สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,935 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,481 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    121

    Overall
    399,935

ตอนที่ 24 : บทที่8 [ค่ำคืนที่ผิดพลาด] 70% อัพแล้วค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

ขอฝากเรื่องใหม่นิสนุงนะค้า อัพต่อจากคุณหมอนะ


 

"ซ่อนรักจำนนใจ"

คลิกที่ลิ้งได้เลยค่ะ ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ

 

"คุณได้ยินอะไรบ้าง?" หญิงสาวถามอย่างกังวล

"ได้ยินว่าคุณจะจับผม... และยังบอกอีกว่าถ้าได้แต่งงานกับผมสบายไปทั้งชาติ" 

เมื่อเขาได้ยินทั้งหมดหญิงสาวก็หน้าซีด...

"ดะ เดี๋ยวก่อน คะ คือว่า..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถ้าคิดจะจับผม... ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี... แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้..."

ตามไปสนุกกันต่อที่ลิ้งนะคะ เริ่มอัพแล้วค่า

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407



อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนให้ด้วยนะจ๊ะ


อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนนาจา... ^^ 


ปล.อาจจะมีคำผิดบ้างนะคะ เพิ่งรีไรต์ตอนนี้ใหม่สดๆร้อนๆเลย > < 


        

             ส่วนทางด้านเกาหลีนั้นหลังจากถ่ายแบบไปได้สองวัน ก็ได้ภาพอย่างที่เจ้าของนิตยสารต้องการ ตรงตามคอนเซ็ปที่วางเอาไว้ ลลนาหรือหมิวที่เพิ่งบินมาถึงเกาหลีวันนี้เพื่อมาดูงานด้วยตัวเองรีบเดินมาหาทั้งสองคนหลังจากถ่ายภาพเซ็ตสุดท้ายเสร็จ

        “พี่รู้สึกเป็นเกียรติมากเลยนะคะ ที่น้องวีกับน้องลดาเลือกหนังสือของพี่ขึ้นปกเล่มแรก” ลลนายิ้มกว้างด้วยรู้ดีว่ามีนิตยสารหลายฉบับที่เป็นคู่แข่งของตัวเองติดต่อขอให้คู่ที่กำลังตกเป็นประเด็นร้อนมาถ่ายแบบคู่กันเล่มแรกและท้ายที่สุดเธอก็ได้ทั้งคู่มาแม้จะต้องจ่ายหนักหน่อยแต่เชื่อว่าคุ้มค่าแน่นอน

        “เรื่องเล็กน้อยครับ” ชายหนุ่มตอบกลับเสียงเรียบ แม้ใจจริงอยากจะบอกว่าเขาเองไม่ได้อยากรับเลยแต่เป็นทางผู้ใหญ่ต่างหากที่ตัดสินใจรับให้

        “ถ้าอย่างนั้นพี่ขออะไรอีกสักอย่างได้ไหมคะ” ลลนายิ้มกว้าง ทำให้ทั้งคู่มองหน้ากันเล็กน้อยแต่ยังไม่ทันที่นักร้องหนุ่มจะได้เอ่ยถามอะไรแต่เป็นลลนาที่พูดขึ้นมาก่อน

        “ถ้าเกิดว่าทั้งคู่มีน้องด้วยกัน ต้องมาขึ้นปกพี่ที่แรกเหมือนกันนะคะ จะได้เก็บไว้เป็นคอลเลคชั่นเนอะ” ลลนายิ้มกว้างเอ่ยแซ็วทำเอาทั้งคู่ทำหน้ากันไม่ถูก หลังจากนั้นก็ขอตัวไปดูงานต่อปล่อยให้ปฐวีและลดายังคงยืนอยู่ที่เดิมและเมื่อความเงียบเข้าครอบงำก็เกิดความอึดอัดอีกครั้งหญิงสาวจึงเป็นฝ่ายถามสิ่งที่ค้างคาใจเสียก่อน

        “เราจะกลับกันเลยหรือเปล่าคะ”

        “ไม่รู้สิ เสร็จงานแล้วคงกลับเลย” ชายหนุ่มบอกตามตรง และอดจะหมั่นไส้ไม่ได้เมื่อพบว่าใบหน้าสวยหวานกลับมีรอยยิ้มดูเหมือนคงอยากกลับมากสินะ เขาจึงมิวายพูด

        “อยากกลับมากขนาดนั้นเลยหรือไง?”

