จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,436 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    241

    Overall
    327,436

ตอนที่ 25 : บทที่11 [ปรับความเข้าใจ] 70% อัพแล้ว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    19 ต.ค. 58

*** สาวๆจ๋า อ่านแล้วอย่าลืมเม้น โหวตด้วยน้าา ขอบคุณสำหรับเม้น โหวต ในตอนที่แล้วด้วยค่า คิคิ เจอกันอีกทีวันพุธนะ ^ ^***


โปรดทราบ "จอมวายร้ายหวงรัก" วางแผงวันที่ 21 ตุลาคมนี้ สามารถหาซื้อได้ที่ ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป บูธสนพ.อินเลิฟ หรือ สั่งกับทางเว็บไซต์ของสนพ.ได้ลด 20% นะคะ ^ ^ ส่วนราคาเต็มของหนังสือ 299 บาท ฝากอุดหนุนป๋าชาร์ลตันและลิลลี่ พร้อมกับตามไปฟินฌอห์นกับริต้ากันได้นะคะ มาร่วมกันลุ้น จะเป็นสองคู่ชูชื่นหรือเปล่าน้าาาา ส่วนใครคิดถึงหนุ่มฌอห์น พาร์ทหลังๆเต็มไปด้วยเรื่องของคู่นี้นะคะ จริงๆๆ ฮี่ฮี่ฮี่


*** ใครไปซื้อที่บูธอิน Plenary Hall H06 เจอกันวันที่ 24 ตุลาคม เวลา 13.00 - 15.00 น้าาา มีของที่ระลึกไปแจก เป็นถุงผ้าน่ารักๆนะคะ ไปเจอกันเยอะๆนะ อยากเจอ >< ***




            ทั้งคู่ต่างนอนนิ่งฟังเสียงหัวใจของกันและกันพร้อมกับเสียงฝน ยังดีที่เจอสถานที่แห่งนี้ไม่อย่างนั้นเธอกับเขาคงไม่มีที่หลบฝนและทุกอย่างมันจะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

          “คุณคิดว่าจะมีใครมาช่วยเราไหมคะ” ลลียาถามขึ้นทำลายความเงียบ

          “มีสิ เฟรดไปตามเจ้าหน้าที่ตอนที่ผมลงมาช่วยคุณ แต่เพราะฝนตกและมืด ผมว่าพวกเขาอาจจะมาช้าเสียหน่อย” ชาร์ลตันอธิบายให้ลลียาได้อุ่นใจแต่ดูเหมือนหญิงสาวก็ยังสงสัยอยู่

          “แต่เขาจะรู้เหรอคะว่าเราอยู่ที่ไหน” ชายหนุ่มได้ยินคำถามก็กระชับอ้อมแขน

          “ผมคนดังนะที่รัก ยังไงเขาก็ต้องตามหาผม พลิกป่าหาก็ต้องทำ” ลลียาได้ยินคำโอ้อวดตัวเองก็หัวเราะออกมาเขาทำให้เธอคลายความกลัวได้เยอะ

          “หลงตัวเองไม่เปลี่ยนเลยนะคะ” เธอว่าเบาๆโดยที่ใบหน้าหวานยังมีรอยยิ้ม

          “ผมไม่เคยเปลี่ยนลิลลี่” ชายหนุ่มตอบเสียงแผ่ว ลลียาใจกระตุกและถามเรื่องราวที่เธอยังค้างคาใจสงสัยเขาอยู่หลายอย่างเหลือเกิน โดยเฉพาะการกลับมาครั้งนี้

          “คุณ... มายุ่งกับฉันทำไมอีกคะ ทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นแฟนกัน” ลลียาถามอย่างอยากรู้ ชาร์ลตันนิ่งเล็กน้อยแต่เลือกไม่ตอบนอกจากถามกลับ

          “คุณยังรักผมอยู่หรือเปล่า” คำถามนี้ทำให้เธอได้อึ้ง ลลียาไม่ได้ตอบอะไรและนาทีต่อมาเธอได้ยินเสียงของชาร์ลตันถอนหายใจ

          “เราเลิกกันเพราะอะไรนะ” เขาเปรยขึ้น เธอได้ยินก็ตอบกลับเสียงสั่นเมื่อย้อนไปถึงเหตุการณ์นั้น

          “คุณนอกใจฉันยังไงล่ะ”

