จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,383 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    188

    Overall
    327,383

ตอนที่ 7 : บทที่5 [ร่วมชายคา] 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    3 ต.ค. 58


*** สาวๆจ๋า อย่าลืมเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาาา ^ ^ เดี๋ยววันอาทิตย์กับจันทร์จะมาต่ออออ ไม่ดราม่านะ หลายๆคนอาจจะแบบ ไรเตอร์ย้ำบ่อยจริงวุ้ย คือจะบอกว่า กลัวคนอ่านคิดว่าดราม่างายยยย กลัวจริงจัง 55555+ แต่มันไม่ม่าจริงๆๆ คืออารมณ์ผู้หญิงอ่าเนอะ ก็จะมีแบบ น้อยใจ ไม่เข้าใจบ้าง แต่ไม่ได้ดราม่าแบบ ฉันเกลียดคุณจริงจังอะไรแบบนั้น 555555+ ***

*** มีคนหลังไมค์มาถามหลายคนเหมือนกัน ว่าฌอห์นกับรมิดาจะจบในเรื่องนี้เลยไหม จบนะคะ เป็นจบแบบว่า ต่อก็ได้ ไม่ต่อก็ได้ เดี๋ยวขอรอดูฟีดแบคก่อนแล้วกันเนอะ เพราะถ้าจะเขียนต่อเป็นเรื่องของตัวเอง มันมีประเด็นให้เล่นเหมือนกัน แต่ถ้าไม่เขียนต่อ มันก็จบในเล่มได้อยู่แล้ว เพราะ HAPPY จ้า ^ ^ ***


              เวลาเที่ยงตรงคุณครูและพนักงานของทางโรงเรียนอนุบาลหลายคนต่างออกไปทานอาหารกัน บ้างก็ทานในโรงอาหารที่จัดสรรเอาไว้ในโรงเรียน บ้างก็ออกไปทานด้านนอกและวันนี้ลลียาก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เลือกจะไปทานด้านนอกโดยมีเพื่อนสนิทอย่างแมรี่ไปด้วย ส่วนเจ้ามือในวันนี้ก็เป็นชายหนุ่มรูปร่างสันทัดที่เพียรพยายามจีบลลียามาหลายปีตั้งแต่เข้ามาทำงานที่นี่แต่ก็ไม่สำเร็จเสียที... เขาเป็นถึงหัวหน้าแผนกของเธอ เฟรด พาร์กเกอร์

          “ไปรถผมนะครับลิลลี่” เฟรดในชุดเสื้อเชิ้ตผูกไทด์อย่างดูดีเอ่ยขึ้น ลลียาหันไปมองชายหนุ่มที่ยืนด้านข้าง เขามีใบหน้าขาวกระจ่างใส ติดจะสำอาง แก้มของเขามีลักยิ้มบุ๋มลงไปชวนมีเสน่ห์ทำให้ผู้หญิงสั่นไหวแต่ไม่ใช่กับเธอ ดวงตาสีเทาของเขาก็ดูมีประกายตลอดเวลา ในขณะที่ผมสีน้ำตาลก็ถูกตัดซอยเป็นทรงเรียบร้อย ตอนนี้เฟรดกำลังยืนรอคอยอย่างมีความหวังจนเธอสัมผัสได้

          “ฉันไปกับแมรี่ดีกว่านะคะ” หญิงสาวบอกอย่างเกรงใจ

          “ทำไมล่ะครับ เดี๋ยวก็ไปเจอกันที่ร้านอยู่ดี” เฟรดพยายามตื้อ ในขณะที่ลลียาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยนึกบ่นเพื่อนสาวในใจที่ไปเข้าห้องน้ำอยู่ปล่อยให้เธอยืนอยู่กับหัวหน้าแผนกเพียงสองคน

          “ก็นั่นน่ะสิคะ เดี๋ยวก็ไปเจอกันที่ร้าน ฉันไปกับแมรี่จะดีกว่า” ลลียายังตอบกลับอย่างสุภาพ ใบหน้าหวานยังมีรอยยิ้มอยู่ แต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่เข้าใจ มือหนาของเขาเอื้อมมาจับมือข้างที่ว่างของเธอเอาไว้ จนลลียาตกใจจะดึงออกแต่เขาก็ยังกุมไว้อยู่

          “ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณเยอะแยะเลยนะครับ”

          “เอ่อ... ปล่อยฉันก่อนค่ะเฟรด” ลลียาบอกเสียงเข้มเล็กน้อยแต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ปล่อย จู่ๆเสียงรถก็ดังขึ้นในบริเวณแห่งนี้ ซึ่งก็เรียกความสนใจจากทั้งสองได้เป็นอย่างดีโดยเฉพาะยี่ห้อของรถยนต์คันหรูที่ราคามหาศาล

          ลลียารู้สึกตาข้างขวากระตุกแปลกๆและดูเหมือนว่าความยุ่งยากกำลังจะบังเกิดตรงหน้าจริงๆเมื่อเธอเห็นคนที่เปิดประตูด้านหลังและเดินลงมา แถมใบหน้าหล่อเหลายังบึ้งตึงแทบจะฆ่าคนได้โดยเฉพาะสายตาของเขามองมาที่มือของเธอที่ยังโดนเฟรดจับอยู่ ส่งผลให้ลลียากระตุกกลับอย่างแรงจนเป็นอิสระ

