สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,936 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,481 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    122

    Overall
    399,936

ตอนที่ 18 : บทที่6 [ความร้ายกาจของอลิษา] 100% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    25 ก.ค. 60

ขอฝากเรื่องใหม่นิสนุงนะค้า อัพต่อจากคุณหมอนะ


 

"ซ่อนรักจำนนใจ"

คลิกที่ลิ้งได้เลยค่ะ ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ

 

"คุณได้ยินอะไรบ้าง?" หญิงสาวถามอย่างกังวล

"ได้ยินว่าคุณจะจับผม... และยังบอกอีกว่าถ้าได้แต่งงานกับผมสบายไปทั้งชาติ" 

เมื่อเขาได้ยินทั้งหมดหญิงสาวก็หน้าซีด...

"ดะ เดี๋ยวก่อน คะ คือว่า..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถ้าคิดจะจับผม... ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี... แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้..."

ตามไปสนุกกันต่อที่ลิ้งนะคะ เริ่มอัพแล้วค่า

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407



คิดเห็นยังไง เม้นต์บอกกันบ้างนะคะ... 

เจอกันตอนต่อไปวันพฤหัสค่ะ

 

             คลับแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพมหานคร ในมุมส่วนตัวเวลานี้อลิษากำลังนั่งซบไหล่คนรักอย่างปฐวี นักร้องดังที่เพิ่งมีข่าวกันไปไม่นานมานี้ หลังออกจากบ้านเธอขับรถไปรับชายหนุ่มที่คอนโดมิเนียมอย่างไม่นึกสนใจอะไรและไปนั่งกินข้าวด้วยกันจากนั้นจึงมานั่งฟังเพลงที่คลับแห่งนี้

        “จากการให้สัมภาษณ์ ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจเหมือนกันนะคะ” อลิษากัดฟันพูด หลังจากเห็นข่าวออกมาแล้วรวมถึงอ่านคำสัมภาษณ์ทุกบรรทัดและทุกประโยคทำให้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ร้ายไม่เบา

        “เธอคงโมโห เลยพูดไปแบบนั้น” ร่างสูงตอบเสียงเรียบ ยกบรั่นดีขึ้นจิบ

        “วีแก้ตัวแทนมันเหรอคะ” หญิงสาวถอยห่างแล้วมองหน้าชายคนรักด้วยความหงุดหงิดไม่ชอบใจ ทำไมเดี๋ยวนี้ดูเหมือนร่างสูงหาเรื่องแก้ต่างให้ภรรยาในนามคนนั้นเหลือเกิน

        “ผมเปล่านะครับอลิส ผมแค่พูดไปตามอย่างนั้นเอง” ร่างสูงแก้ตัว แต่อดจะสังเกตความเปลี่ยนแปลงของคนรักไม่ได้ ช่วงนี้อลิษาดูหงุดหงิดบ่อยเหลือเกิน เมื่อก่อนเขาไม่ค่อยเห็น เธอมักจะเป็นผู้หญิงอ่อนหวานและเรียบร้อย

        “อย่าให้อลิสรู้นะคะว่าวีแอบหวั่นไหว” หญิงสาวบอกเสียงเข้ม

        “คงไม่มีวันนั้นหรอกครับ” ร่างสูงบอกอย่างมั่นใจ อลิษาได้ยินก็ยิ้มแล้วซบไปที่ไหล่ของร่างสูงดังเดิม

        “วีคะ เราหนีไปด้วยกันดีไหม” ประโยคนั้นทำให้นักร้องหนุ่มตกใจไม่น้อย

        “ทำไมคิดแบบนี้ล่ะครับ”

        “อลิสอยากหนีไปอยู่กับคุณแค่สองคนไงคะ ที่ไหนก็ได้ ลำบากแค่ไหนอลิสก็ทนไหว ขอแค่มีวี” อลิษาพูดอย่างจริงจัง ทำไมการที่จะรักใครสักคนถึงมีอุปสรรคได้ขนาดนี้

