สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,937 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,481 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    123

    Overall
    399,937

ตอนที่ 15 : บทที่5 [ความเจ็บปวด] 100% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    18 ก.ค. 60

ขอฝากเรื่องใหม่นิสนุงนะค้า อัพต่อจากคุณหมอนะ


 

"ซ่อนรักจำนนใจ"

คลิกที่ลิ้งได้เลยค่ะ ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ

 

"คุณได้ยินอะไรบ้าง?" หญิงสาวถามอย่างกังวล

"ได้ยินว่าคุณจะจับผม... และยังบอกอีกว่าถ้าได้แต่งงานกับผมสบายไปทั้งชาติ" 

เมื่อเขาได้ยินทั้งหมดหญิงสาวก็หน้าซีด...

"ดะ เดี๋ยวก่อน คะ คือว่า..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถ้าคิดจะจับผม... ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี... แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้..."

ตามไปสนุกกันต่อที่ลิ้งนะคะ เริ่มอัพแล้วค่า

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407



อ่านจบ อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนด้วยนะคะ... 


              ทางด้านปฐวีหลังจากทำงานเสร็จแล้วยังไม่กลับบ้านนั่งอ่านบทละครสำหรับเรื่องใหม่ที่เพิ่งได้รับมา เวลานั้นผู้จัดการส่วนตัวเดินมานั่งข้างๆยังมิวายพูดเรื่องเดิม

        “วี มีนิตยสารติดต่อมาอีกแล้ว อยากให้วีกับลดาไปขึ้นปกให้”

        “ไม่รับครับ” ร่างสูงตอบอย่างเย็นชา สายตาจับจ้องยังบทละครของตัวเอง ตั้งแต่แถลงข่าวมีนิตยสารติดต่อมามากมายเสนอเงินให้เยอะแค่ไหนก็ตามแต่เขาไม่สนใจ ไม่อยากจะเก็บภาพไว้เป็นความทรงจำกับเธอสักนิดเพราะฉะนั้นจึงปฏิเสธมาตลอดและไม่เคยตอบรับเลย

        “เขาเสนอเงินสูงมากเลยนะวี ทำไมไม่ยอมถ่ายล่ะ” มินตราถามอย่างสงสัย

        “ผมไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินนี่ครับ อีกอย่างพี่คิดว่าผมจะทนถ่ายกับคนที่ไม่ชอบได้เหรอ” ปฐวียอมรับอย่างตรงไปตรงมาเรื่องอะไรจะไปถ่าย

        “อ้าว แล้วทนอยู่ยังไงด้วยกันตั้งหลายอาทิตย์” ผู้จัดการส่วนตัวมิวายย้อนถาม

        “แล้วผมมีทางเลือกอื่นหรือไงพี่?” เขาพูดสั้นๆ เวลานั้นมินตราจะพูดต่อแต่เสียงโทรศัพท์ของปฐวีดังขึ้นเสียก่อน ชายหนุ่มหยิบมาดูพอเห็นว่าใครเขามีท่าทีกระตือรือร้นรีบรับสาย

        “ครับอลิส” ชื่อที่เอ่ยขึ้นมาทำให้มินตราถอนหายใจ

        “ครับ ได้ครับ เจอกันคืนนี้ครับ” ปฐวีพูดเพียงไม่กี่คำก่อนจะวางสายพร้อมกับหัวใจที่พองโต รู้สึกยินดีที่คนรักยอมพูดคุยกับเขาเสียที

        “อลิสกลับมาแล้วเหรอ” มินตราถามอย่างอยากรู้

        “ครับ ผมจะไปรับที่สนามบิน” ปฐวีพูดแล้วยิ้มกว้าง

        “ให้คนอื่นไปดีกว่าไหม แถวนั้นนักข่าวเยอะ ถ้าเห็นวีขึ้นมา...” มินตราพยายามจะบอกแต่โดนร่างสูงแทรกขึ้นมาซะก่อนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดใจ

        “ขอเถอะครับพี่ แค่นี้อลิสก็น่าสงสารมากพอแล้ว ต้องมาเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้ สงสารความรักของเราบ้างเถอะ” ปฐวีทิ้งท้ายเดินออกไป ปล่อยให้ผู้จัดการส่วนตัวถอนหายใจออกมาสำหรับความยุ่งเหยิงที่กลัวว่ามันอาจจะเกิดขึ้นมาอีก

 

