สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,975 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,482 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    161

    Overall
    399,975

ตอนที่ 30 : บทที่10 [แม่ยาย] 40% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    22 ส.ค. 60



คอมเม้นต์หนักหน่วงเหลือเกิน 5555+ 
ตั้งแต่บทที่10 เป็นต้นไป พี่วีจะร้ายน้อยลงแล้วค่ะ
1.เพราะลดา
2.เพราะเริ่มรู้เบื้องหลังที่แท้จริง

เป็นกำลังใจให้ทั้งคู่ด้วยนะคะ เจอกันตอนต่อไปวันอังคารจ้า... แถมตัวอย่างให้นิสนุง

                                                         บทที่10

[แม่ยาย]

 

        ทางด้านลดาเมื่อหนีออกมาได้ไม่รู้จะไปที่ไหน มีเพียงกระเป๋าสะพายใบเล็กติดตัวมาใบเดียว จะกลับไปคอนโดมิเนียมเดี๋ยวก็วนเข้ามาสถานการณ์เดิมจึงตัดสินใจกลับบ้านจะดีกว่า โดยให้แท็กซี่ขับไปส่งที่สนามบินดอนเมืองหากไม่เจอหน้าเขาสักพักคงจะดีกว่านี้และเขาคงไม่ต้องบังคับหาเรื่องให้เธอหย่าอีกแน่

        เมื่อมาถึงหญิงสาวติดต่อซื้อตั๋วทันทีและได้ไฟลต์กลับตอนเย็นจึงโทรศัพท์ไปบอกพี่ชาย ซึ่งก็สร้างความดีใจให้กับราพิณไม่น้อยทีเดียวโดยบอกว่าจะไปรอรับที่สนามบินก่อนเครื่องจะลงซะอีกและก็เป็นจริงดังที่พูดเอาไว้เมื่อมาถึงสนามบินเชียงใหม่เดินออกมาด้านนอกก็พบพี่ชายยืนรออยู่แล้ว

        “ลดา!” ราพิณเดินตรงเข้าไปหาแล้วกอดน้องสาวด้วยความเป็นห่วงและคิดถึง

        “แม่ละคะ” หญิงสาวถามแล้วดันพี่ชายออก พยายามมองหาคนเป็นแม่คิดว่าจะมารับด้วยกัน

        “เตรียมอาหารรอเราอยู่ที่บ้านนั่นแหละ แม่ดีใจมากเลยรู้ไหมที่รู้ว่าลดาจะมา เพิ่งบ่นกับพี่เมื่อเช้านี้เอง” ราพิณมิวายเล่าให้น้องสาวฟังขณะเดินออกมาด้านนอก

        “ลดาก็ดีใจค่ะ” หญิงสาวส่งยิ้มให้

        “แล้วนี่มายังไง กระเป๋าเสื้อผ้าล่ะ” พี่ชายอดจะถามไม่ได้เมื่อเห็นน้องสาวเดินตัวเปล่าออกมา

        “เอ่อ พอดีลดามากะทันหันค่ะ เลยไม่ได้เก็บของ” หญิงสาวตอบแต่ไม่กล้าสบตาพี่ชายแต่ดูเหมือนว่าจะไม่พ้นสายตาของราพิณ เมื่อเขาหยุดและถามเธอออกมา

        “เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า”

        หญิงสาวยังไม่ยอมเล่าอะไรแต่ชวนกลับบ้านแทนซึ่งราพิณไม่ได้ขัดใจแต่พออยู่บนรถขับออกจากสนามบินเชียงใหม่เขาก็ซักไซ้อีกหนจำต้องยอมเล่าความจริงทั้งหมดให้พี่ชายได้ฟัง แต่ก็ไม่ได้เล่าเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งของเธอกับปฐวีไม่อย่างนั้นเป็นเรื่องแน่

        “ลดา พี่จะไปคุยกับเจ้าสัวเอง หากมันอยากได้เงินคืน ก็เอาชีวิตพี่ไปแลกแล้วกัน” ราพิณบอกอย่างจริงจัง เพราะตอนนี้เขาเหมือนคนขี้ขลาดที่หลบอยู่ใต้กระโปรงของน้องสาว ให้ลดาต้องเผชิญหน้ากับเรื่องราวทุกอย่างและรับเคราะห์แทนเขาทั้งๆที่เธอไม่ผิดและไม่ได้ก่อเรื่องด้วยซ้ำ

