้วเมื่อคืนใครบอกว่าอย่าหยุด หืมท้ายประโยคเขามองตาพราว เห็นเธอหน้าแดงก็ชอบใจ

ไม่ได้พูดสักหน่อยหญิงสาวอุบอิบต่อว่า ก้มหน้าไม่สบตาแล้วเช็ดแขนให้เขาอย่างอ่อนโยน

ไม่จริงหรอก พี่วีคะ...ลดาไม่ไหวแล้วเขาแกล้งทำเสียงเล็กเสียงน้อย และนั่นทำให้หญิงสาวเขินอายจนทนไม่ไหว ตีเข้าให้ที่อกของเขาอย่างจัง จนชายหนุ่มร้องโอดโอย

ผมป่วยอยู่นะ

ปากดีแบบนี้ป่วยไม่จริงหรอกเธอว่าแล้วเช็ดตัวให้ชายหนุ่มต่อจนเสร็จวางผ้าไว้ในกะละมังจากนั้นลุกขึ้นเดินออกไปด้านนอกเพื่อเก็บของ ก่อนจะกลับเข้าห้องตัวเองเธอแวะห้องนอนของเขา หยิบชุดนอนของชายหนุ่มติดมือและเดินกลับมายังห้องตัวเอง

ใส่เสื้อผ้าก่อนเถอะค่ะเธอยื่นให้ แต่ร่างสูงส่ายหน้า

ผมไม่มีแรงอะปฐวีงอแง ใจจริงก็พอทำได้แต่อยากอ้อนหญิงสาวเท่านั้นเอง ลดาถอนหายใจเล็กน้อยค่อยๆ สวมเสื้อผ้าให้เขาเหมือนเด็กๆ ยิ่งเห็นรอยยิ้มพึงพอใจก็อดหมั่นไส้ไม่ได้

อ้ะ...กางเกงเมื่อสวมเสื้อเสร็จก็ยื่นกางเกงให้เขา

ผมไม่มีแรงจริงๆ นะเขาพูดเสียงอ่อย ทำหน้าตาน่าสงสาร

คุณแค่ป่วยนะ ไม่ได้พิการสักหน่อยเธอว่าเข้าให้อย่างหมั่นไส้

ใจร้ายพูดเสร็จก็ล้มตัวลงนอนหันหน้าหนีไปอีกทางเหมือนเด็กๆ ทำเอาลดาหน้าเหวอทันที ตอนนี้เธอชักอยากจะปวดหัวเป็นไข้ขึ้นมาแล้วจริงๆ จะได้ไม่ต้องดูแลเขา

ก็ได้ค่ะ

เห็นแก่ที่เขารับเอาไข้จากเธอไป ดังนั้นหญิงสาวจึงยอมตามใจ ล้วงมือเข้าไปในผ้าห่มแทนเอาออกเพราะกลัวจะเห็นภาพอุจาดตาเสียก่อน ดังนั้นการใส่ค่อนข้างทุลักทุเลเพราะเธอไม่ได้มอง สุดท้ายผลลัพธ์ก็ออกมาอย่างน่าตกใจ เพราะขากางเกงทั้งสองข้างถูกยัดใส่ขาเขาข้างเดียว

ปฐวีถอนหายใจและถามขึ้น คุณไม่มองแบบนี้เมื่อไหร่ผมจะใส่เสร็จ

ก็บอกให้ใส่เองไงเล่าหญิงสาวบ่นเบาๆ

เห็นมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่แล้ว ยังอายอีกหรือไงปฐวีเอ่ยแซ็ว เห็นท่าทางของเธอก็เดาได้ไม่ยาก อดจะยิ้มเอ็นดูไม่ได้ เธอช่างเป็นผู้หญิงขี้อายได้น่ารักจริงๆ

ใครจะไปหน้าด้านเหมือนคุณเล่าว่าแล้วก็ค้อนเขาขวับๆ หน้าแดงระเรื่อ

ปฐวีเห็นแบบนั้นก็เลิกแกล้ง จัดการสวมด้วยตัวเอง เพราะขืนให้เธอทำวันนี้ก็คงสวมไม่เสร็จ

เมื่อจัดการคนตัวโตเรียบร้อยลดาก็เข้าไปจัดการตัวเองบ้าง ซ้ำไม่ลืมกำชับชายหนุ่มว่าอย่าเพิ่งหลับเดี๋ยวจะไปเอายากับอาหารเช้ามาให้ก่อน ซึ่งร่างสูงก็พยักหน้ารับดิบดี แต่พอเธอออกมาจากห้องน้ำเท่านั้นแหละ อีกฝ่ายก็หลับปุ๋ยไปแล้วลดาถอนหายใจเล็กน้อย เดินไปหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง จัดการหวีผมให้เรียบร้อยแล้วหยิบสร้อยคอมาสวมเหมือนเดิม ก่อนจะเดินออกไปนอกห้อง


เจอกันตอนต่อไปจ้า ^^ E-book พร้อมโหลดนะคะ ส่วนหนังสือ โรงพิมพ์นัดส่งให้วันที่ 10-11 น้าา จะมาอัพเดทเป็นระยะค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1012 Prakayfun Ubonbal (@13prakayhh) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 13:30
    อยากได้เล่มแล้ววววววว
    #1012
    0
  2. #1011 Ya Rattanapunyadee (@nerlysa2531) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 23:23
    อ่านจบแล้ว แอบน้ำตาไหล ขอบคุณคะ
    #1011
    1
    • #1011-1 gery (@gery) (จากตอนที่ 57)
      7 ตุลาคม 2560 / 12:31
      อิจฉาคนอ่านจบเลย
      #1011-1
  3. #1009 PUYNUNSUPATCHA (@PUYNUNSUPATCHA) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 19:21
    งานฟรี!!!
    สมัครฟรีไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น
    แค่คีย์เลข 4 ตัว คีย์ครบ 150$ = 4000++ บาท
    ไม่จำกัดวุฒิ อายุ
    ทำได้ทุกวันแค่มีโทรศัพท์+เน็ต
    งานง่ายๆสนใจทักไลน์มาเลยจ้าา ID : 0998845026
    #งานฟรี #ฟรี #สมัครฟรี #ไม่เสียค่าสมัคร
    #1009
    0
  4. #1005 cuixian (@chotofox) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 21:19
    ติดไข้เมีย อิอิ
    #1005
    0
  5. #1004 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 19:54
    ผลัดกันดูแล น่ารักดี
    #1004
    0
  6. #1003 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 19:29
    หวานๆน่ารักๆ ชอบๆมากๆค่ะ
    #1003
    0
  7. #1001 วิว (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 11:17
    Apple ออกแล้วคะ
    #1001
    0