จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,434 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    239

    Overall
    327,434

ตอนที่ 22 : บทที่10 [หลงป่า] 70% อัพแล้ว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25079
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    23 ต.ค. 58


สาวๆที่รัก ขอบคุณสำหรับเม้น โหวต ในตอนที่แล้วนะคะ ตอนนี้ก็ขอด้วยน้าาาาา คิคิ ป๋าเจอคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อแล้วอ่ะ คิคิ


ส่วนใครสนใจแบบรูปเล่ม หนังสือเรื่อง "จอมวายร้ายหวงรัก" จะวางแผงวันที่ 21 ตุลาคมนี้ที่งานหนังสือและร้านหนังสือทั้่วไปอย่าง se-ed และร้านนายอินทร์นะคะ ราคา 299 บาท หากซื้อที่บูธอินเลิฟหรือสั่งซื้อกับทาง สนพ. ได้ลด 20% น้าาา และใครไปซื้อวันที่ 24 ตุลา เวลา 13.00 - 15.00 เจอกันกับไรเตอร์นะคะ นอกจากจะได้ป๋าชาร์ลตันกลับบ้านแล้ว ไรเตอร์มีของที่ระลึกเป็นถุงผ้าน่ารักๆสกรีนลายหน้าปกของหนังสือ แจกด้วยน้าาา ไปกันเยอะๆนะคะ เค้ารออยู่ที่บูธอินเลิฟน้าา ส่วนใครที่ไม่ได้ไป สามารถสั่งซื้อกับทางเว็บไซต์ได้ที่ลิ้งด้านล่างเลยนะคะ และหากใครอยากได้ของที่ระลึก ไม่ว่าคุณจะซื้อที่ไหน จะเว็บไซต์สนพ. หรือ ร้านหนังสือทั่วไป เพียงคุณถ่ายรูปและโพสในเพจของตะวัน คุณจะได้ร่วมสนุกชิงของที่ระลึกด้วยนะคะ มาเล่นกันเยอะๆน้าาา ป๋าชาร์ลตันรอให้คุณเป็นเจ้าของอยู่ค่ะ ^ ^ 


ส่วนใครที่จะไปเจอกันนะคะ บูธของสนพ.อินเลิฟอยูีที่ Plenary Hall H06 นะคะ มาเจอกันเยอะๆน้าาา เค้าไปวันที่ 24 ตุลาคม เวลา 13.00 -15.00 น้าาาาาาาา 


http://www.inlove-book.com/book/1200




(อัพอีกทีตอนเย็น 1 ทุ่มนะคะ เดี๋ยวเอาภาพถ่าย ถุงผ้ามาโชว์ ฮี่ฮี่ฮี่ ส่วนใครยังลังเล จะไปดีไหมมมมม ถ้าไม่ติดธุระอะไรอยากจะบอกว่า "มาเถอะ... อยากเจอออออออออ")




          ใช้เวลาชั่วโมงกว่าเฟรดก็ขับรถเข้าสู่นิวแฮมป์เชียร์ คนขับไม่ได้พูดคุยกับเพื่อนผู้ร่วมทางที่นั่งเคียงข้างตัวเองเลยสักนิด มีแต่เสียงสาวๆที่พูดคุยกันด้านหลัง ลลียามองรอบข้างอย่างตื่นตาตื่นใจส่วนชาร์ลตันลอบมองหญิงสาวจากกระจกรถเห็นใบหน้าหวานของเธอยกยิ้มก็อมยิ้มตาม เขาเคยมาที่นี่หลายครั้งในช่วงวัยรุ่น เคยมาเดินป่ากับฌอห์นและเบนจามินออกบ่อยไป ดังนั้นเขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรมากมายนัก แต่การเดินป่าครั้งนี้แน่นอนว่าน่าสนใจกว่าครั้งอดีตเพราะมีลลียาและยังมีครูหน้าจืดคู่แข่งที่เขาคิดว่าปลายแถวร่วมด้วย

