จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,434 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    239

    Overall
    327,434

ตอนที่ 26 : บทที่11 [ปรับความเข้าใจ] 100% อัพแล้วค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    26 ต.ค. 58

ตอนนี้... "จอมวายร้ายหวงรัก" ได้วางแผงที่เว็บไซต์ของสนพ.และที่งานหนังสือเรียบร้อยแล้วนะคะ บูทอินเลิฟอยู่โซน Plenary Hall H06 ค่ะ สามารถไปหาซื้อกันได้ ราคา 299บาท สั่งที่เว็บหรือซื้อที่บูทสนพ.ลด 20% นะคะ ส่วนใครอยู่ ตจว. หรือ ไม่สะดวกไปงาน ตอนนี้หนังสือได้เข้าระบบที่ร้าน se-ed และร้านนายอินทร์เรียบร้อยแล้ว บางพื้นที่อาจจะมีวางจำหน่ายแล้วนะคะ สามารถตรวจสอบกับสาขาใกล้บ้านของท่าน ^ ^ ขอฝากป๋าชาร์ลตันกับทุกคนด้วยนะคะ รับรองว่าฟินสองคู่แน่ๆๆ ส่วนใครไปวันที่ 24 นอกจากจะได้ป๋าชาร์ลตันกลับบ้านไรเตอร์ยังจะแจกของที่ระลึก เป็นถุงผ้าด้วยนะคะ เพราะฉะนั้นไปเจอกันเยอะๆน้าา เวลา 13.00 - 15.00 ค่า ^ ^






*** ใครไปงาน อย่าลืมเรียกหาและรับตัวป๋าชาร์ลตัน "จอมวายร้ายหวงรัก" กลับบ้านนะค้าาาาา > < *** 


คลิกสั่งที่ลิ้งได้เลยนะคะ ลด20% น้าาา 

http://www.inlove-book.com/book/1200


ปล.เย็นนี้ 1 ทุ่มตรง ฌอห์นจะปรากฏตัวแล้ว ห้ามพลาด!! ยังมาอัพอยู่นะคะ ค่ำนี้อ่ะ > <


            CUT อ่านในเล่มนะคะ ^ ^ 

          “ผมขอโทษ... ผมลืมไปว่าคุณกำลังเจ็บ” ชาร์ลตันบอกอย่างรู้สึกผิด ลลียาเห็นใบหน้าของเขาสลดลงก็อดจะเห็นใจไมได้ และอีกอย่างพื้นที่ในถุงนอนแคบทำให้ร่างกายของเธอกับเขาเสียดสีกันไปมา ลลียาสัมผัสได้ว่าเขาพร้อมแล้ว...

          “ชาร์ลคะ...” เธอเรียกเขาแผ่วเบา

          “ผมโอเค”

          ชาร์ลตันยกยิ้มออกมารู้ว่าเธอหมายถึงอะไร ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงจุมพิตที่หน้าผากมนของหญิงสาวแผ่วเบา จากนั้นเขาก็ช่วยแต่งตัวให้เธอด้วยการดึงทุกอย่างให้เข้าที่ และทรุดตัวลงนอนเคียงข้าง ดึงรั้งร่างบางมาไว้ในอ้อมแขนเหมือนเดิม ลลียานอนซบหน้าอกฟังเสียงหัวใจของเขาเต้นแรง

          “พักผ่อนเถอะที่รัก... ถ้าคุณหายเมื่อไหร่ ผมจะไม่ปล่อยให้คุณได้พักเลย” ชาร์ลตันกระซิบเสียงกระเส่าทำให้ลลียาได้อายหน้าแดง