          ชาร์ลตันจับน้ำเสียงสั่นๆของเธอได้ เขาลุกขึ้นเท้าแขนโดยที่เธอยังหนุนแขนของเขาอยู่ ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่เขาเห็นว่าเธอจะร้องไห้จริงๆ แสงจากไฟฉายทำให้เขามองเห็นได้อย่างชัดเจน

          “ถ้าผมบอกว่าไม่ได้นอกใจคุณ... คุณจะเชื่อผมไหมลิลลี่” ชายหนุ่มถามอย่างอ่อนโยน

          “แต่ภาพวันนั้นมันชัดเจนแล้ว คุณจะให้ฉันเชื่อได้ยังไง” ลลียาถามออกมาตามตรง ชาร์ลตันถอนหายใจ

          “ผมเป็นแฟนคุณนะในตอนนั้น ทำไมคุณถึงไม่เชื่อใจผมเลย” ลลียาได้ยินก็สะอึก

          “หรือเพราะว่าผมเจ้าชู้ คุณก็เลยไม่เชื่อ?” ชายหนุ่มถามต่อโดยไม่ได้ฟังคำตอบ ลลียาได้ยินก็ยังไม่ตอบคำถามนี้ ความเงียบของเธอทำให้เขามั่นใจว่าใช่ ชายหนุ่มเลยถือโอกาสนี้พูดขึ้นมาเสียเลย

          “ผมอยากจะพูดกับคุณตั้งแต่ครั้งนั้นแต่คุณไม่ฟังผมเลยลิลลี่... และวันนี้ผมจะพูดขอเพียงแค่คุณฟังผมได้ไหม” ชาร์ลตันบอกอย่างจริงจัง มองดวงตากลมโตที่ดูสับสนของเธอ เมื่อไม่เห็นเธอตอบอะไรเขาก็คิดว่าเธอกำลังรอฟัง

          “ผมบอกคุณว่าจะกลับไปเอาเอกสารที่คอนโด ผมก็ไปเอาจริงๆ พอผมหาเจอ คุณก็รู้ว่าผมอ่านหนังสือดึกมาหลายคืนก่อนสอบ ก็เลยเผลองีบไป และโคลอี้เข้ามาในห้องตอนไหนไม่รู้ เธอเมา ผมยอมรับว่าผมเคยคั่วกับเธอ แต่เพราะผมมาคบกับคุณก็เลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคนไป เธอนั่งคร่อมทับผมและแก้ผ้าล่อนจ้อน ในขณะที่ผมเองก็มีแค่บ็อกเซอร์แต่คุณก็รู้นี่ ปกติผมก็นอนแบบนั้นอยู่แล้ว... และมันดันโชคร้ายที่คุณเห็นภาพนั้นและเข้าใจผิด ทั้งๆที่ผมไม่ได้มีอะไรกับเธอจริงๆ ผมรู้ว่ามันเชื่อยาก แต่นี่คือความจริงจากปากของผม”

          ชาร์ลตันเล่าเรื่องและลลียาก็น้ำตาไหลลงมาเมื่อนึกย้อนไปถึงวันนั้น เธอไม่รู้จะเชื่อเขาได้มากน้อยแค่ไหนเมื่อภาพในวันวานมันติดตาเธอ จนกลายเป็นจำฝังใจเจ็บปวดที่เขานอกใจเธอ

          “คุณไม่ง้อฉันด้วยซ้ำ... ไม่แม้แต่จะอธิบายอีกครั้ง” เธอพูดขึ้นในที่สุดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ ในตอนนั้นผ่านไปได้หนึ่งอาทิตย์ดูเหมือนเหตุผลจะเข้ามาแทนที่อารมณ์ในครั้งแรก กลายเป็นว่าเธออยากให้เขามาอธิบาย มาตามง้องอนเธอสักนิดเพื่อให้ได้คุยกันแต่มันก็ไม่มีโอกาสนั้นอีกเพราะเธอถือทิฐิไม่ยอมติดต่อเขาก่อนในขณะที่ชายหนุ่มก็ไม่ติดต่อเธอเหมือนกัน ชาร์ลตันได้ยินก็กลอกตาไปมาเล็กน้อย

          “ข้อแรกผมง้อคุณ” ชายหนุ่มตอบตามจริง

          “ฉันไม่เห็นว่าคุณจะง้อฉันเลย”

          “ผมส่งดอกลิลลี่ไปให้คุณ” ชายหนุ่มทวนความจำ ลลียานิ่งคิดเล็กน้อยและมองสบตาเขาก่อนจะพูดออกมาแกมประชด

