สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,935 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,481 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    121

    Overall
    399,935

ตอนที่ 21 : บทที่7 [น้ำตาลใกล้มด] 70% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    1 ส.ค. 60

ขอฝากเรื่องใหม่นิสนุงนะค้า อัพต่อจากคุณหมอนะ


 

"ซ่อนรักจำนนใจ"

คลิกที่ลิ้งได้เลยค่ะ ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ

 

"คุณได้ยินอะไรบ้าง?" หญิงสาวถามอย่างกังวล

"ได้ยินว่าคุณจะจับผม... และยังบอกอีกว่าถ้าได้แต่งงานกับผมสบายไปทั้งชาติ" 

เมื่อเขาได้ยินทั้งหมดหญิงสาวก็หน้าซีด...

"ดะ เดี๋ยวก่อน คะ คือว่า..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถ้าคิดจะจับผม... ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี... แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้..."

ตามไปสนุกกันต่อที่ลิ้งนะคะ เริ่มอัพแล้วค่า

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407



อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนให้ด้วยนะจ๊ะ


อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนนาจา... ^^ 


              ทั้งหมดมาถึงสนามบินตอนรุ่งเช้าของประเทศเกาหลีซึ่งใช้เวลาเดินทางยาวนานกว่าห้าชั่วโมงด้วยกัน หลังจากผ่านด่านตรวจมาแล้ว ลดาที่ยังคงง่วงงุน ดวงตากลมโตครึ่งเปิดครึ่งปิดเผลอเดินชนรถเข็นอยู่หลายรอบจนนักร้องหนุ่มได้แต่ถอนหายใจต้องดึงร่างบางมาอยู่ใกล้ตัว

        “เดินดีๆหน่อยสิคุณ” เขาเอ่ยบอกขณะที่เธอเดินชนอีกแล้ว

        “ก็มันง่วงนี่” หญิงสาวบอกกลับอย่างหงุดหงิด ชายหนุ่มถอนหายใจเปลี่ยนมาจับมือเธอเอาไว้เพราะกลัวจะเดินชนอีกส่วนหญิงสาวที่สติไม่ค่อยเต็มร้อยนักก็ไม่ได้ใส่ใจแต่ภาพเหล่านี้กลับอยู่ในสายตาของมินตราทั้งหมดไม่ใช่แค่ตรงนี้แต่รวมถึงบนเครื่องบินด้วย

        เพราะมีทีมงานบินมาก่อนล่วงหน้าแล้วดังนั้นทั้งหมดจึงเข้าพักได้เลยซึ่งลดากับปฐวีต้องนอนห้องเดียวกันโดยมินตรามิวายกำชับทั้งคู่ว่าห้ามไปเปิดห้องนอนเองเด็ดขาด หากทีมงานจับได้ต้องกลายเป็นเรื่องแน่ ก่อนจะนัดเวลากินข้าวเย็นพร้อมกันอีกที พรุ่งนี้ถึงจะเริ่มถ่ายงาน ลดากับปฐวีจำต้องรับคำทั้งคู่ ห้องของทั้งสองเป็นห้องสูทซึ่งนอกจากห้องนอนก็จะมีห้องรับแขกแสนกว้างอยู่อีกด้วย ลดามองหาห้องนอนเมื่อเจอแล้วหญิงสาวเดินเข้าไปด้านใน เห็นเตียงกว้างก็ล้มตัวลงนอนทันทีโดยไม่สนใจผู้ร่วมห้องอีกคนเลยแม้แต่นิดเดียว เพียงไม่นานเธอก็เข้าสู่นิทราไปส่วนปฐวีเดินตามมาเห็นสภาพนั้นแล้วก็ส่ายหน้าน้อยๆปิดประตูห้องนอนให้และโทรศัพท์ไปหาอลิษาเพื่อบอกว่าเขาถึงเกาหลีแล้ว

