สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,993 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,482 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    179

    Overall
    399,993

ตอนที่ 32 : บทที่10 [แม่ยาย] 100% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    26 ส.ค. 60





ปล. เอาปก มาอวด สำหรับคนสนใจ

E-book จะวางต้นเดือนกันยา แต่ยังระบุวันไม่ได้นะคะ

รูปเล่ม เดือนกันยาเช่นกัน แต่ยังไม่แน่ใจช่วงไหนค่ะ

 

 


            “ลดา อยู่ข้างในหรือเปล่า” เสียงของราพิณตะโกนอยู่หน้าห้อง ปฐวีถอนหายใจอย่างหัวเสียแต่หญิงสาวคิดว่าเป็นโอกาสที่ดี เธออาศัยช่วงเขาเผลอผลักเขาออกก่อนจะรีบติดกระดุมสามเม็ดบนที่ถูกเขาปลอดแล้วอดหงุดหงิดไม่ได้ผู้ชายคนนี้มือไวอย่างกับอะไร เธอลุกขึ้นเดินเดินไปเปิดประตูให้พี่ชายทันที

        “ว่าไงคะพี่ราพิณ” ชายหนุ่มมองใบหน้าของน้องสาวที่ยังคงแดงอยู่บวกกับผมเผ้าไม่เรียบร้อย ทำให้เขาอดจะถามไม่ได้และมองอย่างจับผิด

        “ทำอะไรอยู่” เขาถามเสียงเข้ม

        “เอ่อ... พอดีว่า” เธอตั้งใจจะตอบแต่จู่ๆปฐวีก็มายืนซ้อนหลังแล้ว

        “พอดีผมกับลดาเรากำลังจะ...” ปฐวีเว้นวรรคเล็กน้อยทำเอาหญิงสาวรีบหันมามองอย่างตกใจก่อนจะเอื้อมมือไปปิดปากของปฐวี และดันเขาให้ออกห่างจากนั้นรีบออกจากห้องไปทันที ปิดประตูเสียงดังและดึงพี่ชายลงไปคุยกันด้านล่าง

        “มันกำลังจะทำอะไรลดา” ราพิณถามเสียงเข้ม

        “เขาไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ แค่แกล้งเล่นเฉยๆ” เธอตอบโกหก แต่ราพิณเองยังไม่ค่อยเชื่อ

        “จริงเหรอ?” เขาถามย้ำ

        “ค่ะ ว่าแต่... แม่ว่ายังไงบ้างคะ” หญิงสาวเปลี่ยนเรื่อง

        “แม่ก็ช็อกพอสมควรนะลดา” ราพิณถอนหายใจ แม้จะไม่ได้เห็นน้ำตาของอุษาก็จริงแต่รู้ว่าแม่ของเขายังคงช็อกกับเรื่องนี้เพราะมันค่อนข้างกะทันหัน แต่อุษาเองก็ปลงออกมาด้วยรู้ว่าแก้ไขอะไรไม่ได้ เขาจึงได้แต่ปลอบใจ

        “ทำยังไงดีคะพี่ราพิณ” ลดาหน้าเสียถามอย่างร้อนใจ

        “ก็ต้องเล่นละครไปตามนั้นก่อนนะ หากลดาบอกความจริงกับแม่... แม่จะยิ่งแย่ ให้แม่เห็นว่าเรารักกันดีกับคนรักแม่จะได้ไม่เป็นห่วง แม้พี่จะไม่อยากให้ทำแบบนั้นก็เถอะ แต่ก็ไม่มีทางเลือก” ราพิณแนะนำซึ่งก็ทำให้ลดาถอนหายใจเห็นด้วยเพราะคงมีแค่วิธีนี้ ก่อนจะขอตัวกลับขึ้นไปด้านบนตั้งใจจะตกลงกับปฐวีแต่ราพิณกำชับอีกหน

        “ถ้ามันทำอะไรลดารีบมาบอกพี่นะ” ราพิณบอกเสียงเหี้ยม ลดาพยักหน้ารับก่อนจะขึ้นไปด้านบน พอเปิดประตูห้องก็พบว่าเวลานี้ชายหนุ่มกำลังยึดครองเตียงของเธออยู่ ดูเหมือนเขากำลังนอนหลับ เธอเดินเข้าไปใกล้นั่งลงข้างๆ