          “ช่อเดียวนี่เรียกว่าง้อแล้วเหรอ” ชาร์ลตันเหวอเล็กๆ

          “ผมอาจจะง้อไม่เหมือนชาวบ้านแต่ผมก็ง้อคุณแล้วกัน ส่วนข้อสอง คุณไม่ฟังผมอธิบายเลย พอกลับไปที่ห้องคุณก็โยนของของผมออกมา ผมเองก็โกรธเหมือนกันที่คุณไม่เชื่อใจผม” ชาร์ลตันบอกตามตรง

          “คุณก็เลยทิ้งฉันไป” เธอพูดต่อ

          “ก็เหมือนที่คุณทิ้งผมไปนะ” ลลียาหงุดหงิดเล็กน้อยที่เขาพูดแบบนี้

          “ฉันทิ้งคุณไปมันมีสาเหตุนะ”

          “เพราะคุณไม่เชื่อใจผมไงลิลลี่ ถ้าคุณเชื่อใจผมสักนิด ป่านนี้เราลูกสามแล้วด้วยซ้ำ” ประโยคนี้ทำให้คนที่นอนเคียงข้างได้อายหน้าแดงแต่ก็ยังตอบโต้กลับ

          “คุณกำลังจะชวนฉันทะเลาะหรือไง” ชายหนุ่มได้ยินก็ส่ายหน้า

          “เปล่า เขาเรียกปรับความเข้าใจ”

          “ฉันอาจจะผิดที่ไม่เชื่อใจคุณ... แต่ถ้าเป็นคุณเห็นฉันในสภาพแบบนั้นคุณจะเชื่อใจฉันหรือเปล่าล่ะ” ลลียาเป็นฝ่ายถามกลับบ้างเพราะเธอคิดว่าสถานการณ์แบบนั้น ถ้าเห็นแฟนตัวเองนอนอยู่กับผู้หญิงหรือผู้ชายอื่นก็ต้องเข้าใจผิด     “ผมจะถามคุณก่อน ผมจะฟังคำอธิบาย และที่สำคัญกว่านั้นผมเชื่อใจคุณ” ประโยคของเขาดูจริงจังจนหญิงสาวสัมผัสได้แต่ก็ยังพูดต่อ

          “มันก็แค่คำพูด ฉันไม่ได้ไปนอนกับผู้ชายอื่นนี่ จะรู้ได้ยังไงว่าพอถึงเวลาจริงคุณจะทำอย่างที่พูด”

          “ที่เชื่อใจก็เพราะผมรู้ ว่าคุณรักผม ในเมื่อคุณรักผมทำไมคุณต้องไปทำแบบนั้นกับผู้ชายคนอื่นล่ะ อีกอย่างคุณไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย กว่าจะได้จูบคุณ กว่าจะสัมผัสลูบๆคลำๆคุณได้ ผมใช้ความพยายามและมารยาหลอกล่อคุณมาก็หลายเดือน” พอได้ยินเขาพูดหมดเปลือกลลียาก็ได้อายหน้าแดงก่ำ โชคดีที่แสงไฟไม่มากพอที่เขาจะเห็นได้ชัดนัก

          “คนบ้า! พูดอะไรบ้าๆ”

          “ผมพูดเรื่องจริง เพราะฉะนั้นผมจะเชื่อใจคุณ” ชายหนุ่มบอกสรุป ลลียานิ่งเงียบไปจากนั้นก็พูดขึ้นเมื่อมองในมุมของเธอ

          “คุณไม่เคยบอกรักฉัน... ฉันจะเชื่อใจคุณได้ยังไง ตลอดระยะเวลาที่เราคบกัน คุณอาจจะแค่อยากฟันฉันเหมือนผู้หญิงคนอื่นก็ได้” ชาร์ลตันได้ยินก็ถอนหายใจ คิดไม่ถึงว่าลลียาจะเป็นคนคิดมากมายขนาดนี้ เขาเองที่เป็นผู้ชายยังคิดไม่เท่าเธอเลย

          “ทำไมคิดมากจัง” ชายหนุ่มถามแทนที่จะตอบ

          “คุณไม่เข้าใจหรอกว่าผู้หญิงเราน่ะ คิดได้มากกว่าที่คุณคิดด้วยซ้ำ ถ้าเป็นเรื่องของความรัก” เธอตอบตามตรง ชายหนุ่มนิ่งไปเล็กน้อยและตอบคำถาม

