สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,966 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,482 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    152

    Overall
    399,966

ตอนที่ 43 : บทที่13 [ความเจ็บปวดที่เกินทน] 40% อัพแล้วค่ะ + เปิดจองแล้วค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    16 ก.ย. 60

เปิดจองพร้อมโอน “สัญญาบาป”

ตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน – 2 ตุลาคม 2560

 


ราคา 329 รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ของแถม... สมุดโน้ตและโปสการ์ดค่ะ

 

ช่องทางการจอง+แจ้งโอน

 

FACEBOOK : ตะวัน คณิสร วีนัส นักเขียน

       คลิกลิ้ง

       https://www.facebook.com/profile.php?id=100006404912020

 

FANPAGE :    ตะวัน คณิสร วีนัส นักเขียน

       คลิกลิ้ง

       https://www.facebook.com/TAWANVENUS/

 

EMAIL :         little_writer@hotmail.co.th

 

 

เนื้อหาทั้งหมด : 22 ตอน และ ตอนพิเศษ 2 ตอน

 



*** ส่วนใครต้องการสั่งรูปเล่ม เหลือ 17 วันสุดท้ายนะคะ ***

รายละเอียดด้านบนเลยจ้า

 

หลังจากโอนเงินแล้ว อย่าลืมแนบสลิป แจ้งชื่อที่อยู่ พร้อมกับระบุว่าต้องการลายเซ็นหรือไม่นะคะ *** สำคัญมากนะค้า *** เพราะมีหลายคนโอนเงินมาแต่ยังไม่ยอมแจ้งน้า



บทที่13

[ความเจ็บปวดที่เกินทน]


พรุ่งนี้เช้า... อย่าลืมนะคะ อัพให้อีกตอนนะ... ^^ อย่าลืมเมนต์ให้กันด้วย

 

        เปลือกตาสวยค่อยๆปรือขึ้นอย่างช้าๆสิ่งแรกที่เห็นคือเพดานสีขาว กลิ่นยา เวลานั้นใบหน้าสวยเหยเกเมื่อรู้สึกเจ็บตรงบริเวณแขนข้างขวาทั้งตึงและปวดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอมองไปรอบห้องจึงได้รู้ว่านี่คือโรงพยาบาลนั่นเอง เธอคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆก็รับรู้ว่าตัวเองถูกทำร้าย ก่อนจะหมดสติลงนั้นรวีพรรณมาช่วยเธอ

        เสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้เธอหันไปมอง เป็นเพื่อนรักของเธอนั่นเอง รวีพรรณเห็นเธอตื่นแล้วจึงรีบรุดมาอยู่ข้างเตียงแล้วถามขึ้นอย่างเป็นห่วง

        “เป็นยังไงบ้างลดา”

        หญิงสาวพยายามพยุงกายลุกขึ้นเผลอใช้มือข้างถนัดลงน้ำหนักจนต้องร้องออกมา “โอ๊ย”

        “อย่าเพิ่งลุกสิลดา แกเย็บตั้งยี่สิบเข็มนะ” รวีพรรณดันกายเพื่อนรักให้นอนเหมือนเดิมและเป็นฝ่ายปรับเตียงขึ้นให้แทนเพราะไม่อยากให้ขยับอีก

        “เจ็บมากเลยรวี” หญิงสาวโอดครวญ รู้สึกเจ็บจนน้ำตาคลอ

        “อดทนหน่อยนะลดา แต่จำได้ไหมว่าเป็นใคร” หญิงสาวส่ายหน้า

        “มันใส่หมวกและผ้าปิดปากฉันไม่เห็นหน้าจริงๆหรอก”

        “ไม่เป็นไร งั้นรอแกออกจากโรงพยาบาลแล้วเราไปแจ้งความกัน” นักข่าวสาวพูดอย่างจริงจังซ้ำยังสาปแช่งคนร้ายในใจกล้าดียังไงมาทำร้ายผู้หญิงแบบนี้

        “ไม่ได้นะ” หญิงสาวรีบปฏิเสธและนั่นทำให้เพื่อนรักหรี่ตามองอย่างสงสัย

        “ทำไม... ตกลงแกรู้ใช่ไหมว่าใครเป็นคนทำ”

