สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 400,049 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,484 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    235

    Overall
    400,049

ตอนที่ 40 : บทที่12 [เลือดตกยางออก] 100% อัพแล้วจ้า + เปิดจองแล้วค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    12 ก.ย. 60


เปิดจอง "สัญญาบาป" อย่างเป็นทางการแล้วนะคะ!

ระยะเวลาการจองคือ 12 กันยา – 2 ตุลาคม 

จะเปิดจองเพียง 21 วันเท่านั้น


ราคา 329 บาทรวมจัดส่งลงทะเบียน ความหนา 450 - 465 หน้า

 ใครรอ E-book วางก่อนนะคะ ราวๆ 20-21 กันยายนค่ะ อาจจะเร็วกว่านี้ ขึ้นอยู่ว่า MEB จะอนุมัติได้เร็วไหม


หนังสือจะได้เมื่อไหร่? จะพยายามแพ็คและส่งให้เสร็จในสัปดาห์ที่ 2 ของเดือนตุลาคม เพราะมีการพูดคุยกับทางโรงพิมพ์ล่วงหน้าไว้แล้ว จริงๆคือจองคิวไว้แล้วด้วยแหละ 555+ เพราะไม่อยากให้คนอ่านได้ช้า…

 


 


 

ทีนี้ที่มา TALK เพื่อทำความเข้าใจกันก่อนว่า

นี่จะเป็นการรีปริ๊นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายนะคะ เพราะหลายคนก็มีกันเยอะแล้ว แต่ไม่น้อยเหมือนกันที่ยังไม่มี คาดว่ารอบนี้ก็น่าจะเก็บครบหมด และนิยายเรื่องนี้ ไม่มีวางขายตามร้านนายอินทร์ se-ed และ B2S  แจ้งไว้ก่อนเลยค่ะ ส่วนตามร้านออนไลน์ ถ้าร้านมีสั่งมาก็อาจจะมีขาย แต่ถ้าไม่มีสั่ง
ก็ต้องซื้อกับ “ตะวัน” โดยตรงนะคะ

 

เพราะนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของตะวัน เนื้อหา เส้นเรื่องหลัก รวมถึงพล็อต เหตุการณสำคัญ นิสัยตัวละครไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงเลย มีเพียงเพิ่มความสมเหตุสมผลในแง่ของกฎหมาย หลักการแพทย์เข้าไปเท่านั้นเอง เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ดังนั้นพี่วีจึงยังคงร้ายเหมือน 4 ปีก่อน 5555+




ช่องทางการจอง+แจ้งโอน

 

FACEBOOK : ตะวัน คณิสร วีนัส นักเขียน

       คลิกลิ้ง

       https://www.facebook.com/profile.php?id=100006404912020

 

FANPAGE :    ตะวัน คณิสร วีนัส นักเขียน

       คลิกลิ้ง

       https://www.facebook.com/TAWANVENUS/

 

EMAIL :         little_writer@hotmail.co.th



            ทางด้านอลิษาหลังจากถูกกันต์ลากออกมาจากตรงนั้นก็ถูกพาขึ้นเรือที่เตรียมเอาไว้แล้ว เธอถามด้วยความสงสัยเรื่องปีเตอร์แต่ไม่ได้คำตอบจนกระทั่งเรือแล่นไปยังหาดอีกด้านหนึ่งซึ่งตรงนั้นก็พบบ้านพักส่วนตัวจึงรู้ว่าตัวเองถูกหลอกซะแล้วจนกระทั่งถูกพาลงจากเรือก็ถามเสียงเข้มทันที

        “พาฉันมาที่นี่ทำไมน่ะ!”

