จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,413 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    218

    Overall
    327,413

ตอนที่ 21 : บทที่10 [หลงป่า] 40% อัพแล้ว!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    16 ต.ค. 58

*** มาแล้ววว ขอบคุณสำหรับเม้น โหวต ตอนที่แล้วนะคะ และฝากเม้น โหวต สำหรับตอนนี้ด้วยน้าาาา ^ ^ ใครอยากติดตามรูปเล่มจริงๆ อาทิตย์หน้านะคะ วางแผงแล้วววววว อย่าลืมสอยกันได้ ใครไม่สะดวกไปงานหนังสือ ไม่อยากรอร้าน se-ed และร้านนายอินทร์ สามารถสั่งกับสนพ. อินเลิฟได้นะคะ ฝาก "จอมวายร้ายหวงรัก" ด้วยน้าาา แล้วคุณจะตกหลุมรักจอมวายร้ายคนนี้ > < ***




บทที่10

(หลงป่า)

 

          หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้นทั้งสองก็หมางเมินกันเห็นได้ชัดโดยเฉพาะลลียาที่ไม่ยุ่งไม่พูดไม่จากับชายหนุ่มเลย เธอตื่นก่อนที่เขาจะตื่นและไปทำงานเองในขณะที่ตอนเย็นเธอก็กลับเองเช่นเดียวกัน เธอทำอาหารเสร็จก็นั่งทานข้าวเพียงลำพัง มีบ้างที่เขามาทานด้วยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เมื่อเสร็จเรียบร้อยเธอก็เก็บตัวอยู่ในห้องนอน โดยไม่สนใจชายหนุ่มอีก แอบน้อยใจเล็กๆว่าเขาผิดแท้ๆแต่ไม่คิดจะง้อเธอ แต่พอคิดดูอีกทีลลียาก็ถอนหายใจเพราะเมื่อครั้งอดีตเขาก็ไม่ง้อเธอเช่นกันไม่อย่างนั้นความสัมพันธ์ก็คงไม่มาถึงจุดแตกหัก

          เช้าในวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ลลียามีนัดกับเพื่อนๆที่โรงเรียนเพื่อจะไปเดินป่าที่นิวแฮมป์เชียร์ ในช่วงเวลาฤดูใบไม้ร่วงกำลังสวยและเหมาะกับการเดินมาก ลลียาจัดกระเป๋าเสื้อผ้าเสร็จตั้งแต่เมื่อคืน พลางคิดไปว่าพรุ่งนี้เช้าอาจจะต้องตอบคำถามชายหนุ่ม เขาคงสงสัยว่าเธอไปไหน แต่ลลียาไม่คิดสนใจ หญิงสาวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยในชุดเสื้อยืดสีครีมสวมทับด้วยโค้ทสีน้ำเงินตัวใหญ่ในขณะที่ด้านล่างก็เป็นกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้มขายาว เธอเดินถือกระเป๋าสะพายใบใหญ่ของตัวเองออกมาคิดว่าเขาต้องตั้งคำถามแน่ๆแต่ก็ผิดคาด... ชาร์ลตัน เวลสลีย์ไม่อยู่!

          ใบหน้าหวานของหญิงสาวนิ่วหน้าอย่างสงสัยว่าเขาไปไหนตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า เธอเดินสำรวจไปทั่วห้องก็ไม่พบยิ่งสงสัยหนักเข้าไปใหญ่ แต่เวลาที่กำลังเดินไปเรื่อยๆทำให้เธอเลิกสงสัยเมื่อมันใกล้ได้เวลานัดหมาย ลลียาเดินเข้าไปในห้องครัวหาอะไรรองท้องและรีบออกไปขึ้นรถประจำทางเพื่อเดินทางไปยังโรงเรียนทันที

          โรงเรียนอนุบาลใขวันนี้เงียบสงบกว่าทุกวันเนื่องจากว่าเป็นช่วงวันหยุดยาว บริเวณลานโล่งนั้นก็มีกลุ่มคนประมาณห้าคนด้วยกันกับรถตู้แวนสีดำคันใหญ่จอดเอาไว้ ซึ่งเป็นรถยนต์ของเฟรดและเขาจะเป็นคนขับรถพาทุกคนไปยังสถานที่เดินป่าที่เขาจัดการทุกอย่างให้หมด ทันทีที่เธอปรากฏตัวเฟรดก็รีบเดินเข้ามาหาและถือกระเป๋าให้