        “ไม่รู้ โจรไม่ได้พูดอะไร” เธอบอกปัดแต่ไม่กล้าสบตา

        “แบบนั้นยิ่งต้องแจ้งตำรวจจะได้เค้นมันไง เผื่อมันอาจจะเป็นพวกลักทรัพย์หรือโจรโรคจิตที่ทางการต้องการตัวก็เป็นไปได้” รวีพรรณบอกแต่ลดากลับส่ายหน้าอีกหน

        “ไม่ได้”

        “จะบ้าเหรอลดา มันทำร้ายแกขนาดนี้จะปล่อยได้ยังไง” ลดาถอนหายใจออกมาเบาๆตัวเธอเองรู้แล้วว่าเหตุการณ์ครั้งนี้มาเพราะต้องการทำร้ายเธอโดยเฉพาะซ้ำยังเดาออกว่าใครเป็นคนสั่ง

        “ช่างเถอะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก”

        “ทำไมแกพูดง่ายแบบนี้ นี่ชักจะยังไงแล้วนะลดา แกรู้ใช่ไหมว่าเป็นใคร เล่ามาให้หมดไม่อย่างนั้นฉันจะไปแจ้งความเดี๋ยวนี้แหละ”

        เธอหันไปมองเพื่อนรักและเห็นแววตาแน่วแน่ เนื่องจากคบหากันมานานจึงรู้นิสัยของกันและกันดี เธอมั่นใจว่ารวีพรรณจะทำแบบนั้นจริงๆนั่นทำให้เธอไม่มีทางเลือกจึงต้องพูดออกไป ทุกสิ่งที่คนร้ายพูดรวมถึงสิ่งที่เธอคิดและนักข่าวสาวเองก็คิดเหมือนกัน

        “ถ้าแกไม่แจ้งความ แกควรบอกนายทรงพลนะ ลูกสาวเขาจะได้ไม่มาทำร้ายแกอีก แต่ทางที่ดีฉันยังยืนยัน แจ้งความซะ นี่มันมากเกินไป มันพยายามจะทำให้แกเสียโฉมเชียวนะ” รวีพรรณยังบอกเพื่อนรักด้วยอารมณ์หงุดหงิด

        “ฉันจะบอกกับทางนั้นดู... ว่าแต่ ฉันออกจากโรงพยาบาลได้หรือยัง” เธอเปลี่ยนเรื่อง

        “พี่หมออยากให้แกนอนดูอาการไปก่อน เพราะแผลของแกค่อนข้างลึกทีเดียว กลัวว่าอาจจะติดเชื้อ” รวีพรรณบอกไปตามตรง

        “ไม่ได้นะรวี ถ้าฉันไม่กลับบ้านคุณปฐวีก็ต้องสงสัยแน่” เธอบอกอย่างร้อนรน เดี๋ยวหาเรื่องลงโทษเธออีก

        “แกก็บอกความจริงเขาไปสิ”

        “บอกเขาไปก็ไม่เชื่อฉันหรอก ในสายตาของเขา... คุณอลิษาไม่เคยผิดอะไรอยู่แล้ว” เธอพูดอย่างน้อยใจแล้วก้มหน้าลงเวลานั้นรวีพรรณรับรู้ว่าเพื่อนรักเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ประโยคชวนตัดพ้อคงไม่ได้แปลว่าชอบปฐวีหรอกใช่ไหมแต่ยังไม่ทันถามอะไรเสียงเคาะประตูดังขึ้นเสียก่อนและเป็นกฤษณะที่สวมเสื้อกาวน์เดินเข้ามาด้านใน

        “เป็นยังไงบ้างครับน้องลดา เจ็บแผลไหม” กฤษณะถามด้วยความเป็นห่วง รวีพรรณเห็นแบบนั้นจึงถอยหลังออกไปให้คุณหมอหนุ่มขยับมายืนข้างเพื่อนรักเพื่อตรวจอาการ

        “นิดหน่อยค่ะ” ใบหน้าที่เคยขาวซีดตอนมาโรงพยาบาลบัดนี้มีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างแล้วจึงทำให้คุณหมอหนุ่มค่อนข้างเบาใจเช่นเดียวกัน

        “ช่วงนี้จะปวดแผลหน่อยนะครับ แต่เดี๋ยวทานยาแก้ปวดกับแก้อักเสบก็จะดีขึ้น” กฤษณะเอ่ยบอก