          “ใช่ ผมอยากฟันคุณ หลังจากที่เห็นใบหน้าไร้แว่นตาของคุณ ผมก็จินตนาการอยากได้คุณมานอนอยู่ใต้ร่าง”    ลลียาได้ยินก็เบิกตากว้างคิดไม่ถึงว่าชาร์ลตันจะพูดออกมาแบบนี้ เธอไม่ได้ท้วงกลับเขาก็พูดต่อ

          “แต่พอผมอยู่ใกล้คุณ ผมก็รู้ว่าคุณไม่ได้ง่ายแบบนั้น ความน่ารักและความสดใสของคุณ ทำให้ผมตัดสินใจที่จะคบหาดูใจกับคุณเป็นแฟน ผมเคยบอกว่าชอบคุณ และผมก็พูดมันออกมาจากใจจริง ส่วนเรื่องรัก ผมไม่รู้หรอกว่ารักเป็นยังไง หน้าตาแบบไหน รู้สึกยังไง แต่สิ่งเดียวที่ผมรู้คือคุณเป็นแฟนคนเดียวของผม แม้การเป็นแฟนของเราจะไม่มีคนอื่นรู้เห็นด้วยก็เถอะ” เมื่อได้ยินคำสารภาพอย่างตรงไปตรงมาลลียาก็รู้สึกตื้นตันใจที่ได้ยินเรื่องราวในอดีตในส่วนที่เธอไม่เคยรู้เลยสักนิดแม้ประโยคสุดท้ายเขาดูเหมือนจะประชดเธอ

          “คุณคนดังนี่ ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเรา” เธอบอกเบาๆ

          “ผมเข้าใจและยอมตามใจ แต่ในเสี้ยววินาทีหนึ่งก็มีช่วงที่ผมอยากจะบอกคนอื่นเหมือนกันว่าคุณเป็นแฟนของผม อยากควงคุณไปไหนมาไหนภายในมหาวิทยาลัยบ้างก็เท่านั้น แต่ในเมื่อคุณไม่อยาก... เราก็เลยต้องหลบซ่อน แต่ก็น่าแปลกที่เราหลบมาได้ตั้งเป็นปี” ชาร์ลตันพูดก็นึกย้อนไปช่วงเวลานั้นก่อนจะหัวเราะ เวลาเจอกันที่มหาลัยลลียาแทบไม่เคยสบตาเขาเลยสักครั้ง เวลาเขาไปรับเธอตอนเลิกเรียนก็ต้องไปรอตั้งไกลเพื่อไม่ให้ใครเห็น โชคยังดีที่อพาร์ทเม้นท์ที่ลลียาอยู่ในตอนนั้นไม่ค่อยมีนักศึกษามหาวิทยาลัยอยู่กันเท่าไหร่ เนื่องจากสภาพมันค่อนข้างเก่า เลยทำให้เขาอยู่กับเธอได้ไม่มีใครสงสัยแม้จะต้องจอดรถยนต์คันหรูของตัวเองเอาไว้ที่คอนโดมิเนียมและนั่งรถเมล์มาหาก็เถอะ เวลาไปเที่ยวข้างนอกลลียาก็มักจะระแวงกลัวคนเห็น เขาเลยเลือกพาเธอไปเที่ยวที่อื่นที่ไกลๆแทนเสียมากกว่า

          “ฉันคิดว่าตัวคุณเองก็คงไม่อยากเปิดเผย... เพราะคุณไม่เคยท้วง พอฉันเสนอคุณก็ตกลง” ลลียาบอกกลับเสียงแผ่วตามที่ตัวเองคิด

          “คุณชอบคิดไปเอง ไม่มั่นใจในตัวเอง ทั้งๆที่ตัวคุณก็ออกจะน่ารักขนาดนี้” ชายหนุ่มว่าและส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนให้ทำให้หญิงสาวเขินอาย

          “แต่สุดท้ายเราก็เลิกกัน...” เธอพูดความจริงที่มันผ่านมา ชาร์ลตันได้ยินก็ถอนหายใจ

          “ตอนนั้นเรายังเด็กทั้งคู่ คุณไม่เชื่อใจผม ส่วนผมก็อดทนไม่พอที่จะง้อคุณ ผมยังทระนงตัวเพราะคิดว่าตัวเองมีพร้อม ผู้หญิงหลายคนยังรอผมอยู่ ผมไม่ต้องเสียเวลากับคุณ นั่นทำให้ผมเลิกที่จะง้อคุณและเราก็จบกัน” ชายหนุ่มยังสารภาพต่อเนื่อง ลลียาได้ยินก็จำได้ดี

