ตอนที่ 37 : บทที่20 อัพแล้วค่า ^ ^

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21711
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    6 พ.ย. 58

ยังมีตัวอย่างให้ได้อ่านกันอีกกกกก ^^  



สำหรับใครที่ต้องการฟินแบบจัดเต็มกับ "จอมวายร้ายหวงรัก" สามารถสั่งซื้อกับทาง สนพ.อินเลิฟ ลด 20% นะคะ หรือสามารถซื้อที่ร้าน se-ed และนายอินทร์ได้ทุกสาขาทั่วประเทศเลย... ที่สำคัญกว่านั้น ห้ามพลาด!! ซื้อมาแล้วโพสลงเพจตะวันเลยค่ะ
จะได้รับถุงผ้าน่ารักๆนะคะ ช้าอดหมดไม่รู้ด้วยน้าาาา คิคิ

รับรองว่าป๋าชาร์ลกับป๋าฌอห์น ความฟินไม่แพ้กันเลยค่ะ และ... หนูลิลลี่เรื่องนี้ แซ่บเว่อร์ๆๆๆ ^ ^

สำหรับใครที่ถามไว้ว่าสั่งกับทาง สนพ.ยังไงนะคะ
เข้าเว็บอินเลิฟ แล้วกดสมัครสมาชิกก่อนค่ะ และทำการสั่งจอมวายร้ายหวงรัก ได้ที่ลิ้งข้างล่างเลย แต่ถ้ายังไม่เข้าใจว่าสมัครอย่างไร สามารถโทรศัพท์ไปสอบถาม สนพ.ได้นะคะ ^ ^ 

“ชอบไหม” ชาร์ลตันเดินเข้ามาใกล้โอบกอดเอวของว่าที่ภรรยาเอาไว้หลวมๆ

          “ชอบสิคะ สวยมากเลย” ลลียาพูดขึ้นและเดินตามแรงดึงจากสามีให้ก้าวไปด้านหน้าติดกระจกที่พอเห็นใกล้ๆเป็นบานประตูเลื่อนออกไปนั่งพักผ่อนด้านนอกได้

          “สระว่ายน้ำที่นี่กว้างกว่าที่เพนส์เฮ้าส์เราอีกนะที่รัก... อยากลองว่ายดูไหม” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ทำให้ลลียานึกย้อนไปเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนที่เธอกับเขาเริงรักกันในสระว่ายน้ำอย่างเร่าร้อน คิดแล้วใบหน้าหวานของหญิงสาวก็ขึ้นสีระเรื่อ

          “ฉันท้องอยู่นะคะ” เธอบอกเบาๆ

          “แม้ผมจะไม่ได้เรียนหมอ เป็นแค่เจ้าของโรงพยาบาล แต่ผมก็รู้นะที่รัก ว่าของแบบนี้เขาไม่ห้ามกันหรอก ถ้าเราทำอย่างเหมาะสมและปลอดภัยน่ะ” ชายหนุ่มแกล้งพูดอย่างเจ้าเล่ห์เพราะรู้ดีว่าช่วงนี้ยังไม่ใช่ระยะปลอดภัยที่จะร่วมรักกัน

ลลียาเลยหันไปมองหน้าสามีที่รักสุดหัวใจ คลี่ยิ้มออกมาอย่างหวานหยดย้อยแต่คำพูดช่างเสียดแทงสามีจนแทบแดดิ้นลงกับพื้น

          “แต่ฉันในฐานะคนอุ้มท้อง ของดค่ะ... และจะงดไปจนกว่าจะคลอด ถ้าทนไม่ไหว อาศัยห้านิ้วของคุณแทนนะคะคุณสามี” พูดเสร็จก็เขย่งจุมพิตที่แก้มสาก จากนั้นก็หมุนตัวเดินหนีสำรวจบ้านปล่อยให้ชาร์ลตันยืนยิ้มเพียงลำพังและรีบเดินตามภรรยาสาว ก่อนจะชักชวนเธอขึ้นไปอาบน้ำด้วยกันเพราะเห็นว่าเริ่มดึก

          เมื่ออาบน้ำเสร็จลลียาเข้านอนก่อนเพราะอ่อนเพลียจากการเดินทาง ส่วนชายหนุ่มนั้นยังนอนไม่หลับ เขาจ้องมองภรรยาสาว ผู้หญิงที่รัก แม่ของลูก อย่างแสนรัก ยิ่งจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาคมคายของชายหนุ่มก็ยกยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้มีวันนี้กับเธอ ย้อนไปเมื่อหกปีก่อน เวลานั้นเขาคิดว่าคงรักเธอเข้าให้แล้วแต่เพราะนิสัยแย่ๆเจ้าชู้ เพลย์บอยทำให้เขาทระนงตัวว่ายังมีผู้หญิงอีกมากมาย แม้จะรู้ดีแก่ใจว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ก็ไม่คิดจะง้อเธอมากเท่าที่ควร เลือกที่จะปล่อยเธอไปและไม่สนใจ หากในวันนั้นที่งานประมูลการกุศลเขาไม่ตัดสินใจมาที่นี่ ก็คงไม่ได้เจอเธอ และเขาคงจะรู้เข้าสักวันว่าได้ทำหัวใจของตัวเองหายไป ทำสิ่งมีค่าที่สุด สิ่งที่ไม่ใช่ทุกคนจะมีได้ และคนอย่างเขาโชคดีเหลือเกินที่มีมัน... ลลียากับลูกคือสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเขา

          ชาร์ลตันโน้มตัวลงไปหาจากนั้นก็จุมพิตริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวที่เผยอออกนิดๆอย่างคนหลับสนิท เขายิ้มกว้างอีกครั้ง ทรุดตัวลงนอนจากนั้นก็สวมกอดดึงรั้งเธอเข้ามาไว้ในอ้อมแขนและก็หลับตาอย่างเป็นสุข

          หลังจากพระจันทร์เคลื่อนคล้อยลงไปพระอาทิตย์ก็ฉายแสงทำหน้าที่แทนต้อนรับวันใหม่แห่งรุ่งอรุณ ชาร์ลตันขยับตัวเล็กน้อยวาดมือไปด้านข้างหมายจะดึงรั้งว่าที่ภรรยามาสวมกอดเอาไว้ แต่สิ่งที่ได้รับคือความเย็นชืดจากผ้าปูที่นอน ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็ลืมโพลงขึ้นมองไปรอบตัวอย่างตื่นตระหนก พอไม่เห็นหญิงสาวเขาก็สาวเท้าลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว ลงบันไดไปด้านล่างเจอเข้ากับคนสนิทที่ถือหนังสือพิมพ์เข้ามา

          “เมียฉันล่ะวีแกน” คนสนิทส่งยิ้มอ่อนๆตอบกลับเจ้านายหนุ่ม  

          “คุณผู้หญิงออกไปเดินเล่นริมทะเลสาบครับ”

          พอรู้ว่าอยู่ไหนชายหนุ่มก็มองออกไปทางหน้าต่าง เห็นว่าเธอกำลังยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆพอเห็นก็โล่งใจยิ่งเธอท้องเขาก็ห่วงเธอราวกับแก้วที่เปราะบาง กลัวว่าจะแตกสลายหายไป ชาร์ลตันขึ้นไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย อาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดเสื้อสเวสเตอร์สีฟ้าอ่อนด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว ด้านล่างเป็นกางเกงสีครีมและรองเท้าเข้าคู่สีเดียวกัน เขาเดินไปตามทางสูดอากาศยามเช้าที่สดชื่น เขาชอบแวนคูเวอร์เพราะอากาศดีตลอดทั้งปี

          ชาร์ลตันเดินเข้าไปใกล้ร่างบางของหญิงสาวที่กอดอกเหม่อมองทะเลสาบอย่างเหม่อลอยโดยไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเดินเข้าไปใกล้ จนกระทั่งโดนสวมกอดทำให้เธอรู้สึกตัว

          “ตื่นมาก่อน ไม่รอผม” ชายหนุ่มต่อว่าอย่างไม่จริงจัง และโน้มตัวลงหอมแก้มขาวใสของเธอ

          “ก็เห็นอากาศดีนี่คะ เลยอยากลงมาเดินเล่น” ลลียาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ชาร์ลตันหมุนตัวหญิงสาวให้หันมาเผชิญหน้ากัน ลูบไล้แก้มใสเบาๆอย่างแสนรัก

          “ผมจะพามาบ่อยๆดีไหม มาทุกอาทิตย์เลยก็ยังได้” ชายหนุ่มบอกอย่างเอาใจ

          “คุณทำงานนะคะมาแบบนี้เหนื่อยตายเลย” ลลียาบอกกลับอย่างเป็นห่วง

          “เพื่อคุณ เหนื่อยกว่านี้ผมก็ยอม” ชาร์ลตันตอบตามตรง ลลียาได้ยินก็มองเขาอย่างตื้นตันใจ เธอเลือกไม่ผิดจริงๆและขอบคุณที่เขากลับมาทำให้เธอมีวันนี้ วันที่ได้รักเขา วันทีได้อยู่กับเขาและวันที่จะได้สร้างครอบครัวด้วยกัน

          “ขอบคุณนะคะชาร์ล คุณทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุดในโลกที่ได้แต่งงานกับผู้ชายอย่างคุณ” ชาร์ลตันได้ยินก็มองหน้าลลียาส่งยิ้มหวานให้


หวานกันได้อีกกกกกกก อย่าลืม... อยากฟินเต็มๆ หาซื้อแบบรูปเล่มได้แล้ววันนี้ ^ ^ และขอบคุณสาวๆหลายๆคนที่แม้จะอ่านเล่มแล้วแต่ยังตามอ่านที่อัพตัวอย่างอยู่นะคะ และ... มีกระแสมามากว่า อยากให้เขียนคู่ฌอห์นต่อ... ขอแย้มๆว่า กำลังร่างพล็อต ถ้าคิดปมออก เราได้เจอกันอีกเนอะ ^ ^ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #561 อลิซ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 07:13
    ฮือๆๆๆๆ ร้องไห้หนักมาก อยู่ต่างประเทศเลยซื้อหนังสือไม่ได้. พอจะมี e-book มั้นคะ
    #561
    1
    • #561-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 37)
      17 พฤศจิกายน 2558 / 19:18
      E-book ต้องรอ สนพ.ทำนะคะ > <
      #561-1
  2. #554 mynwp (@nawaporn44) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 10:49
    มี ebook มั้ยค่า
    #554
    0
  3. #553 noon_belle (@noon_belle) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 14:01
    ฟินได้อี๊กกกก โอ้ย ชอบๆ
    #553
    0
  4. #552 pairin4810 (@pairin4810) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 12:32
    ท้ายๆๆเรื่องหวานอ่อสคนอ่านตล๊อดๆๆๆ
    #552
    0
  5. #551 Dekying_Totojung (@Dekying_Totojung) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 09:40
    อ๊ายยยยย เขิน น่ารัก
    #551
    0
  6. #549 Loveniyay (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 19:56
    สั่งแล้วนะค่ะเดียวพรุ่งนี้จะไปชำระเงินค่ะ อยากได้ใจจะขาดแล้วค่ะ
    #549
    0