        ภายในสนามบินสุวรรณภูมิยามดึก เครื่องจากอเมริกาแลนดิ้งตอนตีสองพอดิบพอดี อลิษาเดินลากกระเป๋าออกมาด้านนอกเห็นชายคนรักยืนอยู่แล้วก็ปล่อยกระเป๋า เดินเข้าไปอย่างรวดเร็วแล้วโผกอดนักร้องหนุ่ม แม้อีกฝ่ายจะตกใจอยู่บ้างแต่ก็กอดตอบรับเช่นกันด้วยความคิดถึง      

        “อลิสคิดถึงวีจังค่ะ” อลิษาผละออกมองหน้านักร้องหนุ่มด้วยความรู้สึกนั้นจริงๆ

        “ผมก็คิดถึงอลิสครับ เราไปกันเลยไหม” ชายหนุ่มเอ่ยชวน เมื่อสังเกตว่าคนรอบข้างเริ่มมองมาที่พวกเขาแล้ว เพราะเป็นสนามบินขนาดใหญ่จึงมีผู้คนมากมายไม่เว้นแม้ตอนดึก

        อลิษายิ้มกว้างพยักหน้าให้ ปฐวีคว้ากระเป๋าของหญิงสาวมาถือเอาไว้จากนั้นควงกันเดินออกไปยังลานจอดรถเพียงไม่นานรถคันหรูแล่นออกจากสนามบิน แต่ไม่ได้มุ่งตรงไปยังบ้านหลังงามของหญิงสาว ไปยังคอนโดมิเนียมของเธอแทนโดยบอกตามตรงไม่ปิดบังว่าการกลับมาครั้งนี้ทรงพลผู้เป็นพ่อไม่ได้รับรู้เลย

        “ทำแบบนี้เดี๋ยวคุณพ่อทราบจะโมโหเอานะ” ชายหนุ่มบอกอย่างเป็นห่วง

        “ช่างเถอะค่ะ เพราะเขาทำให้วีต้องเป็นแบบนี้” คำพูดนั้นทำให้นักร้องหนุ่มสงสัย

        “หมายความว่ายังไงครับ”

        “อลิสคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือคุณพ่อค่ะ”

        ปฐวีได้ยินอดจะตกใจไม่ได้เพราะเขาเองไม่เคยเห็นลดากับทรงพลจะเคยพูดคุยกันมาก่อนเลย หากจะเป็นแผนของทรงพลจริงๆเขาต้องเคยเห็นคู่นี้อยู่ด้วยกันบ้างดังนั้นจึงพูดออกไป

        “แน่ใจเหรอครับ แต่ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะไม่รู้จักพ่อของอลิสเลยนะ”

        “วีเข้าข้างมันเหรอคะ! วีไม่รู้อะไร มันอาจจะเป็นหนึ่งในเด็กของคุณพ่อก็ได้” อลิษาพูดด้วยความหงุดหงิด ปักใจเชื่อไปมากกว่าครึ่งแล้ว ก่อนจะรีบปรับสีหน้าเมื่อพบว่านักร้องหนุ่มหันมามองเป็นระยะ

        “อลิสหมายถึงว่า คุณพ่ออาจจะจ้างเธอมาเพื่อทำให้เราเลิกกัน” หญิงสาวบอกเสียงเรียบ

        “ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆผมคงทำอะไรไม่ได้” ปฐวีถอนหายใจ หากพ่อของหญิงสาวทำถึงขนาดนี้ เส้นทางรักของเธอและเขาไม่มีทางไปต่อด้วยกันแน่ อุปสรรคอย่างอื่นเขาพร้อมสู้แต่ถ้าเป็นอุปสรรคอย่างพ่อของเธอ... หากจะรั้นไม่สนใจก็เป็นไปไม่ได้ด้วยรู้ว่าทรงพลมีอลิษาเป็นลูกสาวคนเดียว และเขาเชื่อว่าท้ายที่สุดแฟนสาวก็คงไม่มีความสุขเช่นกัน

        “วีไม่ต้องห่วงค่ะ อลิสจะเคลียร์กับพ่อเอง อลิสรักวีนะคะ” หญิงสาวว่าแล้วซบลงกับแขนแกร่งของร่างสูงทันที

        “ผมก็รักอลิสครับ แล้วก็ดีใจที่อลิสเข้าใจผม” ชายหนุ่มบอกตามจริง

        “อลิสเข้าใจคุณเสมอค่ะ รู้ว่าคุณรักอลิสคนเดียวใช่ไหมคะ” เธอถามย้ำเพื่อความมั่นใจ

        “ครับ”