          “คุณชอบผู้หญิงร้อนแรงแบบนั้นนี่ ฉันคงจืดชืดเกินไป คุณเลยคิดว่าผู้หญิงคนอื่นก็ตอบสนองคุณได้ดีกว่าฉัน”   ลลียาพูดอย่างน้อยใจ ชาร์ลตันกลอกตาเล็กน้อยและถอนหายใจ

          “มันไม่เกี่ยวกับว่าจืดชืดหรอกที่รัก ผมจะบอกอะไรให้ ผู้ชายเราน่ะเจ้าชู้ให้ตายสุดท้ายก็ต้องการผู้หญิงที่ให้เราได้มากกว่าเซ็กส์อยู่ดี หลังจากเลิกกับคุณไปผมไม่เคยคบใครเลย สิ่งที่ผมได้จากพวกเธอคือเซ็กส์ ไม่มีใครให้ความรัก ความอบอุ่น สดใสได้เหมือนคุณ” ชาร์ลตันบอกต่อด้วยความจริงใจ วันนี้เขาเปิดอกพูดหมดเปลือก ส่วนหญิงสาวได้ยินอย่างตรงไปตรงมาก็นึกชอบใจอย่างน้อยก็ได้รู้อะไรมากขึ้น

          “พวกเธออาจจะให้แต่คุณไม่สนใจมากกว่า” ลลียาบอกกลับ มั่นใจว่าผู้หญิงค่อนประเทศอยากได้เขาเป็นสามี

          “แต่ทำไมผมสัมผัสไม่ได้เลยล่ะ ผมไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่เหมือนคุณที่ผมสัมผัสได้ว่าคุณรักผม... แม้แต่ตอนนี้คุณก็ยังรักผมอยู่”

          เขาพูดและสบเข้ากับดวงตากลมโตของเธออย่างมีความหมาย ลลียาไม่กล้าสบตา เธอหลบสายตาเมื่อพบว่าเขาพูดถูก เธอยังรักเขาอยู่ แต่ก็ยังคาใจเรื่องสุดท้ายอยู่ดี เมื่อเรื่องเก่าจบไปและเธอยอมรับผิดที่ไม่เชื่อใจแม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดจริงหรือไม่แต่ตอนนี้เธอตัดสินใจที่จะเชื่อ

          “คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันยังรักคุณอยู่” ลลียาถามอย่างสงสัย

          “แววตาคุณมันบอกผม ลิลลี่” ชายหนุ่มส่งยิ้มกลับอย่างอ่อนโยน เธอรู้สึกว่าแก้มของตัวเองร้อนผ่าว

          “นี่เหรอคือสาเหตุที่คุณกลับมา สาเหตุพนันบ้าบอไร้สาระ เพียงเพราะคุณคิดว่าฉันยังรักคุณอยู่เนี่ยนะ” เธอถามอย่างคาใจ ชาร์ลตันได้ยินก็หัวเราะออกมาเบาๆ

          “ผมจะบอกคุณตามตรงนะ เรื่องพนันผมก็มองว่าไร้สาระ แต่ผมไม่มีทางเลือกอื่น ตั้งแต่ผมเจอคุณที่งานประมูล ผมก็ไม่เคยลืมคุณอีกเลย และยิ่งคุณทำเป็นไม่รู้จัก ผมยิ่งโมโห ยิ่งโกรธ และเสียหน้า ก็เลยอยากจะเอาชนะคุณ และอยากจะอยู่ใกล้กับคุณอีกครั้ง ผมไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นผมยังรู้สึกอะไรกับคุณอยู่ไหม แต่สิ่งเดียวที่ผมรู้คือผมไม่เคยลืมคุณเลย” ชารล์ตันสารภาพ ลลียานิ่งฟังเงียบๆและเขาก็พูดต่อ

          “ผมก็เลยเสนอการพนันไร้สาระให้คุณเพราะอยากให้คุณยอมรับว่ายังรักผมอยู่ ผมหาเรื่องเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ชิดคุณ ยิ่งเห็นคุณต่อต้าน ผมก็ยิ่งไม่ชอบใจ ผมค่อนข้างมั่นใจ มันเหมือนเป็นการอยากเอาชนะ แต่คุณรู้ไหมว่าผมก็อยากได้ยิน... อยากได้ยินคุณบอกว่ารักผมเหมือนเดิม” ชาร์ลตันกระซิบ ลลียาช้อนสายตามอง