        “พี่หมอคะ ลดาขอกลับไปรักษาตัวต่อที่บ้านได้ไหม”

        “ยังไงวันนี้ขอให้นอนดูอาการก่อนนะครับเพราะแผลลึกมากถ้าดูแลไม่ดีอาจจะติดเชื้อ” กฤษณะบอกด้วยความหวังดีและเป็นห่วง เวลานั้นเสียงโทรศัพท์ของลดาก็ดังขึ้นเสียก่อนแต่ยังไม่ทันได้รับนักข่าวสาวก็หยิบไปซะก่อนจึงได้เห็นว่านักร้องหนุ่มโทรมา

        “ใครโทรมาเหรอรวี”

        “สามีแก” คำว่า สามี ทำให้หัวใจของกฤษณะเจ็บจี๊ดทันที

        “อย่าบอกเขานะว่าฉันอยู่ที่นี่” หญิงสาวร้องห้าม ไม่อยากให้เขารู้

        “ไม่ได้หรอกลดา”

        รวีพรรณตอบสั้นๆจากนั้นก็เดินออกไปด้านนอกเพื่อคุยโทรศัพท์ขณะเดียวกันหญิงสาวจะร้องเรียกพยายามจะลงจากเตียงแต่กฤษณะจับแขนเอาไว้เสียก่อน

        “น้องลดามีปัญหาอะไรกับคุณปฐวีหรือเปล่าครับ” คุณหมอหนุ่มถามอย่างเป็นห่วง

        “เอ่อ... เปล่าค่ะ แต่ลดาไม่อยากให้เขาเป็นห่วง” แม้ปากจะบอกแบบนั้นแต่เธอรู้เต็มอกว่าปฐวีคงไม่มีทางห่วงผู้หญิงแบบเธออยู่แล้ว

        “เหรอครับ”

        กฤษณะแค่รับคำสั้นๆจากนั้นคอยดูแลหญิงสาวแต่สายตาของเธอคอยแต่จะมองไปนอกห้องตลอดและไม่นานเกินรอบานประตูถูกเปิดเข้ามาอีกครั้งเป็นรวีพรรณที่เดินเข้ามา กฤษณะจึงรู้ว่าทั้งคู่อาจจะอยากได้เวลาส่วนตัวเขาจึงขอตัวไปตรวจคนไข้ก่อนและหลังจากที่บานประตูปิดลงหญิงสาวรีบถามเพื่อนรักทันที

        “แกคุยอะไรกับเขา”

         “ฉันแค่บอกว่าแกอยู่โรงพยาบาล” รวีพรรณตอบ

        “แล้วบอกหรือเปล่าว่าฉันเป็นอะไร” เธอถามต่ออีก

        “ฉันบอกว่าแกซุ่มซ่ามโดนมีดบาด” คำตอบของรวีพรรณทำให้หญิงสาวก้มมองตรงแขนขวาของตัวเองที่มีผ้าก๊อสพันซะแน่นหนาก่อนจะหันไปถามเพื่อนรักอีกที

        “แกคิดว่าตัวเองโกหกเก่งแล้วใช่ไหม แผลอยู่ที่แขนนะ ฉันจะซุ่มซ่ามท่าไหนมีดถึงบาดล่ะเนี่ย” เธอบ่น

        “เออ... ก็จริง... หรือแกอยากให้ฉันบอกความจริงว่าคนรักของเขาส่งคนมาทำร้ายแกล่ะ” พอโดนเพื่อนรักพูดแบบนี้หญิงสาวก็ส่ายหน้าน้อยๆ

        “บอกว่าฉันซุ่มซ่ามยังดีกว่าอีก”

        ลดาถอนหายใจออกมาเบาๆการให้เขารู้ไปก็ไม่มีอะไรดี อลิษาเล่นละครเก่งแค่ไหนเธอเคยเจอมากับตัวแล้วหากบอกไปอีกฝ่ายก็คงไม่เชื่ออยู่ดี ทำอะไรไม่ได้ เจ็บปวดเปล่าๆสู้ให้เขาไม่รู้น่ะดีแล้ว