        “หึ... ก็พาคนโกหกมาลงโทษไง” สีหน้าและแววตาของกันต์ทำเอาอลิษานึกกลัว

        “ถ้าแกทำอะไรฉันแม้แต่นิดเดียว พ่อฉันเอาแกตายแน่” อลิษาขู่

       “พ่อคุณคงจะดีใจมากกว่ามั้ง ไม่อย่างนั้นคงไม่ให้คุณมากับผมสองต่อสองหรอก”  กันต์ว่าให้เพราะเรื่องปีเตอร์นั้นก็เป็นแค่แผนเท่านั้นและแผนนี้เขาเป็นคนเสนอเองและทรงพลก็สนอง

        อลิษาเมื่อรู้ว่าเรื่องปีเตอร์คงไม่ใช่เรื่องจริงก็เจ็บใจและคิดว่าตัวเองไม่ปลอดภัยแล้วล่ะ ตั้งใจจะวิ่งหนีไปยังเรือแต่เขาก็คว้าเอวของเธอเอาไว้ซะก่อนและยกอุ้มขึ้นพาดบ่าพาเดินเข้าไปในตัวบ้านและปล่อยเธอลงเมื่อถึงห้องนอน

        “แกจะทำอะไร” อลิษาเมื่ออยู่บนเตียงมองด้วยแววตาหวาดระแวง

        “แล้วคิดว่าผมจะทำอะไร” เขากระตุกยิ้ม ย่างสามขุมไปหาหญิงสาว ซึ่งอลิษาก็ถอยหลังอย่างต่อเนื่องจนในที่สุดกันต์ก็กระโจนลงเตียงและคร่อมทับหญิงสาวเอาไว้

        “ปล่อยฉันนะ” อลิษาพยายามดิ้น

        “ปล่อยให้โง่น่ะสิ รู้ไหมในบรรดาผู้หญิงของผม คุณเป็นคนที่น่าสนใจที่สุด” กันต์ลูบไล้ใบหน้าหวานอย่างหลงใหลผิดกับหญิงสาวที่รู้สึกรังเกียจ

        “อย่า... อย่าทำอะไรฉันนะ” อลิษาเริ่มหวาดกลัว

        “ไม่ต้องกลัวหรอก ผมจะไม่ทำคุณเจ็บ”

        กันต์พูดเสร็จก็ไม่เสียเวลา เขาโน้มหน้าลงไปจุมพิตริมฝีปากสวยที่เฝ้าฝันแม้ตอนแรกเธอจะขัดขืนแต่ถูกเขาจูบอยู่หลายครั้งจนอ่อนระทวยท้ายที่สุด เขาที่ช่ำชองและมีประสบการณ์มากกว่ารู้ว่าจุดอ่อนของผู้หญิงอยู่ตรงไหนบ้างเมื่อลองใช้มันกับอลิษาเพียงไม่นานจากเสียงก่นด่ากลายเป็นเสียงหวาน เธอยอมให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีแม้จะยังมีเสียงด่ามาบ้างเป็นระยะก็ตามและไม่นานนักเธอก็ตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

        “คุณนี่หวานไปทั้งตัวจริงๆเลยนะ” กันต์ที่นอนซ้อนหลังอยู่ลูบหัวไหล่มนของหญิงสาวแผ่วเบา แต่อลิษากลับปัดมันออก หลังจากมีอะไรกันแล้วเขายิ่งหลงใหลร่างบางกว่าเดิมเมื่อรับรู้ว่าเธอไม่เคยเป็นของใครมาก่อน ความหวงแหนเกิดขึ้นในจิตใจ

      “แกมันเลว... คนเลว!” อลิษาด่าออกมาอย่างสุดทนแล้วหลั่งน้ำตาด้วยความเสียใจ

        “แต่คนเลวคนนี้ก็ได้ชื่อว่าสามีคุณ... อย่าลืมสิ เมื่อกี้คุณยังสมยอมผมอยู่เลย” เขายังมิวายย้ำให้เธอฟังและนั่นทำให้หญิงสาวตวาดออกมา

        “ไม่ใช่! แกไม่ใช่ คนที่จะเป็นสามีฉันได้มีแค่วีเท่านั้น แค่ปฐวีได้ยินไหม” อลิษาโวยวายและนั่นทำให้กันต์โมโห

        “งั้นมาทบทวนอีกรอบเป็นยังไง ต้องให้ย้ำเตือนให้ได้เลยใช่ไหมว่าใครเป็นสามี!”