          “มาหาใครครับ” เฟรดถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มแปลกหน้าเดินเข้ามาใกล้แถมยังทำหน้าโหดใส่อีก มั่นใจว่าไม่ได้รู้จักแต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำหน้าตาน่ากลัวแบบนี้ใส่เขา

          “ไปกับผมลิลลี่” ชาร์ลตันไม่ตอบคำถามของเฟรดแต่จับมือของเธอ ออกแรงดึงแต่มืออีกข้างของหญิงสาวก็โดนจับเอาไว้ทำให้ร่างสูงชะงัก และหันมามองสายตากร้าว

          “ปล่อย!” ชาร์ลตันบอกเสียงเข้ม

          “คุณเป็นใคร จะพาลิลลี่ไปไหน” เฟรดถามอย่างไม่เข้าใจและไม่ยอมปล่อยมือลลียา

          “มันเรื่องของผม ปล่อยมือเธอ!” ชาร์ลตันเพิ่มเสียงเล็กน้อย ยอมรับว่าไม่พอใจที่เห็นชายอื่นจับมือถือแขนเธอแบบนี้ ความหึงหวงปะทุขึ้นทันที

          “คุณต่างหากที่ต้องปล่อยมือฉัน คุณชาร์ลตัน!” ลลียาได้พูดขึ้นบ้างมองเขาอย่างไม่พอใจ นั่นส่งผลให้ชาร์ลตันได้ควันออกหู เขาจัดการกระตุกมืออีกนิดเพิ่มแรงอีกหน่อย นั่นทำให้เธอกลายเป็นอิสระจากเฟรดทันที

          “เรามีเรื่องต้องคุยกัน”

          ชาร์ลตันว่าเสียงเข้ม จัดการลากหญิงสาวที่ยังขืนตัวอยู่จนไปถึงที่รถ วีแกนรู้หน้าที่ก็รีบเปิดประตูรถรอ ชายหนุ่มดันร่างหญิงสาวเข้าไปด้านในได้สำเร็จ โดยที่เขาก็ตามเข้าไปตั้งใจจะปิดบานประตูรถยนต์แต่ก็โดนมือหนาของเฟรดรั้งเอาไว้

          “ผมจะแจ้งความถ้าคุณพาลิลลี่ออกไปจากที่นี่!” เฟรดพูดเสียงเข้ม ตอนนี้ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้ชายคนนี้เป็นใคร

          “ผมเป็นแฟนเธอ การรับแฟนไปกินข้าวด้วยกัน ตำรวจเขาไม่สนใจหรอก อยากแจ้งก็เชิญ!

          ชาร์ลตันพูดเสียงเข้มกระชากบานประตูมาจากนั้นก็ปิดมันลงอย่างแรงปล่อยให้เฟรดได้ยืนอึ้งกับสถานะที่เพิ่งได้รับรู้จากชายแปลกหน้าคนนี้ ไม่นานเขาก็ยืนมองรถหรูเคลื่อนออกไปจากโรงเรียนแห่งนี้

          “เป็นบ้าไปหรือไง พูดอะไรแบบนั้น!” ลลียาถามเสียงเข้มใส่ทันทีเมื่อพ้นจากเขตโรงเรียน หันไปมองหน้าชายหนุ่มอย่างโกรธเคือง

          “ใช่ กำลังจะได้เป็นบ้าจริงๆ คิดอะไรอยู่ไปให้มันจับมือ ห๊ะ” ชาร์ลตันถามกลับอย่างหงุดหงิดพลางจ้องมองหน้าอดีตแฟนของตัวเอง ในขณะที่ลลียาก็นิ่วหน้า

          “ทำไมล่ะ มันเกี่ยวอะไรกับคุณไม่ทราบ” หญิงสาวเชิดหน้าถามกลับ

          “ผมไม่ชอบ” ชาร์ลตันตอบตามตรงทำให้ลลียาอึ้งนิดๆ

          “ทำไมต้องไม่ชอบด้วยล่ะ ไม่เกี่ยวกับคุณเสียหน่อย” พูดเสร็จก็จ้องใบหน้าหล่อเหลาเขม็ง

          “ลืมไปแล้วเหรอว่าเราเป็นแฟนกัน เดี๋ยวนี้เสน่ห์แรงนักนะ!” ชาร์ลตันว่าประชดส่วนลลียาได้ยินก็รีบปฏิเสธทันควัน

          “ไม่ใช่สักหน่อย มีแต่คุณเท่านั้นที่คิดไปเอง และการเป็นแฟนของเรามันก็เรื่องจอมปลอมไว้หลอกน้องชายคุณก็เท่านั้น”!

