สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,966 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,482 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    152

    Overall
    399,966

ตอนที่ 45 : บทที่13 [ความเจ็บปวดที่เกินทน] 100% อัพแล้วค่า+ เปิดจองแล้วนะคะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    19 ก.ย. 60

เปิดจองพร้อมโอน “สัญญาบาป”

ตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน – 2 ตุลาคม 2560





ราคา 329 รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ของแถม... สมุดโน้ตและโปสการ์ดค่ะ

 

ช่องทางการจอง+แจ้งโอน

 

FACEBOOK : ตะวัน คณิสร วีนัส นักเขียน

       คลิกลิ้ง

       https://www.facebook.com/profile.php?id=100006404912020

 

FANPAGE :    ตะวัน คณิสร วีนัส นักเขียน

       คลิกลิ้ง

       https://www.facebook.com/TAWANVENUS/

 

EMAIL :         little_writer@hotmail.co.th

 

 

เนื้อหาทั้งหมด : 22 ตอน และ ตอนพิเศษ 2 ตอน

 



*** ส่วนใครต้องการสั่งรูปเล่ม เหลือ 15 วันสุดท้ายนะคะ ***

รายละเอียดด้านบนเลยจ้า

 

หลังจากโอนเงินแล้ว อย่าลืมแนบสลิป แจ้งชื่อที่อยู่ พร้อมกับระบุว่าต้องการลายเซ็นหรือไม่นะคะ *** สำคัญมากนะค้า *** เพราะมีหลายคนโอนเงินมาแต่ยังไม่ยอมแจ้งน้า




           ว่าแล้วเขาก็ปลดเชือกกางเกงให้เธออย่างชำนาญเพียงไม่นานมันก็เป็นอิสระจากกัน หญิงสาวรีบจับกางเกงเอาไว้ก่อนที่มันจะร่วงหล่นลงพื้น ขณะเดียวกันชายหนุ่มก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ เธอจึงออกปากไล่

        “คุณออกไปก่อนสิ”

        “ไม่ให้ผมอยู่ด้วยเหรอ เกิดคุณล้มมาจะทำยังไงล่ะ” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ทำให้เธอรู้ว่าเขาแกล้ง

        “ไม่ต้องเลย เร็วๆสิคะ” ลดาไล่อีกรอบ ปฐวีจึงไม่แกล้งอีก ออกมายืนรอหน้าห้องน้ำแทนซ้ำยังกำชับว่าอย่าล็อกประตู ไม่นานลดาก็จัดการธุระของตัวเองเสร็จ เปิดประตูเล็กน้อย ปฐวีหันไปมองจึงพบว่าเชือกกางกงของเธอยังไม่ถูกผูก เขาจึงเดินเข้าไปใกล้แล้วผูกให้เรียบร้อย ไม่ใช่ปมซับซ้อนเธอสามารถดึงทีเดียวได้ จากนั้นก็พาหญิงสาวไปยังเตียงนอนเหมือนเดิม

        “ย้ายโรงพยาบาลดีกว่า” จู่ๆเขาก็พูดขึ้น

        “ไม่ต้องหรอกค่ะ”

        “ได้ยังไง... ย้ายเถอะ” เขายังย้ำ

        “ออกจากโรงพยาบาลเลยดีกว่า” เธอเสนอและเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ชายหนุ่มจึงเห็นด้วย

        “งั้นเดี๋ยวรอหมอมาตรวจก่อน”

        ลดาพยักหน้ารับ ปฐวีจึงขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน พอชายหนุ่มเข้าห้องน้ำไปแล้วหญิงสาวจึงเปิดโทรทัศน์ดูแก้เบื่อและรอหมอ ไม่นานชายหนุ่มก็อาบน้ำเสร็จ เป็นเวลาเดียวกันกับที่ผู้ช่วยคนเดิมที่เพิ่งนินทาเมื่อครู่เข้ามาพร้อมกับกะละมังเพื่อเช็ดตัวเนื่องจากลดายังมีไข้ต่ำๆ

        “วางไว้ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวผมจัดการเอง” ลดาตาโตก่อนจะหันไปบอกชายหนุ่ม

        “ให้เจ้าหน้าที่ทำก็ได้นี่”

