ตอนที่ 23 : บทที่10 [หลงป่า] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    18 ต.ค. 58

  *** สาวๆ ฝากเม้น โหวต ด้วยนะค้าาาา > < มาฟินกันต่อ ในตอนหลงป่าาา ส่วนตอนหน้า ชื่อตอนว่า "ปรับความเข้าใจ" เอาล่ะเซ่ เค้าจะคืนดีกันแล้วอ่ะ 55555555555555+ ***


อย่าลืมนะคะ ใครสนใจรูปเล่ม ป๋าชาร์ลตัน "จอมวายร้ายหวงรัก" วางแผงวันที่ 21 ตุลา ใครสะดวกไปซื้อในงานหนังสือ ที่บูธอินเลิฟลด 20% นะคะ หรือสั่งกับทาง สนพ.ก็ได้ค่ะ และถ้าอยากได้ของที่ระลึก+ลายเซ็นไรเตอร์ ฮี่ฮี่ เจอกันวันที่ 24 ตุลา เวลา 13.00 - 15.00 นะค้าาาา มากันเยอะๆน้าาาา อยากเจอ ส่วนใครอยู่ ตจว. หรือ ไม่สะดวก สามารถหาซื้อได้ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปนะคะ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ฟินกับป๋าชาร์ลได้แน่นอนนนนน ^ ^ 



(กระเป๋าผ้าที่จะนำไปแจกนะคะ ในรูปอาจจะไม่ชัดเล็กน้อย แต่ของจริง แจ่มกว่านี้ คิคิ ยังไงวันที่ 24  ตุลาคม ไปเจอกันได้ที่บูธของสนพ.อินเลิฟ เวลา 13.00 - 15.00 นะคะ ฝากอุดหนุนจอมวายร้ายหวงรักด้วยน้าา รับรองไม่ผิดหวังกับป๋าชาร์ลแน่ๆค่ะ และใครอยากฟินความรักของคู่ ฌอห์น ริต้า จะลงเอยยังไง... ห้ามพลาด!! )






           ลลียาหายไปเกือบสิบห้านาที ทุกคนทานอาหารกันอิ่มแล้วเหลือแค่เฟรดกับชาร์ลตันที่ไม่ได้ทานอะไรเลย จนกระทั่งทุกคนพร้อมเดินทางแต่ลลียายังไม่กลับมา ชาร์ลตันมองนาฬิกาข้อมือของตัวเองและเริ่มกังวลใจก่อนจะตัดสินใจออกเดินตามหา

          “จะไปไหน” เฟรดถามอย่างสงสัยแต่ชายหนุ่มไม่ได้ตอบนอกจากก้าวเดินไป เฟรดเองก็รีบเดินตามเหมือนกัน

          ชาร์ลตันเดินตามเส้นทางของการเดินป่าตอนนี้คนเริ่มเบาบางเพราะคงเดินไปข้างหน้ากันเยอะแล้ว ชายหนุ่มเดินมาไกลจากจุดที่ผ่านมาสักระยะ เขาเริ่มพบสัญญาณไม่ค่อยดีบางอย่างในเมื่อเขาหาเธอไม่เจอ ลลียาไม่มีทางแตกแถวหรือเดินไปก่อนแน่ๆเพราะเธอไม่รู้จักเส้นทาง ต่อให้เดินตามคนอื่นเธอก็ไม่มีของติดตัว... ตอนนี้ชาร์ลตันเริ่มเครียด

          “เธอหายไปไหน” เฟรดเป็นคนเริ่มพูดก่อนเมื่อเขาเองก็รู้สึกเหมือนกัน

          “เราต้องหาเธอให้เจอ แยกกันหาดีกว่า คุณไปข้างหน้า ส่วนผมจะหาละแวกนี้” ชาร์ลตันสั่งการเสียงเข้มและเฟรดก็พยักหน้ารับ เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองร่วมมือกัน แต่ไม่ทันได้ก้าวเดิน สามสาวที่เดินตามมาดูจะสนใจ