        “ผมว่าอลิสเมาแล้วนะ” ร่างสูงคิดว่าแอลกอฮอล์ทำให้เธอพูดแบบนี้ ในความเป็นจริงด้วยรู้ดีว่าเขาและเธอไม่อาจจะตัดช่องน้อยแต่พอตัวไปอยู่กันสองคนโดยไม่สนใจคนที่อยู่เบื้องหลังได้ แบบนั้นมันไม่ถูกต้อง ช่วงแรกอลิษาอาจจะรู้สึกดีเมื่อมันเกิดขึ้นแต่ต่อไปเขาเชื่อว่าเธอจะต้องเสียใจกับการตัดสินใจครั้งนี้อย่างแน่นอน

        “อลิสไม่เมาสักหน่อย อลิสพูดจริงๆนะคะ” หญิงสาวผละออกและสบตาชายคนรัก

        “เราทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกครับ ถ้าเราทำ คุณพ่อของคุณจะยิ่งเข้าใจผมผิดและไม่ชอบขี้หน้าผมมากกว่าเดิมและท่านคงจะเสียใจมาก อย่าลืมว่าท่านมีคุณคนเดียวนะครับ” ชายหนุ่มพยายามพูดด้วยเหตุผล

        “ไม่หรอกค่ะ วียังไม่รู้... อลิสมีน้องสาวอีกหนึ่งคนค่ะ แต่ตอนนี้ยังหาตัวไม่เจอ” ข้อมูลใหม่ที่ได้รับรู้และไม่เคยถูกเปิดเผยที่ไหนมาก่อนทำเอาปฐวีขมวดคิ้วและตกใจไม่น้อย

        “น้องสาวเหรอครับ?” ร่างสูงถามย้ำ

        “ค่ะ ต่างแม่นะคะ พ่อของอลิสเจ้าชู้มาก ทำให้แม่เสียใจอยู่บ่อยๆ หลังจากแม่เสียด้วยโรคประจำตัว พ่อก็เลยตัดสินใจเล่าให้อลิสฟังว่ายังมีน้องสาวอีกคน ตอนแรกบอกตรงๆอลิสเกลียดเธอและแม่ของเธอมากค่ะ แต่พอพ่ออธิบายเหตุผลและความจริง เล่าเรื่องน้องกับผู้หญิงคนนั้นให้ฟังจากเกลียดกลายเป็นเฉยๆและต่อมาอลิสรู้สึกเหงาอยากมีน้องจึงเริ่มสนใจตัวน้องสาวขึ้นมาและอยากให้เธอมาอยู่ด้วยกัน จินตนาการว่าจะมีความสุขแค่ไหนนะถ้ามีน้องสาวมาอยู่ด้วย ก็เลยเลิกเกลียดเธอไปเลย... วีก็รู้ คุณพ่องานเยอะและ... อลิสมักจะถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว” หญิงสาวบอกอย่างตรงไปตรงมา ในตอนนั้นคิดว่าตัวเองยังเด็กเลยเชื่อคำพูดพ่อ แต่พอโตมาได้คิดมากขึ้นจึงคิดว่าหากผู้หญิงคนนั้นเป็นคนไม่ดีจริงและหวังสมบัติคงไม่หอบลูกหนีไปแบบนั้น ยิ่งทำให้เธอเชื่อว่าคนที่ผิดคือพ่อของเธอ และเปิดใจรับผู้หญิงสองคนที่ไม่เคยเจอมากขึ้นด้วยรู้สึกว่า เธอเองก็เป็นอีกหนึ่งคนที่เสียใจกับการกระทำของพ่อ ที่ทำให้ต้องสูญเสียแม่แท้ๆไปเช่นกัน

        “ผมไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลยครับ หายไปนานหรือยังครับ” ร่างสูงถามอย่างสนใจ

        “ตั้งแต่น้องของอลิสยังไม่เกิดด้วยซ้ำค่ะ เท่าที่อลิสพอทราบนะคะ คือแม่ของน้องอลิสเข้าใจผิดกับคุณพ่อก็เลยหนีท่านไปพร้อมกับลูกในท้อง คุณพ่อตามหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอแม้กระทั่งตอนนี้ค่ะ” เรื่องพวกนี้ก็เป็นทรงพลเล่าให้ฟังทั้งนั้น

