สัญญาบาป [ฉบับรีไรต์] E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 399,994 Views

  • 1,090 Comments

  • 3,482 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    180

    Overall
    399,994

ตอนที่ 11 : บทที่4 [หนีกันไม่พ้น] 70% อัพแล้วค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    8 ก.ค. 60

ขอฝากเรื่องใหม่นิสนุงนะค้า อัพต่อจากคุณหมอนะ


 

"ซ่อนรักจำนนใจ"

คลิกที่ลิ้งได้เลยค่ะ ฝากแอดแฟนด้วยนะคะ

 

"คุณได้ยินอะไรบ้าง?" หญิงสาวถามอย่างกังวล

"ได้ยินว่าคุณจะจับผม... และยังบอกอีกว่าถ้าได้แต่งงานกับผมสบายไปทั้งชาติ" 

เมื่อเขาได้ยินทั้งหมดหญิงสาวก็หน้าซีด...

"ดะ เดี๋ยวก่อน คะ คือว่า..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถ้าคิดจะจับผม... ไม่ยากหรอกปาล์ม ผมยินดี... แต่ขอเรียกค่าตอบแทนนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าคุณตกลง เจอกันที่ห้องคืนนี้..."

ตามไปสนุกกันต่อที่ลิ้งนะคะ จะเริ่มอัพเร็วๆนี้ค่ะ

https://my.dek-d.com/little_chocho/writer/view.php?id=1662407


อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟน ด้วยนะคะ ^^

 

              เมื่อมาถึงคอนโดมิเนียมของหญิงสาวก็เป็นไปตามคาดเพราะนอกจากจะมีนักข่าวบางส่วนมาดักรอยังมีแฟนคลับของนักร้องหนุ่มด้วยเช่นเดียวกัน พอลงมาทุกคนก็กรูกันเข้ามาทั้งด่าทอ ต่อว่าและยังมีบางอย่างถูกขว้างมาโดนอีกต่างหากนับว่ากลายเป็นความเกลียดชังรุนแรงที่ลดาเป็นผู้รับแต่เพียงผู้เดียว ส่วนสื่อต่างตะโกนถามอยากได้ข้อมูลมากกว่าคำแถลงข่าวแต่ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากร่างบางที่กำลังยกมือป้องกันตัวเอง มินตราเห็นสถานการณ์ไม่ดีรีบโอบประคองหญิงสาวเข้าไปด้านในทันที พออยู่ในลิฟต์แล้วต้องหันไปถามด้วยความเป็นห่วง

        “เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม” มินตรามองสำรวจพบว่ามีเพียงเสื้อผ้าเท่านั้นที่มีรอยเปื้อนคาดว่าสิ่งของที่โยนมาหากไม่ใช่ไข่ดิบก็คงเป็นของกิน นอกนั้นไม่เห็นร่องรอยบาดเจ็บตรงไหน

        “ไม่เป็นไรค่ะพี่มิ้น” แม้ปากจะบอกแบบนั้นแต่ยอมรับว่าเหตุการณ์เมื่อครู่สร้างความตกใจให้เธอเป็นอย่างมากแต่ก็พอเข้าใจ แฟนคลับก็รักศิลปินเป็นธรรมดา ย่อมมีคนเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น บางคนร้องไห้เงียบๆ บางคนยอมรับทำใจ บางคนหันหลังให้นักร้องหนุ่ม บางคนก็ถึงขั้นตามด่าทอราวีเธอเหมือนอย่างที่เจอมา และเธอไม่มีสิทธิ์ไปโกรธหรอก เพราะเป็นเธอที่หาเรื่องเอง นับจากนี้ไปอีกสามเดือนคงต้องเจออย่างนี้ทุกวัน

        “ลดาต้องเข้าใจนะ แฟนคลับก็รักของเขาอาจจะโกรธบ้างจากข่าวเราก็ต้องเตรียมรับมือ เอาเป็นว่าช่วงนี้ไม่ต้องออกไปไหนมาไหนแล้วกัน เก็บตัวอยู่ในคอนโด หรือถ้าจะไปไหนก็ไปกับวีดีที่สุด” มินตราแนะนำแต่ลดาคิดล่วงหน้าเอาไว้เรียบร้อยแล้วว่าคงไม่ม่มีทางไปไหนกับปฐวีแน่ๆ