พูดเสร็จเขาก็ตอกย้ำเธออีกครั้งและหลายๆครั้งอย่างไม่รู้จักพอ เหมือนเด็กที่เอาแต่ใจ เท่าไหร่ก็ไม่พอยิ่งเวลาที่เธอตามใจ เวลาที่อารมณ์ความต้องการครอบงำอลิษาโดยมีเขาปลุกเร้าให้เธอเร่าร้อนด้วยแล้วเขายิ่งชอบใจ ถึงเธอจะดูไร้เดียงสาไม่ประสีประสาแต่กลับทำให้เขาคลั่งแทบตาย...

 

ทางด้านโรงแรม ลดาเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากปฐวีปล่อยเธอเป็นอิสระ เวลานี้เธอแต่งตัวมิดชิดกว่าเดิมด้วยการสวมกางเกงสามส่วนแทนเนื่องจากตอนนี้ต้นขาของเธอมีรอยจูบอยู่หลายที่จึงไม่อาจจะใส่ขาสั้นได้เหมือนเดิมและดูเหมือนว่านักร้องหนุ่มจะพึงพอใจ ผิดกับลดาที่หน้าตาบูดบึ้งอย่างเห็นได้ชัด

“ทำไมไม่ใส่ขาสั้นแล้วล่ะ” เขาได้ทีแซ็ว

        “คุณเล่นทำขนาดนี้ ใครจะไปกล้าเล่า” หญิงสาวเสียงดังใส่

        “สวยดีออก น่าจะไปโชว์คนอื่นบ้าง” เขาพูดแล้วก็ขำ

        “โรคจิต!” เธอต่อว่าสั้นๆแล้วตั้งใจจะเดินออกจากห้อง

        “จะไปไหน” เขาถามแล้วรีบเดินตาม

        “กินข้าว หิว”

        ลดาพูดเสร็จเดินออกไปทันทีโดยมีชายหนุ่มตามไปด้วย เมื่อมาถึงห้องอาหารของทางโรงแรมลดาสั่งอาหารมาหลายอย่างจนปฐวีนึกตกใจปกติเห็นเธอกินข้าวแต่ละทีอย่างกับแมวดมแต่พอนึกได้ว่าเขาเอาแต่ใจตัวเองแค่ไหนพลังงานของเธอก็คงหมดไปแล้วและมีสภาพหิวโหยก็ดีแล้วที่ต้องกินเยอะๆ ระหว่างที่กำลังมองลดากินอาหารเพลินๆเสียงข้อความดังขึ้นมาซะก่อน เขาเปิดดูจึงพบว่าเป็นข้อความมาจากอลิษา อีกฝ่ายบอกว่ามีธุระด่วนกลับกรุงเทพก่อน เขานึกเป็นห่วงจึงเดินออกไปด้านนอกเพื่อต่อสายหาเธอ โดยมีลดามองด้วยความสงสัยแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

        “อลิสอยู่ไหนครับ” ชายหนุ่มถามทันทีเมื่อปลายสายรับ

        “เอ่อ... อลิสกำลังเดินทางกลับค่ะ... แค่นี้ก่อนนะคะวี” หญิงสาวบอกเสร็จก็ตัดสายทิ้งทันที

        ปฐวีมองอย่างงุนงงสงสัยแต่คิดว่าค่อยโทรศัพท์พูดคุยกับเธออีกครั้งจากนั้นก็เข้าไปด้านในเพื่อทานอาหารกับลดาต่อ

       

        “ทำไมไม่บอกไปล่ะว่ากำลังอยู่กับสามี” กันต์กระซิบใบหูเมื่ออลิษาวางสายแล้วแต่เธอไม่ตอบเลือกที่จะเงียบเพราะการพูดมากหรือพูดอะไรออกไปเกิดไม่เข้าหูเขาอีกจะเอาแต่รังแกเธอ