          “เดี๋ยวก็รู้ว่าผมคิดเองคนเดียวหรือเปล่า” ชาร์ลตันยิ้มเจ้าเล่ห์ นั่นทำให้ลลียาหน้าร้อนผ่าวเธอหลบสายตา หัวใจก็เต้นแรงจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน ก่อนที่จะเงยหน้าอีกครั้งเพื่อเปลี่ยนเรื่อง

          “นี่คุณจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้”

          “เที่ยงแล้ว ไปหาทานอาหารกัน ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณ และอย่าได้ปฏิเสธหรือเถียง ไม่งั้นผมจะจูบและกินคุณบนรถนี่เสีย เพราะตอนนี้ผมหิวมาก!” ชาร์ลตันพูดเสร็จก็รีบพูดขู่ต่อเมื่อเห็นหญิงสาวอ้าปากจะเถียง และก็ได้ผลเมื่อเห็นว่าริมฝีปากอิ่มของเธอเม้มเข้าหากัน ชายหนุ่มยกยิ้มอย่างพึงพอใจ อารมณ์ขุ่นมัวเมื่อครู่หายไปแทบจะทันที

          ชาร์ลตันพาลลียามาทานอาหารที่ถนนนิวบูรี่ที่สองข้างทางเต็มไปด้วยสถาปัตยกรรมสวยงามและร้านอาหาร ร้านค้ามากมายตั้งเรียงกันอยู่ ร้านอาหารที่เขาเลือกนั้นมีระเบียงยื่นออกมาติดกับแม่น้ำชาร์ลพอดิบพอดีแต่ที่สำคัญกว่านั้นที่แห่งนี้เป็นร้านอาหารที่ชาร์ลตันพาลลียามาทานด้วยกันเมื่อครั้งอดีตบ่อยที่สุด!

          ก้าวแรกที่ได้เดินเข้ามาภายในร้านหญิงสาวรู้สึกคุ้นเคย แม้จะไม่อยากมาที่นี่เพราะมันคืออดีตที่ไม่น่าจดจำแต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือก เธอเลยเดินตามเข้าไปโดยไม่เต็มใจจนกระทั่งถึงโต๊ะอาหารเธอก็ทรุดตัวลงนั่งด้วยใบหน้าบูดบึ้งแต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่สนใจ ไม่นานพนักงานก็มารับรายการอาหาร

          “แซนวิชสลัดไก่ไม่ใส่มะเขือเทศ ซุปเห็ดที่หนึ่ง แล้วก็แซลมอนรมควัน” ชาร์ลตันสั่งรายการอาหารโดยไม่ถามหญิงสาวเลยสักคำและเมนูแต่ละอย่างก็เป็นเมนูที่เธอชอบและทานประจำทุกครั้งที่มาที่ร้าน เขาเองก็เช่นเดียวกัน

          “ฉันไม่ได้บอกว่าอยากกินสักหน่อย รีบพูดธุระของคุณมาซะ ฉันจะได้รีบกลับ” ลลียาพูดขึ้น ขณะที่ชายหนุ่มตรงหน้ากลับยิ้มอารมณ์ดี

          “ผมรู้ว่าคุณชอบกิน เมื่อก่อนเราก็มากันทุกอาทิตย์ ทุกมื้อเที่ยงด้วยซ้ำ แถมบางวันคุณยังซื้อกลับไปทานเป็นมื้อเย็นอีก แต่คุณทานทุกอย่างในแซนวิชสลัดไก่ ยกเว้นมะเขือเทศที่ผมต้องทานแทน” เมื่อได้ยินเขาร่ายยาวเรื่องอดีต พวงแก้มขาวใสของหญิงสาวก็แดงระเรื่อเล็กๆ

          “อย่าทำเป็นรู้ดีหน่อยเลยคุณชาร์ลตัน อดีตก็คืออดีต ยังไงมันก็ไม่มีทางมาเป็นปัจจุบันได้หรอก สิ่งที่คุณพูดและคุณทำ ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของคุณเลยว่าต้องการอะไร เราน่าจะต่างคนต่างอยู่และเลิกยุ่งกันไปสักที!” ลลียาบอกเสียงเรียบพูดอย่างเหลืออด

          “อย่าโกหกหัวใจตัวเองน่าลิลลี่ คุณรู้ดีว่ายังรักผมอยู่” ชาร์ลตันบอกอย่างมั่นใจ แววตาของลลียาบอกเขาแบบนั้น ในขณะที่หญิงสาวก็กัดริมฝีปากแน่นอย่างไม่ชอบใจ

          “ฉันไม่เคยนึกเลยว่าคุณจะพูดไม่รู้เรื่องแบบนี้! ถ้าไม่พูดธุระของคุณมาฉันจะกลับ” ลลียาลุกขึ้นหมายจะเดินออกไปแต่ก็ต้องชะงักเท้าเมื่อได้ยินเขาพูดประโยคถัดมา

          “ถ้าคุณเดินออกจากร้านไป... ผมจะลุกขึ้นและจูบคุณโชว์ทุกคนเดี๋ยวนี้แหละ เอาไหม” ลลียาหมุนตัวกลับมาตวัดสายตามองเขาอย่างไม่ชอบใจนัก สุดท้ายก็เม้มริมฝีปากแน่น พ่นลมหายใจออกมาอย่างเดือดดาล ก่อนที่จะกลับมานั่งที่เดิม ยิ่งเห็นใบหน้าหล่อๆของเขายกยิ้มเหมือนผู้ชนะก็ยิ่งเจ็บใจ เมื่ออดีตเธอไม่เคยชนะความเจ้าเล่ห์ของเขาได้เลยและเธอรู้ว่าเขาทำได้แน่... ชาร์ลตันไม่ใช่คนชอบขู่ แต่เอาจริงเสมอ!