        ร่างสูงหันไปยิ้มเวลานั้นถึงคอนโดมิเนียมของหญิงสาวพอดี เขาช่วยถือกระเป๋าเดินทางขึ้นไปส่งบนห้องเมื่อเข้ามาแล้วตั้งใจจะขอตัวกลับเพราะเห็นว่าดึกแล้วเธอควรได้พักผ่อนแต่ร่างบางกลับรั้งชายหนุ่มเอาไว้

        “วีค้างกับอลิสไม่ได้เหรอคะ” คำถามของอลิษาทำให้นักร้องหนุ่มนิ่งอึ้งไป ถึงแม้จะคบกันมาสามปีแต่เขาไม่เคยล่วงเกินเลยนอกจากจับมือ กอด และจูบคือมากที่สุด

        “อย่าเลยครับ มันดูไม่ดี อลิสจะเสียหายนะ” เขาส่งยิ้มอ่อนโยนให้

        “แล้วที่ วีอยู่กับมันล่ะคะ วีไม่เสียหายเหรอ” เธอถามอย่างโมโห

        “อลิสครับ ผมไม่มีทางเลือก อีกอย่างทะเบียนสมรสก็ชัดเจนเกินกว่าที่ผมจะปฏิเสธได้ ทางบริษัทก็ไม่ยอมฟ้องร้องดำเนินคดีตามกฎหมาย ผมไม่มีทางเลือกเลยจำเป็นต้องอยู่กับเธอ” ชายหนุ่มยอมรับอย่างตรงไปตรงมา เขามีปรึกษาทนายบ้างแต่ไม่กล้าทำอะไรโดยพลการ ในเมื่อทางบริษัทสรุปมาแบบนี้และแถลงไปแล้วด้วยได้แต่หวังว่าทางบริษัทจะจัดการให้เขาก่อนที่อะไรจะแย่ไปกว่านี้

        อลิษาถอนหายใจออกมา “อลิสเข้าใจค่ะ จะรีบจัดการให้เร็วที่สุด” ประโยคมุ่งมั่นทำให้เขาแปลกใจ

        “จัดการ?” เขาถามอย่างสงสัย

        “หมายถึงว่า อลิสจะไปคุยกับพ่อยังไงล่ะคะ วีไม่ต้องห่วงค่ะ กลับเถอะ ขับรถตอนดึกอันตราย” อลิษามิวายบอกแต่เขย่งเท้าจูบปากปฐวีเบาๆ

        “ผมไปนะ” ร่างสูงส่งยิ้มกว้าง

        “ถึงแล้วโทรหาอลิสด้วยนะคะ”

        หญิงสาวบอกทิ้งท้ายเดินไปส่งชายคนรักที่หน้าประตูห้องจนกระทั่งมองเขาลับหายไปกับลิฟต์ เธอถอนหายใจปิดประตูและทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่สนามบินจนถึงคอนโดมิเนียมอยู่ในสายตาของปาปารัซซี่ที่ตามถ่ายรูปเรียบร้อยแล้ว

 

        เสียงประตูจากห้องถูกเปิดเข้ามาทำให้เธอที่ยังไม่หลับสะดุ้งน้อยๆอีกทั้งความเงียบทำให้เธอได้ยินเสียงชัดเจนจึงลงจากเตียงขยับไปยังหน้าประตูแล้วเอาหูแนบและได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ตามด้วยเสียงของนักร้องหนุ่ม

        “ผมถึงห้องแล้วครับ อลิสพักผ่อนเถอะ ฝันดีนะครับ รักนะ” เสียงบอกรักหวานๆดังเข้าหูของหญิงสาวอย่างแจ่มชัด เขาคงยืนอยู่หน้าประตูห้องที่ตรงข้ามกับเธอแน่นอน ใจหนึ่งโล่งอกที่รู้ว่าเป็นปฐวีไม่ใช่โจร แต่อีกใจกลับหนักอึ้ง หากเรื่องทุกอย่างเป็นจริง นักร้องหนุ่มคือสามีของเธอแต่ไปบอกรักผู้หญิงอื่น เธอคงเสียใจมาก หญิงสาวสะบัดศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไปก่อนจะเดินกลับไปยังเตียงตัวเอง ล้มตัวลงนอน ตอนนี้ตีสี่กว่าแล้ว ลดาพยายามข่มตาหลับแต่นอนเท่าไหร่ก็ไม่หลับ รู้ตัวอีกทีแสงสีส้มของพระอาทิตย์ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาแล้ว...