        “ผมถามทำไมไม่ตอบ” เขากระชากเสียงถาม

        “ฉันไม่อยากตอบ” อลิษาว่าแล้วมองด้วยสายตาเกลียดชัง

        “ตอ่ไปนี้คุณห้ามขัดใจผมอีก ห้ามทำให้ผมอารมณ์เสีย รู้ไหม... อย่าหาว่าผมไม่เตือน” เขาขู่เสียงเข้ม

        “ทำไม! แกจะทำอะไรฉัน อลิษาถามอย่างท้าทาย

        “หึ... งั้นผมก็จะเผยแพร่คลิปของเราให้คนทั้งโลกรู้น่ะสิ” อลิษาตาโตทันทีที่ได้ยินก่อนจะหันไปมองรอบห้องเวลานั้นเธอพบว่าปลายเตียงมีตู้เสื้อผ้าเปิดแง้มเอาไว้และมองเห็นกล้องตัวเล็กได้เมื่อจ้องดีๆนั่นทำให้เธอน้ำตาคลอมองเขาด้วยความแค้นหากฆ่าได้เธอฆ่าไปแล้ว

        “แกมันคนเลว!” อลิษาทุบตีกันต์แต่อีกฝ่ายไม่ยอมถูกทุบฝ่ายเดียวจึงจับมือของหญิงสาวแล้วผลักเธอเบาๆล้มลงไปกับที่นอน

        “งั้นก็อย่าทำให้คนเลวอย่างผมต้องอารมณ์เสียแล้วกัน”

        กันต์พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำแต่ไม่ลืมถือกล้องเจ้าปัญหานั่นเข้าไปด้วย อันที่จริงเขาแค่ขู่ กล้องนี่ก็เตรียมไว้เพื่อขู่ ไม่มีอะไรข้างในอยู่แล้วและไม่คิดจะถ่ายคลิปวิดีโอด้วย เขาไม่ชอบถ่ายคลิปการร่วมรักอะไรนั่นหรอกแต่เป็นเพราะอลิษาพยศเกินไป เขาอยากสยบและให้เธอยอมตามใจจึงใช้แผนนี้ขู่และดูเหมือนจะได้ผล เมื่อตอนนี้ร่างบางนอนร้องไห้อย่างเสียใจและเจ็บแค้นไปแล้ว

(คั่นแพร๊บ... ตอนแรกหลายคนคงอยากด่ากันต์ แต่พอรู้เหตุผล... เออ อย่างน้อยพี่แกก็ยังดีเนอะ ไม่มีความคิดแบบนั้น 55555+)

 

        ปฐวีกับลดาเมื่อกินข้าวเสร็จแล้วหญิงสาวก็กลับมาบนห้องทันทีแต่เมื่อเห็นนักร้องหนุ่มตามติดจนนึกสงสัยและอดจะหันไปย้ำเตือนก่อนจะเข้าห้องไม่ได้

        “ห้องของคุณอยู่ข้างบน กลับไปได้แล้ว” เธอไล่

        “แต่ผมอยากนอนกับคุณนี่” ปฐวีงอแงส่งเสียงเอาแต่ใจตัวเอง ลดาเองก็อึ้งกับคำพูดตรงไปตรงมา ใบหน้าหวานร้อนผ่าวแก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อ

        “แต่ฉันอยากพักผ่อน” เพราะเขาเอาแต่ใจจนเธอพักผ่อนไม่พอและชายหนุ่มพอเข้าใจ

        “ผมไม่ทำอะไรหรอกน่า นอนเฉยๆนะ” เขาอ้อน ลดาพยายามจะห้ามท้ายที่สุดปฐวีก็ฉวยเอาคีย์การ์ดของห้องไปและเปิดประตูเข้าไปด้านใน ลดาจำต้องตามเข้าไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

        เมื่อพอเข้ามาเห็นเขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเธอจึงเดินเข้าไปใกล้และมิวายออดอ้อนเสียงเล็ก “คุณกลับห้องไปเถอะนะ”