        “หรือว่าคุณไม่อยากกลับ?” เธอย้อนถาม

        ระหว่างที่ตั้งท่าจะเถียงกันนั้นมินตราที่ได้ยินอยู่แล้วรีบเดินเข้ามาขัดตาทัพเสียก่อน ตรงนี้คนอยู่เยอะเกิดปล่อยให้เถียงกันคงไม่ดีแน่ และเธอก็มาพร้อมกับข่าวร้ายที่จะทำให้ทั้งคู่หงุดหงิดใจแน่นอน

        “ยังกลับไปไหนไม่ได้จ้ะ” ปฐวีและลดาขมวดคิ้วแทบชนกันทันที

        “ทำไมล่ะคะ” กลายเป็นหญิงสาวที่ถามก่อน

        “ทางผู้ใหญ่เห็นว่า ไหนๆก็มาไกลถึงเกาหลีแล้ว ก็เลยคิดว่าให้วีกับลดารวดฮันนีมูนกันซะเลย งานนี้ผู้ใหญ่ออกให้เต็มที่ไม่อั้นอีกด้วยนะ” มินตราบอกด้วยรอยยิ้มแม้จะรู้ดีว่าสีหน้าคนทั้งคู่ไม่ค่อยดีใจสักเท่าไหร่

        “แต่ผมอยากกลับนะพี่” ปฐวีรีบบอก

        “ใช่ค่ะ ลดาก็อยากกลับ” หญิงสาวยืนยัน แม้ในใจลึกๆจะรู้ดีว่าเป็นแผนการของทรงพลแน่นอน แต่ก็ไม่เข้าใจว่าจะทำแบบนี้เพื่ออะไรกัน เธอยอมให้ถึงที่สุดแล้ว ยังต้องบีบบังคับให้อยู่ใกล้กันไปถึงไหนอีกนะ

        “จะกลับก็ได้ แต่ว่า... เอ่อ ผู้ใหญ่เขาก็หวังดี เห็นวีมีงานตลอดปี พอมีโอกาสเลยอยากให้พักผ่อนบ้างเท่านั้นเอง พี่คิดว่า... เอ่อ ถือเป็นโอกาสดีก็พักผ่อนกันเถอะ ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะไม่ได้ต้องการฮันนีมูนก็ถือว่ามาเที่ยวก็ได้นี่นา ต่างคนต่างเที่ยวก็ได้” มินตราพยายามโน้มน้าว อันที่จริงก็เห็นด้วยเพราะปฐวีเหนื่อยทั้งปีจริงๆมีโอกาสให้เด็กตัวเองพักเธอเหรอจะไม่คว้าเอาไว้ด้วยรู้ว่านักร้องหนุ่มงานเยอะขนาดไหน แม้กระทั่งมีข่าวจดทะเบียนงานก็ยังเยอะเหมือนเดิม และดูงานนี้หากไม่ตอบรับความหวังดีของผู้ใหญ่ก็อาจจะดูไม่เหมาะสมด้วย

        ส่วนปฐวีถอนหายใจกลอกตาไปมาพูดแบบนี้คงปฏิเสธไม่ได้สินะ ใจเขาเองก็โหยหาเวลาพักผ่อนอยู่หรอกแต่ต้องไม่ใช่สถานการณ์แบบนี้สิ ตั้งท่าจะปฏิเสธแต่เหลือบไปเห็นผู้หญิงข้างกายทำหน้ายุ่งไม่พอใจท้ายที่สุด เขาเองก็ไม่มีทางเลือกต้องผูกติดกับเธอสินะ... ทำให้เธอหงุดหงิดเล่นก็ดีอยู่หรอก

        “สรุปผมต้องอยู่ต่อใช่ไหมครับ กี่วัน?” ปฐวีถามกลับ

        “ทางผู้ใหญ่ให้วีพักผ่อนต่อได้อีกสามวันจ้ะ” มินตราตอบกลับ สามวันดูน้อยเกินไปก็จริงแต่สำหรับคนที่ทำงานเจ็ดวันติดต่อกันอย่างยาวนานหรือบางทีว่างแค่วันเดียว กลับคิดว่าสามวันนั้นมันก็มากพอแล้ว

        “งั้นลดากลับก่อนได้ใช่ไหมคะ” หญิงสาวถามแทรกขึ้นมา

        “ผมอยู่คุณก็ต้องอยู่” ชายหนุ่มหันไปบอกเสียงเข้มทำเอาหญิงสาวหน้าตึงทันที

        “แต่ว่า...” ลดาตั้งท่าจะเถียงแต่มินตราแทรกขึ้นซะก่อน

        “เอาล่ะ ไม่ต้องเถียงกันจ้ะ อยู่ด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ”

        พอได้ยินแบบนี้ปฐวีกระตุกยิ้มร้าย เห็นเธอไม่พอใจแล้วก็มีความสุข ก่อนจะหันไปทางผู้จัดการส่วนตัวของตัวเองพร้อมกับเอ่ยถามอย่างสงสัย

        “แล้วพี่ล่ะ?”