          “หนาวไหมครับ วันนี้อากาศเย็นนิดหน่อย” เฟรดทักทายด้วยรอยยิ้ม

          “ไม่เท่าไหร่ค่ะ” เธอตอบสั้นๆและยิ้มกลับ

          ลลียาเดินไปสมทบกับเพื่อนในขณะที่เฟรดก็เอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนรถให้ แมรี่รีบดึงเธอให้ออกห่างจากกลุ่มเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเรื่องที่จะคุยกับเพื่อนสาว เนื่องจากว่าวันก่อนเธอลางานเพราะติดธุระ จึงไม่ได้เจอลลียาและเล่าเหตุการณ์ในเย็นวันนั้นให้เธอฟัง วันนี้เมื่อได้เจอกันเธอเลยไม่รอช้าที่จะบอกเล่าแก่เพื่อน

          “ลิลลี่ ฉันลืมเล่าอะไรให้เธอฟัง” ลลียาได้ยินก็ขมวดคิ้ว

          “อะไรเหรอ... ถ้าเรื่องเธอสวีทกับแฟนเธอน่ะ ไม่ต้อง คนไม่มีแฟนอย่างฉันน่ะอิจฉา!” ลลียาแกล้งว่าเข้าให้ด้วยรู้ดีว่าแมรี่กับสามีนั้นรักกันแค่ไหนและชอบเล่าเรื่องเหล่านี้ให้เธอฟังเสมอ

          “ไม่ใช่สิ เรื่องของเธอต่างหาก” คำบอกเล่าของแมรี่ทำให้เธอนิ่วหน้า

          “ของฉันเหรอ?

          “ใช่ วันก่อนที่เธอไปกับเฟรดจำได้ไหม” แมรี่ทวน

          “จำได้ มีอะไรเหรอ” ลลียาถามกลับ ใบหน้าสวยเริ่มสงสัย

          “คือวันนั้นน่ะสิ ตอนเย็นฉันอยู่เวร และมีผู้ชายคนหนึ่งมาถามหาเธอ ผู้ชายที่มารับมาส่งเธอบ่อยๆยังไงล่ะ เขาได้เล่าให้เธอฟังไหม” แมรี่ถ่ายทอดข้อมูลและถามกลับอย่างสงสัย คราวนี้ลลียาเข้าใจแล้วว่าชาร์ลตันรู้ได้อย่างไรเรื่องที่เธอไปกับเฟรด

          “ไม่ได้เล่า เขาถามเธอว่ายังไง”

          “ก็ถามว่าเธอไปไหน ไปกับใคร ดูเขาจะโกรธนะ ตกลงเธอเป็นแฟนกับเขาจริงๆหรือเปล่า” แมรี่ถามกลับด้วยความสงสัยแม้เพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ทำงานวันแรกด้วยกันจะปฏิเสธไปแล้วแต่เธอรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างระหว่างสองคนนี้ หลายๆครั้งเธอเห็นทั้งคู่นั่งอยู่บนรถด้วยกันนานสองนาน และลลียาก็ออกมาจากรถพร้อมกับถูปากจนแดงไปหมด คนมีสามีก็เดาได้ไม่ยากว่าทำอะไรกัน หนำซ้ำใบหน้าหล่อเหลาและความรวยที่ดูจากรถยนต์ ฐานะการแต่งตัว มันช่างคุ้นๆอย่างบอกไม่ถูก เคยถามเพื่อนรักหลายครั้งว่าเขาเป็นใครแต่ก็ไม่ได้คำตอบ

          “ฉันไม่ได้เป็นแฟนกับเขาสักหน่อย” เธอว่าและหลบตา

          “จริงเหรอ แต่อาการของเขาวันนั้น เขาหึงเธอมากเลยนะ” แมรี่ยังพูดต่อตามความจริง

          “คำว่า หึง เขาใช้สำหรับคนที่รักกัน แต่เขาไม่ได้รักฉัน จะมาหึงฉันทำไมล่ะ” ลลียาบอกตามตรงเธอคิดว่าเขาแค่ต้องการเอาชนะ เหมือนหวงก้างเธอก็เท่านั้น

          “แต่ฉันว่า...”