        รวีพรรณอยู่เป็นเพื่อนลดานานทีเดียวจนเพื่อนรักทานยาแก้อักเสบและแก้ปวดเข้าไป ก่อนจะหลับเธอจึงบอกว่าปฐวีจะเข้ามาเฝ้าไข้ต่อ ลดาเพียงแค่พยักหน้ารับรู้ ใจก็ไม่อยากให้เขามาแต่ก็คงไม่มีทางเลือก บางทีเขาอาจจะมาเพราะไม่อยากเป็นข่าวก็ได้ คิดไปคิดมาไม่นานก็ผล็อยหลับไปเพราะฤทธิ์ยา รวีพรรณจึงได้กลับออกไป

       

        ทางด้านปฐวีหลังจากรู้เรื่องว่าลดาเข้าโรงพยาบาลเขาก็นั่งไม่ติดอีกเลย รีบทำงานให้เสร็จเร็วๆแต่โชคร้ายที่วันนี้มีงานโชว์ตัวหลายที่เหลือเกินแม้ใจตอนนี้ไปอยู่โรงพยาบาลแล้วแต่ตัวก็ยังคงต้องทำงานต่อไป

        “เสร็จหรือยังครับ” เขาถามอย่างร้อนใจเมื่อโชว์ตัวที่สุดท้ายเสร็จ

        “ใจเย็นก่อนวี เดี๋ยวออกไปถ่ายรูปกับผู้โชคดีก็เสร็จแล้วล่ะ” มินตราบอกและเห็นท่าทีร้อนรนของนักร้องหนุ่ม ยอมรับว่าไม่เคยเห็นปฐวีเป็นแบบนี้เลย

        “ถ้าอย่างนั้นเสร็จแล้วผมไปได้เลยใช่ไหม” เขาหันไปถามย้ำ

        “วี ลดาแค่มีดบาดนะ” มินตราย้ำ

        “พี่คิดดูสิ มีดบาดธรรมดาจะเข้าโรงพยาบาลทำไม แสดงว่าต้องเจ็บเยอะแน่ ให้ตายเถอะ... นิสัยซุ่มซ่ามนี่แก้ไม่หายเลยจริงๆ” เขาได้ทีบ่นเป็นชุด ทำยังไงถึงโดนมีดบาดแล้วบาดแผลคงลึกมากสินะ ยิ่งพูดก็ยิ่งอยากไปเห็นกับตา เวลานั้นมินตราหรี่ตามองอย่างสงสัยจนอดพูดไม่ได้

        “พี่ไม่เคยเห็นวีห่วงใครแบบนี้เลยนะ” ปฐวีได้ยินก็นิ่งเล็กน้อยก่อนจะเฉไฉ

        “เมียผมทั้งคนนะพี่ ผมแค่ห่วงตามหน้าที่” เขาปากแข็ง

        “ขอให้จริงเถอะ”

        เวลานั้นทีมงานเข้ามาแจ้งให้ปฐวีกลับขึ้นเวทีอีกครั้งชายหนุ่มไมได้พูดอะไรนอกจากเดินออกไปปล่อยให้มินตราส่ายหน้าน้อยๆด้วยรู้ดีว่าเนี่ยเขาเรียกว่าอาการห่วงชัดๆแต่ไม่ยอมรับ

        หลังจบงานปฐวีขอตัวกลับทันที ถึงแม้มินตราอยากจะไปเยี่ยมด้วยแต่ชายหนุ่มบอกว่าไว้วันหลังแล้วกันเพราะวันนี้ค่ำแล้ว พอมาถึงโรงพยาบาลชายหนุ่มกลายเป็นจุดสนใจทันทีแม้ผู้คนจะไม่ได้มากมายนักแต่บุคลากรหลายคนก็จำเขาได้ ชายหนุ่มเดินไปยังห้องพักของหญิงสาวที่เขารู้มาจากรวีพรรณเมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าลดากำลังนอนหลับอยู่

        ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้เตียงอย่างแผ่วเบากลัวว่าหญิงสาวจะตื่น เขามองสำรวจร่างกายก่อนจะมาหยุดที่แขนข้างซ้ายซึ่งถูกพันเอาไว้แน่นหนา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที ถ้ามีดบาดธรรมดาคงไม่ต้องพันขนาดนี้หรอก เขาถอนหายใจคิดว่าจะถามตอนเธอตื่น เวลานั้นบานประตูถูกเปิดเข้ามาแผ่วเบา เมื่อหันไปมองรู้เป็นใครเขาก็หน้าตึงทันที