        “แล้วถ้าอลิสเจอน้องสาว จะทำยังไงครับ” ชายหนุ่มถามอย่างอยากรู้

        “อืม... ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่อลิสคงเป็นพี่สาวที่ไม่ได้เรื่องแน่” หญิงสาวว่าแล้วหัวเราะเบาๆทำเอาคนรักหนุ่มหัวเราะตามและพูดให้กำลังใจ

        “คุณเป็นพี่ที่ดีอยู่แล้วอลิส”

        ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กันและเปลี่ยนเรื่องพูดคุยจนกระทั่งเวลาผ่านไปเร็วเสมอเข้าสู่เที่ยงคืนแล้วเขาจึงเห็นว่าดึกพอสมควรเอ่ยปากชวนหญิงสาวกลับ พรุ่งนี้เขามีงานแต่เช้าและไม่อยากให้เธอกลับบ้านดึกด้วยเดี๋ยวทรงพลจะว่าเอา แม้ตอนแรกหญิงสาวอิดออดไม่ยอมกลับแต่เขาสั่งเช็คบิลและประคองเธอออกมา กลายเป็นฝ่ายขับรถไปส่งหญิงสาวที่บ้านซึ่งดูเหมือนสติจะไม่เต็มร้อย เมื่อรถออกไปแล้วอลิษาก็พูดขึ้นทันที

        “อลิสไม่เห็นแคร์เลย... ขออลิสไปนอนคอนโดคุณได้ไหมคะ” หญิงสาวหันไปมองด้วยแววตาเป็นประกาย

        “รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา หืม” เขาถามกลับอย่างตกใจ

        “อลิสรู้ตัวดีทุกอย่างค่ะ” หญิงสาวยืนยัน

        “ผมว่าไม่เหมาะนะครับ เดี๋ยวผมขับรถไปส่งคุณที่บ้านแล้วจะนั่งแท็กซี่กลับมาเอง” ชายหนุ่มพูดเสร็จก็เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังคฤหาส์สุดหรูของหญิงสาว

        อลิษาบ่นอยู่ไม่กี่คำก็รู้สึกง่วงงุนจึงหลับตาเล็กน้อยและสุดท้ายก็หลับไปเลย ร่างสูงหันไปมองยิ้มอย่างเอ็นดูบอกว่าไม่เมาแต่ดูจากอาการแล้วคงไม่ใช่ซะแล้ว

        ใช้เวลาไม่นานรถคันหรูแล่นมาจอดที่หน้าคฤหาสน์หลังงาม ยามหน้าบ้านเห็นว่าเป็นรถของอลิษาจึงเปิดประตูให้อย่างรวดเร็ว เขาขับไปจอดที่หน้าประตูบ้านพบว่าไฟในบ้านยังเปิดและยิ่งไปกว่านั้นมองเห็นทรงพลเดินออกมาจากด้านในคงได้ยินเสียงรถตามด้วยเด็กรับใช้อยู่ด้านหลัง

        ปฐวีดับเครื่องแล้วลงจากรถ ทันทีที่สบตากับพ่อของผู้หญิงที่เขารัก ชายหนุ่มรีบยกมือไหว้ทันที เดินอ้อมไปยังด้านข้างคนขับ เปิดประตู ปลดเข็มขัดนิรภัย ดูเหมือนอลิษาจะหลับสนิทไปแล้ว เขาประคองเธอออกมาพอลงจากรถเสียงเข้มของทรงพลก็ดังขึ้น

        “รีบไปประคองคุณหนูและพาขึ้นห้องก่อน” เด็กรับใช้รีบเดินไปรับตัวอลิษาจากนั้นก็ประคองพาเข้าไปด้านในขึ้นชั้นสองทันที ตอนนี้จึงเหลือแค่ทรงพล ชัยและปฐวีเท่านั้น

        “ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” ปฐวียกมือไหว้ตั้งใจจะหันหลังเดินออกไปแต่เสียงของทรงพลดังขึ้นเสียก่อน