        เช้าวันรุ่งขึ้นลดาในสภาพอ่อนเพลียยืนปิ้งขนมปังอยู่ในครัว ปฐวียังไม่ตื่นและเธอคิดว่าอีกนานทีเดียวกว่าเขาจะตื่นเพราะกลับมาดึก วันนี้นัดเอกพลไว้จะเข้าสำนักพิมพ์ จึงคิดว่าเสร็จงานแล้วจะไปหาเพื่อนรักอย่างรวีพรรณที่คอนโดมิเนียมเพราะอีกฝ่ายหยุด เมื่อทำอาหารเช้าเสร็จแล้วเธอทำเผื่อใส่จานให้ร่างสูงด้วย ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำและแต่งตัวออกจากห้องไป

        เมื่อมาถึงสำนักพิมพ์ก็ถูกเอกพลลากเข้าห้องไปพูดคุยกันเหมือนทุกทีแต่วันนี้มาแปลกแค่เจอหน้าเธอก็เอ่ยปากแซ็วซะแล้ว

        “วันนี้สามีมาส่งหรือเปล่า” เอกพลยิ้มกว้างถามเผื่อว่าจะได้เจอนักร้องหนุ่มอีก ความหล่อเหลายังติดตาตรึงใจอยู่

        “เปล่าค่ะ” เธอตอบสั้นๆ

        “เป็นอะไรหรือเปล่าลดา ดูเหมือนคนอดนอน... หรือว่า...” เอกพลเว้นวรรคเอาไว้ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ ลดาเองไม่ได้ไร้เดียงสาถึงขนาดไม่รู้อะไรก็หน้าร้อนผ่าวส่ายหน้าปฏิเสธทันที

        “ลดานอนไม่ค่อยหลับค่ะ ไม่ได้เป็นแบบที่พี่แอนนี่คิดสักหน่อย” เอกพลหัวเราะ

        “จ้า... เชื่อก็ได้... นี่ต้นฉบับนะ เอาไปแก้นิดหน่อยก็โอเคแล้วจ้ะ พี่ส่งทั้งไฟล์และเอกสารนี่คืนให้เลยแล้วกัน” เอกพลยื่นต้นฉบับให้ เวลานั้นหญิงสาวรับมาดูเล็กน้อยจากนั้นเก็บลงกระเป๋าแล้วเอ่ยปากขอตัวกลับทันที

        ขณะที่กำลังเดินออกจากห้องของบรรณาธิการ เธอเห็นว่าพนักงานในสำนักพิมพ์จับกลุ่มพูดคุยอะไรบางอย่างจึงเดินเข้าไปร่วมด้วยเหมือนว่ากำลังอ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์กันอยู่

        “ดูอะไรกันคะ” ทุกคนที่ยืนดูสะดุ้งกันเป็นแถวและหันมามองหน้าพยายามเก็บหนังสือพิมพ์แต่ดูเหมือนไม่ทัน

        “เอ่อ... คือว่า”

        “พี่อร ขอลดาดูบ้างสิคะ” หญิงสาวบอกอิงอรเลขานุการเอกพล เวลานั้นอีกฝ่ายมีสีหน้าไม่ค่อยดีนักแต่ก็ยอมยื่นหนังสือพิมพ์ไปให้ เธอรับมาดูและเห็นพาดหัวข่าวเรื่องของปฐวีและพาดพิงเธอเต็มๆ

        “แอบย่องรับไฮโซสาวกิ๊กเก่าถึงสนามบิน พร้อมไปต่อกันที่คอนโดฝ่ายหญิง งานนี้ไม่รู้ปฐวีเบื่อภรรยาหน้าหวานแล้วหันกลับไปยุ่งกับแฟนเก่าอย่างอลิษาหรือเปล่า”

       ไม่ใช่แค่เนื้อหาแต่ยังมีภาพประกอบ ดูครู่เดียวก็รู้ว่าเป็นปฐวี เธอจำเขาได้เพราะเสื้อผ้าชุดนี้เป็นชุดที่ใส่ไปซื้อของกับเธอ หญิงสาวพับหนังสือพิมพ์แล้วส่งคืนอิงอร