        “ค่ะ” หญิงสาวตอบเพียงสั้นๆก่อนจะไขกุญแจห้องเข้าไปด้านในและเริ่มเก็บเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ไปเพียงบางส่วนเท่านั้นแล้วรวดเปลี่ยนเสื้อตัวใหม่ด้วยเช่นกันเพราะตัวเก่ามีคราบเลอะเทอะ เมื่อมั่นใจว่าเก็บของครบแล้วจึงเดินออกมาด้านนอก มินตราที่เห็นกระเป๋าใบเล็กเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย

        “ทำไมเอาไปแค่นี้ล่ะ” มินตราถาม

        “เดี๋ยวก็ได้กลับมาค่ะ” ลดาตอบเพียงสั้นๆ พร้อมยืนยันว่าจะเอาไปแค่นี้จริงๆเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเรียบร้อยแล้วมินตราจึงพาเดินลงไปด้านล่างและรีบพาขึ้นรถออกจากคอนโดมิเนียมแห่งนี้ไปเลยทันที

        เมื่อมาถึงคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองกรุงของปฐวีก็ยังเจอกลุ่มนักข่าวกับแฟนคลับอยู่เหมือนเดิมแต่รอบนี้ยังดีหน่อยนอกจากเสียด่าทอแต่ไม่มีใครกล้าปาสิ่งของมาเหมือนกับที่เจอเมื่อครู่ หญิงสาวพยายามไม่ใส่ใจแม้เกิดมาจะไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้กับตัวเองเลย มินตรารีบพาลดาเข้าไปด้านในแม้จะมีคนพักอาศัยที่นี่มองด้วยความสนใจก็จริงแต่หญิงสาวเลือกจะเฉย จนกระทั่งถูกดึงเข้ามาในลิฟต์มินตรากดไปยังชั้นสิบห้าทันที

        เพียงไม่นานเมื่อบานประตูลิฟต์เปิดออกลดาจึงได้รู้ว่าชั้นนี้ไม่ได้มีประตูห้องเรียงกันเหมือนที่อื่นแต่กลับมีบานประตูแค่ไม่กี่บานและมีระยะห่างพอสมควรดูแล้วเหมือนว่าทั้งชั้นจะมีไม่กี่ห้องเท่านั้นเอง เธอได้แต่เดินตามหลังของมินตราไปเงียบๆจนกระทั่งอีกฝ่ายเสียบคีย์การ์ด ใส่รหัสผ่าน เปิดประตูเข้ามา จึงได้เห็นห้องกว้างที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม สะอาดสะอ้านและเป็นระเบียง อีกทั้งหน้าต่างบานใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้ายังทำให้เห็นทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครในยามนี้ได้อย่างชัดเจน

        ลดามองสำรวจห้องรอบๆจึงเห็นว่าห้องกว้างถูกแบ่งเป็นสัดส่วนชัดเจน ด้านซ้ายเป็นห้องครัวขนาดใหญ่ถัดจากนั้นเป็นโต๊ะอาหารที่รองรับคนได้มากกว่าสิบคนด้วยซ้ำ มีเคาน์เตอร์บาร์เล็กๆอยู่ตรงมุม ส่วนตรงกลางเป็นห้องรับแขกขนาดใหญ่โซฟารูปตัวแอลสีขาวทอดยาวอยู่ด้านล่างเป็นพรมขนสัตว์สีดำสนิท ตรงข้ามนั้นเป็นโทรทัศน์เครื่องใหญ่ถัดจากนั้นเป็นตู้เก็บของที่มีรางวัลมากมายถูกเก็บเอาไว้เป็นอย่างดี

        “นี่คีย์การ์ดจ้ะลดา ส่วนรหัสห้องก็คือปีเกิดปฐวี เก็บไว้ดีๆล่ะ” มินตรามอบให้

        หญิงสาวรับมาแล้วจากนั้นช้อนสายตามองผู้จัดการส่วนตัวปฐวี นับตั้งแต่เกิดเรื่องก็มีมินตรานี่แหละที่ยังพูดจากับเธอดีเหมือนเมื่อก่อนจนอดจะถามกลับอย่างสงสัยไม่ได้