        ลดารู้สึกตัวตื่นอีกทีเพราะความหิว ดวงตากลมโตปรือปรอยขึ้นมามองไปรอบๆห้องสมองประมวลผลเรื่องราวที่ผ่านมาจึงรู้ได้ว่าตัวเองอยู่ที่เกาหลี เธอยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูตอนนี้เที่ยงกว่าแล้ว จึงรีบลุกขึ้นมองซ้ายมองขวาไม่เห็นนักร้องหนุ่มก็เบาใจ รีบลงจากเตียงเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วล้างหน้าล้างตาก่อนจะเดินไปยังประตูห้องนอน เปิดออกก็พบว่าเวลานี้โซฟาสีขาวตัวยาวถูกร่างสูงใหญ่กำลังนอนหลับสนิทอยู่ เธอค่อยๆย่องเข้าไปหา มองดูตอนเขาหลับ ดูแล้วไม่มีพิษมีภัย เผลอมองริมฝีปากก็อดจะหน้าร้อนผ่าวไม่ได้นอกจากจะปากเจ็บแล้วยังจูบเก่งอีก เมื่อรู้ตัวว่าคิดไปไกลหญิงสาวก็ยกมือขึ้นเขกศีรษะตัวเองเล็กน้อย จากนั้นยื่นมือไปตรงหน้าแล้วโบกไปมาเพื่อทดสอบว่าเขาหลับจริงหรือไม่ โดยไม่รู้เลยว่านักร้องหนุ่มตื่นตั้งแต่หญิงสาววิ่งออกมาจากประตูแล้ว ดังนั้นเมื่อเห็นมือน้อยๆยังโบกอยู่เขาจึงถือโอกาสคว้าไว้ซะเลยแล้วออกแรงดึง หญิงสาวก็ล้มลงบนตัวของเขาพร้อมๆกับที่นัยน์ตาคมเข้มลืมขึ้นทันที ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่คืบ

        “คิดจะลักหลับกันหรือไง” เขาถามเสียงเข้ม สายตาจ้องมองใบหน้าขาวสวยงามของเธอใกล้ๆ หากตัดอคติออกไปแล้วลดาเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง ผิวของเธอก็ขาวมาก ยิ่งอากาศเย็นๆส่งผลให้แก้มขาวของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อมองแล้วก็เพลินตาเช่นกัน

        “ปะ... เปล่าสักหน่อย” หญิงสาวตอบแล้วไม่กล้าสบตาพยายามขืนตัวออกแต่เขาจับเอาไว้แน่น

        “หรือว่าติดใจจูบของผม?” ชายหนุ่มเอ่ยแซ็วแล้วชอบใจที่แก้มของเธอจากตอนแรกแดงระเรื่อตอนนี้เปลี่ยนเป็นแดงก่ำซะแล้ว

        “บะ... บ้าหรอ” หญิงสาวพยายามดิ้นรนแต่เขายังไม่ยอมปล่อย ระหว่างที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบจู่ๆบานประตูห้องถูกเคาะขึ้นเสียก่อน ลดาอาศัยจังหวะที่ปฐวีเผลอ รีบยันกายลุกขึ้นขยับถอยห่างทันทีและรีบวิ่งไปยังประตูห้องทำเอานักร้องหนุ่มอดจะหัวเราะไม่ได้

        เมื่อเปิดบานประตูแล้วก็เห็นหน้าผู้หญิงที่คุ้นเคย มินตรานั่นเอง ลดายิ้มกว้างนึกดีใจที่มีคนมาขัดจังหวะไม่อย่างนั้นใครจะรู้กันล่ะว่าเขาจะทำอะไรกับเธออีก

        “พี่มิ้น!” เธอเรียกด้วยน้ำเสียงดีใจ

        “ทำไมดูดีใจที่เห็นหน้าพี่ล่ะ หรือว่าโดนวีแกล้งมาอีกเหรอ” มินตราอดจะถามไม่ได้

        “ผมจะไปแกล้งอะไรล่ะพี่” นักร้องหนุ่มที่เดินตามเข้ามาสมทบรีบบอก

        “ก็ดีแล้ว พี่ว่าจะชวนไปหาอะไรทานกันข้างนอก ไปไหม” หญิงสาวรีบพยักหน้ารับทันทีและขอตัวไปหยิบกระเป๋าในห้องโดยที่ชายหนุ่มเองก็ขอตัวไปล้างหน้าล้างตาเช่นเดียวกัน เพียงไม่นานทั้งหมดก็ออกจากโรงแรมหรูมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่โดยมีทีมงานตามไปด้วย ดังนั้นทั้งคู่ถึงแม้จะไม่ได้แสดงออกถึงความรักหวานชื่นแต่ก็ตัวติดกันตลอดเหมือนคู่รักทั่วไป