          อีกสามสิบนาทีต่อจากนั้นเฟรดก็ขับรถเข้าสู่สถานที่เดินป่าและพักแรมในคืนนี้ ลานจอดรถคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวมากมาย บ้างก็คนในพื้นที่บ้างก็คนนอกพื้นที่มาเดินป่า ทั้งหมดเดินลงจากรถและเฟรดก็ปรี่เข้ามาหยิบกระเป๋าของลลียาไปสะพายให้ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ

          “เอามาเถอะค่ะเฟรด ฉันถือไหว” ลลียาพยายามจะขอคืน ชาร์ลตันที่มีกระเป๋าใบใหญ่ของตัวเองที่ด้านในเตรียมมาพร้อมทั้งถุงนอนสำหรับสองคน อาหาร และของใช้จำเป็น ยืนกอดอกมองสองคนที่ยื้อยุดกระเป๋ากันอยู่

          “ไม่เป็นไรครับ ผมจัดการเองนะ” เฟรดตอบด้วยรอยยิ้ม เวลาทำคะแนนของเขาเริ่มแล้ว

          “แต่ว่าคุณเองก็มีกระเป๋านะคะ จะเอาไปให้ลำบากทำไม ฉันไมได้อ่อนแอขนาดนั้นนะ” ลลียาเริ่มรู้สึกหัวเสียเล็กๆที่เฟรดทำราวกับว่าเธออ่อนแอแค่กระเป๋าก็ถือไม่ได้

          “ผมรู้ครับ แต่ผมเต็มใจนะ” เฟรดยังตื้อ

          “แต่ฉัน...”

          “ลิลลี่ เขาอยากถือก็อย่าขัดสิที่รัก ปล่อยเขาไปเถอะ... เราไปเดินป่ากันดีกว่านะ” ชาร์ลตันพูดเสร็จก็เดินตรงเข้ามาและใช้มือหนาโอบไหล่หญิงสาวก่อนจะลากออกเดินไปยังจุดที่เป็นทางเดินป่า โดยที่กลุ่มคนด้านหลังก็มองอย่างตกใจโดยเฉพาะเฟรดที่ดูเหมือนจะยืนเก้อ

          “ปล่อยฉันนะชาร์ลตัน!” ลลียาพยายามเอามือเขาออกเมื่อโดนรั้งให้ห่างออกจากกลุ่ม

          “ทำไม กลัวไอ้หน้าจืดมันหึงหรือไง” ชายหนุ่มถามเสียงเข้ม ลลียาเลยตวัดสายตามอง

          “ถ้าพูดไม่รู้เรื่องก็ไปไกลๆฉันเลย ฉันจะกลับไปเอากระเป๋าที่เฟรด” ตั้งท่าจะหมุนตัวเดินหนีแต่เขาก็ไม่ยอมรั้งแขนเธอเอาไว้แน่นและบังคับให้มันออกเดินไปข้างหน้า

          “ปล่อยมันถือน่ะดีแล้ว อยากถือดีนัก คิดจะทำตัวหล่อโชว์สาวหรือไง” ชาร์ลตันอดกระแหนะกระแหนไม่ได้

          “อย่างน้อยเขาก็มีน้ำใจ ไม่เหมือนคุณหรอก!

          “คุณอยากให้ผมช่วยถือกระเป๋าให้หรือไง” ชายหนุ่มหันมาถามเธอและยักคิ้วส่งกวนๆเธอเลยถามเขากลับบ้าง

          “อยากถือไหมล่ะ จะได้ไปเอามาให้” ชาร์ลตันได้ยินก็ยักไหล่

          “ไม่หรอก ผมรู้ว่าคุณแข็งแรงพอที่จะถือเอง และคุณคงไม่ชอบผู้ชายที่เดินตามต้อยๆคอยถือกระเป๋าให้คุณหรอก จริงไหมที่รัก” ชาร์ลตันบอกอย่างรู้ทันและรู้จักหญิงสาวดีนั่นทำให้ลลียาขบริมฝีปากอย่างขัดใจซึ่งการแสดงออกก็สวนทางกับหัวใจที่เต้นรัวเมื่อเขารู้ทันเธอทุกอย่าง