        “คุณ... คุณปฐวี” ลดาเขย่าปลุกแต่เขาเบี่ยงหน้าหนีไปอีกทาง

        “นี่คุณ ลุกขึ้นมาคุยกันก่อนได้ไหม”

        เขาไม่ตอบอะไรเธอได้แต่ฮึดฮัดจะลุกขึ้นแต่แล้วกลับถูกอ้อมแขนแข็งแรงของชายหนุ่มกอดรัดเอาไว้และถูกดึงลงมาเป็นหมอนข้างให้เขากอดซะอย่างนั้น

        “เดี๋ยวผมตื่นแล้วค่อยคุยกัน”

        ปฐวีบอกด้วยน้ำเสียงงัวเงียแล้วกระชับอ้อมแขนมากขึ้น ลดาพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่สำเร็จสุดท้ายจำต้องนอนนิ่งๆให้เขากอดอยู่แบบนั้นจนกระทั่งสัมผัสได้ว่าลมหายใจของเขาเข้าออกสม่ำเสมอแปลว่าชายหนุ่มหลับสนิทไปแล้ว เธอจึงค่อยๆแกะมือของเขาช้าๆเมื่อเป็นอิสระรีบลุกขึ้นจากเตียง หันไปมองเขาอีกครั้งแล้วถอนหายใจ คงต้องรอเขาตื่นจริงๆแล้วค่อยคุยกัน หญิงสาวจึงเดินออกไปด้านนอกเงียบๆปล่อยให้เขาหลับบนเตียงของตัวเอง

 

        ทางด้านบริษัทเอสอีเวลานี้อลิษารู้สึกหงุดหงิดเป็นที่สุดเมื่อตามหาคนรักหนุ่มไม่เจอ โทรศัพท์หาเขาก็ปิดเครื่อง ไปหาที่คอนโดมิเนียมก็ไม่อยู่ ดังนั้นที่สุดท้ายที่จะมาคือบริษัทของคนเป็นพ่อนั่นเองแต่เธอไม่ได้ขึ้นไปด้านบนหาทรงพลแต่ก้าวไปยังห้องทำงานของมินตราทันทีเพื่อสอบถามแต่พอผู้จัดการส่วนตัวบอกว่าไม่รู้ยิ่งทำให้เธอโกรธ ใบหน้าสวยหวานบึ้งตึงทันที

        “ทำงานกันยังไงคะ ถึงไม่รู้ว่าวีไปไหน!” มินตราถอนหายใจ

        “น้องอลิสคะ พี่ไม่รู้จริงๆว่าวีไปไหน เพราะเขาขอลาพักผ่อนและไม่ได้บอกพี่ไว้” มินตราพูดไปตามตรง ปฐวีโทรศัพท์มาบอกเมื่อคืนตอนดึกและตารางงานช่วงนี้ไม่มีอะไรเธอจึงอนุญาตไปและไม่ได้ถามด้วยว่าจะไปไหน

        “แล้วทำไมพี่มิ้นไม่ถามคะ เป็นผู้จัดการส่วนตัวไม่ใช่เหรอ” เธอได้ทีต่อมาว่าด้วยความโมโห ไม่มีความเกรงใจหรือไว้หน้าสักนิด

        “พี่เป็นผู้จัดการก็จริงแต่พี่ก็ต้องให้อิสระกับวีบ้างสิคะ” คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าของอลิษาหงิกกว่าเดิมเสียอีก แถมยังร้อนใจหนักกว่าเดิม ติดต่อก็ไม่ได้ ซ้ำลดาเองก็หายไปด้วยแบบนี้จะให้เธอคิดยังไงกันเล่า

        “ถ้าวีติดต่อมา ฝากพี่มิ้นบอกให้ติดต่ออลิสด่วนเลยนะคะ” อลิษาพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกไปอย่างหัวเสีย