        “พี่ต้องบินกลับก่อนคืนนี้ เพราะมีงานด่วนน่ะ” มินตราบอกตามตรง

        “งั้นผมต้องอยู่กับลดาสองคนเหรอพี่!” ปฐวีถามเสียงดัง ยังดีที่ตอนนี้ทีมงานส่วนใหญ่อยู่ตรงบริเวณรถเพราะทยอยขนของกลับแล้ว

        “ไม่เอานะคะ ขอลดากลับกับพี่มิ้นไม่ได้เหรอคะ” หญิงสาวถามเสียงอ่อย

        “คิดซะว่ามาเที่ยวเนอะ โอกาสแบบนี้หาได้ไม่ง่ายนะ” มินตราพยายามพูดปลอบใจ

        ทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างไม่พอใจขั้นสุดแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเพราะท้ายที่สุดก็ต้องถูกทิ้งอยู่เกาหลีกันสองคนอยู่แล้วนี่ พอกลับมาถึงโรงแรมลดาก็หนีมาอยู่ห้องของมินตราซะเลย ไม่อยากเจอปฐวี มองดูผู้จัดการส่วนตัวของชายหนุ่มเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋า ยังมิวายขอร้องอีกรอบแต่สุดท้ายก็ผิดหวัง

        “พี่ไม่อยู่คอยดูวีด้วยนะลดา” มินตรามิวายฝากฝัง เพราะคนมีชื่อเสียงหลายคนก็ตกเป็นข่าวฉาวได้แม้อยู่ต่างประเทศ อย่าคิดว่ามาที่อื่นจะทำอะไรไม่มีใครรู้ใครเห็น

        “พี่มิ้นคะ ไม่ได้จริงๆเหรอ” เธอทำหน้าตาน่าสงสารและขอร้องอีกหน

        “อย่าอ้อนพี่ให้ยากเลยลดา” มินตรากลั้นยิ้มเมื่อเห็นท่าทางน่ารัก จริงอยู่ว่าทั้งคู่ไม่ใช่สามีภรรยากันก็จริงแต่ตอนนี้จดทะเบียนแล้วจะมาแยกกันอยู่เพื่อให้เกิดข่าวก็ไม่ได้ หากลดาอยากได้อิสระหรืออยากหลุดพ้นก็ควรจะหย่าให้กับปฐวีตั้งแต่แรกหรือไม่ควรทำเลยก็สิ้นเรื่อง อีกอย่างนอกจากผู้ใหญ่อยากให้ฮันนีมูนก็เพราะอยากกลบข่าวปฐวีกับอลิษาด้วยว่าไม่มีอะไรในกอไผ่ ดังนั้นไม่ว่ายังไงทั้งคู่ก็ต้องอยู่ด้วยกันที่เกาหลีก่อน

        พอรู้ว่าไม่ได้ท้ายที่สุดลดาก็กลับมายังห้องของตัวเอง เห็นปฐวีนั่งอยู่ตรงโซฟาตัวยาวเธอจึงคิดอะไรดีๆออกเดินไปหาเขาพร้อมกับยื่นข้อเสนอบางอย่างให้

        “ไหนๆทุกคนก็ไปแล้ว ฉันว่าอีกสามวันข้างหน้า ก่อนจะกลับเราควรแยกกันอยู่ดีไหม”

        “แยกกัน?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามทวน

        “ก็ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างเที่ยว แล้วตอนจะกลับเราค่อยมาเจอกันที่สนามบินไง ดีไหม” ลดาคิดว่าปฐวีต้องเห็นด้วยกับความคิดนี้เพราะเธอรู้ดีว่าเขาเองก็ไม่ได้อยากอยู่กับเธอหรอกน่า

        “อืม... ไม่ดีหรอก” พอรู้คำตอบของเขาเธอก็เบิกตากว้างอย่างตกใจ ความหวังพังทลายทันที

        “ทำไมล่ะ! คุณอยากอยู่กับฉันหรือไง”

        “ใช่ ผมอยากอยู่กับคุณ”