          “มีอะไรหรือเปล่าคะ ลิลลี่ล่ะ” แมรี่เอ่ยถาม สองหนุ่มมองหน้ากันและเป็นชาร์ลตันที่เลือกตอบ ไม่อยากให้คนอื่นตกใจ

          “เธออยู่แถวนี้แหละครับ คงงอนผมอยู่ พวกคุณล่วงหน้าไปก่อนเลย เดี๋ยวเราจะตามไป” เฟรดได้ยินชาร์ลตันพูดแบบนี้ก็เห็นดีด้วย ไม่อยากให้คนอื่นตกใจจนกว่าจะมั่นใจว่าหาหญิงสาวไม่เจอแล้วจริงๆ

          สามสาวแม้จะแปลกใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากเดินล่วงหน้ากันไปก่อนโดยมีเฟรดตามไปด้วยเพราะเขาต้องไปหาลลียา ส่วนชาร์ลตันเดินหาบริเวณนั้นเพราะคิดว่าลลียาไม่น่าจะไปไกลจากตรงนี้

          ผ่านไปสามสิบนาทีเฟรดวิ่งกลับมาที่เดิมโดยที่ชาร์ลตันก็หาจนทั่วบริเวณแล้วแต่ไม่เจอ เมื่อเจอหน้าเฟรดที่หอบเหนื่อยเขารีบถามทันที

          “ผมเดินไปจนถึงจุดแวะพักที่สองก็ยังไม่เจอเธอ โทรศัพท์ไปถามจอร์แดนที่ตอนนี้อยู่จุดพักแรมก็ไม่เจอลิลลี่เหมือนกัน แล้วคุณล่ะ”

          “ผมก็ไม่เจอเธอเหมือนกัน” คราวนี้สองหนุ่มเริ่มเครียด บริเวณตรงที่ชาร์ลตันยืนอยู่นั้น ทางด้านขวามือเป็นเนินเขาเล็กๆที่มีดอกไม้สวยงามเต็มไปหมดแต่ว่ามีป้ายเขียนไว้ว่าชำรุด แต่ถ้ามองจากด้านนอกที่เห็นอยู่กลับไม่มีตรงไหนชำรุด ชายหนุ่มเดาว่าเมื่อก่อนมันเป็นเส้นทางเดินป่าแต่ตอนนี้คงใช้การไมได้หรือไม่ก็กำลังซ่อมแซม ฉับพลันชาร์ลตันก็คิดว่า... ลลียาอาจจะเข้าไปในนั้น

          “ผมจะเข้าไปหาด้านใน” ชายหนุ่มว่าอย่างตัดสินใจ

          “ป้ายบอกว่าทางชำรุด อาจจะมีอันตราย ลิลลี่ไม่เข้าไปในนั้นหรอก” เฟรดออกความเห็น

          “เราหาจนทั่วแล้วแต่ไม่เจอเธอบริเวณนี้ ดังนั้นผมจะลองเข้าไปดูข้างใน” พูดเสร็จชาร์ลตันก็ก้าวข้ามเชือกที่ทางเจ้าหน้าที่กั้นเอาไว้เข้าไปโดยมีเฟรดที่แม้ไม่เห็นด้วยแต่ก็เดินตามเข้าไป จากนั้นสองหนุ่มก็เดินออกนอกเส้นทางตรงเข้าไปข้างในเรื่อยๆ

          เมื่อมาถึงเขาพบว่าสะพานชำรุดเลยทำให้เส้นทางแห่งนี้ปิดปรับปรุงไป ชาร์ลตันยังไม่ละความพยายาม เดินสำรวจบริเวณนั้นและเขาพบว่ามันมีทางเดินลงไปแต่ลาดชันแน่นอนว่าเจ้าหน้าที่ไม่เปิดให้เดินทางนั้นแน่เพราะมันแทบจะกลายเป็นแนวดิ่งเลยก็ว่าได้ ซึ่งดูแล้วก็อันตรายแน่ๆตอนนี้หัวใจของชาร์ลตันเต้นแรงขอให้สิ่งที่เขาเดาไว้ไม่เกิดขึ้น แต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่ภาวนาในใจจะไม่เป็นผลเมื่อชายหนุ่มเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างตกอยู่บริเวณนั้นและพบเข้ากับถุงมือของตัวเองตกอยู่ ชายหนุ่มก้มลงเก็บมันขึ้นมา ไม่ใช่แค่ชาร์ลตันแต่เป็นเฟรดที่ตกใจเหมือนกัน