        “พี่มิ้น... ไม่โกรธลดาเหรอคะ”

        “จะว่ายังไงดีล่ะ ตอนแรกพี่ก็โกรธนะ แต่พี่คิดว่าลดาไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ในเมื่อลดาบอกพี่ว่ามีเหตุผลบางอย่าง พี่ก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งแต่พี่แค่อยากจะให้ลดานึกถึงวีบ้างก็เท่านั้นเอง” มินตราบอกสั้นๆจากนั้นเดินไปอีกทางหญิงสาวจึงได้แต่เดินตามจนมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูไม้สีขาว พอบานประตูเปิดออกจึงได้เห็นว่าด้านในเป็นห้องนอนที่เฟอร์นิเจอร์ครบครันไม่ว่าจะเตียงนอนคิงไซซ์ดูแล้วน่าจะนุ่มแน่นอน โซฟาขนาดสองคนนั่งที่อยู่ติดผนังมองใกล้กับหน้าต่างบานใหญ่ที่ถูกปิดด้วยม่านสีขาว ถัดจากนั้นเป็นโต๊ะเขียนหนังสือและบานประตูที่เชื่อมกับห้องน้ำนั่นเอง หญิงสาวได้แต่มองด้วยความตกใจกับความหรูหราแม้จะรู้ว่าเขามีเงินก็ตามที

        “นี่ห้องลดานะ อยู่ตรงข้ามห้องวี พออยู่ได้ไหม”

        “ได้ค่ะ ขอบคุณพี่มิ้นมากๆเลยนะคะ ที่มาส่ง” ร่างบางขอบคุณจากใจจริง มินตราถอนหายใจออกมาแล้วตบบ่าผู้หญิงตรงหน้า

        “ลดารู้ใช่ไหมว่าตอนนี้ลดาเป็นภรรยาของวี ชีวิตลดาจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ไปไหนมาไหนจะมีแต่คนคอยจับจ้อง มีทั้งคนรักและคนเกลียด ทำอะไรก็เป็นข่าวไปหมด ลดาพร้อมสำหรับชีวิตแบบนี้แล้วจริงๆหรอ?” มินตราถามย้ำ

        “ลดาไม่มีทางเลือกมากนักหรอกค่ะพี่มิ้น ในเมื่อลดามาถึงจุดนี้แล้วยังไงก็ต้องก้มหน้ารับมันให้ได้”

        แม้คำพูดแปลกๆกับท่าทางน่าสงสารของลดาทำให้มินตราสงสัยอยากจะเอ่ยถามแต่รู้ดีว่าคงไม่ได้คำตอบอะไร ใช่ว่าไม่เคยถามเสียที่ไหนแต่ร่างบางปากแข็งเกินกว่าจะยอมพูดออกมา เธอจึงไม่อยากคาดคั้นตอนนี้แก้ไขอะไรไม่ได้แล้วเพราะยังไงในสามเดือนนี้ผู้หญิงตรงหน้าคงไม่ยอมหย่า ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องสามเดือนแต่ท้ายที่สุดจึงเลือกที่จะปล่อยไป แก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าไปก่อนส่วนเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้แต่หวังว่าอีกไม่นานลดาจะเห็นใจนักร้องหนุ่มบ้างเพราะคนที่เดือดร้อนและเจ็บปวดที่สุดคือปฐวี...

        เมื่อมินตราจากไปลดาจึงได้อยู่ภายในคอนโดมิเนียมสุดหรูหรานี้เพียงลำพัง เพราะไม่รู้จะทำอะไรจึงเลือกที่จะเดินสำรวจห้องไปรอบๆจึงได้รู้ว่าที่นี่กว้างพอสมควร พอสำรวจเสร็จยังว่างอยู่ดีตอนนี้เธอที่เริ่มเบื่อหน่ายจะออกไปด้านนอกก็ไม่ได้สุดท้ายจึงเดินกลับห้องตัวเองเริ่มจัดเสื้อผ้าเข้าตู้แต่เพราะของมีไม่เยอะมากนักเพียงไม่นานก็จัดเสร็จ พอออกมาด้านนอกก็เริ่มจัดบ้านเขาด้วยเช่นกัน ทำความสะอาด แม้จะไม่ได้สกปรกก็เถอะ แต่ลดาก็ทั้งปัดกวาด เช็ดถู ดูดฝุ่น ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เก็บเสื้อผ้าบางส่วนของปฐวีที่ตากเอาไว้ด้านหลังซึ่งเป็นห้องซักผ้านำมาพับเก็บไว้ให้เรียบร้อย หวังว่าตลอดสามเดือนที่เหลือ ถึงแม้จะไม่ได้มิตรภาพแบบเดิมกลับมาแต่หวังว่าเขาจะถนอมน้ำใจเธอบ้างไม่ทำร้ายเธอก็พอ