        ประโยคจริงจังตรงไปตรงมาทำเอาเธอเหวอ ก่อนจะไม่กล้าสบตาเสมองไปทางอื่น หัวใจเต้นแรงทำไม ด้วยรู้ดีว่าเขาเองต้องอยากอยู่ด้วยเพราะจุดประสงค์อื่นๆแน่ไม่ใช่เพราะความพิศวาสหรอกน่า

        “พูดเล่นใช่ไหม” เธอเลิกคิ้วถาม

        เห็นท่าทีของเธอแล้วรู้สึกตลกชะมัดแต่เขาก็กลั้นยิ้มเอาไว้ แสร้งตีหน้าขรึม

        “ผมพูดจริง เพราะฉะนั้นจากวันนี้จนกว่าจะกลับ เราต้องอยู่ด้วยกัน” คำพูดของปฐวีทำให้ลดานิ่งค้าง รู้สึกผิดหวังและชายหนุ่มก็ดีใจที่เห็นแบบนี้

        “จะเอาแบบนั้นก็ได้... ถ้าอย่างนั้นเปิดห้องให้ฉันอีกห้องนะ” เธอมิวายยื่นข้อเสนออีก

        “ไม่” เขาบอกด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

        “แล้วเราจะต้องทนนอนห้องเดียวกันไปทำไม” เธอถามกลับอย่างหงุดหงิดใจ แก้มขาวเริ่มพองลมเหมือนเด็กไม่พอใจและงอแง

        “ถ้าคุณยังไม่ยอมหยุดพูดเรื่องนี้ ผมจะทำให้คุณไม่ได้นอนเลยจริงๆ” ชายหนุ่มไม่พูดเปล่าแต่ลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาวทำเอาหญิงสาวถอยกรูดมองอย่างระแวง

        “โอเค... ฉะ ฉันไม่พูดแล้ว” ว่าเสร็จหญิงสาวก็หนีเข้าห้องนอนของตัวเองไป ปิดประตูเสียงดังทำเอาปฐวีหัวเราะออกมากับท่าทีของเธอ

               

        ตกเย็นปฐวีไปส่งมินตราที่สนามบินแต่ยังมิวายกำชับลดาให้รออยู่ที่นี่และอย่าไปไหนทั้งๆที่ตอนแรกหญิงสาวจะขอไปส่งด้วยแต่เขาห้ามเสียก่อนเพราะมีธุระส่วนตัวบางอย่างอยากจะคุยกับมินตรา

        “วีกลับโรงแรมเถอะ เดี๋ยวพี่จะเข้าเกทแล้ว” มินตราเอ่ยบอกนักร้องหนุ่มที่ยืนยันว่าจะมาส่งทั้งๆที่เธอเองก็มากับทีมงานได้ตามปกติ

        “ก็ได้ครับ แต่พี่อย่าลืมเรื่องที่ผมวานให้จัดการ” เขายังมิวายกำชับเรื่องที่ให้มินตราสืบประวัติลดาให้หน่อย ไม่ใช่แค่หญิงสาวแต่รวมถึงคนสนิท คนใกล้ตัวที่เกี่ยวข้องทั้งหมด

        “รู้แล้วจ้ะ พี่จะรีบจัดการให้” เมื่อมินตรารับคำ ปฐวีก็พยักหน้ารับยืนมองจนมินตราเดินเข้าเกทไป

        ปฐวีมองผู้จัดการส่วนตัวจนลับสายตาก็มุ่งหน้ากลับไปยังโรงแรม ขณะที่กำลังนั่งอยู่บนรถเสียงข้อความของโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้เขาขมวดคิ้วน้อยๆ เบอร์ส่วนตัวน้อยคนนักจะรู้ หยิบออกมาดูเห็นเบอร์ไม่คุ้นเคยแต่เพราะความอยากรู้อยากเห็นทำให้เขากดข้อความเข้าไป ทันทีที่ได้เห็นภาพที่ถูกส่งมาหัวใจของเขากระตุกอย่างแรง เป็นภาพของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งมีการพาดหัวข่าวตัวใหญ่พร้อมกับรูปของผู้หญิงที่เขารู้จักดี

        หมั้นสายฟ้าแล่บ! ไฮโซสาวทายาทเพียงคนเดียวของเจ้าพ่อวงการบันเทิงอย่างอลิษาหมั้นกับนักธุรกิจหนุ่มอย่างกันต์ทายาทเจ้าของรถยนต์นำเข้าชื่อดัง งานนี้สื่องงเป็นไก่ตาแตกเพราะไม่เคยมีข่าวว่าคนทั้งคู่คบหากัน ซ้ำไฮโซสาวเพิ่งมีข่าวเป็นมือที่สามกับนักร้องดังอย่างปฐวี ไม่รู้ว่างานหมั้นครั้งนี้จะกลบข่าวลือหรือเป็นเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจกันแน่