          “ละ... ลิลลี่” เฟรดเรียกชื่อหญิงสาวเสียงสั่น

          ชาร์ลตันไม่ตอบอะไรแต่เดินไปที่ทางลาดชันและพบถุงมืออีกข้างของตัวเองตกอยู่ตรงกลางทาง ชายหนุ่มพยายามชะโงกมองลงไปด้านล่างแต่จากตรงนี้เขาไม่อาจจะเห็นพื้นดินด้านล่างได้เลย นั่นเพราะพุ่มไม้ที่เกิดขึ้นตามทางบดบังเอาไว้ ตอนนี้เขาคิดว่าลลียาน่าจะตกลงไปแน่ๆ อากาศเริ่มแย่ลง ลมเริ่มแรงและสายฝนก็เริ่มพรำลงมาราวกับต้องการกลั่นแกล้งให้ทุกอย่างมันเลวร้ายลงไปอีก

          “ผะ... ผมจะไปตามเจ้าหน้าที่” เฟรดบอกอย่างตัดสินใจ

          “คุณมีแผนที่เส้นทางการเดินป่าใช่ไหม” ชาร์ลตันรั้งเอาไว้ก่อน

          “ชะ... ใช่ ทำไมเหรอ อย่าบอกนะคุณจะลงไป” เฟรดถามขึ้นอย่างตกใจ

          “เอามาให้ผม” ชายหนุ่มตอบกลับเสียงเข้ม

          “ผมว่าให้เจ้าหน้าที่...”

          “เอามันมาให้ผม! ผมไม่มีทางรอพวกเจ้าหน้าที่หรอก ตอนนี้ลิลลี่จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ ผมต้องหาทางช่วยเธอ แต่ระหว่างที่ผมกำลังหาทาง คุณก็รีบไปตามเจ้าหน้าที่มาให้เร็วที่สุด เข้าใจไหม” ชายหนุ่มสั่งการต่อ ซึ่งเฟรดตอนนี้ดูจะเสียขวัญตกใจไปแล้ว

          “ขะ... เข้าใจ”

          เฟรดบอกเสร็จก็ล้วงแผนที่และส่งให้ ชาร์ลตันรับมาดูจากนั้นเขาก็ออกวิ่งเพื่อไปตามเจ้าหน้าที่ที่ประจำจุดอยู่ห่างจากที่นี่ก็ไกลเหมือนกัน

          เมื่อเฟรดไปแล้วชายหนุ่มเริ่มหวั่นกลัว สายฝนเริ่มจะลงเม็ดหนักขึ้น เขาเดินไปที่ทางลาดชันที่คาดว่าหญิงสาวน่าจะตกลงไป ก่อนที่จะป้องปากตะโกนเรียกเธอ

          “ลิลลี่ ได้ยินผมไหม ลิลลี่!” ชายหนุ่มนิ่งฟังและก็ต้องใจเสียเมื่อไม่พบเสียงใดๆตอบรับกลับมา

          ชายหนุ่มเริ่มกางแผนที่ดูและเขาพบตำแหน่งที่ตัวเองยืนอยู่ได้อย่างรวดเร็ว เขาเห็นเส้นทางที่พบว่าด้านล่างเป็นแอ่งน้ำและมันมีทางเดินที่จะลงไปได้แต่ก็ไกลหน่อย เขาไม่รอช้าออกวิ่งทันทีไปตามเส้นทางที่คิดว่าน่าจะใช่โดยไม่รอเฟรดหรือตรวจสอบให้ดีก่อน เพราะเขาเชื่อว่าหากลลียาตกลงไปจริงๆไม่มีเวลาให้รออะไรทั้งสิ้น เขาจะต้องช่วยเธอ!