        “เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับอลิสสักที ตอนนี้นายเป็นผู้ชายที่มีเมียแล้วนะ!” ทรงพลพูดเสียงเข้ม

        “แต่ท่านก็รู้ดีนี่ครับว่าอะไรเป็นอะไร ได้โปรดอย่ากีดกันความรักของผมกับอลิสเลย ส่วนเรื่องผู้หญิงคนนั้นหากท่านยอมให้ผมฟ้อง ผมเชื่อว่าเราชนะแน่” เขาพูดเสียงเข้มตอบโต้กลับทันที

        “เรื่องฟ้องร้องนายลืมไปได้เลย มันไม่เป็นผลดีต่อนายและบริษัท สิ่งที่ฉันตัดสินใจไปแล้วคือทางเลือกที่ดีที่สุด ส่วเรื่องอลิส... นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ว่านายมันไม่คู่ควรกับลูกสาวของฉัน อีกเรื่องที่นายควรรู้เอาไว้ อีกไม่นานอลิสจะหมั้นกับผู้ชายที่ฉันหาให้ เขาเพียบพร้อมและมอบความสุขให้ลูกสาวฉันได้มากกว่านายแน่” ประโยคนั้นของทรงพลทำให้ปฐวีนิ่งไปตอนแรกอยากตอบโต้เรื่องของลดา แต่พอได้ยินเรื่องของอลิษาเขาลืมเลือนสิ่งที่ทรงพลพูดเรื่องฟ้องไปเลย

        “ถ้ารู้อย่างนี้แล้วก็เลิกยุ่งกับอลิสซะ ถ้านายรักเธอจริง นายควรปล่อยให้เธอได้กับผู้ชายที่ดี และเพียบพร้อม” ทรงพลพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินเข้าบ้านไปปล่อยให้นักร้องหนุ่มยังยืนจมอยู่กับคำพูดของทรงพล

        เวลาล่วงเลยเข้าวันใหม่มาหลายชั่วโมงแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงพระอาทิตย์ก็จะขึ้น ร่างบอบบางบนเตียงขยับกายน้อยๆและส่งเสียงร้องออกมาเมื่อรู้สึกเจ็บข้อมือและปากของตัวเอง เธอปรือตาขึ้นมองพบว่าในห้องมืดสนิท หันไปมองนาฬิกาดิจิตอลตรงหัวเตียงตอนนี้ตีสี่แล้ว สมองเริ่มประมวลผลก่อนจะเป็นลมไปเมื่อนึกได้ก็ตกใจรีบลุกขึ้นสำรวจร่างกายของตัวเองยังอยู่ในชุดเดิมแม้กระดุมจะถูกปลดมาแล้วก็เถอะ จากนั้นไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรอีกก็เบาใจ เธอถอนหายใจออกมาเบาๆยังไม่ได้อาบน้ำ จึงตัดสินใจเดินเข้าไปอาบน้ำเพื่อให้ร่างกายสดชื่นแล้วค่อยนอนต่อ เพียงไม่นานหญิงสาวออกมาสวมชุดนอนกระโปรงเสื้อเชิ้ตแขนยาวเรียบร้อย จะล้มตัวลงนอนก็รู้สึกหิวน้ำอีก อาจจะเป็นเพราะร้องไห้และตะโกนมากไปจึงคอแห้ง ลดาจึงเดินไปยังบานประตู ค่อยๆเปิดแง้มออกกลัวว่าจะเจอผู้ชายคนนั้น แต่เห็นว่าด้านนอกมืดสนิทเธอก็สบายใจและเดินย่องไปยังครัวทันทีโดยไม่ยอมเปิดไฟกลัวว่าหากร่างสูงรู้เดี๋ยวจะออกมาทำร้ายเธออีก จนกระทั่งเดินคลำทางมาถึงครัว หญิงสาวเปิดตู้เย็นและคว้าแก้วน้ำมา จากนั้นรินน้ำเย็นใส่ ปิดตู้เย็นเหมือนเดิม ก่อนจะดื่มอย่างช้าๆโดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีคนจับจ้องการกระทำตั้งแต่เธอย่องออกจากห้องแล้ว

        “ทำอะไรน่ะ” ปฐวีกอดอกพิงกำแพงตรงห้องครัวเอ่ยถามและเสียงนั้นทำให้หญิงสาวสะดุ้ง

        “ว้าย!”