        “ไว้ใจได้เหรอ? เมื่อครู่เขายังว่าคุณอยู่เลย ยิ่งคุณแขนเจ็บ เธอจะไม่ถือโอกาสทำร้ายคุณหรือไง เขาพูดอย่างไม่ไว้หน้าและผู้ช่วยคนนั้นก็หน้าเสียไปเลยจนลดาเห็นใจ

        “ขอโทษแทนคุณปฐวีด้วยนะคะ” ผู้ช่วยคนเดิมมองหญิงสาวด้วยความแปลกใจ แทนที่จะโกรธมากกว่าแต่กลับยังพูดจาดีด้วยซ้ำยังขอโทษแทนอีก หากเป็นคนอื่นคงโกรธโวยวายด่าทอตั้งแต่เมื่อครู่ไปแล้ว

        “ขอโทษทำไมลดา” เขาถามเสียงเข้มอย่างขัดใจ

        “เงียบเถอะน่า” เธอปรามเขาเบาๆ

        “เอาล่ะ ยังไงคุณก็ออกไปก่อนละกันครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง” ชายหนุ่มพยายามใจเย็น ผู้ช่วยพยาบาลรีบพยักหน้าก่อนจะออกไปด้านนอกตามคำสั่ง

        “ทำไมไม่ให้เธอเช็ดล่ะ” ลดาบ่นทันที พร้อมจับเสื้อตัวเองแน่น เมื่อปฐวีพยายามขยับมาปลดเชือกตรงเสื้อออก

        “ผมทำน่ะดีแล้ว” ชายหนุ่มยิ้มแกะมือของหญิงสาวออกจากนั้นดึงม่านปิดไว้รอบเตียง เริ่มปลดชุดคนไข้เผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่เขาชอบทำรอย ใบหน้าหวานของหญิงสาวแดงก่ำจนเขาชอบใจ

        “อายเหรอ” เขากระซิบถามแต่ไม่มีเสียงตอบรับ แต่ใบหน้าของหญิงสาวคงเป็นคำตอบได้อย่างดี เวลานั้นชายหนุ่มหยิบผ้าจากกะละมังพร้อมกับบิดน้ำหมาดๆบรรจงเช็ดตัวของลดา ตั้งแต่ใบหน้าจนถึงลำคอไล่ลงไปยังทรวงอกอิ่ม หน้าท้องและไล้แขนทั้งสองข้างแผ่วเบา แต่ระหว่างนั้นมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นตามด้วยเสียงบานประตูเปิดเข้ามา

        “กำลังเช็ดตัวเหรอครับลดา” เสียงของกฤษณะทำให้ชายหนุ่มกลอกตาไปมาไม่ชอบใจเลยจริงๆ แต่ก็ยังเช็ดตัวหญิงสาวต่อ ลดาจำเป็นต้องขานรับออกไปเล็กน้อย เวลานั้นคุณหมอหนุ่มสังเกตถึงความผิดปกติเพราะม่านคลุมปิดถึงระดับเตียงเท่านั้นด้านล่างเตียงจึงเห็นได้ชัดเจน จากที่ควรจะเป็นขาของผู้หญิงแต่กลายเป็นขาแกร่งภายใต้กางเกงยีนส์เนื้อดี ดูเหมือนคนที่เช็ดตัวให้จะไม่ใช่เจ้าหน้าที่อย่างที่คิดเอาไว้ซะแล้ว

        ปฐวีเองมีความคิดอยากจะแกล้งคุณหมอหนุ่มอยู่พอดี เขาจึงจับเชือกตรงกางเกงไว้แน่นตั้งใจจะปลดแต่ลดาก็ร้องห้ามออกมาเสียก่อน

        “จะทำอะไรของคุณเนี่ย” เธอร้องถามอย่างตกใจ เพราะจริงๆเช็ดขาเธอก็พอไม่ต้องปลดหมดเลย

        “เฉยๆเถอะน่า” เขาพูดเสร็จก็ดึงกางเกงของเธอออกแล้วลากผ้าไปตามเรียวขาสวยของหญิงสาวทีละข้าง ลดาขนลุกเพราะความเย็นของน้ำกับเครื่องปรับอากาศภายในห้อง ส่วนกฤษณะได้ยินทุกอย่างก็กัดฟันแน่น