        “ไม่” เขาว่าแล้วก็ทำท่าไม่สนใจ

        “ทำไมคุณดื้อแบบนี้เนี่ย” ลดาบ่น ปฐวีไม่สะทกสะท้าน ลดาจึงหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำอีกรอบเตรียมตัวนอน ส่วนปฐวีที่ไม่ได้เอาอะไรมาด้วยจึงรีบย่องกลับไปเอากระเป๋าของตัวเองและก็กลับมาทันก่อนที่ลดาจะออกมาจากห้องน้ำ เมื่อเธอออกมาแล้วก็ต้องตาโต

        “คุณเอากระเป๋ามาทำไมเนี่ย” ลดาถามอย่างสงสัย

        “ย้ายมาอยู่กับคุณไง” ปฐวีบอกหน้าตาเฉย ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำบ้าง ทิ้งให้ลดายืนอึ้งอยู่เพียงลำพัง

        พอถึงเวลาเข้านอนหญิงสาวมองอย่างหวาดระแวง ขยับกายจนชิดขอบเตียงอีกด้านแทบจะตกลงไปแล้วซ้ำยังเอาผ้าห่มมาห่อตัวเอาไว้แน่นหนา กลัวเขารังแกอีกดูเหมือนปฐวีจะรู้

        “คุณนอนไปเถอะ เดี๋ยวผมไปนอนโซฟาเอง” ลดาทำหน้าไม่เชื่อทันที

        “พูดจริงเหรอ?” เธอถามย้ำ

        ปฐวีพยักหน้ารับแล้วขนหมอนไปนอนตรงโซฟาตัวยาวแทน ลดาเห็นว่าเขาล้มตัวลงแถมยังทำท่าหลับตาพร้อมนอนแล้วด้วยสุดท้ายเธอจึงเชื่อใจเพราะตัวเองก็ทั้งง่วงและเหนื่อยมากด้วยจึงกดปุ่มหัวเตียงไฟในห้องก็ดับลงเหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟเท่านั้น ปฐวีแม้จะหลับตาแต่เขาไม่ได้หลับจริงๆสักหน่อยกำลังรอคอยอย่างใจเย็น รอเพียงแค่สามสิบนาทีเท่านั้นเขาก็ลุกขึ้นและตรงเข้าไปหาร่างบาง เวลานี้ลดาหลับไปแล้ว ชายหนุ่มยิ้มกริ่มแล้วเดินอ้อมไปยังเตียงอีกฝั่ง ทรุดตัวลงนอนข้างๆและสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง เข้าสู่นิทราไปพร้อมๆกัน

       

        ยามเช้าลดาลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบความอึดอัดเหมือนทุกที สายตาของเธอเห็นว่าบนโซฟาตัวยาวไม่มีคนเหมือนที่เห็นก่อนจะหลับเมื่อคืนก็รับรู้ได้ว่าความอึดอัดนี้เป็นเพราะถูกร่างสูงนอนกอดอยู่ เธอกลอกตาเล็กน้อยใจอยากจะโวยวายแต่เพราะบางทีเขาก็ทำเนียนบ่อยเหลือเกินจึงเหนื่อยที่จะต่อว่าแล้วซ้ำเธอกับเขาความสัมพันธ์ยังไปไกลกว่าการกอด ดังนั้นคงไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก เธอค่อยๆยกมือเขาขึ้นช้าๆและเพราะเขาหลับสนิทในที่สุดเธอก็เป็นอิสระจึงลงจากเตียงเบาๆและเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำแต่งตัว เพียงไม่นานทุกอย่างก็เรียบร้อยเดินออกมาก็พบว่าร่างสูงยังไม่ตื่น เธอจึงเปิดประตูระเบียงเบาๆแล้วยืดสูดอากาศบริสุทธิ์มองทะเลยามเช้า