        ชายหนุ่มรู้สึกร้อนใจจึงกดโทรศัพท์หาคนรักทันทีไม่สนใจเรื่องคนที่ส่งมาอีก รอสายไม่นานปลายสายก็รับ เขาเอ่ยปากถามอย่างร้อนรน

        “อลิสครับ เรื่องหมั้นนี่อะไรกัน”

        “วะ... วีคะ อลิสขอโทษ” ปลายสายตอบกลับมาเสียงสั่นเมื่อได้ยินเสียงของปฐวี

        “เกิดอะไรขึ้นครับ” ชายหนุ่มถามด้วยความอยากรู้

        “คุณพ่อค่ะ... คุณพ่อมีข้อเสนอให้กับอลิส”

        “ข้อเสนออะไรครับ?”

        “ถ้าวี... ฮึก... หย่ากับลดาภายในหนึ่งเดือน คุณพ่อจะยอมให้เราคบกัน แต่ระหว่างนี้ อลิสต้องหมั้นกับคนที่คุณพ่อหาให้ไปก่อน ฮือ... ถ้าวี... ถ้าวีหย่ากับมันไม่ได้อลิสก็ต้องแต่งงานกับเขา”

        เมื่อได้ยินเสียงคนรักบอกพร้อมกับร้องไห้ไปด้วยหัวใจของเขาหนักอึ้งทันที สิ่งที่เขาเจอคิดว่าแย่แล้วแต่สิ่งที่คนรักเจอก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนัก หมั้นกับคนที่ไม่ได้รัก มือหนาของเขากำโทรศัพท์เอาไว้แน่น

        “ผมขอโทษ... ขอโทษที่ทำให้คุณต้องเดือดร้อนอลิส” ปฐวีบอกอย่างรู้สึกผิด

        “ไม่ค่ะวี... ฮึก... เพราะมันต่างหาก... เพราะนังลดาทำให้เราเป็นแบบนี้ ... ฮึก... วีคะ... วีต้องหาทางหย่ากับมันให้ได้นะคะ...”

       จากความเสียใจและรู้สึกผิดต่อคนรักกลายเป็นความแค้นถึงอีกคนที่ถูกเอ่ยชื่อ เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะลดาคนเดียวเท่านั้น ในเมื่ออลิษายอมรับข้อตกลงเพื่อความรักของเธอและเขา... ปฐวีเองก็ควรทำอะไรจริงจังบ้างเพื่อให้เรื่องทั้งหมดยุติและเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเองกับคนรัก

        “อย่าร้องไห้นะครับ ยังไงผมจะหาทางหย่ากับลดาแน่นอน ผมสัญญา” เขาบอกอย่างหนักแน่น ต่อให้เขาไม่มีคนรักอย่างไรเสียเขากับลดาก็ไม่มีทางไปด้วยกันได้ กับผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นจะใช้ชีวิตร่วมกันได้อย่างไร ชายหนุ่มปลอบใจคนรักอยู่พักใหญ่ก่อนที่จะวางซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่รถมาจอดหน้าโรงแรมพอดี

       จากความเสียใจเปลี่ยนเป็นความแค้น คนที่ทำให้เรื่องเป็นแบบนี้ก็คือลดา ในเมื่ออลิษายอมเสี่ยงเพื่อความรักของเค้าและเธอ ปฐวีเองก็ควรจะทำอะไรบ้างเพื่อให้ได้มาซึ่งความยุติธรรมและการยุติเรื่องทั้งหมดนี้

       

        หัวใจของร่างสูงเปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้น อารมณ์ของเราร้อนเหมือนไฟ ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาด้วยท่าทีรุนแรงมองหาตัวต้นเหตุทันทีแต่ไม่พบเธอในส่วนของห้องรับแขกจึงคิดว่าเป็นห้องนอน เขาเดินเข้าไปหาและพบว่าใช่จริงๆได้เห็นว่าเวลานี้หญิงสาวกำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ริมระเบียง เขาจึงปิดประตูห้องนอนแผ่วเบาและก้าวเข้าไปหาช้าๆอย่างเงียบเชียบไม่ให้เธอไหวตัวได้ทัน เขาอยากรู้ว่าเธอกำลังคุยกับใครกัน