        อากาศข้างนอกค่อนข้างหนาวทีเดียวยังดีที่หิมะไม่ตก ลดาเดินตัวสั่นตลอดทางเพราะปกติเป็นคนหนาวง่ายอยู่แล้วแค่สิบกว่าองศายังแทบไม่อยากอาบน้ำแต่นี่อากาศเกือบติดลบอยู่แล้ว แม้จะใส่เสื้อผ้าหนาแค่ไหนแต่กลับไม่ได้รู้สึกอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อยและสภาพของเธอก็อยู่ในสายตาของเขาตลอด

        “หนาวเหรอ” ชายหนุ่มอดจะถามไม่ได้

        “นิดหน่อย” เธอตอบกลับเบาๆ

        หญิงสาวกอดตัวเองแน่นก้าวไปตามทางเดินอยากให้ถึงร้านอาหารเร็วๆถึงแม้มินตราจะบอกว่าไม่ไกลแต่เดินมาได้สักพักแล้วยังไม่ถึงเลย จู่ๆร่างกายของตัวเองก็ถูกคนข้างกายดึงเข้าไปใกล้และถูกโอบเอาไว้ หญิงสาวตกใจหันไปมอง

        “คุณจะทำอะไรเนี่ย!” หญิงสาวกระซิบถามเสียงเข้ม ไม่กล้าพูดดังเดี๋ยวทีมงานได้ยินแต่มันดังพอให้มินตราที่เดินข้างๆลดาได้ยินหันมามองอย่างตกใจเช่นกัน

        “ไม่เห็นหรือไงว่าทีมงานมาด้วย ถ้าเราไม่แสดงท่าทางรักกัน เดี๋ยวจะเป็นข่าวเม้าท์ไปทั่วหรืออยากเป็นข่าวอีกล่ะ?” ชายหนุ่มแสร้งว่า เอาเหตุผลนี้มาอ้างแท้ที่จริงแล้วเขานึกสงสารที่เธอหนาวจนทนไม่ไหวต่างหากแต่เรื่องอะไรจะพูดและแสดงออกไปกัน

        “อืม... พี่ก็เห็นด้วยนะ” มินตราได้ยินเหตุผลก็คิดว่าเข้าท่าดีเหมือนกัน ส่วนหญิงสาวอยากจะดันออกแต่ก็ทำไม่ได้ในเมื่อทุกคนเห็นพ้องต้องกันขนาดนี้ แต่ก็อดยอมรับไม่ได้ว่าอ้อมกอดของปฐวีทำให้เธอรู้สึกอุ่นได้จริงๆ

       

        ทางด้านประเทศไทย อากาศที่ร้อนอบอ้าวในวันนี้ทำให้คุณหนูของบ้านหนึ่งเดียวออกมาว่ายน้ำที่สระขนาดใหญ่ภายในบ้านของตัวเอง พอเย็นขึ้นบ้างแล้วก็ขึ้นมานอนบนเก้าอี้ริมสระอ่านนิตยสาร จิบน้ำส้มคั้นเย็นๆไปด้วย เวลานั้นเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา หันไปมองเล็กน้อยจึงเห็นว่าคนเป็นพ่อนั่นเอง

        “ทำไมวันนี้อยู่บ้านได้ล่ะ” ทรงพลเดินเข้ามาถาม ก่อนหน้านี้ลูกสาวออกบ้านแทบทุกวันและไปกับนักร้องหนุ่มตลอดเลยด้วยจนเขาไม่รู้จะห้ามปรามยังไง ด้วยรู้ดีว่าอลิษาดื้อแค่ไหน

        “วีไม่อยู่นี่คะ หนูเลยไม่ออกไปไหน” หญิงสาวตอบโดยไม่ละสายตาจากนิตยสาร

        “นี่ลูกยังไม่เลิกกับมันอีกเหรอ ทั้งๆที่ตอนนี้ปฐวีกับภรรยาไปสวีตไกลถึงเกาหลีนะ”

        ทรงพลจ้องมองหน้าลูกสาวถามอย่างโมโห ในขณะที่อลิษาขมวดคิ้วทันทีหันมามองหน้าคนเป็นพ่ออย่างไม่เข้าใจ นี่พ่อของเธอกำลังพูดเรื่องอะไรกัน

        “เดี๋ยวนะคะ... สวีตหวาน? หมายความว่ายังไงคะ วีไปทำงานนะคะพ่อ” อลิษาถามย้ำ ปฐวีบอกว่าไปทำงานเกาหลี อันนี้เธอรับรู้อยู่แล้วแต่ลดาไปด้วยเธอไม่รู้เลย