        มินตรามองตามแล้วถอนหายใจส่ายหน้าเล็กน้อย ปฐวีไม่บอกคนรักเดาได้ไม่ยากว่าอาจจะหายไปกับลดา คิดมาถึงตรงนี้เธอเองที่รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ถลำลึกไปแค่ไหนแล้วอดจะปวดหัวล่วงหน้าแทนนักร้องหนุ่มไม่ได้เลย ทุกอย่างต้องยุ่งเหยิงเหมือนเชือกที่หาทางแก้ไม่ได้แน่ แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนในอนาคตปฐวีต้องเป็นคนจัดการทุกเรื่องด้วยตัวเอง เรียนผูกต้องเรียนแก้

       

        ส่วนคนที่อลิษาตามหาอยู่นั้นรู้สึกตัวตื่นหลังจากนอนหลับสบายในเวลาสี่โมงเย็น ดูเหมือนเขาจะหลับไปนานพอสมควรมือหนายื่นไปข้างตัวควานหาคนข้างกายที่จำได้ว่าก่อนจะหลับนอนกอดไว้แต่เมื่อพบกับความว่างเปล่าเขาก็ลืมตาขึ้นในที่สุดเมื่อไม่เห็นใครจึงลุกขึ้นจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาและตัดสินใจเดินลงไปด้านล่างเพื่อตามหาแต่เมื่อลงมาแล้วเขาก็ได้พบกับแม่ของหญิงสาวแทนที่กำลังนั่งอยู่ในห้องรับแขกและมองมาที่เขาทันที

“ตื่นแล้วเหรอจ้ะ” อุษาเอ่ยปากถาม

“ครับ” ชายหนุ่มรับคำเดินเข้าไปนั่งตรงข้ามและมองไปรอบๆบ้านดูเหมือนอุษาเองพอจะเดาได้

“มองหาลดาเหรอ? รายนั้นแม่ใช้ให้ไปตลาดกับพี่ชายเขาน่ะ ปฐวีได้ยินก็พยักหน้ารับแต่ยังมิวายถามเรื่องที่

ตัวเองสงสัยตั้งแต่ตอนแรก

“ผมเพิ่งทราบว่าลดามีพี่ชาย”

“อันที่จริงแม่มีลดาคนเดียวจ้ะ แต่ราพิณ...แม่เห็นมาตั้งแต่เขายังตัวเล็กๆเป็นกำพร้าแม่สงสารจึงรับมาเลี้ยงและให้คอยดูแลลดา สองคนนี้ก็รักกันเหมือนพี่น้องแท้ๆ” แววตาของอุษาเป็นประกายมีความสุขเพราะเด็กทั้งคู่เข้ากันได้ดีโดยเฉพาะราพิณที่เป็นห่วงลดาและคอยปกป้องเสมอแม้ไม่นานมานี้เพิ่งจะทำเรื่องราวใหญ่โตติดหนี้สินมากมายก็เถอะแต่ในมื่อเกิดไปแล้วจะเอาแต่โทษคงไม่มีอะไรดีขึ้นมาคงได้แต่ช่วยกันแก้ไข ยังดีที่ลดาไปเจรจาจนอีกฝ่ายยอมผ่อนผันให้

“เอ่อ... แล้วคุณพ่อล่ะครับ” ปฐวียังถามต่ออย่างอยากรู้ อย่างน้อยเขาควรรู้จักเธอให้มากกว่านี้สิแต่พอเห็นอุษานิ่งเงียบไปเขาจึงคิดว่าบางทีอาจจะไม่อยากเล่า

“ขอโทษครับ ผมไม่ควรถาม”

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ลดาคงไม่ได้เล่าให้คุณฟัง แกคงฝังใจ” ยิ่งอุษาพูดปฐวียิ่งแปลกใจแต่อุษาไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ต่อเขาจึงไม่อยากซักไซ้ถามนอกจากเปลี่ยนเรื่องพูดคุย ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของลดา บางเรื่องเขาเองก็อดจะยิ้มขำไม่ได้ จนกระทั่งผู้หญิงที่ถูกพูดถึงเดินเข้ามา สายตาหรี่มองจับผิดเขาส่งตรงมาทำให้ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม

ลดาเดินเข้ามานั่งข้างอุษาแล้วถามทันที “คุยอะไรกันคะ”