        เพล้ง!

        เพราะตกใจจึงเผลอปล่อยแก้วน้ำในมือตกแตกใส่พื้นจนได้ พร้อมกับหันไปมองเห็นเงาลางๆของชายหนุ่มก็ยิ่งหวาดกลัวเลยขยับก้าวถอยหลังเล็กน้อยและพึมพำเบาๆ

        “ยะ อย่าเข้ามานะ” หญิงสาวบอกด้วยความหวาดกลัว ขณะที่ร่างสูงคิดว่าเธอคงยังเสียขวัญอยู่ หลังกลับมาจากบ้านของอลิษาเขาก็นอนไม่หลับ คิดถึงเรื่องที่ทรงพลพูดจึงนั่งอยู่ด้านนอกไม่ยอมเปิดไฟ เห็นตั้งแต่หญิงสาวย่องตามทางเดินไปยังครัวแต่ไม่ได้ถามว่าจะเอาอะไร แล้วทำไมไม่เปิดไฟ แต่ตอนนี้ร่างสูงเอื้อมไปเปิดไฟตรงห้องครัว ไม่นานก็สว่างเขาพบว่าบนพื้นมีแต่เศษแก้วเต็มไปหมด

        “อยู่เฉยๆลดา ระวังโดนแก้วบาด” เขาบอกและก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวมากขึ้น

        “อย่าเข้ามานะ อย่า... โอ๊ย!”

        หญิงสาวร้องออกมาเสียงดังเมื่อตัวเองเผลอเหยียบเศษแก้วที่กระจายอยู่ นักร้องหนุ่มเห็นแบบนั้นส่ายหน้าเดินเข้าไปหาแล้วเห็นว่าตรงเท้าของเธอมีเลือดไหลออกมาซะแล้ว

        “เห็นไหม ดื้อจนได้แผล” เขาบ่น เดินเข้าไปใกล้อีก แต่เพราะหญิงสาวยังเสียขวัญจึงไม่ยอมอยู่เฉยกลับเดินถอยหนีเรื่อยๆทั้งที่ยังเจ็บเท้า

        “อย่าเข้ามานะ” หญิงสาวร้องบอกอีกรอบแต่คราวนี้ปฐวีไม่สนใจเดินเข้าไปถึงตัวของหญิงสาวแล้วช้อนตัวอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนทันที ซึ่งลดาเองก็แผลงฤทธิ์ด้วยการดิ้นอย่างเอาเป็นเอาตาย

        “ถ้าดิ้นมากๆผมจะโยนคุณลงเดี๋ยวนี้แหละ” คำขู่ของเขาได้ผล เพราะหญิงสาวนิ่งไม่กล้าดิ้นอีกต่อไป เขาพาเธอเดินมายังโซฟาตัวยาวให้นั่งลง ตอนแรกหญิงสาวจะขยับถอยห่างแต่เขาจับข้อเท้าของเธอเอาไว้ซะก่อนและออกแรงดึงจึงทำให้เธอขยับถอยไม่ได้ เมื่อเห็นเศษแก้วปักอยู่พร้อมกับเลือดไหลออกมาก็อดบ่นไม่ได้

        “ออกมาแล้วทำไมไม่ใส่สลิปเปอร์ออกมาด้วย ไฟก็ไม่เปิด” ชายหนุ่มบ่นแต่หญิงสาวไม่สนใจจะฟัง เขาถอนหายใจลุกขึ้นเดินไปเอากล่องพยาบาลที่อยู่ตรงมุมห้องออกมา และเริ่มทำแผลด้วยการดึงเศษแก้วออกก่อนได้ยินเสียงเธอร้องออกมาเบาๆพยายามชักเท้าหนีแต่เขาจับข้อเท้าเอาไว้แน่น จากนั้นจึงใช้แอลกอฮอล์เช็ดแผล