        “ไม่ได้นะคะพี่ราพิณ ลดาจะปล่อยให้พี่เป็นอะไรไปได้ยังไง” หญิงสาวพูดด้วยความเป็นห่วง แม้จะคนละสายเลือดแต่ราพิณก็ดูแลและปกป้องเธอมาตั้งแต่เด็กเสมอ

        “แต่พี่ทนไม่ได้ที่ลดาจะต้องมาเจอเรื่องบ้าๆพวกนี้” ราพิณพูดอย่างเจ็บปวด ถ้าเขารู้เร็วกว่านี้เรื่องคงไม่เกิดขึ้นแน่นอนยังไงก็คงไม่ยอมให้ลดารับข้อเสนอบ้าๆนั่น

        “ลดาไม่เป็นไรค่ะ อีกแค่สองเดือน... ลดาทนได้” แม้ปากจะพูดไปแบบนั้นแต่เธอก็ไม่มั่นใจหรอกว่าจะทนได้จริงๆหรือไม่แต่ก็พูดไปให้พี่ชายสบายใจ

        “ถ้าพี่ไม่โลภ ลดาคงไม่ต้องเดือดร้อนแบบนี้” ราพิณพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่น เป็นเพราะเขาอยากให้น้องและแม่ได้สบายจึงหลงกลทรงพลที่หากินกับคนที่ไม่ได้ร่ำรวยอะไรเลยอย่างเขา เพราะเขาเองเป็นเด็กถูกเก็บมาเลี้ยง อุษาเลี้ยงดูอย่างดีไม่เคยทำให้เขาต้องลำบาก เมื่อมีโอกาส เขาเองก็อยากตอบแทน อยากกลายเป็นที่พึ่งพาได้บ้างแต่ไม่คิดเลยว่าจะนำความเดือดร้อนมาให้ผู้เป็นแม่บุญธรรมกับน้องสาวที่ต้องมารับกรรมแทนเขาทั้งหมด

        “เรื่องมันผ่านไปแล้ว พี่ราพิณอย่าคิดมากเลยค่ะ” ลดาได้แต่ปลอบใจ เพราะถ้าจะหยิบยกมาพูดอีกก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างมันดำเนินมาไกลมาก ถลำลึกเกินกว่าจะถอนตัว

        ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกในรถจึงเต็มไปด้วยความเงียบและเพียงไม่นานรถก็มาจอดที่ด้านหน้าบ้านของตัวเองที่ตั้งอยู่ทางด้านหลังของโฮมสเตย์ทันที เพียงแค่ลงจากรถใบหน้าหวานก็ยิ้มกว้างกระบอกตารู้สึกร้อนผ่าวเมื่อเห็นผู้หญิงที่รักที่สุดกำลังยืนคอยเธออยู่

        “แม่คะ!”

        ลดาเรียกเสียงดังแล้ววิ่งเข้าไปก่อนจะโผกอดคนเป็นแม่แนบแน่นด้วยความคิดถึง

        “ลดา... แม่คิดถึงลูกจังเลย” อุษาเองก็พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ปกติลูกสาวจะกลับบ้านมาบ่อยๆแต่ช่วงที่หายไปทำให้เธอนึกเป็นห่วง โทรศัพท์ก็คุยกันได้น้อยเหลือเกิน ได้เห็นลูกกลับมาก็มีแต่ความดีใจจนล้นอกไปหมด

        อุษาดันร่างลูกสาวออกแล้วมองสำรวจก่อนจะขมวดคิ้วน้อยๆพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง

        “ผอมไปนะลูก”

        “เอ่อ... ช่วงนี้งานยุ่งค่ะแม่ เร่งปิดต้นฉบับด้วย เลยไม่ค่อยได้กินข้าว” หญิงสาวโกหก