        “ตรงนี้ยังมีรอยของผมอยู่เลยนะ” เขาแสร้งพูดเสียงดังทำเอาลดาตาโต

        “พูดบ้าอะไรของคุณเนี่ย” เธอเอ็ดเขา

        “ก็พูดเรื่องจริง โดยเฉพาะตรงนี้... มีเป็นสิบๆรอยเลย” เขายังพูดต่อมือก็ชี้ไปที่ทรวงอกอิ่ม เวลานั้นลดาเองก็อายแทบแทรกแผ่นดินอยู่แล้วส่วนกฤษณะคิดว่ายืนต่อไปไม่ไหวจึงเอ่ยบอก

        “พี่ไปรอข้างนอกนะครับ” กฤษณะพูดสั้นๆก่อนจะเดินออกไป ปฐวียิ้มสะใจทำให้หญิงสาวรับรู้ได้ทันทีเลยว่าเขาต้องการแกล้งคุณหมอหนุ่ม

        “เสร็จหรือยัง หนาวนะ” ปฐวีได้ยินก็รีบวางผ้าจากนั้นก็ช่วยหญิงสาวแต่งตัว สวมกางเกงให้เรียบร้อยและเปิดม่านออกก็ไม่เห็นคนที่มาหาเมื่อกี้แล้ว

        “คุณไปตามหมอให้หน่อยสิ” ปฐวีส่ายหน้าทันที

        “ไม่เอาหรอก”

        “เอ๊ะ... ฉันอยากกลับบ้านนะ” พอได้ยินชายหนุ่มก็จำใจต้องลุกขึ้นไปตามหมอให้ ซึ่งออกมาด้านนอกเขาก็เห็นกฤษณะยืนอยู่ตรงประตูบ้านใหญ่เชื่อมกับโถงทางเดินด้านหน้า จึงเดินตามและยิ่งเข้าใกล้ก็ได้ยินเสียงเขากำลังอบรมพนักงานอยู่

        “ทำไมคุณไม่เช็ดตัวให้คนไข้”

        “สามีคนไข้บอกว่าจะเช็ดเองนี่คะ” ผู้ช่วยบอกเสียงแผ่ว

        “แต่นั่นเป็นหน้าที่ของคุณ อีกอย่างสามีคนไข้อาจจะทำไม่ถูกจนโดนบาดแผลได้” เขายังพูดต่อเวลานั้นปฐวีกระตุกยิ้มจึงเดินเข้าไปใกล้

        “ผมเป็นคนบอกเธอเองครับ และผมก็เช็ดได้ดีโดยไม่โดนบาดแผลเธอเลยแม้แต่น้อย” กฤษณะหันไปมองเห็นรอยยิ้มของเขาก็รู้ดีว่าเป็นรอยยิ้มเยาะชัดๆ

        “ให้ผู้เชี่ยวชาญเป็นคนทำจะดีกว่าเพราะเป็นหน้าที่โดยตรง” เขาพูดเสียงเรียบถึงแม้จริงๆแล้วญาติคนไข้สามารถทำได้ก็เถอะ

        “ผมคิดว่าภรรยาของผมคงไม่สะดวก และผมก็หวง ไม่อยากให้ใครเห็นร่างกายของเธอ ผมเลยทำเองดีกว่า” ชายหนุ่มบอกหน้าตาย กฤษณะมองหน้าอีกคนเล็กน้อยพยายามระงับอารมณ์ ยอมรับว่าไม่มีสิทธิ์โกรธหรือหึงหวงแต่ผู้ชายคนนี้จงใจยั่วโมโหเขาชัดๆ จึงไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกแต่เดินเลี่ยงไปยังห้องของหญิงสาว นั่นทำให้ชายหนุ่มเดินตามเช่นกัน

        ปฐวียืนอยู่ใกล้เตียงขณะที่กฤษณะเปิดผ้าพันแผลของหญิงสาวซึ่งยังคงสดอยู่มีเลือดไหลซึมออกมาเล็กน้อย ชายหนุ่มเห็นแผลเต็มตาจึงมั่นใจว่าไม่ใช่มีดบาดธรรมดาแน่นอน กฤษณะเริ่มต้นล้างแผลเวลานั้นลดารู้สึกเจ็บมากจนปฐวีรีบถามอย่างเป็นห่วง

        “เจ็บเหรอ”

        “ค่ะ” ปฐวีเห็นว่ามือบางของหญิงสาวข้างที่ไม่เจ็บจิกผ้าห่มแน่น เขาจึงจับมือบางของหญิงสาวมากอบกุมเอาไว้แล้วบอกเธออย่างอ่อนโยน

        “ถ้าเจ็บก็บีบมือผมนะ”