          ลลียาไม่อาจจะสลัดชาร์ลตันได้จึงต้องทิ้งเพื่อนๆร่วมทริปที่เดินอยู่ด้านหลัง เธอหันไปมองเฟรดเป็นระยะเพราะเขาต้องแบกกระเป๋าของเธอด้วยอย่างเป็นห่วง แต่เขาก็ส่งยิ้มกลับมาและพยายามเร่งฝีเท้าเพื่อให้ตามเธอกับชาร์ลตันทัน ดูเหมือนแฟนเก่าเธอจะรู้ทัน จัดการพาเธอเดินตรงไปด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น

          ลลียาไม่อยากจะหัวเสียเพราะสภาพแวดล้อมบรรยากาศ ความสวยงามทำให้อารมณ์ขุ่นมัวดูจะหายไปเยอะ เธอมองความงามด้านหน้าที่เห็นภูเขาสูงอย่างตื่นตาตื่นใจ เธอได้ยินเฟรดเล่าว่า ในช่วงฤดูหนาวที่นี่จะแปรเปลี่ยนเป็นลานสกีให้ทุกคนได้เล่นกัน ซึ่งก็ได้รับความนิยมไม่แพ้กับการเดินป่าในฤดูใบไม้ร่วง

          ลลียาเดินมาได้สักพักก็เริ่มเหนื่อย เธอจำแผนที่ของเฟรดได้คร่าวๆและจากการบอกเล่า อีกสองชั่วโมงกว่าจะถึงจุดพักแรมในคืนนี้ ซึ่งทางเดินก็เริ่มชันมากขึ้นแต่ก็ไม่อันตรายเพราะเส้นทางที่เดินป่าก็เป็นเส้นทางที่เจ้าหน้าที่จัดเตรียมเอาไว้สำหรับนักท่องเที่ยว ความสวยงามสองข้างทางที่มีให้ได้เห็นตลอดทำเอาลลียาหายเหนื่อยได้บ้าง

          “ทำหน้าเหมือนไม่เคยมา” ชาร์ลตันถามขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าหวานของเธอดูตื่นตาตื่นใจกับสิ่งที่เห็นไปเสียหมด

          “ก็ไม่เคยน่ะสิ” เธอตอบกลับ

          “ไว้จะพามาบ่อยๆดีไหม ไม่ต้องพึ่งไอ้หน้าจืดนั่น” ชาร์ลตันพูดขึ้นก็พยักเพยิดไปทางเฟรดที่ใกล้เข้ามาทุกที

          “ทำไมต้องเรียกเขาว่าหน้าจืดด้วย... คิดว่าตัวเองหน้าตาดีนักหรือไง” เธอถามอย่างไม่ชอบใจที่เขาปากเสีย

          “อย่างน้อยก็ดีกว่ามันแล้วกัน” ชายหนุ่มพูดกลับอย่างมั่นใจ

          “หน้าตาอาจจะดีกว่า แต่นิสัยค่อนไปทางแย่ และแย่มาก” ลลียาพูดเสียงเข้มและเบ้หน้า ทำเอาชาร์ลตันต้องรั้งไหล่บอบบางเข้ามาหาและก้มลงจากนั้นก็ฉวยโอกาสจุมพิตริมฝีปากของหญิงสาวหนักๆหนึ่งทีอย่างไม่อายสายตาคนแถวนั้นเลยสักนิด ทำให้ลลียาเบิกตากว้าง