        ปฐวีขยับกายเล็กน้อยกวาดมือไปด้านข้างทันทีเมื่อไม่พบคนที่ตัวเองนอนกอดเอาไว้ทั้งคืนก็ลืมตาขึ้นมา มองซ้ายมองขวาพบว่าเธอไม่อยู่คิดว่าหนีกลับไปแล้วหรือเปล่าแต่พอมองไปทางประตูระเบียง รอยแยกตรงผ้าม่านทำให้เขามองเห็นว่ามีคนยืนอยู่ จึงลุกขึ้นอย่างงัวเงีย เปิดประตูแผ่วเบาแล้วก็สวมกอดหญิงสาวจากทางด้านหลัง ใบหน้าของเขาซบอยู่ตรงลำคอระหงสูดดมกลิ่นกายหอมหวานอย่างที่ชอบทำ

        “ทำไมไม่ปลุกผมล่ะ” เขากระซิบเบาๆ

        “ปลุกมาให้คุณกวนฉันน่ะเหรอ? ไม่ปลุกดีกว่า” ลดาพูดติดตลก จึงถูกปฐวีลงโทษด้วยการจูบลำคอระหงของเธอจนจักจี้ไปหมด เธอจำต้องไล่เขาไปอาบน้ำเพื่อจะได้ลงไปกินข้าวพร้อมกัน เวลาที่เขาดีและน่ารักแบบนี้ไม่อยากปฏิเสธเลยว่าเธอเองก็มีความสุขที่ได้มีช่วงเวลานี้กับเขา เมื่อเขาพร้อมลงไปกินข้าวเธอมิวายถามหาอลิษาและได้รับรู้ว่าอีกฝ่ายกลับกรุงเทพไปแล้วเมื่อวานนี้ เธอจึงไม่ได้ถามอะไรต่อ

        เมื่อจบมื้อเช้าทั้งคู่ไปเดินย่อยด้วยกันริมทะเลก่อนจะเดินกลับมานั่งเก้าอี้ตรงชายหาดเวลานั้นลดาเองก็หันไปถามปฐวีที่มองดูทะเลเบื้องหน้า

        “เราจะอยู่อีกกี่วันคะ”

        “คุณอยากกลับแล้วหรอ” ปฐวีหันมาถาม

        “คุณมาที่นี่เพราะคุณอลิษาไม่ใช่หรอคะ ในเมื่อเธอกลับไปแล้ว ฉันคิดว่าเราก็ควรจะกลับ” เธอพูดตามตรงและไม่สบตาเขานึกถึงเรื่องนี้อดจะน้อยใจไม่ได้

        “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมมาเพราะเธอ” เขาถามกลับ เพราะไม่ได้บอกอะไรเลยสักนิด

        “เดาได้ไม่ยากอยู่แล้ว... การที่เจอเธอที่นี่และเธอก็จัดการเรื่องห้องพักให้ คุณไม่ได้นัดเธอไว้หรือไง” เธอพูดกลับซื่อๆและตรงไปตรงมา

        “จริงอยู่ว่าผมว่าที่นี่เพื่ออลิส แต่ใจจริงผมก็อยากมาพักผ่อนด้วย” ชายหนุ่มบอกไปตรงๆไม่ใช่มาเพื่ออลิษาอย่างเดียวเสียที่ไหนแบบนั้นเขาก็คงกลับตามเธอไปแล้วแต่นี่เขาอยากอยู่ต่อ... และอยากจะพาลดามาเที่ยวพักผ่อนด้วย

        “ช่วงนี้คุณพักบ่อยจัง หรือว่าคุณไม่มีงานทำแล้ว” หญิงสาวทำเสียงตกใจและนั่นทำให้ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดังออกมา

        “คุณนี่คิดอะไรตลกชะมัด ผมทำงานหนักมาทั้งปีก็อยากพักบ้างสิคุณ” ลดาได้ยินก็พยักหน้ารับอย่างเข้าใจตอนที่ได้ทำงานกันช่วงแรกก็รู้ว่างานเขาเยอะทุกปีเลย