          “เพื่ออะไรคะ มันมีความหมายกับคุณเหรอ” เธอถามกลับเหมือนที่เคยถาม

          “ใช่ มันมีความหมายกับผม และยิ่งมีเรื่องฌอห์นเข้ามาเกี่ยว ผมรู้สึกว่าตัวเองจะรู้อะไรมากขึ้นกว่าเดิม ไม่ว่าจะเฟรด หรือฌอห์น ผมสาบานกับตัวเองว่าจะไม่มีวันให้ใครได้คุณไปนอกจากผมแน่ๆ ผมอาจจะดูหวงก้างแต่การได้เข้ามาอยู่ใกล้ชิดกับคุณอีกครั้งทำให้ผมรู้...” ชาร์ลตันเว้นวรรค ลลียาถามกลับทันที       

          “รู้อะไรคะ”

          “ตลอดระยะเวลาหกปีที่เลิกกันผมไม่เคยลืมคุณเลย... ผมเฝ้าถามตัวเองว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร และผมก็ได้รู้เมื่อกลับมาอยู่กับคุณอีกครั้ง หลายๆสถานการณ์ทำให้ผมรู้ใจตัวเอง... เพราะผมรักคุณลิลลี่... ผมคิดว่าสิ่งที่ผมกำลังรู้สึกมันคือความรักที่มีต่อคุณ และมันคงเกิดขึ้นตั้งแต่เราคบกันครั้งแรกก็เป็นไปได้”

          คำสารภาพรักที่ไม่คาดคิดออกมาจากปากของชายหนุ่มทำให้ลลียานิ่งงันไป ดวงตากลมโตที่เหือดแห้ง กลับเอ่อคลอด้วยน้ำตาอีกครั้งและก็ไหลลงมาด้วยความรู้สึกท่วมท้น เธอไม่คิดว่าจะมีวันนี้ วันที่จะได้ยินคำว่ารักจากปากของเขา

          “คุณว่าอะไรนะคะ” หญิงสาวถามเสียงสั่น

          “ผมรักคุณลิลลี่... ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะรักผู้หญิงคนไหนได้ และสุดท้ายผมก็รักคุณ... ผมรักคุณ” ชาร์ลตันบอกย้ำอยู่หลายครั้ง ลลียาได้ยินก็โผเข้ากอดชายหนุ่ม ส่วนเขาก็กระชับอ้อมแขนและยกยิ้มอย่างเป็นสุข การได้บอกเธอมันทำให้เขาก็รู้สึกโล่งไม่น้อยแถมยังรู้สึกดีด้วย เขารู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงเหลือเกิน

          ชาร์ลตันลูบแผ่นหลังลลียาอย่างแผ่วเบาก่อนที่จะดันร่างเธอออก มือหนาของเขาเช็ดน้ำตาให้เธอเล็กน้อยและมองดวงตากลมโตที่ยังมีน้ำตาเอ่อคลออยู่

          “คุณล่ะ... คุณยังรักผมอยู่ไหม เหมือนที่ผมมองมันออกหรือเปล่า” ชายหนุ่มถามกลับบ้าง ลลียามองหน้าผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจก่อนที่จะคลี่ยิ้ม

          “คุณมองไม่ผิดหรอกค่ะชาร์ล... ฉันรักคุณ... แม้จะผ่านมาหกปีแต่ฉันก็ยังรักคุณ”

          คำตอบของเธอทำให้เขายิ้มกว้างและเป็นฝ่ายกอดเธอกลับ ทั้งสองคนกอดตามเสียงของหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันท่ามกลางสายฝนโปรยปราย ตอนนี้หัวใจของทั้งคู่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันเมื่อปรับความเข้าใจ ชายหนุ่มดันร่างเธอออกอีกครั้งและจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างแสนรัก

          “งั้นตอนนี้คุณเป็นแฟนผมแล้วนะ” ชายหนุ่มมัดมือชก

          “ยังไม่ตอบตกลงสักหน่อย” เธอพูดกลับอย่างอายๆ

          “ผมรู้คุณไม่ปฏิเสธหรอก... เป็นแฟนผมห้ามเลิก หลังจากเลิกกับคุณไป มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผมเหมือนตัวเองจะบ้า ทั้งๆที่บอกกับตัวเองว่าไม่ได้รักคุณ” ชายหนุ่มสารภาพตามตรง หลังจากเลิกกับเธอเขาดื่มเหล้าราวกับน้ำเปล่าไปเป็นอาทิตย์โดยมีเบนจามินเป็นเพื่อน