        “มาเยี่ยมลดาเหรอครับ” กฤษณะกล่าวทักทายก่อน

        “จะกลับบ้านได้เมื่อไหร่” เขาถามกลับ

        “คงต้องขอดูอาการก่อนนะครับ เนื่องจากแผลค่อนข้างลึก ถ้าไม่บวม ไม่ติดเชื้อก็กลับบ้านได้” ยิ่งได้ยินจากหมอแบบนี้แสดงว่าแผลลึกอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆถ้ามีดบาดธรรมดาจะลึกได้ยังไง

        “แผลมีดบาดลึกขนาดนั้นเลยเหรอ?” ปฐวีถาม คุณหมอหนุ่มเองก็แปลกใจกับคำถาม เพราะดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่แผลมีดบาดธรรมดา ลึกขนาดนี้เหมือนโดนใครฟันมามากกว่าแต่เลือกที่จะไม่พูดอะไร

        “ยังไงก็รอดูอาการก่อนแล้วกันนะครับ ผมรู้ว่าคุณคงไม่ค่อยมีเวลา แต่ไม่ต้องห่วง ผมทำงานที่นี่ ผมดูแลลดาให้ได้” คำพูดของคุณหมอหนุ่มทำให้เขาอยากจะต่อยหน้าผู้ชายที่จ้องจะแย่งเมียเขาจริงๆ

        “ไม่รบกวนคุณหมอดีกว่านะครับ เพราะลดาเป็นภรรยาของผม ยังไงผมก็ต้องดูแลเธอ” เขาพูดเสียงเข้ม

        “งั้นเชิญตามสบายครับ” กฤษณะพยักหน้ารับเล็กน้อยแล้วเดินออกจากห้องไป พอคล้อยหลังคุณหมอชายหนุ่มอดจะสถบออกมาไม่ได้

        “ให้ตายเถอะ ทำไมต้องเป็นโรงพยาบาลนี้ด้วยวะ” ชายหนุ่มหงุดหงิดใจ


พี่วีจะเป็นจะตายเมื่อเห็นลดาเจ็บแต่ยังปากแข็ง เออ เอากับพี่แกสิ 5555+ แถมยังหึงคุณหมออีกนะ... ตอนต่อไปก็สวีตหวานอยู่นะคะ ใครสนใจเล่มก็รายละเอียดด้านบนเลยน้า ส่วนใครรอ E-book เดือนนี้แน่นอนค่ะ ^^




     แต่ถ้าไม่ชอบพระเอกร้ายหรือดราม่าหนักๆ ผ่านได้นะคะ ไม่เป็นไรนะ และขอแนะนำเรื่องใหม่กันดีกว่า ไม่ดราม่า น่ารักๆ หวานอมเปรี้ยวอย่าง “แผนร้ายเทพบุตรเถื่อน” ยังไงกดคลิกลิ้งด้านล่างไปอ่านดูกันได้นะคะ ^^ ชอบก็ฝากติดตามด้วยเนอะ

       

โปรย...

  

ที่สงสัย... เพราะรอบเดือนไม่มาเหรอกลัวท้องหรือไง?” ดมิสาเบิกตากว้างทันที

        “ทะ ท้องบ้าอะไรเล่าฉันจะท้องได้ยังไง เราไม่ได้มีอะไรกัน” หญิงสาวเถียง

เลิกหลอกตัวเองเถอะคุณผู้หญิง ร่องรอยบนตัวคุณมันเป็นหลักฐานและคำตอบสำหรับเหตุการณ์คืนนั้นหมดแล้ว” ชายหนุ่มขยิบตาเจ้าเล่ห์

เบลซ & ดมิสา

 

ติดตามความสนุกคลิกที่ลิ้งด้านล่างเลยค่ะ

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1687985

 


****************************************************************************************


ฝากนิยายเรื่อง “ซ่อนรักจำนนใจ” วางแผงแล้วนะคะวันนี้ ที่ร้านนายอินทร์ 

se-ed ราคา 369 บาทหรือสั่งซื้อกับทางสำนักพิมพ์โรแมนติคได้รับส่วนลด 20% ฝากด้วยนะค้า รับรองว่าฟินแน่นอน สามารถอ่านตัวอย่างได้ 

คลิกที่ลิ้งด้านล่างเลยค่ะ

 

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407

 

 

โปรย...