        “ใครจะไปรู้ล่ะ นึกว่าตกกระป๋องซะแล้ว” เธอพูดจาแหย่

        “ถ้าผมไม่ดังจริงๆคุณจะทำยังไง” จู่ๆเขาก็ถามขึ้นอย่างอยากรู้

        “อืม... ก็ไม่ทำยังไง ดีซะอีก เวลาฉันไปไหนมาไหนคนจะได้เลิกสนใจฉันสักที” คำตอบของลดาจู่ๆก็ทำให้หัวใจของชายหนุ่มรู้สึกอบอุ่น อันที่จริงหากต้องได้ร่วมชีวิตกับใครสักคนเขาเองเคยคิดอยากจะลดบทบาทในวงการลงมาและทำงานเบื้องหลังมากกว่าอยากมีเวลาให้ทั้งครอบครัวและทำงานที่ตัวเองรักต่อไป

        “คุณไม่อยากมีสามีเป็นคนดังหรือไง” เขาถามต่อ

        “ถ้าเลือกได้ ฉันอยากได้คนธรรมดา หาเช้ากินค่ำ ทำงานบริษัทมากกว่า”

        ปฐวีได้ยินก็พยักหน้ารับรู้ ทั้งคู่พูดคุยกันอีกเล็กน้อยและก็ตกลงกันว่าจะอยู่ที่นี่ต่ออีกสองวันเพราะลดาต้องกลับไปทำงานส่วนปฐวีเองก็ต้องซ้อมคอนเสิร์ตเพื่อไปเล่นที่ต่างประเทศด้วย


ตอนหน้าสวีตหวาน... ห้ามพลาดค่ะ ใครสนใจรูปเล่ม จองกันได้เลยนะคะ หมดครั้งนี้ไม่มีแล้วน้า ^^ ยังไงก็อย่าลืมเม้นต์ให้กันด้วยค่ะ จุ๊บๆ 

****************************************************************************************


ฝากนิยายเรื่อง “ซ่อนรักจำนนใจ” วางแผงแล้วนะคะวันนี้ ที่ร้านนายอินทร์ 

se-ed ราคา 369 บาทหรือสั่งซื้อกับทางสำนักพิมพ์โรแมนติคได้รับส่วนลด 20% ฝากด้วยนะค้า รับรองว่าฟินแน่นอน สามารถอ่านตัวอย่างได้ 

คลิกที่ลิ้งด้านล่างเลยค่ะ

 

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407

 

 

โปรย...

 

ปาณิสรา’ บัณฑิตสาวหมาดๆ บังเอิญช่วยชายหนุ่มที่กำลังบาดเจ็บสาหัสเอาไว้

คะเนว่า แต้มบุญ’ ที่ได้จะทำให้ผู้หญิงที่ชีวิตแสนจะรันทดอย่างเธอ

ถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่บ้างสักครั้ง 

แต่ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นการหาเหาใส่หัวโดยไม่รู้ตัว 

เพราะหลังจากนั้นเพียงสามวัน บ้านเธอก็ไฟไหม้ 

จากเดิมที่พ่อตาย แม่ทิ้ง น้องชายป่วย นี่ยังมาเสียบ้านทั้งหลังอีก 

อะไรมันจะทำให้ซวยได้ถึงขนาดนั้น!

โชคยังดีที่ เอลเลียต แมคโควิช’ มหาเศรษฐีหนุ่มนักธุรกิจ ผู้เป็นหนี้ชีวิตเธอ

ยื่นมือมาให้ความช่วยเหลือเรื่องที่พักอาศัย 

แต่การเข้าไปอยู่ใต้หลังคาเดียวกับผู้ชายที่ทั้งหล่อเหลาและมีเสน่ห์เร้าใจ

แน่ล่ะว่าปาณิสราจะต้องเสียอะไรสักอย่างเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน 

ไม่ว่าเธอจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

 

คุณได้ยินอะไรหรือเปล่า” 