          “คนบ้า คิดว่าฉันจะยอมหรือไง” ชายหนุ่มได้ยินก็หัวเราะ

          “คุณไม่ยอม แต่ร่างกายคุณต้องยอมแน่... อย่าลืมสิ... ว่าร่างกายของคุณเป็นของผม และผมจะทำให้คุณลืมผู้ชายทุกคนที่คุณเคยเจอมา” ท้ายประโยคชายหนุ่มพูดเสียงเข้ม ลลียาได้ยินเขาย้ำหลายครั้งนั่นแปลว่าเขาคงเชื่อสนิทใจ ทำให้หญิงสาวถอนหายใจเล็กน้อยยอมสารภาพ

          “ชาร์ลคะ ฉันล้อเล่น หกปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยมีใครเลยนะ” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆที่ได้ยินแบบนั้น

          “ผมรู้” คำตอบของเขาทำให้เธอแปลกใจ

          “คุณรู้ได้ยังไง ถ้ารู้ ทำไมถึงต้องทำแบบเมื่อกี้ด้วย แถมย้ำว่าจะลบรอยคนอื่น” เธอถามอย่างไม่เข้าใจ

          “ผมรู้เพราะผมเชื่อใจคุณ ส่วนที่พูดไปน่ะ ก็แค่คิดถึงอยากจะสัมผัสก็เท่านั้นเอง นี่เกือบคิดว่าจะได้มากกว่าเมื่อหกปีก่อนนะ” เมื่อเจอเขาสารภาพ ลลียาก็หยิกหน้าอกแกร่งของชายหนุ่ม

          “โอ๊ย เจ็บนะทูนหัว” เขาร้องเบาๆ

          “เจ็บสิดี ทำไมฉันไม่เคยทันความเจ้าเล่ห์ของคุณเลยนะ” เธอพูดอย่างงอนๆ

          “โธ่... คุณน่าจะดีใจนะที่ผมเชื่อใจคุณ” ชายหนุ่มบอกอย่างจริงจัง

          “ถึงคุณไม่เชื่อใจฉัน ฉันก็จะบอกว่า หกปีที่ผ่านมาฉันไม่มีใครเลยก็เพราะว่าเข็ด... เข็ดกับการนอกใจของคุณ ทำให้ฉันเข็ดผู้ชายคนอื่นจนไม่กล้าคบด้วย” น้ำเสียงงอนๆของเธอทำให้เขาได้ยิ้ม

          “นับว่าเป็นเรื่องที่ดีนะที่รัก”

          “ไม่เห็นจะดี รู้ไหมภาพวันนั้นยังติดตาหลอกหลอนฉันอยู่ คิดแล้วมันน่าเสียใจชะมัด” เธอตัดพ้อ ชาร์ลตันกระชับอ้อมแขน

          “ผมมีวิธีแก้ รับรองว่าภาพนั้นจะหายไปจากหัวคุณ มันจะไม่ได้อยู่ในความทรงจำของคุณอีก” ข้อเสนอของเขาทำให้เธอสงสัย

          “ยังไงเหรอคะ”

          “เราก็สร้างความทรงจำใหม่ยังไงล่ะที่รัก เอาแบบนั้นเลย คุณนั่งคร่อมทับผมและคุณก็... เปลือยกายล่อนจ้อนไง” พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ ลลียาก็แก้มแดงเปล่งปลั่ง นึกอายในสิ่งที่ได้ยิน หัวสมองยังเผลอคิดตามอีกต่างหากนั่นทำให้เธอได้อายหนักกว่าเดิม สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจยุติบทสนทนาแม้อยากจะด่าแต่รู้ดีว่าต่อให้ด่า คนหน้าด้านอย่างชาร์ลตันอย่างไรเสียก็คงไม่สะท้านแน่ๆ!