        “ฮึ... ไปทำงานก็จริง แต่รวดไปฮันนีมูนด้วยมากกว่า” ทรงพลได้ทียุแหย่ แม้จุดประสงค์คือการบินไปทำงานจริงๆแต่เขาก็มีแผนทำให้ทั้งคู่ได้ใกล้ชิดกันอยู่แล้ว

        “ฮันนีมูน? ตกลงวีไปกับผู้หญิงคนนั้นเหรอคะ!” อลิษาถามเสียงเข้ม ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที

        “ลูกไม่รู้เหรอ เอ... สงสัยปฐวีจงใจจะปิดบังลูกนะ” ทรงพลพูดให้ลูกสาวรู้สึกแย่อีกครั้งและยิ่งเห็นสีหน้าโกรธเคืองของอลิษาเขาก็พึงพอใจ

        หญิงสาวพลาดเองที่ไม่ซักไซ้ตั้งแต่ทีแรกอาจจะเพราะเธอไว้ใจ เขาไม่เคยปิดบังอะไรเธอแต่คิดไม่ถึงเลยเรื่องนี้ปฐวีจะไม่ยอมบอกว่าลดาไปด้วย หรือบางที... การที่ทั้งคู่ใกล้ชิดอยู่บ้านเดียวกันทุกวันมันทำให้เธอพลาดอะไรไปบางอย่างหรือเปล่า คิดได้แบบนั้นเธอร้อนใจไม่อาจจะทนอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไปตั้งใจจะเดินหนีแต่ทรงพลขวางเอาไว้ก่อน

        “ลูกจะไปไหนอลิส” 

        “เกาหลีค่ะ” อลิษาตอบสั้นๆตั้งใจจะเดินออกไป ทรงพลไม่รู้จะทำยังไงรู้เพียงว่าต้องห้ามเอาไว้ แต่ทันใดนั้นเขารู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจอย่างไรไม่รู้จนต้องยกมือกุมและทรุดตัวลงบนพื้นขอบสระทันที

        “โอ๊ย!”

        เสียงร้องของคนเป็นพ่อทำให้อลิษาชะงักปลายเท้าหันกลับมาดู พอเห็นคนเป็นพ่อล้มลงพื้นไปแล้วก็เบิกตากว้างอย่างตกใจรีบวิ่งเข้ามา เห็นมือหนากุมหน้าอกตัวเองเอาไว้และมีสีหน้าเจ็บปวดทำเอาเธอใจไม่ดี

        “พ่อคะ พ่อเป็นอะไรคะ ใครก็ได้ช่วยที” อลิษารีบวิ่งไปประคองคนเป็นพ่อขึ้นมา ตะโกนเรียกเด็กรับใช้เพียงไม่นานชัยก็พุ่งเข้ามาหาผู้เป็นนายและรีบแบกพาไปโรงพยาบาลโดยมีอลิษารีบขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและตามไปทันที

        ทรงพลถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินทันที อลิษาตามมาแทบจะติดๆกันเฝ้าหน้าห้องไม่ห่างจนกระทั่งผ่านไปเกือบสามสิบนาทีแพทย์อย่างประพัฒน์ซึ่งคุ้นเคยกับครอบครัวของเธอดีก็เดินออกมาหาอลิษา

        “คุณพ่อเป็นยังไงบ้างคะ” เธอรีบถามทันที

        “ช่วงนี้อย่าให้คุณทรงพลทำงานหนักนะครับ ต้องดูแลอย่างใกล้ชิดและถ้าเป็นไปได้อย่าให้ท่านเครียด ไม่อย่างนั้นอาการโรคหัวใจอาจจะกำเริบอีก” อลิษาอึ้งกับประโยคนี้ของแพทย์ เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าทรงพลเป็นโรคหัวใจ

        “คะ คุณพ่อเป็นโรคหัวใจเหรอคะ? เป็นมานานหรือยัง” หญิงสาวเอ่ยถามหมอ

        “ท่านตรวจพบสักระยะหนึ่งแล้วครับ แต่สั่งไม่ให้บอกใคร” ประพัฒน์ตอบกลับ โดยปกติเขาเป็นแพทย์ประจำตัวของทรงพลอยู่แล้ว คอยดูแลมาตลอดจึงรู้เรื่องสุขภาพของอีกคนดี