“แม่ก็คุยเรื่องสัพเพเหระนั่นแหละ” อุษายิ้มให้ลูกสาวส่วนปฐวีก็พยักหน้ารับตาม

“จริงเหรอคุณ” เธอจ้องหน้าแล้วถามเขา

“เอ๊ะ... ลดา ทำไมพูดห้วนๆแบบนั้นกับพี่เขาล่ะลูก พี่เขาอายุมากกว่าเราอีกนะ” อุษาปรามหลังจากได้รับรู้อายุของลูกเขยแล้วขณะที่คนโดนดุได้แต่เบ้ปากน้อยๆผิดกับปฐวีที่ยิ้มแย้มอย่างยินดี

“ไม่เป็นไรหรอกครับ”

“ไม่ได้หรอก เป็นสามีภรรยากัน มีอะไรผิดอะไรถูกต้องพูดกันตรงๆอีกอย่างลดายังเด็กต้องเรียนรู้อีกเยอะเพราะฉะนั้นวีเองก็ต้องคอยสอนน้องนะ” อุษาได้ทีสอนเพราะไม่อยากให้ชีวิตคู่ของลูกสาวมีปัญหาและรู้ดีว่าลดานั้นยังเด็กอยู่ด้วยอายุและไม่เคยคบหาผู้ชายคนไหนบางทีอาจจะยังปรับตัวไม่ได้จึงได้แต่ฝากฝังปฐวีที่ตอนนี้กลายเป็นสามีของลูกเธอแล้วและประโยคนั้นทำให้ทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างนิ่งอึ้งโดยเฉพาะลดาที่รู้สึกผิดในใจ

“ครับ” เขารับคำสั้นๆ

“ตอนนี้ลดาเองก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะลูก จะคิดจะทำอะไรต้องนึกถึงสามีของหนูด้วยนะ” อุษายังพูดต่อไปเรื่อยๆลดาเองเริ่มน้ำตาคลออย่างรู้สึกผิด คำสั่งสอนของแม่เธอคงไม่มีผลอะไรเพราะเธอกับเขาไม่ใช่สามีภรรยากันจริงๆสักหน่อยอีกสองเดือนทุกอย่างก็จะจางหายไป ปฐวีเห็นสีหน้าของหญิงสาวไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักก็พอจะเข้าใจได้

“นี่ก็เย็นมากแล้ว ลดาขอตัวไปทำอาหารก่อนนะคะ” หญิงสาวส่งยิ้มน้อยๆรีบลุกขึ้นและเดินหนีเข้าครัวทันทีไม่อย่างนั้นน้ำตาของเธอคงจะไหลลงมาให้แม่เห็นแน่ๆแบบนั้นอุษาอาจจะยิ่งสงสัยและเป็นห่วง

ลดายืนหลบมุมอยู่ตรงห้องครัว ก่อนจะปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาช้าๆและรีบเช็ดมันออก ปฐวีที่เดินตามเข้ามาเห็นว่าหญิงสาวยืนร้องไห้ก็ตรงเข้าไปหา เห็นเธอมองอย่างตกใจและหันหลังเช็ดน้ำตาอยู่แต่เขาก็ยังทันได้เห็น

“มาแอบขี้แยอยู่นี่นี่เอง” เขาเอ่ยแซ็ว

“ใครขี้แย พูดให้ดีๆนะคุณ” เธอพูดเสร็จก็ตรงไปยังเคาน์เตอร์ในครัว รีบรื้อของออกมาเพื่อจะทำอาหารสำหรับมื้อเย็นส่วนปฐวีเดินตามไปแอบขำคนปากแข็ง

“ก็คุณน่ะสิ” เขาตอบรับแล้วช่วยลดาหยิบของ

“คุณออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะ เกะกะ” หญิงสาวได้ทีไล่

        “ไม่เอา... ผมอยากอยู่ช่วยคุณทำ” ลดาทำหน้าตาไม่เชื่อหันไปมองแต่เห็นเขาส่งยิ้มกลับมาให้จึงไม่อยากเถียงอะไรเดี๋ยวเกิดแม่มาได้ยินจะสงสัยเปล่าๆเรียกว่าตอนนี้ควรสงบศึกกับเขาซะก่อนดังนั้นอาหารเย็นจึงได้นักร้องหนุ่มชื่อดังเป็นลูกมือในการช่วยทำอาหารและไม่นานอาหารฝีมือของลดาก็เสร็จ หน้าตาน่าทานทุกจานจนอุษายังชมแต่คงยกเว้นราพิณที่กำลังมองจับผิดน้องเขยของตัวเองอยู่