          “พูดมาสิ!” ลลียาพูดขึ้นก่อน

          “ทานอาหารกลางวันก่อน”

          ชาร์ลตันบอกสั้นๆเวลานั้นพนักงานก็เดินเข้ามาพอดีก่อนที่จะเสิร์ฟอาหารโดยที่ลลียายังนั่งหน้าบึ้ง แต่พอเห็นแซนวิชสลัดไก่ในจานก็รู้สึกหิว นานแล้วที่เธอไม่ได้มาทานร้านนี้ ก็คงตั้งแต่เลิกกับผู้ชายตรงหน้านี้ เธอหลีกเลี่ยงที่จะไปสถานที่เดิมๆกับอดีตคนรักเพราะไม่อยากจะจดจำเขาอีก แต่ไม่อยากจะเชื่อว่า การที่เธอไม่ไปแต่ก็ยังสามารถจดจำเขาไว้ในหัวใจได้เสมอ

          “ทานสิ” ชาร์ลตันกระตุ้น ขณะที่กำลังหั่นสเต็กปลาแซลมอลอยู่ ก็เห็นหญิงสาวยังจ้องมองไม่ยอมแตะต้อง

          “ฉัน...”

          “อย่าให้ผมบังคับนะ ถ้าผมป้อน คุณรู้ว่าผมชอบป้อนยังไง” เขาบอกแล้วขยิบตาให้ ลลียาได้อายหน้าแดง ภาพความทรงจำระหว่างเธอกับเขามันกำลังฉายชัดกลับมาช้าๆ

          ลลียาจำต้องหยิบแซนวิชมากินอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทันทีที่อาหารเข้าปากเธอก็พบว่ามันอร่อยเหมือนเดิมเหมือนครั้งแรกที่ได้มาทาน ความอร่อยทำให้เธอยกยิ้มเล็กน้อย ชาร์ลตันเห็นก็อดจะยิ้มบ้างไม่ได้ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป ทั้งคู่ต่างนั่งทานอาหารกันเงียบๆไม่นานอาหารก็หมด ลลียาดื่มน้ำส้มคั้นก่อนที่จะเช็ดปากในขณะที่ชาร์ลตันก็จิบกาแฟ

          “คุณจะเข้าเรื่องได้หรือยัง ใกล้จะหมดเวลาพักของฉันแล้ว” ลลียากลับเข้าเรื่องอีกที การได้ทานอาหารอร่อยทำให้อารมณ์ของเธอเย็นกว่าเดิมมาก

          “เรื่องของฌอห์น” เพียงแค่เกริ่นลลียาก็กลอกตาไปมาแล้วถอนหายใจ

          “ฉันไม่ได้ยุ่งกับน้องชายของคุณ และเรื่องนี้ก็น่าจะจบไปเสียที”

          “มันไม่จบแค่นั้นน่ะสิ คุณรู้ไหม ฌอห์นกำลังจะถอนหมั้นกับคู่หมั้นของเขา และการหมั้นของทั้งคู่ก็มาจากธุรกิจ การที่ทั้งสองถอนหมั้นกันมันไม่ใช่ว่าจะจบแค่นี้ ธุรกิจก็จะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย” ชาร์ลตันบอกเสียงเครียด ลลียาได้ยินก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเสียหายขนาดนี้

          “ฉันไม่ได้ยุ่งกับน้องชายคุณจริงๆ”

          “แต่คุณก็ต้องมีส่วนช่วยรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้น ในเมื่อคุณเป็นต้นเหตุ” พอได้ยินเขาพูดขนาดนี้ลลียาก็เบิกตากว้างเริ่มโมโหอีกครั้ง

          “ฉันไม่เกี่ยวสักหน่อย แม้น้องชายคุณจะชอบฉัน แต่ฉันก็ปฏิเสธ ที่เหลือก็เรื่องของคุณจะจัดการเอาเอง” หญิงสาวบอกกลับแต่ชายหนุ่มก็ยังไม่ยอม

          “ก็เพราะมันชอบคุณไง เลยเกิดเรื่องแบบนี้ เพราะฉะนั้นคุณต้องมีส่วนรับผิดชอบ คิดดูสิ ถ้าการถอนหมั้นมาถึงธุรกิจผมเสียหายเยอะนะ” ชาร์ลตันแกล้งว่าแม้รู้ดีว่าผลกระทบไม่ได้มากมายแต่ระยะยาวก็ไม่แน่ ส่วนลลียาได้ยินก็นึกเป็นห่วงเขาเหมือนกันจนแอบกังวล สุดท้ายเธอก็หน้างอกระชากเสียงถามกลับ

          “รับผิดชอบยังไง” ชาร์ลตันได้ยินก็ยกยิ้ม

          “ก็เป็นแฟนกันไง มันจะได้เลิกยุ่งกับคุณ พอมันรู้ว่าคุณมีแฟน และแถมคนที่เป็นแฟนก็ยังเป็นพี่ชายตัวเองอีกยังไงมันก็ต้องเลิกชอบคุณแน่ๆ อีกอย่างเราจะได้เริ่มการพนันอย่างที่พูดกันเอาไว้ไง” ข้อเสนของเขานั่นทำให้เธอแทบกุมขมับ ดูเหมือนเขายังไม่ยอมล้มเลิกแผนการพนันในวันนั้นและตัวเธอจะกล้ารับได้อย่างไร รู้ดีว่ารับไปก็แพ้แน่ๆ

