สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,936 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,481 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    122

    Overall
    399,936

ตอนที่ 25 : บทที่8 [ค่ำคืนที่ผิดพลาด] 100% อัพแล้วจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16827
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    10 ส.ค. 60

ขอฝากเรื่องใหม่นิสนุงนะค้า อัพต่อจากคุณหมอนะ


 

"ซ่อนรักจำนนใจ"

คลิกที่ลิ้งได้เลยค่ะ ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ

 

"คุณได้ยินอะไรบ้าง?" หญิงสาวถามอย่างกังวล

"ได้ยินว่าคุณจะจับผม... และยังบอกอีกว่าถ้าได้แต่งงานกับผมสบายไปทั้งชาติ" 

เมื่อเขาได้ยินทั้งหมดหญิงสาวก็หน้าซีด...

"ดะ เดี๋ยวก่อน คะ คือว่า..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถ้าคิดจะจับผม... ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี... แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้..."

ตามไปสนุกกันต่อที่ลิ้งนะคะ เริ่มอัพแล้วค่า

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407



อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนให้ด้วยนะจ๊ะ


อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนนาจา... ^^ 


ปล.อาจจะมีคำผิดบ้างนะคะ เพิ่งรีไรต์ตอนนี้ใหม่สดๆร้อนๆเลย > < 


ปล.2 มีคนถามหา "รูปเล่ม" รอก่อนนะคะ แนะนำว่าให้รอฉบับ "รีไรต์" 

ซึ่งก็คือฉบับที่ลงให้อ่าน ตอนนี้กำลังเร่งมือรีไรต์ค่ะเสร็จเมื่อไหร่จะเปิดจองแน่นอน


ส่วนใครรอ E-book จะวางก่อนหนังสือนะคะ ^^ 



             คืนนี้อลิษาเลือกมานั่งปลดปล่อยอารมณ์ความเสียใจที่ผับชื่อดังที่มักจะมากับนักร้องหนุ่มเสมอ เสียงเพลงดังกระหึ่มปลุกเร้าผู้คนให้ออกมาสนุกร่วมกันแต่นั่นไม่ได้ทำให้จิตใจของหญิงสาวดีขึ้นเท่าไหร่

        “มาคนเดียวเหรอครับ” เสียงทุ้มดังขึ้นบริเวณเคาน์เตอร์บาร์ที่หญิงสาวนั่งอยู่ก่อนแล้ว เธอหันไปมองไม่เห็นว่ารู้จักจึงพูดออกมาอย่างไม่รักษาน้ำใจ

        “ฉันอยากอยู่คนเดียว”

        ชายแปลกหน้าคนนั้นแม้จะเสียดายแต่ก็ไม่ได้ตามตื้ออะไรแค่พยักหน้ารับเท่านั้นแล้วเดินจากไปปล่อยให้หญิงสาวนั่งอยู่เพียงลำพังแต่เพียงไม่นานกลับมีผู้ชายอีกคนเข้ามานั่งข้างๆ เธอปรายตามองเล็กน้อยก่อนจะตกใจเมื่อพบว่าเป็นผู้ชายที่เธอเกลียดชังมากที่สุดตอนนี้

        “จะมาทำไมไม่ชวนพี่มาด้วยล่ะครับ” กันต์ยิ้มกว้างถามขึ้น เขาได้รับโทรศัพท์จากทรงพลว่าอลิษาอยู่ผับแห่งนี้ อีกฝ่ายกลัวว่าลูกสาวจะขับรถกลับไม่ไหวจึงให้เขามารับ แม้ก่อนหน้านี้จะมีปากเสียงกันแต่ตอนนี้อารมณ์ของเขาเย็นแล้วการมาพบหน้าเธออีกครั้งจึงไม่ได้มีความโกรธอยู่