          “สร้างไปคนเดียวแล้วกัน ฉันเหนื่อย อยากจะนอน” เธอบอกเสร็จก็ซบใบหน้าลงกับหน้าอกของเขาซ่อนความอายของตัวเอง ชาร์ลตันกระชับกอดและยกยิ้ม

          “แต่เรื่องนั้นผมพูดจริงนะ” ชายหนุ่มเกริ่นอีกครั้ง

          “เรื่องไหนคะ” ลลียาถามอย่างแปลกใจเพราะมีหลายเรื่องเหลือเกินในค่ำคืนนี้ ดวงตากลมโตหลับลงเมื่อรู้สึกถึงความหนักของหนังตา

          “ที่บอกว่าหลังจากคุณหายดี... ผมจะไม่ปล่อยให้คุณพักเลย และคุณกับผมเราจะสร้างความทรงจำใหม่ด้วยกันอีกครั้งและครั้งนี้มันจะต้องเร่าร้อนและมากกว่าครั้งก่อนแน่นอน ผมรับรองด้วยเกียรติเพลย์บอยอันดับหนึ่งของบอสตัน” เมื่อเขาทวนย้ำและยังพูดให้เธอได้อาย ใบหน้าของหญิงสาวก็หน้าร้อนผ่าว ก่อนจะก่นด่าเขาอย่างไม่จริงจังนัก

          “คนบ้า! ลามก หื่นกามไม่เคยเปลี่ยน”

          “ผมจะทำให้หมดทุกอย่างที่คุณพูดเลยที่รัก... แต่ตอนนี้นอนเอาแรงก่อนดีกว่า” ชายหนุ่มไม่อยากหาเรื่องเธอ อยากให้เธอได้นอนเอาแรงจริงๆ ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีใครมาช่วยไหม แต่เขาจะพาเธอออกไปให้ได้

          “ฉันไม่ยอมคุณหรอก” ลลียาบอกด้วยเสียงงัวเงีย ชาร์ลตันได้ยินก็ยกยิ้มก่อนที่จะพูดประโยคที่ลลียาอยากได้ยิน

          “ฝันดีครับ ผมรักคุณนะ”

          คำว่ารักของชาร์ลตันทำให้ลลียาอมยิ้มและหลับไปด้วยความสุข แต่ชาร์ลตันนอนไม่หลับ เขาไม่รู้ว่าในป่าแห่งนี้จะมีสัตว์อันตรายหรือไม่ เขาไม่มีกองไฟที่จะไล่มันไป ดังนั้นชายหนุ่มตั้งใจจะอยู่ยามคืนนี้... เขาไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับลลียาผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่ได้ความรักและหัวใจของเขาไป

 

          ชาร์ลตันนอนฟังเสียงรอบกายที่ตอนนี้เงียบสงัด ฝนหยุดไปได้สักพักแต่แทนที่ด้วยอากาศที่หนาวแทน เขากระชับอ้อมกอดของหญิงสาวมากขึ้นไปอีก เขาพบว่าลลียานอนไม่สบายตัวมากนัก เธอตื่นเป็นพักๆเมื่อรู้สึกเจ็บขา เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้เนื่องจากว่าหากบีบนวดเธอก็จะระบมยิ่งกว่านี้ เขาไม่มียาหรือแม้แต่น้ำเย็น สุดท้ายเลยได้แต่กัดฟันรอให้เช้าเพื่อที่จะพาเธอไปหาหมอ

          ในความเงียบนั้นจู่ๆชายหนุ่มก็เหมือนได้ยินเสียงเรียกชื่อหวิวลอยมาตามลม ประสาทสัมผัสของเขาตื่นตัวทันที ชายหนุ่มนอนนิ่งเพื่อเงี่ยหูฟังอีกครั้งจนเสียงนั้นเริ่มชัดเจนขึ้น เขาคิดว่าความช่วยเหลือคงมาถึงแล้ว ชายหนุ่มยกนาฬิกาขึ้นมองพบว่าตอนนี้ตีสี่กว่า เดาว่าทางเจ้าหน้าที่คงเริ่มออกตามหาหลังฝนหยุดแน่

          “ลิลลี่... ลิลลี่ครับ” ชาร์ลตันเรียกลลียาที่เพิ่งจะหลับลงหลังตื่นมาเพราะอาการปวดข้อเท้าอย่างแผ่วเบา