          “เรื่องพนันบ้าบอนั่นคุณลืมไปได้เลย ส่วนเรื่องแกล้งเป็นแฟน คุณก็เห็นอยู่ว่าเมื่อวานมันไม่ได้ผล น้องคุณทานข้าวนะไม่ได้ทานหญ้า เรื่องพวกนี้เขาก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องหลอกลวง” ลลียาว่ากลับก่อนจะสะบัดหน้าหนีอย่างขุ่นเคือง ชาร์ลตันมองหาประโยชน์ในการแกล้งเป็นแฟนครั้งนี้นั่นคือการเอาเรื่องพนันเข้ามามีส่วนร่วมเพียงเพราะอยากรู้ว่าเธอยังรักเขาอยู่ไหม เลยยังไม่ยอมเลิกรา

          “ผมรู้ว่ามันไม่ได้กินหญ้า แต่ถ้าอยากให้คนกินข้าวอย่างมันเชื่อสนิทใจ ผมมีวิธี” ข้อเสนอของเขาทำให้เธอหันกลับมามองเลิกคิ้วถามกลับ

          “อะไร”

          “คุณก็ย้ายมาอยู่กับผมไง รับรองมันเชื่อสนิทใจเลยลิลลี่!” ลลียาเบิกตากว้างตกใจอีกครั้งไม่คิดว่าอดีตแฟนเธอจะมาไม้นี้

          “ต่อให้ตายฉันก็ไม่ย้ายไปอยู่กับคุณหรอก!” ลลียาว่าเสียงเข้ม

          “เมื่อก่อนเราก็ย้ายมาอยู่ด้วยกัน ไม่เห็นเสียหายเลยนี่” ชาร์ลตันขุดเรื่องเก่ามาพูดทำให้เธอได้อายอีก ลลียากัดฟันตอบกลับอย่างโกรธๆ

          “ยังไงฉันก็ไม่ทำ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะทำแบบนี้ ต่อไปนี้ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียที ฉันไม่มีวันรับข้อเสนอหรือพนันบ้าบออะไรของคุณ ถ้าอยากจะรู้นักว่าฉันยังรักคุณอยู่ไหม ผู้ชายเฮงซวยที่นอกใจแฟนตัวเองแบบคุณ ต่อให้เหลือคนเดียวบนโลกฉันก็ไปแล้วไปลับไม่หันหลังกลับมารักให้เปลืองหัวใจหรอก!

          ลลียาพูดอย่างเจ็บแสบแม้ในใจจะไม่ได้คิดแบบนั้นเลย ก่อนที่จะหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองและก้าวเดินออกจากร้านไปโดยไม่สนใจชายหนุ่มที่ยังนั่งนิ่งอยู่บนโต๊ะเหมือนเดิม เมื่อเธอจากไปเขาก็ถอนหายใจก่อนที่จะยกยิ้มเล็กๆ

          “แล้วคุณจะรู้ว่า โกหกอะไรก็โกหกได้ แต่โกหกใจตัวเองไม่ได้หรอกลิลลี่”

          ชาร์ลตันมั่นใจว่าเขารู้ใจของลลียา รู้ว่าหญิงสาวยังรักเขาอยู่ และตัวเขาเองก็ยังรู้สึกดีกับเธอมากเหลือเกินยังไงก็ตามการที่ได้กลับมาเจอเธออีกครั้งเขาคิดว่ามันคือพรหมลิขิต และเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอไปเหมือนเมื่อหกปีก่อน แม้สิ่งที่เธอพูดนั้นเขาจะเคยอธิบายไปแล้วว่าไม่เคยนอกใจเธอเลย แต่หญิงสาวกลับไม่เชื่อใจ นั่นทำให้ความสัมพันธ์ทุกอย่างต้องยุติลง... ดังนั้นชาร์ลตันจะใช้การเดิมพันของตัวเองมาทวงคำว่ารักจากเธอ!

          ลลียานั่งรถประจำทางกลับมายังโรงเรียนของตัวเอง ระหว่างที่นั่งรถอยู่นั้นดวงตากลมโตของเธอก็เอ่อคลอไปด้วยน้ำตาเมื่อพูดถึงเรื่องที่เขานอกใจ เธอจำได้ดีเหตุการณ์ในวันนั้น เหมือนฝันที่ยังตามหลอกหลอนเธออยู่ ทำให้เธอเจ็บปวดจนแทบจะบรรยายเป็นคำพูดไม่ออก

          ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาเริ่มต้นหลังจากวันที่ชนกัน จากนั้นชายหนุ่มก็เพียรมาจีบเธอ แม้จะไม่ได้แสดงออกมากมายแต่หัวใจของลลียาสั่นไหวทุกครั้ง การจีบกันครั้งนี้เป็นไปอย่างเงียบๆโดยไม่มีใครรู้ แม้เขาจะเป็นดาวเด่นของมหาวิทยาลัยแต่ก็ไม่เคยจีบเธอออกนอกหน้า ลลียารู้ว่เขาคือดาวเด่นและเห็นดีด้วยที่ทุกอย่างจะเงียบ เธอไม่อยากมีปัญหากับเหล่าผู้หญิงที่แอบปลื้มเขาอยู่

          ชาร์ลเป็นทั้งแบดบอยและเพลย์บอยชื่อกระฉ่อนแต่ผลการเรียนกลับดีเยี่ยมจนน่าแปลกใจ เธอเจอเขาบ่อยมากขึ้นและเขาก็เริ่มจะตามติดเธอ ในช่วงเวลานั้นลลียายอมรับว่าตกหลุมรักชายหนุ่มอย่างจัง เมื่อเขาขอเธอคบเป็นแฟนเธอจึงไม่ปฏิเสธ การคบกันจึงเกิดขึ้นแต่ทุกอย่างก็คือความลับที่ลลียาไม่อยากมีปัญหาซึ่งชายหนุ่มก็ตอบตกลง