        “ไม่ใช่เรื่องของคุณ” หญิงสาวพูดอย่างเย็นชาแล้วกระดกเหล้าดื่มอีกอึก

        “ตอนนี้เราเป็นคู่หมั้นกันแล้วนะ” เขาย้ำสถานะ

        “ไม่ต้องย้ำมากก็ได้! ฉันไม่เข้าใจเลยว่าคุณจะหมั้นกับฉันทำไม ทั้งๆที่คุณเองก็หน้าตาดี ย่อมต้องมีผู้หญิงมากมายให้เลือกแน่นอน จะหาผู้หญิงสักคนมันไม่ใช่เรื่องยากนัก” หญิงสาวถามคำถามที่คาใจและนั่นทำให้กันต์ยิ้มกว้างออกมา

        “อะไรที่ได้มาง่ายๆมันก็ไม่ตื่นเต้นสิครับ” อลิษากัดริมฝีปากแน่น

        “คุณพูดอย่างกับว่าคุณจริงจังกับฉัน และคิดจะหยุดอยู่ที่ฉันอย่างนั้นแหละ” แม้เธอจะไม่ได้รู้จักคนตรงหน้าดีแต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้ยินข่าวคาวของอีกฝ่าย ว่าเพลย์บอยเจ้าชู้แค่ไหน คั่วทั้งนางแบบและดาราในวงการเยอะแยะมากมายดังนั้นเธอจึงพอเดาได้ว่าผู้ชายแบบนี้ไม่เคยจริงจังกับใครหรอก

        “ถ้าคุณมีอะไรที่น่าสนใจ ก็ไม่แน่...” กันต์พูดทิ้งท้าย อลิษาไม่อยากจะพูดต่อยิ่งเห็นสายตาแทะโลมจากอีกฝ่ายยอมรับว่าไม่ชอบและออกจะขยะแขยงด้วยซ้ำไป

        “เลิกมองฉันด้วยสายตาทุเรศแบบนี้สักที ฉันจะอ้วก!”

        “ผมมองคู่หมั้นตัวเองผิดตรงไหน นอกจากจะมอง... ผมจะทำอะไรก็ได้ ตามสิทธิ์ของผมมี ว่าไหมล่ะ” กันต์ยิ้มร้ายพูดจาอย่างไม่นึกเกรงใจยิ่งทำให้อีกคนเดือด ลุกขึ้นทันที

        “ฉันจะกลับแล้ว!”

        “ผมไปส่ง” เขาลุกตามและไม่ยอมให้หญิงสาวได้เดินต่อ

        “ไม่ต้อง ฉันเอารถมา” เธอพยายามจะเดินหนีแต่เขายังขวางเอาไว้เหมือนเดิม

        “คุณดื่ม คงไม่ดีแน่ถ้าจะขับรถกลับบ้านเอง ไม่ต้องกลัวว่าผมจะทำอะไรคุณหรอก เพราะผมรับปากพ่อของคุณไว้แล้วว่าจะไปส่งคุณให้ถึงบ้าน” พูดเสร็จชายหนุ่มก็เห็นหญิงสาวนิ่งไป เขาไม่รอให้เธอตอบรับหรือปฏิเสธก็จัดการลากร่างบางออกไปด้านนอกท่ามกลางเสียงโวยวายของอลิษาแต่เพราะเสียงเพลงที่ดังมากจึงไม่ได้เป็นจุดสนใจ ท้ายที่สุดเธอก็ต้องยอมให้เขาไปส่งจนได้...

       

        เช้านี้ที่เกาหลีหิมะตกอย่างหนักจนอากาศข้างนอกเย็นลงกว่าเดิมและไม่มีแสงแดดเหมือนทุกวัน ร่างบางบนเตียงค่อยๆปรือเปลือกตากขึ้นมา ขยับร่างกายน้อยๆก็รู้สึกปวดเมื่อยและเจ็บโดยเฉพาะช่วงล่าง มือบางยกขึ้นนวดขมับตัวเองน้อยๆรู้สึกปวดหัวเหมือนว่าเธอจะไม่สบาย ฉับพลันเหตุการณ์เมื่อคืนก็ไหลเข้ามาราวทำนบแตก ด้วยความตระหนกตกใจทำให้เธอหันไปมองผู้ชายข้างกาย เมื่อไม่เห็นใครก็ถอนหายใจโล่ง เขาไม่ได้อยู่ในห้องนี้ เพราะความเหนียวตัวทำให้เธอพยุงตัวเองลุกขึ้นจากเตียง แม้จะรู้สึกเจ็บแต่ก็กัดฟันทนลงจากเตียงอย่างยากลำบากและเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างช้าๆ