        หญิงสาวทำงานบ้านจนลืมเวลา รู้ตัวอีกทีท้องก็ร้องซะแล้ว เมื่อหันไปมองนาฬิกาจึงพบว่าตอนนี้หกโมงกว่าจึงเดินไปยังห้องครัวเปิดตู้เย็นขนาดใหญ่ของร่างสูงพบว่าด้านในมีแต่อาหารสำเร็จรูปทั้งนั้นเลย จึงคิดว่าจะลงไปซุปเปอร์มาร์เก็ตด้านล่างดีหรือไม่เพราะก่อนรถเลี้ยวเข้ามาเห็นว่าตรงข้ามคอนโดมิเนียมมีอยู่แต่พอนึกถึงคำพูดของมินตราและนักข่าวกับแฟนคลับที่ยังปักหลักรอด้านล่างสุดท้ายหญิงสาวจึงเลือกกินอาหารสำเร็จรูปแทน

        พอทำให้ตัวเองอิ่มท้องไม่มีอะไรต้องทำอีกแล้วลดาเลยเข้าไปในห้องของตัวเอง ปิดประตูล็อกให้เรียบร้อย เข้าไปอาบน้ำและไม่ออกจากห้องมาอีกเลย ไม่อยากเจอหน้าปฐวี หลังจากสบายตัวก็ล้มตัวลงนอน พลิกไปพลิกมาคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้แต่ถอนหายใจ แม้เพื่อนรักอย่างรวีพรรณจะโทรศัพท์มาหลายสายแล้วแต่ก็เลือกที่จะไม่รับเพราะตอนนี้เธออยากอยู่เงียบๆมากกว่าท้ายที่สุดความง่วงงุนเข้าโจมตีเพียงไม่นานลดาก็เข้าสู่นิทราไป...

        เวลาล่วงเลยเข้าวันใหม่มาแล้ว ปฐวีเสียบคีย์การ์ดเข้ามาในห้อง ไฟเปิดสว่างทำให้เขาขมวดคิ้วแต่พอนึกได้ว่าลดาเข้ามาอยู่แล้วตามที่มินตราบอกเขาก็แสยะยิ้มน้อยๆมองดูห้องที่ดูเรียบร้อยผิดหูผิดตาแต่ไม่ได้สนใจอะไร ชำเลืองมองห้องพักแขกอีกครั้งแล้วไม่สนใจเดินเข้าห้องตัวเองที่อยู่ตรงข้ามเพื่อพักผ่อนเช่นเดียวกัน

       