        “งั้นวันนี้ลูกต้องกินเยอะๆนะจ๊ะ แม่ทำของโปรดไว้เพียบเลย มาเถอะ” อุษายิ้มกว้างจูงมือลูกสาวเข้าไปด้านใน บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยของโปรดลดาหลายอย่าง เมื่อนั่งลง ทั้งหมดเริ่มมื้อเย็นพร้อมกันแม้จะสายไปหน่อยก็ตาม ลดาดูเจริญอาหารและกินได้เยอะจนคนเป็นแม่กับพี่ชายมองอย่างพึงพอใจ ส่วนตัวลดาเองก็ยังนึกแปลกใจช่วงก่อนเธอกินแทบไม่ลงเลยแต่วันนี้ทุกอย่างดูอร่อยไปหมดคงเป็นเพราะว่าได้อยู่ห่างจากนักร้องหนุ่มล่ะมั้ง และยิ่งได้กินฝีมือของแม่ เธอจึงกินได้เยอะกว่าปกติ

        ระหว่างกินอาหารอุษาเพิ่งสังเกตได้บางอย่างเพราะมัวแต่ดีใจเมื่อครู่จึงไม่ได้ถามออกไป “แล้วนี่ลูกไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาด้วยเหรอจ๊ะ”

        “หนูคิดถึงแม่ยังไงล่ะคะ พอคุยงานเสร็จก็รีบขึ้นเครื่องมาเลย ไม่ได้เอาอะไรมาด้วย” ลดายิ้มกว้างแม้จะรู้สึกผิดที่โกหกแต่การที่แม่ไม่รับรู้อะไรเลยจะดีกว่า ส่วนอุษาไม่ได้พูดอะไรแค่พยักหน้ารับเพราะยังไงก็ตามเสื้อผ้าของลูกสาวที่อยู่บนห้องก็มีมากมาย ไม่ต้องเอาอะไรมาเลยก็อยู่ได้

        “ไม่เป็นไรจ้ะ เสื้อผ้าที่นี่ก็มีเยอะแยะ โดยเฉพาะ... ชุดกระโปรงนะ” อุษาพูดยิ้มๆส่วนราพิณหัวเราะแต่ลดากลับเบ้ปากน้อยๆราวกับถูกขัดใจ

        “สงสัยงานนี้แม่จะได้เห็นลดาใส่กระโปรงอย่างที่ตั้งใจแล้วล่ะครับ” ราพิณเอ่ยแซ็ว โดยปกติลดาจะชอบแต่งตัวสบายๆด้วยกางเกงซะมากกว่าและไม่ค่อยจะได้ใส่กระโปรงเท่าไหร่นักโดยอ้างว่าใส่แล้วไม่สะดวก แต่อุษาไม่ค่อยฟังความเห็นของลูกสาวยังขนซื้อแต่ชุดกระโปรงสวยๆมาให้ พอไปกรุงเทพลดาแทบจะไม่หยิบมันไปเลยสักตัว

        หลังจากมื้อเย็นจบลงก็เป็นเวลาดึกพอสมควรแล้วอุษาจึงให้ลูกสาวขึ้นมาพักผ่อน ลดาเปิดประตูห้องมองห้องเดิมของตัวเองแล้วก็คิดถึง หญิงสาวเข้าไปอาบน้ำและออกมาอีกทีพร้อมกับชุดนอนกระโปรงสีชมพูหวาน มองตัวเองในกระจกแล้วก็รู้สึกแปลกตาปกติจะสวมเสื้อยืดกางเกงขายาวมีบ้างที่เป็นกางเกงขาสั้นแต่ชุดกระโปรงชมพูขนาดนี้นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้ใส่ แต่ยังดีหน่อยที่ชุดนี้ปกปิดร่องรอยของปฐวีเอาไว้ได้ไม่อย่างนั้นคนอื่นเห็นมีแต่จะตกใจและถูกซักฟอกจนขาวแน่นอน ยิ่งคิดไปถึงเขาก็รู้สึกโมโหอย่างบอกไม่ถูก ขนาดเธอล็อกประตูเมื่อคืนแล้วเขายังแอบไขเข้ามาได้ แบบนี้อยู่ด้วยกันจะปลอดภัยได้ยังไงกันนะ สงสัยต้องเปลี่ยนลูกบิดแล้วหากุญแจของตัวเองมาล็อกแทน