        เมื่อเข้ามายังห้องน้ำขนาดใหญ่แล้ว เธอปล่อยผ้าห่มให้หลุดออกจากกายเผยให้เห็นผิวขาวเนียนของตัวเองเต็มไปด้วยรอยจูบสีแดงตัดกับผิวขาวหลายที่ ยิ่งเป็นการย้ำเตือนถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ยิ่งหนักสุดช่วงบริเวณทรวงอกอิ่ม เธอมองภาพนั้นแล้วถอนหายใจ น้ำตาเอ่อคลอ พาตัวเองไปยังคอกฝักบัวจากนั้นเปิดน้ำอุ่นแล้วเข้าไปยืนด้านในปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านลำตัวไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลเช่นกัน เธอพยายามถูร่องรอยของเขา หวังว่ามันจะออกจากผิวของตัวเองแต่ยิ่งถูมันกลับยิ่งแดงกว่าเดิมท้ายที่สุดเธอจึงหยุด... และใช้เวลาอาบน้ำร่วมชั่วโมง ก่อนจะออกมาพร้อมกับชุดคลุม ทันทีที่ออกมาก็ต้องตกใจเมื่อพบร่างสูงยืนกอดอกอยู่ไม่ไกลจากเตียงนอนมากนัก

        “ยังมีแรงลุกอีกหรือไง” ชายหนุ่มถามอย่างตรงไปตรงมา เมื่อเข้ามาด้านในตกใจไม่เห็นร่างบางแต่ได้ยินเสียงจากห้องน้ำจึงรู้ว่าเธอคงอยู่ในนั้น เขาคิดว่าเธอจะลุกไม่ไหวซะแล้วแต่ดูเหมือนจะไม่ใช่

        หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรพยายามเดินกลับไปยังเตียงเหมือนเดิม ทำเหมือนเขาเป็นอากาศธาตุและนั่นสร้างความไม่พอใจให้แก่ชายหนุ่มเป็นอย่างมาก ดังนั้นปฐวีจึงเดินเข้ามาใกล้แล้วจับแขนของหญิงสาวรั้งเธอเอาไว้

        “ผมถามทำไมไม่ตอบ” ลดาแม้จะเจ็บที่เขาบีบ ถึงจะไม่ได้บีบแรงแต่คงซ้ำกับรอยเดิมเมื่อคืนที่มันช้ำอยู่ก่อนแล้ว

        “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ”

        “หึ... งั้นไม่ต้องพูดแล้วทำอย่างอื่นดีกว่าไหม” เขายิ้มกริ่มแล้วกวาดสายตามองเรือนร่างของหญิงสาว เมื่อคืนเธอทำให้เขามีความสุขมาก อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จริงอยู่ช่วงแรกเขาเผลอทำรุนแรงเพราะความโกรธแต่ต่อมาเขาก็นุ่มนวลลงและความมากประสบการณ์ทำให้เธอคล้อยตามเขาอย่างว่าง่าย

        “แค่นี้ยังไม่พอใจอีกหรือไง” เธอตวาดด้วยเสียงแหบแห้ง ถามเขาอย่างเหลืออด

        “ความผิดที่คุณทำ... เท่าไหร่ก็ไม่พอหรอก” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มแล้วช้อนตัวอุ้มหญิงสาวเอาไว้และวางเธอลงบนเตียง หญิงสาวพยายามจะขยับแต่เขาก็ตามมาคร่อมทับเอาไว้ ชายหนุ่มมองเธอด้วยความพึงพอใจแล้วถอดเสื้อของตัวเองออกจ้องมองหญิงสาวที่มองเขาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

        “คุณจะไม่มีความสุขอีกเลย... จนกว่าจะยอมหย่าให้ผม”