        เช้าวันแรกของการย้ายมาอยู่บ้านของปฐวี ลดาตื่นตั้งแต่หกโมงเช้าเพราะเมื่อคืนนอนเร็ว แม้จะยังแปลกที่แปลกทางไปบ้าง รู้สึกไม่ค่อยชินแต่ก็คงอดทนไปก่อน อีกสามเดือนก็ย้ายออกแล้ว ลดาบอกตัวเองแบบนั้นแล้วเข้าไปอาบน้ำให้เรียบร้อย ออกมาอีกทีร่างบางสวมเสื้อยืดสีขาวพิมพ์ลายน่ารักกับกางเกงยีนส์ขายาวแม้จะเป็นการแต่งตัวธรรมดาแต่เผยให้เห็นหุ่นที่สมบูรณ์แบบ เพราะยังเช้าอยู่นึกขึ้นได้เรื่องอาหารสำเร็จรูปในตู้เย็น หญิงสาวจึงคว้ากระเป๋าสตางค์ เปิดประตูออกมาไม่ได้ยินเสียงอะไรคิดว่าปฐวียังไม่ตื่นหรือไม่ก็ยังไม่กลับมา จึงรีบลงไปด้านล่างเพื่อซื้อของจากซุปเปอร์มาร์เก็ตด้านล่าง นับว่าโชคดีที่เช้าแบบนี้ด้านหน้าคอนโดมิเนียมค่อนข้างเรียบร้อย ไม่มีนักข่าวและเหล่าแฟนคลับ ถึงแม้ตลอดทางที่เดินไปหรือแม้กระทั่งเดินเลือกซื้อของจะมีคนผ่านไปผ่านมาจำเธอได้จับกลุ่มนินทาก็ตาม แต่หญิงสาวทำเป็นไม่สนใจ รีบซื้อของแล้วก็รีบกลับขึ้นมาด้านบน ไม่ชอบการตกเป็นเป้าสายตาจริงๆแต่จากคำพูดของมินตราเมื่อวาน เธอทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากการอดทน

        เมื่อเสียบคีย์การ์ด กดรหัสผ่าน เปิดประตูเข้ามาแล้ว หอบหิ้วของตั้งใจจะเดินไปที่ครัวแต่แล้วก็ตกใจเมื่อพบว่าเวลานี้ตรงห้องรับแขกปฐวีกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่และหันมามองเธอด้วยสายตาเย็นชาก่อนจะเอ่ยถามเสียงเข้ม

        “ไปไหนมา”

        “ไปซื้อของ” เธอตอบกลับเสียงเรียบ

        “ไม่มีใครบอกคุณหรือไงว่าช่วงนี้ห้ามไปไหนมาไหนคนเดียว” ชายหนุ่มถามเสียงแข็งในขณะที่หญิงสาวถอนหายใจออกมา

        “มี แต่ฉันคิดว่าการที่ฉันลงไปซื้อของแค่นี้คงไม่เป็นอะไร”

        “นั่นสิ มันจะเป็นอะไรได้ล่ะ ในเมื่อตอนนี้อะไรจะเกิดขึ้น คุณก็รับมือกับมันได้หมดแหละ” ปฐวีพูดจาแดกดัน และเป็นลดาเลือกที่จะเงียบเพราะการต่อปากต่อคำกับปฐวีไม่ได้ทำให้อะไรมันดีขึ้นเลย

        ลดาเดินเลี่ยงไปยังห้องครัวแล้วรีบนำของที่ซื้อมาเก็บไว้ในตู้เย็น ลงมือทำอาหารเช้าเงียบๆ เป็นอาหารที่ทำง่ายและรวดเร็วอย่างข้าวต้มโดยไม่พูดไม่จาและไม่สนใจปฐวีอีกเลย แม้ไม่รู้ว่าเขาจะกินด้วยหรือไม่แต่ท้ายที่สุดข้าวต้มก็มีมากเกินกว่าที่คนคนเดียวจะกินหมด พอทำเสร็จยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยปากชวนเห็นเขาเดินออกมาจากห้องนอนด้วยชุดเสื้อโปโลสีขาวกับกางเกงยีนส์ออกจากห้องไปทันที เธอได้แต่ถอนหายใจ ตักข้าวมานั่งกินคนเดียวเงียบๆหลังจากกินเสร็จก็โทรศัพท์หาเจ้านายตัวเองอย่างเอกพลเพื่อพูดคุยเรื่องต้นฉบับ

        “โอ๊ยย คุณน้องพี่แอนนี่ดีใจจริงๆที่คุณน้องโทรมา เพราะโทรหาเป็นร้อยสายแล้วไม่เคยรับของคุณพี่เลยนะคะ” เสียงจิกกัดปนน้อยใจของเอกพลทำเอาลดายิ้มขำ

       “ลดาขอโทษจริงๆค่ะพี่แอนนี่ ช่วงนี้ยุ่งๆ ที่โทรหามาวันนี้จะแจ้งว่าช่วงนี้ลดาอาจจะไม่ได้เข้าสำนักพิมพ์บ่อยๆนะคะแต่จะส่งงานทางอีเมล์ให้แทนค่ะ” หญิงสาวบอกกลับตามตรง ไม่ใช่แค่งานต้นฉบับอย่างเดียวยังมีคอลัมน์ที่รับผิดชอบเขียนให้กับสำนักพิมพ์ด้วย