        ชายหนุ่มเปิดประตูระเบียงอย่างแผ่วเบา ลมหนาวปะทะเข้าผิวกายแต่ความเพราะความโกรธแค้นมีมากกว่าทำให้เขาไม่ได้รู้สึกหนาวเลยสักนิด ตั้งใจฟังเสียงหวานพูดกับปลายสายอยู่

        “คุณทำแบบนี้หมายความว่ายังไง แค่นี้ฉันก็รู้สึกผิดมากพอแล้ว” หญิงสาวผู้ไม่รู้เลยว่ากำลังถูกแอบฟังอยู่นั้นก็บอกปลายสายด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ไม่กี่นาทีที่ผ่านมาทรงพลเพิ่งส่งภาพงานหมั้นของอลิษามาให้ เธอร้อนใจมากจึงโทรศัพท์ไปถามด้วยตัวเองและได้รู้เงื่อนไขที่อีกฝ่ายเสนอให้กับอลิษา นอกจากผู้ชายคนนี้จะใช้เธอเป็นเครื่องมือทำลายปฐวีแล้ว ยังทำลายลูกสาวตัวเองให้หมั้นกับคนที่ไม่ได้รักอีกด้วย อยากจะรู้นัก... ว่ายังเหลือความเป็นคนอยู่หรือเปล่า

        “ไม่เอาน่า เหลือเวลาแค่สองเดือน ทนๆไปหน่อยแล้วกัน ฉันมีธุระ แค่นี้นะ” ทรงพลรีบตัดสายเสียก่อนไม่อยากพูดอะไรมากเท่าไหร่นัก

        “ฮัลโหล... นี่คุณ เดี๋ยวก่อนสิ ฮัลโหล!” ลดาเรียกเสียงดัง หยิบโทรศัพท์มาดู พอเห็นว่าวางไปแล้วก็ได้แต่ยืนหงุดหงิดเพียงลำพังก่อนจะสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทุ้มเข้มดังขึ้นจากทางด้านหลัง

        “คุยกับใคร? คนที่จ้างคุณมาใช่ไหม ลดารีบหันไปหาจึงพบว่าชายหนุ่มกำลังยืนอยู่ด้านหลังแล้ว ไม่รู้เขาได้ยินไปมากน้อยแค่ไหน

        “คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่” เห็นสายตาของเขาที่จ้องมองมา เธอรู้สึกหวาดกลัวอย่างไรไม่รู้ แววตาของเขาอัดแน่นไปด้วยความโกรธ เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะรู้เรื่องอลิษาแล้ว...

        ชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่จัดการกระชากแขนของหญิงสาวเข้ามาในห้องแล้วปิดประตูระเบียงอย่างแรงและบีบแขนของลดาเอาไว้แน่น

        “ฉันเจ็บนะ” ลดาร้องบอกพยายามให้เขาปล่อย

        “กลับเมืองไทยแล้วหย่าให้ผม!” เขาสั่งเสียงเข้ม จ้องมองเธออย่างไม่วางตา

        “ฉัน... ฉันยังหย่าไม่ได้” เธอตอบกลับและไม่สบตาเขา แต่นั่นกลับทำให้ชายหนุ่มโมโหหนักกว่าเดิม อารมณ์จากที่กรุ่นอยู่แล้วกลายเป็นเท่าทวี

       “ทำไม! บอกผมสิจะหย่าให้เมื่อไหร่” ชายหนุ่มตะคอกถาม

        “ฉันบอกแล้วไงว่าขอเวลาสามเดือน แค่สามเดือนเท่านั้น” เธอสวนกลับทันที รู้สึกเสียใจเหมือนกันกับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่จะให้เธอทำยังไง เธอเองก็กลายเป็นเครื่องมือของทรงพลเหมือนกัน เธอมีชีวิตของแม่ พี่ชายและโฮมสเตย์ของตัวเองเป็นเดิมพันกับการทำครั้งนี้ เธอรู้ดีว่าได้ทำลายชีวิตเขา... แต่ตัวเธอก็ใช่จะมีความสุขนี่

        “ผมรอนานขนาดนั้นไม่ได้หรอก คุณรู้ไหม อลิสต้องทรมานแค่ไหน ต้องเสี่ยงแค่ไหนเพื่อผม เพื่อความรักของเรา ได้โปรดเถอะ... เห็นใจเราหน่อย” ท้ายประโยคเขาพูดเสียงอ่อน พยายามอ้อนวอนและนั่นทำให้ความรู้สึกผิดจุกอกของหญิงสาวไม่น้อย เธอส่ายหน้า