ชายหนุ่มพูดเสร็จโน้มหน้าลงไปแล้วจูบหญิงสาวอีกครั้ง แม้ตอนแรกเธอจะขัดขืนแต่เพราะประสบการณ์และความช่ำชองท้ายที่สุด เธอกลายเป็นขี้ผึ้งลนไฟ ไม่ว่าเขาจะแตะต้องตรงไหนก็สร้างความรัญจวนใจให้เธอได้ทั้งนั้น ท้ายที่สุดทั้งคู่ร่วมรักกันอีกครั้งไม่สนใจอากาศหนาวเย็นข้างนอกเลยแม้แต่นิดเดียว และไม่ใช่แค่ครั้งเดียว เขายังร่วมรักกับเธอต่ออีกหลายครั้งจนหญิงสาวหลับคาอ้อมแขนไป รู้ตัวดีว่าไม่ใช่ต้องการทรมานแต่เป็นเพราะร่างกายสวยงามทำให้เขาเสียการควบคุมต่างหาก... อดใจไม่ไหวจึงไม่ยอมให้เธอพักเลยสักนิด

ชายหนุ่มแม้จะใช้แรงไปเยอะแต่ก็จริงแต่ไม่ได้ทำให้เขาเพลียหลับเหมือนหญิงสาว เขาทอดมองใบหน้าของลดา แก้มขาวของหญิงสาวขึ้นสีแดงก่ำราวกับคนออกกำลังกายอย่างหนัก เพียงเห็นร่างกายกลับร้อนผ่าว ตอนนี้เขาเหมือนเด็ก... เด็กที่ไม่รู้จักพอ ได้สัมผัส ได้ลิ้มลอง เท่าไหร่ก็ไม่พอจริงๆ ชายหนุ่มพยายามไล่ความคิดบ้าๆออกจากหัวก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเอง

ลดานอนยาวไปจนถึงช่วงค่ำ พอรู้สึกตัวก็คิดว่าตัวเองได้ป่วยหนักแล้วจริงๆร่างกายเหมือนร้อนผ่าวทุกส่วนโดยเฉพาะศีรษะและกระบอกตา จนลืมตาแทบไม่ขึ้น พยายามจะขยับกายแต่เรี่ยวแรงที่มีไม่เหลือแล้ว เวลานั้นร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำรีบตรงเข้ามานั่งใกล้ๆจับแขนเธอพยุงให้นั่งแต่เวลานั้นเสียงแหบแห้งร้องห้ามซะก่อน

“ปล่อยฉันนะ” ปฐวีสัมผัสได้ว่าเธอตัวร้อนเหลือเกิน

“คุณไม่สบายนี่” ชายหนุ่มสัมผัสร่างกายของหญิงสาวใต้ผ้าห่ม ไม่ว่าจะจับตรงไหนร่างกายของเธอร้อนผ่าวไปทุกส่วน ใบหน้าหวานและริมฝีปากบวมเจ่อก็แดงก่ำราวกับคนเป็นไข้จริงๆ

“ปล่อยให้ฉันตายไปเลยสิ” เธอพูดประชด

“ผมยังทรมานคุณไม่พอ เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งรีบตาย” เขาพูดเสร็จปล่อยร่างบางให้นอนลง ลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ ใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำหมาดๆเดินออกมา ตั้งใจจะเช็ดตัวให้และดูเหมือนหญิงสาวจะรู้ทันเมื่อเขาเห็นเธอกำผ้าห่มห่อตัวเองเอาไว้แน่น ชายหนุ่มนั่งลงข้างๆพยายามดึงออกแต่เธอก็จับเอาไว้

“อย่าดื้อน่ะ” เขาดุ พยายามดึงอีก แต่ลดาก็ไม่ยอม เธออายเกินกว่าจะให้เขาเห็นร่างกายอีกแม้ตอนนี้เธอกับเขาจะข้ามขั้นนั้นไปแล้วก็ตามและเขาก็เห็นหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว แต่ตอนนั้น... ไม่เหมือนตอนนี้ เธอมีสติครบถ้วนไม่ได้เผลอไผลไปกับสัมผัสของเขา