        ดวงตาของทั้งคู่สอดประสานกัน ลดาพยักหน้ารับเล็กน้อยอย่างอุ่นใจ กฤษณะเห็นแบบนั้นแม้จะบาดตาบาดใจแต่ก็ลงมือล้างแผลต่ออย่างเบามือที่สุด เมื่อเธอรู้สึกเจ็บเมื่อไหร่ก็จะบีบมือของชายหนุ่มแน่น ผ่านไปสักพักกฤษณะก็ทำทุกอย่างเสร็จรวมถึงพันผ้าพันแผลผืนใหม่ให้ด้วย

        “พี่หมอคะ ลดากลับบ้านได้หรือยัง” กฤษณะส่งยิ้มอ่อนโยน

        “เบื่อโรงพยาบาลแล้วเหรอครับ”

        “ให้ลดากลับนะคะ” หญิงสาวทำเสียงอ้อนและนั่นทำให้สามีหนุ่มไม่ชอบใจ

        “ก็ได้ แต่ลดาต้องมาล้างแผลที่โรงพยาบาลทุกวันนะ” ลดาได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกว้าง

        “ตกลงค่ะ ออกวันนี้เลยนะคะ”

        กฤษณะยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะพยักหน้ารับ คุณหมอหนุ่มขอตัวออกไปด้านนอกเพื่อเขียนชาร์ตและสั่งยาให้กับลดาคล้อยหลังจากคุณหมอ หญิงสาวพยายามลุกขึ้นเพื่อเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เพราะเหลือมือที่ใช้งานได้เต็มที่ข้างเดียวจึงทำให้เธอค่อนข้างลำบากร้อนถึงปฐวีต้องตามเข้าไปช่วย


           ใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็เรียบร้อย เมื่อรับยาเสร็จตั้งใจจะพาหญิงสาวออกจากโรงพยาบาลจู่ๆกองทัพนักข่าวก็กรูกันเข้ามาดักด้านหน้าจนปฐวีต้องรีบโอบเอวของหญิงสาวเข้ามาแนบชิดเพราะกลัวว่านักข่าวจะเผลอโดนบาดแผลของเธอเข้า

        “มีข่าวลือว่าน้องลดาโดนทำร้าย จริงหรือเปล่าคะ” ลดาค่อนข้างทึ่งกับความสามารถของนักข่าวที่หาข่าวได้รวดเร็วจริงๆแต่ก็รีบตอบกลับไป

        “เปล่าค่ะ แค่มีดบาด”

        “มีดบาดทำไมต้องนอนโรงพยาบาลด้วยล่ะครับ” นักข่าวถามต่อ

        “ผมเป็นห่วงภรรยาครับ เลยให้นอนดูอาการ ถ้าหมดคำถามแล้วขอตัวก่อนนะครับ” ชายหนุ่มโอบกอดหญิงสาวออกไปด้านนอกทันที เมื่อเดินมาถึงลานจอดรถเขาเปิดประตูให้เธอรีบเข้าไป ส่วนตัวเองก็รีบกระโดดขึ้นรถตามยังดีที่ได้พนักงานรักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลช่วยกันนักข่าวอีกแรง เขาสตาร์ทรถและบึ่งออกไปทันที

        ระหว่างทางกลับบ้านฤทธิ์ยาที่กินไปเมื่อเช้าตอนรอออกจากโรงพยาบาลเริ่มออกฤทธิ์ เป็นยาสองเม็ดที่กว่าจะกินได้ปฐวีต้องบ่นแล้วบ่นอีกจนปากจะฉีกถึงรูหู

        “ง่วงเหรอ” เขากระซิบถาม ลดาพยักหน้ารับ

        “นอนเถอะ ถึงแล้วเดี๋ยวผมปลุก” ลดาได้ยินก็เอนกายนอนทันที ปฐวีหรี่แอร์ให้เพราะกลัวว่าเธอจะหนาว เพียงไม่นานก็มาถึงคอนโดมิเนียม หญิงสาวยังคงหลับสนิทและเขาไม่อยากปลุก ชายหนุ่มเปิดประตูด้านของเธอแผ่วเบา ปลดเข็มขัดนิรภัยจากนั้นอุ้มหญิงสาวออกมา ปิดประตูไม่ลืมกดรีโมตล็อกรถแล้วก้าวเดินเข้าไปด้านในท่ามกลางสายตาอิจฉาของแฟนคลับบางส่วนที่มาดักรอ เมื่อขึ้นมาถึงบนห้อง เขาพาเธอไปยังห้องนอนและวางเธอลงบนเตียงแผ่วเบา