          “ทะ... ทำบ้าอะไรเนี่ย!” เธอแหววเข้าให้เสียงดัง

          “ปากเก่งนัก ต้องสั่งสอน” ชาร์ลตันยกยิ้มให้และเหลือบไปมองเห็นเฟรดที่ดูช็อคไปแล้ว

          “ไอ้โรคจิต ไปห่างๆเลยนะ ฉันไม่อยากเดินกับคุณแล้ว!” ลลียาพยายามจะปลีกตัวออกห่างแต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย ชายหนุ่มจับมือนุ่มนิ่มของเธอมากุมเอาไว้ มือของเธอเย็นแถมยังไม่ได้ใส่ถุงมืออีก

          “เราจะต้องเดินด้วยกัน ไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน คุณหนีผมไม่พ้นหรอก!” เขาว่าแล้วขยิบตาส่งให้

          “อะ... ไอ้!

          “ผมจูบนะ... คราวนี้จะดีฟคิสเอาให้ป่าร้อน เอาไหม” ชาร์ลตันขู่ สุดท้ายลลียาได้แต่ขบริมฝีปากแน่นด้วยความโกรธปนโมโห แถมยังอายที่เสียจูบต่อหน้าคนมากมาย

          เมื่อเห็นเธอสงบเขาก็พอใจ ทั้งคู่เดินต่อไปได้อีกหน่อยแต่ชาร์ลตันพบว่ามือของลลียาไม่ได้อุ่นขึ้นแม้มือหนาของเขาจะจับเอาไว้ ชาร์ลตันเลยตัดสินใจล้วงถุงมือของตัวเองออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ท ก่อนที่จะจับมือบางของเธอขึ้นมาและทำการสวมให้

          “ทำอะไรน่ะ” ลลียาถามอย่างตกใจ

          “ใส่ถุงมือไง มือเย็นอย่างกับน้ำแข็ง” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม

          “ฉันมี เอาของคุณคืนไป” ลลียาพยายามดึงมือกลับแต่ก็ไม่สำเร็จ

          “อย่าดื้อน่า”

          ชายหนุ่มพูดแค่นั้นและจัดการใส่ถุงมือทั้งสองข้างให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยน การกระทำของเขาทำให้ใบหน้าหวานร้อนเห่อแต่ก็พยายามไม่แสดงอาการอะไร เมื่อเสร็จเรียบร้อยแทนที่จะปล่อยแต่ชายหนุ่มกลับกอบกุมมือข้างที่จับเอาไว้มาใส่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทอีกทีเพื่อให้อบอุ่น ลลียาใจเต้นแรงกับการกระทำแบบนั้น เพราะเขามักจะทำอย่างนี้กับเธอเสมอในช่วงที่อากาศเย็น เพราะเธอมักจะหนาวมากกว่าคนอื่น ท่าทางใส่ใจเหมือนเมื่อวันวานทำให้เธออดจะตื้นตันใจไม่ได้ ลลียาเดินตามเขาอย่างเงียบๆโดยที่มือของเธอก็อบอุ่นอยู่ในอุ้งมือใหญ่ของเขาและยังอุ่นอีกต่อเมื่อได้ทั้งถุงมือและได้ซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ท

          เดินกันมาได้เกือบชั่วโมงก็ถึงจุดแวะพัก ชาร์ลตันวางกระเป๋าตัวเองลงจากนั้นก็หยิบขวดน้ำออกมาเพื่อจะให้หญิงสาวได้ดื่มแต่ดูเหมือนไม่ทันเมื่อเฟรดปาดหน้ายื่นขวดน้ำของเขาให้หญิงสาวก่อน

          “เหนื่อยไหมครับลิลลี่ นี่น้ำครับ” เฟรดส่งยิ้มกว้าง

          “นิดหน่อยค่ะ คุณล่ะคะ เหนื่อยไหม เอากระเป๋าให้ฉันถือดีกว่านะ” ลลียาพยายามขออีกครั้งแต่เขาก็ส่ายหน้าเล็กน้อย

          “ไม่เป็นไรครับ ผมไหว”