          “อือ... คะชาร์ล” หญิงสาวตอบรับอย่างงัวเงีย ตอนนี้เธอรู้สึกปวดหัวและระบมตามร่างกายไปหมด เห็นทีผลกระทบที่ตกลงมาจากทางลาดชันเริ่มจะเห็นผล

          “มีคนมาช่วยเราแล้วครับ” น้ำเสียงดีใจของชาร์ลตันทำให้ลลียาตาสว่าง

          “จริงหรือคะ”

          “ครับ คุณอยู่ตรงนี้ก่อนนะ ผมจะออกไปเรียกพวกเขา” ชายหนุ่มบอกตั้งใจจะลุกขึ้นแต่หญิงสาวก็รั้งเขาเอาไว้ ดวงตากลมโตของเธอตื่นตระหนกอย่างระแวง

          “ฉะ... ฉันไปด้วยนะคะชาร์ล... อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวนะ” ชาร์ลตันได้ยินก็สวมกอดหญิงสาวลูบหลังเธอแผ่วเบา ความร้อนผ่าวจากกายสาวที่สัมผัสได้มาสักพักทำให้เขาเป็นกังวล คิดว่าเธอกำลังจะไม่สบาย

          “ผมจะไม่ไปไหนที่รัก แค่ยืนด้านหน้าโรงเก็บของเท่านั้น อย่ากลัว ผมไม่ทิ้งคุณและจะไม่มีวันทิ้ง” คำมั่นสัญญาของเขาทำให้เธอคลายกังวล จากนั้นก็ผละออก จุมพิตที่หน้าผากมนและลุกขึ้นสวมรองเท้าเดินออกไปด้านหน้าอย่างที่บอกเอาไว้

          ชาร์ลตันมองฝ่าความมืดและเขาก็เห็นกลุ่มไฟที่อยู่ไม่ไกล เสียงตะโกนเรียกดูจะใกล้เข้ามาจนกระทั่งเสียงมันใกล้ขึ้นมากทุกที ชายหนุ่มเลยป้องปากและตะโกนกลับ

          “เราอยู่ทางนี้!!

          สิ้นเสียงชายหนุ่ม เสียงที่ตะโกนเรียกลอยตามลมเมื่อครู่ก็ชะงักและต่อมาก็ตามด้วยเสียงของฝีเท้ามากมายที่วิ่งตรงมาทางนี้ไม่นานเขาก็เจอกลุ่มคนที่มากกว่าห้าคน เขาเห็นเฟรดอยู่ในกลุ่ม มีเจ้าหน้าที่ใส่ชุดซาฟารีอยู่สามคนและผู้ชายที่มีกระเป๋าพยาบาลสะพายมาอีกหนึ่งคน

          “คุณปลอดภัยไหม ลิลลี่ล่ะ” เฟรดรีบวิ่งตรงมาก่อนที่เจ้าหน้าที่จะมาถึง

          “ข้อเท้าของเธอได้รับบาดเจ็บ” ชายหนุ่มตอบกลับ

เฟรดมองเข้าไปด้านในที่ลลียาส่งยิ้มมาให้บางๆเธอนั่งอยู่ในถุงนอน เขามองกระเป๋าของชาร์ลตันก็นึกดีใจที่เขาเอามันมาด้วย นึกรู้สึกผิดที่แย่งกระเป๋าของเธอไปถือเอาไว้ หากว่าชาร์ลตันมาช่วยไม่ทันเธอจะอยู่อย่างไรเพียงลำพังในป่าโดยไม่มีอะไรเลย

ชาร์ลตันนำทางผู้ชายที่มีกระเป๋าพยาบาลเข้าไปด้านในซึ่งมาทราบทีหลังว่าเป็นหน่วยแพทย์ที่ทางเจ้าหน้าที่พามา หมอใช้เวลาตรวจอาการของลลียาไม่นานนักก็ได้ข้อสรุปว่าข้อเท้าเธอแพลงจริงๆแต่ไม่แน่ใจว่าเส้นเอ็นจะฉีกขาดด้วยไหมต้องไปเอ็กซเรย์ดูที่โรงพยาบาล และดูเหมือนว่าการตากฝนนานๆจะเริ่มทำให้เธอเป็นไข้ เลยทำให้ทั้งหมดตัดสินใจที่จะออกไปจากที่นี่