“ฉันทำเองได้” เธอบอกกลับ

“แค่จะยกมือคุณยังไม่มีแรงเลย จะเอาแรงที่ไหนมาเช็ดตัว” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม ลดาหน้าแดงพึมพำเบาๆโทษว่าเป็นความผิดของเขานั่นแหละ หากเขาไม่รังแกเธอตลอดทั้งวัน มีหรือจะนอนซมป่วยขนาดนี้

ปฐวีไม่สนใจหญิงสาวอีก เขาแกะมือของเธอที่จับผ้าห่มออกและเป็นเพราะเธอป่วยเรี่ยวแรงจึงไม่มี ท้ายที่สุดเขาก็ดึงผ้าห่มออกสำเร็จ ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาร่างกายสวยงามไม่มีอะไรปกปิดเลย เห็นรอยแดงๆตัดกับผิวขาว เขาก็กลืนน้ำลาย เห็นร่างบางยกมือขึ้นพยายามปกปิดร่างกายตัวเองเขาก็หลุดหัวเราะ

“จะอายอะไร ผมเห็นหมดแล้วทุกซอกทุกมุม” ลดายิ่งหน้าแดงหนัก

“ฉันไม่ได้หน้าด้านเหมือนคุณนี่” เธอบ่นเสียงเบา

        ชายหนุ่มส่ายหน้าน้อยๆแล้วลงมือเช็ดตัวให้หญิงสาวอย่างยากลำบากเพราะเห็นผิวขาวๆเขาก็อยากเอาแต่ใจตัวเองอีกและไม่ใช่แค่การเช็ดตัวเขายังต้องเถียงกับผู้หญิงป่วยคนนี้อีก แถมยังไม่ค่อยจะให้ความร่วมมืออีกด้วย กว่าจะเช็ดตัวให้เธอเสร็จเขาแทบหมดแรง และร่างกายเบื้องล่างก็ปวดร้าวไปหมด ตอนนี้เขามองคนตัวเล็กที่นั่งพิงพนักเตียง เช็ดตัวแล้ว ใส่ชุดนอนเรียบร้อยแล้วด้วย ในมือของเขาเวลานี้มีถาดไม้อยู่ ซึ่งมีถ้วยโจ๊กกับแก้วน้ำและยาวางอยู่

       “กินซะ”

        ชายหนุ่มสั่งโจ๊กเป่าฮื้อมาให้หญิงสาว ซึ่งทางโรงแรมมีพอดี แม้จะไม่เหมือนของไทยแต่ก็คล้ายคลึงกันและเธอไม่สบายอยู่ กินอาหารอ่อนๆน่าจะดีที่สุด

        “ไม่หิว” เธอบอกปัดและหันหน้าไปอีกทาง แม้จริงๆจะแอบหิวอยู่หรอกแต่ยังนึกโกรธเขาอยู่

        “ไม่หิวก็ต้องกิน กินเสร็จแล้วจะได้กินยา” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม เห็นเธอหันหน้าไปทางอื่นเขาก็ถอนหายใจแล้วนั่งลงข้างเตียงมิวายขู่อีกหน

        “ที่ไม่กินเพราะอยากทำอย่างอื่นใช่ไหม? ถ้าคุณไม่กินผมจะเอาไปเก็บแล้วเราก็ทำอย่างอื่นกัน” คำขู่นั้นได้ผลเมื่อหญิงสาวเบิกตากว้างรีบหันกลับมามองและบอกว่าเธอจะกิน ชายหนุ่มยิ้มขำกับท่าทีของหญิงสาว ต่อให้เธอดื้อไม่ยอมกินเขาคงต้องบังคับป้อน คงไม่รังแกเธออีกหรอก หน้าซีดซะขนาดนี้ ร่างสูงตักโจ๊กขึ้นมาและเป่าเบาๆก่อนจะยื่นจ่อริมฝีปากของหญิงสาว