        เมื่อห่มผ้าให้หญิงสาวแล้วเขาไม่ลืมสำรวจร่างกายเธออีกหน วัดไข้ให้เธออีกที พอรู้ว่าตัวเธอรุมๆจำเป็นต้องปลุกให้เธอขึ้นมากินยาอีกรอบ

        “ลดา... ลดาครับ” เขาเขย่าตัวเธอเบาๆและหญิงสาวก็ปรือตาขึ้นมา

        “ทานยาก่อนนะ” เขาบอกอย่างอ่อนโยนแต่หญิงสาวส่ายหน้าทันที

        “คุณเป็นไข้ ไม่ทานไม่ได้ หรืออยากกลับไปโรงพยาบาลอีก” เขาดุเล็กน้อย เลยทำให้หญิงสาวต้องฝืนกินยาแก้ไข้เม็ดนั้นเข้าไป พอเธอทานเสร็จเขาก็ไม่กวนอีก ห่มผ้าให้อีกรอบและปล่อยให้เธอนอนหลับพักผ่อน เดินไปปิดม่านภายในห้องจึงมืดสนิทจากนั้นก็เดินออกไปด้านนอก

        หญิงสาวหลับไปหลายชั่วโมงเมื่อรู้สึกตัวตื่นอาการต่างๆดีขึ้นมาก เธอเหลือบมองนาฬิกาพบว่าตอนนี้บ่ายโมงกว่าแล้ว ท้องของหญิงสาวรู้สึกหิว เธอค่อยๆลุกขึ้นช้าๆตั้งใจจะเดินออกไปด้านนอก เวลานั้นได้ยินเสียงเหมือนใครกำลังคุยกัน หญิงสาวเดินไปตามทางเดินจนกระทั่งมองเห็นได้ว่าเป็นมินตรานั่นเอง แต่ยังไม่ได้ไปทักทายเธอก็ได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนซะก่อน

        “พี่พูดจริงๆนะวี ถ้าวีไม่จริงจังกับลดา ก็อย่าทำแบบนี้” มินตรากำลังเตือนด้วยความหวังดี เธอเริ่มเห็นเค้าลางของบ่วงเส้นนี้แล้วมันกำลังจะผูกมัดปฐวีจนดิ้นไม่หลุด

        “ในเมื่อตอนนี้เธอเป็นภรรยาของผม ก็เป็นสิทธิ์ของผมนี่พี่” ชายหนุ่มตอบอย่างไม่สนใจ

        “วีไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ ถ้าวีทำแบบนี้เพราะแก้แค้นที่ลดามัดมือชกจดทะเบียน พี่ว่าเลิกเถอะ ก่อนที่มันจะกลายเป็นบ่วงที่ผูกมัดตัวเองขึ้นมาจริงๆ”

        “ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอกครับ ผมมีอลิสทั้งคน ผมรักเธอ ไม่มีทางที่จะทำให้อลิสเสียใจ ส่วนเรื่องของลดาพี่ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวผมเบื่อก็เลิกยุ่งกับเธอเอง” คำตอบของเขาทำให้กระบอกตาของหญิงสาวร้อนผ่าว เธอเซถอยหลังแล้วพิงกำแพง ทุกคำพูดยังได้ยินอย่างชัดเจน ไม่นานน้ำตามากมายก็ไหลลงมาจนเธอรีบเช็ดออก แต่ยิ่งเช็ดมันก็ยิ่งไหล

        “พี่ว่าวีให้ลดาย้ายออกเถอะ ตอนนี้นักข่าวก็ไม่ได้สนใจอะไรมากแล้ว” มินตราเสนอทางเลือก สถานการณ์ตอนนี้ดีกว่าตอนแรกมากนักดังนั้นไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็ได้

        “ไม่!” เขาบอกเสียงเข้มปฏิเสธทันที

        “ถ้าอย่างนั้นวีก็ควรหยุดได้แล้ว” มินตราห้ามทันที

        “ทำไมพี่ต้องห่วงเธอด้วย เธอเป็นคนทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้เอง คนที่พี่ต้องห่วงคือผมไม่ใช่เหรอ” ปฐวีพูดเสียงดังจนมินตราถอนหายใจกับความดื้อดึง