“ผมจะแบกคุณออกไปเอง” ชาร์ลตันบอกขณะที่สวมรองเท้าที่เท้าของเธอให้อย่างแผ่วเบา ส่วนกระเป๋าเป้ก็ถูกเก็บเรียบร้อยโดยมีเฟรดเป็นคนถือให้ เนื่องจากเจ้าหน้าที่ไม่ได้นำเปลมา ทำให้ต้องช่วยคนเจ็บออกไปจากที่นี่ด้วยตัวเอง

“ฉันเดินเองไหวค่ะชาร์ล” ลลียาบอกแม้อาการบาดเจ็บดูจะเริ่มปวดอีกครั้ง

“อย่าดื้อสิครับ มาเถอะ เรากำลังจะออกไปและคุณต้องไปโรงพยาบาลนะ”

ชายหนุ่มสั่งการลลียาเห็นคนอื่นกำลังรอเลยไม่มีทางเลือกยอมขี่หลังเขาอีกครั้งโดยที่ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นและแบกเธอ จากนั้นเดินออกไปจากโรงเก็บของเก่าๆแห่งนี้ มีเจ้าหน้าที่หลายคนนำไปทางลัดซึ่งเป็นคนละทางกับที่ชาร์ลตันมา     ลลียาแนบศีรษะลงกับบ่าของเขาพร้อมกับกระชับอ้อมแขน ท่าทางแบบนั้นเฟรดที่เดินเคียงข้างก็มองดูและเริ่มรู้สึกว่า... เขาควรต้องทำใจเสียที

เมื่อออกจากป่ามาได้ลลียาก็ถูกส่งไปยังโรงพยาบาลเวสลีย์ทันทีโดยมีชาร์ลตันไปด้วยส่วนเฟรดจะอยู่ดูแลคนอื่นๆที่นี่ ลลียาได้เอ่ยขอโทษกับทางเจ้าหน้าที่ถึงความประมาทและฝ่าฝืนเดินเข้าไปตรงทางที่ชำรุดจนเกิดเรื่อง ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้ถือโทษอะไร นอกจากเตือนให้ระวังหากว่ามาเดินป่าที่นี่อีกครั้งก็เท่านั้นเอง...

ตลอดระยะการเดินทางกลับไปยังบอสตันชายหนุ่มจับมือหญิงสาวไม่ได้ห่าง เขาส่งยิ้มให้กับเธออย่างอ่อนโยน ทำให้ลลียาอบอุ่นใจที่เขาไม่ทิ้งเธอไปไหน... หญิงสาวมองชายหนุ่มด้วยความรัก เวลานี้บาดแผลเมื่อหกปีก่อนได้รับการรักษาแล้ว...


โห... นี่แค่น้ำจิ้มนะคะ จัดหนักจัดเต็มในเล่ม กับความแซ่บแน่นอนค่ะ ห้ามพลาดดดดดดดด ไรเตอร์จะอัพให้อ่านถึงตอนที่ 12 (50%) นะคะ เนื่องจากว่าที่เหลือเป็นเลิฟซีนแล้วววว ส่วนเนื้อหาอื่นๆเหลือค่อนข้างเยอะ เพราะยังเหลือคู่ฌอห์นกับริต้า ซึ่งจะมาน้ำจิ้มให้ตอนค่ำวันนี้... สามารถติดตามต่อได้ในเล่มน้าา แต่เย็นนี้ยังมาอัพอยู่นะคะ ไม่ลืมมมมม 1 ทุ่มตรงเจอกันนนนน คิคิ และๆๆๆๆ จะมาสปอยด์แต่ละตอนให้ได้อ่านกันด้วย เป็นน้ำจิ้มนะเอออออ คิคิ ขอบคุณทุกคนที่ชอบเรื่องนี้นะค้าาา ไม่รู้จะพูดไงดีนอกจากขอบคุณจริงๆค่า > < 