        ก่อนจะนอนลดานึกอะไรได้บางอย่างจึงเปิดกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเองหยิบถุงยาที่รวีพรรณให้มา หญิงสาวหยิบแผงยาคุมออกมา พลิกอ่านรายละเอียดด้านหลังแล้วถอนหายใจ คงต้องรอให้รอบเดือนมา ได้แต่ภาวนาว่าตัวเองคงไม่โชคร้ายขนาดนั้น เมื่อลองนับดูระยะของรอบเดือนตัวเองและการร่วมรักกับเขาคิดว่ายังอยู่ในระยะปลอดภัยอยู่ เธอถอนหายใจออกมาไม่อยากมีอะไรต้องติดค้างหรือผูกมัดกับเขาอีก เพราะหากวันหนึ่งที่เธอหย่าให้ ปฐวีกับอลิษาก็คงลงเอยด้วยกัน หญิงสาวสะบัดศีรษะเบาๆไล่ความคิดก่อนจะหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เห็นมิสคอลกว่ายี่สิบสายและเป็นของปฐวีทั้งสิ้น เธอไม่สนใจหรือคิดจะโทรกลับเลยแม้แต่น้อย ปิดมันลงพร้อมกับนอนหลับไปทันที

 

        เช้าวันรุ่งขึ้นลดาตื่นสายกว่าปกติเพราะตอนอยู่กรุงเทพไม่ค่อยได้พักผ่อนเพียงพอเท่าไหร่นัก ดังนั้นเมื่อคืนเธอหลับสนิทไปเพราะความอ่อนเพลียกว่าจะรู้สึกตัวก็สิบโมงกว่าแล้ว จึงรีบลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวและต้องทนสวมชุดกระโปรงยีนส์สีน้ำเงินเข้มคอปกตัวสวยและเดินลงไปด้านล่าง

        บ้านของเธอเงียบเหมือนทุกวันราพิณคงอยู่ส่วนหน้าและคงมีแต่แม่ที่อยู่ จึงเดินหาและไปพบร่างอันคุ้นเคยอยู่ในครัว เธอยิ้มกว้างเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะสวมกอดจากทางด้านหลัง

        “แม่คะมีอะไรกินบ้างเอ่ย” อุษาหัวเราะออกมาเบาๆ

        “แม่ทำข้าวต้มไว้จ้ะ ไปนั่งรอที่โต๊ะเถอะลูก เดี๋ยวแม่จะยกไปให้” ลดาพยักหน้ารับมิวายหอมแก้มคนเป็นแม่อีกทีแล้วเดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารด้านนอก

        เพียงไม่นานคนเป็นแม่ก็ยกข้าวต้มหอยฉุยเข้ามาในห้องอาหารและวางไว้ให้ตรงหน้า ข้าวต้มกุ้งตัวใหญ่ๆทำเอาลดารู้สึกหิวทันที เธอยิ้มกว้างสบตาคนเป็นแม่ที่นั่งตรงข้าม

        “น่าทานจังเลยค่ะ” ว่าแล้วก็ลงมือกินทันที อุษามองด้วยความเอ็นดู

        “พี่ราพิณอยู่ด้านหน้าเหรอคะ” หญิงสาวถามคนเป็นแม่หลังจากกินไปได้ค่อนชาม บ้านของเธอไม่ห่างจากโฮมสเตย์มากนักมีทางเดินเล็กๆทอดตัวสู่บ้านสองชั้นในบริเวณที่ร่มรื่นสุดๆของที่นี่แถมด้านหลังยังมีธารน้ำตกเล็กๆที่ไหลมาจากภูเขาที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้อีกด้วย เรียกว่าเหมือนบ้านในฝันก็ไม่ปาน

        “เห็นบอกว่าจะเข้าเมืองนะจ๊ะ แต่เดี๋ยวคงกลับมา” ลดาได้ยินก็พยักหน้ารับแล้วกินต่อ เมื่ออิ่มท้องก็ไม่ต้องรบกวนคนเป็นแม่ที่ทำท่าจะยกไปล้างจานให้ เธอแย่งมาทำซะก่อน พุ่งเข้าครัวและได้ยินเสียงคนเป็นแม่หัวเราะตามหลัง เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยจึงเดินออกมาด้านนอกนั่งพูดคุยกับอุษาในส่วนของห้องรับแขก เวลานั้นพนักงานส่วนหน้าของโฮมสเตย์เคาะประตูเล็กน้อยแล้วเดินเข้ามาหา

        “คุณลดาคะ มีแขกมาขอพบค่ะ” หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้ว แต่ก็ยอมลุกขึ้นออกไปดูทีแรกอุษาจะออกไปเป็นเพื่อนแต่เธอบอกให้แม่รอตรงนี้จะดีกว่า