        “ฉันกินเองได้” หญิงสาวพยายามจะจับช้อนแต่เขาขัด

        “ผมป้อนน่ะดีแล้ว เร็วๆสิ อ้าม” เขาทำเสียงเหมือนเธอเป็นเด็ก ลดาไม่มีทางเลือกจำต้องยอมทำตาม หญิงสาวฝืนทานไปได้นิดหน่อยเพราะอาการป่วยทำให้ไม่ค่อยอยากอาหาร แม้จะรู้สึกอร่อยก็ตามที เขาเองก็พยายามคะยั้นคะยอแต่ท้ายที่สุดเธอส่ายหน้าและดันออก ฝืนต่อไปไม่ไหวแล้วและเขาก็ยอมแพ้ จึงวางถ้วยลงบนถาดจากนั้นยื่นน้ำเปล่ากับยาให้แต่หญิงสาวส่ายหน้าไม่ยอม

        “ไม่กินไม่ได้เหรอ นอนพักเดี๋ยวก็ดีขึ้น” เธองอแง เพราะเป็นคนกินยายากตั้งแต่ไหนแต่ไร

        “ตัวคุณร้อนอย่างกับไฟ ไม่กินได้ยังไง หรืออยากจะไปฉีดยาที่โรงพยาบาล” พอโดนถามแบบนี้ลดาก็ส่ายหน้าทันที แบบนี้ยิ่งแล้วใหญ่

        “งั้นก็รีบกินยาซะ” เขายื่นอีกรอบ

        หญิงสาวจำใจรับมาและมองยาแก้ไข้ในมือ ไม่อยากกินเข้าไปเลย เธอกินยายากมาตั้งแต่เด็กเพราะฉะนั้นจึงพยายามดูแลร่างกายตัวเองไม่ให้เจ็บป่วยเสมอ ท่าทางมองเหมือนหนักใจและไม่อยากกินชายหนุ่มก็เดาได้ไม่ยากจึงเอ่ยแซ็วออกมา

        “คุณนี่เด็กจริงๆเลยนะ” ประโยคนั้นทำให้เธอช้อนสายตามอง

        “เด็กอะไรของคุณ”

        “ก็ผมไม่เห็นคุณกินยาสักที หรือว่าจริงๆแล้วกินยายาก” เมื่อโดนจับได้ หญิงสาวเชิดหน้าน้อยๆ 

        “เปล่าสักหน่อย จะกินแล้ว” เธอพูดเสร็จก็เอายาใส่เข้าปากกลั้นใจกินเข้าไปจากนั้นดื่มน้ำตามแต่เพราะร่างกายปฏิเสธเหมือนทุกทีจึงทำให้เธอจะอ้วกออกมา ร่างสูงรีบปิดปากเอาไว้ได้ทันเสียก่อน

        “ห้ามอ้วกนะ กลืนลงไป” เพราะเขาปิดปากเอาไว้ เธอไม่มีทางเลือก ยิ่งอมในปากก็ยิ่งขม ท้ายที่สุดก็กลืนลงคอไปอย่างยากลำบากพร้อมกับน้ำตาคลอหน่วย เมื่อเห็นเธอกลืนเขาจึงยอมปล่อยมือและเธอก็ไอออกมาทันที

        หญิงสาวไออยู่พักหนึ่งก่อนจะทิ้งตัวลงนอน รู้สึกปวดหัว ปวดตัว และเหนื่อยเหลือเกิน ไม่อยากสนใจผู้ชายที่อยู่ข้างๆอีกแล้ว หลับตาลงจะได้ไม่ต้องเห็นหน้ากันแต่เพียงไม่ถึงสิบนาทีลมหายใจก็เข้าออกสม่ำเสมอ ร่างบางเข้าสู่นิทราไปแล้ว ปฐวีมองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำเช่นกัน เมื่อออกมาเขาสวมชุดนอนเรียบร้อยเดินมายังเตียงกว้าง สัมผัสหน้าผากของร่างบางดู เห็นว่าไข้ของเธอลดลงแล้วก็สบายใจ จากนั้นก็หยิบหมอนออกไปนอนโซฟาตัวยาวด้านนอกแทน...