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้นบอกกันน้าาา

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ^ ^ 

ปล.3 เลิกอัพ... อย่าด่าเค้านะ... เพราะเค้าจะลงสปอยด์ให้อ่านแต่ละตอน ก็ไม่ถือว่าเลิกอัพหมดซะทีเดียวนะตะเองงงงงง > < แต่เย็นนี้ยังไงรออ่านกันก่อนเน่ออออ รับรองว่า ฮา ค่ะ ^ ^ 50% นี่ก็เกือบ 10 หน้าเหมือนกันนะ เยอะๆๆ เพราะตอน 12 ยาว... มันยาวเลิฟซีนนี่แหละ 55555555555555555555+ คือจะ TOUCH MY BODY กันรัวๆๆให้สมกับ หกปีไม่ได้ TOUCH อ่ะค่ะ 555555+ คิดดู ป๋าชาร์ลจะเก็บกดแค่ไหนอ่ะ???? ว่าแมะ ฮี่ฮี่ฮ๊่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #447 25081994 (@25081994) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 17:54
    สนุกมากกกก
    #447
    0
  2. #446 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 16:03
    -เราก็นึกว่าจะเสร็จซะแล้ว 5555
    #446
    0
  3. #445 loverilak2 (@LoveRilak) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 16:03
    น่ารักและสนุก
    #445
    0
  4. #444 Vafroy (@Vafroy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 14:56
    น่ารัก.><
    #444
    0
  5. #443 onsiri1856 (@onsiri1856) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 13:28
    สนุกมากๆๆๆ
    #443
    0
  6. #441 op_15 (@op_15) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 10:39
    กำลังเข้าด้านเข้าเข็ม หุหุ ขาทำพิษแท้ๆ มาอัพอีกไวๆนะคร้า
    #441
    0
  7. #440 Fany-fahyeol7 (@fanyfah7-yeol) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 10:39
    งั้นรีบนะรอตอลดดค่ะ
    #440
    0
  8. #439 prachya28 (@prachya28) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 08:43
    ทุ่มนึงเจอกันค่ะ รอนะค่ะ
    #439
    0
  9. #438 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 08:33
    เฟรดตัดใจแล้วววว
    #438
    0
  10. #437 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 08:25
    เข้าใจกันสักทีเนาะ รู้ใจตัวเองเสียทีเฮ้อโล่งอกแทนนางเอก
    #437
    0
  11. #436 Little (@peypey) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 08:18
    เกือบบบบบบบ แต่หวานนนนนนนน
    #436
    0
  12. #432 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 05:24
    เกือบไปแล้ว 5555555555555
    #432
    0
  13. #431 Fany-fahyeol7 (@fanyfah7-yeol) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 22:03
    อยากอ่านแล้วอ่ะะะะ รออ
    #431
    0
  14. #430 เหงาจัง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 21:44
    กำลังสนุกค่ะ
    #430
    0
  15. #429 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 19:22
    อ่านแล้วแอบฟิ่นเลยอ่ะ(กลัวคนที่บ้านบอกเป็นไรมากป่ะก็เลยแอบ) อิอิสนุกมากค่ะ รอต่อค่ะ
    #429
    0
  16. #428 j-jamie (@j-jamie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 18:46
    อ่านแล้วติดเลย #ทีมณอนท์ริต้า รอวันพุธนะค้าา
    #428
    0
  17. #427 prachya28 (@prachya28) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 18:38
    อยากให้ถึงวันพุธเร็ว ๆ จังเลย
    #427
    0
  18. #422 OhLaaa (@OhLaaa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 05:46
    ทีมริต้าา รอนะไรท์
    #422
    0
  19. วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 05:40
    รอนะค้าา ><
    #421
    0