        เมื่อเดินมายังส่วนหน้าของโฮมสเตย์เธอจึงเห็นพนักงานหลายคนจับกลุ่มซุบซิบอะไรบางอย่างกันอยู่ จึงต้องเดินเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย

        “มีอะไรกันเหรอคะ” พนักงานหันมาอย่างตกใจแต่รีบชี้ไปยังส่วนของล็อบบี เธอที่มองตามก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อที่นั่งบริเวณนั้นถูกนักร้องหนุ่มชื่อดังของประเทศกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่น่ะสิ! เขามาที่นี่ได้ยังไงกัน ว่าแล้วหญิงสาวรีบสาวเท้าเข้าไปหาเขาทันที

        “คุณมาที่นี่ได้ยังไง!” ปฐวีละสายตาจากหนังสือพิมพ์ เงยหน้ามองต้นเสียง พอเห็นใบหน้าของผู้หญิงที่เขาตามหาก็กระตุกยิ้ม แม้จะแปลกตาไปสักหน่อยเมื่อเธอสวมกระโปรงอยู่ในชุดที่หวานเชียว ปกติเห็นแต่งตัวธรรมดา อดไม่ได้ที่จะยิ้มตอบกวนๆกลับ

        “ไหนคุณบอกว่าถ้ากลับบ้านแล้วจะชวนผมมาด้วยไง ใจร้ายมากนะ” เขาแสร้งพูดเสียงเศร้า ลุกขึ้นยืนทำเอาหญิงสาวหน้าเหวอทันที แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เวลานั้นคนเป็นแม่ก็เดินเข้ามาซะก่อน

        “ใครมาจ๊ะลดา” หญิงสาวตกใจรีบหันกลับไปมอง จึงรีบเดินเข้าไปหาคนเป็นแม่ทันที

        “เอ่อ แฟนหนังสือของลดาค่ะ ไม่มีอะไรหรอกค่ะแม่ แม่เข้าบ้านก่อนนะคะ” หญิงสาวพยายามดันหลังคนเป็นแม่และมั่นใจว่าแม่ไม่รู้จักปฐวีหรอก เพราะแม่ของเธอไม่เคยสนใจดารานักร้องอะไรพวกนี้อยู่แล้ว ระหว่างที่กำลังจะพาคนเป็นแม่เดินไปเวลานั้นปฐวีกลับเดินมาขวางเอาไว้ซะก่อนพร้อมกับโปรยยิ้มมีเสน่ห์

        “คุณคงเป็นแม่ของลดาใช่ไหมครับ” อุษามองผู้ชายหล่อเหลาตรงหน้าอย่างคุ้นตาแต่นึกไม่ออกว่าใคร คิดว่าคงเคยเห็นผ่านตามาบ้างแน่ๆ

        “ใช่ค่ะ... คุณ?” เธอเอ่ยถามกลับ

        “ผมปฐวีครับ สามีของลดา” การแนะนำตัวอย่างเป็นทางการไม่ใช่แค่อุษาที่ตกใจแต่เป็นลดาเช่นเดียวกันไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกไป เธอที่ยืนอยู่ใกล้คนเป็นแม่พบว่าอุษาเซทางด้านหลังเหมือนจะเป็นลมทำเอาเธอต้องเข้าไปประคองเอาไว้ด้วยความเป็นห่วง


พี่วีมาเปิดตัวซะแล้ววว จะได้อะไรกลับไปไหมน้าาาาาาาา รอลุ้นไปพร้อมๆกันค่ะ เจอกันตอนต่อไปวันพฤหัสนะคะ ^^

 

เอาล่ะค่ะ... ว่าจะไม่ TALK แต่คิดว่า TALK หน่อยเถอะ 555+

 

       เรื่องความเลวของพี่วี ตะวันไม่แก้ตัวเลยนะ เอาจริงๆ เพราะพี่วีก็เลวจริง ใครตามงานตะวันมาตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้จะสังเกตว่า ระดับความเลวของพระเอกลดลงเรื่อยๆจนกระทั่ง 2 ปีกว่าที่ผ่านมา เขียนแนวฟีลกู๊ดตลอด พระเอกน่ารัก ร้ายกับทุกคนยกเว้นนางเอก 5555+