        “แหมๆ พี่เข้าใจจ้ะ ช่วงข้าวใหม่ปลามันนี่เนอะ ว่าแต่น้องลดาทำยังไงเนี่ยเป็นแฟนปฐวีขวัญใจพี่ก็ไม่ยอมบอกกันบ้างเลยนะ” เอกพลได้ทีแซ็ว

       “เอ่อ... กะเซอไพรส์ไงคะ” หญิงสาวบอกขำๆเพราะอย่างไรก็บอกความจริงไม่ได้อยู่ดี สถานะตอนนี้ใครพูดใครถามอะไรต้องตามน้ำไปก่อนเสมือนว่ามันคือเรื่องจริง

        “เซอไพรส์ของน้องลดาเด็ดดวงจนพี่แทบช็อกไปเลย”

       “ถ้ายังไงลดาต้องวางก่อนนะคะพี่แอนนี่ ไว้ต้นฉบับเสร็จลดาจะโทรไปบอกนะคะ สวัสดีค่ะ” ลดาตัดบทโดยการวางสายทันที จากนั้นถอนหายใจมองห้องที่กว้างแต่ไม่มีใครอยู่เลยนอกจากเธอ เพราะออกไปไหนไม่ได้ก็ยิ่งเบื่อมากขึ้นไปอีกสุดท้ายวิธีแก้เบื่อที่ดีที่สุดก็คือทำความสะอาดบ้าน รื้อนู่นนี่นั่นออกมาจัดใหม่ ถอดปลอกหมอน ผ้าคลุมตรงโซฟาไปซักให้สะอาด ระหว่างที่กำลังทำความสะอาดอยู่นั้นจู่ๆเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทีแรกคิดว่าเป็นรวีพรรณแต่พอหยิบมาดูเป็นเบอร์ไม่คุ้นเคย ชั่งใจเล็กน้อยแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะรับ

        “สวัสดีค่ะ”

        “แกเป็นใคร กล้าดียังไงมายุ่งกับวีของฉัน” น้ำเสียงไม่เป็นมิตรและคำพูดที่ไม่ให้เกียรติทำให้หญิงสาวตกใจคิดว่าเป็นแฟนคลับของเขาหรือเปล่าจึงอดที่จะถามกลับไม่ได้

       “คุณเป็นใคร?” ลดาถามอย่างสงสัย

        “ฉันเป็นใครไม่สำคัญ แค่บอกฉันมาว่าแกต้องการเท่าไหร่ แลกกับใบหย่า”

       “คุณเป็นแฟนคลับปฐวีเหรอ?” เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมบอกแต่ลดาก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน

        “ฉันเป็นมากกว่าแฟนคลับของเขาอีก!”

       เมื่อปลายสายตอบกลับมาแบบนี้ความคิดหนึ่งก็แว็บเข้ามา หากว่ามากกว่าแฟนคลับก็คงเป็นแฟนตัวจริงแบบนั้นจะเป็นอลิษา ลูกสาวทรงพลหรือเปล่า เมื่อคิดได้แบบนั้นจึงลองหยั่งเชิงถามกลับ

       “คุณอลิษา?

        “ฉลาดนี่ รู้ว่าฉันเป็นใคร พ่อฉันจ้างแกใช่ไหม”

       คำถามนี้ทำเอาหญิงสาวแอบชื่นชมในใจ สมกับเป็นพ่อลูกกัน เดาถูกต้องเป๊ะแต่รู้ดีว่ายังไงก็พูดไม่ได้เพราะเซ็นสัญญาไปแล้ว ยอดหนี้หลายสิบล้านใครจะมีปัญญาหามาใช้ คิดแล้วก็ถอนหายใจก่อนจะตอบกลับออกไป