          “ผมรู้ว่าคุณอยากทำเท่ห์นะ แต่ให้ลิลลี่ถือเองดีกว่า” ชาร์ลตันบอกกลับเพราะเรื่องร้ายๆอาจจะเกิดขึ้นได้เสมอ มันดีที่มีคนถือกระเป๋าให้ แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นเธอจะไม่มีอะไรเอาไว้ใช้ยามฉุกเฉินเลย เขาอาจจะคิดมากไปแต่คิดว่าปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า ดูเหมือนคำบอกเล่าของเขาทำให้เฟรดหน้าแดง

          “มันไม่เกี่ยวกับคุณ” เฟรดพูดเสียงเข้ม จ้องเขม็ง แต่ชายหนุ่มแค่ยักไหล่ ลลียาเห็นท่าไม่ดีเลยรีบขัดทัพด้วยการเอื้อมไปหยิบน้ำเย็นมาจากเฟรด

          “ขอบคุณสำหรับน้ำนะคะ อีกไกลไหมคะกว่าจะถึง” เธอเปลี่ยนเรื่อง

          “ไม่ไกลครับ แต่ทางด้านหน้าจะค่อนข้างชันนิดหน่อย คุณต้องเดินระวังนะ” เฟรดบอกอย่างเป็นห่วงชาร์ลตันได้ยินก็นึกหมั่นไส้

          “อุ้มไปเลยไหมล่ะ” ชายหนุ่มแกล้งว่ากระแทก

          “หุบปากของคุณไปเลย!” ลลียาพูดขึ้นเริ่มทนไม่ไหว แต่ดูเหมือนชาร์ลตันจะไม่สนใจ

          เฟรดไม่ชอบหน้าของชาร์ลตันอย่างแรง เขาพบว่าแม้ลลียาดูจะไม่ชอบใจชาร์ลตันแต่เหมือนมีสายใยบางๆบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกว่า เธอคิดอะไรกับชายหนุ่มไม่อย่างนั้นหลายๆครั้งที่มีโอกาสปฏิเสธแต่เธอกลับไม่ยอมทำ ถึงอย่างนั้นเฟรดก็คิดว่าตัวเองน่าจะยังพอมีหวังตราบใดที่เธอยังไม่มีแฟน

          ลลียาปลีกตัวไปนั่งกับแมรี่และเพื่อนผู้หญิงอีกสองคนที่มาด้วยโดยที่ชาร์ลตันก็ไม่ได้ห้ามอะไรเนื่องจากว่าเป็นเวลาพักอยู่ และดูเหมือนว่าเธอจะถูกดึงเข้าไปถามด้วยความอยากรู้

          “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะเป็นแฟนกับชาร์ลตัน เวสลีย์!” แมรี่ถามอย่างตื่นเต้น

          “ฉันไมได้เป็นแฟนกับเขานะ” หญิงสาวรีบปฏิเสธ 

          “อะไรกัน เขาแนะนำตัวแบบนั้น ฉันได้ยิน จริงไหมลอร่า ชาร์ล็อต” แมรี่หันไปถามความเห็นจากเพื่อนร่วมเดินทางและทั้งสองก็พยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย

          “เขาก็ชอบพูดไปเรื่อยเปื่อย”

          “แต่ฉันว่า...”

          “พอเลย เปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า”

          ลลียาขัดเอาไว้ก่อน เธอไม่อยากจะให้ใครรู้หรือสนใจเรื่องระหว่างเธอกับชาร์ลตัน แน่นอนว่าเขาคือคนดังกลัวว่าสักวันจะมีคนสนใจมากขึ้นกลายเป็นปากต่อปาก เธอยังไม่อยากเป็นข่าวกับเขานักหรอก เพราะไม่อย่างนั้นเธอคงโดนกลุ่มคนรักเขาแอนตี้เอาก็ได้ พูดแล้วลลียาก็ยังเข็ดกับเหตุการณ์ตอนมหาลัยอยู่ เธอคิดว่าเขาไม่เคยรู้เลยว่าเธอต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์เหล่านั้นเพียงลำพังมันเจ็บปวดขนาดไหน