        ประพัฒน์แนะนำเรื่องการดูแลอีกเล็กน้อยก่อนที่ร่างของทรงพลที่ตอนนี้หลับสนิทจะถูกย้ายขึ้นไปบนห้องพักพิเศษโดยมีอลิษาตามเฝ้าไม่ห่าง เมื่อได้อยู่ในห้องกันสองคน เธอจับมือคนเป็นพ่อมาแนบแก้มเอาไว้ รู้สึกกลัวเหลือเกิน เมื่อก่อนเธอยังเคยนึกดีใจว่าพ่อของเธอแข็งแรงไม่เคยมีโรคภัยไข้เจ็บอะไรเลยแต่ตอนนี้พอรู้ว่าพ่อป่วยเธอก็หวาดกลัว ชีวิตเหลือกันแค่สองคน หากพ่อเป็นอะไรขึ้นมา... เธอจะอยู่ต่อไปได้ยังไงกันล่ะ

        หญิงสาวนั่งเฝ้าคนเป็นพ่อพักใหญ่โดยไม่ไปไหนเลยจนกระทั่งฟื้นขึ้นมา เพียงคนเป็นพ่อลืมตา เธอก็ยิ้มกว้างทันทีแล้วรีบเอ่ยบอก

        “คุณพ่อฟื้นแล้ว! หนูจะไปตามหมอนะคะ อลิษาจะลุกขึ้นแต่ถูกคนเป็นพ่อจับมือไว้ก่อน

        “ไม่ต้องลูก พ่อไม่เป็นอะไรแล้ว” ทรงพลบอกด้วยสีหน้าอ่อนล้า

        “ทำไมคุณพ่อไม่บอกหนูคะ... ฮึก... ว่าคุณพ่อป่วยเป็นโรคหัวใจ” ในตอนแรกตั้งใจว่าจะไม่ร้องไห้แต่ไม่ชินตากับภาพของคนเป็นพ่อที่นอนป่วยแบบนี้จึงกลั้นน้ำตาไม่ไหวร้องไห้ออกมา

        “ไม่เอาลูก ไม่ร้อง พ่อไม่ได้เป็นอะไรมาก” ทรงพลปลอบใจลูกสาว

        “หนูขอโทษที่ทำให้คุณพ่อต้องเป็นแบบนี้” อลิษาโทษตัวเอง

        “อย่าพูดอย่างนั้นสิลูก ชีวิตพ่อคงเหลืออีกไม่มากแล้ว พ่อรู้ตัวดี เลยอยากให้หนูได้สิ่งที่ดีที่สุด ได้แต่งงานกับคนที่พ่อไว้ใจ เวลาพ่อจากไปจะได้หมดห่วง” ทรงพลบอก

        “ฮึก... พ่อคะ... แต่หนู... ฮึก... หนูรักวีจริงๆนะคะ” หญิงสาวรู้ความหมายในประโยคนี้แต่อดจะพูดความในใจกับคนเป็นพ่อไม่ได้จริงๆ

        “ความรักไม่สามารถทำให้หนูอิ่มท้องได้หรอกนะลูก... พ่อไม่อยากให้หนูต้องลำบาก... ถ้าหนูรักพ่อ... พ่อขออะไรสักอย่างได้ไหม” ประโยคนั้นทำให้อลิษาเช็ดน้ำตาตัวเอง

        “อะไรคะ”

        “หมั้นกับกันต์นะลูก” อลิษาตกใจกับคำขอร้องของทรงพล

        “แต่... แต่หนูไม่ได้รักเขานะคะ”

        “พ่อรู้ แต่พ่อเชื่อว่าความดีของกันต์จะเอาชนะใจลูกได้ และอีกอย่างนะอลิส เชื่อพ่อเถอะลูก พ่อเป็นพ่อของลูก ไม่มีทางเลือกสิ่งที่ไม่ดีให้กับลูก... ขอให้ลูกเชื่อใจว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนดี พ่อเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกจริงๆ” ทรงพลอธิบายหวังว่าคนเป็นลูกจะเข้าใจ

        “แต่... แต่วี”

        “งั้นเอาแบบนี้ หนูหมั้นกับพี่เขาไปก่อน แล้วภายในหนึ่งเดือน ถ้านายปฐวีเป็นอิสระจากภรรยาของเขาได้ พ่ออนุญาตให้หนูถอนหมั้นและคบกันได้” ทรงพลพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อนและเสนอเงื่อนไขที่รู้ดีว่าไม่มีทางเป็นไปได้เพราะภายในหนึ่งเดือนก็ยังไม่ครบสามเดือนตามเงื่อนไข ลดาไม่ยอมเซ็นใบหย่าอย่างแน่นอน