        “วีอาจจะเสียชื่อเสียงกับเรื่องนี้ก็จริง แต่ลดาเป็นผู้หญิงนะวี ลดาต้องเสียอะไรบ้าง แล้วถ้าเกิดท้องขึ้นมาวีจะทำยังไง” คำพูดของผู้จัดการสาวฉุกให้ชายหนุ่มได้คิด ตั้งแต่มีอะไรกันมาเขาเองก็ป้องกันบ้างไม่ป้องกันบ้าง เวลานั้นมินตราจึงพูดขึ้นมาต่อ

        “ถ้าวีจะจริงจังกับลดาพี่จะไม่ว่าอะไรเลย เพราะถือว่าวีกับลดาก็เป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายไปแล้ว”

        “พี่ก็รู้ว่าผมไม่มีวันจริงจังกับเธอ... ผมมีอลิสอยู่แล้ว” ชายหนุ่มบอกย้ำ แม้ตอนนี้ความรู้สึกที่มีต่อเธอจะเริ่มเปลี่ยนไปแต่เขาก็บอกย้ำตัวเองเสมอว่าเขานั้นรักอลิษาคนเดียว

        ลดาได้ยินการสนทนาทั้งหมดชัดเต็มสองรูหู หัวใจของเธอหดเกร็งเจ็บไปหมดจนเหมือนหายใจไม่ออก แข้งขาอ่อนแรงแต่ก็พยายามพาตัวเองกลับไปยังห้องพัก และนั่งลงร้องไห้อย่างหมดแรงบนเตียง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องเสียใจขนาดนี้ด้วยนะ

        มือบางยกขึ้นปิดปากตัวเองไม่อยากให้เสียงสะอื้นหลุดออกไปกลัวคนข้างนอกจะได้ยิน เธอรีบเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมาราวกับทำนบแตก เวลานั้นเมื่อไดยินเสียงคนเดินมา เธอก็รีบล้มตัวลงนอน

        “ผมว่าพี่กลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวลดาตื่นผมจะบอกเธอให้” ชายหนุ่มเปิดประตูห้องให้ผู้จัดการสาวได้เห็นว่าลดากำลังนอนหลับอยู่ เพราะมินตราตั้งใจจะมาเยี่ยมจึงได้คุยเรื่องที่เกิดขึ้นนั่นเอง

         “พี่กลับก่อนก็ได้ แล้วอย่าลืมเรื่องที่พี่บอกล่ะ” เธอย้ำอีกครั้ง ก่อนจะกลับโดยมีปฐวีเดินออกไปส่ง เมื่อบานประตูถูกปิดลงอีกครั้งน้ำตาก็เอ่อไหลลงมาอีกทีจนเปียกหมอนไปหมด

        “ลดาจะจัดการเรื่องนี้ยังไงดีคะแม่” หญิงสาวพูดกับตัวเองเบาๆ สิ่งที่เธออยากทำมากที่สุดในเวลานี้คือการหย่ากับเขาแต่ถ้าหากหย่าตอนนี้นั่นหมายถึงชีวิตของแม่และพี่ชาย... เธอจึงไม่กล้าเสี่ยงได้แต่ต้องอดทนอยู่อย่างนี้


ด่าพี่วีได้แต่... อย่าด่าแรงง 55555+ สงสารลดานะ รักเค้าไปแล้ว ส่วนปฐวี รักแหละ แต่ยังโกหกไม่ยอมรับ ทำเป็นปากแข็งต่อหน้าคนอื่น แต่จริงๆคือรักโดยไม่รู้ตัว... คนโง่แบบนี้ต้องโดนนนเนอะ... จริงๆอยากจะแถมมมให้อ่านกันเล็กน้อยเป็นน้ำจิ้มตอนพี่วีโดน แต่พอไปหาๆๆดู... มีแต่เฉลยปมบางปมด้วย เลยว่าอุบไว้ก่อนดีกว่า 5555+ แต่สภาพพี่วีน่าสงสาร โดนเอาคืนซะน้ำตาไหลเลย ยังไงก็ติดตามกันต่อนะคะ ใครสนใจรูปเล่มเหลือเวลา 15 วันสุดท้ายนะจ๊ะ ส่วน E-book ภายในเดือนนี้แน่นอนค่ะ ^^


****************************************************************************************


 

ฝากนิยายเรื่อง ซ่อนรักจำนนใจ” วางแผงแล้วนะคะวันนี้ ที่ร้านนายอินทร์ 

se-ed ราคา 369 บาทหรือสั่งซื้อกับทางสำนักพิมพ์โรแมนติคได้รับส่วนลด 20% ฝากด้วยนะค้า รับรองว่าฟินแน่นอน เพราะผู้ชายแสนดีคนนี้พร้อมจะละลายหัวใจคุณแล้ว! สามารถอ่านตัวอย่างได้ 

คลิกที่ลิ้งด้านล่างเลยค่ะ

 

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407

 

 

โปรย...