        “ลดากลับก่อนนะคะ” หญิงสาวบอกเพียงสั้นๆแล้วเดินจากไป

        เมื่อออกมาจากสำนักพิมพ์แล้วเธอนั่งแท็กซี่ไปยังคอนโดมิเนียมของรวีพรรณทันทีในหัวสมองคิดแต่เรื่องข่าว ยังคงหนักอึ้งกับเหตุการณ์นี้อยู่ ก่อนจะถึงพบว่าเพื่อนรักโทรมาเธอจึงบอกว่าใกล้ถึงแล้วค่อยคุยกัน พอมาถึงพบว่าเพื่อนรักกำลังนั่งรออยู่แล้วและลากเธอมานั่งด้วยกันที่โซฟาตัวยาวทันที

        “ลดา แกโอเคไหม” เพราะวันนี้นักข่าวสาวหยุดจึงเพิ่งเห็นข่าวเช่นเดียวกัน

        “ฉันโอเค” เธอว่าแล้วถอนหายใจออกมา

        “หน้าตาแกเหมือนไม่โอเคเลยนะ” รวีพรรณมิวายพูดอย่างเป็นห่วง

        “ฉันโอเคน่า” เธอบอกปัด

        “เป็นคุณปฐวีจริงๆเหรอ” เพื่อนรักถามย้ำแม้ภาพจากข่าวจริงๆแล้วก็ชัดเจน แต่งานนี้ต้องถามลดาที่อยู่บ้านเดียวกันจะได้ความมากกว่า

        “ใช่” เมื่อเห็นลดายืนยันรวีพรรณก็นึกโมโหแทน

        “ทำแบบนี้ไม่ให้เกียรติกันเลยนะลดา ชักจะมากไปแล้ว” รวีพรรณบอกอย่างหงุดหงิดใจ

        “ช่างเขาเถอะ ฉันกับเขาเราไม่ได้เป็นสามีภรรยากันจริงๆสักหน่อย”

        “ถึงแบบนั้นก็เถอะ แต่ตอนนี้แกได้ชื่อว่าเป็นเมียเขา แกเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายนะ” ถึงแม้จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทั้งคู่แต่ในเมื่ออีกฝ่ายตกลงตามน้ำ แถลงยอมรับก็ควรให้เกียรติเพื่อนเธอบ้างเพราะคนที่เสียหายตอนนี้ไม่ใช่ปฐวีเพียงคนเดียวอีกต่อไปแล้วแต่จะกลายเป็นลดาที่จะถูกโยงมาเรื่องนี้ด้วย

        “มันก็แค่ในนาม แค่ชื่อฉันเท่านั้นแหละ และทุกอย่างมันก็ไม่ได้ถูกต้อง!” เธอพูดกลับ เพื่อนรักไม่อยากเซ้าซี้ได้แต่เงียบและถอนหายใจออกมา ไม่นานโทรศัพท์ของลดาก็ดังขึ้น เธอเห็นเบอร์ไม่คุ้นเคยตอนแรกจะไม่รับแต่เพื่อนรักกลับคว้าไปและเอ่ยบอก

        “ฉันรับให้เอง” รวีพรรณคิดว่านักข่าวอาจจะโทรหาเพื่อนเธอหรือไม่จะได้ตอบแทน แต่เมื่อรับแล้วกลับไม่ใช่อย่างที่คิดเอาไว้

        “เอ่อ... รอสักครู่ค่ะ” รวีพรรณว่าเท่านั้นแล้วส่งโทรศัพท์ให้ เพื่อนรักเลิกคิ้วและเธอก็เลยบอกว่าเป็นปฐวี

        “ค่ะ” เธอตอบรับสั้นๆ

        “คุณเห็นข่าวแล้วใช่ไหม” ปลายสายถามเสียงเข้ม

        “เห็นแล้วค่ะ”

        “ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ผมจะไปรับ” ปลายสายถามขึ้นอีกดูเหมือนน้ำเสียงของเขาจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม แข็งกระด้างไร้ซึ่งความอ่อนโยน

        “ฉันอยู่กับเพื่อนแล้วก็จะอยู่อีกนาน คุณไม่ต้องมารับหรอก ฉันกลับเองได้” เธอบอกกลับรวดเดียว

        “คุณคิดว่าผมอยากไปรับคุรหรือไง แต่ตอนนี้คุณต้องไปกับผม เราต้องไปสัมภาษณ์สื่อด้วยกัน” ปฐวีที่เกรี้ยวกราดและใช้คำพูดทำให้เจ็บปวดได้เสมอกลับมาแล้ว