        ดังนั้นบางคนเพิ่งมาตามอาจจะตามช่วงฟีลกู๊ดเลยรู้สึก เฮ้ย ทำไมมันเลว มันไม่แมนเลยวะ ต้องบอกก่อนว่า เลวจริงช่วงแรกนี่แหละค่ะ แต่พอบทที่10 (นิยายนี้มีทั้งหมด 22 บทกับอีก 2 ตอนพิเศษ รวมแล้วเป็น 24 บท ค่อนข้างยาวนะคะ) ถือเป็นอีกหนึ่งจุดเปลี่ยนที่ปฐวีเริ่มระแคะระคายแล้วว่า คนอยู่เบื้องหลังคือใคร อยากให้ตามต่อ ทุกคนยังคอมเม้นต์กันมาได้ปกตินะคะ คิดเห็นยังไงก็คอมเม้นต์กันมา ที่มาพูดไม่ได้จะดราม่านะ แค่อยากบอกให้ฟังเฉยๆค่ะ  และตะวันอ่านทุกเม้นต์เลย บางเม้นต์ได้ตอบบ้างบางเม้นต์ไม่ได้ตอบนะคะ ^^

 

        เรื่องนี้จะลง E-book กันยาและคงเปิดจองเล่มเดือนเดียวกันค่ะ

        สิ่งที่คุณจะได้จากเล่มนี้

-         เนื้อหาหลักทั้งหมดเราไม่แก้ไขเลยนะคะ แต่สำนวน เรามีการเกลาให้ดีขึ้และเพิ่มความสมเหตุสมผลบางจุดอย่างเช่นเรื่องกฎหมาย เรื่องการจดทะเบียนสมรสของพระนาง เรื่องการแพทย์ต่างๆในบทอื่นค่ะ

-         สัญญาบาปเล่มนี้จะเป็นการรีปริ๊นรอบแรกและรอบสุดท้ายนะคะ จะไม่ทำการรีปริ๊นอีกแล้วเนอะ

-         เดี๋ยวคงได้เห็นปกเร็วๆนี้ค่ะ

-         อื่นๆเพิ่มเติมไม่น่าจะมีแล้ว... 5555+ แต่เรื่องคอมเม้นต์ความเลวพระเอกเราไม่ซีเรียสนะคะ เข้าใจทุกคน ขนาดเรามาย้อนอ่านยังแบบ แก... ทำไมแกทำแบบเน้! 555555+ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #884 150221 (@150221) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 11:26
    สงสารลดาจริงๆเลยไรท์
    #884
    0
  2. #545 LuckyAwa (@LuckyAwa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 09:01
    ทำมัยต้องทำแบบนี้กับลดาด้วยในเมื่อจะหย่ากันอยู่ดี
    #545
    0
  3. #482 fsn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 00:17
    OMG ไม่คิดถึงหัวอกแม่เลย คุณชาย ทำขนาดนี้ กรุณาหย่าและไปแต่งงานกับอลิศให้ได้นะคะ อย่าให้เสียความพยายาม
    #482
    0
  4. #478 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 07:39
    ปฐวี นายร้ายมากกก
    #478
    0
  5. #477 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 07:36
    เล่นซะแม่จะเป็นลมเลยนะพี่วี ขอโทษแม่ยายเลยอิอิ
    #477
    0
  6. #476 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:22
    บุกบ้านเมีย แล้ว
    #476
    0
  7. #475 มามิยะ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:27
    เปิดตัวมาทีแม่ยายเกือบหงายท้อง 555
    #475
    0
  8. #474 Yan Ming Ling (@jerry_lin11) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 20:26
    จำได้ว่าอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกและไรท์ตะวันก็ลงจบด้วย ซื้อหนังสือจากสนพ. ตอนนั้นด้วย กลับมาอ่านอีกรอบยังมีความชอบเรื่องนี้อยู่

    เอาจริงๆ ตัวละครทุกตัวในเรื่องนี้มีความเห็นแก่ตัวกันทุกคนเลยนะ ย้ำว่า "ทุกตัวละคร" จะว่าพระเอกเลวอย่างเดียวก็ไม่ใช่ นางเลวเพราะมีคนมาทำลายความรักของตัวเอง

    บทสรุปเรื่องจะเป็นอย่างไรต่อไป คนที่ยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้อาจมองว่าเลว แต่เค้ามีเหตุผลของการกระทำอยู่นะ (ถ้ามองว่าเลว ลองอ่านดีๆ นางมีความเป็นห่วงในตัวของลดาอยู่ในนั้นนะ)