          เธอกับเขาคบหากันได้หนึ่งปีเต็มโดยที่ไม่มีใครล่วงรู้ หลายครั้งมีบางคนเห็นเธอไปเดทกับเขาแต่เธอก็แก้ต่างรอดตัวได้เสมอมา การคบกันเงียบๆเพียงเท่านี้ลลียากลับมีความสุขดีเหลือเกิน หลังจากคบกันได้หกเดือน ชาร์ลตันก็ย้ายมาอยู่กับเธอ ตอนแรกเขาชวนให้เธอย้ายไปอยู่ด้วยกันที่คอนโดมิเนียมหรูหราแต่เธอปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงเป็นฝ่ายย้ายมาอยู่กับเธอแทน แม้ห้องพักของเธอไม่ได้หรูหราออกจะคับแคบแต่ชาร์ลตันก็อยู่ได้สบายไม่เคยบ่น

          ลลียามีความสุขมากที่ได้ตื่นและหลับไปพร้อมกับชาร์ลตัน แม้จะเป็นแฟนกันแต่ลลียาไม่ค่อยรู้ประวัติครอบครัวของชายหนุ่มมากนัก รู้เพียงแค่ว่าเขาเป็นทายาทของโรงพยาบาลตระกูลดังเท่านั้น และนอกนั้นเธอไม่ได้สนใจอีก ตลอดระยะเวลาที่คบกันลลียารู้ดีว่าเขาหวังไปถึงการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยกัน แต่ตัวเธอยังไม่พร้อม สุดท้ายเขาก็ไม่เร่งรัด เลยได้แค่กอดจูบกันเป็นปกติ แม้หลายๆครั้งเกือบจะเกินเลยก็ตามที แต่เขาก็ยังยั้งตัวเองได้เมื่อเธอร้องขอ นั่นทำให้ลลียาประทับใจเขาเหลือเกินที่ให้เวลาเธอ... แต่ทุกอย่างมันพังทลายลงเมื่อเธอและเขาเพิ่งผ่านการฉลองครบรอบหนึ่งปีที่คบกันมาได้เพียงแค่อาทิตย์เดียว เวลานั้นชาร์ลตันเป็นนักศึกษาปีสุดท้ายที่เพิ่งสอบเสร็จ ในวันนั้นชายหนุ่มบอกกับเธอว่าจะกลับไปเอาเอกสารที่คอนโดมิเนียม ลลียามีแผนที่จะเซอร์ไพรส์เนื่องในโอกาสที่เขาเรียนจบ จึงเลือกไปหาที่คอนโดมิเนียมในตอนเย็นหลังเรียนเสร็จ แต่พอกดรหัสที่เขาให้เอาไว้นั้น เธอก็พบว่าตัวเองถูกเซอร์ไพรส์มากกว่า เมื่อพบว่าเขากลังอยู่บนเตียงกับหญิงสาวผมบลอนด์นางหนึ่งที่เปลือยกายล่อนจ้อนคร่อมทับร่างกายของเขาอยู่ แถมเขาก็ไม่ใส่เสื้อทั้งตัวมีเพียงแค่กางเกงบ็อกเซอร์เท่านั้น นั่นทำให้ ลลียาเสียใจที่เขานอกใจเธอ แม้ชายหนุ่มจะพยายามอธิบายแต่ลลียาพบว่ามันทำใจเชื่อได้ยากที่เห็นเขาในสภาพนั้นกับผู้หญิงคนอื่น สุดท้ายเธอและเขาทะเลาะกันอย่างหนักหน่วง และการเลิกราก็มาถึง ในตอนนั้นชาร์ลตันที่โมโหจนหน้าแดงก่ำก็พูดประโยคที่ทำให้เธอเสียใจ เมื่อเขาบอกว่ายังมีผู้หญิงอีกมากมายที่ต้องการจะคบหากับเขา นั่นทำให้เธอเป็นฝ่ายบอกเลิกคบเขาก่อน ความสัมพันธ์จึงยุติลง

          เรื่องยังไม่จบแค่การเลิกรา ความลับที่เก็บเอาไว้หนึ่งปีที่คบกัน ถูกสาวผลบลอนด์ที่อยู่ในห้องของชาร์ลตันนำไปเปิดเผย แม้จะเลิกรากันแต่เธอยังได้รับผลกระทบไม่ว่าจะเดินไหนมาไหนในบริเวณมหาลัยก็มักจะถูกจับจ้อง บางทีผู้หญิงที่เคยคบหากับเขาก็มาหาเรื่อง กว่าที่เรื่องนี้จะซาลงเธอก็กลายเป็นคนเก็บตัว พอเรียนจบเธอก็หางานทำและเริ่มรักษาจิตใจที่บอบช้ำของตัวเองโดยไม่เจอเขาอีกเลยจนกระทั่งเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน

          เมื่อนึกย้อนไปจู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมาจนหญิงสาวต้องรีบเช็ดมันออก เวลานั้นรถเมล์ก็มาจอดที่ป้ายหน้าโรงเรียนพอดิบพอดี หญิงสาวลงจากรถ เดินเข้าไปด้านในพยายามไม่คิดเรื่องของชายหนุ่มอีก... เธอไม่อยากจะเจ็บปวดอีก และไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร หากเธอบอกว่ายังรักเขาอยู่ เขาจะเลิกยุ่งกับเธอไหม และการกลับมาตามตื้อเธอครั้งนี้นอกจากเรื่องน้องชายยังมีอะไรแอบแฝงหรือไม่ นั่นคือสิ่งที่ลลียาไม่อาจจะคาดเดาได้เลย


*** สาเหตุของการเลิกรากันเปิดเผยแล้วนะแจ๊ะ... แหม่... จะพูดไงดี 1 คนไม่เชื่อใจ ส่วนอีก 1 ก็เสน่ห์แรงจริง... จะเคลียร์กันได้ไหม ต้องติดตามตอนต่อไป ซึ่งสปอยด์ไว้เลยว่า ป๋าเราหอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่กับหนูลิลลี่ที่บ้านแล้วววววว รับรองว่า บันเทิงจ้า 555555+ ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบอย่าลืมเม้นบอกกันนะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #588 Bigbossusj (@Bigbossusj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 23:17
    สงสารลิลลี่ เพราะอดีตที่เจ็บช้ำทำให้นางกลัวความรัก
    #588
    0
  2. #580 ตูน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 10:16
    พระเอกหน้าด้านได้น่ารักดีอ่ะ ช๊อบชอบคะ
    #580
    0
  3. #576 littlelittlenoi (@littlelittlenoi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 09:09
    อดีตทำให้เจ็บช้ำขนาดนัั้น ก็ไม่แปลกที่นางเอกจะแสดงออกกับพระเอกขนาดนี้ เรื่องจริงคงไม่กลับมาคบกันอีกแน่ๆ
    #576
    0
  4. #486 ก้านกล้วย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:12
    ไม่ดราม่าแน่นะไรต์ ทำไมรู้สึกว่านางเอกเป็นรองพระเอกทุกตอนเลย ไม่เคยชนะเลย ถ้าเป็นคนอื่นทำกับนาง นางต่อต้านได้ แต่กับพระเอกทำไมต้องยอมอ่ะ

    แปลกใจว่าพระเอกกลับมาทำไมอีก ตั้งหกปีไม่ไยดีกัน พอเจอก๋อรู้สึกอยากได้อีก เฮ้อ ผู้หญิงเสียเปรียบตลอดเลย
    #486
    1
    • #486-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 7)
      23 ตุลาคม 2558 / 21:52
      รักไงคะ... มีอธิบายแล้วว่านางรักพระเอกอยู่ และอีกอย่าง.. ชาร์ลตันหน้าด้านขนาดนั้น... ซึ่งเรื่องนี้พระเอกคาแรคเตอร์ค่อนข้างชัดเจนนะคะ ว่าเอาชนะสุดๆ หนีก็หนีไม่พ้น

      ส่วนเรื่องแปลกใจทำไมพระเอกถึงกลับมา แนะนำว่าอ่านให้จบนะคะ มีบอกเหตุผลสอดรับกับเนื้อเรื่องเสมอค่ะ

      และเรื่องผู้หญิงเสียเปรียบตลอด... อยากให้ลองอ่านให้จบดูก่อนนะคะ... มีที่มาที่ไปค่ะ เพียงเนื้อหาที่ลงเท่านี้ ยังไม่สามารถจะตัดสินได้ทุกเรื่อง

      ถ้ายังไงฝากจอมวายร้ายหวงรักด้วยนะคะ ^ ^ คิดว่าพอได้อ่านจบน่าจะคลายความสงสัยไปได้ค่ะ
      #486-1
  5. #485 ก้านกล้วย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:12
    ไม่ดราม่าแน่นะไรต์ ทำไมรู้สึกว่านางเอกเป็นรองพระเอกทุกตอนเลย ไม่เคยชนะเลย ถ้าเป็นคนอื่นทำกับนาง นางต่อต้านได้ แต่กับพระเอกทำไมต้องยอมอ่ะ

    แปลกใจว่าพระเอกกลับมาทำไมอีก ตั้งหกปีไม่ไยดีกัน พอเจอก๋อรู้สึกอยากได้อีก เฮ้อ ผู้หญิงเสียเปรียบตลอดเลย
    #485
    0
  6. #484 ก้านกล้วย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:12
    ไม่ดราม่าแน่นะไรต์ ทำไมรู้สึกว่านางเอกเป็นรองพระเอกทุกตอนเลย ไม่เคยชนะเลย ถ้าเป็นคนอื่นทำกับนาง นางต่อต้านได้ แต่กับพระเอกทำไมต้องยอมอ่ะ

    แปลกใจว่าพระเอกกลับมาทำไมอีก ตั้งหกปีไม่ไยดีกัน พอเจอก๋อรู้สึกอยากได้อีก เฮ้อ ผู้หญิงเสียเปรียบตลอดเลย
    #484
    0
  7. #483 ก้านกล้วย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:11
    ไม่ดราม่าแน่นะไรต์ ทำไมรู้สึกว่านางเอกเป็นรองพระเอกทุกตอนเลย ไม่เคยชนะเลย ถ้าเป็นคนอื่นทำกับนาง นางต่อต้านได้ แต่กับพระเอกทำไมต้องยอมอ่ะ