          “คุณไม่รู้หรอกว่าหลังจากเลิกกันฉันต้องเผชิญหน้ากับบรรดาสาวๆคุณหนักแค่ไหน” เธอพูดและก็ยู่หน้าชายหนุ่มได้ยินก็ยกยิ้ม

          “ผมรู้สิ และผมเป็นคนจัดการให้คุณเอง คุณไม่สงสัยเหรอว่าทำไมข่าวเงียบหายไปเร็วขนาดนั้น” ลลียาได้ยินก็ฉุกคิดย้อนกลับไป ไม่ถึงสัปดาห์ข่าวก็เงียบหายจริงๆแถมผู้หญิงที่เคยเข้ามาหาเรื่องก็ล่าถอยไป แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้คิดอะไรเพราะยังเจ็บปวดกับเรื่องของชาร์ลตันอยู่

          “อย่าบอกนะ... ว่าคุณจัดการ” หญิงสาวถามขึ้น และเห็นเขายิ้ม เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรงอีกครั้ง แม้จะเลิกกันไปแต่เขาก็ยังเป็นห่วงเธอ

          “ผมสั่งโคลอี้ให้เลิกยุ่งกับคุณและแก้ข่าวซะ ไม่อย่างนั้นผมจะหาทางเล่นงานเธอเอาให้หมดอนาคตไปเลย นั่นทำให้เธอยอม” ลลียาได้ยินก็ตื้นตันใจ

          “ขอบคุณนะคะชาร์ล” เธอบอกด้วยรอยยิ้ม

          “แบบนี้ต้องให้รางวัลย้อนหลังผมนะ” ดวงตาดุดันของเขาพราวระยับอย่างเจ้าเล่ห์ ลลียาได้ยินก็หน้าแดงเขินอาย

          “ทำไมต้องให้รางวัลด้วยล่ะคะ เรื่องแค่นี้เอง อีกอย่างต้นเหตุก็มาจากคุณ... เจ้าชู้ดีนัก ฉันอยากเจ้าชู้ให้ได้แบบคุณบ้าง จะได้เอาคืน” พูดเสร็จก็ย่นจมูก ชายหนุ่มได้ยินก็นึกฉุน

          “ห้ามเจ้าชู้!” เขาสั่งเสียงเข้ม เธอเลยนึกอะไรสนุกๆจึงพูดออกมา

          “จริงๆฉันก็แอบเจ้าชู้บ้างช่วงหกปีที่ผ่านมา คุณคิดว่าฉันจะมีคุณคนเดียวเหรอคะ” จู่ๆพอเธอถามหัวใจแกร่งก็กระตุก จากนั้นก็นึกไปถึงวันที่เธอเปรียบเทียบจูบของเขากับคนอื่น แต่ตอนนั้นเธอบอกว่าไม่เคยมีใคร

          “หมายความว่ายังไง อย่าโกหกผมเลยน่า จำตอนจูบไม่ได้หรือไง” ชายหนุ่มไม่เชื่อและทวนความจำให้     ลลียาซ่อนยิ้มร้ายก่อนที่จะแกล้งเขาต่อ

          “ฉันอาจจะโกหกเพื่อเอาตัวรอดตอนนั้นก็ได้นี่คะ” ชาร์ลตันเริ่มหน้าตึงที่ได้ยิน

          “มันเป็นใคร! บอกผม คุณเคยทำอะไรกับมันมาบ้าง” ชายหนุ่มถามเสียงเข้ม ลลียายังนึกสนุกเล่นต่อไปอีก

          “อืม... ก็หลายอย่างนะคะ” ยิ่งพูดมากขึ้นเขาก็ยิ่งเหวอหนัก

          “งั้นผมจะทำให้คุณจำได้แต่สัมผัสของผม” พูดเสร็จก็โน้มหน้าลงไปหาโดยที่หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัว

          “ชาร์ลคะ คือ... อื้อ!