        “โอ๊ย แสบนะคุณ” หญิงสาวร้องบอกพยายามชักเท้าหนีอีกรอบ แต่ชายหนุ่มล็อกแน่นจนขยับเท้าไม่ได้

        “สมควรแล้ว ผมบอกว่าอย่าขยับ คุณก็ไม่ฟัง ต้องเจ็บแบบนี้แหละ” ชายหนุ่มบ่นไปก็ทำแผลไป

        หญิงสาวถือโอกาสจ้องมองร่างสูงเห็นว่าเขายังอยู่ชุดลำลองแสดงว่าออกไปข้างนอกมา ได้กลิ่นน้ำหอมปะปนมากับกลิ่นของเหล้าจึงคิดว่าเขาคงไปดื่มมาแน่ๆ

        ปฐวีใช้เวลาทำแผลไม่นานนักก็เสร็จเรียบร้อย เมื่อเท้าเป็นอิสระ หญิงสาวรีบถอยห่างชายหนุ่มทันที ร่างสูงมองภาพนั้นก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน ที่จริงเขาไม่ใช่คนแบบนั้นเลยแต่เป็นเพราะเธอบีบบังคับเขาเอง คิดได้แบบนี้จึงไม่ยอมใจอ่อน เขาเดินไปเก็บอุปกรณ์จากนั้นหยิบยากลับมาให้ด้วย

        “ทานยานี่ด้วย” หญิงสาวเห็นแล้วมองอย่างระแวง

        “ยาอะไร”

        “ยาแก้ปวด และแก้อักเสบ กินซะจะได้ไม่ปวดไม่บวม” ชายหนุ่มยัดยาใส่มือหญิงสาวก่อนจะเดินกลับไปในครัว รินน้ำ กลับมาอีกครั้งและส่งแก้วน้ำให้ซึ่งเธอรับไปและกินยาอย่างว่าง่าย

        หญิงสาวพยายามจะลุกขึ้นเพื่อกลับห้องแต่ท่าทางเดินไม่ถนัดมากนักทำให้ปฐวีตัดสินใจขยับเข้าไปใกล้แล้วอุ้มหญิงสาวขึ้นมาโดยเธอหวีดร้องเสียงดังและโวยวาย แต่เขาไม่สนใจ พาไปยังห้องของหญิงสาว เมื่อเปิดประตูออกก็เดินมายังเตียงนอนจากนั้นก็วางเธอลง ร่างบางตกใจรีบคว้าหมอนข้างมาเป็นอาวุธทันที ทำเอาร่างสูงหลุดขำ

        “คิดว่าหมอนข้างแค่นี้จะทำอะไรผมได้หรือไง”

        “อย่าเข้ามานะ ไม่งั้น... ฉัน... ฉันจะฟาดจริงๆด้วย” หญิงสาวขู่ฟ่อ ปฐวีแกล้งเดินเข้ามาใกล้และหญิงสาวถอยหลังจนชิดกับเตียงอีกด้านทันที

        “คุณก็รู้ว่าหมอนข้างแค่นี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก ถ้าผมคิดจะทำ” ร่างสูงกระตุกยิ้มแล้วหมุนกายเดินออกไปด้านนอกทันทีเลิกแกล้งหญิงสาวไม่ลืมปิดประตูให้เรียบร้อย พอเห็นเขาไปแล้วหญิงสาวถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอค่อยๆล้มตัวลงนอนคิดไปคิดมากับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่เพียงไม่นานฤทธิ์ยาก็ทำให้เธอหลับไป

        วันรุ่งขึ้นกว่าที่หญิงสาวจะตื่นก็ปาเข้าไปบ่ายโมงแล้ว เธอปวดระบมที่เท้านิดหน่อยพลางคิดว่าหากไม่ทานยาวันนี้คงระบมและอาจจะมีไข้ด้วย หญิงสาวพยุงกายเดินเข้าไปในห้องน้ำและอาบน้ำอย่างทุลักทุเล กว่าจะออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่เสียเวลาไปร่วมชั่วโมง เธอก้มมองดูผ้าพันแผลที่เปียกน้ำจนได้ ตัดสินใจเดินออกมาด้านนอกเพื่อหาอะไรกินและทำแผลไปด้วย แต่พอออกมาเห็นว่าบ้านเงียบสนิทจึงเดาว่าปฐวีอาจจะไม่อยู่แล้ว...