       “ไม่มีใครจ้างฉันทั้งนั้น และฉันก็ไม่ได้อยากได้เงินของคุณ เมื่อถึงเวลาฉันจะหย่ากับคุณปฐวีเอง คุณไม่ต้องห่วงหรอก” ลดาบอกอย่างใจเย็น ไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงหน้าตาเรียบร้อยอย่างอลิษาจะพูดกับเธอแรงขนาดนี้

        “ไม่ ฉันไม่รอ ฉันอยากให้แกหย่าเดี๋ยวนี้!” อลิษาตวาดใส่เสียงดังอย่างเก็บไม่อยู่

       “ฉันคงทำให้คุณไม่ได้ ถ้าคุณจะโทรมาแค่นี้ดิฉันคงต้องขอวางสาย” ลดาบอก

        “แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ฉันจะทำให้แกหย่ากับวีให้ได้”  

เสียงอาฆาตแค้นทิ้งท้ายทำเอาลดาหนักใจเช่นเดียวกัน เธอเองก็ผิดที่แทรกกลางความรักของคนทั้งคู่ หลังวางสายจากอลิษา ลดาก็มองนาฬิกาพบว่าตอนนี้ใกล้จะเย็นแล้ว จึงเข้าครัวเตรียมอาหารเย็นซึ่งก็ทำกับข้าวหลายอย่างเผื่อผู้ชายอีกคนที่อยู่ร่วมกันอย่างน้อยตอนนี้อยู่ด้วยกันแล้ว เธอก็อยากจะดูแลเขาเป็นการทดแทนบ้างแม้จะไม่ได้ทั้งหมดแต่อยากให้เขารู้และเข้าใจว่าตัวเธอนั้นไม่มีทางเลือกเช่นเดียวกัน

ภายในห้องกว้างใหญ่ ในมุมส่วนของโต๊ะกินข้าว ลดานั่งกินอย่างหงอยเหงา มองท้องฟ้าทอแสงสีส้มแม้อาหารตรงหน้าจะอร่อยแค่ไหนแต่สุดท้ายก็ฝืนกินไปได้แค่นิดเดียวเท่านั้น เธอถอนหายใจออกมา เดินเก็บจานเข้าไปในครัว ล้างให้เรียบร้อย ส่วนอาหารที่เหลือก็จัดการคลุมพลาสติกเอาไว้เผื่อว่าเขาจะกลับมาทาน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยหญิงสาวก็เดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเองและเก็บตัวอยู่ในนั้นไม่ออกมาอีกเลย... 


สงสารลดา... TT^TT แต่ก็นะ... งานนี้โทษใครไม่ได้ ต้องโทษตัวต้นเหตุอย่างทรงพลและราพิณ ทำให้ทั้งสองคนเป็นเหยื่อ ตอนหน้าแซ่บแน่นอนค่า ห้ามพลาด เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ อย่าลืมเม้น โหวต แอดแฟนกันด้วยนะค้า ขอเม้นต์เยอะๆหน่อยน้าา อยากรู้ว่าทุกคนชอบไหมเอ่ยยยย ^^ และถ้าไม่อยากพลาดตอนไหนก็อย่าลืม "แอดแฟน" กันไว้ด้วยนะคะ ^^


****************************************************************************************

มีนิยายที่อัพคู่กันตอนนี้คือ เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” ตอนนี้วางแผงแล้วนะคะ ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ร้านนายอินทร์ se-ed และ B2ราคา 329 บาทหรือจะสั่งกับทางสำนักพิมพ์ได้ลด 15% ฝากด้วยนะคะ สามารถอ่านตัวอย่างได้ก่อนที่บทความ "เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ" ได้เลยค่า ^^

 


 

 

โปรย... ปกหลังจากสำนักพิมพ์นะคะ

 

  “ถึงคุณจะอันตราย แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือคุณ

 

       แค่วันไนต์สแตนด์แบบไม่ได้ตั้งใจ เขาควรจะปล่อยผ่านไปแต่สำหรับ เฟเดรีโก อัลบาติโน่ แล้ว แพรวา คือผู้หญิงที่เขาสนใจ ภายใต้ความเย็นชาแสนจะเย่อหยิ่ง ปลุกความอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา ศัลยแพทย์หนุ่มหยิบยื่นความรับผิดชอบแต่เธอปฏิเสธ แถมยังพาลูกในท้องหนีไปอีก แต่การหลบหนีของแพรวาไม่ได้มีสาเหตุมาจากเขาทั้งหมด หญิงสาวถูกคุกคามจากมือมืดที่มองไม่เห็น เช่นนั้นแล้วเขาจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร เฟเดรีโกจึงสาบานกับตัวเองว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็จะปกป้องเธอกับลูกให้ได้!