 

ปาณิสรา’ บัณฑิตสาวหมาดๆ บังเอิญช่วยชายหนุ่มที่กำลังบาดเจ็บสาหัสเอาไว้

คะเนว่า ‘แต้มบุญ’ ที่ได้จะทำให้ผู้หญิงที่ชีวิตแสนจะรันทดอย่างเธอ

ถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่บ้างสักครั้ง 

แต่ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นการหาเหาใส่หัวโดยไม่รู้ตัว 

เพราะหลังจากนั้นเพียงสามวัน บ้านเธอก็ไฟไหม้ 

จากเดิมที่พ่อตาย แม่ทิ้ง น้องชายป่วย นี่ยังมาเสียบ้านทั้งหลังอีก 

อะไรมันจะทำให้ซวยได้ถึงขนาดนั้น!

โชคยังดีที่ ‘เอลเลียต แมคโควิช’ มหาเศรษฐีหนุ่มนักธุรกิจ ผู้เป็นหนี้ชีวิตเธอ

ยื่นมือมาให้ความช่วยเหลือเรื่องที่พักอาศัย 

แต่การเข้าไปอยู่ใต้หลังคาเดียวกับผู้ชายที่ทั้งหล่อเหลาและมีเสน่ห์เร้าใจ

แน่ล่ะว่าปาณิสราจะต้องเสียอะไรสักอย่างเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน 

ไม่ว่าเธอจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

 

คุณได้ยินอะไรหรือเปล่า” 

ได้ยิน” เอลเลียตตอบตามตรง ทำเอาหญิงสาวเบิกตากว้าง

ได้ยินอะไรบ้าง” เธอตรงเข้าไปถามและเห็นเขาทำหน้านิ่ง

ได้ยินทั้งหมด โดยเฉพาะเรื่องที่คุณคิดจะจับผม อยากแต่งงานกับผู้ชายรวยๆ 

จะได้สบายไปทั้งชาติ” ปาณิสราได้ยินก็ตกใจ กลัวเขาจะเข้าใจผิด รีบขยับเข้าไปใกล้

มะ...ไม่ใช่แบบนั้นนะ ฉันก็แค่... แค่พูด... คือว่า ฉันจะบอก...” 

หญิงสาวไม่รู้จะพูดยังไง เวลานั้นชายหนุ่มก็สวนขึ้นมาเสียก่อน 

ไม่จำเป็นต้องพูดหรอก ถ้าคิดจะจับผม 

ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น 

ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้

 

 

****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าต้องไม่พลาดค่ะ อีกทั้งคุณหมอยังแสนดีขนาดนี้... ฝากรับคุณหมอกลับบ้านสักคนนะค้า คิคิ

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^

 

    