        “อร่อยไหมคะแม่” ลดายิ้มกว้างถามคนเป็นแม่เมื่อเห็นตักชิมคำแรกแล้ว

        “อร่อยจ้ะ”

 อุษายิ้มรับ ฝีมือทำอาหารของลูกสาวนั้นเรียกว่าดีมาก แต่ก่อนพอทำเป็นแต่ยังไม่เข้าที่แต่เพราะย้ายไปอยู่กรุงเทพจะซื้อกินทุกมื้อคงไม่ไหว ต้องทำเองซะส่วนใหญ่ดังนั้นฝีมือจึงพัฒนาไปมากทีเดียว


อ่านจบแล้วอย่าลืมเม้น โหวต นะจ๊ะ... และเช่นคน ด่าพี่วีได้แต่อย่าแรง 5555555555555555+ เจอกันตอนต่อไปวันอังคารค่า


****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^


    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #568 fsn (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 21:14
    คงได้เรียนรู้กันมากขึ้นนะคะ
    #568
    0
  2. #525 Linlinlinnnn (@yanisa_a) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 08:30
    ชอบมากค่า รอๆๆ
    #525
    0
  3. #524 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 00:57
    อ่านแล้วหิวเลยค่ะอยากกินด้วย
    #524
    0
  4. #523 tunchhh (@tunchhh) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 22:54
    ชอบเขาก็บอก 555
    #523
    0
  5. #522 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 22:29
    เริ่มชอบลดาแล้วสินะพี่วี
    #522
    0
  6. #521 0722lh (@dao-nicha) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 20:50
    รอลุ้นอยู่น้า ชอบเรื่องนี้มากเลยค่าาา
    #521
    0
  7. #520 comlover (@comlover) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 20:14
    ชอบมากค่าาาา
    #520
    0
  8. #519 SUTHARATUMPAPAI (@SUTHARATUMPAPAI) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 20:10
    จะเป็นยังไงต่อไปน๊า รอนะคะ
    #519
    0
  9. #518 หมูตุ่น (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 20:00
    ขอแบบเนี่ยหลายตอนได้บ่อ
    #518
    0
  10. #517 A-Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 19:45
    ชอบพี่วี เพิ่มอีกหน่อยแล้วค่ะ

    ปล.เทโหวตให้ 100% เต็มค่ะ

    #517
    0
  11. #516 hambearger (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 19:38
    เป็นเรื่องที่ชอบมากกกกกกกกกกกกก ตัดสินใจอุดหนุนเล่มนี้เป็นเล่มแรก อินมาก บ่อน้ำตาแตกไปหลายรอบ ฮือออ
    #516
    0
  12. #515 kaew_1980 (@kaew_1980) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 19:33
    รอลุ้นให้ความจริงเปิดเผย
    #515
    0
  13. #514 monmon0922 (@seramon) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 19:21
    ชอบมากค่ะ
    #514
    0
  14. #513 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 19:15
    รอลุ้นต่อค่าาาา
    #513
    0
  15. #512 chocolate_2558 (@cream2558) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 12:18
    อยากเห็นวันที่ปฐวีมาขอความรักจากลดา5555
    #512
    0
  16. #511 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 11:09
    รอสวีตตตตต
    #511
    0
  17. #510 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 11:02
    รอออออค่ะ
    #510
    0
  18. #509 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 07:38
    รอค่ะ ชอบมากกก
    #509
    0
  19. #508 jumjium (@krujumjim) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 07:23
    ชอบๆๆ อยากอ่าน รอๆๆๆๆ
    #508
    0
  20. #507 A-Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 22:54
    ปักหมุดรอเลยเรื่องนี้
    #507
    0
  21. #505 kwankeaw (@jomyungzaa) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 18:54
    รอๆๆๆ สนุกมากค่ะ
    #505
    0
  22. #503 comlover (@comlover) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 10:33
    รอค่าาาา
    #503
    0