          เมื่อใกล้เที่ยงทั้งหมดก็ตัดสินใจทานอาหารกลางวันเสียเลย และก็เป็นอาหารที่แต่ละคนเตรียมมาส่วนของชาร์ลตันตั้งใจจะหยิบของตัวเองออกมาเหมือนกันแต่เขาฉุกคิดแผนการบางอย่างได้เสียก่อนเลยเลือกหันไปทางลลียา

          “กินด้วยสิ” ชายหนุ่มบอกลลียาที่ทำแซนวิชมากล่องใหญ่ เธอปรายตามองเขาทันที

          “คนของคุณไม่เตรียมอะไรมาให้หรือไง”

          “ก็ไม่ได้เตรียมน่ะสิ” ชาร์ลตันโกหก จริงๆชายหนุ่มยังไม่หิวเท่าไหร่แต่เขาอยากจะออดอ้อนเธอเท่านั้นเอง ยิ่งตอนนี้นั่งจับกลุ่มกันอยู่โดยเฟรดเองก็จับจ้องมาที่ทั้งคู่

          “ไปซื้อกินเอาสิ” เธอโบ้ยให้

          “แต่ผมอยากกินกับคุณนี่... น่านะ ที่รักนะ” ชายหนุ่มออดอ้อนเสียงหวานทำให้สายตาทุกคู่จับจ้องมา จนเธอเขินอายหนัก แต่ยังไม่ทันได้ตอบเฟรดก็ยื่นอาหารที่ตัวเองเตรียมมาเป็นแซนวิชเหมือนกันให้

          “คุณทานส่วนของผมก็ได้ ผมพกมาเยอะ” ชาร์ลตันส่ายหน้าน้อยๆ

          “ตามสบายครับ แต่ผมชอบฝีมือของแฟนผมมากกว่า” ชายหนุ่มตอบอย่างไม่แคร์สายตาของใคร ส่วนลลียาเริ่มถอนหายใจออกมาดูเหมือนสงครามเล็กๆจะเกิดขึ้นเวลานี้จอร์แดนเพื่อนของเฟรดก็เดินล่วงหน้าเพื่อไปเตรียมสถานที่ให้ก่อน เลยเหลือเฟรดเป็นผู้ชายคนเดียวนอกจากชาร์ลตัน

          “แต่เธอเป็นผู้หญิง คุณแย่งเธอทานแบบนั้น เธอจะทานอิ่มเหรอครับ ยังต้องไปอีกไกล” เฟรดยังไม่ยอมแพ้ นั่นทำให้ชายหนุ่มคิ้วกระตุก

          “ผมรู้อยู่แล้วครับว่าแฟนผมทานแค่ไหนอิ่ม ขอบคุณที่เป็นห่วงแฟนผมทุกฝีก้าว!” ชาร์ลตันว่ากระแทกเสียง ลลียา แมรี่ ลอร่าและนีน่าสบตากัน ตอนนี้หญิงสาวเริ่มหนักใจ

          “เอ่อ... ฉันว่า”

          “คุณเลิกพูดคำว่าแฟนสักทีเถอะครับ ผมไม่เห็นลิลลี่จะตอบสนองคำว่าแฟนกับคุณเลยสักนิด ถ้ามันไม่เป็นความจริงก็ไม่ควรพูด ผมว่าผู้หญิงเขาอึดอัด” เฟรดได้ทีก็ใส่เป็นชุดพูดแทรกลลียาขึ้นมา ชาร์ลตันเริ่มโมโห

          “คุณรู้ได้ยังไงว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน”

          “ผมเชื่อที่ลิลลี่บอกผม ใช่ไหมครับ” เฟรดหันมาเอาคำตอบ ลลียาเริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์มันจะแย่ลงไปทุกที และเธอเห็นว่าใบหน้าของชาร์ลตันดูจะแดงก่ำด้วยความโกรธ

          “คือฉัน...”