        “คุณพ่อพูดจริงเหรอคะ” อลิษาถามอย่างตื่นเต้น เพราะข้อแลกเปลี่ยนนี้น่าสนใจไม่น้อย เธอกับปฐวีจะได้ร่วมมือกันคิดว่าในหนึ่งเดือนไม่น่ายาก

        “พ่อไม่เคยโกหกลูกนะอลิส” ทรงพลย้ำ

       “แล้ว... หนูต้องหมั้นเมื่อไหร่คะ” หญิงสาวเอ่ยถาม 


หมั้นกันเมื่อไหร่ดี? ปล.กันต์ดูเป็นคนไม่ดีจริงๆแหละค่ะ แต่ขอเฉลยและสปอยกันเลยว่า อลิษาและกันต์คือ "คู่รอง" แต่จะมาเป็นคู่รองได้ยังไง เดี๋ยวมาลุ้นไปพร้อมๆกันค่ะ อย่าลืมเม้น โหวต ให้กันด้วยนะคะ


****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #299 fsn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:56
    นางยังมีโชค ได้คู่ดีอยู่นะคะ
    #299
    1
    • #299-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 21)
      4 สิงหาคม 2560 / 20:59
      ใช่ค่ะ เอาจริงๆกันต์เอง ดูร้าย ดูเสือผู้หญิง แต่ความดีมีอยู่... ต้องรอติดตามกัน คิคิ
      #299-1
  2. #275 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 14:59
    อลิศจะร้ายกับลดาแค่ไหนนะ
    #275
    0
  3. #272 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 09:39
    ปูเสื่อรอ
    #272
    0
  4. #270 piyadakhantee (@piyadakhantee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 05:23
    รีบอีพเร็วๆนะค่ะรอๆๆๆๆ
    #270
    0
  5. #269 Nous36 (@Nous36) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 01:26
    พ่อเจ้าแผนการมาก
    #269
    0
  6. #268 มามิยะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 21:45
    ถึงไรท์จะสปอยล์แต่เราก็ว่าทรงพลกำลังโยนเนื้อเข้าปากเสือ

    สงสารอลิสนะ รักกันอยู่ดีๆ ก็โดนกระชากออกซะงั้น เป็นเราก็จะโทรไประรานให้หมดเหมือนกัน
    #268
    1
    • #268-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 21)
      1 สิงหาคม 2560 / 22:02
      เรื่องระรานนี่ ดูเด็กไปเลยค่ะ อลิสทำเกินกว่านั้นเยอะ 555555555555+
      #268-1
  7. #267 chernat (@chernat) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 21:30
    เราหวังแค่ว่าอลิสจะเป็นพี่ที่ดี
    #267
    0
  8. #266 chocolate_2558 (@cream2558) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 20:59
    ดีใจทีีกันต์กับอลิสคู่กัน
    #266
    0
  9. #265 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 19:43
    ลุ้นคู่อลิสกับกันต์
    #265
    0
  10. #263 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 07:49
    รอเค้ากินกัน เฮ้ยยยยย นักอ่านคิดอะไร
    #263
    0
  11. #261 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 07:26
    แต่กันต์ดูเหมือนเป็นคนไม่ดีเลยนะ ไม่ทันไรก็คิดจะเผด็จศึกอลิษาซะแล้ว
    #261
    0
  12. #260 comlover (@comlover) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 05:53
    ติดงอมแงม รอออออค่ะ
    #260
    0
  13. #259 Ya Rattanapunyadee (@nerlysa2531) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 21:05
    รอคร้ามาาาาาา
    #259
    0
  14. #258 chocolate_2558 (@cream2558) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 17:49
    มาเร็ววว
    #258
    0
  15. #257 comlover (@comlover) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 09:59
    รอค่ะ รีบๆๆๆมานะค่ะที่รัก
    #257
    0
  16. #256 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 22:38
    รออยู่นะค่ะไรท์ ขอแบบยาวววววววค่ะ
    #256
    0
  17. #255 tigtoey (@tigtoey) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 19:12
    รออออออออ....รีบมานะคะ
    #255
    0
  18. #253 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 13:08
    รอ มาเจิมค่ะ อิอิ
    #253
    0