"อื้อ!" อัลไลลลลลลลลล ฮี่ฮี่ คิดปไกลอยู่ชิมิ... แต่จะบอกไว้ก่อนเลยว่าาาาา ยังไม่เลิฟซีน... เพราะเลิฟซีนคือบทที่ 12 Touch my body ฮี่ฮี่ ขอบอกว่าแซ่บอ่ะ ^^ 

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้นบอกกันนะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #435 Little (@peypey) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 08:11
    บอกรักแล้ววว
    #435
    0
  2. #426 jeeniediamond (@jeeniediamond) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 09:13
    จะบอกว่าชอบมากค่ะ ซื้อแน่นอน 
    #426
    0
  3. #425 panbutsaba (@panbutsaba) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 08:43
    โอ๊ยเขิลลลล #มโนว่าตัวเองเป็นลิลลี่แป๊บบบ
    รออ่านจ้าาาาา
    #425
    0
  4. #419 Pim_thanida (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 02:14
    เค้าย้ายกลับมาอยู่#ทีมป๋าชาร์ลลลลเหมือนเดิมแล้วนะ คริคริ ดีใจประหนึ่งตัวเองเปนลิลลี่ โดนป๋าบอกรักกกก กรี๊ดสสสสสดังๆๆๆ
    #419
    0
  5. #418 redQueen. (@benjaluk-poy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 00:23
    เย่ปรับกันเข้าใจแล้ววชอบบ
    #418
    0
  6. #417 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 23:40
    คือฉันล้อเล่นอยากให้คุณโกรธรู้ว่าหึงก็มีความสุขแล้วที่รัก 555
    #417
    0
  7. #416 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 23:18
    เข้าใจกันแว้ววว น่าร้ากอ่ะ
    #416
    0
  8. #414 18+_yaoi (@chomlove230946) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 23:09
    อร๊ายยย ฟินน><
    #414
    0
  9. #413 ไรเฟิล (@rifle_ke) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 22:56
    เผลอไม่ได้ จ้องงาบเค้าเรื่อบเลย
    #413
    0
  10. #411 hamew (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 22:30
    ค้างมากค่ะ รออออเน้อออออ ป๋าอ่ะโรแมนซ์ฝุดๆ
    #411
    0
  11. #410 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 21:50
    เดี๋ยวๆ เฮีย ตรงนี้เลยหรอ 5555
    #410
    0
  12. #409 MaaLiw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 21:30
    เข้าใจกันแล้วต่อไปความรักคงหวานเว่อร์&#128522;&#128538;
    #409
    0
  13. #408 banidin (@banidin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 21:29
    ไรท์จ๋า..ตอนนี้เกาะถุงนอนอยู่หนาวมากกกก จะสิงร่างนู๋ลิลลี่ ก็มิยอม 5555 รอไรท์อยู่น๊า  ชอบมาก ติดหนึบคร้า
    #408
    0
  14. #407 รัก (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 21:20
    ไรท์ ค้างๆๆมา มาต่อ มาต่อน่านะ
    #407
    0
  15. #406 Jing (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 20:39
    คนรักกันต้องเชื่อใจกัน และรู้จักยอม อย่าใจแต่อารมณ์
    #406
    0
  16. #405 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 20:20
    #405
    0
  17. #404 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 20:01
    ลิลลี่จะโดนอีป๋ากินเพราะปากตัวเองนะเนี่ย 5555555555
    #404
    0
  18. #403 Coldheartsheep (@Coldheartsheep) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 19:56
    แหม กว่าจะรู้ตัวว่ารักนี่นานมากนะป๋า แต่ก็ยังดีรู้ปุ๊บบอกปั๊บ ไม่มาปากแข็งจนลุ้นกันเหนื่อย คริคริ
    #403
    0
  19. วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 19:50
    งึ้ยยยย ชอบตอนนี้มากๆเลยค่ะไรท์ ชอบตรงที่ชาร์ลพูดความในใจ ชอบที่ลิลลี่ยอมฟังและเข้าใจ ชอบที่สองคนคืนดีกัน อร๊ายยยย ฟินๆๆๆ >\\\<
    #402
    0
  20. #400 MY//MY (@jinggerbell) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 19:31
    อร๊ายยยย ฟรุ้งฟริ้ง ชอบค่ะ
    #400
    0
  21. #399 Pk pakwankung (@pakwankung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 19:29
    เย้ บอกรักกันแล้ว ><
    #399
    0
  22. #398 kanyarat (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 19:13
    ชอบตอนนี้มากกเลยค่ะ กว่าจะบอกรักกันได้ลุ้น มากเลย
    #398
    0
  23. #397 khomkiew (@khomkiew) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 19:12
    ไรท์  ค้างงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!
    #397
    0