 

ถ้าคุณแค่ต้องการรับผิดชอบ ฉันยังยืนยันเหมือนเดิมว่าฉันไม่ได้ต้องการเลย” แพรวาพยายามย้ำจุดยืน

ในขณะที่ชายหนุ่มเลิกคิ้ว กลอกตาไปมา ก็ได้... ถ้าเธอจะเอาแบบนี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรับผิดชอบผม... ผมเสียตัวให้คุณแล้ว

แพรวาเบิกตาโตอย่างตกใจ “จะบ้าเหรอ คุณเป็นผู้ชายนะ

แล้วไงล่ะ เป็นผู้ชาย เสียตัวไปแล้วผมก็ซีเรียสนะ คุณต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นคุณต้องอยู่ที่นี่ดูแลผมและเราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้แหละ

เฟเดรีโก นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

แล้วคิดว่าหน้าตาของผมดูเล่นมากเลยเหรอ ผมจริงจังนะเนี่ย

 

ใครชอบแนวคุณหมอบอกเลยว่าเรื่องนี้ห้ามพลาดค่ะ คุณหมอเฟเดรีโกน่ารักมากกกกกกกกก ถึงแม้จะมีเป็นชุดคือสองเล่ม “กับดักวิวาห์มาเฟีย” กับ “เทพบุตรร้ายล่าหัวใจ” เนื้อหาสองเล่มคือเป็นพี่น้องกันนะคะ แต่อ่านแยกได้ ไม่มีปัญหาก็เพราะว่า เนื้อหาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน มีเพียงตัวละครเดิมมาสร้างสีสันเท่านั้นค่ะ ^^ ไม่ต้องกังวลว่า เดี๋ยวซื้อเล่มนี้ ก็ต้องซื้ออีกเล่มด้วย ถ้าอยากอ่านเล่มเดียวหรือชอบแค่เรื่องเดียว จัดไปเลยค่า อ่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:13
    น่าจะลองบอกจำนวนเงินให้นางรู้ว่าลดาติดหนี้พ่อนางเท่าไหร่ บอกไปลดาว่า20ล้าน เดี๋ยวเซ็นให้เลย สงสารหมดทุกคนเลย งืออออ
    #1081
    0
  2. #196 knomjeeb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 10:29
    มี ebook ไหมคะ
    #196
    1
  3. #72 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 23:07
    นั่นสิลดากับวีตกที่นั่งลำบากทั้งคู่เลย
    #72
    0
  4. #71 fsn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 11:44
    คุณวี ยังไม่จัด ใจเย็นดี
    #71
    0
  5. #70 "Joy" (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:24
    สนุกมากเลยค่ะ เล่มจะออกเมื่อไหร่
    #70
    1
    • #70-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 11)
      9 กรกฎาคม 2560 / 01:42
      อีกสักพักนะค้า ยังรีไรท์ไม่เสร็จเลย แต่จะพยายามมาให้เร็วๆเลยค่ะ ^^
      #70-1
  6. #69 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:11
    รอออออออ
    #69
    0
  7. #68 ni33461995 (@ni33461995) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 23:02
    รอค๊าาาาาา
    #68
    0
  8. #67 Manto20 (@Manto20) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:38
    รอนะคะชอบๆๆๆ
    #67
    0
  9. #66 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:03
    มาต่อไวๆๆๆนะค่ะ
    #66
    0
  10. #65 Lukmunum (@Lukmunum) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 17:16
    พี่วีจะทำอะไร..
    ปล.ถ้าทรงพลจะรู้ว่าลดาเป็นลูกไม่คลั่งตายเลยเหรอกีดกันซะ
    #65
    0
  11. #64 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 15:53
    สงสารพี่วีกับลดาโดนทรงพลปั่นหัวซะ
    #64
    0
  12. #63 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 20:35
    มารอจ้า
    #63
    0