พี่วีนี่เอาแต่ใจตัวเองจริงๆ เชื่อว่าหลายคนอยากแจกเปลือกทุเรียนให้พี่วี 5555+ เดี๋ยวฮีได้รับบทเรียนแน่นอนค่า ไม่ต้องห่วง ^^ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้หนูลดาด้วยน้าาา จุดเปลี่ยนจะเริ่มตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปค่ะ ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป คอยดูผู้ชายที่ถามหาใบหย่าตั้งแต่วันแรก... พอมาวันนี้ ชักจะไม่อยากหย่าแล้วนาจา...

****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #406 A-Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 19:51
    ชอบมากเลยเรื่องนี้
    จัดโหวตไป 100% เต็มค่ะ
    #406
    0
  2. #355 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 00:13
    รุ่สึกเกลียดปฐวีงัยชอบกล ซึ่งความรุ่สึกที่มีให้แตกต่างจากคุณหมอเลย ???? อยากให้ลดาเย็นชาไปเลยตั้งแต่ตอนนี้ไป
    #355
    1
    • #355-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 25)
      12 สิงหาคม 2560 / 12:43
      ปฐวีกับคุณหมอแตกต่างกัน แบบขาวกับดำเลยค่ะ 555555555555+
      #355-1
  3. #354 chocolate_2558 (@cream2558) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:31
    รีบหย่าเลย ต้องมีคนไม่ยอมแน่ๆ5555สะใจล่วงหน้า รออีบุ๊คค้า
    #354
    0
  4. #353 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:05
    อยากได้หนังสือแล้วค่ะ เปิดพรีวันไหนคะ
    #353
    1
    • #353-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 25)
      10 สิงหาคม 2560 / 22:13
      รอก่อนนะค้าาาา ยังรีไรต์ไม่เสร็จเบย อยากรีบเปิดพรีเหมือนกันค่ะ > <
      #353-1
  5. #352 มามิยะ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 21:42
    สนุกมากกกก รอ รอ วันเสาร์
    #352
    0
  6. #351 naruemon36550 (@naruemon36550) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 20:15
    มาอีกวันใหนค่ะ
    #351
    1
    • #351-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 25)
      10 สิงหาคม 2560 / 20:20
      เรื่องนี้อัพทุกวัน อังคาร พฤหัส และเสาร์ค่ะ
      #351-1
  7. #350 cuixian (@chotofox) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 20:10
    น่ารักอะฮืออออ
    #350
    0
  8. #349 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 20:09
    สนุกค่าาาาา
    #349
    0
  9. #348 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 19:30
    รอเวลาเอาคืน อยากได้ใบหย่ามากใช่มะ ลดารีบๆเลยเอาไปให้เลย
    #348
    1
    • #348-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 25)
      10 สิงหาคม 2560 / 19:35
      ตอนหย่ากันจริงๆนี่ พี่วีไม่ต้องพูดค่ะ ลดาเซ็นให้เสร็จเลย 555555555555555555+ ไม่ได้ร้องขอด้วย นางเอกเราจัดให้ทันที
      #348-1
  10. #345 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 11:23
    เกลียดดดดดดดดดดปฐวี เอาคืนให้หนัก เอาให้กระอักเลือกตายเลย แล้วจะรอดูว่าใครจะไม่ยอมหย่า
    #345
    0
  11. #344 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 08:08
    ถึงขั้นคิดว่าจะลุกไม่ไหว นี่คุณปฐวีจะหนักกับลดาไปไหมมมม
    #344
    0
  12. #343 comlover (@comlover) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 07:15
    จะรอดูว่าใครกันแน่ไม่ยอมหย่า
    #343
    0
  13. #342 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 06:07
    เอาคืนให้หนักกกกกกก
    #342
    0
  14. #341 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 05:59
    แค้นนี้ต้องชำระ กี่เดือนกี่ปีก็ยังไม่สาย ขอเอาคืนแบบสุดโต่ง
    #341
    0
  15. #340 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 15:22
    รอออออออออนะค่ะ
    #340
    0
  16. #337 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 09:36
    รอเด้อค่ะเด้อ
    #337
    0