        “ฉันขอโทษ... แต่ฉันหย่าให้คุณไม่ได้จริงๆ” เธอเองไม่อยากทำแบบนี้ อยากจะหย่ากับเขาเช่นกันแต่รู้ดีว่าเธอทำแบบนั้นไม่ได้

        “คุณรู้ไหม... ผมกับอลิสต้องเจ็บปวดกับการกระทำของคุณแค่ไหน... แต่คุณไม่เป็นอะไรเลย อยู่สุขสบายดีนี่” เขาว่าเสียงเข้ม กระตุกยิ้มร้ายกาจออกมา

        “คุณคิดว่าฉันสุขสบายดีงั้นเหรอ! คุณคิดว่าฉันไม่รู้สึกผิดไม่เจ็บปวดเลยใช่ไหม” เธอตวาดพร้อมกับน้ำตาที่คลอหน่วยมองเขาด้วยความเจ็บปวดไม่แพ้กัน ทุกคนล้วนแล้วแต่ถูกผู้ชายอย่างทรงพลกระทำด้วยกันทั้งนั้น

        “ถ้าคุณรู้สึกผิด คุณทำทำไมล่ะ ลดา! บอกผมสิ ผมต้องทำยังไงคุณถึงจะยอมหย่า” มือที่ยังบีบแขนของหญิงสาวอยู่ออกแรงเขย่าไปด้วยความโกรธ 

        “ฮึก... ฉันเจ็บ... ปล่อยฉันนะ” ลดารู้สึกเจ็บจนชาไปหมด

        “เจ็บเหรอ?... คุณเจ็บไม่เท่าผมกับอลิสหรอก!” ปฐวีตะคอกเสียงดัง

        ลดามองหน้าเขาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมา เธอรู้สิว่าคนทั้งคู่เจ็บปวดแค่ไหนแต่เธอก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน จะพูดจะบอกก็ไม่ได้เพราะหากทำแบบนั้น ครอบครัวเธอก็เดือดร้อน การตกหลุมพรางของทรงพลคือเรื่องเลวร้ายที่สุดในชีวิตของเธอเลย ใจอยากจะหนีไม่รับรู้อะไรแต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้

        “ถ้าคุณไม่ยอมหย่า ไม่ยอมพูดความจริงเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น หรือถ้ามีคนจ้างคุณจริงๆแล้วคุณไม่บอกผม อีกสองเดือนที่เหลือผมจะทำให้คุณอยู่แบบทุกข์ทรมานลดา จนคุณจำไม่ได้เลยว่าความสุขมันเป็นยังไง!” เขาว่าเสียงกร้าวทำเอาหญิงสาวใจหายวาบ เวลานั้นเขายอมปล่อยแขน เธอรีบถอยหลังจะวิ่งหนีแต่เขาไวกว่ากลับรวบเอวบางเอาไว้จากนั้นก็ผลักเธอลงเตียงและตามมาคร่อมทับทันที

        “ปล่อยฉันนะ ฮึก... คุณปฐวี” หญิงสาวร้องไห้ออกมา กลัวว่าเขาจะทำร้ายเธอ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเพราะตอนนี้เขาโกรธจนขาดสติไปแล้ว

        “ผมสูญเสียตั้งหลายอย่าง ถึงเวลาที่คุณต้องชดใช้ให้ผมบ้างแล้ว” 

          

CUT 

.

.

.

.


อื้มมมมมพี่วี! รังแกลดาจนได้... อย่าลืมเม้นให้กันด้วยนะคะ มาลงให้เยอะมากๆวันนี้ เจอกันวันพฤหัสจ้า ^^ 

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตาม ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้น บอกกันด้วยนะคะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนนะจ๊ะ