ได้ยิน” เอลเลียตตอบตามตรง ทำเอาหญิงสาวเบิกตากว้าง

ได้ยินอะไรบ้าง” เธอตรงเข้าไปถามและเห็นเขาทำหน้านิ่ง

ได้ยินทั้งหมด โดยเฉพาะเรื่องที่คุณคิดจะจับผม อยากแต่งงานกับผู้ชายรวยๆ 

จะได้สบายไปทั้งชาติ” ปาณิสราได้ยินก็ตกใจ กลัวเขาจะเข้าใจผิด รีบขยับเข้าไปใกล้

มะ...ไม่ใช่แบบนั้นนะ ฉันก็แค่... แค่พูด... คือว่า ฉันจะบอก...” 

หญิงสาวไม่รู้จะพูดยังไง เวลานั้นชายหนุ่มก็สวนขึ้นมาเสียก่อน 

ไม่จำเป็นต้องพูดหรอก ถ้าคิดจะจับผม 

ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น 

ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้



****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^


    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #711 Linlinlinnnn (@yanisa_a) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 09:56
    โอ้ยน ชอบบบกันอลิสเวอออร์ 555
    #711
    0
  2. #709 pim_pom (@pimsaesong) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:24
    เลือดสาวของอลิสตกให้อิพี่กันนี่เอง 555
    #709
    0
  3. #708 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:02
    รุ่สึกไม่ค่อยชินกลับมุมนี้ของพี่แกซะเท่าไร ???? เหมือนพี่แกตบหัวแล้วลูบหลังอ่ะ ????
    #708
    0
  4. #707 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:02
    เกาะจอรอเลย
    #707
    0
  5. #706 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 23:19
    รอออค่ะ
    #706
    0
  6. #705 0942729966 (@0942729966) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:57
    ชอบคู่กันต์กับอลิสค่ะอยากให้มีบทเยอะๆจะได้ไม่น่าเบื่อ
    #705
    0
  7. #704 chernat (@chernat) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:29
    ขอมุมนี้เยอะๆนะ แต่มันก็ยังรู้สึกแปลกๆอยู่
    #704
    0
  8. #703 tunchhh (@tunchhh) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:23
    พี่วีน่ารัก เขิน
    #703
    0
  9. #702 SWNY (@swny1817) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:52
    นานๆจะเห็นอิพี่วีมุมนี้ 55555555
    #702
    1
    • #702-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 40)
      12 กันยายน 2560 / 19:54
      มุมดีๆก็มี และจะเริ่มเผยเรื่อยๆค่ะ พี่วีว่า กลัวคนอ่านด่าจนเหนื่อย สลับบ้าง 555555+ จริงๆพี่วีนี่ บางทีก็เหมือนผีเข้าผีออก 5555555555555555555555555555= ถ้าไม่มีอะไรกระตุกต่อมพี่แก ก็ไม่ร้ายนะ แต่ถ้ามี โดยเฉพาะหึงนี่ ไปกันใหญ่...
      #702-1
  10. #700 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:32
    อิพี่วีนี่ทำตัวน่ารักก็เป็นนะ
    #700
    1
    • #700-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 40)
      12 กันยายน 2560 / 19:40
      พี่วีบอกว่า... ให้คนอ่านได้พักด่าบ้าง กลัวเหนื่อย 55555555555555+
      #700-1
  11. #695 wimon12 (@wimon12) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 19:36
    E-book อีกหลายวันเลยกว่าจะได้อ่าน ใจจะขาดก่อนหรือเปล่าก้อไม่รู้????????????
    #695
    0
  12. #693 พัชรินทร์ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 16:26
    รอจองพรุ่งนี้เลย
    #693
    0
  13. #692 หมูตุ่น (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:49
    มาเถอะตังจะหมดแล้วเนี่ย
    #692
    0
  14. #691 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:40
    รออออออพรุ่งนี้ค่ะ
    #691
    0
  15. #689 tphee (@tphee) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 11:29
    รอจองพรุ่งนี้เลยค่ะวันนี้ไม่ลงตัวอย่างให้ชื่นใจซักนิดเหรอคะ
    #689
    0