        “งั้นคุณก็ว่ามาสิ จะให้เจอกันที่ไหน ฉันจะไปเอง” หญิงสาวยืนยันอย่างไม่สนใจเช่นเดียวกัน

        เพียงไม่นานก็ได้ความว่าเขาอยู่สยามเซนเตอร์ เธอวางสายและออกจากคอนโดมิเนียมโดยมีเพื่อนรักตามออกไปด้วยเพราะงานนี้อาจจะได้ข่าวมาเขียนเพิ่ม แถมยังถูกรวีพรรณกำชับให้แต่งตัวดีๆเพราะเป็นการออกสื่อดังนั้นจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะยืมชุดเดรสของเพื่อนรักมาสวม แต่งหน้าเล็กน้อยก็ดูดีขึ้นมา หลังจากก้าวเข้ามาในสยามเซนเตอร์แล้วจึงพบว่าผู้คนมากมายรวมถึงสื่อมวลชนต่างกรูกันเข้ามาหาและรัวคำถามเป็นชุด มินตราเห็นว่าลดามาแล้วจึงรีบมาพาไปด้านหลังทันทีโดยมีปฐวีรออยู่แล้วเพื่อซักซ้อมการตอบคำถามก่อน...


เม้นด้วยนาจา... จุ๊บๆ

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #882 150221 (@150221) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 10:41
    สงสารนางเอกจังไรท์
    #882
    0
  2. #136 Haru2312 (@Haru2312) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 08:33
    ระวังจะเสียใจนะ วี
    #136
    0
  3. #133 หมูตุ่น (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:49
    มองไม่ออกว่าคู่นร้จะรักกันยังไง5555
    #133
    1
    • #133-1 somluck (จากตอนที่ 15)
      20 กรกฎาคม 2560 / 17:32
      นั่นสิคิดเหมือนกัน
      #133-1
  4. #132 fsn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 12:43
    จากหนึ่งจุด ก่อปัญหาลากยาวเลยนะคะ
    #132
    0
  5. #126 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 00:34
    งานนี้วีทำให้เป็นเรื่องนะแล้วมาดุลดาทำไม
    #126
    0
  6. #125 ploi-novel (@ploi-feeling) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 23:32
    นั้นนน ม่ามาเต็ม!!!
    #125
    0
  7. #124 Nous36 (@Nous36) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 22:06
    เมื่อไหร่พระเอกจะห็นความร้ายของแฟนตัวเองแล้วเห็นความน้ารักของนางเอกชักที
    #124
    0
  8. #123 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 22:01
    ลุ้นๆๆๆ ลุ้นหนักมากค่ะ เมื่อไหร่จะรู้ความจริง
    #123
    0
  9. #122 chernat (@chernat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:25
    ไม่มีวี่แววว่านางจะรักกัน
    #122
    0
  10. #121 Lukmunum (@Lukmunum) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:04
    โอ๊ยยเดินเรื่องสนุกมากกคือสงสัยว่าพระนางเค้าจะไปรักกันตอนไหนเนี้ยรอๆ
    #121
    0
  11. #120 NuSu SukanYa (@sukanya_su) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 20:56
    ลดาน่าฉงฉาน
    #120
    0
  12. #119 comlover (@comlover) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 20:48
    รอค่ะ สนุกมากกกก
    #119
    0
  13. #118 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 20:09
    อย่างงี้ต้องเจอตบ
    #118
    0
  14. #117 karunaplanee (@karunaplanee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:46
    เข้าใจทุกฝ่ายนะ แต่จะรักกันยังงัย
    #117
    0
  15. #116 katicknam (@Tooktick6) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:34
    รอๆๆค่ะ รู้สึกเกลียดอลิส
    #116
    0
  16. #115 Nous36 (@Nous36) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:50
    เขารออยู่นะมาเร็วๆ
    #115
    0
  17. #114 Yim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 10:46
    รอนะคะ สนุกจริงๆ พล็อตเรื่องแปลกดีค่ะ ไม่รูว่าระยะเวลา 3 เดือน จะพอให้ พระ นาง รักกันได้มั๊ย เห็นแต่ต่างคนต่างอยู่ พระเอกน่ารักดีค่ะ ไม่ใจร้าย ดูเป็นผู้ชายอบอุ่น ยอมรับและเข้าใจอะไรได้ดี ลุ้นๆนะคะ อยากให้รักกันไวๆ
    #114
    0