 

          ที่ด้านล่างของทางลาดชันลลียาค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างหนักอึ้ง ความรู้สึกแรกคืออาการร้าวระบมไปทั้งตัวโดยเฉพาะข้อเท้าข้างขวาที่ดูจะเจ็บหนักกว่าส่วนอื่น สายฝนตกกระหน่ำลงมาจนร่างกายของเธอชุ่มน้ำไปหมด หยดน้ำฝนยังคงตกกระทบร่างกายและใบหน้าของเธออย่างต่อเนื่อง

          “โอ๊ย”

          ลลียาขยับกายลุกได้เพียงนิดก็ต้องร้องครางออกมาอย่างเจ็บปวด โดยเฉพาะข้อเท้าข้างขวา เธอไม่รู้ว่ามันจะหักไหม เพราะอยากจะเห็นดอกไม้สวยๆที่อยู่ตรงริมทางลาดชันนิดเดียว กลับทำให้เธอลื่นพลาดท่าตกลงมาตรงนี้ หญิงสาวไม่รู้ว่าตัวเองสลบไปนานแค่ไหนแต่ดูจากบรรยากาศคิดว่าคงนานพอดู เนื่องจากว่าท้องฟ้าเริ่มจะมืดและเนื้อตัวของเธอก็หนาวสั่น เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปหมด มือบางเริ่มสำรวจจับร่างกายตัวเอง และพบว่าไม่มีส่วนไหนแตก มีแค่อาการปวดระบมกับข้อเท้าขวาเจ็บเท่านั้น ส่วนฝ่ามือของเธอมีรอยถลอกจนเลือดซิบ

          ลลียาพยายามฝืนจะลุกขึ้นแต่ก็ทำได้ยากนัก หญิงสาวกัดฟันพยุงกายจากโขดหินบริเวณนั้นสักพักก็ลุกขึ้นได้สำเร็จ แต่ไม่อาจจะยืนด้วยเท้าทั้งสองข้างของตัวเองเพราะรู้สึกเจ็บระบมไปหมด วินาทีนั้นลลียาพบว่าเธอหลงป่าอยู่เพียงลำพัง ไม่มีข้าวของอะไรติดมาเลยเพราะเฟรดเอาไปทั้งหมด ดวงตากลมโตของเธอเริ่มคลอหน่วยไปด้วยน้ำตา ตอนนี้ทั้งเจ็บ ทั้งหิวและทั้งหนาว ในใจก็นึกไปถึงชาร์ลตัน... ว่าเขาจะตามหาเธอไหม คิดได้แบบนั้นมือบางก็ล้วงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงออกมา แต่พอเห็นก็พบว่าบริเวณนี้ไร้สัญญาณ... เท่ากับว่ามันช่วยอะไรเธอไม่ได้เลย ลลียาก้มหน้าลงด้วยความสิ้นหวัง ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดหลงป่าในวันนี้ หากไม่หนีเหตุการณ์วุ่นวายมาเรื่องพวกนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ยิ่งความมืดเริ่มคืบคลานลลียาก็ยิ่งหวาดระแวง

          “ฉันกลัว” ลลียาพูดออกมาได้แค่นั้น น้ำตาก็กลิ้งไหลลงมา ฝนยังคงเทหนักต่อเนื่องอย่างไม่ลืมหูลืมตา

          หญิงสาวพยุงกายเดินออกไปจากตรงนั้นแม้จะเจ็บมากแต่ก็ต้องอดทน เธอจะต้องหาทางออกหรือขอความช่วยเหลือ แต่เดินห่างออกมาได้เพียงแค่สิบนาที ลลียาพบว่าเธอไม่อาจจะทนเดินต่อไปไหวเมื่อรู้สึกเจ็บข้อเท้าเหลือเกินแต่ระหว่างที่เธอพัก หญิงสาวกลับได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง

          “ลิลลี่ ลิลลี่! ได้ยินผมไหม ลิลลี่”

          เสียงของชาร์ลตันทำให้ลลียาที่นั่งพิงต้นไม้พยุงกายตัวเองลุกขึ้น หัวใจของเธอเต้นแรงเหมือนเห็นแสงสว่างในความสิ้นหวังและมืดมนทันที

          “ชาร์ลคะ ชาร์ล!” ลลียาตะโกนกลับ และไม่กี่อึดใจเธอได้ยินเสียงคนวิ่งมา และไม่นานก็ปรากฏร่างของชาร์ลตันที่เปียกชุ่มไม่ต่างจากเธอ ในมือของเขามีไฟฉายอยู่

          “ลิลลี่!