 

ปาณิสรา’ บัณฑิตสาวหมาดๆ บังเอิญช่วยชายหนุ่มที่กำลังบาดเจ็บสาหัสเอาไว้

คะเนว่า แต้มบุญ’ ที่ได้จะทำให้ผู้หญิงที่ชีวิตแสนจะรันทดอย่างเธอ

ถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่บ้างสักครั้ง 

แต่ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นการหาเหาใส่หัวโดยไม่รู้ตัว 

เพราะหลังจากนั้นเพียงสามวัน บ้านเธอก็ไฟไหม้ 

จากเดิมที่พ่อตาย แม่ทิ้ง น้องชายป่วย นี่ยังมาเสียบ้านทั้งหลังอีก 

อะไรมันจะทำให้ซวยได้ถึงขนาดนั้น!

โชคยังดีที่ เอลเลียต แมคโควิช’ มหาเศรษฐีหนุ่มนักธุรกิจ ผู้เป็นหนี้ชีวิตเธอ

ยื่นมือมาให้ความช่วยเหลือเรื่องที่พักอาศัย 

แต่การเข้าไปอยู่ใต้หลังคาเดียวกับผู้ชายที่ทั้งหล่อเหลาและมีเสน่ห์เร้าใจ

แน่ล่ะว่าปาณิสราจะต้องเสียอะไรสักอย่างเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน 

ไม่ว่าเธอจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

 

คุณได้ยินอะไรหรือเปล่า” 

ได้ยิน” เอลเลียตตอบตามตรง ทำเอาหญิงสาวเบิกตากว้าง

ได้ยินอะไรบ้าง” เธอตรงเข้าไปถามและเห็นเขาทำหน้านิ่ง

ได้ยินทั้งหมด โดยเฉพาะเรื่องที่คุณคิดจะจับผม อยากแต่งงานกับผู้ชายรวยๆ 

จะได้สบายไปทั้งชาติ” ปาณิสราได้ยินก็ตกใจ กลัวเขาจะเข้าใจผิด รีบขยับเข้าไปใกล้

มะ...ไม่ใช่แบบนั้นนะ ฉันก็แค่... แค่พูด... คือว่า ฉันจะบอก...” 