****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #549 Premgamon Prempiwong (@premgamon245167) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 09:46
    อยากอ่านcutค่ะะะะ
    #549
    1
    • #549-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 24)
      30 สิงหาคม 2560 / 14:00
      CUT ติดตามได้ในแบบรูปเล่มหรือ E-book นะคะ ^^
      #549-1
  2. #405 A-Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 19:43
    ลุ้นไปก็สงสารลดาไป
    เห็นใจ ปฐวี เหมือนกัน
    แต่แหมมมมม โกรธขนาดต้องปล้ำเลยเหรอออออ
    #405
    0
  3. #339 Omm (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 12:55
    สนุกมาก อยากได้ E-bookแล้วทำมาหรือยังจ้า
    #339
    1
    • #339-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 24)
      9 สิงหาคม 2560 / 14:31
      E-book รอก่อนนะค้า กำลังเร่งทำค่ะ ^^
      #339-1
  4. #338 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 10:23
    TTลดาพูดไปเหอะ แง้วให้วีกับอลิสใช้หนี้แทน
    #338
    0
  5. #336 tangmo12072544 (@tangmo12072544) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 06:15
    ขอให้ลดามึนตึงไปเลยค่ะ
    #336
    0
  6. #335 PORNPIOML (@PORNPIOML) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 00:39
    สงสารลดามากที่สุด ขอให้ลดาเอาคืนปฐวีด้วยนะค่ะ ให้ลดาไม่พูดไม่คุย เย็นชาไปเลย และให้ลดาหย่าไปเลย ให้เมื่อปฐวีได้ในสิ่งที่ต้องการไปแล้ว #อินๆ
    #335
    1
    • #335-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 24)
      9 สิงหาคม 2560 / 11:59
      เรื่องเอาคืน เกิดขึ้นแน่อนนจ้า เรื่องเย็นชา ก็มีเช่นกัน ส่วนเรื่องหย่า... อันนี้ยาก... แต่พอปฐวีรู้ความจริง นางก็หย่านะคะ หย่าทันที หย่าในตอนที่ปฐวีไม่ยอมด้วยซ้ำ แต่นางไม่สนจ้า โนสนโนแคร์ ให้ทนายเดินเรื่องหย่าและหนีหายไปเลย ไม่ให้เจอ ปฐวีนี่ก็เจ็บเจียนตายเลยนาจา... เพราะรักเค้าไปแล้ว... ยังไงมารอลุ้นไปพร้อมๆกันนะคะ
      #335-1
  7. #334 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 22:37
    อยากรู้จุดเปลี่ยนแล้วววว
    #334
    0
  8. #333 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:50
    มาต่อเร็วๆๆๆๆๆ ชอบมากกก
    #333
    0
  9. #332 มามิยะ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:32
    สงสารทุกคน
    #332
    0
  10. #331 cuixian (@chotofox) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:23
    สนุกกกกกก
    #331
    0
  11. #330 Neng38 (@Neng38) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:15
    รอจ้ารอออออ
    #330
    0
  12. #329 chernat (@chernat) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:05
    ตอนจบทรงพลต้องเจ็บหนักๆนะคะไรต์ ทำให้คนอื่นเจ็บกันไปทั่วหน้า
    #329
    0
  13. #327 ploi-novel (@ploi-feeling) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:32
    อร้ายยยย ตัดจบ!!!! แง้ๆๆๆ มาต่อนะค่า
    #327
    0
  14. #326 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:21
    ทรงพลคนเดียวเลย แต่ร้ายกลายเป็นดีนะสุดท้ายอาจจะต้องหันมาขอลคุณ
    #326
    0
  15. #325 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:16
    กรี้ดดดดจะตัดจบแบบนี้ไม่ได้นะ!!!!
    #325
    0
  16. #324 Manto20 (@Manto20) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 19:28
    รอๆๆคะ
    #324
    0
  17. #323 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 12:02
    ปฐวีรู้ยังว่าอยากแกล้งลดาเพราะชอบละดาเข้าแล้วอ่ะ
    #323
    0
  18. #322 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 08:24
    สองคู่ลงตัวดีค่ะ มวยถูกคู่
    #322
    0
  19. #321 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 00:19
    วันนี้วันอังคารแล้ววว
    #321
    0
  20. #320 comlover (@comlover) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 21:44
    มาต่อเถอะนะค่ะไรท์
    #320
    0
  21. #319 naruemon36550 (@naruemon36550) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 18:54
    รอทุกวัน ติดงอมแงม ไม่หลับไม่นอน
    #319
    1
    • #319-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 24)
      7 สิงหาคม 2560 / 19:25
      ดีใจจจ พรุ่งนี้มาแน่ค่า เยอะด้วย รอติดตามนะคะ ^^
      #319-1
  22. #317 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 07:52
    รอออค่าาา
    #317
    0
  23. #315 PreamBong (@PreamBong) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 13:58
    รอออออ
    #315
    0
  24. #314 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 09:44
    เกาะขอบเตียงรอ
    #314
    0
  25. #313 ploi-novel (@ploi-feeling) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 09:09
    ปักรอเลยค่า
    #313
    0