          “เราสองคนไม่จำเป็นต้องมาแจกแจงเรื่องส่วนตัวให้ใครฟังหรอกนะครับ และถ้าคุณยังหวังว่าผมกับเธอไม่ได้เป็นแฟนกันล่ะก็ แนะนำให้ทำใจนะครับ ตอนนี้อาจจะแค่แฟนแต่อนาคตภรรยา และวันนั้นมาถึงกลัวว่าคุณจะทำใจไม่ได้ ทางที่ดีไปหาผู้หญิงคนอื่นเถอะครับ เพราะลิลลี่เป็นผู้หญิงของผม” ชาร์ลตันบอกออกมาเสียงเข้ม ลลียาเริ่มโกรธที่ทั้งสองไม่เปิดพื้นที่ให้เธอได้พูดสักนิด

          “ผมว่าให้คุณลิลลี่ตัดสินใจดีกว่านะครับ คำพูดที่มาจากปากของคนอื่น ผมไม่อยากฟัง!” เฟรดตอบกลับเสียงเข้มอย่างไม่ยอมแพ้และจ้องมองผู้ชายตรงหน้าเขม็ง

          “ถ้าอย่างนั้นผมก็คงต้องจับตามองคุณมากขึ้นกว่าเดิม เพราะขนาดผมพูดแบบนี้คุณยังคิดไม่ซื่อกับผู้หญิงที่มีเจ้าของอยู่แล้ว กล้าดีนะครับ” ชาร์ลตันเชือดนิ่มๆ เฟรดได้แสยะยิ้มบ้าง

          “ตราบใดที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอว่าง ผมก็ยังมีหวัง!” ชาร์ลตันได้ยินก็กัดฟันกรอด

          “ถ้าอย่างนั้น...”

          “พอกันที! พอกันทั้งสองคน เชิญพูดกันตามสบาย ฉันเบื่อที่จะฟัง จะพูดอะไรเคยคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า ทั้งๆที่ฉันยังนั่งอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ อยากจะเถียงกันหรือฆ่ากันให้ตายก็ตามใจฉันไม่ได้เป็นแฟนกับใครทั้งนั้นและไม่คิดที่จะเป็นด้วย เพราะฉันเบื่อผู้ชาย โดยเฉพาะผู้ชายแบบพวกคุณ!

          ลลียาพูดอย่างโมโหและลุกขึ้นตั้งท่าจะเดินออกไปทำให้สองหนุ่มและหญิงสาวอีกสามคนได้ตกใจเหมือนกันและเป็นชาร์ลตันที่ลุกขึ้นถาม

          “คุณจะไปไหนลิลลี่!

          “ไปหาที่สงบ และอย่าได้ตามมานะ ถ้าพวกคุณคนใดคนหนึ่งตามมา ฉันจะกรีดร้องเหมือนคนบ้าให้ลั่นป่าเลย คอยดู!

          เธอพูดแค่นั้นและจ้ำอ้าวเดินออกไปชาร์ลตันกับเฟรดหันไปมองหน้ากันอย่างไม่ถูกชะตาแล้วก็เงียบลง แมรี่ ลอร่าและชาร์ล็อตก็ถอนหายใจเมื่อบรรยากาศมันมาคุเหลือเกิน อยากจะเข้าไปแทรกกลางออกความเห็นแต่ก็คงไม่เหมาะในเวลานี้แน่ๆ