หญิงสาวไม่รู้จะพูดยังไง เวลานั้นชายหนุ่มก็สวนขึ้นมาเสียก่อน 

ไม่จำเป็นต้องพูดหรอก ถ้าคิดจะจับผม 

ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น 

ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้



****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^


    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #751 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 23:40
    เป็นห่วงตามหน้าที่? หึ อยากจะรุ่นักว่าถ้าลดาหย่าให้จะอ้างว่ายังงัย ก้อจริงอย่างที่ลดาคิดนะ ถ้าบอกอิพี่ไปเขาคงไม่เชื่อหรอก คงจะหาว่าลดาใส่ร้ายสุดที่รักของเขา สงสารลดาาาา
    #751
    1
    • #751-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 23:51
      เนอะ ตอนสุดท้ายนี่ ถึงกับคุกเข่า จับมือ... และบอกว่า ให้โอกาสได้ไหม ผมรักคุณนะ บลาๆ นางเอกเลยสวนไปว่า คุณก็แค่เห็นฉันเป็นของเล่น เบื่อแล้วก็ทิ้ง... และทิ้งพี่วีนั่งร้องไห้คนเดียว 555555555555555555555555555555+
      #751-1
  2. #750 noomatoi (@noomatoi) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 23:19
    สงสารลดาจัง
    #750
    1
    • #750-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 23:51
      นางน่าสงสารจริงๆค่ะ ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย กลับถูกทรงพลหลอกใช้ กลายมาเป็นเมียเค้าแบบนี้
      #750-1
  3. #749 Ruknut (@arlissara) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:52
    รอๆๆ อีบุ๊ค
    #749
    1
  4. #748 cuixian (@chotofox) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:42
    น่าจะบอกไปเลยว่าโดนอะไรมา
    #748
    1
    • #748-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 23:52
      เพราะนางรู้ว่าพี่วีคงไม่เชื่อ เหมือนคราวอลิสแกล้งล้มเองในห้อง พี่วีก็โทษลดาค่ะ แต่พี่วีจะได้รู้ตอนหลังนะคะ ช็อกไปเลยเหมือนกัน
      #748-1
  5. #747 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:18
    ลดาต้องบอกทรงพลให้ไปว่าอลิสนะปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้หรอกยิ่งปล่อยอลิสยิ่งได้ใจ ทำกันรุนแรงเกินไปแล้ว
    #747
    1
    • #747-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 23:52
      บอกๆๆค่ะ แต่ว่า ทรงพลก็ตามหาตัวนะ แต่ไม่มีข้อมูล เลยปล่อยผ่านนนนน ลดาเจ็บตัวฟรี แต่เหตุการณ์ที่ทรงพลปล่อยผ่าน ก็เกือบทำอลิสและลดา ตายในตอนหลังเหมือนกันค่ะ
      #747-1
  6. #746 tae (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:00
    สงสารลดา
    #746
    1
    • #746-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 23:53
      สงสารนางจริงๆค่ะ เป็นนางเอกเรื่องแรกของตะวันที่รันทดสุดๆ 5555+
      #746-1
  7. #745 หมูตุ่น (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 20:56
    ไรตพูดเหมือนจะเลือน อีบุกออกไปเลย ใจบ่อดี
    #745
    1
    • #745-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 23:53
      กรี๊ดดด เก๊าไม่อยากเลื่อนเลยถ้าเป็นไปได้ค่ะ แต่ถ้าเลื่อนก็ไม่เกิน 1-2 วัน TT^TT
      #745-1
  8. #744 SUTHARATUMPAPAI (@SUTHARATUMPAPAI) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 19:36
    สงสารนู๋ลดาจัง
    #744
    0
  9. #743 A-Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 19:34
    ใครเชื่อว่ามีดบาดก็แย่แล้ว
    โกหกไม่เนียนเลยน๊า
    #743
    0
  10. #742 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 19:26
    สงสารลดา
    #742
    0
  11. #741 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 19:05
    เอาใจช่วยลดา สงสารจัง
    #741
    0
  12. #740 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 19:02
    โถๆๆๆ อิพี่วี ทีงี้ทำมาเป็นหึง
    #740
    0
  13. #739 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 13:08
    ความเจ็บปวดของลดาไม่ต้องสงสันหรอก ก้อมาจากปฐวีหมดแหละ สงสารลดา รออออออนะค่ะ
    #739
    0
  14. #738 lovefhon001 (@lovefhon001) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 11:57
    มีใน e-book ป่าวคะ
    #738
    1
    • #738-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 18:41
      มีค่ะ วางเดือนนี้นะคะ เมื่อไหร่จะแจ้งให้ทราบค่ะ ^^
      #738-1
  15. #737 Aommy2017 (@Aommy2017) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 11:37
    ห๊าาาา ลงแค่นี้หรอค่ะ หือออ
    #737
    1
    • #737-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 43)
      16 กันยายน 2560 / 18:41
      ป่าวค่า แจ้งตรงด้านบนแล้วน้าว่า "ตัวอย่าง" ค่ะ
      #737-1
  16. #736 LuckyAwa (@LuckyAwa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 10:35
    รอๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
    #736
    0
  17. #735 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 10:01
    ลดาผู้น่าสงสาร เอาใจช่วยลดา
    #735
    0
  18. #734 auntraidc (@auntraidc) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 08:58
    นางเอกน่าสงสาร
    #734
    0
  19. #733 tphee (@tphee) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 08:08
    พี่หมอคู่กับระวีแน่ๆเลย
    #733
    0
  20. #732 SWNY (@swny1817) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 07:45
    สงสารลดาอ่ะ ทุกอย่างนางโดนอยู่คนเดียวเจ็บตัวสารพัด เจ็บใจไปด้วยอีก สงสารนางจริงๆ TT
    #732
    0
  21. #731 Yaoluk (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 07:06
    ขอตัวอย่างเหมือนเคยนะะะะะะ
    #731
    0
  22. #730 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 12:05
    ชื่อตอนคืออารายยยยยยยย รอออนะค่ะ
    #730
    0