    แปลกใจว่าพระเอกกลับมาทำไมอีก ตั้งหกปีไม่ไยดีกัน พอเจอก๋อรู้สึกอยากได้อีก เฮ้อ ผู้หญิงเสียเปรียบตลอดเลย
    #483
    0
  8. #482 ก้านกล้วย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:11
    ไม่ดราม่าแน่นะไรต์ ทำไมรู้สึกว่านางเอกเป็นรองพระเอกทุกตอนเลย ไม่เคยชนะเลย ถ้าเป็นคนอื่นทำกับนาง นางต่อต้านได้ แต่กับพระเอกทำไมต้องยอมอ่ะ

    แปลกใจว่าพระเอกกลับมาทำไมอีก ตั้งหกปีไม่ไยดีกัน พอเจอก๋อรู้สึกอยากได้อีก เฮ้อ ผู้หญิงเสียเปรียบตลอดเลย
    #482
    0
  9. #322 hamew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 17:30
    ชาร์ลตัน คุณมั่นหน้าเกินไปหล่ะ มีคนมาจีบลิลลี่มากมาย ไปเลยลิลลี่ อย่ากลับไปหาชาร์ลตันเลย อินมากค่ะ น้ำตาคลอกับตอนที่ลิลลี่นึกถึงอดีตที่ต้องต้องเผชิญกับแฟนคลับของชาร์ล และตอนที่ชาร์ลบอกมี ญ.อีกเยอะที่อยากคบกับเค้า เชอะ!! สบัดบ๊อบ เลยนะลิลลี่ อย่ายอม แบบนี้ต้องจัดการให้เข็ด
    #322
    0
  10. #321 hamew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 17:29
    ชาร์ลตัน คุณมั่นหน้าเกินไปหล่ะ มีคนมาจีบลิลลี่มากมาย ไปเลยลิลลี่ อย่ากลับไปหาชาร์ลตันเลย อินมากค่ะ น้ำตาคลอกับตอนที่ลิลลี่นึกถึงอดีตที่ต้องต้องเผชิญกับแฟนคลับของชาร์ล และตอนที่ชาร์ลบอกมี ญ.อีกเยอะที่อยากคบกับเค้า เชอะ!! สบัดบ๊อบ เลยนะลิลลี่ อย่ายอม แบบนี้ต้องจัดการให้เข็ด
    #321
    0
  11. #212 Little (@peypey) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 20:39
    สงสารลิลลี่
    #212
    0
  12. #129 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 18:01
    โคตรเข้าใจลิลลี่อ่ะ มันไม่เกี่ยวว่าเชื่อใจมั้ย เห็นแบบนั้นให้ทำไงวะ
    #129
    0
  13. #81 nancy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 08:55
    เริ่มเข้มข้นเรื่อยๆ แล้ว ป๋าชาร์ชจะกลับมาลบแผลในใจของนู๋ลิลลี่ให้หมดไปแล้วกลับมารักกันใหม่อีกครั้งได้หรือเปล่า รอตอนต่อไปคร้า
    #81
    0
  14. #71 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 19:34
    #71
    0
  15. #69 pairin4810 (@pairin4810) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 10:15
    ลุ้นคู่น้องมากกว่าอิอิ
    #69
    0
  16. #68 little_anya (@little_anya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 00:55
    ปมผู้หญิงผมบลอนด์คืออัลไล ตกลงเฮียบริสุทธิ์ใจหรือป่าว 
    #68
    1
    • #68-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 7)
      3 ตุลาคม 2558 / 04:57
      ต้องติดตามนะคะ ^ ^ รับรองว่าแซ่บบบบบบ เฮียเค้า... นะ 55555555555555555555555+
      #68-1
  17. #67 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 00:49
    ในเมื่ออดีตที่ผ่านมายังหนีได้คราวนี้ก็หนีให้ได้อีกสิ ผู้ชายที่มีความมั่นใจสูงถ้าผิดหวังบ้างจะเกิดอะไรขึ้น อยากบอกว่าขอให้นางเอกเราทำอะไรที่เป็นการลดความมั่นใจของพระเอกลงบ้างจะได้ไหม นี่จับจุดถูกทุกทาง ยิ่งหนียิ่งตามเหนื่อยใจแทนจังเลย
    #67
    0
  18. #66 Tadtar (@tadtar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 22:32
    เฮ้ยยยยย สนุก นี่อ่านเพลินเลยนิ แบบสงสารนางเอกนะ อึดอัดแทนนาง คือสู้พระเอกแต่ละยกนี่ใช้พลังงานมหาศาลมาก แต่อิชาลนี่พลังงานดันเหลือล้น แถมหน้ามึนอีกต่างหาก อีกคู่ก็สนุกนะ แล้วถ้าพระรองหลงรักริต้าเมื่อไหร่จะสมน้ำหน้ามัน5555555 โทษฐานทำให้หมั่นไส้เหลือเกิน สุดท้ายสรุปสั้นๆ ชอบมากค่ะ!!!
    #66
    0
  19. #65 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 21:29
    อดีตถูกเปิดเผย
    #65
    0
  20. #64 ARUNRAM (@ARUNRAM) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 21:16
    เริ่มสนุกแล้วจ้าาาาา
    #64
    0
  21. #63 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 21:00
    แล้วยัยผมบลอนด์นั่นมาคร่อมร่างเฮียชาร์ลได้ไงละเนี่ยย ยัยนี่คือต้นเหตุของปัญหา!
    #63
    0