          “ไปกันหรือยังครับสาวๆ” แมรี่ทำท่าจะพูดต่อแต่เฟรดก็เดินเข้ามาขัดเอาไว้เสียก่อน สองเพื่อนรักต้องยุติบทสนทนาของตัวเองเอาไว้ก่อน

          เมื่อทุกคนพร้อมเฟรดก็ทำหน้าที่เป็นคนขับรถ ส่วนด้านหลังก็เป็นผู้หญิงเสียสามคนและผู้ชายอย่างจอร์แดนเพื่อนสนิทของเฟรดอีกหนึ่งคน ไม่นานรถก็เริ่มเคลื่อนตัวออกจากโรงเรียน แต่คนขับก็ต้องเหยียบเบรกแทบไม่ทันจนทุกคนหวีดร้องอย่างตกใจแม้รถจะไม่ได้แล่นไปเร็วนักแต่การเบรกกะทันหันทำให้ทุกคนแทบหัวทิ่ม

          “เกิดอะไรขึ้นเฟรด” จอร์แดนที่นั่งด้านหลังตะโกนถามเพื่อนที่ขับรถอยู่

          “รถใครไม่รู้น่ะสิ มาขวางเอาไว้”

          พอได้ยินลลียาที่นั่งตอนแรกของรถแวนก็ตากระตุก เธอชะเง้อมอง นาทีถัดมาก็ต้องเบิกตากว้างที่ได้เห็นรถยนต์คันหรูสีดำสนิทของชาร์ลตัน และยิ่งอึ้งไปใหญ่เมื่อเขาเดินลงมาจากรถโดยที่คนสนิทของเขาที่เธอรู้จักชื่อว่าวีแกน ส่งกระเป๋าเป้สะพายหลังใบใหญ่ให้ วันนี้เขายังคงหล่อเหลาเหมือนเดิมแต่ไม่ได้อยู่ในชุดสูทดั่งเช่นทุกวันแต่สวมใส่ชุดโค้ทสีน้ำเงินเข้ม ด้านล่างเป็นกางเกงยีนส์ส่วนรองเท้าก็เป็นรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อสีน้ำตาล

          “เพื่อนคุณนี่” เสียงเฟรดเข้มขึ้นเล็กน้อยหันมาหาลลียา

          “เอ่อ... ฉันจะลงไปคุยกับเขาเองค่ะ”

          เธอบอกและแมรี่ที่นั่งข้างประตูก็เป็นคนเปิดประตูให้เพื่อนสาวได้ลงไป เมื่อลงมาลลียาก็มองหน้าคนที่ส่งยิ้มกวนๆมาให้ ดูเหมือนเขาพร้อมจะไปเดินป่ากับเธอ แต่งตัวจัดเต็มมาซะขนาดนี้

          “คุณมาทำไม” ลลียาถามเสียงเข้ม

          “อ้าว ก็คุณจะไปเดินป่านี่ ผมก็อยากจะไปด้วย” ชาร์ลตันตอบด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ เขาออกจากห้องพักของเธอตอนหกโมงเช้า กลับไปเตรียมตัวที่เพนส์เฮ้าส์ของตัวเอง แต่พอไปถึงก็พบว่าวีแกนจัดการให้เรียบร้อยทุกอย่าง เขาเลยสั่งงานคนสนิทที่ให้อยู่ทำงานต่อที่โรงพยาบาลจัดการแทนในหลายๆเรื่อง เนื่องจากว่าตอนนี้ฌอห์นต้องบินไปประชุมที่ลอนดอน

          “ใครเชิญคุณไม่ทราบ!” ลลียากอดอกถาม นึกแปลใจว่าเขารู้ได้อย่างไร แต่ก็คิดว่าคนดื้อด้านอย่างชาร์ลตันอยากรู้อะไรก็ต้องได้รู้ นิสัยของเขาเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว

          “ผมเชิญตัวเอง แฟนผมไปไหน ผมก็ต้องไปด้วยสิ... และเพื่อนของคุณก็คงไม่ใจดำกับผมหรอกจริงไหม” ชาร์ลตันหันไปหาเฟรดที่นั่งอยู่ตรงคนขับและเขาก็เปิดหน้าต่างมาเพื่อฟังการสนทนานี้ ชาร์ลตันจงใจเน้นย้ำคำว่า “แฟน” และ “เพื่อน” อย่างชัดเจน จนได้เห็นความหงุดหงิดเล็กๆบนใบหน้าของเฟรดทันที

          “ใครเป็นแฟนคุณกัน!” ลลียาถามเสียงเข้มกลับ ใบหน้าหวานดูไม่ชอบใจกับการมาของเขาโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด

          “ลิลลี่... คุณคงไม่อยากให้ผมพูดเรื่องเก่าๆของเราตรงนี้ใช่ไหม” ชาร์ลตันกระซิบถามกลับ ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาช่างกวนโมโหเธอจริงๆ เขาเหมือนปีศาจตัวร้ายมากกว่าเทพบุตรสุดหล่อที่สาวๆหลายคนหลงใหล

          “แต่ฉันให้คุณไปกับพวกเราไม่ได้” ลลียาบอกกลับ ชาร์ลตันเลยเดินเข้าไปใกล้รถที่ตอนนี้ทุกคนเปิดกระจกมาฟังอย่างอยากรู้กันเต็มไปหมด

          “รถก็จะออกกว้าง ยังมีที่นั่งเหลือนี่ ผมจะไปด้วยคนคงไม่เป็นไรหรอกนะครับ... และทริปนี้ผมยินดีออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด” ชาร์ลตันพูดอย่างใจป้ำจนลลียาตกใจ

          “นี่คุณ... คุณไม่รู้จักพวกเราสักหน่อย คุณจะไปด้วยได้ยังไง” ลลียาไม่ยอมแพ้ แต่ดูเหมือนความหน้าด้านของชายหนุ่มจะมีเกินร้อย เรียกได้ว่าด่าให้ตายก็ไม่ถอย

          “ถ้าอย่างนั้นผมควรแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมชาร์ลตัน เวสลีย์ ยินดีที่ได้รู้จักพวกคุณทุกคน” ทันทีที่เขาแนะนำตัวลลียาเห็นปฏิกิริยาของคนในรถดูจะตกใจ เธอคิดว่าทุกคนคงรู้แล้วว่าเขาคือผู้บริหารระดับสูงของโรงพยาบาลเวสลีย์และเป็นเศรษฐีที่รวยติดอันดับโลก

          “คะ... คุณชาร์ลตันเจ้าของโรงพยาบาลเวสลีย์น่ะเหรอคะ” เป็นแมรี่ที่ถามขึ้นมาเสียก่อน ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าทำไมถึงคุ้นหน้าคุ้นตาเขาอย่างดี เพราะอีกคนเป็นถึงคนดัง แม้จะโด่งดังในแวดวงธุรกิจ แต่เธอที่เคยพาสามีไปใช้บริการที่โรงพยาบาลเวสลีย์และก็เคยเห็นรูปของเขาที่นั่น ส่วนลลียาคิดว่าคงไม่ค่อยมีใครได้เห็นหน้าเขาเท่าไหร่ แต่ถ้าบอกชื่อก็คงไม่มีใครไม่รู้จัก

          “ครับ” ชาร์ลตันตอบรับส่งยิ้มหล่อกระชากใจให้ ลลียาได้แต่ยืนหมั่นไส้

          “เอ่อ... ถ้าอย่างนั้นเราน่าจะไปด้วยกันได้นะคะ ไม่น่าจะมีปัญหา ไปหลายๆคนสนุกดีออก จริงไหมคะเฟรด” แมรี่หันไปขอความเห็นเจ้าของทริปที่ยังทำหน้าบูดอยู่ ตอนนี้ทุกสายตาจับจ้องไปยังคนขับ จนเฟรดทำหน้าไม่ถูกแต่สุดท้ายก็ไม่อยากจะแสดงความใจดำให้ลลียาผู้หญิงที่ตัวเองชอบได้เห็น และดีไม่ดีงานนี้เขาอาจจะได้หาโอกาสทำคะแนน ในเมื่อเธอบอกว่าไมได้เป็นแฟน เขาก็จะยอมสู้กับผู้ชายคนนี้ดูสักตั้ง