 *** ป๋าโชว์แมน ออกมาตามหาลิลลี่ด้วยตัวเองเลยยย แจ่มว๊าวว คิคิ ยังไงฝากติดตามตอนต่อไป อัพพรุ่งนี้เช้านะคะ ยังไงชอบไม่ชอบอย่าลืมเม้น โหวต บอกกันด้วยน้าาา ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้อย่าลืมเม้น และโหวตน้าาา ^ ^ 

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #415 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 23:16
    สถานการณ์แบบนี้เชือได้เลยว่า ทั้งคู่จะเลิกทะเลาะกันชั่วคราว
    #415
    0
  2. #377 redQueen. (@benjaluk-poy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 23:37
    ป๋าแมนมากค่าา ลิลลี่จงใจอ่อนซะ
    #377
    0
  3. #376 roronoa-zoro2 (@RoRoNoa-ZoRo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 22:57
    อร๊ายยย ป๋าน่ารักมาก
    #376
    0
  4. #375 ไรเฟิล (@rifle_ke) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 22:15
    ได้ใจไปเต็มๆจ้า
    #375
    0
  5. #374 showgail (@showgail) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 22:09
    เอาใจไปเลย แมนสุดๆ
    #374
    0
  6. #373 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 21:58
    อิป๋าหูยยยย ซึ้งเลย
    #373
    0
  7. #372 GiftzanG (@Giftzang) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 21:51
    ป๋าแมนมากค่ะ... หวังว่าตอนหน้าจะหวานสักทีนะคะ ^^
    #372
    0
  8. #371 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 21:43
    พระเอกมาช่วยแล้ว
    #371
    0
  9. วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 21:35
    รอฟินพรุ่งนี้ค้าาา ป๋าชาร์ลแมนฝุดๆ >\\<
    #370
    0
  10. #369 ลัน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:58
    รอๆๆๅๅ อยากถิงพรุ้งนี้ไวๆๆๆ
    #369
    0
  11. #368 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:31
    ลุ้นๆต่อ หวังว่าจะปรับความเข้าใจกันสักทีนะ
    #368
    0
  12. #367 Little (@peypey) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:27
    จะได้เข้าใจกันแล้ว
    #367
    0
  13. #366 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:19
    หนูลิลลี่หลงทางจริงๆ ด้วย
    #366
    0
  14. #365 myfindingsp (@sp0708) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:18
    ชอบมากกกกกกค่ะ ตอนนี้อิป๋าแม๊นแมน 55555 คิดถึงคู่ฌอร์น-ริต้า ฝั่งนั้นเป็นไงบ้างคะ
    #365
    0
  15. #364 sitcha (@orasit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:18
    เริ่มเห็นคุณค่าแล้ว
    #364
    0
  16. #363 MY//MY (@jinggerbell) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:11
    ทำดีมากป๋า!! ขอแบบฟินๆเลยนะป๋า
    #363
    0
  17. #362 Jing (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 19:48
    ป๋าชาร์ลต้องทำโทษหนักๆเลยค่ะ
    #362
    0
  18. #361 Coldheartsheep (@Coldheartsheep) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 19:47
    ป๋าแมนมากกกก ปรบมือรัวๆ
    ลิลลี่ดีใจลืมตัวเรียกแบบหนิดหนมเหมือนเดิมเลยน๊า ^^
    #361
    0
  19. #360 จ๋า (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 19:33
    อีก...รอ
    #360
    0
  20. #359 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 19:15
    อยู่บนยอดเขาสูงค่ะ ค้างมากก#ตอนนี้ดีนะ 2หนุ่มสามัคคีช่วยกันหาลิลลี่
    #359
    0
  21. #358 June (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 19:07
    อ๊ากกกก ค้างมากกก
    #358
    0