    ป.ล. เค้าไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวนะ เค้าไม่ได้มาช่วยอวยช่วยขายของนะ แต่ถ้าทุกคนติดตามอ่านต่อไปจะชอบเหมือนเค้า ^^
    #474
    1
    • #474-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 30)
      22 สิงหาคม 2560 / 23:02
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์มากๆเลยนะคะ ^^
      #474-1
  9. #473 kaew_1980 (@kaew_1980) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 20:15
    พี่วี ทำแม่ยายตกใจเลย
    #473
    0
  10. #472 oilhataipat (@oilhataipat) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 20:00
    พี่วีบุกถึงที่เลย 5555
    #472
    0
  11. #471 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 19:50
    รออออออค่ะ
    #471
    0
  12. #470 chocolate_2558 (@cream2558) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 19:22
    ยังจะตามมาอีกโอ๊ยยยย5555
    #470
    0
  13. #469 A-Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 15:09
    แค่อ่านสปอย ก็รู้แล้วว่า ปฐวี เป็นคนหน้าหนา
    และเล่นละครเก่ง เอาเป็นว่าลดความเกลียดลงไป
    10% ก็แล้วกันค่ะ
    #469
    1
    • #469-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 30)
      22 สิงหาคม 2560 / 15:22
      หน้าหนาจริงๆค่ะพี่วี 55555555555555555555555+
      #469-1
  14. #468 snowlala (@snowlala) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 13:22
    นี่พระเอกเลวแล้วหรอค่ะ?5555+ นางเป็นผู้ถูกกระทำนะ 555555555555555555+ สงสารนางเอกจัง
    #468
    1
    • #468-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 30)
      22 สิงหาคม 2560 / 13:28
      ตอนนี้สงสารทั้งคู่เลย 55555555555555555+ สงสารไปคนละแบบค่ะ
      #468-1
  15. #467 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 08:22
    พี่วีมุ้งมิ้ง
    #467
    0
  16. #466 Manto20 (@Manto20) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 06:50
    อยากให้ไรท์อัพทุกวันเลยคะ
    #466
    0
  17. #465 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 05:50
    เริ่มมีความน่ารักแล้วอ่ะสิ พี่วี ไหนว่าอยากหย่า
    #465
    0
  18. #463 หมูตุ่น (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 19:36
    อัพทุกวันนะไรต์น้าาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #463
    0
  19. #462 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 23:26
    โอ๊ะโอเต็มปากเต็มคำเลยนะ สามีของลดา
    #462
    0
  20. #461 chocolate_2558 (@cream2558) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 20:44
    ถ้าถึงเวลาลดาขอหย่าแล้วแกไม่หย่านะน่าดู
    #461
    1
    • #461-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 30)
      20 สิงหาคม 2560 / 20:56
      ไม่ยอมหย่าค่ะ แต่ลดาเซ็นให้เลย ไม่คิดอะไรอีก ไม่แม้แต่จะลังเล... 5555555555555+ กลายเป็นพี่วีต้องวิ่งตามลดาต้อยๆๆๆเลยแหละค่ะ ยังไงพี่วีได้รับบทเรียนแน่นอนนน > <
      #461-1
  21. #460 JB_DO_BEAU_HYUN (@sourirebeauz125) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 20:18
    พี่วี!! หล่อร้ายนะคะ อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน ไม่ให้อภัยง่ายๆนะ (แอบอิน อิอิ)
    #460
    0
  22. #458 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 15:03
    ไหนว่าอยากอย่าคะคุณวีมาเปิดตัวกับแม่ยายซะงั้น
    #458
    0
  23. #457 Omm (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 11:28
    ชอบเรื่องนี้จัง E-book มาไวๆนะแล้วก็อย่าแพงมากนักนะเราอยากอ่าน อิอิ
    #457
    0
  24. #455 Rita_love_love (@Rita_love_love) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 09:56
    มาต่อไวๆๆนะคะไรท์ ลุ้นๆๆๆ
    #455
    0
  25. #453 Anya0001 (@11Rina11) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 06:11
    รอออออ ไรต์ วันนี้ลงอีกตอนนะๆๆๆๆๆ
    #453
    0