          “เชิญ... เราสายแล้ว”

          เฟรดพูดสั้นๆนั่นทำให้ชายหนุ่มกระตุกยิ้มและหันไปมองลลียาที่ดูจะตกใจ แมรี่รีบเปิดประตูรถให้ตั้งใจจะเลื่อนไปนั่งแถวที่สองแต่เสียงเฟรดก็ดังขึ้นเสียก่อน

          “ข้างหลังเต็มแล้ว คุณคงไม่รังเกียจที่จะนั่งข้างหน้ากับผมหรอกนะครับ หรือไม่คุณก็ขับรถหรูของตัวเองตามไปก็แล้วกัน” ชาร์ลตันหันไปมองคนขับที่ทำท่าขัดขวางสุดๆคงไม่อยากให้เขานั่งกับลลียาแน่ๆและเขาเองก็ไม่ได้ถือโทษโกรธด้วยรู้ดีว่างานนี้เขาชนะนายหน้าจืดเห็นๆ

          “ไม่มีปัญหาครับ”

          ชาร์ลตันตอบกลับจากนั้นก็เปิดประตูด้านคนขับและเข้าไปนั่งโดยที่กระเป๋าของชายหนุ่มก็วางไว้ด้านล่าง ในขณะที่ลลียายังมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ ชาร์ลตันมายืนอยู่ตรงนี้แค่สิบนาทีตอนนี้ได้กลายเป็นผู้ร่วมทริปไปแล้ว เธอมองเห็นความวุ่นวายที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้าระหว่างเธอกับเขาและระหว่างเขากับเฟรด แค่คิดลลียาอยากจะถอนตัวและกลับไปนอนเล่นที่ห้องของตัวเองเสียยังดีกว่าแต่ดูเหมือนจะไม่ทัน ยิ่งเขาหันมาส่งยิ้มให้ก็ได้แต่ถลึงตามองอย่างโกรธๆและขึ้นรถไป


*** เอาล่ะเซ่... หน้าด้านจนขอตามไปด้วยจนได้ แต่ไม่เป็นไร มีเฟรดเป็นก้างชิ้นใหญ่อยู่... แต่เฟรดจะเอาความหน้าด้านของป๋าอยู่ไหมอ่ะ??? ต้องรอติดตามต่อไปนะค้าาาาาาาา ชื่อตอนก็บอกแล้วว่า "หลงป่า" เดาเนื้อหาได้ไม่ยากชิมิ... ฮี่ฮี่ ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้นบอกกันนะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #465 411nidtop (@nongnunid) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 00:24
    ใจแข็งไว้นะหนู
    #465
    0
  2. #335 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 01:39
    #335
    0
  3. วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 22:57
    ขอมอบโล่ความด้านให้ป๋าชนะเลิศจริง ๆ สาบานนะว่าพระเอก อิอิ
    #333
    0
  4. #332 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 22:02
    หลงป่าใครจะหลงกันดี
    #332
    0
  5. #331 sitcha (@orasit) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 21:49
    ชอบๆๆๆๆๆ จ้า
    #331
    0
  6. #330 AKshi (@AKshi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 21:45
    อยากอ่านทีมริต้า^∆^
    #330
    0
  7. #329 Little (@peypey) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 20:41
    เอาล่ะซิ
    #329
    0
  8. #328 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 20:03
    ใครหลงป่ากันหนอ
    #328
    0
  9. วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 19:42
    งื้อออ ค้างเลยค่ะไรท์อยากอ่านต่อแย้วว มาต่อเร็วๆนะค้าา ><
    #326
    0
  10. #324 ชิสุเกะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 19:22
    อยากรู้จังว่าจะหลงป่าแบบไหนมาต่อแล้วน๊าง๊าบบบ
    #324
    0
  11. #323 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 19:18
    น่าตื่นเต้นจุงง ศึกระหว่างเฟรดกับป๋า เราอยู่ทีมป๋าน้าาา
    #323
    0