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #793 meyouu (@miwxreddragon) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 06:39
    อีบุคเลื่อนจากต้นเดือนไปกลางเดือน เพิ่งเห็นว่าคอนนี้ภายในเดือนนี้ โห วันนี้20แล้วใกล้คลอดแล้วใช่ไหมคะ
    #793
    1
    • #793-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      20 กันยายน 2560 / 15:28
      จะพยายามนะค้า TT^TT อีกไม่กี่วันจริงๆ รอก่อนน้า > <
      #793-1
  2. #792 AijaSolothurn (@AijaSolothurn) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 01:27
    ค้างอ่ะไรท์เล่มเค้าจองงงงงไปแล้ว
    #792
    0
  3. #791 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:46
    ว่าจะจองเล่ม อยากอ่านแบบรวดเดียว แต่เล่ม ช้าไป ตอนนี้เร็วสุดคงเป็นอีบุ๊คแล้วล่ะ อีบุ๊คเมื่อไรจะมาค่ะ อยากอ่านต่อมากกกกกกกก สงสารลดา
    #791
    0
  4. #790 noomatoi (@noomatoi) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:32
    พี่วีใจร้ายจัง ????????????
    #790
    0
  5. #789 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:13
    วีเห็นแก่ตัวที่สุดเลย จุกเลยอ่ะพูดไม่ออก
    #789
    0
  6. #788 ning (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 22:45
    ที่พูดออกมาคิดดีแล้วหรือพี่วี
    #788
    0
  7. #787 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 22:28
    สงสารลดา ทำไมพี่วีเป็นคนแบบนี้
    #787
    0
  8. #786 &#127744;W&#128262;&#128262;&#1277 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 22:26
    รอวันที่วีร้องไห้ไม่ไหวแล้ว!!! มาเร็วๆ นะจ๊ะ!!!
    #786
    0
  9. #785 SWNY (@swny1817) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 22:17
    สงสารลดามากอ่ะ หย่าไปเถอะ หนี้อะไรก็ช่างมัน ค่อยหาทางแก้ สงสารอ่า TT
    #785
    0
  10. #784 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:45
    สงสารลดาจัง เจ็บจนจุก หย่าเถอะอย่าอยู่กับคนแบบนี้เลย
    #784
    0
  11. #783 cuixian (@chotofox) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:14
    หย่าเลย หมั่นไส้ตาวี
    #783
    0
  12. #782 LuckyAwa (@LuckyAwa) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:51
    เจ็บแทนลดาอ่ะ สุดๆๆเลย
    #782
    0
  13. #781 A-Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:48
    เราว่าไรท์
    ทำร้ายจิตใจคนอ่าน
    มากไปนิดนะคะ
    ขอเว้นระยะการติดตาม
    ไปก่อนดีกว่า
    #781
    1
    • #781-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 45)
      19 กันยายน 2560 / 23:34
      ไม่เป็นไรค่ะ แต่เราเคยแจ้งแล้วนะคะ ร้ายจริงๆ และเรื่องนี้เราเขียนมา 4 ปีแล้วค่ะ เราเคยลงแล้ว และพี่วีก็ร้ายเหมือน 4 ปีก่อน เราไม่ได้แก้ไขเลยค่ะ ถัาคุณไม่สบายใจก็ไม่เป็นไรนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาติดตามค่ะ
      #781-1
  14. #780 pim_pom (@pimsaesong) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:47
    รอวันอิพี่วีร์โดนเท
    #780
    0
  15. #779 prapinsaejeng (@prapinsaejeng) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:45
    สงสารลดา หนีเลยค่ะให้ปฐวีตามหาซะให้เข็ด
    #779
    0
  16. #778 Cheeryblue (@Cheeryblue) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:08
    โอ้ยยยย เจ็บแทน สงสารลดา ปฐวี!! อย่าผ่านมานครปฐมนะแกร๊ เจอเปลือกทุเรียนแน่ ????????????
    #778
    0
  17. #777 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:00
    อยากจะทุบอิพี่วี ทำร้ายจิตใจลดาอีกแล้ว อยากให้ลดาเลิกใจอ่อนสักที เททิ้งไปเลยค่ะผู้ชายคนนี้!!
    #777
    0
  18. #776 alegicoffee (@alegicoffee) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:33
    เกลียดแกมากเลยวี ลดาต้องเข้มแข็งนะตัดใจให้ได้ รอวันอิวีกระอักเลือด ไม่สงสารด้วยเออ
    #776
    0
  19. #775 cuties_mm (@cuties_mm) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:32
    e-book จงมา ๆๆๆ
    เกลียดพระเอกอ่ะ บอกเลย
    อยากอ่านไวๆๆๆ
    #775
    0
  20. #774 หมูตุ่น (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:31
    รอวันเฮียแกร้องไห้ไม่ไหว่แล้วทำไมลดาไม่หนี่นะ
    #774
    0
  21. #773 auntraidc (@auntraidc) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:29
    งือออ สงสารลดาTT
    #773
    0
  22. #772 5821390081 (@5821390081) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:28
    รออย่างใจจดใจจ่อ
    #772
    0
  23. #771 naruemon36550 (@naruemon36550) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:08
    โห้สงสารลดา ต้องเอาคืนให้เข็ด
    #771
    0
  24. #770 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 13:05
    อะไรคือพีคมากกกก รอออนะค่ะ
    #770
    0
  25. #769 AppleSnow (@AppleSnow) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 09:16
    หึงแรงงงง รอค่ะ สู้ๆ
    #769
    0