        “สงสัยจะออกไปทำงาน” หญิงสาวพึมพำเบาๆ เขย่งเท้าเดินไปหยิบกล่องพยาบาลมาวางไว้และเริ่มต้นทำแผลให้ตัวเองอย่างลำบากไม่น้อย... 


ตอนหน้า... ไม่รอด เป็นข่าวอีกละ 5555+ การแก้ไขสถานการณ์ครั้งนี้ จะทำให้พี่วีกับหนูลดาใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอี๊ก ส่วนจะเป็นอะไร มาลุ้นกันค่ะ เจอกันตอนหน้าวันพฤหัส อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนกันนะคะ

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตาม ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้น โหวต บอกกันด้วยนะคะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนค่ะ 



*****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^


 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #264 somluck (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 07:50
    อ่านมาถึงตรงนี้ยังำม่รู้เลยอลิศผิดตรงไหน
    #264
    1
    • #264-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 18)
      1 สิงหาคม 2560 / 12:59
      คงต้องพูดว่า มีพ่อผิดมากกว่าค่ะ เพราะความหวังดีแต่กลายเป็นหวังร้าย ทำร้ายความรักของลูก ยื่นเงื่อนไขพวกนี้มา ก็เพราะความรักลูกที่เฝ้าบอกอยู่ตลอด... หากทรงพลเข้าใจสักคน ความรักของอลิษากับปฐวีก็คงไม่ถูกแทรกกลางด้วยเงื่อนไขที่ดึงมือที่สามอย่างลดาเข้ามาเกี่ยวข้อง
      #264-1
  2. #195 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:10
    แต่มาครั้งนี้ชื่นใจ มาเต็มเลย
    #195
    0
  3. #194 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:10
    อยากอ่านไวๆ
    #194
    0
  4. #193 Anya0001 (@11Rina11) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:18
    ไรท์ ทำรีดทรมานนะเนี่ย ต้องรอจนถึงวันพฤหัสเลยง่ะะ เศร้าาาา ยังไงก็รอน้าาาาา
    #193
    0
  5. #192 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 21:50
    ไรท์บอก ไม่รอด คิดลึกเลยพออ่านต่อ อ้อเป็นข่าว 55555
    #192
    0
  6. #191 หมูตุ่น (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 21:08
    ไรตมีคำผีดอะไม่เหมาะ เป็น ไม่เหมา
    #191
    1
    • #191-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 18)
      25 กรกฎาคม 2560 / 21:41
      ขอบคุณค่ะ แก้ไขให้แล้วนะคะ
      #191-1
  7. #190 Manto20 (@Manto20) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:32
    รอๆๆๆๆคะ
    #190
    0
  8. #189 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:13
    รอค่ะ สนุกมากกกก
    #189
    0
  9. #188 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:00
    รอลุ้นกลับความใกล้ชิดกัน. รอออค่ะ
    #188
    0
  10. #187 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:42
    รอๆตอนต่อไป
    #187
    0
  11. #186 chernat (@chernat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:38
    รอค่ะ รอเขาเข้าใจกัน
    #186
    0
  12. #185 chocolate_2558 (@cream2558) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 18:15
    ถ้าพ่อรู้ว่าลดาเป็นลูกจะหวงลดามั้ย
    #185
    0
  13. #184 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 15:33
    รอออออค่ะ
    #184
    0
  14. #183 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 13:51
    รออ่านเลยค่ะ อิอิ
    #183
    0
  15. #182 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 09:28
    รอๆๆๆๆๆ
    #182
    0
  16. #181 ploi-novel (@ploi-feeling) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 07:55
    รอๆ ค่ะ งื้ออออ
    #181
    0
  17. #180 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 12:51
    รอๆ เหมือนเดิมนะคะ
    #180
    0
  18. #178 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 10:50
    อยากให้อัปทุกวันเลยค่ะ รอๆๆ เปิดพรีเลยได้ไหมคะ
    #178
    0