*** เอาล่ะเซ่ คู่แข่งคนนี้สมน้ำสมเนื้อมากนะ ด้านพอกัน 555+ ส่วนลิลลี่จะเดินไปไหน ต้องติดตามต่อ เดี๋ยวตอนเย็นมาอัพค่า ห้ามพลาดนะค้าาาาาา ฝากติดตามด้วยนะ ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้นบอกกันนะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #466 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 03:06
    ชาร์ลอต ???? หรือ นีน่า ????
    #466
    1
    • #466-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 22)
      23 ตุลาคม 2558 / 21:54
      แก้ไขแล้วน้าาา ^ ^ ขอบคุณที่แจ้งค่า > <
      #466-1
  2. #463 วรรณพร (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:30
    รอค่ะ รออ่านต่อ

    #463
    0
  3. #462 วรรณพร (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:27
    รอค่ะ รออ่านต่อ

    #462
    0
  4. #357 KPTrose (@melonrose) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 18:53
    เกลียดเฟรดอ่ะ ชาร์ลตันจัดการเลย สั่งเก็บเลยดีไหม??55555ล้อเล่นนะๆ แต่ทำยังไงก็ได้ให้เฟรดเลิกยุ่งกับลิลลี่อ่ะ ถ้าเป็นลิลลี่ก็คงรำคาญอ่ะ
    #357
    0
  5. #356 Coldheartsheep (@Coldheartsheep) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 14:49
    หน้าจืดนี่แรงและมั่นใช้ได้เลยนะเนี่ย ป๋าชาร์ลสู้ๆ ค่า
    #356
    0
  6. #355 Pairaya Kambindeelirach (@pairaya_1707) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 11:50
    ไปเลยลิลลี่ เดินไปไกลๆ. ลึกๆ เลย 555555
    #355
    0
  7. #354 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 11:18
    เนี่ยละ หลงป่าแหงมๆ 55555
    #354
    0
  8. #353 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 11:17
    ทีมป๋าชาร์ลค่าาา รู้สึกไม่ชอบเฟรดอย่างแรง ดูชอบตื๊อจนน่ารำคาญ
    #353
    0
  9. #352 pppp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 10:48
    รออออออออออออ
    #352
    0
  10. #351 op_15 (@op_15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 10:24
    โหดๆกันทั้งนั้น ไม่มีใครยอมใครเล้ยยย
    #351
    0
  11. #350 Cinn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 09:28
    ทีมชาร์ลตันนนนนน
    #350
    0
  12. #349 ไรเฟิล (@rifle_ke) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 09:24
    สงสารลิลลี่ไปเลย
    #349
    0
  13. #348 วรรณพร (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 08:55
    รอค่ะ รออ่านต่อ

    #348
    0
  14. #347 sitcha (@orasit) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 08:22
    ชอบม๊ากๆจ้า
    #347
    0
  15. #346 Little (@peypey) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 08:02
    เอาแล้วววว
    #346
    0
  16. #345 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 05:33
    ลิลลี่หลงป่าแล้ว
    #345
    0
  17. #344 Teasorr (@34833-12) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 21:30
    อย่างฟินนน รอนะคะ
    #344
    0
  18. #343 zelo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 18:18
    อ๊ากกกกกกกฟิน
    #343
    0
  19. #342 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 13:20
    หิมะละลายแน่ 555

    #342
    0
  20. #341 MY//MY (@jinggerbell) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 09:50
    ไปซุ่มรอที่นิวแฮมป์เชียร์แล้วคร้า
    #341
    0
  21. #340 OhLaaa (@OhLaaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 09:38
    ป๋าใจเย็นๆ555 รอนะไรท์
    #340
    0
  22. #339 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 09:37
    ช่ายย ไรท์ชอบยั่วให้อยากแล้วก็จากไป~~
    #339
    0
  23. #338 ไรเฟิล (@rifle_ke) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 08:19
    ยั่วเหลือเกินนะคะไรท์
    #338
    0
  24. #337 hamew (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 08:12
    รออออค่าาาาา
    #337
    0
  25. วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 06:42
    แค่ตัวอย่างก็ฟินแล้วค่ะไรท์ รอค้าาา ><
    #336
    0